I być może jest to powód, dla którego wzbudza ona w niektórych dorosłych lekki niepokój. Mówimy przecież o historiach, w których pojawiają się nożyczki użyte bez pytania, toaletowe wpadki czy spór o to, kto właściwie jest większy (i dlaczego pająki zawsze wydają się gigantyczne). Dla dorosłych wiele sytuacji może być potencjalnie problematycznymi, ale dla dzieci są one po prostu częścią życia. 

➜ Tytuły: Bea i Basse. Kto jest większy?, Bea i Basse. Muszę siku, Bea i Basse. Zetnij mi włosy
➜ Seria: Bea i Basse
➜ Autorka: Sabine Lemire
➜ Ilustracje: Signe Kjær
➜ Tłumaczenie: Zuzanna Zywert
➜ Wydawnictwo: Dwie Siostry
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Niegrzeczne? Raczej prawdziwe

Najciekawsze w tych książkach jest to, że nie próbują robić z dzieci małych dorosłych. Nie oczekują od nich rozsądku i samokontroli. Seria jasno komunikuje, że dziecko bywa impulsywne, ciekawe, zachwycone własnym pomysłem (nawet jeżeli jest on co najmniej chybiony) i nie zawsze potrafi przewidzieć konsekwencje swoich działań. To też nie znaczy jeszcze, że maluch jest źle wychowany. Próbowanie oraz doświadczanie jest po prostu naturalną częścią bycia dzieckiem.

Seria nie wykorzystuje więc tematów tabu po to, by zadrwić z dorosłych albo epatować kontrowersją. Przypomina raczej, że to, co rodzic uznaje za „trudny temat”, dla przedszkolaka często jest codziennością.

Kto jest większy? – wszystko zależy od punktu widzenia

Bea jest większa, bo urodziła się wcześniej, ale Basse nie chce pogodzić się z rolą tego mniejszego. Spór dzieci szybko przerywa… pająk, bo choć najmniejszy, budzi najwięcej emocji. Basse zupełnie się go nie boi – w przeciwieństwie do siostry czy taty. Dla jednych pająk jest więc tylko maleńkim żyjątkiem, ale dla innych staje się gigantycznych potworem.

Ta książka pokazuje dziecięcą logikę w bardzo przekonujący sposób. Wielkość nie jest tu kategorią stałą, lecz zależy od perspektywy, emocji i porównania. Dzięki temu prosty punkt wyjścia zamienia się w opowieść o tym, że dzieci patrzą na świat inaczej niż dorośli i że warto ten sposób widzenia zawsze traktować poważnie.

Muszę siku! – o tym, że warto słuchać naszego ciała

Basse tak bardzo angażuje się w zabawę z Ritą i Otto, że ignoruje sygnały płynące z ciała, aż w końcu sytuacja wymyka się spod kontroli. Dzieci doskonale wiedzą, że miło spędzany czas potrafi całkowicie zagłuszyć ich potrzeby fizjologiczne. Wiedzą też, że wstyd przychodzi często dopiero wtedy, gdy ktoś dookoła robi z sytuacji wielki problem. 

Muszę siku! nie podnosi jednak takiego wydarzenia do rangi życiowej traumy. Pokazuje po prostu coś, co się czasami zdarza, bo dzieciństwo nie jest wolne od różnego rodzaju wpadek. Dzięki nim możemy się uczyć i wyciągać wnioski. To książka, która nie wyśmiewa dziecka, ale też nie udaje, że takie sytuacje się nie zdarzają. Dzięki temu może sprawdzić się jako lektura oswajająca temat.

Zetnij mi włosy – część nie dla wrażliwych dorosłych

To właśnie ta część może budzić najwięcej obaw dorosłych, bo włącza rodzicielski lęk przed naśladownictwem. Bea i Basse zaczynają od cięcia papieru, ale szybko okazuje się, że ich dziecięca ciekawość wymyka się spod kontroli. Rodzeństwo zamyka się w łazience i zaczyna zabawę we fryzjera. 

Książka nie odpowiada na tę sytuację histerią ani moralizowaniem. Jest wyraźnie podkreślony skutek, ale również wyraźna granica i prośba, by tego więcej nie robić. To wystarcza. Zetnij mi włosy pokazuje, że dziecko może zrobić coś niewłaściwego nie dlatego, że jest „niegrzeczne”, lecz dlatego, że działa impulsywnie i jeszcze nie rozumie konsekwencji swoich decyzji. Literatura dla najmłodszych bardzo często popada w skrajności: albo chce wszystko obrócić w żart, albo natychmiast włącza ton przestrogi. Zetnij mi włosy wybiera trzecią, świeżą i bardzo interesującą drogę.

Bez kar i moralizowania

To chyba najważniejsza cecha serii Bea i Basse. Ten cykl daleki jest od moralizowania, ale nie znaczy to, że wszystko relatywizuje. Dziecko widzi, co się wydarzyło, dostrzega skutek i słyszy, że pewnych rzeczy robić nie należy. Nie zostaje jednak przygniecione dydaktyczną narracją. Zamiast mówić dziecku, co ma myśleć – te książki pozwalają mu coś zrozumieć. A to często jest znacznie skuteczniejsze niż najbardziej górnolotny morał.

Czy warto?

Zdecydowanie tak, zwłaszcza jeśli szukacie książek, które bardziej ufają dziecięcej inteligencji niż dorosłym obawom. Bea i Basse pokazuje dzieciństwo jako przestrzeń intensywnych emocji, złych pomysłów, zawstydzeń i drobnych katastrof, które są po prostu częścią dorastania.

Dorośli mogą się przy tych historiach lekko spiąć, ale dzieci najpewniej po prostu rozpoznają w nich własny, przedszkolny świat. Polecam tę serię odbiorcom powyżej 3 lat. Sprawdzajcie dostępność tych książek na stronie wydawnictwa Dwie Siostry.

FAQ

O czym jest seria Bea i Basse?

Bea i Basse to seria książek dla dzieci o codziennych sytuacjach, emocjach i drobnych kryzysach z życia przedszkolaków. Bohaterowie mierzą się z tematami bliskimi najmłodszym, takimi jak obcinanie włosów, potrzeba skorzystania z toalety podczas zabawy czy porównywanie się z innymi.

Dla jakiego wieku jest seria Bea i Basse?

Seria Bea i Basse najlepiej sprawdzi się u dzieci w wieku przedszkolnym. To książki szczególnie atrakcyjne dla młodszych odbiorców, którzy rozpoznają w tych historiach własne emocje i codzienne doświadczenia.

Jakie tomy serii Bea i Basse ukazały się po polsku?

Na razie po polsku ukazały się trzy tomy serii Bea i Basse: Zetnij mi włosy, Kto jest większy? oraz Muszę siku!.

Kto jest autorką i ilustratorką serii Bea i Basse?

Autorką serii Bea i Basse jest Sabine Lemire, a ilustracje przygotowała Signe Kjær. To duet, który tworzy książki o dziecięcej codzienności, patrząc na świat z perspektywy najmłodszych.

Czy książki Bea i Basse poruszają trudne lub wstydliwe tematy?

Tak, ale robią to w sposób naturalny i bliski dziecięcemu doświadczeniu. Seria pokazuje sytuacje, które dla dorosłych mogą wydawać się kłopotliwe lub niepokojące, jednak dla dzieci są po prostu częścią życia i rozwoju.

Czy seria Bea i Basse nadaje się do wspólnego czytania z dzieckiem?

Tak, to bardzo dobra seria do wspólnej lektury. Historie mogą stać się punktem wyjścia do spokojnej rozmowy o emocjach, ciele, impulsywnych pomysłach i dziecięcej perspektywie na codzienne zdarzenia.

Dlaczego seria Bea i Basse może niepokoić dorosłych?

Ponieważ pokazuje dzieciństwo bez upiększania. Zamiast grzecznych, modelowych zachowań dostajemy tu spontaniczność, zawstydzenie, ciekawość i błędy, czyli dokładnie to, co dla dzieci jest naturalne, a dla dorosłych bywa trudniejsze do zaakceptowania.

Czy warto sięgnąć po serię Bea i Basse?

Tak, zwłaszcza jeśli szuka się książek dla przedszkolaków, które nie uciekają od prawdziwych emocji i codziennych trudności. To seria świeża, uczciwa i bardzo bliska dziecięcej wrażliwości.

Artykuł Bea i Basse – seria, która może niepokoić dorosłych, ale dzieci ją pokochają pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Psia Chatka. Szczeniaki w potrzebie jest pierwszą częścią z zapowiadanej serii, która została stworzona na kanwie prawdziwych historii. Autorka Irena Małysa nie tylko pisze książki dla dzieci i dorosłych, ale również prowadzi dom tymczasowy dla psów w Makowie Podhalańskim. To do jej rodzinnego domu trafiają zwierzaki, które znalazły się w trudnej sytuacji i którym teraz należy znaleźć odpowiedzialną oraz odpowiednią rodzinę.

➜ Tytuł: Psia Chatka. Szczeniaki w potrzebie
➜ Seria: Psia Chatka
➜ Autorka: Irena Małysa
➜ Ilustracje: Paulina Nachman
➜ Wydawnictwo: Świetlik
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Niespodzianka, która wprowadza ważne zmiany

Książka pisana jest z perspektywy dwojga głównych bohaterów – Dżambo oraz Mamby. To psiaki, których zdjęcia możemy zobaczyć już na początku lektury. W Psia Chatka. Szczeniaki w potrzebie  poznajemy ich dom oraz opiekunki – Kasię oraz jej mamę Pańcię.

Ten duet futrzaków ma już wypracowaną relację, trzymają się narzuconych im reguł i dobrze czują w swoim domu. Pewnego dnia dziewczynka oraz kobieta wracają jednak, przynosząc ze sobą pewną niespodziankę.

Nauka empatii od psich bohaterów

W spokojną i unormowaną relację Dżamba oraz Mamby wdziera się chaos, rozgardiasz oraz piski nowych, podekscytowanych szczeniąt. Atos, Portos i Aramis – niczym trzej muszkieterowie, wprowadzają w domu nowe porządki. Muszą sporo nauczyć się od starszych domowników. Przede wszystkim jednak powinny trzymać się z daleka od drzwi furgonetki kuriera.

Psia Chatka. Szczeniaki w potrzebie to pełna akcji książka, w której czytelnicy dostrzegą nie tylko troskę oraz empatię bohaterów, ale i będą mogli docenić ich poświęcenie, gdy sytuacja stanie się naprawdę poważna.

Nowa seria książek dla dzieci o zwierzętach

Bogato ilustrowane rozkładówki przez Paulinę Nachman, przedstawiają bajkowy, bezpieczny świat, z którego – przy okazji – można się sporo nauczyć. Opieka nad zwierzętami to bowiem duża odpowiedzialność. Takie lektury jak Psia Chatka. Szczeniaki w potrzebie pozwalają zdobyć podstawową wiedzę dotyczącą czworonogów. Dowiedzieć się, czego psy nie powinny jeść, jak mogą się czuć w konkretnych sytuacjach czy dlaczego tak istotne jest pilnowanie ich i zapewnianie im bezpieczeństwa. 

To bardzo dobry początek nowego cyklu – jestem ciekawa jego kontynuacji (a kolejny tom zapowiedziany już został na maj 2026).

Dla kogo będzie dobrym wyborem

My czytaliśmy już tę historię z 3-latkiem i cierpliwie wysłuchał całości, bez nawet jednej przerwy. Opowieść o psiakach bardzo go zaangażowała, a poszukiwania zagubionych szczeniaków zrobiły na nim duże wrażenie. Książka dobrze więc sprawdzi się jako lektura dla przedszkolaków. Dzieci w tym wieku będą utożsamiały się z emocjami przeżywanymi przez bohaterów: ekscytacją, zazdrością, potrzebą zwrócenia na siebie uwagi czy strachem przed czymś nowym.

Dla dzieci trochę starszych stanie się ona z kolei punktem wyjścia do rozmowy o odpowiedzialności i o tym, czym naprawdę jest pomaganie zwierzętom. Psia Chatka. Szczeniaki w potrzebie to książka, która próbuje nazwać sprawy po imieniu: opieka to wielka radość, ale też czujność i wymagająca praca. To również opowieść o domu tymczasowym, w którym zwierzęta dostają drugą szansę. Sprawdzajcie jej dostępność np. w księgarni Tania Książka.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

Czy Psia Chatka. Szczeniaki w potrzebie jest oparta na prawdziwych historiach?

Tak. To pierwszy tom serii stworzonej na kanwie prawdziwych historii związanych z prowadzeniem domu tymczasowego. 

Kto jest głównym narratorem tej książki?

Historia jest opowiadana z perspektywy psów – Dżamba i Mamby, a ważną rolę odgrywają w pierwszej części też szczeniaki: Atos, Portos i Aramis. 

Dla jakiego wieku jest książka?

Polecam od 3+ lat. 

O czym uczy Psia Chatka?

Przede wszystkim o empatii, odpowiedzialności i uważności w opiece nad zwierzętami. 

Artykuł Psia Chatka – nowa seria dla dzieci o odpowiedzialnej opiece nad psami pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Roryk. Nieśmiały detektyw. Porwanie córki Króla Sosów
➜ Seria: Roryk. Nieśmiały detektyw
➜ Autor: Oliver Schlick
➜ Tłumaczenie: Emilia Skowrońska
➜ Wydawnictwo: Dwukropek
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Fabuła Porwania córki Króla Sosów

Punktem wyjścia tej historii jest wydarzenie, które tylko z pozoru wygląda jak humorystyczny epizod z życia bohaterów: Matylda zostaje zaproszona na rand… to znaczy musical, przez kolegę poznanego w jednej z poprzednich części serii. Musical nie jest tu jednak przypadkowy – to kulminacja wątku programu telewizyjnego Mordercze żony, który przewijał się przez wszystkie tomy i przez długi czas funkcjonował raczej jako przewrotny motyw poboczny, niż realna oś fabularna.

Tym razem jednak scena teatru zamienia się w miejsce prawdziwego przestępstwa. W trakcie spektaklu dochodzi bowiem do porwania jednej z aktorek – dziewczyny przebranej za pannę młodą. Szybko okazuje się, że ofiara nie jest przypadkową osobą, lecz córką ekscentrycznego milionera znanego jako Król Sosów. Od tego momentu historia nabiera tempa. Na pierwszy plan wysuwa się pełnoprawna intryga, w której stawką są nie tylko pieniądze, ale też bezpieczeństwo, rodzinne relacje czy wizerunek medialny.

Wielki finał serii

Tym, co czyni ten tom naprawdę wyjątkowym, jest jego rola w całym cyklu. Porwanie córki Króla Sosów nie jest po prostu kolejną zagadką – to książka, która świadomie zbiera wszystkie najważniejsze motywy serii i zamienia je w jeden niezwykle ekscytujący, spójny finał. Musical, kulinarny program telewizyjny, powracające postacie, znajome miejsca – wszystko wydaje się być ukłonem autora w stronę czytelników. Dla odbiorcy, który zna wcześniejsze tomy, ten zabieg może być szczególnie satysfakcjonujący. 

Koniecznie sprawdźcie, czy znacie już wszystkie poprzednie części:

• Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa zaginionej perły,
• Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa czerwonej ważki,
• Roryk. Nieśmiały detektyw. Tajemnica zamku Wiewiórzec,
• Roryk. Nieśmiały detektyw. Zniknięcie Amandy Kent,
• Roryk. Nieśmiały detektyw. Podejrzany klaun.

Król Sosów – antybohater bez filmowej przemiany

Jednym z najciekawszych i najbardziej zaskakujących elementów tej części jest postać Króla Sosów. W literaturze dziecięcej przyzwyczailiśmy się do schematu, w którym nawet najbardziej problematyczny dorosły przechodzi na końcu symboliczną przemianę – zaczyna rozumieć swoje błędy, okazuje skruchę czy zmienia podejście do rzeczywistości.

Tutaj zdecydowanie tak się nie dzieje. Król Sosów od początku do końca pozostaje bardzo konsekwentną postacią – chłodną, skupioną na pieniądzach, wizerunku oraz całkowitej kontroli. Jego córka jest dla niego bardziej elementem publicznego wizerunku niż realnym  człowiekiem z własnymi aspiracjami i emocjami. Ten brak hollywoodzkiego ,,happy endu” robi ogromne wrażenie – dodaje historii realizmu i pokazuje młodemu czytelnikowi, że świat nie zawsze podporządkowany jest wyidealizowanej moralności.

To bardzo dojrzały zabieg, który sprawia, że ta książka wykracza poza typowy schemat „kryminału dla dzieci” i zaczyna dotykać tematów znacznie poważniejszych: władzy, pieniędzy, relacji opartych na interesie, a nie na bliskości.

Czy to naprawdę ostatni tom serii?

Wszystko wskazuje na to, że Porwanie córki Króla Sosów jest finałową częścią serii Roryk. Nieśmiały detektyw. W internecie nie znalazłam zapowiedzi kolejnych, po tym szóstym tomie cyklu. Co nie znaczy jednak, że w przyszłości sytuacja nie ulegnie zmianie. Być może, pod naporem zachęt czytelników, autor zdecyduje się dopisać jeszcze kolejne opowieści (bardzo na to liczę!).

Seria Roryk. Nieśmiały detektyw pod patronatem Bajkochłonki od 2022 roku

Dla mnie cała ta seria jest nie tylko zbiorem pojedynczych książek, które znalazły na mojej półce stałe miejsce. Roryk. Nieśmiały detektyw od kilku lat funkcjonuje na bajkochlonka.pl jako projekt długofalowy – z recenzjami kolejnych tomów, powrotami do wcześniejszych części i naturalnym śledzeniem rozwoju bohaterów. 

Dobrze pamiętam wcześniejsze zagadki, ulubione motywy, czy drobne ,,smaczki” ukrywające się w poprzednich tomach – i widzę, jak autor świadomie, w niezwykle angażujący sposób, prowadzi przez nie czytelnika. Ten wieloletni, bo od 2022 roku, patronat czytelniczy napawa mnie dumą, ale i przekonaniem, że niewielkie jest takich serii jak ta – którą mogę rekomendować odbiorcom niemal w każdym wieku.

Dlaczego ta seria spodoba się czytelnikom?

Cały cykl o Roryku od samego początku opowiadał o czymś więcej niż tylko rozwiązywanie zagadek. To seria o:

• wierze we własne możliwości,
• ufaniu intuicji,
• uważności na szczegóły i umiejętności wyłapywania detali,
• akceptowaniu własnych ograniczeń,
• budowaniu relacji pomimo nieśmiałości.

Polecam ją wszystkim – łącznie z Roryk. Nieśmiały detektyw. Porwanie córki Króla Sosów – powyżej 9. roku życia. Jestem przekonana, że dla każdego (młodszego czy starszego) będzie to niezwykle emocjonująca lektura. Sprawdzajcie jej dostępność na stronie wydawnictwa Dwukropek.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

Czy Porwanie córki Króla Sosów to ostatni tom serii?

Tak, wszystko wskazuje na to, że jest to finałowa część cyklu Roryk. Nieśmiały detektyw.

Czy trzeba znać wcześniejsze tomy?

Nie jest to obowiązkowe, ale zdecydowanie potęguje przyjemność z lektury.

Dla jakiego wieku jest ta książka?

Dla dzieci od około 9 roku życia.

Czy to bardziej kryminał czy powieść humorystyczna?

To pełnoprawny kryminał z bardzo wyraźnym, charakterystycznym humorem.

Artykuł Roryk. Nieśmiały detektyw. Porwanie córki Króla Sosów – recenzja ostatniego tomu kultowej serii pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

W Prawdziwych piratach oraz Odkrywcach i podróżnikach zamiast jednak kolejnej fabularnej opowiastki, czytelnicy dostają rzetelne, popularnonaukowe treści urozmaicone okienkami. Książki, które jednocześnie oddziałują na wyobraźnię, prostują stereotypy oraz pozwalają uporządkować w głowie rozmaite fakty.

➜ Tytuł: Prawdziwi piraci, Odkrywcy i podróżnicy
➜  Seria: Dlaczego? Kiedy? Jak?
➜ Tekst: Andrea Erne, Susanne Gernhäuser
➜ Ilustracje: Peter Nieländer, Peter Friedl
➜ Tłumaczenie: Anita i Robert Jonczyk
➜ Wydawnictwo: Sam
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu 
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Seria Dlaczego? Kiedy? Jak? – co ją wyróżnia?

Nie minęły nawet dwa miesiące od fantastycznych premier książek o rodzinie i emocjach, gdy wydawnictwo Sam zaskakuje nas kolejnymi nowościami! Gwoli przypomnienia: być może kojarzycie niemiecką serię Wieso? Weshalb? Warum? (albo też na bieżąco śledzicie stronę wydawnictwa, które opiekuje się cyklem Dlaczego? Kiedy? Jak?). 

To seria dużych, kartonowych książek z okienkami, które poruszają rozmaite tematy o świecie. Tworzone są z myślą o 2-8 latkach (w zależności od podserii). Maluchy mają frajdę w odkrywaniu klapek oraz przyglądaniu się realistycznym ilustracjom, a starsze dzieci doceniają skondensowane teksty, które można czytać samodzielnie lub z dorosłym.

Książki konsultowane ze specjalistami

Na mojej stronie znajdziecie mnóstwo recenzji pozycji tej serii – wpiszcie tylko tytuł w lupkę oraz sprawdźcie, czy właśnie tego szukacie do swojej domowej lub przedszkolno-szkolnej biblioteczki. Warto dodać, że polski wydawca bardzo dba o aspekt merytoryczny oraz tłumaczeniowy. Przy wybranych tytułach współpracuje z polskimi specjalistami (na przykład we wspominanych poniżej nowościach jest to historyczka i kulturoznawczyni dr Magdalena Mikrut-Majeranek z Uniwersytetu Śląskiego), co dla rodziców i nauczycieli powinno być ważną kwestią budującą zaufanie.

Odkrywcy i podróżnicy, czyli życie na statku i odnalezione skarby

Książka zabiera młodych czytelników w podróż przez różne epoki – od czasów Wikingów we wczesnym średniowieczu, przez wyprawy Kolumba, kapitana Cooka – aż po badaczy (i badaczki!), którzy jako pierwsi docierali na bieguny, w najwyższe góry czy najgłębsze oceany. W tej tylko jednej pozycji popularnonaukowej spotykamy więc m.in. Hirama Binghama eksplorującego Machu Picchu, Mary Kingsley w afrykańskiej dżungli lub Howarda Cartera zaglądającego do grobowca Tutanchamona.

Tutaj każda rozkładówka to mnóstwo interesującej wiedzy, ciekawostek, aspektów logistycznych czy technicznych wypraw: od pierwszych żaglowców po nowoczesne statki badawcze i rakiety. Okienka pozwalają zobaczyć ,,ruch” bohaterów, zerknąć  pod pokład czy do rozmaitych skrzyń i skrzynek. Dzięki temu dziecko może poznawać różne aspekty życia podróżników oraz lepiej rozumieć z czym wiązały się ich odkrycia.

Ciemna strona odkryć – w jaki sposób książka o niej mówi?

Dużym plusem tego tytułu jest to, że nie gloryfikuje ona odkrywców. Teksty nazywają wprost konsekwencje ekspedycji: zajmowanie ziem zamieszkałych przez rdzenną ludność, wykorzystywanie zasobów czy zmuszanie do przyjęcia własnej religii. Informacje są podane w bardzo przystępny sposób – bez drastycznych opisów, ale tak, żeby dziecko mogło ,,zobaczyć” całe spektrum związane z tematem.

Polecam tę książkę dzieciom powyżej 4 lat. Odkrywcy i podróżnicy dostępni są na stronie wydawnictwa Sam.

Prawdziwi piraci – doskonały balans pomiędzy legendą a faktami

Dla większości dzieci pirat to takie połączenie Kapitana Haka, Jacka Sparrowa oraz uśmiechniętego brodacza w czarnej obszernej czapce z wakacji nad morzem. Przepaska na oku, papuga na ramieniu oraz kijek w miejscu nogi – ten obrazek świetnie sprawdza się w bajkach, ale z historyczną wiedzą ma on niewiele wspólnego. Prawdziwi piraci zaczynają więc od uporządkowania stereotypów: przypominają, skąd wzięło się piractwo, gdzie mieszkali piraci oraz dlaczego jedni działali „za zgodą króla”, a inni byli po prostu przestępcami na morzu czy oceanie.

Jak to jest z tymi piratami?

Prawdziwi piraci prowadzą czytelników przez złoty wiek piractwa: od atlantyckich szlaków po odkryciu Ameryki; przez drogi handlowe na Karaiby oraz współczesne wybrzeża Afryki i Azji. Na rozkładówkach zobaczycie m.in.:

• codzienne życie na statku,
• w jaki sposób przygotowywano się do wypłynięcia,
• w jaki sposób przeprowadzono abordaż,
• co znaczyło pirackie ,,prawo”,
• jak wyglądały pirackie flagi.

Okienka pozwalają zajrzeć pod pokład, do ładowni, kajuty kapitana, a nawet do skrzyni ze skarbem. Dzięki tej książce piraci przestają być infantylnym symbolem przygody, a stają się ludźmi, którzy naprawdę kiedyś wiedli tego typu życia.

Tę książkę także polecam dzieciom powyżej 4 lat. Prawdziwych piratów znajdziecie wyłącznie na stronie wydawnictwa Sam.

FAQ: Odkrywcy i podróżnicy oraz Prawdziwi piraci z serii Dlaczego? Kiedy? Jak?

Dla jakiego wieku polecam książki Odkrywcy i podróżnicy oraz Prawdziwi piraci?

Obie książki z serii Dlaczego? Kiedy? Jak? najlepiej sprawdzą się u dzieci mniej więcej w wieku 4–8 lat. Młodsze dzieci skorzystają przede wszystkim z ilustracji i okienek, starsze – z krótkich, treściwych tekstów, które można czytać samodzielnie lub wspólnie z dorosłym.

Czy książki z okienkami o piratach i odkrywcach nie są zbyt brutalne?

Prawdziwi piraci oraz Odkrywcy i podróżnicy nie epatują drastycznymi scenami, ale jednocześnie nie udają też, że piractwo czy kolonialne wyprawy były niewinną zabawą. Autorzy za pomocą prostego języka przemycają fakty: mówią o niebezpieczeństwie i konsekwencjach działań bohaterów. 

Czy seria Dlaczego? Kiedy? Jak? nadaje się do pracy w przedszkolu i szkole?

Tak, to książki popularnonaukowe z okienkami, które świetnie nadają się do zajęć tematycznych i projektów w edukacji przedszkolnej oraz wczesnoszkolnej. Odkrywcy i podróżnicy pomagają wprowadzić podstawy historii i geografii, a Prawdziwi piraci – pokazać różnicę między bajkowymi piratami a prawdziwym piractwem, poruszyć tematy prawa, odpowiedzialności oraz bezpieczeństwa na morzu.

Czym Prawdziwi piraci różnią się od typowych „pirackich” książek dla dzieci?

Większość książek o piratach koncentruje się na przygodzie: skrzyni ze skarbem, papugach i mapach z zaznaczonym „X”. Prawdziwi piraci to książka faktograficzna – tłumaczy, kim naprawdę byli piraci, jak wyglądało ich codzienne życie na statku, skąd brali łupy i dlaczego byli uznawani za przestępców. Nie romantyzuje piractwa, tylko porządkuje wiedzę, jednocześnie zachowując atrakcyjną formę książki z okienkami.

Czy książki z serii Dlaczego? Kiedy? Jak? są dobre na prezent?

Tak, to tytuły, do których można wracać na różnych etapach rozwoju, za każdym razem odkrywając w nich coś nowego. Twarde strony, duży format, okienka i bogate ilustracje sprawiają, że książki świetnie sprawdzają się jako prezent na urodziny, święta czy Dzień Dziecka, szczególnie dla dzieci zainteresowanych wybraną tematyką pozycji.

Artykuł Piraci i odkrywcy z okienkami – recenzja książek z serii Dlaczego? Kiedy? Jak? pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuły: Zwyczajny piątkowy wieczór z rodziną Janssonów, Zwyczajna wieś z rodziną Janssonów, Zwyczajna gwiazdka z rodziną Janssonów, Zwyczajne wakacje z rodziną Janssonów, Zwyczajny tydzień z rodziną Janssonów
➜ Seria: Rodzina Janssonów
➜ Autor: Martin Widmark, (Petter Lidbeck)
➜ Ilustracje: Pelle Forshed
➜ Tłumaczenie: Marta Dybula/Marta Dybula Östholm
➜ Wydawnictwo: Mamania
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Kim właściwie jest rodzina Janssonów?

Seria Z rodziną Janssonów to skandynawska propozycja literatury dla dzieci, od której bardzo ciężko się oderwać. Autorem cyklu jest przede wszystkim Martin Widmark (w Polsce znany przede wszystkim z Biura Detektywistycznego Lassego i Mai oraz Nelly Rapp). Wyjątkiem jest część Zwyczajny tydzień z rodziną Janssonów, gdzie drugim autorem był Petter Lidbeck. 

Za ilustracje odpowiada Pelle Forshed. W Szwecji seria ukazuje się jako Familjen Jansson i liczy już co najmniej sześć samodzielnych tomów: tydzień, wakacje, Boże Narodzenie, pobyt na farmie, piątkowy wieczór i filmową przygodę na planie.

Zamiana ról

To, co wyróżnia rodzinę Janssonów, to całkowite odwrócenie ról: dorośli zachowują się jak rozpuszczone dzieci, a dzieci – Kajsa i Alvin – przejmują funkcje tych odpowiedzialnych. Ten pomysł przewija się przez wszystkie części serii i jest on punktem wyjścia do żartów o rodzinie, codzienności oraz naszych oczekiwaniach wobec dzieci. 

• Wydawnictwo Mamania sukcesywnie wprowadza serię na polski rynek. Do tej pory ukazały się:
• Zwyczajny tydzień z rodziną Janssonów, 
• Zwyczajne wakacje z rodziną Janssonów, 
• Zwyczajna gwiazdka z rodziną Janssonów, 
• Zwyczajna wieś z rodziną Janssonów 
• oraz najnowszy tom – Zwyczajny piątkowy wieczór z rodziną Janssonów.

Zwyczajny piątkowy wieczór z rodziną Janssonów – kiedy dorośli dają się naciągnąć

Rodziny Janssonów oraz Yolmazów mają w planach spędzić razem spokojny piątkowy wieczór – taki, jak tysiące innych rodzin. Oczywiście nic z tego nie wychodzi. Gdy na progu pojawia się podejrzany mężczyzna zbierający fundusze na dom dla osieroconych małpek, rodzice gotowi są sprzedać pół domu, żeby tylko wspomóc tę inicjatywę. To dzieci – zdecydowanie bardziej czujne i rozsądne – zaczynają zadawać pytania i próbują odkryć, kim tak naprawdę jest nieznajomy.

Z perspektywy dorosłego czytelnika to przewrotna, ale boleśnie znajoma sytuacja: dorośli, którzy dają się porwać emocjom, chcą „czynić dobro” bez zastanowienia, a jednocześnie nie do końca kontrolują, co dzieje się w ich własnym domu. Dla dzieci to świetna historia o:

• krytycznym myśleniu („czy każdy zbierający pieniądze ma dobre intencje?”),
• bezpieczeństwie w kontakcie z obcymi,
• tym, że odwaga i rozsądek nie zawsze idą w parze z wiekiem.

Jednocześnie Zwyczajny piątkowy wieczór z rodziną Janssonów to książka niezwykle lekka w odbiorze i bardzo zabawna. Znajdziecie ją na stronie wydawnictwa Mamania.

Zwyczajna Gwiazdka z rodziną Janssonów – Święta bez lukru

Zwyczajna Gwiazdka z rodziną Janssonów to wcześniejszy tom serii, ale w związku z tym, że za pasem mamy święta – dobrze go sobie odświeżyć. Zbliża się Gwiazdka, w domu trwa gorączkowe przygotowywanie do Bożego Narodzenia, a dzieci Kajsa i Alvin usiłują ogarnąć kompletnie nieprzewidywalnych rodziców.

Rodzice Janssonowie psocą, kradną choinkę z parku, zaczynają śnieżne bitwy w najmniej odpowiednich momentach i potrafią zjeść wszystkie pierniczki, zanim te trafią na świąteczny stół. Do tego dochodzi jeszcze obecność pradziadka, który dopełnia tego obrazu absolutnego chaosu.

Książka pozwala w humorystyczny sposób przyjrzeć się temu, jak wyglądają nasze przyzwyczajenia oraz oczekiwania wobec rodziny. To nie jest lukrowana opowieść o idealnych Świętach: znajdziecie w niej bałagan, zmęczenie, mnóstwo nieporozumień oraz poczucie, że nic nie jest tak, jak być powinno. A jednak, na końcu czytelnicy mogą być świadkami upragnionego ciepła oraz bliskości, bo każda rodzina, nawet Janssonowie, potrafią dać się oczarować magii Świąt.

Zwyczajna Gwiazdka z rodziną Janssonów dostępna jest na stronie wydawnictwa Mamania.

Dlaczego warto czytać serię Z rodziną Janssonów z dziećmi 6+?

• Odwrócenie ról bawi, ale daje też do myślenia
  Dzieci mogą zobaczyć, jak wyglądałby świat, w którym to one są „mądrzejsze” i bardziej odpowiedzialne, a dorośli zachowują się jak kilkulatki (w bardzo buntowniczym nastroju). To świetny punkt wyjścia do rozmów o granicach, obowiązkach i o tym, że dorośli też popełniają błędy.
• Seria, która rośnie razem z dzieckiem
  Najmłodsi będą się śmiać z prostych rzeczy – potknięć, bałaganu czy absurdalnego zachowania rodziców i ich powiedzonek. Starsze dzieci oraz dorośli dostrzegą ironię wobec współczesnych rodzinnych rytuałów czy „kultury bycia idealnym rodzicem”.
• Przystępna forma dla początkujących czytelników
  Książki mają twardą oprawę, nieco ponad 100 stron, są podzielone na krótkie rozdziały i bogato ilustrowane – co szczególnie ułatwia czytanie dzieciom z klas 1–3.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

Od jakiego wieku polecane są książki z serii Z rodziną Janssonów?
Książki z serii Z rodziną Janssonów są polecane przede wszystkim dla dzieci w wieku około 6–9 lat. Sprawdzą się zarówno jako lektura do samodzielnego czytania w klasach 1–3, jak i do głośnego, rodzinnego czytania z młodszymi dziećmi.

Czy książki z serii Z rodziną Janssonów trzeba czytać w kolejności?
Każdy tom z serii Z rodziną Janssonów to osobna, zamknięta historia, więc nie trzeba czytać książek w ściśle określonej kolejności. Warto jednak znać cały cykl, żeby lepiej orientować się w zależnościach między bohaterami.

Od której części serii Z rodziną Janssonów najlepiej zacząć?
Na dobry początek świetnie sprawdzi się Zwyczajny tydzień z rodziną Janssonów albo najnowsza część Zwyczajny piątkowy wieczór z rodziną Janssonów. W okresie przedświątecznym idealnym wyborem będzie Zwyczajna Gwiazdka z rodziną Janssonów.

Czy książki Z rodziną Janssonów są podobne do innych serii Martina Widmarka?
Seria Z rodziną Janssonów ma podobne poczucie humoru jak inne książki Martina Widmarka, ale jest mocno skupiona na relacjach rodzinnych i zdecydowanie nieszablonowa, jeżeli mowa o pomyśle na fabułę.

Artykuł Z rodziną Janssonów – recenzja serii książek dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuły: Biuro detektywistyczne. Dziurka od klucza, Biura detektywistycznego. Dziurka od klucza Tom 2. Główka pracuje!,Biura detektywistycznego. Dziurka od klucza Tom 3. Nie ma nadziei dla złodziei
➜ Seria: Z Parasolem, Biuro detektywistyczne. Dziurka od klucza
➜ Autorka: Renata Piątkowska
➜ Ilustracje: Joanna Kłos
➜ Wydawnictwo: Literatura
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina , więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Na tropie… świetnej serii detektywistycznej! 

Książka Biuro detektywistyczne. Dziurka od klucza po raz pierwszy ukazała się w 2018 roku. Adresowana jest do dzieci, które uczą się czytać oraz tych już samodzielnie czytających. To lektura, która od razu przypadła do gustu odbiorcom. Relatywnie krótkie rozdziały, szybka akcja oraz możliwość samodzielnego wyprzedzania fabuły czy typowania sprawców i tropów sprawiły, że pierwszy tom wznawiany był aż… jedenaście razy.

Jakie są części Biura detektywistycznego. Dziurka od klucza?

Renata Piątkowska, którą możecie kojarzyć także z takich książek jak Gdyby jajko mogło mówić i inne opowieści czy Po prostu Tata, nie poprzestała jednak na tym jednym detektywistycznym tomie. W 2021 roku ukazała się kontynuacja Biura detektywistycznego. Dziurka od klucza Tom 2. Główka pracuje!. Z kolei zupełnie niedawno, czytelnicy otrzymali przedświąteczny prezent w postaci Biura detektywistycznego. Dziurka od klucza Tom 3. Nie ma nadziei dla złodziei.

Ilustracje Joanny Kłos – kto stoi za obrazkami

Ten, kto wychowywał się z Puciem, teraz może ,,przesiąść się” na lekturę dla starszych dzieci! Joanna Kłos odpowiedzialna bowiem za charakterystyczny wygląd jednego z najpopularniejszych bohaterów literatury dla maluszków, nadała konkretne cechy oraz mimikę także Mikołajowi i Julkowi – głównym postaciom detektywistycznej serii. 

Ilustratorka doskonale bawi się konwencją kryminału dla dzieci, umieszczając na rozkładówkach rozmaite tropy i smaczki. W pierwszym tomie rozpoczyna każdą opowieść od umiejscowienia akcji oraz pokazania postaci, których dotyczyć będzie sprawa na tle miasteczka. W kolejnych częściach wprowadza motyw zagubionej muszki oraz cieni i drobnych akcentów na nocnym krajobrazie. Jej ilustracje doskonale dopełniają tekst, tworząc spójną całość.

Biuro detektywistyczne. Dziurka od klucza – tom 1

Każde biuro detektywistyczne musi najpierw rozwiązać pierwszą sprawę, żeby pojawiły się kolejne, prowadzące do uznania i sławy. W przypadku Mikołaja i Julka wszystko zaczęło się od fascynacji zagadkami detektywistycznymi, a następnie ich bystre oko oraz umiejętność kojarzenia faktów same ,,ściągnęły” podejrzanego. W tym tomie dowiecie się również, skąd wziął się pomysł na nazwę biura, dlaczego pozory mogą czasami mylić czy jak wiele jesteśmy w stanie zrobić, żeby osiągnąć swój cel.

Sześć opowiadań oraz sześć spraw, wypełnionych fałszywymi tropami, rozmaitymi hipotezami oraz zaskakującymi poszlakami. To rozgrzewka przed poważną pracą detektywa, w trakcie której dzieci nauczą się oddzielania faktów od opinii, oceny zasadności alibi oraz umiejętności zadawania pytań. 

Tę książkę znajdziecie tutaj – na stronie wydawnictwa Literatura: https://wydawnictwoliteratura.pl/ksiazki/biuro-detektywistyczne-dziurka-od-klucza/

Główka pracuje! – tom 2

Kolejny tom i kolejne sześć spraw (sześć rozdziałów), którym chłopcy będą musieli stawić czoła. Począwszy od tajemniczego zniszczenia ogrodu, przez ,,metodę na wnuczka” czy kwestię w tajemniczych okolicznościach zniszczonych prac. Wydaje się, że w drugiej części serii stawka jeszcze wzrasta. Tym razem motywy mogą nie zawsze być oczywiste, a bohaterowie – razem z czytelnikami, będą musieli się zastanowić nad motywem, aby skutecznie rozwiązać zagadkę.

Czytając o sprytnych fortelach oskarżonych, ale jednocześnie o nadążających za nimi Mikołajem i Julkiem, odbiorców czeka satysfakcjonująca, pełna przygód lektura. Dodatkowo, dzięki humorystycznym wstawkom oraz lekkiej narracji, książka może być dobrym sposobem, żeby zrelaksować się po trudnym dniu w szkole czy miło spędzić czas podczas weekendu.

Tę książkę znajdziecie tutaj – na stronie wydawnictwa Literatura: https://wydawnictwoliteratura.pl/ksiazki/biuro-detektywistyczne-dziurka-od-klucza-glowka-pracuje/

Nie ma nadziei dla złodziei – tom 3

Czy wy także jesteście fanami tego tytułu? O ile w poprzednich tomach dało się wyczuć napięcie rosnącej akcji oraz dynamicznie posuwającą się fabułę do przodu, tak w trzecim tomie narracja gęstnieje nawet jeszcze bardziej! Kolejne sześć spraw, dotyczących m.in. strachu przed przyznaniem się do winy,  oszukiwaniem czy zbyt dużym pociągiem do mody, to zupełnie nowa sposobność na zabawę w detektywów – oczywiście z bezpiecznej perspektywy miękkiego fotela.

W Nie ma nadziei dla złodziei kolejny już raz dużą rolę odegrają motywy i punkty zwrotne, które mogą zupełnie zmienić sposób patrzenia na sprawę. Dzięki tej książce, ale także całej serii, będzie można poddać pod rozwagę postawy moralne bohaterów i zastanowić się nad szeroko rozumianymi konsekwencjami działań.

Tę książkę znajdziecie tutaj – na stronie wydawnictwa Literatura: https://wydawnictwoliteratura.pl/ksiazki/biuro-detektywistyczne-dziurka-od-klucza-tom-3-nie-ma-nadziei-dla-zlodziei/

Dlaczego warto sięgnąć po całą trylogię?

• Progres kompetencji: od nauki podstaw detektywistycznego fachu oraz dedukcji (tom 1), przez złożone hipotezy i wysnuwania wniosków (tom 2), aż po dynamiczne sprawy z naciskiem na motywy i konsekwencje działań (tom 3).
• Angażująca treść: każde śledztwo można potraktować jako łamigłówkę lub rzucone sobie wyzwanie ,,odnalezienia” sprawcy.
• Trening myślenia przyczynowo-skutkowego i wyciągania wniosków.
• Praca w klasie oraz w domu: seria doskonała do czytania na głos, prowadzenia rozmów z bliskimi lub nauczycielami.
• Kontrolowany dreszczyk emocji: książki wywołują napięcie i zapewniają intrygujący dreszczyk, ale nie ma obawy, że fabuła będzie śnić się po nocach lub wywoływać strach.

Dla kogo jest ta seria?

Wszystkie książki cyklu Biuro detektywistyczne. Dziurka od klucza sprawdzą się dla dzieci powyżej 7 lat. Mogą być także lekturą dodatkową w klasie 1,2 lub 3 szkoły podstawowej.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

Od jakiego wieku polecana jest seria Biuro detektywistyczne. Dziurka od klucza?

Najlepiej od 7 lat (klasy 1–3 szkoły podstawowej). Krótkie rozdziały, dużo dialogów i kontrolowany dreszczyk sprawiają, że to świetna lektura do samodzielnego czytania.

W jakiej kolejności czytać tomy?

Najlepiej po kolei: tom 1 Biuro detektywistyczne. Dziurka od klucza, tom 2 Główka pracuje!, tom 3 Nie ma nadziei dla złodziei. Każdy tom to kolejne sprawy do rozwiązania, ale bohaterowie i relacje rozwijają się wraz z serią.

Ile spraw/opowiadań jest w każdym tomie?

Każda część zawiera 6 zamkniętych śledztw.

Na jakie okazje ta seria sprawdzi się najlepiej?

Na urodziny, początek roku szkolnego, święta i jako „zestaw na start” dla młodych czytelników kryminałów/historii detektywistycznych 7+.

Gdzie kupić książki z serii Dziurka od klucza?

W księgarniach internetowych i stacjonarnych; sprawdzaj aktualne wznowienia oraz dostępność w ofercie wydawnictwa Literatura.

Artykuł Biuro detektywistyczne. Dziurka od klucza – patronacka recenzja całej serii (tom 1–3) pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Czy Montgomery Bonbon może mieć jeszcze bardziej przenikliwy umysł niż dotychczas? Czy sprawa morderstwa może być jeszcze bardziej zagadkowa? I w końcu – czy narracja może być prowadzona w jeszcze bardziej zabawny sposób?

Nowa część książki dla młodych detektywów

Po trzykroć tak! Kolejny tom nietuzinkowej serii detektywistycznej dla dzieci zaskakuje, zadowala oraz wciąga. Montgomery Bonbon. Tajemnica starego dworu to już trzecia część powieści spisanej przez uznanego komika Alasdaira Becketta-Kinga, z ilustracjami Claire Powell.

O poprzednich tomach cyklu pisałam w recenzjach:

• Montgomery Bonbon. Morderstwo w muzeum,
• Montgomery Bonbon. Śmierć w latarni morskiej.

Kim jest Montgomery Bonbon?

Osobom, które nie miały jeszcze przyjemności poznania tych historii, należy się kilka słów wyjaśnienia. Przede wszystkim, tytułowym Montgomerym Bonbonem jest… dziewczynka o imieniu Bonnie. Z pomocą swojego dziadka oraz przyjaciółki podaje się za detektywa o francuskim pochodzeniu.

Jej wejście w rolę pomagają uwiarygadniać charakterystyczne wąsiki, odpowiedni płaszcz, beret i wplatane w wypowiedzi wyszukane, obco brzmiące słówka. Na nic zdałoby się jednak przebranie, gdyby nie wyjątkowa przenikliwość umysłu Bonn… to znaczy, detektywa Bonbona.

Młodzi przestępcy oraz żelazne alibi

W Montgomery Bonbon. Tajemnica starego dworu główna bohaterka udaje się do tajemniczego dworu na odludziu, gdzie poproszono ją o przekazanie ważnej przesyłki. Bonnie czuje jednak nosem, że sprawa jest znacznie bardziej złożona. I ma rację.

Kiedy dociera na miejsce, od razu musi zabierać się do pracy. Właściciel Dworu Adderstone właśnie został zamordowany oraz odnaleziony w klatce swoich ukochanych małpek. Co gorsza, podejrzanymi są jego podopieczni – wyjątkowo uzdolnieni, młodzi przestępcy, którzy mają alibi na czas popełnienia zbrodni. A miejscowa policja? Jak zawsze – umywa ręce.

Najlepszy tom całej serii?

W Montgomery Bonbon. Tajemnica starego dworu na czytelników czeka błysk brylantu, małpie figle i pełna książek biblioteka. Autor w pełni wykorzystał potencjał wiekowych dworków, wplatając w fabułę centralny odkurzacz, labirynt oraz rozległe podziemia ze sztucznymi grotami.

Za każdym razem jestem pod dużym wrażeniem sposobu prowadzenia narracji, ale nie sposób w tym tomie uznać także doskonałego przekładu Magdaleny Korobkiewicz. Oficjalnie uznaję więc, że tom Montgomery Bonbon. Tajemnica starego dworu  jest moim ulubionym z całej serii!

Polecam zarówno tą pozycję, jak i poprzednie, czytelnikom powyżej 9. roku życia. Gwarantuję, że będziecie się przednio bawić!

Książka na stronie wydawnictwa: https://wydawnictwokropka.com.pl/ksiazki/153-montgomery-bonbon-tajemnica-starego-dworu

Artykuł Montgomery Bonbon. Tajemnica starego dworu – recenzja premierowa pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Są tacy ilustratorzy, których obrazki od razu przyciągają wzrok i można wypatrzeć je już z daleka! Jedną z artystek, które cenię właśnie za ciepłe oraz pełne uroku lustracje jest Anna Mietelska.

Nowa seria książek Anny Mietelskiej

Być może mieliście już okazję gościć w jej Hotelu Grandspejszyn, a właściwie poznać – Tajemnicę Hotelu Grandspejszyn w książce, która ukazała się na półkach księgarni już kilka lat temu. Autorka powraca teraz nie tylko z nową lekturą, ale właściwie całą ich serią – przygotowaną specjalnie z myślą o najmłodszych słuchaczach.

Królisia Isia to póki co dwie obrazkowe pozycje, w których pomaga się dzieciom mierzyć z różnymi, standardowymi wyzwaniami kilkulatków:

• nauką korzystania z nocnika,
• przyzwyczajeniem do zasypiania zaraz po kąpieli.

Tytułowa bohaterka razem z ulubioną lalką Hanią (co ciekawe, mamy tu odwrócenie ról – Hania jest lalką-dziewczynką) jest otoczona opieką przez dwojga, równie zaangażowanych w życie króliczki rodziców.

Królisia Isia i nocnik

Prędzej czy później każdy rodzic zaczyna rozglądać się za książkami o odpieluszkowaniu. Tym, czego zawsze warto w nich poszukiwać jest bliskość, brak pośpiechu, cierpliwość oraz pogodzenie się z indywidualnym rytmem dziecka.

Królisia Isia i nocnik ma cały pakiet tych cech. To ona sama wychodzi z inicjatywą porzucenia pieluszki, a kiedy zdarza się jej mały wypadek – nikt ją za to nie krytykuje. Dostaje potrzebne wsparcie od rodziców oraz przestrzeń do podejmowania decyzji w zakresie korzystania z nocnika lub noszenia pieluchy.

Choć nie mam w zwyczaju dzielić książek na tych dla dziewczynek jak i chłopców, tak tutaj stwierdzam wprost, że Królisia Isia i nocnik będzie bardziej przydatna dla tych pierwszych odbiorczyń. Najważniejszą motywacją bohaterki jest bowiem fakt, że pieluszka nie pasuje jej do sukienki – mali chłopcy mogą nie do końca potrafić utożsamić się z takim argumentem.

Książka na oficjalnej stronie wydawnictwa: https://nk.com.pl/krolisia-isia-i-nocnik/p3716.html

Królisia Isia nie chce spać

A tu z kolei został wykorzystany bardzo ciekawy fortel! Królisia Isia nie chce spać jest drugą z serii książek o Isi. Tym razem autorka skupiła się na pokazaniu małej bohaterki, która nie do końca wie jak zachęcić sen, by do niej przyszedł.

Mama króliczki zwraca uwagę, jak zmęczona jest lalka Hania. Isia, która empatyzuje z przytulanką, chce szybko pomóc jej zasnąć. Z pomocą rodzica Isia dowiaduje się więc, jakie są sposoby, żeby wyciszyć się przed snem.

Dzięki Królisia Isia nie chce spać mali czytelnicy także przygotują się do odpoczynku i być może wypracują rytuał, za sprawą którego każdy wieczór będzie trochę łatwiejszy dla ich opiekunów.

Książka na oficjalnej stronie wydawnictwa: https://nk.com.pl/krolisia-isia-nie-chce-spac/p3718.html

Nowa seria książek dla maluszków – Królisia Isia

Obie książki zostały bardzo ładnie wydane – w twardych oprawach oraz na matowym, odrobinę teksturowanym papierze, z potencjał prezentowym. Seria o Królisi Isi to dobrze zapowiadający się cykl książek dla dzieci powyżej 1. roku życia.

Każda z pozycji zawiera na ostatniej stronie miejsce do uzupełnienia imienia malucha, aby włączyć go do świata bajki. Jest to istotne szczególnie jako przypomnienie dla rodziców, którzy mogą odczytać te zdania, gdy narrator zwraca się wprost do małego słuchacza.

Oficjalna premiera książek została zaplanowana na: 30.07.2025 rok

Artykuł Królisia Isia – przedpremierowa recenzja nowej serii książek pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Są tacy, co urodzili się pod szczęśliwą gwiazdą oraz ci, którzy powinni być ostrożni nawet podczas niewinnego trzymania lustra. Rodzina Wieczorków składa się zarówno z tych pierwszych jak i drugich. 

Nowa humorystyczna seria książek dla dzieci

Nie da się ukryć, że największym pechowcem jest chyba Gerard Filip Wieczorek, czyli mąż Eugeni oraz ojciec czwórki małych Wieczorków. Kiedy w wyniku pewnych nierozwiązanych porachunków z przedstawicielami bardzo niewysokiej grupy, Gerard zostaje uprowadzony, rodzina bezzwłocznie rusza jego śladem.

Zemsta karalucha to pierwsza część zapowiadanej serii książek od mistrzyni polskiej literatury dziecięcej – Justyny Bednarek, z humorystycznymi ilustracjami Bartka Brosza. 

Drugi tom – Jaja nie z tej ziemi, zapowiedziany został już na koniec września 2025 roku. Znając potencjał twórczy autorki, z całą pewnością będzie na co czekać. Wystarczy przypomnieć sobie jej poprzednie cykle książek z przymrużeniem oka, m.in.:

• Dobre miastko,
• Kury,
• Niesamowite przygody dziesięciu skarpetek.

Tata w tarapatach

Rodzina Wieczorków nie jest typową rodziną. Dzieci zamiast edukacji domowej praktykują edukację autobusową, bo razem z rodzicami mieszkają i przemieszczają się właśnie za pomocą tego transportu.

Mama dzieci ma smykałkę do majsterkowania i wymyślania przedziwnych, ale bardzo praktycznych urządzeń (ze skutkami ubocznymi); jedno z dzieci świetnie rozumie mowę zwierząt, a z kolei zwierzęta będące częścią rodziny – to zbiorowisko wyłącznie interesujących osobowości i talentów.

Kotka Aspiryna i pies As podstawili pyszczki w nadziei, że i im coś skapnie. Niestety. W związku z tym, że na świecie nie ma sprawiedliwości, dostali tylko odrobinę niczego.

Justyna Bednarek, Zemsta karalucha, Rozdział pierwszy, str. 23

Książka dla dzieci, które nie lubią czytać

W Zemście karalucha akcja postępuje z prędkością wystrzelonej w kosmos rakiety. Bohaterowie spotykają nietuzinkowe postacie, stawiają czoła innym ludziom (czy też aspirantom policji) oraz niezwykle uciążliwym insektom – a ich poziom roztrzepania i kreatywności zdecydowanie wylewa się na wszystkie rozdziały tej książki.

Dzięki zabawie składem oraz fontami, dużej ilości rysunków, a także niezliczonym żartom słownym – Zemsta karalucha to zaproszenie dla tych dzieci, które zazwyczaj stronią od lektury. Wybierzcie się z bohaterami na poszukiwanie skarbu, zaginionego taty oraz… złamanych przepisów ruchu lądowo-wodnego!

Polecam tę książkę odbiorcom powyżej 7 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/zemsta-karalucha/p3689.html

Artykuł Zemsta karalucha – recenzja nowej serii książek dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: SOS. Stowarzyszenie Obrońców Smoków
➜ Autorka: Anna Nowacka
➜ Ilustracje: Ola Bylica
➜ Wydawnictwo: Kropka
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

No dobra, mam pewne obawy. Skoro tajemnica Wawelu została ujawniona, czy smoki żyjące w Polsce nadal są bezpieczne? Pozostaje mieć nadzieje, że SOS niezmiennie będzie działał oraz sprawował dotychczasowe funkcje operacyjne, choć już z całą pewnością… w dużo mniejszej konspiracji.

Smoki, Wawel i wielka tajemnica

Odkąd Anna Nowacka zdecydowała się napisać książkę o smokach, której akcja dzieje się przede wszystkim w rozpoznawalnych miejscach Krakowa, wielu czytelników z Polski poczuje chęć przyłączenia się do tej zacnej inicjatywy.

Jeżeli jednak jesteś jeszcze w grupie, która nie wie w czym rzecz – to znak, że powinieneś przeczytać najpierw tę recenzję, a później sięgnąć po lekturę. SOS. Stowarzyszenie Obrońców Smoków jest pierwszą z planowanej serii książek, w której dawne legendy i wierzenia łączą się ze współczesną historią o dwójce młodych ludzi oraz ich wielkiej tajemnicy.

Podziemia, sekret Wandy i zagadka zaginięcia

Pewnego dnia Helena stara się zaciągnąć swojego kuzyna Staszka na Wawel, żeby pokazać mu coś, co trudno byłoby jej wyartykułować słowami. Przemykając się w tajemnicy, trafiają do podziemi, gdzie skrywa się serce wszystkich działań związanych ze Stowarzyszeniem.

To właśnie tam chłopiec, a wraz z nim i czytelnicy dowiadują się, jak było naprawdę z historią Wandy, co rzeczywiście stało się ze Smokiem Wawelskim oraz… dlaczego mama Staszka nagle zniknęła.

Literatura dziecięca w stylu Harry’ego Pottera

SOS. Stowarzyszenie Obrońców Smoków to interesujący przykład literatury dziecięcej, w której można dopatrzeć się pewnego podobieństwa z serią o Harrym Potterze (sugeruje o tym nawet fragment blurbu z tylnej okładki), a poczucie humoru oraz zabawne zbitki wyrazowe kreują przystępną historię do czytania i inspirowania się ,,smoczą kulturą”.

Kolejnym atutem tej pozycji jest również fakt, że kolejna autorka zdecydowała się umieścić akcję swojej powieści w Polsce, pozwalając wyobraźniom czytelników na intensywną pracę, kiedy tylko ci znajdą się blisko opisywanych w książce miejsc (i nie będzie to tylko Kraków!).

Smocze ilustracje oraz oczekiwanie na kontynuację

Choć momentami SOS. Stowarzyszenie Obrońców Smoków jest trochę chaotyczne, a niektóre wątki nie są do końca rozwinięte (jak to jest w końcu z Sebastianem? Czy ma coś za uszami czy stoi po dobrej stronie? Po co doktor Gabriel Czarak dzieli się z dziećmi niektórymi informacjami? Jak ma się moc pradziadka Romana do Króla Węży?) – to jednak mam nadzieję, że odpowiedzi na te pytania znajdziemy w kolejnych tomach.

Bardzo miłym urozmaiceniem są w książce ilustracje Oli Bylicy. Bardzo chciałabym zobaczyć w jej wykonaniu mapę Polski z umiejscowionymi na ilustracji smokami, które można spotkać w konkretnym miejscu!

Czy smoki w Polsce są jeszcze bezpieczne?

SOS. Stowarzyszenie Obrońców Smoków to zdecydowanie pozycja dla smoczych fanów. Jestem przekonana, że ta dynamiczna akcja, bardzo ciekawi bohaterowie oraz subtelnie wplatana w fabułę historia Polski (choć czasami z wyraźnymi modyfikacjami ;-)) przyciągnie do siebie wielu obrońców… to znaczy odbiorców literatury dla dzieci! Polecam ją wszystkim powyżej 9 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwokropka.com.pl/ksiazki/148-sos-stowarzyszenie-obroncow-smokow

Artykuł SOS. Stowarzyszenie Obrońców Smoków – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.