➜ Tytuł: Smoczy rycerz 2: Dolina bez Powrotu
➜ Seria: Smoczy rycerz
➜ Scenariusz: Emanuele Arioli
➜ Rysunki: Emiliano Tanzillo
➜ Tłumaczenie: Ada Wapniarska
➜ Wydawnictwo: Timof Comics
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

O czym jest Dolina bez Powrotu 

Drugi tom komiksu rozwija wątek tożsamości Sivara. Młody wojownik próbując dowiedzieć się, kim był jego ojciec, zostaje wciągnięty w sprawę o znacznie większym ,,kalibrze” – taką, która związana jest z arturiańskim dziedzictwem. W drodze towarzyszą mu Didan i Golian z dworu króla Artura. Ich losy przecinają się z Lyaną. Bohaterka przynosi im ważne wieści i zachęca do wzięcia udziału w odwecie na Owainie.

Motywem przewodnim tego tomu staje się zdobycie trzech kamieni mocy. Choć zaskakująco szybko udaje się na nie trafić, okazuje się, że kluczem nie jest ich odnaleźć, ale przede wszystkim – utrzymać.

Scenariusz Emanuele Arioliego – tożsamość i braterstwo, 

Arioli łączy motyw drogi z problematyką pochodzenia. Prostolinijny Sivar nie szuka tytułu ani sławy; chce znaleźć odpowiedź na pytanie „kim jestem i w imię czego walczę?”. W tym świetle Dolina bez Powrotu działa na zasadzie rozstrzygającego pojedynku dobra ze złem – ale w ramach osobowości jednego bohatera. Braterskie napięcie (odkrycie niespodziewanej więzi krwi) nadaje opowieści ton bardziej intymny. Jednocześnie narracja wydaje się jasno sugerować, że te dwie osoby nie mają prawa istnieć w jednym świecie. Musi dojść do ich finalnego pojedynku.

Rysunek i kolor Emiliano Tanzilla – epicki realizm

Tanzillo konsekwentnie prowadzi realistyczną kreskę: monumentalne pejzaże, logicznie zaprojektowana architektura i kostiumy oraz czytelne układy planów. Kolor robi tu ogromną robotę narracyjną – szczególnie rozproszone światło i mleczne mgły Doliny bez Powrotu, które nadają scenom charakter dawno minionych czasów.

Układy kadrów w scenach podróży są szerokie i pozwalające odetchnąć po intensywnym i ,,ciasnym” kadrowaniu scen walki. Ta pełna dynamiki zmiana gęstości plansz korzystnie wpływa na tempo akcji – czytelnik bezustannie odczuwa zbliżający się cel oraz finał opowieści.

Dla kogo jest ten komiks

Smoczy Rycerz 2: Dolina bez Powrotu to pozycja dla czytelnika lubującego się w fantasy, legendach arturiańskich oraz motywie średniowiecza. Znajomość tomu 1 jest w tym przypadku mocno wskazana: relacje bohaterów, ich motywacje oraz dążenia stają się znacznie bardziej czytelne. Polecam go osobom powyżej 16 lat.

Czy drugi tom utrzymał poziom części pierwszej? Tak – o ile jeszcze go nie przeskoczył. Kwestie moralności, walki w imię większej idei, ukrytych doświadczeń składających się na bohaterów – w Smoczym Rycerzu 2 wybrzmiały z podwójną mocą, udowadniając, że dobra historia nie ma daty przydatności.

Komiks dostępny jest na stronie wydawnictwa Timof.

FAQ, czyli pytania na które warto znać odpowiedzi

O czym jest drugi tom bez zdradzania fabuły?

O wyprawie Sivara po prawdę o pochodzeniu, która splata się z próbami w Dolinie bez Powrotu, konfliktem z Owainem i decyzjami ważniejszymi niż sama walka.

Czy trzeba znać Smoczy Rycerz 1?

Zdecydowanie warto. Tom 2 pozwoli doświadczać go samodzielnie na dość zrozumiałym poziomie, ale emocje i relacje wybrzmią pełniej po lekturze pierwszej części.

Dla kogo jest ten komiks?

Dla czytelników komiksu przygodowego, fanów legend arturiańskich i średniowiecznego 

Na ile ważny jest kontekst arturiański?

Oprócz samego króla Artura czy rycerzy Okrągłego Stołu (gdzieś w tle), mamy kilka znanych motywów, ale komiks pozostaje zrozumiały bez specjalistycznej wiedzy o cyklu arturiańskim.

Artykuł Smoczy Rycerz 2: Dolina bez Powrotu – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Po intensywnym zwiedzaniu zamków na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej poczułam potrzebę sięgnięcia po dobrą, rycerską opowieść. Szczęśliwie się złożyło, że miałam akurat taką pod ręką – nakładem wydawnictwa Lost In Time ukazał się bowiem komiks Rycerz Psi Łeb. Księga 1, ze scenariuszem Vincenta Brugeasa oraz rysunkami Ronana Toulhoata. To pełna emocji historia turniejów, chorobliwych ambicji oraz bardzo nieoczywistych przyjaźni.

➜ Tytuł: Rycerz Psi Łeb. Księga 1
➜ Scenariusz: Vincent Brugeas
➜ Rysunki: Ronan Toulhoat
➜ Tłumaczenie: Jakub Syty
➜ Wydawnictwo: Lost in Time
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

O czym jest komiks Rycerz Psi Łeb

W centrum wydarzeń są tutaj dwaj wędrowni rycerze: Josselin (herbu Srebrna Krokiew) i Jehan (herbu Psi Łeb), a także towarzyszący im giermek Paulin. Ich celem są turnieje oraz towarzysząca im chwała. Nie bez znaczenia jest również obsesja Josselina, czyli pokonanie legendarnego Czarnego Rycerza – anonimowego wojownika, który nigdy nie zdejmuje hełmu i uchodzi za niepokonanego. Zbliżający się turniej hrabiego z Joigny ma wreszcie dać odpowiedź, czy marzenie o zwycięstwie jest w jakikolwiek sposób realne.

Trio, które napędza fabułę

Mamy tu niezwykle nośny układ postaci: charyzmatycznego Josselina (Srebrna Krokiew), Jehan – ukrywającą się pod orężem kobietę, wychowaną na rycerza (Psi Łeb); oraz bystrego, ciętego w ripostach giermka Paulina. Zderzenie tych charakterów napędza akcję, ale też wprowadza trudne do przewidzenia sploty fabuły. To właśnie ta relacyjna warstwa – rywalizacji, lojalności i poczucia własnej wartości sprawia, że Rycerz Psi Łeb to coś więcej niż tylko „rycerski komiks o pojedynkach”.

Turnieje kontra „rycerskość”

A jednak, pojedynki też grają tu ważną rolę i robią to w sposób spektakularny. Świat rycerskich potyczek ukazany został na rozkładówkach z odpowiednią dynamiką oraz niezaprzeczalnym rozmachem. Toulhoat prowadzi sceny starć z precyzją filmowej choreografii; czytelnik może poczuć ciężar tarczy oraz usłyszeć szczęk mieczy. Subtelne nawiązania stylistyczne do epoki średniowiecza, a także dramatyczne ilustracje wprowadzające nowe rozdziały – fantastycznie dopełniają całości.

Autorzy podkręcają tempo walk, a jednocześnie rozmontowują mit: za przyłbicami kryją się układy, nieczyste zagrania i polityka, w której honor łatwo schodzi na dalszy plan. To świetny materiał do rozmowy z młodymi czytelnikami o tym, że reputacja i realne czyny nie zawsze idą w parze. 

Bohaterki-wojowniczki

Motyw kobiety działającej w realiach zdominowanych przez mężczyzn oraz wspólnota silnych rycerzy zbiega się tu z tym, co doceniałam już w Hitomi – pozycji także od Lost In Time, gdzie młoda wojowniczka walczy o prawo do bycia samurajem. Choć to zupełnie inne epoki oraz estetyka – łączy je upór bohaterek i cena, jaką muszą płacić za niezależność. 

Dla kogo jest ten komiks

Rekomenduję czytelnikom powyżej 12 lat. Znajdą tu oni sporo tematów do rozmowy o tożsamości, ambicji i przyjaźni. Księga 1 jest dynamiczną oraz bardzo przystępną opowieścią o tym, że zwycięstwo w turnieju nie zawsze jest tym, czym się wydaje. Jeśli lubicie średniowieczne klimaty, ale szukacie świeżego ujęcia rycerskiego wątku – koniecznie sięgnijcie po tę pozycję.

Rycerz Psi Łeb. Księga 1 dostępna jest na stronie wydawnictwa Lost In Time.

FAQ, czyli pytania, na które możecie chcieć znać odpowiedź

Czy trzeba znać kolejne tomy?

Nie, Księga 1 stanowi pełną przygodę, ale tworzy fundament pod kolejne części. We Francji zamknięto już tę trylogię, także mam nadzieję, że wydanie jej w Polsce to tylko kwestia czasu.

Czy w komiksie jest przemoc?

Tak, ale w zdecydowanej większości turniejowa i bitewna – bez epatowania okrucieństwem. Brak scen drastycznych; nacisk na dynamikę starć oraz konsekwencje wyborów.

Czy wątek „kobiety w zbroi” jest ważny?

Tak – to jeden z filarów serii oraz ważna część osobowości bohaterki. 

Dla kogo jest ta historia wiekowo?

Moja rekomendacja: 12+.

Czy to koniec historii?

Nie – Rycerz Psi Łeb to seria trzytomowa; Księga 1 to dopiero jej początek.

Artykuł Rycerz Psi Łeb. Księga 1 – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Pani z bajora. Misja. Tom 1
➜ Seria: Misja
➜ Scenariusz: Frédéric Maupomé
➜ Rysunki: Wauter Mannaert
➜ Tłumaczenie: Maria Mosiewicz
➜ Wydawnictwo: Egmont
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

A gdyby tak współczesny komiks, ale ze średniowiecznym twistem? Wyobraź sobie, że należysz do rodu, który od wieków zaangażowany był w sprawę chronienia okolicznych mieszkańców przed tajemniczą Bestią.

Jako rycerz z dziada pradziada, zostałeś wychowany w duchu tego lokalnego patriotyzmu oraz wiary w magiczne zwierzęta. Od maleńkości wpajano ci rycerski kodeks, a sam fakt mieszkania w prawdziwym zamku (choć obecnie przerobionym na atrakcję turystyczną) dodatkowo jeszcze w tej przedziwnej rzeczywistości cię utwierdzał.

Misja – kto stoi za nowym cyklem komiksowym dla dzieci

Pani z bajora. Misja. Tom 1 choć nie ma unikatowej nazwy serii, to jednak w tym pięcioliterowym tytule doskonale oddaje całą ideę historii. Jej scenarzystą jest Frederic Maupome, o którym wspominałam już przy okazji innego komiksu – Sixtine. Złoto Azteków. Tom 1.

Za rysunki tego cyklu odpowiada z kolei Wauter Mannaert i jest to nowe nazwisko na mojej stronie. Od razu jednak chciałam pochwalić jego warstwę graficzną w Misji, ponieważ w lekki, humorystyczny sposób nawiązuje do średniowiecznych manuskryptów, a jego obrazy fantastycznych zwierząt są naprawdę niezwykłe!

Jak świat się zmienił? Rzeczywistość a średniowiecze

W tym komiksie panuje właściwie bardzo dobry balans między tym, co ponadczasowe oraz współczesne. Głównymi bohaterami są chłopak o imieniu Pelli, a także Pani z Jeziora. Na potrzeby oddania jednak stanu faktycznego miejsca zamieszkania wróżki, określono ją mianem… Pani z bajora.

Świat się zmienił. Nie ma już dawnych lasów, a krystaliczna kiedyś woda zamieniła się w sadzawkę pełną śmieci (choć według historyków nie do końca jest to prawdą. Podobno w średniowieczu było mniej lasów niż obecnie, a wszystkie rzeki i jeziora były bardzo zanieczyszczone – ale to niepotrzebna dygresja).

Pani z Jeziora wyrusza więc razem z Pellim na misję, której cel – choć wypowiedziany – nie jest wcale taki oczywisty i klarowny. I to jest zwrot akcji, który bardzo mi się podoba.

Bardzo obiecujący początek

Ponieważ Pani z bajora. Misja. Tom 1 to komiks z jednej strony pełen tajemnic, intrygujący, ciekawy, ale z drugiej – niebywale kreatywny, z wieloma możliwościami fabularnymi; czuję ogromny potencjał tej serii. Wiem, że może ona czytelników jeszcze bardzo zaskoczyć.

Zdecydowanie Misja otrzymuje ode mnie duży kredyt zaufania za bardzo obiecujący pierwszy tom. Wypatruję na horyzoncie kontynuacji, a tę pozycję już teraz rekomenduję wszystkim powyżej 9 lat.

Do strony wydawnictwa: https://egmont.pl/Misja.-Pani-z-bajora.-Tom-1,91987977,p.html

Artykuł Pani z bajora. Misja. Tom 1 – recenzja nowej serii komiksowej pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Niewykluczone, że ten rok przyniesie nam więcej książek o Chrobrym, niż ukazało się ich w ciągu minionych dziesięciu lat. Nie ma się też jednak za bardzo co temu dziwić, bo właśnie w 2025 rok minęło równo tysiąc lat od kiedy Chrobry oficjalnie włożył koronę króla. 

W czym Chrobry był dobry?

I wiecie co? Komu jak komu, ale należało się chłopu! To znaczy królowi, oczywiście. Najlepiej udowadnia to trio doskonałych twórców oraz edukatorów, w książce pod poetyckim tytułem W czym Chrobry był dobry?.

Boguś Janiszewski, Agnieszka Jankowiak-Maik (znana w internecie także jako Babka od histy) i Max Skorwider kolejny raz spotykają się pod sztandarem projektu Niezła historia!. Przenoszą i siebie, i nas czytelników w czasie, żebyśmy bardziej wielowymiarowo spojrzeli na dzieje naszego kraju.

Książka dla zatwardziałych historiofobów

Poprzednią książką cyklu była Skąd się wzięła Polska?, gdzie wspomniano m.in. o bliskiej rodzinie Chrobrego, ich duchowych wyborach oraz ciekawych faktach, o których z pewnością nikt nie powiedział Wam w szkole.

Zarówno poprzednia jak i ta omawiana tutaj szerzej W czym Chrobry był dobry? cechują się rozbrajającym poczuciem humoru, łatwością docierania z treścią do nawet najbardziej opornych historiofobów i szerokim spojrzeniem na dzieje – uzupełnione o kwestie społeczne, kulturalne, a nawet ekonomiczne.

Kulisy władzy w średniowiecznej Polsce

Dzięki przeplataniu wątków fabularnych z faktami, czytelnik dostaje lekką w formie opowieść, osadzoną na podwalinach wiedzy, którą można wojować na lekcjach, w życiu prywatnym lub w teleturniejach telewizyjnych.

Za sprawą W czym Chrobry był dobry? poukładacie sobie informacje o pierwszym królu Polski, poznacie znaczenie kilku uniwersalnych pojęć, zajrzycie za kulisy władzy czy też zostaniecie średniowiecznym biznesmenem.

Seria książek o historii dla dzieci – Niezła historia!

Książka, jako połączenie klasycznego tekstu pisanego z komiksem, nie odstrasza ścianą tekstu – ma przejrzysty skład, pozwalający pochłaniać się bez chwili wytchnienia.

A od W czym Chrobry był dobry? rzeczywiście trudno się oderwać. Tam bowiem, gdzie historia spotyka się z humorem, łatwiej odnaleźć swoje powiązanie z tym, co było i bardziej świadomie oceniać to, co jest teraz. 

Polecam całą serię Niezła historia! wszystkim powyżej 9 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://agoradladzieci.pl/w-czym-chrobry-byl-dobry/

Artykuł W czym Chrobry był dobry – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Jak wyglądała Polska dokładnie tysiąc lat temu? Ile osób zamieszkiwało nasze ziemie? Czym wówczas się zajmowano?

Tysiąc lat temu w Polsce

Paweł Zych, w swojej następnej, wybitnej książce historyczno-fabularyzowanej, zabiera czytelników do czasów Bolesława Chrobrego. Jest to także pierwsza pozycja z kilku które wybrałam, nawiązująca do tematyki pierwszego króla Polski.

W związku z tym, że w 2025 roku minęło dokładnie 1000 lat od jego koronacji, wydawnictwa przygotowały interesujące publikacje na jego temat. Czasy Piastów. Tysiąc lat temu są pod tym względem książką najbardziej wszechstronną. Choć Bolesław Chrobry nie jest jej jedynym bohaterem, to wokół niego oraz jego rodu toczy się ta opowieść.

Czasy Bolesława Chrobrego oraz gospodarka od 1000 do 1025 roku

Pozycja należy do serii lektur, które skupiają się na gospodarczych realiach minionych czasów. Na stronie znajdziecie również recenzję Lepszych czasów. Jak zostać królem, o której pisałam na początku 2024 roku.

Czasy Piastów. Tysiąc lat temu ma podobnie jak cały cykl, uporządkowaną i prostą do przyswojenia strukturę. Zamyka się w okresie 25 lat, rozpoczynając opowieść od tego istotnego zdarzenia z 1025 roku oraz kończąc na, nie mniej ważnej, wizycie cesarza niemiec Ottona III w 1000 roku w Gnieźnie.

Książka historyczno-fabularyzowana dla dzieci

Czytelnik ma więc szansę prześledzić, jak poszczególne decyzje doprowadziły do koronacji, ale przede wszystkim – jak wpłynęły na tę konkretną sytuację gospodarczą kraju w tamtych latach.

Kolejne rozdziały to nie tylko zmieniający się czas ,,akcji”, ale także rozmaite miejsca. Rozkładówka z dużą i szczegółową ilustracją, ukazującą najczęściej jakąś osadę, gród, miasto, klasztor lub puszczę, uzupełniona została tekstem u dołu stron. 

Ilustracje są jednocześnie również lokacją, w której rozgrywa się krótka fabuła między postaciami z różnych warstw społecznych.

Jak zarazić się bakcylem do historii?

To połączenie wciągających historii zwyczajnych i mniej zwyczajnych osób, z masą ciekawostek, interesujących faktów, anegdot oraz opisów życia w tamtych czasach sprawia, że Czasy Piastów. Tysiąc lat temu to prawdziwa gratka dla każdego czytelnika powyżej 9 roku życia.

Jestem przekonana, że sięganie po tę serię, może być skutecznym sposobem na naukę historii lub przynajmniej – zarażaniem się bakcylem do odkrywania i dalszego zgłębiania wątków z przeszłości świata.

Autorowi należy się także duże uznanie za ogrom pracy, który wykonał w ramach Czasy Piastów. Tysiąc lat temu ale i poprzednich pozycji. Wystarczy, że zerkniecie na długą listę bibliografii na końcu książki, żeby uświadomić sobie, jak wiele kwestii trzeba było zweryfikować, zanim zostały one włączone do fabuły oraz narysowane.

Książka ta świetnie sprawdzi się w roli prezentu. Dzięki niej nie tylko będziecie więcej wiedzieć, ale także miło spędzicie czas oddając się lekturze.

Link do strony: https://legendarz.pl/produkt/czasy-piastow-tysiac-lat-temu/

Artykuł Czasy Piastów. Tysiąc lat temu – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Smocza krew
➜ Scenariusz: Bédu
➜ Ilustracje: Bédu
➜ Tłumaczenie: Marek Puszczewicz
➜ Wydawnictwo: Egmont Polska
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Mówią, że historia lubi się powtarzać. Zresztą wystarczy tylko prześledzić losy rozmaitych państw, ludów czy cywilizacji, żeby okazało się jak ciągle popełniano te same błędy, skupiając się wyłącznie na władzy lub kosztownościach.

Nasza prawdziwa natura

Smocza krew jest ciekawym komiksem Bedu, czyli twórcy Hugo lub Cliftona, który kolejny raz osadza swoją akcję w świecie średniowiecznego fantasy, gdzie królowie i rycerze mogą egzystować na równi z gnomami oraz smokami.

Jeżeli już wcześniej rzuciła się Wam gdzieś w oczy okładka, być może oceniliście, że jest to lektura dla starszych czytelników. W rzeczywistości jest wręcz przeciwnie. 

Moim zdaniem to odpowiednia książka dla dzieci lub nastolatków, którzy zapamiętają z niej jedną ważną lekcję: nasza prawdziwa natura pokazuje się w sytuacjach, gdy jesteśmy doprowadzeni do ostateczności.

Tajemnica smoczej krwi

Główną bohaterką Smoczej krwi jest księżniczka Helia, która musi się zmierzyć ze śmiercią swojego ukochanego ojca – króla Arthmela. Nie na długo królestwo pozostaje jednak bez władzy. Niemal natychmiast zjawia się starszy brat księżniczki, książę Oghor, który od wielu lat pielęgnuje w sobie nienawiść do młodszej siostry.

Mężczyzna obwinia dziewczynę za śmierć ich matki, która zmarła podczas porodu Heli. Obydwoje nie wiedzą, że Helia nigdy nie była zwyczajnym dzieckiem. W jej krwi skrywa się tajemnica, którą wreszcie będzie mogła odkryć.

Komiks i spełnione oczekiwania

Wizualnie, czyli zarówno pod kątem stylu jak i rozwiązań w wyglądzie bohaterów czy ich ubiorów, Smocza krew przypomina mi kultowy Donżon – fantastyczną epopeję osadzoną w trudnych do dokładnego sprecyzowania czasach.

Komiks Bedu jest jednak znacznie prostszy w odbiorze. Autor decyduje się na tradycyjne rozwiązania fabularne, dlatego finał nie zaskakuje – ale też jest daleki by kogokolwiek rozczarować. To tego typu lektura, po którą sięga się z konkretnymi oczekiwaniami, i właśnie to, czego się spodziewa, znajduje się końcowo na rozkładówkach.

Smocza krew będzie więc przyjemną rozrywką dla miłośników fantastyki oraz … uniwersalnej mądrości smoków. Polecam czytelnikom powyżej 10 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://egmont.pl/Smocza-krew,82845707,p.html

Artykuł Smocza krew – recenzja komiksu nie tylko dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuły: Wrzaskun. Tom 1. Piękna i brzydal, Wrzaskun. Tom 2. Ośla Skórka, śmierdząca księżniczka
➜ Seria: Wrzaskun
➜ Scenariusz: Tebo
➜ Rysunki: Tebo
➜ Tłumaczenie: Agnieszka Pączka-Torelli, Anna Paczka
➜ Wydawnictwo: Kultura Gniewu
➜ Rok wydania: 2022, 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Wiele razy brano na warsztat jakąś klasyczną baśń i przerabiano ją albo na modłę współczesnych czasów, albo zupełnie wywracano całą do góry nogami. Rzadko kiedy takie zabiegi jednak okazywały się grą wartą świeczki – czasami była to zupełna strata czasu, zarówno dla samych twórców jak i ich czytelników.

Kim jest twórca Wrzaskuna?

Zupełnie inaczej ma się rzecz w przypadku komiksowej serii o uroczej nazwie Wrzaskun. Być może dla sporej grupy odbiorców powieści obrazkowej nie będzie ona obca. Pierwszy tom, czyli Wrzaskun. Tom 1. Piękna i brzydal miał premierę w wersji polskojęzycznej jeszcze w 2022 roku. 

Ostatnio, także nakładem wydawnictwa Kultura Gniewu ukazała się część druga – Wrzaskun. Tom 2. Ośla Skórka, śmierdząca księżniczka. Autorem serii jest Tebo, czyli francuski twórca komiksowy, który współpracował m.in. z Lewisem Trondheimem, znanym m.in. z kultowego cyklu Donżon. 

Ta informacja może być o tyle istotna, że we Wrzaskunie zobaczycie nie tylko wizualne odniesienia i podobieństwo do słynnej serii, ale niejako, pod wieloma względami, można dopatrzeć się w nim kilku inspiracji – np. w rysunkach, na których bohaterowie z upodobaniem odrąbują sobie kończyny.

Niewybredna seria komiksowa dla nastolatków

Wrzaskun nie jest komiksem dla małych dzieci. To seria, którą polecam osobom powyżej 13 roku życia. I to ,,polecam” myślę, że warto tutaj podkreślić. Choć nie brak w kadrach widoku latających wte i wewte toporów, są to przede wszystkim historie pełne świetnego, acz niewybrednego humoru i charyzmatycznych bohaterów.

Tym najważniejszym jest oczywiście tytułowy Wrzaskun – bestia, która kiedy tylko kichnie, zamienia się w ślicznego księcia. Co ciekawe, zamieniony książę ma paskudny charakter, jest zadufany w sobie oraz brak mu osobowości. Bestia z kolei to elokwentny gość, zawsze chętny nieść pomoc księżniczkom w opresji (oczywiście tylko wtedy, kiedy te są ładne).

Tradycyjne baśnie w zupełnie nowym świetle

We Wrzaskunie Wrzaskuna czasami czeka jednak orzeźwienie – okazuje się, że nie wszystkie królewny w ogóle chcą być ratowane. Na przykład Ośla Skórka z drugiego tomu znacznie bardziej sama woli rozprawiać się z oponentami, unikając przy tym zręcznie nawet wiedźmach czarów namawiających ją na kąpiel.

W komiksach tych znajdziecie oczywiste nawiązania do baśni o Pięknej i Bestii, Oślej skórce, Roszpunce czy jakiejkolwiek, w której bierze udział smok pokonany przez odważnego rycerza. Sami jednak przekonacie się, w jaki sposób mogą one zostać przeinaczone… i jak zabawnie zostały zinterpretowane przez Tebo.

Jeżeli poszukujecie więc nieoczywistej lektury, która zapewni ciekawą rozrywkę (i nie brzydzą Was obrazki z miażdżonymi na naleśniki trollami) – to Wrzaskun jest stworzony specjalnie dla Was! Sama czekam na kolejne tomy, wypatrując nowych przygód, fantastycznych dialogów oraz niespodziewanych zwrotów akcji.

Link do strony wydawnictwa: https://kultura.com.pl/kultura-gniewu/539-wrzaskun-zestaw.html

Teraz zestaw dwóch tomów dostępny jest w bardzo dobrej cenie!

Artykuł Wrzaskun – recenzja nieokrzesanej serii komiksowej pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Pieśń o Renarcie 2. Magia bez cudów
➜ Seria: Pieśń o Renarcie
➜ Autor: Joann Sfar
➜ Rysunki: Joann Sfar
➜ Tłumaczenie: Wojciech Birek
➜ Wydawnictwo: Timof Comics
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Niemal trzy lata przyszło nam czekać, żeby poznać kolejne losy pewnego bardzo sprytnego lisa. Dla tych jednak, którzy zastanawiają się czy było warto, mam krótką wiadomość – jeszcze jak! Gorzej, że jednocześnie jest to ostatnia część serii, a tom drugi pozostaje tym zamykającym opowieść o rudym mącicielu. 

Coś nowego od Joann Sfar

Pieśń o Renarcie 2. Magia bez cudów (choć autokorekta usilnie próbuje zmienić mi tytuł tej serii na Pieśń o Renacie) to drugi tom autorskiego komiksu Joanna Sfara, który w znany sobie, bezprecedensowny sposób opisuje literacką rzeczywistość, wplatając w nią religie, romanse oraz rozboje.

Twórca znany m.in. z kultowych cykli Donżon czy Kot rabina, ale także uroczej na swój sposób zamkniętej historii o Małym Wampirze, kolejny raz udowadnia, że słusznie nazywany jest jednym z najważniejszych autorów komiksowych naszych czasów. 

Lis bez wątpienia mistrzowsko kłamie… ale nigdy nie jest równie niebezpieczny jak wtedy, kiedy mówi prawdę.

Joann Sfar, Pieśń o Renacie 2. Magia bez cudów, str. 27

Świat gadających zwierząt

W Pieśni o Renarcie 2. Magia bez cudów kontynuuje się bezpośrednio wydarzenia z części pierwszej, dlatego natychmiast przenosimy się do samego środka akcji. Największy czarodziej Merlin wraz ze swoimi uczniami pozostają zamienieni w kamień. Z misją odczynienia złego uroku wyrusza jedyny pozostały w ludzkiej postaci adept Takka, wraz z piękną Marią (swoją drogą, Maria jest postacią historyczną – to pierwsza znana średniowieczna powieściopisarka – jak podaje wydawnictwo Timof Comics) i przebiegłym Renartem. 

Szybko okazuje się jednak, że ich zadanie ma termin ważności, a właściwie – że zostało oznaczone jako priorytetowe. Wraz bowiem z brakiem aktywności magii Merlina, świat gadających zwierząt powoli przestaje istnieć. Renart, choć wydaje się bardziej odporny na te zaniki od innych, także musi zmierzyć się z potencjalną wizją zostania po prostu… zwykłym lisem.

Epos rycerski w krzywym zwierciadle

Akcję Pieśni o Renarcie 2. Magia bez cudów napędza zachłanność głównego bohatera, ale także jego przeinaczone, a mimo to wciąż obecne – poczucie sprawiedliwości. Lis wydaje się być owładnięty typowo zwierzęcymi potrzebami. Często wydaje się nie liczyć z innymi, kierując się wyłącznie potrzebą własnego brzucha.

Z drugiej jednak strony, trudno oprzeć się wrażeniu, że jako tak kontrastowy bohater, jest on w tym wszystkim niezwykle ludzki. Komiks to słodko-gorzki obraz społeczeństwa, w którym nie brak humoru, zajmujących zwrotów akcji oraz dużego poczucia satysfakcji dla czytelnika.

Ten pokazany w krzywym zwierciadle epos rycerski ze średniowieczną Francją w tle, polecam odbiorcom powyżej 16 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://timof.pl/katalog/Pieśń+o+Renarcie+2%3A+Magia+bez+cudów/pokaz.html

Artykuł Pieśń o Renarcie 2. Magia bez cudów – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Matylda i tajemnica Straży
➜ Autorka: Anna Włodarkiewicz
➜ Ilustracje: Magdalena Babińska
➜ Wydawnictwo: SQN WOW!
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Jest taki stereotyp, że każda dziewczynka chce być księżniczką. A co z księżniczkami, które marzą o zostaniu… rycerkami? 

Pierwszy tom nowej serii książek dla dzieci

Nakładem wydawnictwa SQN WOW! ukazała się pierwsza część zupełnie nowej serii książek dla dzieci, która odczaruje średniowieczne zamki oraz zarozumiałe królewny. Autorką pozycji Matylda i tajemnica Straży jest Anna Włodarkiewicz, znana m.in. z cyklu Gaja z Gajówki czy lektur – Elf z choinki oraz Misiu, wróć.

Jej najnowsza książka jest pełną akcji powieścią ze wspaniałymi ilustracjami Magdaleny Babińskiej. Tę pozycję miałam przyjemność objąć swoim bajkochłonkowym patronatem medialnym!

Kiedy prawda wychodzi na jaw

Tytułowa Matylda jest królewną na zamku Królestwa Straży. Żyje beztrosko, choć niezwykle nudno. Najchętniej chciałaby doświadczać niezapomnianych przygód i kształcić się na rycerza, ale król, który jest przecież jej ojcem, nalega by uczyła się łaciny, kaligrafii i wyszywania.

Kiedy jednak w zamku pojawia się coraz więcej tajemniczych głosów o nadchodzących zmianach i zbliżającym się złu, a Matylda odkrywa pewne nieprawidłowości w jej codziennym życiu – postanawia trochę powęszyć.

Szczęśliwy traf sprowadza ją do pewnych ukrytych drzwi. Dziewczyna musi wykazać się nie lada pomysłowością i odwagą, żeby otrzymać do nich klucz. Kiedy jednak udaje jej się zajrzeć do tajemniczej komnaty… cały świat królewny staje na głowie, a prawda wreszcie wychodzi na jaw.

(Co najmniej) dwa ważne wątki z tej książki

Matylda i tajemnica Straży z jednej strony jest przygodową książką z wieloma fantastycznymi wątkami, sprytnie ukrytymi na granicy jawy i fantazji. Z drugiej – to bardzo mądra opowieść o potrzebie słuchania wewnętrznego głosu, który podpowiada nam, co jest dla nas najlepsze.

W historii zostaje ukazany wątek ochrony dzieci przez rodziców, którzy jednak tak bardzo skupiają się na swojej trosce, że dominuje ona potrzeby ich bliskich. Temat zahacza również o stereotypowe postrzeganie ról damskich i męskich. Dziewczynce zaleca się typowo ,,kobiece”, nieangażujące zajęcia, z kolei chłopca (ewidentnie wolącego spokojniejszy tryb życia) siłowo stara się wcielić w szeregi armii.

Nie dajcie się jednak zwieźć. Matylda i tajemnica Straży jest książką niezwykle subtelną, lekką i pozbawioną jakiejkolwiek przemocy. To właściwie równie dobra lektura nawet dla przedszkolaków i to w dodatku do czytania zaraz przed snem.

Jednocześnie, Matylda i tajemnica Straży pozwala wyciągnąć cenne lekcje z fabuły, ekspresowo zaprzyjaźnić się z jej bohaterami oraz z wielką niecierpliwością wyczekiwać na kontynuację serii. Jestem bardzo ciekawa jak potoczą się losy Matyldy i przede wszystkim – czy finalnie uda się jej pokonać zło z Wiedźmiego Lasu.

Link do strony wydawnictwa: https://bit.ly/Bajkochlonka

Artykuł Matylda i tajemnica Straży – recenzja premierowa patronatu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Tatu i Patu. Fantastyczna przygoda
➜ Seria: Tatu i Patu
➜ Autorzy: Aino Havukainen, Sami Toivonen
➜ Tłumaczenie: Iwona Kiuru
➜ Wydawnictwo: Bona
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją
➜ Ocena ogólna: wybitna

Ten, kto kiedykolwiek podejrzewał, że szczoteczka do zębów, patyczki do uszu czy mydło to nudne przybory toaletowe, srogo się zdziwi, gdy tylko przeczyta najnowszą przygodę dwójki nietuzinkowych braci!

Nowa książka z Tatu i Patu

Tatu i Patu powracają w kolejnej, trzeciej już książce, która ukazuje się nakładem wydawnictwa Bona! Bliźniaków po wcześniejszych perypetiach w:

• Tatu i Patu. Szalone maszyny,
• Tatu i Patu w przedszkolu,

czeka prawdziwa, rycerska przygoda, w której będą musieli wykazać się odwagą, sprytem oraz (jak zawsze)… wielką wyobraźnią!

Duet doskonałych twórców – Aino Havukainen oraz Sami Toivonen zapraszają nas tym razem do średniowiecznego świata pełnego czarów, rozmaitych stworków oraz zaginionych prakamieni. Z przyjemnością daję także znać, że Tatu i Patu. Fantastyczna przygoda to kolejna książką, którą objęłam swoim bajkochłonkowym patronatem medialnym!

Prawdziwa przygoda zaczyna się… w łazience

Historia zaczyna się tak, jak mogłoby życzyć sobie większość czytelników. Tatu i Patu właśnie skończyli kolejny już raz czytać ukochaną książkę i w najlepszym z możliwych foteli ciągle są w wielkich emocjach po lekturze. Gdy postanawiają jednak pójść spać i idą do łazienki na wieczorną toaletę – coś przykuwa ich uwagę.

Okazuje się, że za lustrem pojawiło się nietypowe, żółte światło. Kiedy zaglądają do jego wnętrza… dostrzegają dziwnie znajome miejsce z jeszcze bardziej znajomą postacią z charakterystyczną koroną.

Dzielni wojowie i mnóstwo śmiechu

W Tatu i Patu. Fantastyczna przygoda mamy karykaturę historii fantasy, w której grupa dzielnych bohaterów wyrusza z trudną i niebezpieczną misją. Są w niej wszystkie elementy, jakich należy się w tego typu opowieściach spodziewać, począwszy od czarnych charakterów, po wędrówkę, bitwy i element nadprzyrodzony.

Z Tatu i Patu jednak każda przygoda dodatkowo okraszona jest niewiarygodną wręcz dawką… śmiechu! Zarówno w tekście jak i w obrazku można dopatrzeć się mnóstwo zabawnych sformułowań i akcentów, dzięki którym buzia nie przestaje się uśmiechać.

Książki, w których najważniejsza jest wyobraźnia

Ta seria jest tak cudownie błyskotliwa, nieszablonowa i satysfakcjonująca, że spodoba się nie tylko dzieciom, ale i dorosłym. Tym, co jednak jest w niej najważniejsze, to wyobraźnia.

Tatu i Patu pokazują dzieciakom, że podczas zabawy, nawet zwykła szczoteczka elektryczna może stać się potężnym mieczem, a ściągacz wody pod prysznic – magiczną różdżką! Nie trzeba mieć drogich zabawek, żeby znaleźć się w niezwykłej krainie, stoczyć emocjonujący bój z wrogiem oraz odnieść imponujące zwycięstwo.

Tatu i Patu. Fantastyczna przygoda bardzo polecam wszystkim dzieciom powyżej 4 roku życia. Sprawdzi się jako świetny prezent z okazji Dnia Dziecka czy urodzin.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwobona.pl/pl/p/Tatu-i-Patu.-Fantastyczna-przygoda-NOWOSC/191

Artykuł Tatu i Patu. Fantastyczna przygoda – recenzja patronatu medialnego pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.