Trzy kultowe, zebrane w nowym tomie powieści prowadzą czytelnika od konfliktu między państwami aż do krwawej rewolucji. Świat Dysku chyba jeszcze nigdy w tak wymowny sposób, nie przypominał mi o problemach naszego świata.

➜ Tytuł: Straż Miejska. Tom 2 (barwione brzegi)
➜ Seria: Świat Dysku
➜ Autor: Terry Pratchett
➜ Ilustracje: Paul Kidby
➜ Tłumaczenie: Piotr W. Cholewa
➜ Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Co zawiera Straż Miejska. Tom 2?

Wydanie zbiorcze składa się z trzech powieści: Bogowie, honor, Ankh-Morpork; Piąty Elefant oraz Straż Nocna. To bezpośrednio kontynuacja tomu obejmującego Straż! Straż!, Zbrojnych i Na glinianych nogach. 

W pierwszym omnibusie Straży Miejskiej obserwowaliśmy, jak grupa nieudaczników staje się sprawnie działającą częścią tkanki miejskiej. W drugim – Straż wychodzi poza znane sobie rejony, a Vimes musi się zmierzyć z siłami potężniejszymi niż zwykli przestępcy.

Straż wychodzi poza granice miasta

Bogowie, honor, Ankh-Morpork rozpoczynają się od momentu wynurzenia wyspy, do której prawa zgłaszają Ankh-Morpork i Al-Khali. Wystarcza skrawek ziemi, nie do końca zdrowa ambicja i podsycana złymi intencjami niechęć, żeby dawni sąsiedzi stali się wrogami i zaczęli przygotowania do wojny. Pratchett pokazuje, jak łatwo wykorzystać zbiorowy lęk i nadać przemocy wzniosłe uzasadnienie. Pod charakterystycznym dla tego autora poczuciem humoru skrywa się opowieść o propagandzie, nacjonalizmie i politykach gotowych wysłać innych na śmierć – oczywiście w słusznej sprawie.

W Piątym Elefancie Vimes zostaje ambasadorem w Überwaldzie – krainie wilkołaków, wampirów, krasnoludzkich tradycji oraz cennych zasobów naturalnych. Policjant, który ufa przede wszystkim faktom, musi odnaleźć się w świecie ceremonii oraz niedopowiedzeń. Zamiast prostego śledztwa otrzymujemy więc polityczny thriller o sukcesji, społecznych podziałach oraz walce o wpływy.

Straż Nocna i prawo nieprzyjazne ludziom

Chyba nikogo tutaj nie zaskoczę stwierdzając, że Straż Nocna to najbardziej smakowity kąsek tego omnibusa. Vimes w tej części trafia do przeszłości Ankh-Morpork, w czas krwawej rewolucji, tajnej policji oraz władzy, której lejcami jest przemoc. Spotyka tam młodszą wersję siebie, którą musi nauczyć nie tylko policyjnego fachu, lecz także ogłady i świadomości, w której bezwzględne wykonywanie rozkazów przestaje być moralnie usprawiedliwione.

Właśnie w tym tomie Pratchett stawia nam, czytelnikom jedno z ważniejszych pytań cyklu: czy dobry strażnik powinien bronić prawa, jeżeli prawo broni złych ludzi? Straż Nocna jest opowieścią o pamięci, odpowiedzialności i cenie, jaką zwykli ludzie płacą za wielkie polityczne hasła czy idee, bo rewolucja nigdy nie wiąże się z łatwym zwycięstwem.

Sam Vimes kontra Sam Vimes

Na początku swojej drogi Vimes musiał podnieść się z upadku i zbudować Straż niemal od podstaw. Teraz jest komendantem, diukiem, ambasadorem i człowiekiem należącym do establishmentu, którym sam pogardza. Historia jest więc tym ciekawsze, im bardziej zagłębiamy się w jego psychikę, zastanawiając się jednocześnie – nie kogo pokona w kolejnym starciu, ale czy pójdzie na ustępstwa z samym sobą. 

Vimes nie ufa władzy – również wtedy, gdy sam ją sprawuje. Pamięta czasy ubóstwa i wie, że nie ma właściwego wzoru na zdefiniowanie przestępcy. Dzięki temu Straż Miejska jest czymś więcej niż cyklem kryminalnym w fantastycznej scenerii. To wielowymiarowa powieść, która nie prędko się zestarzeje.

Czy można zacząć od tomu drugiego?

Każda z części opowiada własną historię, ale rozwój Vimesa i Straży wybrzmiewa pełniej po lekturze pierwszego omnibusa. Nowym czytelnikom przyda się więc przewodnik, który opracowałam już jakiś czas temu: od czego zacząć czytanie Świata Dysku.

Najmocniejszy omnibus Terry’ego Pratchetta?

Pierwszy tom jest ekscytującym początkiem, lecz drugi okazuje się dojrzalszy, osnuty mrokiem i bardziej zwarty tematycznie. Wojna, dyplomacja oraz rewolucja tworzą trzy filary jednej opowieści o władzy, która pozbawiona kontroli szybko zaczyna służyć samej sobie.

Barwione brzegi, twarda oprawa i ilustracje Paula Kidby’ego nadają wydaniu kolekcjonerski charakter. Więcej o artyście przeczytacie w recenzji albumu Pokazać Świat Dysku Terry’ego Pratchetta. Największą wartością pozostają trzy powieści udowadniające, że Pratchett doskonale rozumiał politykę i mechanizmy przemocy. Pisał o wymyślonym świecie istniejącym na grzbiecie czterech słoni i żółwia, ale wyjątkowo celnie opisywał ten kulisty, po którym sami chodzimy.

Sprawdzajcie dostępność Straż Miejska. Tom 2 (barwione brzegi) na stronie Wydawnictwa Prószyński i S-ka.

FAQ – Straż Miejska. Tom 2 Terry’ego Pratchetta

Co zawiera książka Straż Miejska. Tom 2 z barwionymi brzegami?

Straż Miejska. Tom 2 to wydanie zbiorcze obejmujące trzy powieści Terry’ego Pratchetta: Bogowie, honor, Ankh-Morpork; Piąty Elefant oraz Straż Nocna. Wszystkie należą do cyklu o Samie Vimesie i Straży Miejskiej z Ankh-Morpork.

Czy przed Strażą Miejską. Tom 2 trzeba przeczytać tom pierwszy?

Każda powieść opowiada odrębną historię, dlatego fabułę można zrozumieć bez znajomości wcześniejszego tomu. Warto jednak zachować kolejność, ponieważ w pierwszej części obserwujemy powstanie Straży oraz rozwój Sama Vimesa od upadłego kapitana do komendanta jednej z najważniejszych instytucji Ankh-Morpork.

W jakiej kolejności czytać powieści ze Straży Miejskiej. Tom 2?

Powieści najlepiej czytać w kolejności, w której znalazły się w wydaniu zbiorczym: Bogowie, honor, Ankh-Morpork, następnie Piąty Elefant, a na końcu Straż Nocna. Pozwala to śledzić rozwój Sama Vimesa i stopniowe rozszerzanie się jego odpowiedzialności poza granice miasta.

Dla kogo jest Straż Miejska. Tom 2?

To propozycja dla dojrzałych czytelników 16+ lubiących inteligentną fantastykę, satyrę społeczną i kryminały osadzone w rozbudowanym świecie. Tom powinien zainteresować również osoby, które cenią książki opowiadające o polityce, mechanizmach władzy i moralnych granicach wykonywania rozkazów.

Czy Straż Miejska. Tom 2 zamyka cykl o Straży?

Nie. Wydanie zbiorcze prowadzi historię Straży do wydarzeń ze Straży Nocnej, ale nie obejmuje wszystkich powieści o Samie Vimesie. Jego dalsze losy oraz kolejne sprawy Straży pojawiają się w późniejszych książkach Terry’ego Pratchetta.

Czy warto kupić Straż Miejską. Tom 2 z barwionymi brzegami?

Wydanie będzie szczególnie atrakcyjne dla kolekcjonerów oraz osób kompletujących nowe edycje Świata Dysku. Łączy trzy obszerne powieści w jednym tomie i wyróżnia się barwionymi brzegami oraz spójną oprawą pasującą do pierwszej części Straży Miejskiej. Najważniejszym argumentem pozostaje jednak sam zestaw powieści – dojrzalszych, bardziej politycznych i wyjątkowo aktualnych.

Artykuł Straż Miejska. Tom 2 – Pratchett o wojnie i rewolucji pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Questwick. Stolica Przygody
➜ Autor: Roch Urbaniak
➜ Ilustracje: Roch Urbaniak
➜ Wydawnictwo: Muduko
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Questwick, czyli hołd dla RPG-ów

Czy Questwick to najlepsza książka tego autora? Pod kątem fabularnym – zdecydowanie! Roch Urbaniak, znany dotąd przede wszystkim jako malarz, ilustrator oraz autor serii o Papierniku, tym razem wymalował nam świat, niczym godny następca samego Terry’ego Pratchetta. Podobieństwo jest zadziwiające – ten sam przewrotny, błyskotliwy humor, nietuzinkowi bohaterowie, absurdalne instytucje oraz przygody na śmierć i życie, które nigdy nie są tylko prostą potyczką dobra ze złem.

Nawet tutejsza Straż wzbudza podobne skojarzenia, jak jej odpowiednik ze Świata Dysku. Nie oznacza to jednak, że Questwick próbuje naśladować uniwersum Pratchetta. Sam autor jako główne źródło inspiracji wskazuje sesje RPG, w których nawet najbardziej podniosłą opowieść Mistrza Gry gracze – prędzej czy później – wzbogacają żartami i całkowicie nieprzewidywalnymi decyzjami. Cała książka została pomyślana jako hołd dla klasycznych sesji fabularnych. 

Na czym polega gra książkowa Questwick. Stolica Przygody?

Czytelnik wciela się w podrzędnego hodowcę wąsatej rzepy, który otrzymuje od swojej społeczności jedyną w swoim rodzaju szansę. Może opuścić rodzinne strony i przeżyć epicką przygodę w Questwick – mieście przyciągającym zwyczajnych zjadaczy chleba, marzących o sławie, skarbach i zapisaniu się w annałach bohaterskich podań.

Nie wystarczy jednak przekroczyć bram miasta i efektownie dobyć miecza. Poszukiwanie przygód zostało tu do cna sformalizowane. Trzeba odstać swoje w kolejce, skonfrontować się z urzędnikiem i dopełnić formalności w oficjalnej Gildii Poszukiwaczy Przygód. Dopiero po uiszczeniu odpowiedniej opłaty można otrzymać przydział do pierwszej misji. Tak się składa, że naszego bohaterowi przypada sprawa… skradzionej kiełbasy. 

Nie brzmi to jak legendarna misja? Nie dajcie się zwieść. Podczas decydowania o dalszych losach bohatera możecie wplątać go w znacznie poważniejsze kłopoty. Wolno działać zgodnie z własnym sumieniem, zachowawczo wybierać najbezpieczniejsze rozwiązania albo pozwolić sobie na odrobinę – lub zdecydowany nadmiar – szaleństwa.

W tej grze nie ma jednego słusznego zakończenia

Książki paragrafowe zazwyczaj oferują kilka alternatywnych zakończeń, ale często prowadzą czytelnika przez wiele tych samych scen. Mapa możliwych doświadczeń pozostaje przez to dość ograniczona. W przypadku Questwicka wygląda to jednak inaczej. Poszczególne decyzje potrafią wyprowadzić historię daleko poza główny nurt opowieści i doprowadzić do kilkunastu bardzo różnych finałów.

Roch Urbaniak prawdopodobnie konstruował fabułę tak, jak tworzy się przygodę do gry RPG. Pisał główny wątek, po czym zatrzymywał się i zastanawiał, co w danym momencie mogliby zrobić gracze/czytelnicy. Następnie rozwijał alternatywne scenariusze, czasem prowadząc wątki z powrotem do głównej historii, a czasem do osobnych, mniej lub bardziej niefortunnych finałów. Co ważne, nawet najbardziej niemądra decyzja ma przynieść czytelnikowi satysfakcjonującą i odpowiednio rozbudowaną sieć fabularną. 

Dlatego śmierć nie musi oznaczać tutaj zaraz zupełnej porażki. Bywa puentą świetnego żartu albo wynikiem brawurowej głupoty.

Jak grać w Questwick i orientować się w paragrafach?

Teoretycznie do rozpoczęcia przygody potrzebujecie tylko książki i ołówka. W praktyce bez notowania pewnych informacji prędzej czy później się pogubicie. Polecam pobrać ze strony wydawcy plik „Notatki bohatera” i wydrukować go, dzięki czemu nie będziecie musieli pisać bezpośrednio po egzemplarzu. Oficjalna karta oraz errata są dostępne przy opisie książki w sklepie Muduko. 

Możecie również korzystać z wewnętrznego, tylnego skrzydełka książki, na którym znajduje się miejsce na:

• Punkty Fabuły – potrzebne do odblokowywania określonych wydarzeń i możliwości;
• Epilogi – pozwalające poznać dalsze losy postaci oraz dodatkowe informacje o świecie;
• Perły Powrotu – działające trochę jak zapis gry i umożliwiające cofnięcie się do konkretnego paragrafu po niefortunnej decyzji.

Czasami trzeba zaznaczyć również informacje wewnątrz samej książki. Najlepiej robić to ołówkiem albo prowadzić własną kartę. Perły Powrotu są szczególnie dobrym rozwiązaniem, ponieważ pozwalają ryzykować bez konieczności rozpoczynania całej wyprawy od początku. 

Uwaga: wydawca udostępnił także erratę dotyczącą niewielkiego błędu redakcyjnego. Warto zapoznać się z nią przed rozpoczęciem gry.

Ta książka jest nieodkładalna

W klasycznej powieści można łatwo rzucić okiem, ile stron pozostało do końca rozdziału. Tutaj na jednej stronie znajduje się nawet kilka paragrafów, a historia nakazuje wertowanie książki z początku niemal na koniec, żeby już za chwilę ponownie odesłać czytelnika kilkaset stron „do tyłu”.

Zaznaczanie postępu bywa więc trudne, ale właściwie okazuje się zupełnie niepotrzebne. Od Questwicka po prostu trudno się oderwać. Nie czytamy go po to, żeby dotrzeć do ostatniej strony, ale żeby dowiedzieć się, jak wpłyną nasze decyzje na losy bohatera. Książka liczy 384 strony, jednak jej rzeczywista objętość zależy od wybranej drogi i liczby rozpoczętych wypraw. 

Okładka godna podróżniczego ekwipunku

Questwick. Stolica Przygody oferuje nie tylko rozbudowaną zabawę fabularną. Książkę także bardzo dobrze wydano. Okładka ma przyjemną, chropowatą fakturę, przypominającą płótno albo papier czerpany, oraz złote uszlachetnienia. Szczególnie efektownie połyskuje oko smoka. Wewnętrzne strony stylizowano natomiast na wiekowe, przechowywane przez lata karty podróżniczego dziennika. 

Mała prywata: pamiętam, że podobne „postarzanie stron” po raz pierwszy zrobiło na mnie wrażenie w 2586 krokach Andrzeja Pilipiuka. Był 2007 rok, miałam piętnaście lat i zachwyciłam się tym zabiegiem tak bardzo, że niedługo później przepadłam w książkach tego autora. Mam nadzieję, że ktoś teraz trafi właśnie na Questwick i w podobny sposób odkryje twórczość Rocha Urbaniaka.

Jak wyglądają ilustracje Rocha Urbaniaka?

Czytelnicy serii o Papierniku zostali przyzwyczajeni do charakterystycznych kolorów, wyjątkowych detali oraz wizualnego rozmachu artysty. Ilustracje w Questwicku są nieco bardziej minimalistyczne i skromniejsze pod względem palety barw, ale robią podobnie duże wrażenie. Tym razem obrazy powstały dopiero po ukończeniu fabuły, podczas gdy we wcześniejszych książkach Urbaniaka to namalowana scena często stawała się początkiem opowieści. 

Zastanawiam się, jak prezentowałaby się ta historia wydana na wzór Widma nad Arkham – w większym formacie, może nawet w kilku tomach. Obecnej formie również trudno jednak wiele zarzucić. Jest poręczna i bez problemu można zabrać ją w wakacyjną podróż, chociaż ma mniej kolekcjonerski charakter.

Dla kogo jest Questwick. Stolica Przygody?

To bardzo dobra propozycja dla miłośników gier paragrafowych, sesji RPG, nieliniowych gier komputerowych oraz humorystycznego fantasy. Spodoba się czytelnikom, których przyciągają światy pokrewne Światu Dysku, choć Questwick posiada zdecydowanie własną „osobowość”.

Może być również świetną alternatywą dla gier wideo. Zapewnia sprawczość, możliwość zapisywania postępów, odkrywanie kolejnych ścieżek oraz satysfakcję płynącą z podejmowania decyzji.

Czy jest to najlepsza książka Rocha Urbaniaka? Fabularnie nie mam wątpliwości. Autor nie tylko zbudował oryginalne uniwersum, lecz także oddał czytelnikowi część władzy nad jego losami. Mam nadzieję, że będzie ten świat dalej rozwijał. Questwick wydaje się bowiem zdecydowanie zbyt interesującym miejscem, żeby po jednej przygodzie spokojnie spakować ekwipunek i wrócić do hodowania rzepy.

Sprawdzajcie jej dostępność na stronie Wydawnictwa Muduko.

FAQ – Questwick. Stolica Przygody Rocha Urbaniaka

O czym jest Questwick. Stolica Przygody?

Questwick. Stolica Przygody to humorystyczna gra książkowa fantasy, w której czytelnik wciela się w hodowcę rzepy marzącego o bohaterskiej karierze. Po dotarciu do tytułowego miasta otrzymuje pierwsze zadanie i sam decyduje, jak potoczy się dalsza historia.

Kim jest autor książki Questwick. Stolica Przygody?

Autorem tekstu i ilustracji jest Roch Urbaniak – malarz, ilustrator i twórca książek związanych z fantastyką oraz opowiadaniem historii obrazem. W Questwicku połączył swoje doświadczenie plastyczne z konstrukcją inspirowaną sesjami RPG.

Czy Questwick jest książką paragrafową?

Tak. Fabuła została podzielona na ponumerowane paragrafy, między którymi czytelnik przemieszcza się zgodnie z podejmowanymi decyzjami. Nie czyta więc książki od pierwszej do ostatniej strony, ale wybiera własną drogę przez historię.

Na czym polega gra w Questwick. Stolica Przygody?

Czytelnik wybiera kolejne działania bohatera, zapisuje zdobywane Punkty Fabuły i Epilogi oraz korzysta z Pereł Powrotu, które działają podobnie do zapisów w grze komputerowej. Poszczególne decyzje prowadzą do nowych przygód, alternatywnych ścieżek i różnych zakończeń.

Czy Questwick przypomina Świat Dysku Terry’ego Pratchetta?

Książka może przywodzić na myśl Świat Dysku ze względu na przewrotny humor, absurdalne instytucje, nietypowych bohaterów oraz zderzenie wielkich fantastycznych przygód z biurokracją i codziennymi problemami. Nie jest jednak kopią twórczości Pratchetta – jej najważniejszym źródłem inspiracji są sesje RPG.

Dla kogo jest książka Questwick. Stolica Przygody?

To propozycja dla miłośników humorystycznego fantasy, gier paragrafowych, sesji RPG i nieliniowych gier komputerowych. Może spodobać się także czytelnikom Świata Dysku oraz osobom szukającym angażującej alternatywy dla rozrywki przed ekranem.

Czy Questwick sprawdzi się jako książka na wakacje?

Tak. Duża liczba ścieżek i zakończeń sprawia, że książka może zapewnić rozrywkę na wiele dni. Jest przy tym na tyle poręczna, że można zabrać ją w podróż i rozgrywać kolejne przygody bez komputera, konsoli czy dodatkowych graczy.

Czy warto przeczytać Questwick. Stolica Przygody?

Warto, szczególnie jeśli lubi się książki wymagające aktywnego udziału. Questwick łączy rozbudowaną fabułę, błyskotliwy humor, liczne wybory oraz charakterystyczne ilustracje Rocha Urbaniaka. To jedna z tych historii, od których trudno się oderwać nawet po wyjątkowo niefortunnym zakończeniu pierwszej wyprawy.

Artykuł Czy „Questwick” to najlepsza książka Rocha Urbaniaka? pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Jednym z argumentów było kolekcjonerskie wydanie, ale kolejnym (jeszcze bardziej istotnym) – znakomity zbiór trzech powieści, w których Pratchett pokazuje pełnię swojego warsztatu: niesamowitą przenikliwość, błyskotliwy umysł, doskonałe operowanie ironią oraz zaskakującą wszechstronność w ukazywaniu ludzkich słabości.

➜ Tytuł: Straż Miejska. Tom 1 (barwione brzegi)
➜ Seria: Świat Dysku
➜ Autor: Terry Pratchett
➜ Ilustracje: Paul Kidby
➜ Tłumaczenie: Piotr W. Cholewa
➜ Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Z jakich powieści składa się Straż Miejska?

Straż Miejska jest kolejnym omnibusem z uniwersum Świata Dysku, który ukazał się w trzeciej kolejności, zaraz po: 

• Rincewind. Tom 1,
• Rincewind. Tom 2.

Kolejna zbiorcza pozycja, czyli właśnie Straż Miejsca. Tom 1 została wydana w przekładzie Piotra W. Cholewy i zawiera pod jednym tytułem następujące powieści:

• Straż! Straż!, 
• Zbrojni,
• Na glinianych nogach.

Oto w jednym tomie spotykają się książki, w których Pratchett połączył fantastykę, kryminał, satyrę społeczną oraz miejską komedię w najpełniejszej odsłonie całego cyklu. Autor pisał w taki sposób, że niemal po każdą jego powieść można sięgać w dowolnej kolejności, bez ścisłego trzymania się chronologii ich powstawania. Nie bez znaczenia jednak, Straż Miejska jest cyklem tematycznym po który miłośnicy Pratchetta sięgają wyjątkowo często – a to za sprawą detektywistycznych lub nawet kryminalnych wątków, przewrotnej fabuły oraz bardzo nietuzinkowych bohaterów, uwikłanych w rozmaite napięcia na gruncie społecznym czy instytucjonalnym. 

Zbrojna Straż na glinianych nogach, czyli 3 w 1

Pierwsza z powieści, Straż! Straż!, rozpoczyna się od kultowego miasta w stanie moralnego i organizacyjnego rozkładu. Nocna Straż nie budzi już szacunku, kapitan Vimes stał się człowiekiem zmęczonym, cynicznym i topiącym rozczarowanie w alkoholu, a całe Ankh-Morpork wydaje się przyzwyczajone do tego, że porządek to tylko wyświechtany, mało znaczący frazes. Właśnie w tym momencie do miasta trafia Marchewa – podobnie jak i smok, ale z nieco innymi zamiarami. 

W Zbrojnych ta opowieść robi się jeszcze ciekawsza, bo Straż przestaje być jedynie bandą ocalałych dziwaków i zaczyna przypominać prawdziwą, choć wciąż rozpaczliwie niedoskonałą instytucję. Kapral Marchewa jak i młodsza funkcjonariusz Angua, kapral Nobbs czy młodszy funkcjonariusz Detrytus stają się odbiciem wszystkich napięć tego świata: klasowego, rasowego, kulturowego i obyczajowego. 

A to dlatego, że Pratchett nie pisze wyłącznie o fantastycznych stworzeniach oraz zmyślonych miastach, ale o społeczeństwie, które niepokojąco przypomina nasze własne. 

Na glinianych nogach dopełnia ten tom w sposób niemal perfekcyjny, bo Straż stopniowo staje się dobrze naoliwioną maszyną. Na pierwszy plan przebijają się wątki morderstwa, tajemniczego zatrucia – na ulicach gęstnieje niepokój, a golemy jako cisi robotnicy tego świata zaczynają zachowywać się w sposób, którego nikt nie potrafi wyjaśnić. 

Ten tom z wyjątkową przenikliwością zadaje pytania o wolną wolę, odpowiedzialność, pracę, podmiotowość i o to, jak łatwo cywilizowane społeczeństwo przyzwyczaja się do otwartego uprzedmiatawiania niektórych istnień. 

Samuel Vimes, czyli moralny środek ciężkości tej odsłony Świata Dysku

Trudno mówić o tym wydaniu bez kapitana Vimesa, bo to właśnie on spaja ze sobą te trzy powieści. To postać będąca typem dawnego policjanta, który pamięta, gdzie dorastał, i który nikomu już nie ufa – ani ludziom, ani tym bardziej pozorom. 

Vimes podejrzewa wszystkich o skłonność do zła, ale jeszcze bardziej drażni go niesprawiedliwość. Pratchett nie stworzył bohatera szlachetnego i majestatycznego, tylko człowieka szorstkiego, znużonego, czasem ponurego, ale uparcie trzymającego się własnego kodeksu moralnego. Dzięki temu Straż Miejska staje się opowieścią o odpowiedzialności w świecie, który stale próbuje rozmyć granicę między prawem a jego naginaniem dla własnych celów. 

Te trzy zebrane powieści pokazują nie tylko rozwój samego Vimesa, ale i dojrzewanie całej formacji, która z marginesu miasta przechodzi do roli jego sumienia. 

Dlaczego to wydanie ma charakter kolekcjonerski

Wydanie z barwionymi brzegami działa oczywiście na wyobraźnię fanów także jako przedmiot. Twarda oprawa, duża objętość i sam pomysł na porządkowanie Świata Dysku w omnibusach sprawiają, że mamy do czynienia z edycją, która ma nie tylko dobrze wyglądać na półce, ale też ułatwiać odbiór tych dzieł i czerpać z nich jeszcze większą przyjemność. 

Wydawnictwo Prószyński i S-ka nazywa te tomy pierwszą edycją książek autora podzielonych na cykle tematyczne, a więc nie chodzi wyłącznie o wznowienie, lecz o nowy sposób prezentowania całej serii. Jestem bardzo ciekawa, jaki kolejny cykl Wydawnictwo weźmie na warsztat.

Straż miejska. Tom 1 – Pratchett w miejskiej i najbardziej przenikliwej odsłonie

Smok, broń, golemy, patrycjusz, krasnoludy, troll i policyjna robota to tylko górna warstwa powierzchni całego tego zbioru. Pod spodem pulsuje coś o znacznie większym znaczeniu: pytanie o to, kto dzierży władzę, kto płaci za porządek, kto zostaje wypchnięty poza margines i kto mimo wszystko próbuje zachować w tym wszystkim resztki przyzwoitości. 

Straż miejska. Tom 1 (barwione brzegi) jest więc nie tylko zachwycającym wydaniem trzech klasycznych powieści Pratchetta, ale też sentymentalną podróżą dla tych, którzy już znają – oraz ekscytującym początkiem dla nowych czytelników tej wybitnej prozy. Sprawdzajcie dostępność książki na stronie Wydawnictwa Prószyński i S-ka.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

Co zawiera Straż miejska. Tom 1 (barwione brzegi)?

Tom zawiera trzy powieści Terry’ego Pratchetta z uniwersum Świata Dysku: Straż! Straż!, Zbrojnych oraz Na glinianych nogach. 

O czym jest Straż miejska. Tom 1 Terry’ego Pratchetta?

To zbiorcze wydanie trzech klasycznych powieści o Straży Miejskiej z Ankh-Morpork. W tych książkach Terry Pratchett łączy fantasy z kryminałem, satyrą społeczną i humorem, a centralną postacią cyklu staje się Vimes oraz jego coraz bardziej niezwykła formacja. 

Czy Straż miejska. Tom 1 to dobre wydanie dla fanów Terry’ego Pratchetta?

Tak, bo to nie tylko efektowna edycja z barwionymi brzegami, ale też wygodny omnibus zbierający trzy ważne książki w jednym tomie. To wydanie kierowane jest zarówno do kolekcjonerów, jak i do czytelników, którzy chcą mieć strażniczy cykl w spójnej, eleganckiej formie. 

Czy trzeba znać inne książki ze Świata Dysku, żeby czytać Straż miejską. Tom 1?

Niekoniecznie. Powieści ze Świata Dysku można czytać w różnej kolejności, a trzy książki zebrane w tym wydaniu tworzą spójny początek cyklu o Straży Miejskiej. 

Ile stron ma Straż miejska. Tom 1 (barwione brzegi) i kiedy ukazała się w Polsce?

Polskie wydanie ma 864 strony i datę premiery 26 marca 2026 roku. Zostało opublikowane przez Wydawnictwo Prószyński i S-ka. 

Dla kogo jest Straż miejska. Tom 1 (barwione brzegi)?

To bardzo dobry wybór dla czytelników, którzy lubią fantastykę z mocnym rysem satyrycznym, kryminalnym i społecznym, a także dla fanów pięknych wydań kolekcjonerskich. 

Artykuł Straż Miejska. Tom 1 (barwione brzegi) – trzy klasyczne powieści Pratchetta w jednym wydaniu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Nowy tom zbiorczy Rincewind 2, zaraz po Rincewind. Tom 1 porządkuje książki mistrza pióra Terry’ego Pratchetta. W jednej pozycji dostajemy cztery różne opowieści – od farsy mitologicznej po satyrę akademicką – a do tego bardzo efektowną oprawę z barwionymi brzegami, które wyglądają po prostu obłędnie. Poniżej znajdziesz przewodnik: co zawiera tom, czy warto od niego zacząć przygodę ze Światem Dysku, komu go polecam i czym wydania zbiorcze różnią się od tych pojedynczych.

➜ Tytuł: Rincewind. Tom 2
➜ Seria: Świat Dysku
➜ Autor: Terry Pratchett
➜ Ilustracje: Paul Kidby
➜ Tłumaczenie: Piotr W. Cholewa
➜ Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Szybka odpowiedź (dla niecierpliwych)

Uwaga, możesz zacząć od Rincewind 2 nawet bez „jedynki”, ale pełnię powracających wątków oraz aluzji docenisz tylko w układzie: najpierw Rincewind. Tom 1 → a później Rincewind. Tom 2. Ta najnowsza pozycja jest wyraźnie obszerniejsza. Składa się bowiem na aż cztery opowieści, które dotychczas były oferowane w pojedynczych wydaniach: 

• Eryk, 
• Ciekawe czasy, 
• Ostatni kontynent, 
• Niewidoczni akademicy 

– cztery przystanki, które ukazują rozpiętość tematów oraz humoru autora. Być może niektórych czytelników zaskoczy fakt obecności Niewidocznych akademików zamiast Ostatniego bohatera, ale przy formacie tej drugiej pozycji oraz przeniesieniu środka ciężkości na innych bohaterów – ta decyzja wydaje się być jak najbardziej uzasadniona.

Kim jest Rincewind i dlaczego warto go poznać?

Kto już zna trochę świat Pratchetta, ten też musi mieć pojęcie, kim był Rincewind. Zupełny antytalent magiczny z jedyną zdolnością polegającą na przyciąganiu odpowiednich ludzi (i nie tylko) oraz pozostawaniu przy życiu w sytuacjach, w których inni już dużo wcześniej pożegnaliby się z egzystencją. Tego bohatera – o praktycznie zerowym poziomie bohaterstwa – nie da się nie lubić. Łatwo się z nim utożsamić, jest generatorem wielu humorystycznych sytuacji, a przy tym – zdarzy mu się zrobić coś naprawdę ważnego.

Nowy tom serii – co dokładnie zawiera Rincewind. Tom 2?

Ponad 1060 stron wspaniałego tekstu, który będzie doskonałą odskocznią od rzeczywistości. Pomiędzy książkami znajdziecie nawet nawet tekst od tłumacza (niewielki, chętnie przeczytałabym więcej takich wtrąceń). 

• W Eryku mamy sprawną przebieżkę przez mity oraz zbiurokratyzowane piekła. To opowieść o tym, że za każdym marzeniem kryją się jakieś ukryte konsekwencje, a droga ,,na skróty” może przynieść więcej trudności niż pożytku. 
• W Ciekawych czasach talent Rincewinda do bycia nie w tym miejscu, co trzeba, objawia się ze zdwojoną siłą. Nasz bohater pojawia się w samym środku wielkich przemian. To powieść, w której czytelnikowi ukazują się mechanizmy władzy i rewolucji – bez akademickiego nadęcia.
• W Ostatnim kontynencie Pratchett bawi się geologią, klimatem i kontynentalnym absurdem. Rincewind staje się łącznikiem między fantastyką, a popularnonaukowymi poglądami na świat. 
• W Niewidocznych akademikach trafia on do świata akademickich rytuałów i sportowych emocji. Jego obecność pokazuje, że nawet instytucje (takie jak choćby uniwersytet) u Pratchetta mają prawo bytu, tylko wtedy, gdy ktoś je nieustannie kwestionuje.

Wydania zbiorcze a pojedyncze – na które się zdecydować?

Dlaczego wydania zbiorcze (Rincewind 1–2)?

• Porządkują kolejność czytania (płynnie przechodzi się z kolejnych wątków, można obserwować rozwój postaci, itp.).
• Ilustracje Paula Kidby’ego – najlepszy wybór dla tego uniwersum.
• Ekonomicznie zwykle wypadają korzystniej niż kompletowanie pojedynczych egzemplarzy.
• Spójna oprawa i barwione brzegi robią kapitalne wrażenie na półce – to plus estetyczny oraz kolekcjonerski.

Kiedy sięgnąć po pojedyncze?

• Gdy wolisz coś lżejszego, do spakowania do plecaka lub chcesz pożyczać znajomym jeden tytuł na przetestowanie.
• Jeśli kompletujesz wybrane podcykle poza Rincewindem i nie zależy Ci na ciągłości fabuły.

Dla kogo jest Rincewind 2?

Dla nastolatków i dorosłych, którzy doceniają błyskotliwe poczucie humoru, lubią szybką akcję, absurd oraz satyrę. To pozycja dla entuzjastów fantastyki i każdego, kto ceni niebywałą wyobraźnię pisarską. Zarówno ta, jak i poprzednia pozycja z cyklu będzie świetnym wyborem na prezent „na start z Pratchettem”. Polecam od 16+

Rincewind. Tom 2 dostępny jest na stronie wydawnictwa Prószyński i S-ka.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

Co zawiera Rincewind 2 – nowy tom serii?

Cztery powieści: Eryk, Ciekawe czasy, Ostatni kontynent i Niewidoczni akademicy – pełne, samodzielne historie z Rincewindem oraz Uniwersytetem Niewidocznym.

Czy można zacząć czytanie od Rincewind 2?

Tak. Tom sprawdza się samodzielnie, choć układ Rincewind 1 → Rincewind 2 jest zdecydowanie lepszym rozwiązaniem.

Gdzie w kolejności czytania umieścić Ostatniego bohatera?

Po lekturze tomów Rincewind 1–2 – jako osobny dodatek, najlepiej w edycji albumowej z ilustracjami.

Czy Rincewind 2 ma barwione brzegi?

Tak, to edycja z barwionymi brzegami – wizualnie spójna z Rincewind 1, efektownie prezentuje się na półce i ma charakter kolekcjonerski.

Czy te powieści łączą się fabularnie, czy to osobne historie?

To osobne, domknięte historie połączone postacią Rincewinda oraz tematyką Uniwersytetu Niewidocznego.

Czy Rincewind 2 nadaje się na prezent?

Tak – szczególnie jako pierwszy „większy” kontakt z Pratchettem; barwione brzegi podkreślają edycję prezentową.

Artykuł Dlaczego chcesz poznać Rincewinda? Nowy tom serii pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Świat Dysku uznawany jest za jeden z najbardziej kultowych cykli w historii literatury fantasy. Stworzony przez Terry’ego Pratchetta – brytyjskiego mistrza humoru oraz ironii, przez lata rozwijał się i ewoluował, finalnie składając się na kilkadziesiąt powieści. 

Ostatnio, nakładem wydawnictwa Prószyński i S-ka ukazało się nowe wydanie zbiorcze trzech części, które dla wieloletnich fanów uznawane są za fundament całej serii. Rincewind. Tom 1 może być więc doskonałą i bardzo trafną odpowiedzią na pytanie: od której książki najlepiej zacząć czytanie Świat Dysku?

Kim jest Rincewind? Poznaj najbardziej nieudolnego maga Świata Dysku

Jeśli jesteś nowicjuszem w świecie Pratchetta, Rincewind będzie jednym z pierwszych bohaterów, których poznasz (i prawdopodobnie polubisz). Dzięki wizualnej interpretacji Paula Kidby’ego są dużo szanse, że właściwie już kojarzysz jego charakterystyczną postać.

W skrócie,  Rincewind jest magiem, który nie do końca potrafi rzucać zaklęcia, ale doskonale opanował sztukę… uciekania. Zdecydowanie nie należy on do szanownego grona typowych bohaterów fantasy – nie ma miecza, unika walki ze smokami i nie jest zbyt wyrywny do odkrywania świata, a mimo to (albo właśnie dlatego) jego przygody są absolutnie nieprzewidywalne oraz pełne błyskotliwego humoru.

W nowym, pięknie wydanym Rincewind. Tom 1, znajdziemy pierwsze powieści z jego udziałem:

• Kolor magii,
• Blask fantastyczny,
• Czarodzicielstwo.

To właśnie od nich zaczyna się cały cykl Świata Dysku – dosłownie oraz fabularnie.

Czym jest Świat Dysku? I dlaczego nie da się go porównać do niczego innego?

Świat Dysku to fantastyczny świat w dosłownym tego znaczeniu – znajduje się na grzbietach czterech słoni, które z kolei stoją na wielkim żółwiu A’Tuinie, płynącym przez bezkres kosmosu. Niech jednak nie zwiedzie Was ten baśniowy obrazek. To uniwersum, które w niezwykle trafny sposób parodiuje naszą rzeczywistość. 

U Pratchetta znajdziecie magiczne uczelnie, w których chaos jest planem nauczania; pierwszego z pierwszych turystów, który zupełnie nie rozumie idei przewalutowań czy jego bagaż – pożerający potencjalnych złodziei. 

W Świecie Dysku fantastyka łączy się więc z uważną obserwacją różnorodności ludzkich postaci, ich relacji, pobudek czy obaw. Pratchett doskonale potrafi postawić wszystko na głowie, podważyć znaczenie wszelkich stereotypów i odwrócić przysłowiowego kota ogonem.

Terry Pratchett – mistrz wartościowego fantasy

Jest to autor, który nie tylko stworzył literacki, ponadczasowy fenomen, ale także zbudował filozofię życia opartą na śmiechu, empatii oraz wyobraźni. Jego książki, mimo że pełne absurdu i parodii, poruszają tematy śmiertelnie poważne – od wolności słowa, aż po życie po śmierci (choć czasami bardzo odroczone w czasie).

To twórca, którego zdecydowanie warto poznać – zwłaszcza, jeżeli szukacie wartościowej powieści, która bawi, ale i daje do myślenia. Z Pratchettem trzeba jednak uważać; można być całkiem pewnym, że na jednej książce na pewno się nie skończy.

Kolekcjonerskie wydanie Rincewind. Tom 1

Nawet jednak jeżeli już macie Kolor magii, Blask fantastyczny, Czarodzicielstwo w swojej biblioteczce – warto zainteresować się nowym wydaniem Rincewind. Tom 1. To wyjątkowa książka z barwionymi brzegami, twardą oprawą z tłoczonym liternictwem oraz wstążką-zakładką, bardzo przydatną przy ponad 600-stronicowym dziele.

Pozycja będzie cieszyć i oko, i wnętrze każdego czytelnika. Idealnie sprawdzi się w roli prezentu. Z ciekawością wypatruję kontynuacji tych wydań.

Do strony wydawnictwa: https://www.proszynski.pl/product/rincewind-tom-1

Artykuł Od czego zacząć czytanie Świat Dysku? Nowe wydanie Pratchetta już w Polsce! pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Kiedy obcuje się z wybitnymi przykładami sztukami – często pojawia się w głowie myśl, dotycząca tego, w jakich okolicznościach się ona narodziła. Człowiek, jako stworzenie nad wyraz dociekliwe i ciekawskie, chciałby po prostu wiedzieć, czy w jakimś, nawet niewielkim stopniu, byłyby w stanie do tego ideału się zbliżyć.

Świat Dysku Terry’ego Pratchetta

Gdy do księgarni trafiają więc takie książki jak TA – rzucam się na nie z nieprzesadzonym entuzjazmem. Tym bardziej, że publikacja od wydawnictwa Prószyński i S-ka traktuje o najlepszych (i piszę to z pełną świadomością) twórcach, którzy kiedykolwiek chodzili po Ziemi.

Pokazać Świat Dysku Terry’ego Pratchetta to historia, sztuka, zachęta dla wyobraźni, anegdoty, zdjęcia i mnóstwo kultowych ilustracji zebranych w jednym, zachwycającym wydaniu. Jeżeli mieliście szansę fascynować się literaturą Pratchetta i znacie jego duet z Paulem Kidbym – to ten przewodnik po Świecie Dysku, pozwoli jeszcze bardziej docenić to uniwersum.

Kidby po Kirby – czyli kto odpowiada za wizualną stronę powieści

Książka pisana jest z punktu widzenia Paula Kidby’ego, czyli właśnie artysty/ilustratora/malarza, który uczynił powieści Pratchetta ponadczasowymi. Być może wielu z czytelników fantasy kojarzy serię Świata Dysku z kolorowymi oraz nieco kiczowatymi współcześnie okładkami Josha Kirby’ego.

Być może były one odpowiednie na tamte czasy, ale brakowało im głębi, autentyczności oraz… humoru. Dokładnie tego, co wlał w swoje interpretacje bohaterów oraz świata Kidby. Nie od razu zwrócił on jednak uwagę twórcy oraz jego wydawców. Paul Kidby nie ustępował w próbowaniu dotarcia do pisarza – za którymś razem jego wysiłki w końcu się opłaciły.

Jak tworzyć kultowe ilustracje?

Od tej pory zmieniło się postrzeganie publikacji cyklu. Książki zaczęto doceniać nie tylko przez wzgląd na samą treść, ale także ich wizualne aspekty. Paul Kidby – zgodnie ze stylem Pratchetta – nawiązywał na obrazach do kultury oraz popkultury. W jego pracach znajdziecie inspiracje klasycznych malarstwem, ale także słynnymi zdjęciami czy okładkami płyt.

W Pokazać Świat Dysku Terry’ego Pratchetta przedstawia proces współpracy z Pratchettem, zwraca uwagę na konkretne detale, dzieli się początkowymi szkicami postaci czy scen.

Dzięki tej książce, ci twórcy stają się bardziej ludzcy – zachęcają młodych artystów do wzmożonego działania oraz własnej walki o swoje marzenia czy projekty. Pokazać Świat Dysku Terry’ego Pratchetta to piękne świadectwo oraz hołd dla pisarza. To opowieść ze zwrotami akcji, zaskoczeniami oraz wzruszeniami.

To najlepszy dowód na to, że Świat Dysku ciągle żyje – i jeszcze długo pozostanie w umysłach czytelników na całym świecie. Polecam Pokazać Świat Dysku Terry’ego Pratchetta każdemu powyżej 10 roku życia. Zachęcam także do sprawdzenia poprzedniej recenzji książki z tego uniwersum: Tiffany Obolała. Jak być czarownicą.

Do strony wydawnictwa: https://www.proszynski.pl/product/pokazac-swiat-dysku-terryego-pratchetta

Artykuł Pokazać Świat Dysku Terry’ego Pratchetta – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Od czego by tu zacząć? Chyba zacznę dość konkretnie – uniwersum Świata Dysków to takie uniwersum Harrego Pottera, ale na sterydach. Jest bardziej szczegółowo wymyślone, ma znacznie więcej bohaterów, jego historia składa się na dziesiątki książek, a same zawarte w nich opowieści charakteryzują się wspaniałym poczuciem humoru oraz przejawiają bystry niczym brzytwa umysł autora.

Moja pierwsza książka z uniwersum Świata Dysku

Moją pierwszą książką Terry’ego Pratchetta był Ostatni bohater z ilustracjami Paula Kidby’ego. Miałam jakieś dziesięć, może jedenaście lat, i spędzałam wakacje z rodzicami w Łebie. Minęliśmy pana, który na kocyku, na deptaku, sprzedawał różne książki. Właśnie tam wypatrzyłam nowiutki, zafoliowany egzemplarz za jakieś dwadzieścia złotych i udało mi się namówić mamę, żeby mi go kupiła.

Obecnie to jedna z moich ukochanych książek. Na aukcjach używane egzemplarze sprzedają się za setki złotych, ale ja mojego nigdy nie oddam. Dzięki tej książce zaczęła się moja przygoda ze Światem Dysku – jedna z najpiękniejszych literackich wypraw w nieznane.

Jak być czarownicą? Poradnik

Kiedy zobaczyłam więc zapowiedź ostatniej nowości, promowanej jako Przewodnik po Świecie Dysku – wiedziałam, że muszę po niego sięgnąć. Krzyczący tytuł z fikcyjną bohaterką Tiffany Obolałą, to oczywiście zabieg polegający na wykorzystaniu jednej z postaci z serii, do przedstawienia niezwykłej filozofii, na fundamencie której Pratchett zbudował świat tamtejszych czarownic.

Prawdziwymi autorkami Tiffany Obolała. Jak być czarownicą są jednak Rhianna Pratchett, czyli córka Terry’ego Pratchetta, oraz Gabrielle Kent – twórczyni m.in. serii znanej w Polsce jako Alfie Bloom. Obie panie nie tylko oddały piękny hołd jednemu z największych geniuszy fantasy, ale także sprawiły dziką radość przynajmniej jednej fance tej serii (a realnie – dziesiątkom tysięcy!).

Czarownica musi zmierzyć się ze swoimi lękami i pojąć, że nawet jeśli nie jest czemuś winna, nadal jest odpowiedzialna. Musi stać się głosem tych, co nie mają głosu. Stanąć pomiędzy światłem i ciemnością. Oraz, bardzo często, mieć przy sobie kawałek sznurka.

Rhianna Pratchett & Gabrielle Kent, Tiffany Obolała. Jak być czarownicą, O byciu czarownicą, str. 3

Istota bycia czarownicą

Obok wiedzy dotyczącej odpowiedniego nakrycia głowy, rodzajów wykonywanych przez czarownice profesji, hierarchii, ich pupili czy zagrożeń jakie czyhają na czarownice – z książki dowiadujemy się przede wszystkim, jaka jest istota bycia czarownicą. 

Autorki, podążając za tokiem rozumowania wybitnego twórcy, przedstawiają ten rodzaj kobiet jako niezwykle mądre, empatyczne i bystre. To właśnie te cechy wyróżniają je spośród nie-czarownic, a nie zaś (jak można byłoby przypuszczać) magiczne sztuczki oraz wypowiadane pod nosem zaklęcia (choć nawet i one są czasami potrzebne).

Prawdziwa gratka dla fanów Terry’ego Pratchetta

Nie nastawiajcie się jednak na nużący monolog, w którym wymieniane są kolejne przymioty czarownic. Książka Tiffany Obolała. Jak być czarownicą żyje! Każda rozkładówka, a i niemal każda jej strona wypełniona jest komentarzami pozostałych kultowych bohaterek serii – niani Ogg, wielkiej Weatherwax czy panny Tyk. 

Charyzmatyczne postacie wtrącają tutaj swoje ,,trzy grosze”, ubarwiając całość i sprawiając, że można poczuć jakby czytało się jakąś emocjonującą powieść.

Przewodnik po Świecie Dysku

Całej atmosfery i wrażenia obcowania z wiekową, niemal ręcznie spisaną księgą dodaje tutaj odpowiednia oprawa graficzna. Zachwycające ilustracje Paula Kidby’ego  nigdy się nie nudzą i zawsze opierają presji czasu. Tiffany Obolała. Jak być czarownicą to prawdziwa gratka nie tylko dla fanów serii, chociaż uprzedzam otwarcie, że oni mogą się nawet wzruszyć podczas lektury (tak było w moim przypadku).

Rzeczywiście, ta pozycja może być przewodnikiem i stać się początkiem pięknej przygody dla tych osób, które jeszcze nie miały tej wielkiej przyjemności zanurzenia się w Świat Dysku oraz poznania jednej z najbardziej kultowych serii fantasy, jaka kiedykolwiek powstała.

Polecam Tiffany Obolała. Jak być czarownicą wszystkim powyżej 10 roku życia. Będzie pięknym prezentem na każdą okazję.

Link do strony wydawnictwa: https://www.proszynski.pl/product/tiffany-obolala-jak-byc-czarownica

Oficjalna premiera: 10.09.2024 rok

Artykuł Tiffany Obolała. Jak być czarownicą – przedpremierowa recenzja książki o Świecie Dysku pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Sztuczna broda Świętego Mikołaja”

Autor: Terry Pratchett

Ilustracje: Mark Beech

Tłumaczenie: Maciej Szymański

Wydawnictwo: Rebis

Rok wydania: 2018

Objętość:  więcej niż sto 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

W książkach Terrego Pratchetta zaczytywałam się będąc jeszcze w gimnazjum. Jego poczucie humoru, inteligentne spostrzeżenia i spora doza uszczypliwości, którą obdarzał i rzeczywistość i swój wykreowany świat, wzbudzała we mnie zachwyt, który odczuwam po dziś dzień.

Pana Pratchetta już nie ma, ale pozostał jego liczny dorobek. Obecnie możemy bawić się przy jego ostatniej książce, czyli ,,Sztuczna broda świętego Mikołaja”, która wydana przez Wydawnictwo Rebis doskonale wpisuje się w nadchodzący klimat Świąt.

W jej wnętrzu odnajdziemy mnóstwo ciekawych bożonarodzeniowych historii, z których większość ma miejsce w uroczym angielskim miasteczku Bluckbury.  Podczas ich czytania nie sposób ciągle się nie uśmiechać. Zbiór zawiera m.in. opowieść o gigantycznym bożonarodzeniowym cieście, różnych anomaliach pogodowych, empatycznym królu czy wielkim potworze yeti, który z potwora ma tylko tyle, że jest wielki.

,,Sztuczna broda Świętego Mikołaja” to jednak przede wszystkim opowieści z tytułowym bohaterem w roli głównej. Dowiadujemy się z nich jak Mikołaj próbował znaleźć prace ,,poza sezonem”, dlaczego nie powinien zatrudniać się w centrum handlowym podczas Świąt Bożego Narodzenia oraz dlaczego trudno skazać za przewinienia postać, która jest nie do końca prawdziwa.

Najbardziej jednak urokliwą bajką, jaką można znaleźć w tym zbiorze jest ta, w której pewien komputer zdradza się ze swoją wiarą w Świętego Mikołaja! Historia ma zupełnie rozbrajające zakończenie.

Warto wspomnieć, że ,,Sztuczna broda Świętego Mikołaja” została wzbogacona w naprawdę dużą ilość świetnych ilustracji Marka Beeccha, a jej wydanie, oprócz tego, że jest świąteczne z przewagą zieleni, czerwieni i złota, to w dodatku bardzo dobrze prezentuje się na półce!

Polecam tę książkę wszystkim czytelnikom powyżej 9-ego roku życia. Nawet wspólne czytanie (już prawie) nastolatka z rodzicem powinno być w tym przypadku doskonałą przygodą!

Link do strony wydawnictwa: https://www.rebis.com.pl/pl/book-sztuczna-broda-swietego-mikolaja-terry-pratchett,HCHB08835.html

Artykuł Sztuczna broda Świętego Mikołaja – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.