Problem polega na tym, że cała ta teoria nie do końca potwierdzona jest przez samych zainteresowanych: eksperci wzywali do sceptycyzmu wobec późniejszych sensacyjnych twierdzeń Davida Gruscha, Pentagon zaprzeczał wiedzy o „odzyskanych” pozaziemskich statkach, a przedstawiciel włoskich archiwów wprost odrzucił sugestie o dokumentach dotyczących wspomnianych już istot. 

Z tej nietuzinkowej mieszanki – politycznego mitu i popkulturowej ufologii – wyrasta Latająca forteca. Lorenzo Palloni i Miguel Vila nie oddają historii zero-jedynkowo. Czuć wyraźną inspiracje tą miejską legendą, ale panowie zamieniają ją w komiks retro z elementami science fiction, noir i political fiction, dodając nowe wątki, kreując głównych bohaterów oraz manipulując szczątkowymi informacjami.

➜ Tytuł: Latająca forteca
➜ Scenariusz: Lorenzo Palloni
➜ Rysunki: Miguel Vila
➜ Tłumaczenie: Agnieszka Bienias
➜ Wydawnictwo: Timof Comics
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

O czym jest Latająca forteca

Fabuła rozpoczyna się od letniej nocy 1933 roku, kiedy w pobliżu Vergiate rozbija się tajemniczy obiekt, zostawiając po sobie różowy dym, zabijając bydło oraz przypadkowego, bogu ducha winnego chłopca. Sprawę bardzo szybko przejmuje władza, próbując za wszelką cenę ukryć to zdarzenie.

Reżimowi nie do końca zależy na ustaleniu, czym jest tajemniczy obiekt. Początkowo zakładają, że to wrogie wojskie w statku nowoczesnej technologii. Powołany gabinet, który ma przejąć śledztwo i zamknąć temat, odkrywa jednak coś fascynującego – coś, co może być początkiem wielkiej dominacji Włoch na wojennej mapie świata.

Palloni nie zatrzymuje się jednak na samym pomyśle: „a co, gdyby faszyści naprawdę przejęli pozaziemską technologię?”. Twórca łączy science fiction z powieścią historyczną, thrillerem szpiegowskim i dystopijną wizją Europy, w której obcy statek staje się zapalnikiem dla jeszcze większej eskalacji przemocy. 

UFO jako dodatek do fabuły o ludziach

W tym komiksie teoria spiskowa pełni funkcję fundamentu. To od niej rozpoczyna się cała machina politycznych wątków, ale także – a może przede wszystkim – życie kilku bohaterów przechodzi całkowitą przemianę. Prawdziwym, pierwszoplanowym tematem Latającej fortecy są właśnie ludzie wrzuceni w tryby autorytarnego systemu. 

W Latającej fortecy znajdziecie rozbudowaną, wielopostaciową obsadę, a także całe spektrum ludzkich emocji, słabości i wyzwań. Bohaterowie muszą mierzyć się nie tylko z trudnymi relacjami, ale również ostrożnie podchodzić do kwestii światopoglądowych. 

To właśnie dlatego ten komiks jest dużo bardziej pogłębiony oraz wielowymiarowy, niż większość historii o UFO. Sensacyjne wątki z pewnością napędzają fabułę oraz wzmacniają dramaturgię, ale równie intrygujący są w niej ludzie, którym ogranicza się wolność oraz wrzuca w wir politycznych gierek.

Miguel Vila – rysownik, który lubi różowy

Słyszałam wiele opinii, że gdyby Latająca forteca była narysowana w bardziej klasycznym  stylu, mogłaby się zamienić w przewidywalny thriller historyczny. Być może. Akurat to nazwisko nie było jednak tym, co przekonało mnie do tego komiksu. 

Swego czasu próbowałam przebrnąć przez jego autorską pozycję Mleczna droga i niestety poległam. Miguel Vila choć na pewno intrygujący pod kątem drobiazgowości, niebanalnych kadrów oraz zabawy formatem – nie przekonał mnie jako scenarzysta.

Na szczęście w przypadku Latającej fortecy odpowiadał tylko za wizualną stronę komiksu, dlatego ciężar narracji dzieli się tutaj po równo. Moim zdaniem, ten tytuł powinien być drukowany w większym formacie. Niektóre kadry są tak małe i nadziubdziane, że powinno się je odczytywać z lupą. Trzeba jednak przyznać, że pasują one do stylu science fiction i ściągają ciężar gatunkowy z wątków politycznych, przy okazji może odrobinę je infantylizując. 

Czy wybór akurat tego rysownika był w 100% trafiony? Raczej nie. Na pewno chętnie zobaczyłabym tę historię w innej interpretacji, co nie znaczy, że Latająca forteca w tym wydaniu nie jest ciekawa i oryginalna, bo z pewnością to propozycja jedyna w swoim rodzaju. 

Czy warto?

Latająca forteca wykorzystuje mało znaną teorię spiskową, ale mówi przede wszystkim o politycznej dyktaturze oraz żądnych władzy ludziach, którzy – nie bacząc na koszty – chcą tylko niszczyć i zwyciężać. 

To nie jest lekka rozrywka. To przerysowany album pełen sprzeczności, trudnych wyborów bohaterów oraz nieoczekiwanych splotów akcji. Zdecydowanie lektura dla dorosłego, dojrzałego odbiorcy. Jeżeli interesuje Was tematyka i chcecie przeczytać coś innego – sięgnijcie po ten komiks. Sprawdzajcie dostępność Latającej fortecy na stronie Wydawnictwa Timof Comics.

FAQ

O czym jest komiks Latająca forteca?

Latająca forteca to komiks science fiction i political fiction osadzony we Włoszech lat 30. Punktem wyjścia jest tajemniczy obiekt, który rozbija się w pobliżu Mediolanu w 1933 roku, a śledztwo wokół niego szybko zostaje przejęte przez aparat faszystowskiej władzy. 

Czy Latająca forteca bazuje na prawdziwej teorii spiskowej?

Tak. Komiks inspiruje się legendą o rzekomym katastrofie UFO we Włoszech w 1933 roku, czasem nazywanej „włoskim Roswell”. Twórcy przygotowali autorską, fabularną reinterpretację tego mitu. 

Kto stworzył komiks Latająca forteca?

Za scenariusz odpowiada Lorenzo Palloni, a za rysunki Miguel Vila.

Dla kogo jest komiks Latająca forteca?

To propozycja przede wszystkim dla dorosłych czytelników, którzy lubią oryginalne, nietuzinkowe komiksy łączące historię, teorie spiskowe, retrofuturyzm i polityczny niepokój. 

Czy warto przeczytać Latającą fortecę?

Tak, zwłaszcza jeśli interesują Cię komiksy, które zaczynają się od sensacyjnej zagadki, ale szybko okazują się czymś więcej niż tylko opowieścią o UFO. 

Artykuł Czy Mussolini ukrywał UFO? Latająca forteca – komiks bazujący na mało znanej teorii spiskowej pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Tajemnice świata. Wszystko co dziwne i niewyjaśnione na naszej planecie
➜ Autorka: Laura Knowles
➜ Tłumaczenie: Maja i Bartosz Lisowscy
➜ Wydawnictwo: Kropka
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Które miejsca słyną z tajemniczych zjawisk?

Książka została podzielona na osiem rozdziałów, w których autorka skupia się na konkretnych zjawiskach ze wszystkich kontynentów oraz mórz. Poprzedzają je rozkładówki z mapami, gdzie skrótowo zaznaczono miejsca kojarzone z czymś nietypowym lub miejscowości/obszary słynące z niewyjaśnionych zagadek.

Jak się okazuje, na tajemnice można trafić bez względu na szerokość geograficzną. Na rozkładówkach przybliżane są historie związane z potworami, które na przestrzeni lat obrosły dziesiątkami mitów. Niektóre opowieści są bardzo mało znane, ale równie ekscytujące. Na pewno będziecie zaskoczeni jak wiele tego rodzaju historii, jeszcze nie trafiło do Waszych uszu.

Zagadka rozwiązana!

W Tajemnicach świata. Wszystko, co dziwne i niewyjaśnione na naszej planecie znajdziecie mnóstwo zdjęć, grafik czy przedruków. Przeglądając tę książkę, można poczuć się trochę jak w Archiwum X! Jeżeli jednak macie obawy, że te wszystkie opowieści są wyssane z palca – koniecznie musicie przeczytać o sprawach, które… udało się rozwiązać! 

W książce znajdziecie bowiem wątki oznaczone stemplem ,,Zagadka rozwiązana”, z wyjaśnieniem, co tak naprawdę znaczy dane zjawisko. Być może udało się je rozwikłać na skutek postępu w nauce, szczęśliwego trafu lub z jeszcze innych powodów. Dla tych spraw, które pozostają nieodgadnione autorka podsuwa rozmaite teorie – wpływając tym samym na wyobraźnię czytelników oraz poszerzając ich horyzonty!

Paranormalne zjawiska w przystępnej formie

Poznajcie historię rysunków z Nazca, przeczytajcie o najbardziej skrywanym miejscu na świecie – Strefie 51 lub zastanówcie się wspólnie z bliskimi, czym jest Stonehenge. Tajemnice świata to także niewyjaśnione zaginięcia, trudne do pojęcia przez naukowców wybryki natury czy mityczne istoty, przeczące prawom przyrody.

Dla kogo jest ta książka?

Jeżeli macie w domu entuzjastów zjawisk nadprzyrodzonych, czy też sami lubicie zagłębić się w opowieści o nawiedzonych domach oraz znikających miasteczkach – Tajemnice świata. Wszystko, co dziwne i niewyjaśnione na naszej planecie sprawdzą się idealnie! Polecam tę książkę dzieciom powyżej 10 lat. Oddałabym w tym wieku całe kieszonkowe, żeby ją mieć! 

Tajemnice świata znajdziecie m.in. na stronie wydawnictwa Kropka.

FAQ, czyli pytania na które warto znać odpowiedzi

Czy Tajemnice świata są straszne?

Niektóre postaci mogą wywołać w młodszych dzieciach niepokój. To raczej lektura dla nastolatków.

Od jakiego wieku warto po nią sięgnąć?

Najlepiej 10+.

Czy to encyklopedia faktów czy zbiór mitów?

Zależy, w co kto wierzy To zbiór popularnych spraw oraz zjawisk nadprzyrodzonych. Zabawa konwencją, zachęta do główkowania i samodzielnego myślenia.

Artykuł Tajemnice świata – recenzja książki dla fanów ufo pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Czort z Zakopca
➜ Autorka: Iwona Banach
➜ Ilustracja okładkowa: Adam Pękalski
➜ Wydawnictwo: Dwukropek
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Są tacy twórcy literatury dziecięcej, po których od razu wiadomo czego można się spodziewać. Kiedy tylko przychodzi kolejna premiera, można brać w ciemno oferowane przez nich książki, a także pakować je w ozdobne papiery i ofiarowywać innym na urodziny czy Dni Dziecka.

Seria o Ptysiu, Guśce i Leonku

Jedną z takich autorek jest właśnie Iwona Banach. Każda jej następna lektura to mnóstwo śmiechu, błyskotliwej fabuły oraz nietuzinkowych bohaterów! Wystarczy przywołać choćby mój świąteczny patronat Kosmitka, ale także detektywistyczno-sensacyjną serię powieści o Guśce, Ptysiu i Leonku.

Od razu muszę przyznać, że ten cykl to dla mnie pierwszyzna. Nie czytałam poprzednich tomów:

• Gnomon i tajemnica starego domu,
• Agatowa komnata,

i już wiem, że będę musiała je nadrobić. Ale nie dlatego, że pogubiłam się w najnowszej fabule – brak znajomości wcześniejszych części zupełnie nie odebrała mi wielkiej przyjemności z lektury. Po prostu tak bardzo polubiłam tych bohaterów, że nie odmówię sobie frajdy ponownego ich spotkania!

Wiadomo, że znęcanie się nad ludźmi jest niegrzeczne, ale koza o tym nie wiedziała. W tej chwili zameczała, rozpędziła się, zastukała kopytkami o podłogę i łupnęła Marmurka w to miejsce, które zazwyczaj służy do siedzenia.

I nie było to krzesło.

Iwona Banach, Czort z Zakopca, Rozdział X, str. 143

Niespodziewana wycieczka do Zakopanego

Czort z Zakopca to opowieść o trojga przyjaciołach, którzy zdecydowanie mają smykałkę do przypadkowego rozwiązywania różnych tajemnic. Do tej pory podążając tropem historii pewnego zagadkowego zegarmistrza, trafili na kilka znaczących artefaktów, których przeznaczenia nie potrafi odgadnąć nawet zawodowa policja.

Coś jednak wisi w powietrzu. Profesjonaliści wpadają na trop, i żeby uchronić dzieciaki przed pojawieniem się w nieodpowiednim miejscu oraz czasie – wysyłają je z przyszywaną ciocią Martą na wycieczkę do Zakopanego. Ma to być forma podziękowania dla nich za udział w poprzednich sprawach.

Szczęście do wychodzenia z opresji

Jak łatwo się domyślić, przygoda w Zakopanym przyniesie wszystkim mnóstwo atrakcji – i nie mam tu na myśli zwiedzania najważniejszych punktów turystycznych miasta. Co więcej, nowa znajomość z bardzo charakterną bohaterką, ściągnie na nich gniew samego… kozła!

Czort z Zakopca to niezwykle wciągająca historia, w której dzieci wielokrotnie udowadniają swoją wyższość nad dorosłymi. Ich bystre pomysły oraz umiejętność kojarzenia faktów, a także ogromna wyobraźnia i szczęście do wychodzenia z opresji (jak również umiejętne się o nią ocieranie) sprawia, że czytelnicy z przyjemnością kibicują całej trójce, a wkrótce także czwórce bohaterów.

Jeżeli jesteście ciekawi jak kończy się kolejna przygoda Ptysia, Leonka i Guśki – a przy tym, co ma z nią wspólnego tajemniczy skarb, robot, ufo oraz duchy i zjawy – koniecznie sięgnijcie po Czorta z Zakopca!

Lektura będzie odpowiednia dla każdego powyżej 9 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://dwukropek.com.pl/ksiazki/czort-z-zakopca/

Artykuł Czort z Zakopca – premierowa recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Kosmitek
➜ Autorka: Iwona Banach
➜ Ilustracje: Sviatlana Shkil
➜ Wydawnictwo: Dwukropek
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Z czym najczęściej kojarzą się Wam Święta? Ze Świętym Mikołajem oraz jego reniferowym zaprzęgiem, z choinką i prezentami, ze śniegiem, pierniczkami, a także małymi uśmiechniętymi elfami. Z czym na pewno się nie kojarzą? Z odkryciami archeologicznymi, latającymi spodkami oraz… kosmitami! 

Najbardziej nietypowa książka świąteczna dla dzieci!

A jednak, Iwona Banach w książce, którą z przyjemnością objęłam swoim patronatem medialnym udowadnia, że jeżeli mamy wystarczająco bujną wyobraźnię, nie ma rzeczy niemożliwych! 

,,Kosmitek” jest bowiem opowieścią o rodzeństwie, a także fioletowym przybyszu z kosmosu, który w swojej kosmicznej szkole zupełnie nie radzi sobie z przedmiotem dotyczącym znajomości Ziemian. Z tego względu dzieci – Gnatek, Linka i Milunia postanawiają mu pomóc otrzaskać się z tradycji świątecznych i innych ważnych, ziemskich spraw. 

Czy jednak finalnie znajdą czas na naukę nowego znajomego, jeżeli jednocześnie stają się świadkami bardzo niepokojącego ciągu zdarzeń?

Podejrzany wujek Karol

Książka została podzielona tradycyjnie na 24 rozdziały, łatwo więc policzyć, że jej akcja rozgrywa się na przestrzeni 24 dni. Począwszy od pojawienia się fioletowego Xilixa w lustrzanym portalu na strychu, aż do momentu… niezwykłego celebrowania Wigilii!

Zanim jednak przyjdzie czas na świętowanie, dzieci najpierw podejmują się odnalezienia zagubionego klucza do portalu, a następnie uważnie tropią swojego podejrzanego wujka Karola, który w niczym nie przypomina dobrotliwych i kochanych dorosłych. 

Lubiący niewybrednie żartować mężczyzna okazuje się skrywać pewien sekret – a jego słabość do cennych przedmiotów i ziemi zdobywanej kosztem innych, może wkrótce obrócić się przeciwko niemu! 

(Spodek w Katowicach – czy takimi pojazdami mogą przemieszczać się Kosmici?)

Kosmitek i święta Bożego Narodzenia

,,Kosmitek” to książka, która Was rozśmieszy, wprawi w świąteczny nastrój i jednocześnie – zachęci do fantazjowania o istnieniu życia w kosmosie! Co za wspaniała oraz szalona mieszanka! 

Przy okazji fabuła pozwoli Wam kibicować w słusznej sprawie ocalenia schroniska, a także poważnie zastanowić się nad tajemnicami, które skrywają przed nami nasze babcie.

Z ,,Kosmitkiem” dowiecie się jak ważne jest pomaganie innym (nie tylko w Święta), obdarowywanie prezentami (najlepiej tymi, zrobionymi własnoręcznie) i wierzenie w to, co mówią dzieci (nawet jeżeli wydaje się to… kosmicznie niemożliwe).

Polecam tę lekturę wszystkim czytelnikom powyżej 7 roku życia. Obiecuję, że będziecie się dobrze bawić!

Link do strony wydawnictwa: https://dwukropek.com.pl/ksiazki/kosmitek/

Artykuł Kosmitek – przedpremierowa recenzja patronatu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Wielka Księga Tajemnic
➜ Autor: Tom Adams
➜ Ilustracje: Yas Imamura
➜ Tłumaczenie: Anna Błasiak
➜ Wydawnictwo: Wilga
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina (96 stron)
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Zdarzają się takie książki, które mają niewłaściwie dobrany tytuł. Czasami wydawca decyduje się na przymiotnik, który delikatnie rzecz mówiąc – może być nieco na wyrost, np. najpiękniejsze, najśmieszniejsze, najbardziej zadziwiające.

Książka o zjawiskach nadprzyrodzonych

Z drugiej strony możemy mieć jednak do czynienia z książkami, których tytuł wydaje się dopasowany i wymyślony perfekcyjnie. Z takim przypadkiem mamy właśnie przyjemność obcować w ,,Wielkiej Księdze Tajemnic”. I proszę mi wierzyć, żadne z użytych tu słów nie jest przypadkowe.

Jest to książka duetu Toma Adams (znanego m.in. z ,,Podróż ekspresem odkrywcy”) oraz ilustratorki Yas Imamury. I jeżeli ktoś choć trochę pasjonuje się zjawiskami nadprzyrodzonymi, to ta pozycja zachwyci go jak mało która!

Wycięcie w okładce i prezentowe wydanie

Wystarczy rzucić okiem na okładkę, żeby przekonać się z jakim formatem będziemy mieć do czynienia. Utrzymana w klimacie popularnonaukowych pozycji, pozwala nam (dosłownie!) podejrzeć, czy też spojrzeć na rozmaite sprawy z przeszłości z perspektywy kogoś specjalnie do tego wybranego.

To wycięcie w okładce ,,Wielkiej Księgi Tajemnic” jest jak podglądanie zagadek wszechświata przez dziurkę od klucza. Z kolei duży format książki, rodzaj papieru i twarda oprawa sprawiają, że aż chce się ją podarować komuś, kto lubi opowieści o duchach, nierozwiązanych sprawach, niewyjaśnionych zniknięciach czy niezbadanych stworzeniach.

UFO, potwór z Loch Ness i nawiedzone domy

,,Wielka Księga Tajemnic” jest naprawdę imponującym zbiorem tematycznych ciekawostek! Dowiecie się z niej m.in.:

• o krainach, których nie sposób znaleźć na mapie,
• tajemniczych klątwach,
• dlaczego nie zawsze warto wierzyć we wróżki,
• kogo porwało UFO,
• gdzie żyją dzikie stwory,
• czy w jaki sposób objawia się zjawa Marii Antoniny.

Jeżeli lubicie ciarki na plecach podczas czytania historii o duchach i we wgniecionym zbożu na polach doszukujcie się obecności istot nie z tej Ziemi – ,,Wielka Księga Tajemnic” będzie lekturą w 100% trafioną. Ze względu na obecne w niej naukowe argumentacje, przekona do siebie nawet sceptyków! Książka będzie odpowiednia dla osób powyżej 9 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/wielka-ksiega-tajemnic-tom-adams-sku6a424afbc3ce7587ec70.html

Artykuł Wielka Księga Tajemnic – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Często niewielkie, zamknięte przestrzenie przyciągają kryminalne sprawy do których rozwiązania potrzeba nie tylko odwagi, ale i przenikliwego umysłu. Co jednak, jeżeli morderstwo zostało popełnione na… Księżycu i wszyscy znajdujący się na stacji mogą być podejrzanymi oraz potencjalnymi ofiarami?

,,Śledztwo w kosmosie” to zupełnie nowa seria trylogii ,,Baza Księżycowa Alfa” Stuarta Gibbsa – autora, który zasłynął już w Polsce cyklem ,,Szkoła szpiegów”. Należą do niech trzy książki. Pozostałe: ,,Spaced Out” oraz ,,Waste of Space” czekają na tłumaczenie i mam nadzieję, że wkrótce pojawiają się na księgarnianych półkach!

Baza Księżycowa Alfa

Wyobraźcie sobie, że macie dwanaście lat i razem z rodziną zostaliście wytypowani do zamieszkania na Księżycu! Taki właśnie los spotkał chłopca o imieniu Dashiell. Zamiast jednak spodziewanego entuzjazmu oraz zachwytów, nastolatek jest znudzony monotonią, rozczarowany jedzeniem oraz brakiem zajęć. Co można właściwie robić na niewielkiej, zamkniętej przestrzeni z kilkudziesięcioma innymi osobami i jak niewygodne jest korzystanie z kosmicznej ubikacji?

Jego postrzeganie bazy zmienia się jednak diametralnie, gdy pewnej nocy (w trakcie rozstroju żołądka po wyjątkowo paskudnym posiłku) staje się świadkiem dziwnej rozmowy, gdzie jeden z naukowców informuje o swoim nowym niebywałym odkryciu. Kiedy Dashiell rano budzi się ciekawy kontynuacji wydarzeń, okazuje się, że mężczyzna już nie żyje.

Morderstwo czy kosmiczna choroba?

,,Śledztwo w kosmosie” to emocjonujący zapis relacji w pierwszoosobowej narracji głównego bohatera, który jako jeden z nielicznych przekonany jest, że doktor Holtz nie zwariował, a został zamordowany. Korzystając ze swojej wyobraźni i bazując na nowej znajomości z właśnie przybyłą równolatką, Dashiell krok po kroku zbliża się do rozwikłania zagadki. Jego dotychczas monotonne dni w bazie, stają się intrygujące, ale też prowadzą do ryzykownych sytuacji.

W śledztwie przeszkadza mu nie tylko sceptycyzm pozostałych dorosłych, a nawet jego rodziców. Szybko okazuje się, że także sam chłopiec może znaleźć się w niezwykłych niebezpieczeństwie!

Historia nie z tej ziemi! 

Jeżeli poszukujecie kryminalnej historii dla młodych nastolatków, w której rozmaite kosmiczne ciekawostki (konsultowane ze specjalistami) łączą się z wartką fabułą i fantastycznymi zwrotami akcji – sięgnijcie po ,,Śledztwo w kosmosie”.

Czytajcie książkę uważnie – nawet, jeżeli będzie wydawało wam się, że autor popełnił w pewnym miejscu błąd logiczny, okaże się, że jest to zmyślna część opowieści! A, i możecie liczyć również na… pozaziemskiego gościa!

Polecam tę historię nie z tej ziemi wszystkim czytelnikom powyżej 9 roku życia. Sama z wielką ciekawością oczekuję kontynuacji tej serii.

Link do strony wydawnictwa: https://agoradladzieci.pl/sledztwo-w-kosmosie/

Artykuł Śledztwo w kosmosie – recenzja nowej serii pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Idan Ben-Barak

Ilustracje: Julian Frost

Tłumaczenie: Grażyna Chamielec

Wydawnictwo: Kinderkulka

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych  , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Poznajcie dwoje sympatycznych kosmitów, którzy na skutek awarii statku, musieli lądować na Ziemi. Tutaj poznają nas, czyli czytelników książki i zaczynają zachwycać się… ludzkimi rękami!

,,Aaa! Masz w sobie szkielet!” to zabawny picturebook z elementami interaktywnymi! Jego autorami są Idan Ben-Barak oraz Julian Frost. Jestem pod ogromnym wrażeniem w jak prosty sposób udało im się opowiedzieć najmłodszym dlaczego możemy coś podnosić, dotykać, przesuwać czy… kogoś przytulać! 

Za pomocą krótkich zadań, które opierają się głównie na przewróceniu strony, dotknięciu jej czy podniesieniu książki, rozbudzają w dzieciach ciekawość. 

Cała historia rozpoczyna się już na wyklejce*! Tam właściwie możemy obserwować coś w rodzaju prologu, z którego dowiadujemy się, że Ufo oraz Aliena będąc w drodze na przyjęcie urodzinowe Kosmy, mają małą awarię. Chcą wysiąść ze statku kosmicznego, ale okazuje się, że jedno z nich jest gazową chmurą, a drugie nie ma rąk.

Na szczęście, orientują się, że czytelnicy mogą im pomóc, a w zamian odwdzięczają się sporą dawką wiedzy. Żeby ją jednak zdobyć, trzeba pozwolić Alienie prześwietlić dłoń. W tym celu kładzie się rękę na kartce i już za chwilę można zobaczyć… własne wnętrze!

Najpierw poznajemy układ kostny. Dzieci mogą policzyć z ilu kości składa się ich dłoń (a jest, co liczyć!) i dowiadują się, dlaczego taka budowa jest niezbędna w codziennym funkcjonowaniu. Podobnie ma się także sprawa z mięśniami oraz nerwami. Bardzo ciekawie wyjaśnia książka jaka jest rola wszystkich wymienianych elementów, a co najważniejsze – sposób w jaki to robi, zupełnie nie kojarzy się z nudnymi i pozbawionymi logiki przykładami z niektórych podręczników.

Jest to w zasadzie nauka biologii, a nawet anatomii dla przedszkolaków!

,,Aaa! Masz w sobie szkielet!” to pozycja pełna kolorów, nienarzucającego się humoru i posiadająca… cudowne zakończenie! Nie spodziewałam się, że tego typu książka może mnie rozczulić.  

Bardzo ją polecam dla wszystkich dzieci od 3. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://kinderkulka.pl/ksiazki/aaa-masz-w-sobie-szkielet/

*wyklejka to strony, które łączą książkę z okładką (przeważnie są częściowo do niej przyklejone). Często mają po prostu kolor biały lub są jednokolorowe, niekiedy spotyka się wyklejki w różne wzory, ale bardzo rzadko rozpoczyna się tam właściwa historia! 

Artykuł Aaa! Masz w sobie szkielet! – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.