➜ Tytuły: Scena cieni. K-Pop Academy. Tom 1, Klątwa świateł. K-Pop Academy. Tom 2
➜ Seria: K-Pop Academy
➜ Autorka: Mina Finch
➜ Tłumaczenie: Kaja Makowska
➜ Wydawnictwo: Jaguar
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: ma dużo zalet

Cena marzeń

Główną bohaterką serii jest dwunastoletnia Hana, która dostaje się do prestiżowej akademii szkolącej przyszłe idolki muzyki k-popowej. W teorii jest to spełnienie marzeń – tętniący życiem Seul, profesjonalne treningi wokalne czy taneczne oraz mnóstwo pełnych pasji rówieśników. 

W praktyce jednak oznacza to nieustanną rywalizację, testy talentu i presję bycia doskonałym. Tu nie ma miejsca na potknięcia czy zawahania. Wystarczy jeden mały błąd, żeby zostać zdegradowanym i pożegnać się z wielką karierą. Hana, która zawiązuje więź z Tae oraz Nari, będzie musiała jednak stawić czoła nie tylko tym ,,przyziemnym” problemom. Dziewczyny wspierają się w chwilach zwątpienia, ale szybko okazuje się, że w murach akademii czai się coś więcej niż tylko trema lub zwykła konkurencja.

Scena cieni – walka z cieniami

W pierwszym tomie, Scena cieni, pojawia się motyw mrocznych bytów, które żywią się strachem i niepewnością uczniów. „Cienie” można czytać dosłownie – jako element fantastyczny, ale bardziej trafnie będzie odbierać je w sposób symboliczny (podejrzewam, że właśnie taki był zamysł autorki). To metafora wewnętrznych kompleksów, porównań z innymi oraz poczucia bycia „niewystarczającym”.

Świat K-popu, znany z perfekcyjnych występów i idealnego wizerunku wokalistów, w tej odsłonie zostaje odarty z blasku. Za choreografią i uśmiechem kryje się ciężka praca oraz ogromne napięcie psychiczne. Seria K-Pop Academy jak w lustrzanym odbiciu pokazuje, z czym naprawdę muszą mierzyć się adepci tego zawodu.

Klątwa świateł – presja sukcesu

Drugi tom, Klątwa świateł, rozwija temat rywalizacji i wprowadza legendę o rzekomej klątwie związanej z wyróżnieniem Świetlistego Solo. W tej części jedną z bardziej znaczących ról – podobnie zresztą jak w poprzedniej – odgrywa Nari. Gdy to właśnie ona zostaje wyróżniona, zamiast radości i ekscytacji czuje strach. Światła reflektorów nie tylko mogą oślepić, ale też w doskonały sposób obnażają ludzkie słabości.

To część serii, w której wyraźnie widać, że bohaterki – choć mają tylko dwanaście lat – funkcjonują emocjonalnie jak nieco starsze osoby. Ich rozmowy, ambicje oraz lęki wykraczają poza typową szkolną codzienność. Autorka nie idealizuje wykonawców muzyki K-Pop. Pokazuje, że za każdym sukcesem kryje się mnóstwo pracy (również nad sobą), ale i że znacznie łatwiej pokonywać trudności w grupie przyjaciół, niż robić to w pojedynkę.

K-pop jako zjawisko kulturowe

K-pop (Korean pop) to dziś globalny fenomen. Perfekcyjnie dopracowane układy taneczne, estetyczne, dynamiczne teledyski i ogromna rola fandomów sprawiają, że zespoły takie jak BTS czy BLACKPINK stały się ikonami popkultury. System trainees – wieloletnich treningów przed debiutem, który ,,szlifuje talenty” u wybranych osób już od najmłodszych lat – jest wymagający i bezwzględny. 

Takie miejsca jak K-Pop Academy naprawdę istnieją (no, może poza tymi dosłownymi demonami). Seria Miny Finch bazuje na tej rzeczywistości, tworząc dla historii wiarygodne tło. Szkoła jest miejscem ciężkiej pracy, dyscypliny i ciągłego oceniania.

Jedzenie w K-Pop Academy

W książkach regularnie pojawiają się sceny wspólnych posiłków – tteokbokki, kimbapy czy rozmaite przekąski dzielone między treningami są normą. To szczegół, który wzmacnia autentyczność oraz mocniej umiejscawia akcję w konkretnej kulturze. W Korei Południowej wspólne jedzenie jest fundamentem relacji społecznych. „Zjadłaś?” bywa formą ich powitania, a posiłek może stać się przestrzenią rozmowy oraz budowania wspólnoty.

Inspiracja K-popowymi Łowczyniami Demonów

Wydawnictwo Jaguar wprost komunikuje inspirację serii kultową już (choć przecież całkiem nową) animacją KPop Demon Hunters (w Polsce znaną pod tytułem K-popowe Łowczynie Demonów), w której dziewczęcy zespół łączy występy sceniczne z walką z siłami nadprzyrodzonymi. Motyw idolki jako wojowniczki świetnie wpisuje się w wyobraźnię młodego pokolenia. Pokazuje, że muzyka to nie tylko sposób na relaks, ale i siła, dzięki której łatwiej pokonywać rozmaite trudności.

O czym naprawdę jest ta seria?

Pod warstwą fantastyki i popkulturowych odniesień kryje się opowieść o lękach współczesnych nastolatek. O porównywaniu się, o presji bycia idealną, o strachu przed porażką. Każdy z nas mierzy się z własnymi cieniami, które mogą przytłaczać i zniewalać. To, czy uda się je pokonać, zależy nie tylko od siły charakteru, ale też od ludzi, którzy stoją obok.

Warto jednak dodać, że to seria pisana bardzo prostym językiem – bez poetyckich opisów i ozdobników, z narracją skupioną wyłącznie na kluczowych emocjach i wydarzeniach, co nadaje jej nowoczesny, momentami „tiktokowy” ton.

Czy podbije serca młodych fanek K-popu?

Jeśli odbiorca kocha muzykę (a szczególnie K-Pop), marzy o scenie lub lubi historie o przyjaźni oraz walce z własnymi słabościami – ta seria ma duże szanse go wciągnąć. Scena cieni i Klątwa świateł nie są literacko wyrafinowaną prozą, ale trafiają w emocje i wrażliwość pokolenia wychowanego na szybkiej, dynamicznej narracji.

To opowieść o idolach, które muszą najpierw pokonać własny strach, zanim staną w świetle reflektorów. AURA, czyli grupa, którą tworzą głównego bohaterki, świeci najjaśniej wtedy, gdy dziewczyny trzymają się razem – i być może właśnie to jest najważniejszym przesłaniem tej historii. Seria będzie odpowiednia dla dzieci powyżej 9 lat.

Sprawdzajcie dostępność K-Pop Academy oraz informacje o kolejnych tomach na stronie wydawnictwa Jaguar.

FAQ – Seria K-Pop Academy

O czym jest seria K-Pop Academy?

To opowieść o dwunastoletniej Hanie i jej przyjaciółkach z grupy AURA, które uczą się w prestiżowej akademii szkolącej przyszłe idolki K-popu. Dziewczyny mierzą się nie tylko z wymagającymi treningami i rywalizacją, lecz także z tajemniczymi „cieniami” – metaforą lęków, kompleksów i presji sukcesu.

Ile tomów liczy seria K-Pop Academy?

Obecnie dostępne są dwa tomy: Scena cieni oraz Klątwa świateł. 

Dla jakiego wieku jest przeznaczona seria?

Książki kierowane są głównie do czytelniczek i czytelników w wieku 9-14 lat. Bohaterki mają 12 lat, choć emocjonalnie i fabularnie momentami wydają się dojrzalsze.

Czy K-Pop Academy to fantastyka?

Tak, seria zawiera elementy nadprzyrodzone – pojawiają się demoniczne „cienie”, które oddziałują na bohaterki. Warstwa fantastyczna łączy się jednak z realistycznym tłem świata K-popu i presji związanej z karierą muzyczną.

Czy książki realistycznie pokazują świat K-popu?

Autorka korzysta z realnych elementów kultury K-popowej: systemu trainees, wielogodzinnych treningów, presji debiutu i znaczenia wizerunku. To tło jest wiarygodne, choć podporządkowane młodzieżowej, dynamicznej narracji.

Czy seria jest inspirowana filmem o K-popowych Łowczyniach Demonów?

W konstrukcji świata i motywie idolki walczącej z demonami można dostrzec podobieństwa do filmu K-popowe Łowczynie Demonów (KPop Demon Hunters). Seria literacka mocniej koncentruje się jednak na emocjach i psychologii postaci.

Czy w książkach pojawiają się elementy kultury koreańskiej?

Tak, m.in. w scenach wspólnych posiłków, które w kulturze Korei Południowej mają ważne znaczenie społeczne. Jedzenie staje się w serii momentem budowania relacji i czasem odpoczynku od treningów.

Artykuł K-Pop Academy: idolki kontra demony. Czy ta seria podbije serca młodych fanek K-popu? pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Jak to jest czuć się innym w gronie najbliższych? Tym najmniej interesującym, utalentowanym… po prostu gorszym?

Jager – książki dla tych, którzy wierzą w magię

Prawdopodobnie wiele dzieciaków może mierzyć się z podobnymi rozterkami co bohater fantastycznej serii książek dla dzieci, którą odkryłam całkiem niedawno, choć ukazały się w języku polskim już w 2021 roku. 

Cykl Jager to opowieść o… najważniejszym chłopcu na świecie. Autorką trylogii jest Anna Zychowicz Esavna, na stałe mieszkająca w Norwegii. Na całą serię składają się następujące pozycje:

• Jager. Był sobie chłopiec. Tom 1,
• Jager. Sarkofag Wiedźm. Tom 2,
• Jager. Żywe Księgi. Tom 3.

Skąd pochodzi nazwa serii?

Główną postacią książek jest Antoni Asan, choć nie brak w nich barwnych, interesujących postaci. Opowieść zaczyna się na kilka dni przed jego dziesiątymi urodzinami i opisuje znaczące zmiany, które mają miejsce w niewielkiej społeczności czarownic oraz zwykłych ludzi, skupiających się wokół słynnej Akademii.

Jeżeli zastanawia Was dlaczego seria nazywa się Jager… będziecie musieli na rozwiązanie tej zagadki poczekać do niemal końca pierwszego tomu. Gwarantuję jednak, że warto uzbroić się w cierpliwość.

Jak to jest być ,,szarakiem”

W Jager. Był sobie chłopiec. Tom 1 poznajemy złożony i misternie skonstruowany świat, w którym żyje chłopiec. Co ciekawe, w jego rzeczywistości to czarownice pełnią największą rolę oraz tylko one mają znaczenie w podejmowaniu kluczowych decyzji.

Czarownice jako jedyne obdarzone są mocami (z drobnymi wyjątkami). Mężczyźni i chłopcy należą do tak zwanych ,,szaraków” i w niczym nie różnią się od zwykłych ludzi. Pełnią poboczne role w codziennym życiu czarownic, nie doświadczając nawet części ekscytujących zjawisk, które są dla kobiet na wyciągnięcie ręki.

Antoniemu niespecjalnie przeszkadza życie w cieniu swoich sióstr, matki, kuzynek czy ciotek. Kiedy jednak w jego ręce wpada tajemnicza runa, której pochodzenia nikt nie potrafi odgadnąć, a później ojciec zdradza mu sekret z dnia jego narodzin… sprawy przybierają zupełnie inny obrót.

(…) Powiem ci jedno. Wszyscy cieszymy się, że niedługo zostaniesz czarownicą i że nie będziesz musiała wracać do swojego szarego życia. Pamiętaj jednak, że właśnie to szare życie dało ci zwykłą ludzką siłę i wrażliwość, o których nie powinnaś zapomnieć, gdy już staniesz się istotą magiczną.

Anna Esavna, Jager. Był sobie chłopiec. Tom 1, Dzień trzeci,III, str. 179

Dojrzalszy Harry Potter

Posiadanie mocy w Jagerze jest bowiem kwestią drugorzędną. Znacznie bardziej istotne są cechy, których obecność nie ma bezpośredniego związku z żadnego rodzaju magią.

W Był sobie chłopiec autorka kładzie duży nacisk na relacje, przyjaźń, zaufanie, budowanie wartości i poszukiwanie własnej tożsamości. Książka rozwija czasami wątki bardziej filozoficzne oraz światopoglądowe. Nazwałabym tę serię dojrzalszym Harrym Potterem. 

Nie brak w niej wspaniałych magicznych artefaktów, miotania błyskawicami czy jaguarów zmienionych w starodawne posążki, a jednocześnie jest tu jakieś głębsze, drugie dno.

Jeżeli poszukujecie odpowiednich lektur na wakacje, Jager będzie bardzo dobrą propozycją. Z kolei bardzo dopracowane wydanie autorskie – w twardej oprawie, z tasiemką do zaznaczania postępów czytania i świetnymi, realistycznymi szkicami Szymona Zychowicza, sprawdzą się w roli oryginalnego prezentu.

Polecam tę serię wszystkim czytelnikom powyżej 10 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://annaesavna.wordpress.com

Książki można kupić tutaj: https://allegrolokalnie.pl/oferta/zestaw-trzech-powiesci-z-serii-jager-wydania-autorskie

Artykuł Jager – recenzja fantastycznej serii książek dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Zdarza się, że zaprzyjaźniamy się z ludźmi, z którymi na pierwszy rzut oka nie mamy wiele wspólnego. Odpowiednie okoliczności sprawiają jednak, że możemy stworzyć silną więź, która przetrwa niejedną burzę. 

Raymie, Louisiana, Beverly jest bestsellerową amerykańską serią Kate DiCamillo, która zaskoczy czytelników na bardzo wielu poziomach. Składa się z trzech tomów, gdzie każdy reprezentuje nieco inny rodzaj narracji i punkt widzenia.

Raymie. Weź mnie za rękę

Pierwszy z jej tomów to wprowadzenie w życie wszystkich trzech głównych bohaterek. Choć poznajemy mniejsze lub większe sekrety Raymie, Louisiany czy Beverly fabuła skupia się przede wszystkim na tytułowej postaci.

Raymie można określić jako najbardziej wyważoną z nich wszystkich. Właśnie dowiedziała się, że jej ojciec odszedł z higienistką stomatologiczną i porzucił dotychczasową rodzinę. Matka dziewczynki bardzo to przeżywa więc Raymie musi wziąć sprawy we własne ręce.

Postanawia wygrać konkurs na Małą Miss Wulkanizacji Centralnej Florydy, żeby jej zdjęcie mogło pojawić się w gazecie. Raymie ma nadzieję, że ojciec zobaczy ją na rozkładówce i postanowi niezwłocznie wrócić, będąc pod wrażeniem zarówno jej urody jak i osiągniętej sławy.

W Raymie. Weź mnie za rękę sporo jest więc dziecięcej naiwności, podszytej jednak dobrymi zamiarami oraz ogromną wrażliwością. Jestem przekonana, że ta książka Was wzruszy i szybko zapragniecie sięgnąć po kontynuację…

Link do strony wydawnictwa:  https://wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/raymie.html

Louisiana. Powrót do domu

Przy okazji drugiego tomu, czyli Louisiana. Powrót do domu, przyszło mi do głowy coś jeszcze innego. Być może, gdybym przeczytała tylko pierwszą część jako zamkniętą całość, nie miałabym takiego wrażenia.

Kate DiCamillo brawurowo buduje sylwetki bohaterek, w pełni oddając ich osobowości, sposób mówienia, a nawet myślenia. Raymie była zupełnie inną książką niż Louisiana, bo jej narratorem była zupełnie inna postać. 

Tutaj mamy do czynienia z bohaterką niezwykle wrażliwą, ufną, może nawet zbyt łatwowierną, której nagle cały świat wali się na głowę. To, w co wcześniej wierzyła Louisiana, okazuje się paskudnym kłamstwem.

Dziewczynka pozostaje bez domu, bliskich, ale przede wszystkim bez świadomości samej siebie. Czy uda się jej odnaleźć szczęście i wreszcie poczuć bezpiecznie? Koniecznie sięgnijcie po Loisuiana. Powrót do domu. 

W tej bezpośredniej kontynuacji, jednak niejako w oderwaniu od poprzednich perypetii odnajdziecie sporo emocji, mądrości i doskonałego warsztatu literackiego, któremu trudno się oprzeć.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/louisiana.html

Beverly. Tu i teraz

Do trzeciego i zarazem ostatniego tomu serii usiadłam z ekscytacją oraz jednocześnie dużymi oczekiwaniami. Wiedziałam już, że będzie to opowieść o Beverly – najbardziej buntowniczej i niepokornej z przyjaciółek. Miałam jednak nadzieję, że uda się w finale połączyć ponownie wszystkie dziewczyny. Że gdzieś tam na końcu czeka na czytelnika happy end w iście amerykańskim stylu. A jak było naprawdę?

Beverly. Tu i teraz ponownie, tak jak poprzednia część o Lousianie rozpoczęła się od podróży. Choć słowo podróż mam wrażenie, jest tutaj sporym niedopowiedzeniem. Beverly ucieka z domu. Opuszcza go definitywnie – przynajmniej z założenia.

Powodem takiej decyzji jest odejście jej przyjaciela (w związku z tym, że to recenzja zbiorcza wszystkich trzech tomów, a Beverly. Tu i teraz to także chronologicznie najpóźniejsza opowieść, będę posługiwać się ogólnikami). Dziewczyna trafia do małego, nadmorskiego miasteczka, gdzie udaje się jej dostać ,,na czarno” pracę w smażalni ryb.

W ostatnim tomie ponownie otrzymujemy narrację zbliżoną dynamiką do charakteru samej bohaterki. W historii utrzymuje się trudny do wysłowienia smutek, który autorka przeplata momentami szczęścia. Na samym końcu też wydaje się nieśmiało pojawiać iskierka nadziei, ale czy ona wystarczy, żeby odpowiedzieć na wszystkie pytania czytelników?

W Beverly. Tu i teraz spotkacie pierwszą miłość, nową przyjaźń, naukę empatii i troski, a także poszukiwanie radości w małych rzeczach. Mam wrażenie, że ta seria będzie nie tylko ponadczasową kolekcją na domowych regałach, ale również że każdy, kto zdecyduje się po nią sięgnąć (bez względu na wiek), znajdzie w niej coś wartościowego. Polecam więc Raymie, Louisianę i Beverly wszystkim powyżej 11 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/beverly.html

Artykuł Raymie, Louisiana, Beverly – recenzja serii książek pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Często niewielkie, zamknięte przestrzenie przyciągają kryminalne sprawy do których rozwiązania potrzeba nie tylko odwagi, ale i przenikliwego umysłu. Co jednak, jeżeli morderstwo zostało popełnione na… Księżycu i wszyscy znajdujący się na stacji mogą być podejrzanymi oraz potencjalnymi ofiarami?

,,Śledztwo w kosmosie” to zupełnie nowa seria trylogii ,,Baza Księżycowa Alfa” Stuarta Gibbsa – autora, który zasłynął już w Polsce cyklem ,,Szkoła szpiegów”. Należą do niech trzy książki. Pozostałe: ,,Spaced Out” oraz ,,Waste of Space” czekają na tłumaczenie i mam nadzieję, że wkrótce pojawiają się na księgarnianych półkach!

Baza Księżycowa Alfa

Wyobraźcie sobie, że macie dwanaście lat i razem z rodziną zostaliście wytypowani do zamieszkania na Księżycu! Taki właśnie los spotkał chłopca o imieniu Dashiell. Zamiast jednak spodziewanego entuzjazmu oraz zachwytów, nastolatek jest znudzony monotonią, rozczarowany jedzeniem oraz brakiem zajęć. Co można właściwie robić na niewielkiej, zamkniętej przestrzeni z kilkudziesięcioma innymi osobami i jak niewygodne jest korzystanie z kosmicznej ubikacji?

Jego postrzeganie bazy zmienia się jednak diametralnie, gdy pewnej nocy (w trakcie rozstroju żołądka po wyjątkowo paskudnym posiłku) staje się świadkiem dziwnej rozmowy, gdzie jeden z naukowców informuje o swoim nowym niebywałym odkryciu. Kiedy Dashiell rano budzi się ciekawy kontynuacji wydarzeń, okazuje się, że mężczyzna już nie żyje.

Morderstwo czy kosmiczna choroba?

,,Śledztwo w kosmosie” to emocjonujący zapis relacji w pierwszoosobowej narracji głównego bohatera, który jako jeden z nielicznych przekonany jest, że doktor Holtz nie zwariował, a został zamordowany. Korzystając ze swojej wyobraźni i bazując na nowej znajomości z właśnie przybyłą równolatką, Dashiell krok po kroku zbliża się do rozwikłania zagadki. Jego dotychczas monotonne dni w bazie, stają się intrygujące, ale też prowadzą do ryzykownych sytuacji.

W śledztwie przeszkadza mu nie tylko sceptycyzm pozostałych dorosłych, a nawet jego rodziców. Szybko okazuje się, że także sam chłopiec może znaleźć się w niezwykłych niebezpieczeństwie!

Historia nie z tej ziemi! 

Jeżeli poszukujecie kryminalnej historii dla młodych nastolatków, w której rozmaite kosmiczne ciekawostki (konsultowane ze specjalistami) łączą się z wartką fabułą i fantastycznymi zwrotami akcji – sięgnijcie po ,,Śledztwo w kosmosie”.

Czytajcie książkę uważnie – nawet, jeżeli będzie wydawało wam się, że autor popełnił w pewnym miejscu błąd logiczny, okaże się, że jest to zmyślna część opowieści! A, i możecie liczyć również na… pozaziemskiego gościa!

Polecam tę historię nie z tej ziemi wszystkim czytelnikom powyżej 9 roku życia. Sama z wielką ciekawością oczekuję kontynuacji tej serii.

Link do strony wydawnictwa: https://agoradladzieci.pl/sledztwo-w-kosmosie/

Artykuł Śledztwo w kosmosie – recenzja nowej serii pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: Koci Zaułek. Sekrety Leny

Seria: Koci Zaułek

Autorka: Beata Sarnowska

Ilustracje: Joanna Rusinek

Wydawnictwo: Wilga

Rok wydania: 2021

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena: bardzo przyjemna

Recenzja:

Kocie fanki i koci fani, jeżeli jakaś wiadomość powinna być szczególnie ze względów literackich dedykowana dla Was, to właśnie ta! 

,,Koci Zaułek. Sekrety Leny” to drugi tom serii o BFF, czyli czterech najlepszych przyjaciółkach-nastolatkach, które choć bardzo różnią się od siebie, łączy jedna pasja. Jej autorką jest Beata Sarnowska, a jeżeli nie znajcie jeszcze poprzedniej części, z pewnością zainteresuje Was ta recenzja ,,Kociego zaułka” (wystarczy, że kliknięcie w tytuł). Miło mi także poinformować, że tę premierę objęłam patronatem medialnym!

Bohaterki książki chodzą do tej samej szkoły i zmagają się z różnymi problemami – czy to związanymi z nauką, zauroczeniami czy sytuacjach w domu. Mają jednak jedno miejsce, w którym mogą pozostawić swoje zmartwienia za drzwiami. Tym miejscem jest oczywiście tytułowy Koci Zaułek, czyli fundacja prowadzona przez pewnego zaprzyjaźnione z dziewczynkami małżeństwo, która opiekuje się bezdomnymi kociakami, szukając im nowych rodzin.

Julka, Zuzia, Ola oraz Lena są bardzo zaangażowane w wolontariat fundacji, ale to przede wszystkim przyjaciółki, które choć czasami mają trudności z komunikacją, zawsze starają się sobie pomóc i przezwyciężyć tymczasowe niedogodności. 

Choć mamy tutaj cztery bohaterki, tak naprawdę każdy tom (przynajmniej takie jest zamierzenie) ma skupiać się na jednej z nich. W ,,Koci Zaułek. Sekrety Leny” – jak łatwo domyślić się zerkając na sam tytuł, naszą uwagę skupiamy przede wszystkim na Lenie. To dziewczynka, która pasjonuje się sportem i piłką nożną. Uwielbia aktywności ruchowe, choć cechuje ją także niezwykle roztrzepana natura. Lena postanawia jednak z tym walczyć i zakłada tzw. bullet journal – dziennik, w którym ma zapisywać prace domowy, zobowiązania i daty spotkań. Dziewczynka jednak powoli zaczyna traktować go jak coś niezwykle ważnego. Umieszcza tam swoje złote myśli i zwykły zeszyt staje się w jej życiu czymś znaczącym. Niestety, pewnego dnia zeszyt ginie. Lena nie może się na niczym skupić i choć ma swoje podejrzenia kto za tym stoi, nie dzieli się nimi z przyjaciółkami.

,,Koci Zaułek. Sekrety Leny” to niezwykle wciągająca opowieść z kilkoma równoległymi wątkami, którą pochłania się na jednym posiedzeniu. Dodatkowo to także cenne źródło wiedzy na temat kociej adopcji. W tej części dziewczynki tworzą poradnik dla przyszłych opiekunów kotów, dlatego – szczególnie jeżeli ktoś nie jest obeznany z tematem, ma szansę dużo dowiedzieć się jak odpowiednio przygotować się do tej nowej roli.

Z książki można także zaczerpnąć dla siebie kilka wartościowych przesłań. Przede wszystkim warto mówić o wszystkim osobom, którym się ufa. Szczerość w przyjaźni jest bardzo ważna. Poza tym, nie powinno się oceniać innych swoją miarą, pamiętać o tym, aby być wyrozumiałym dla innych i… wielbić koty!  

Nawet jeżeli jednak nie jesteście największymi fanami tych cicho stąpających i miauczących włochaczy – z pewnością polubicie tę książkę. Polecam ją wszystkim powyżej 9 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/koci-zaulek-sekrety-leny-tom-2-457086.html

Artykuł Koci Zaułek. Sekrety Leny – recenzja patronatu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.