Każda pogoda jest dobra na przygodę, jeżeli ma się wiernego kompana oraz bujną wyobraźnię! Najlepszym na to dowodem jest seria książek Pory roku z dziadkiem wydawnictwa Wilga, którą ostatnio zapoczątkowały dwie części pięknych picturebooków. 

Nowa seria książek dla dzieci

Deszcz oraz Słońce to obrazkowe pozycje Sama Ushera, który inspirując się różną pogodą, zabiera czytelników do świata dziecięcej wyobraźni oraz bliskiej relacji dziadka z wnukiem. Mieszkający w Londynie autor ma na koncie jeszcze jedną świetną serię, która skupia się wyłącznie na plaży, jednak dotyczy… tego samego bohatera!

Mały chłopiec pojawiający się w Porach roku z dziadkiem jest więc postacią, która mam nadzieję, jeszcze się pojawi w kolejnych, tłumaczonych na język polski książkach. W ramach obecnego cyklu, zapowiedziane zostały już kolejne tomy: Burza oraz Śnieg. 

Deszcz. Pory roku z dziadkiem

Co robić w czasie deszczu? Dzieci, które spędzają wiele czasu na zewnątrz, w trakcie gdy pada deszcz często się nudzą. Okazuje się jednak, że nawet ulewa może stać się fantastycznym tematem książki, przekonując najmłodszych, że nieważna jest pogoda – liczy się odpowiednie nastawienie!

W Deszczu chłopiec namawia swojego dziadka na wyjście. Starszy pan radzi mu jednak zaczekać. Sam zajmuje się korespondencją oraz odpisywaniem na list. Chłopiec bezustannie więc patrzy za okno. Sprawdza czy się nie przejaśnia, aby ich przygoda mogła się rozpocząć.

Autor książki w doskonały sposób pokazuje oczekiwanie. Widzimy zarówno dziecko siedzące w oknie z punktu widzenia pokoju jak i deszczowego świata za nim. Gdy tylko przestaje padać, dziadek z chłopcem wychodzą z domu. Wtedy po raz kolejny można spojrzeć na to, jak niezwykłe zrobiło się otoczenie.

Kałuże stały się dla autora inspiracją, by pokazać rzeczywistość w zakrzywionym odbiciu. To swego rodzaju portal, żeby wejść do świata wyobraźni, gdzie otoczenie wygląda tak, jakbyśmy dokładnie tego chcieli.

Link do strony wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/deszcz-sam-usher-sku57ccb25395fb57b62253.html

Słońce. Pory roku z dziadkiem

Z kolei w drugim tomie serii, sytuacja jest zgoła odmienna. Tym razem przypieka słońce i jest bardzo ciepło. Dziadek sam zachęca więc wnuka do wyjścia oraz urządzenia miłego pikniku. 

Tak jak w Deszczu refrenem książki było wypatrywanie przez okno i oczekiwanie na poprawę pogody, tak w Słońcu takimi rozkładówkami nadającymi rytm historii są piękne obrazy z małymi postaciami, podpisane zdaniem: Okropny skwar.

Choć zakończenie jest zupełnie inne w jednej jak i drugiej pozycji, tak obie mają wspólne elementy. W podsumowaniu dziadek dzieli się z chłopcem jakimś ważnym zdaniem czy wskazówką, która odnosi się do fabuły, ale jest również uniwersalną mądrością.

W obu przypadkach przygoda kończy się w bezpiecznej kuchni staruszka, w której bohaterowie razem podsumowują to, co udało im się zobaczyć czy też przeżyć.

Pory roku z dziadkiem jest więc serią, która uczy zwracania uwagi na drobnostki – otoczenie, ludzi, piękno świata. Jest pochwałą wyobraźni oraz cieszenia się tym, co mamy teraz. 

Książki edukują w zakresie wdzięczności, uważności oraz dbania o relacje z bliskimi – nieważne czy ma się trzy czy osiemdziesiąt trzy lata!

Z ciekawością czekam na kolejne części. 

Link do strony wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/slonce-sam-usher-skuec419ae50018ff33d650.html

Artykuł Pory roku z dziadkiem – nowa seria książek dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Pamiętacie książkę pod tytułem ,,Rośnij”? Bardzo nas wszystkich zachwyciła ilustracjami Sary Boccaccini Meadows oraz różnorodnością wątków, zebranych pod kategorią roślin. Tym razem wydana została kolejna książka z tej serii, biorąc sobie na tapet obiekty dużo bardziej odległe.

Kosmos w książkach dla dzieci

,,Lśnij” to opowieść już innej autorki, Noelii Gonzales, która jest niczym innym jak tylko pięknym zbiorem informacji o obiektach niebieskich. Zresztą, jej drugi człon ,,Przewodnik po nocnym niebie”, doskonale oddaje zawartość – łącznie z kolejnymi, pięknymi obrazami artystki Sary.

Obserwowanie nieba w dzisiejszych czasach to niemal przywilej, na który niewiele osób może sobie pozwolić. Mieszkając w miastach, gdzie istnieje duże zanieczyszczenie światłem, zerkając w górę, niewiele się zobaczy. Na szczęście są ciągle wydawane książki, dzięki którym kosmos jest troszkę bliżej nas. To z nich właśnie można się dowiedzieć wielu inspirujących ciekawostek i… zachwycić się tym, co wydaje się prawie nierealne.

Księżyc, Słońce i Gwiazda Polarna

Kto jest głównym bohaterem w nocnym spektaklu na niebie? Oczywiście Księżyc i to od niego zaczyna się opowieść w ,,Lśnij”. Autorka nie ogranicza się wyłącznie do ukazania jego faz oraz omówienia kwestii naukowych. W książce znajdziecie także historie nawiązujące do legend o Księżycu czy nawet ciekawostki z dziedziny kinematografii.

Zaraz po odwiedzeniu naszego ziemskiego satelity, na czytelników ,,Lśnij” czeka przygoda na najważniejszym dla planety obiekcie, czyli Słońcu (bo choć Słońce kojarzy się z dniem, to przecież nie byłoby bez niego lśnienia Księżyca), żeby w rozdziale trzecim przejść do ulubionego punktu na niebie… podróżników, czyli Gwiazdy Polarnej!

Planety Układu Słonecznego

,,Lśnij” jest również inspirujących źródłem wiedzy na temat wybranych planet, np. Merkurego, Jowisza cz Wenus. Rozdziały na ich temat przeplatane są jednak z kosmicznymi zjawiskami, o których (niestety) zazwyczaj w literaturze dla dzieci mówi się nieco mniej –  a szkoda! 

Okazuje się bowiem, że gwiazdozbiory skrywają mnóstwo tajemnic. Wiedzieliście np. że gwiazdozbiór Oriona widać w zależności od tego, na której półkuli mieszkacie i jaka akurat jest pora roku? Albo, że widoczna na niebie gwiazda Alioth jest sto razy jaśniejsza od naszego Słońca?

Książka ,,Lśnij” to nie tylko wiedza o kosmosie w pigułce, ale przede wszystkim niezwykle piękna pozycja, która pozwala się poczuć niczym odkrywca nocnego nieba. Autorka zachęca do częstszego wychodzenia na zewnątrz i obserwowania gwiazd – jak to jednak robić, kiedy tak trudno oderwać się od tego typu książek?

Polecam ,,Lśnij” odbiorcom powyżej 5 roku życia.

Link do księgarni internetowej: https://www.taniaksiazka.pl/lsnij-noelia-gonzalez-p-1857123.html

Artykuł Lśnij – recenzja książki dla dzieci o kosmosie pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Seria: Dlaczego? Kiedy? Jak?

Autorka: Andrea Erne

Ilustracje: Peter Nielander

Tłumaczenie: Anita i Robert Jonczyk

Wydawnictwo: Sam

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Pisałam ostatnio, że Wydawnictwo Sam wydało kolejne nowości w ramach niezwykle popularnej, niemieckiej serii ,,Wieso? Weshalb? Warum?”, znanej w Polsce jako ,,Dlaczego? Kiedy? Jak?”. Książka ,,Jak się dzielić, współpracować i sobie pomagać” była przeznaczona dla nieco młodszych dzieci, czas jednak teraz na coś, co spodoba się miłośnikom kosmosu, którzy już z większą świadomością spoglądają w niebo!

,,Odkrywamy kosmos” to pozycja z okienkami, podobna formatem oraz budową do ,,Prawdziwych księżniczek”. Tym razem jednak pozostawiamy pełne przepychu sale balowe i wciskamy się w specjalną bieliznę, skafander oraz bardzo grube rękawice!

Wychodząc od ogólnego pojęcia: czym jest wszechświat (i zaglądając do ukrytej części książki o Układzie Słonecznym), powoli zagłębiamy się w bardziej szczegółowe zagadnienia. Oczywiście tekst przystosowany jest dla dzieci powyżej 4 roku życia (na książce jest oznaczenie 3+, ale myślę, że jeszcze nie wszystkie trzylatki mogą być w pełni skupione na treści, dlatego lepiej zakładać odbiorców o rok starszych). Narrator porusza więc te tematy, które mogą zainteresować przedszkolaki: gdzie jest słońce w nocy, ile jest gwiazd na niebie, co to jest stacja kosmiczna.

Naturalnie nie na wszystkie powyższe pytania jest prosta odpowiedź. W przeważającej jednak większości książce udaje się zespoić ciekawość dziecka, jednocześnie zachęcając je do dalszej eksploracji tematu kosmosu. 

,,Odkrywamy kosmos” poznaje się poprzez otwieranie okienek. Młody czytelnik zagląda w różne miejsca rozkładówki, a w tym czasie rodzic lub opiekun odczytuje mu informacje. Całość jest tak złożona, żeby te dwie czynności nie kolidowały ze sobą. Dodatkowo informacje zawarte w książce pomyślane są w ten sposób, że łączą się w pewną, nawet nieco fabularną całość.

Wychodząc od tego, co największe – kosmosu, słońca i planet, zmierzamy do ludzkiego pragnienia eksplorowania otoczenia. Możemy to robić za sprawą teleskopu lub obserwatorium, a możemy wyciągnąć cięższy kaliber i wypuścić w przestrzeń kosmiczną rakietę!

W ,,Odkrywamy kosmos” pokazana jest nie tylko jej budowa (rakiety), ale także np. codzienność astronautów czy jej powrót na Ziemię. W książce znalazł się nawet rozdział dedykowany przyszłym, kosmicznym ekspansjom na Marsa, które rozgrzewają wyobraźnie – nie tylko dzieci, ale i dorosłych!

Polecam tę pozycję wszystkim tym, którzy zainteresowani są kosmicznymi sprawami. Czytelnicy znajdą w niej kompleksową wiedzę, a atrakcyjność przekazu oraz możliwość samodzielnego otwierania okienek czy przesuwania fragmentów stron sprawiają, że całość będzie jeszcze bardziej ciekawa i angażująca.

Pamiętajcie, że TYLKO DO 01.11.2021 roku z kodem: SAM10, macie 20% rabatu na wszystkie tytuły Wydawnictwa Sam!

Więcej informacji tutaj: https://wydawnictwosam.pl/produkt/odkrywamy-kosmos/

Artykuł Odkrywamy kosmos – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Maja Lunde

Ilustracje: Lisa Aisato

Tłumaczenie: Milena Skoczko

Wydawnictwo: Literackie

Rok wydania: 2021

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Równowaga jest bardzo ważna – nie tylko, kiedy myślimy o otaczającej nas przyrodzie, ale także o nas samych. Potrzebujemy spokoju ducha, poczucia bezpieczeństwa i świadomości, że jesteśmy kochani.

,,Strażniczka Słońca” to kolejny, absolutnie wybitny przykład literatury dziecięcej, której autorkami są Maja Lunde oraz Lisa Aisato. Nie trzeba chyba nikomu przypominać o ich poprzedniej pozycji, ale zrobię to wyłącznie dla formalności. Zimą zachwycaliśmy się ,,Śnieżną siostrą”, a wiosna przyniosła nam za pośrednictwem Wydawnictwa Literackiego kolejnego perełkę.

Główną bohaterką tej książki jest dziewczynka Lili, która razem ze swoim dziadkiem mieszka w bardzo smutnym i pozbawionym kolorów miasteczku. Jej dnie wypełnione są monotonnym stukaniem deszczu o parapet i przeskakiwaniem wielkich kałuż. Miejscowość Lili cierpi na pewną, bardzo ważną przypadłość – od wielu nad ich domami nie zaświeciło słońce. Wszyscy cierpią głód i są niezwykle przygnębieni.

Pewnego dnia jednak Lili wyrusza w głąb lasu – wbrew ostrzeżeniom dziadka i lokalnych legend. Tam, trafia do wyjątkowego miejsca i poznaje… kogoś równie niezwykłego, kto sprawi, że życie jej oraz jej bliskich i sąsiadów zmieni się na zawsze.

,,Strażniczka Słońca” wyciska z czytelników łzy, bo porusza najczulsze struny swoją opowieścią. Autorka pokazała jak zgubne może być działanie pod pretekstem zemsty i jak ważny jest balans we wszystkim, co nas otacza. 

Książka jest także swego rodzaju hymnem pochwalnym pór roku. W opowieści pojawiają się wyłącznie skrajności, w których życie jest nie tylko niewygodne, ale nawet i niebezpieczne. Dostając co roku piękną wiosnę, złotą jesień czy białą zimę zupełnie nie myślimy jak wystarczy brak jednej z nich, by wszystko poszło nie tak jak trzeba.

W ,,Strażniczce Słońca” pojawia się także bardzo ważna kwestia relacji dziadka z wnuczką. Lili bojąc się odtrącenia, nie potrafi wystarczająco zbliżyć się do jedynego bliskiego człowieka jakiego ma. To pokazuje jak wiele w takich sytuacjach zależy od wrażliwości dorosłego i jak duża odpowiedzialność na nim spoczywa. 

Pisząc o tej książce, nie można nie wspomnieć o jej wydaniu jak i przede wszystkim ilustracjach. Każdy z obrazków śmiało można byłoby oprawić w ramkę i powieści w honorowym miejscu na ścianie! Emocjonalne i pełne artyzmu rozkładówki przenoszą nas w kolejne światy i zabierają w jedną z najpiękniejszych podróży. 

Tym bardziej ubolewam, że mój egzemplarz przyszedł do mnie uszkodzony, za sprawą źle zabezpieczonej paczki. Namawiam więc, żeby kupować tę książkę stacjonarnie (o ile będzie taka możliwość), bo niestety jest ona podatna na uszkodzenia.

,,Strażniczkę Słońca” polecam jako lekturę obowiązkową, która gwarantuje każdemu czytelnikowi powyżej 9. roku życia moc wzruszeń, emocji i przeżyć.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.wydawnictwoliterackie.pl/produkt/3838/strazniczka-slonca

Artykuł Strażniczka Słońca – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Chris Ferrie

Ilustracje: Lizzy Doyle

Tłumaczenie: Anna Urban

Wydawnictwo: Media Rodzina

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: ma dużo zalet

Recenzja:

Co za wspaniały pomysł, żeby pokazać jak wygląda nasz układ słoneczny! ,,Osiem małych planet” to prawdziwa gratka dla młodych miłośników kosmosu, a także wygodna sposobność dla rodziców, żeby wprowadzić dzieci w świat astronomii.

Autorami tej kartonówki jest Chris Ferrie oraz Lizzy Doyle. Jej najciekawszym elementem są wycięte okrągłe dziury w centralnych miejscach prawych stron. Na ostatniej rozkładówce znajduje się słońce, dzięki czemu czytając, możemy powoli do niego zmierzać wraz z głównymi bohaterami książki, czyli planetami.

Rymowany tekst pozwala poznać nie tylko ich nazwy, ale zdradza również niektóre ciekawostki. Miejscami czuć co prawda, że tłumaczenie nagina się dla dobra rymów (moim zdaniem zupełnie niepotrzebnie) i jest nieco toporne. Z drugiej strony, w przypadku takiej publikacji istotne jest przede wszystkim odpowiednie akcentowanie wyrazów, a te najważniejsze zostały nawet oznaczone pogrubioną czcionką i różnymi kolorami.

,,Osiem małych planet” rozpoczynając od Neptuna z każdą stroną przybliża nas do słońca. Ten zabieg pokazuje nie tylko, że każda planeta różni się od siebie, ale, że  to słońce właśnie jest najważniejsze w naszym układzie. Pod pozorem niewinnej bajki o okrągłych planetach, udaje się autorom przekazać część niewielkiej historii o całym fascynującym kosmosie. 

Wycięte okręgi zachęcają do częstego sięgania po książkę. Można wykorzystywać je także do zabawy – zaglądania przez nie, wkładania rączek czy odrysowywania na kartce papieru. 

,,Osiem małych planet” daje rodzicom możliwość wytłumaczenia dzieciom konceptu Ziemi jako jednej z wielu planet we wszechświecie. Nie są to proste lekcje dla percepcji młodego człowieka, jednak taka forma książki pozwala nieco lepiej wyobrazić sobie jak to rzeczywiście wygląda w kosmosie. 

Polecam tę pozycję dzieciom powyżej 1. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.mediarodzina.pl/produkt/uniwersytet-malucha-osiem-malych-planet

Artykuł Osiem małych planet – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Karolina Bąkowska

Ilustracje: Asia Gwis

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Rok wydania: 2019

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna 

Recenzja:

Książki o kosmosie inspirują i wyjaśniają wiele kwestii związanych z tym, jak funkcjonuje świat. Dzieci ciekawe otoczenia i zadające mnóstwo pytań chętnie sięgają po lektury, z których mogą się czegoś interesującego dowiedzieć – pod warunkiem, że wiedza z literatury jest podana w przystępnej formie.

,,Niesamowity Wszechświat” to jedna z piękniejszych i ciekawszych książek o kosmosie dla trochę starszych dzieci, jakie ostatnio miałam okazję czytać.

Autorka, Karolina Bąkowska w zajmujący i zarazem zrozumiały sposób przekazuje wiadomości, które nie zawsze należą do najłatwiejszych.

Książka składa się z 7 rozdziałów, które podzielone zostały na tematy związane z obserwacją, planetami, Układem Słonecznym, czasem, gwiazdami, Drogą Mleczną i ważnymi postaciami ze świata astronomii.

Z ,,Niesamowitego Wszechświata” może dowiedzieć się, jakie są różnice pomiędzy astronautą i astrologiem, dlaczego obserwacja słońca jest ciekawa, ale może być niebezpieczna, w jaki sposób za sprawą matematyki można odkryć planetę czy dlaczego niebo jest niebieskie.

Oprócz rzeczy podstawowych, które są niezbędne w przypadku zgłębiania kwestii kosmosu przez małych miłośników astronomii, pozycja oferuje znacznie więcej.

W książce znalazło miejsce bardzo dużo ciekawostek z ostatnich lat, jak np. informacja o samochodzie marki Tesla w kosmosie czy największy meteoryt odnaleziony nie tak dawno temu w Poznaniu.

Autorka zachęca także do obserwacji nieba, dzieląc je nawet według lata i zimy. Uwzględniając odpowiednie przygotowania i opisując to, czego można się spodziewać patrząc w górę.

Bardzo pomocne są także fantastyczne ilustracje Asi Gwis, które oddają istotę rzeczy i jednocześnie kształtują w czytelniku wrażenie, że książka ,,Niesamowity Wszechświat” jest niezwykle estetyczna i trudno się od niej oderwać.

Drobne elementy graficzne dodają nieco retro stylu całości.

Dzięki tej książce można dowiedzieć się bardzo dużo ciekawych kwestii, niezależnie od tego czy ma się 6 czy 60 lat. Podoba mi się, że nie skupia się ona wyłącznie na odległej terminologii czy abstrakcyjnych definicjach, ale także nawiązuje do naszych współczesnych czasów.

Autorka apeluje na przykład, żeby nie kupować gwiazd w internecie, bo nie ma możliwości nazwania jakiegoś obiektu kosmicznego swoim imieniem za pieniądze

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/niesamowity-wszechswiat/2643/ksiazka.html#.XLDKFuszZE4

Artykuł Niesamowity Wszechświat – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Kelsey Oseid

Ilustracje: Kelsey Oseid

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Rok wydania: 2018

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

Czy jest choć jedna osoba, która patrząc w nocne niebo, nie zachwyca się tym co widzi? Gwiazdy, księżyc, konstelacje. W mało której szkole nauczyciele poświęcają czas na astronomię. Nasza wiedza na temat nocnego nieba jest raczej kiepska.

Na szczęście jest coraz więcej dostępnych książek na ten temat.

Dzisiaj chcę Wam powiedzieć o nowości Wydawnictwa Nasza Księgarnia. ,,Co widzimy w gwiazdach? Ilustrowany przewodnik po nocnym niebie” to prawdziwa perełka wśród książek tego typu. Jest skierowana do trochę starszych dzieci, najlepiej takich w wieku od 10 lat w górę.

Dlaczego jest wyjątkowa?

Zacznijmy od rzeczy widocznej już na pierwszy rzut oka – oprawy graficznej! Autorka, Kelsey Oseid jest przede wszystkim malarką i graficzką, pochodzącą z Północnej Ameryki. Na co dzień mieszka w Minneapolis. To dość duże miasto, prawie 400 tysięczne. Pewnie tak jak i większość z nas tęskni za nocnym niebem widzianym tylko na wsiach lub miejscach oddalonych od dużych metropolii.

Kelsey Oseid używając wiele czerni, kolorów niebieskich, szarości i bieli namalowała dla nas niebo oraz obiekty, które możemy na nim odnaleźć. Książka jest pięknie wydana, ma błyszczące elementy na okładce i prezentuje się rewelacyjnie. Mam ochotę ją oglądać bez końca.

Autorka w ,,Co widzimy w gwiazdach? Ilustrowany przewodnik po nocnym niebie” wybrała tematy, które z jednej strony wydają się dość oczywiste. Z drugiej jednak często nie mamy o nich wystarczających informacji, albo odczuwamy braki. Ona uszeregowała je w sposób czytelny i łatwo dostępny. Nastolatek powinien z przyjemnością zagłębić się w rozdziały, bez obawy, że znudzi się nimi z powodu zbyt skomplikowanej narracji.

O czym dokładnie przeczytamy w książce?

Dowiemy się między innymi czym są gwiazdozbiory, w tym te zodiakalne oraz poznamy ich etymologię związaną ze starożytną Grecją. Przeczytamy jakich narzędzi używa się lub używano do pomiarów ciał niebieskich. Czym jest Droga Mleczna lub jakie księżyc ma fazy. Przypomnimy sobie czym jest równonoc a czym przesilenie oraz jaka jest różnica między zaćmieniem księżyca i słońca. Pogłębimy także wiedzę o planetach. Dowiemy się skąd pochodzą ich nazwy oraz wiele, wiele więcej.

Książka ,,Co widzimy w gwiazdach? Ilustrowany przewodnik po nocnym niebie” to prawdziwa skarbnica wiedzy. Najpierw zachwyci swoją stroną wizualną, a za chwilę wciągnie czytelnika za pomocą wielu ukrytych w niej ciekawostek. Polecam wszystkim miłośnikom nocnego nieba i nie tylko!

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/

Artykuł Co widzimy w gwiazdach? Ilustrowany przewodnik po nocnym niebie – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Elsa Beskow

Ilustracje: Elsa Beskow

Wydawnictwo: Zakamarki

Rok wydania: 2015

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych

Hasła: recenzja, książka dla dzieci, recenzje książek dla dzieci, 2015, Zakamarki, jajo, słońce, pomarańcze, las, elf, elfy, tajemnica, poszukiwania, przygoda, żarłoczność, kradzież, zagadka, pory roku, zwierzęta, rozwiązanie, przyjaciele, oczekiwanie

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Lubicie styl vintage? Ja lubię, kiedy to, co oglądam natychmiast przenosi mnie w odległe czasy. Tym fajniej, kiedy te odległe czasy to czasy mojego dzieciństwa. Historię ,,Słonecznego jaja” poznałam jednak dopiero całkiem niedawno.

Natychmiast skojarzyła mi się jednak z książkami, które czytała mi mama, jak sama jeszcze nie za bardzo potrafiłam.

Spójrzcie tylko na te ilustracje! Są subtelne i pozbawione kontrastów. To, co nieistotne jest lekko rozmyte, a wszystko inne wzięte w delikatny kontur. Mało która książeczka może poszczycić się teraz takimi ilustracjami.

Wyobraźcie sobie, że na Waszej drodze spotykacie coś, co nie przypomina Wam nic znajomego. Jest duże, nieznanego pochodzenia oraz bardzo możliwe, że jest niebezpieczne!

Zakładacie jednak, że to coś jest jajem. Dlaczego jajem? Będąc mieszkającym w lesie elfem, jedyne okrągłe przedmioty jakie znacie to właśnie ptasie jaja.

Ten przedmiot jest jednak wyjątkowy, bo nie przypomina żadnego z jaj, które widzieliście wcześniej. Widząc jednak dziurę w niebie, sprytnie sobie wyedukowaliście, że to jajo spadło właśnie z góry, a skoro tak, to musi być to jajo słońca!

Teoretycznie wszystko się zgadza, jest słonecznego koloru i jest tak samo okrągłe jak słońce. W dodatku, słońce pewnie nie ma gniazda więc jego jajo musiało spaść do lasu.

Co robicie? Taką wiadomością trzeba się podzielić z przyjaciółmi!

Nasza bohaterka zebrała całą grupę leśnych mieszkańców, którzy debatowali nad porzuconym ,,jajem”. Część wystraszyła się, że po wykluciu nowe słońce spali las. Ci bardziej odważni sprawdzili, że to ,,jajo” nawet nie jest gorące.

Dopiero odważna (lub lekkomyślna) wiewiórka ugryzła kawałek i okazało się, że tajemniczy przedmiot jest gorzki!

(,,Restauracja U Wesołej Żaby, UWAGA! Gościom nie wolno zjadać się nawzajem”)

W tym samym momencie przyleciała też Zięba, która wyjaśniła zakłopotanemu towarzystwu, że przedmiot, który mieli za słoneczne jajo, jest pomarańczą. Ledwie mieszkańcy lasu dowiedzieli się z czym mają do czynienia, a zaraz przyleciała wrona i owoc zjadła.

Bajka niesie ze sobą kilka nauk. Tą pierwszą jest ta, że nawet jeżeli spotykamy się z czymś nowym i nie wiemy co to jest, warto zapytać o zdanie przyjaciół. Na pewno znajdzie się ktoś, kto nam pomoże.

Kolejną ciekawą kwestią jaką dowiadujemy się ze ,,Słonecznego jaja” jest ta, że żarłoczność może mieć fatalne skutki. Wronę, która pożarła pomarańczę, bolało później przez wiele dni gardło, przez to, że zjadła cały owoc ,,na raz”.

I po trzecie, nawet w miejscu w którym jest całe mnóstwo atrakcji, ciągle świeci słońce a zapasy słodkiego nektaru nigdy się nie kończą, nawet wtedy tęsknota za domem jest czymś zupełnie normalnym. Dobrze jest czasem gdzieś wyjechać, ale jeszcze cudowniej jest móc wrócić do siebie i do swoich przyjaciół.

Autorka, Elsa Beskow zwraca także uwagę, że to, co dla jednej osoby może być tylko małą, zgubioną przez nieuwagę pomarańczą, dla kogoś innego będzie początkiem wielkiej przygody.

Mam nadzieję, że ,,Słoneczne jajo” będzie dla Was i dla Waszych dzieci również początkiem wielkiej przygody. To mądra książeczka z inteligentnie poprowadzoną narracją, może okazać się świetną lekturą ,,do poduszki” przez wzgląd na dobre zakończenie i nastrojowe ilustracje.

Artykuł Słoneczne jajo – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.