Autor: Maja Lunde

Ilustracje: Lisa Aisato

Tłumaczenie: Milena Skoczko

Wydawnictwo: Literackie

Rok wydania: 2021

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Równowaga jest bardzo ważna – nie tylko, kiedy myślimy o otaczającej nas przyrodzie, ale także o nas samych. Potrzebujemy spokoju ducha, poczucia bezpieczeństwa i świadomości, że jesteśmy kochani.

,,Strażniczka Słońca” to kolejny, absolutnie wybitny przykład literatury dziecięcej, której autorkami są Maja Lunde oraz Lisa Aisato. Nie trzeba chyba nikomu przypominać o ich poprzedniej pozycji, ale zrobię to wyłącznie dla formalności. Zimą zachwycaliśmy się ,,Śnieżną siostrą”, a wiosna przyniosła nam za pośrednictwem Wydawnictwa Literackiego kolejnego perełkę.

Główną bohaterką tej książki jest dziewczynka Lili, która razem ze swoim dziadkiem mieszka w bardzo smutnym i pozbawionym kolorów miasteczku. Jej dnie wypełnione są monotonnym stukaniem deszczu o parapet i przeskakiwaniem wielkich kałuż. Miejscowość Lili cierpi na pewną, bardzo ważną przypadłość – od wielu nad ich domami nie zaświeciło słońce. Wszyscy cierpią głód i są niezwykle przygnębieni.

Pewnego dnia jednak Lili wyrusza w głąb lasu – wbrew ostrzeżeniom dziadka i lokalnych legend. Tam, trafia do wyjątkowego miejsca i poznaje… kogoś równie niezwykłego, kto sprawi, że życie jej oraz jej bliskich i sąsiadów zmieni się na zawsze.

,,Strażniczka Słońca” wyciska z czytelników łzy, bo porusza najczulsze struny swoją opowieścią. Autorka pokazała jak zgubne może być działanie pod pretekstem zemsty i jak ważny jest balans we wszystkim, co nas otacza. 

Książka jest także swego rodzaju hymnem pochwalnym pór roku. W opowieści pojawiają się wyłącznie skrajności, w których życie jest nie tylko niewygodne, ale nawet i niebezpieczne. Dostając co roku piękną wiosnę, złotą jesień czy białą zimę zupełnie nie myślimy jak wystarczy brak jednej z nich, by wszystko poszło nie tak jak trzeba.

W ,,Strażniczce Słońca” pojawia się także bardzo ważna kwestia relacji dziadka z wnuczką. Lili bojąc się odtrącenia, nie potrafi wystarczająco zbliżyć się do jedynego bliskiego człowieka jakiego ma. To pokazuje jak wiele w takich sytuacjach zależy od wrażliwości dorosłego i jak duża odpowiedzialność na nim spoczywa. 

Pisząc o tej książce, nie można nie wspomnieć o jej wydaniu jak i przede wszystkim ilustracjach. Każdy z obrazków śmiało można byłoby oprawić w ramkę i powieści w honorowym miejscu na ścianie! Emocjonalne i pełne artyzmu rozkładówki przenoszą nas w kolejne światy i zabierają w jedną z najpiękniejszych podróży. 

Tym bardziej ubolewam, że mój egzemplarz przyszedł do mnie uszkodzony, za sprawą źle zabezpieczonej paczki. Namawiam więc, żeby kupować tę książkę stacjonarnie (o ile będzie taka możliwość), bo niestety jest ona podatna na uszkodzenia.

,,Strażniczkę Słońca” polecam jako lekturę obowiązkową, która gwarantuje każdemu czytelnikowi powyżej 9. roku życia moc wzruszeń, emocji i przeżyć.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.wydawnictwoliterackie.pl/produkt/3838/strazniczka-slonca

Artykuł Strażniczka Słońca – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Katarzyna Przyborska

Ilustracje: Marta Przybył

Wydawnictwo: Krytyki Politycznej

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: ma dużo zalet

Recenzja:

Kiedy usłyszałam, że zostanie wydana kolejna książka dla dzieci poruszająca kwestię kryzysu klimatycznego – bardzo się ucieszyłam, takich pozycji nigdy dość!

,,Żaba” Katarzyny Przyborskiej to opowieść o małej kookaburze – ptaku żyjącym w Australii, którego rozpoznawalny ,,śmiech” zawsze wybrzmiewa tuż przed świtem. Dzięki temu zyskał on wyjątkowe znaczenie i uważa się, że kookaburry mają niezwykłą moc budzenia słońca. 

W beztroskim i szczęśliwym życiu małego ptaka nadchodzą jednak nieuniknione zmiany. Najbliższa rzeka w której sąsiedztwie żyje, z dnia na dzień zaczyna robić się węższa. Z odległych zakątków wędrują i pojawiają się przy wodopoju nowe zwierzęta – wyglądają na zaniedbane i zmęczone, a co gorsza mówią, że… nadchodzi pustynia.

W ,,Żabie” spotykają się dwa świata: świat baśni i świat natury, który znamy z filmów przyrodniczych. Z jednej strony możemy przeczytać o wielu zwierzętach i ich zwyczajach, a z drugiej dostrzegamy w ich zachowaniach cień typowo ludzkich emocji. Bohaterowie tej książki cierpią na brak empatii, nie akceptują emigrantów, zrzucają winę za obecną sytuację na innych i są niezwykle egoistyczne w działaniu.

Kiedy mała Kookaburra traci z oczu swoich bliskich i zostaje skazana na siebie, wydaje się, że jej dni są już policzone. Pewnego dnia spotyka jednak przyjaciela, a chwilę później trafia na wielką naradę, która zmienia los wszystkich zwierząt.

,,Żaba” jest książką, która ma ogromny potencjał. Idea uczynienia z wody pierwszorzędnej potrzeby, wokół której kręci są całe życie jest słuszna i zgodna z prawdą. Powinna dawać do zrozumienia, że musimy, jako ludzie, robić wszystko, żeby nigdy jej nie zabrakło.

Z drugiej jednak strony znajduje się tu wiele małych ,,przeszkadzaczy”, które utrudniają lekturę i nie do końca wyjaśniają – dla kogo w ogóle jest ta książka?

,,Żaba” to lektura bardzo wymagająca. Język w jakim została napisana jest dość toporny. Momentami pojawiają się w niej słowa, która nie wpisują się w poetyckie brzmienie całego tekstu, przez co wybijają z rytmu i szczególnie u dorosłych czytelników – wzbudzają poczucie lekkiego dyskomfortu. 

To lektura ogromnie smutna, wręcz momentami zniechęcająca, która z pewnością nie nadaje się na bajkę na dobranoc. Wiele się w niej dzieje, ale nie wszystkie myśli zostają zakończone konkluzjami. Można odnieść wrażenie, że to plątanina pomysłów, i choć niektóre z pewnością są wybitne, to jednak razem tworzą mur nie do przeskoczenia. 

Niezrozumiały jest dla mnie także sam koniec. Cenię otwarte zakończenia, ale tutaj coś poszło nie tak jak trzeba.

Ogólnie – ,,Żaba” to książka pięknie wydana. Warto pochwalić ją za niedosłowne i emocjonalne ilustracje Marty Przybył, niebanalny format czy wysokiej jakości papier. Z drugiej strony – mam poczucie zaprzepaszczonej okazji. Coś, co mogło być perełką, teraz jest tylko… ok. 

Książka dla dzieci powyżej 8. roku życia. 

Artykuł Żaba – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.