Więcej! Ciągle chcemy więcej. Jako społeczeństwo i jako jednostki. Zdarza nam się stawiać siebie oraz naszych bliskich na pierwszym miejscu. Często ma to dobre skutki, ale czasami taka postawa utrzymywana jest kosztem czegoś innego, np. naszej przyszłości czy nawet bezpieczeństwa w szerokiej skali. 

Trochę za dużo

,,Trochę dużo” to przewrotna i nietypowa książka właśnie o tym. O naszej zwykłej, ludzkiej zachłanności. Potrzebie sięgania po więcej, nawet jeżeli okazuje się, że tym razem sięgnęliśmy po… trochę ZA dużo.

Jej autorem jest Olivier Tallec, znany m.in. ze świetnych ilustracji do pozycji:

• Duży Wilk i Mały Wilk,
• Duży Wilk i Mały Wilk i listek, który nie chciał spaść.

Ale również twórca serii książek-gier ,,Kto to?” czy wcześniejszej z cyklu o wiewiórce ,,To jest MOJE drzewo”.

Brzydka wiewiórka

Główną bohaterką ,,Trochę dużo” jest bohaterka z rudą kitą która – wydawać by się mogło – prezentuje piękną postawę. Wiewiórka, bo to ona jest narratorką tej opowieści, podkreśla jak delikatne i kruche jest jej drzewo. Wydaje się być świadoma, że powinna o nie dbać, bo ono oferuje jej nie tylko pyszne szyszki, ale i igiełki, gałęzie czy korzenie.

Wiewiórka uważa, że drzewo powinno traktować się jak najlepszego przyjaciela… po czym, nie mogąc powstrzymać się przed własną zachłannością, zupełnie nie przestrzega udzielanych głośno rad. Brzydka wiewiórka. Ale czy na pewno?

Co, kiedy nie potrafimy patrzeć perspektywicznie

Wiewiórka wychodzi z założenia, że jeżeli ona nie zje tej ostatniej szyszki, to na pewno zrobi to ktoś inny. Nie ma złych zamiarów, nie chce zniszczyć drzewa, ale po prostu nie do końca zdaje sobie sprawę z konsekwencji swoich czynów.

Wiewiórka nie potrafi patrzeć perspektywicznie. Skutkiem jej ograniczeń jest więc pozbawienie się ochrony. Okazuje się bowiem, że drzewo nie było tylko źródłem jej pożywienia czy gałęzi na ognisko. Drzewo osłaniało ją przed innymi. Teraz sama stała się łatwym celem… ludzi.

Mówienie nie wystarczy

,,Trochę dużo” z jednej strony to pozycja humorystyczna, która bazując na karykaturze oraz powtórzeniach, pokazuje świat w którym dobre intencje szybko zostają wyparte przez potrzebę posiadania. 

Wiewiórka ma być tutaj tylko przykładem do nienaśladowania, aby przestrzec dzieci, że o naturę trzeba dbać – a nie tylko mówić o niej z troską.

Polecam ,,Trochę dużo” dzieciom już powyżej 5 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://druganoga.com/sklep/981_troche-duzo

Artykuł Trochę dużo – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.