➜ Tytuł: Hitomi
➜ Scenariusz: HS Tak
➜ Rysunki: Isabella Mazzanti
➜ Tłumaczenie: Bartosz Czartoryski
➜ Wydawnictwo: Lost in Time
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Esencja japońskich legend o samurajach, szkolących swoich uczniów sensejach i historiach w których walka o honor oraz podążanie drogą zemsty staje się silnikiem napędowym całej fabuły.

Opowieści z czasów feudalnej Japonii

Hitomi to komiks zbiorczy składający się z pięciu albumów twórców HS Tak oraz Isabelli Mazzanti, który ukazał się nakładem wydawnictwa Lost In Time. Opowieść rozgrywająca się w czasach feudalnej Japonii, w której główną bohaterką jest młoda dziewczyna szukająca zemsty, w odwecie za zabójstwo swojej rodziny.

Tak też się składa, że obecnie rozgrywam Ghost of Tsushima na PS5, grę która narracyjnie bardzo odpowiada i świetnie uzupełnia się z komiksem. Chociaż w jej przypadku to złożona opowieść o ocalałym XIII-wiecznym samuraju, który odpiera atak mongolskiego najeźdźcy, jednocześnie zbierając armię do jego finalnego pokonania.

Wizualne historie o samurajach

Mam wrażenie, że akcja Hitomi rozgrywa się nieco później na osi czasu, chociaż nie brak w niej podobnych motywów. Dziewczyna postanawia na własną rękę odnaleźć czarnoskórego samuraja, którego zapamiętała jako zabójcę jej bliskich. Chce dokonać aktu zemsty. Zanim jednak do tego dojdzie, decyduje się posłuchać rady starego mnicha.

Dziewczyna ma zamiar wzbudzić zaufanie w starym samuraju, wykształcić się pod jego okiem na wojowniczkę, a następnie… pomścić swoją rodzinę. Co z tego wszystkiego wyniknie? Czy jej się to uda? A może w kluczowym momencie zmieni zdanie?

Jaka jest główna bohaterka?

Bardzo mocnymi atutami Hitomi jest jednak nie tylko fabuła – trzeba przyznać, że dość prosta, ale jednak niezwykle satysfakcjonująca dla odbiorcy. Tym, co liczy się nawet bardziej, jest świetne połączenie charakteru głównej bohaterki z wizualną stroną komiksu.

Ta dziewczyna jest po prostu intrygująca – wyszczekana, nie mająca niczego do stracenia, odważna i utalentowana. W połączeniu z nieco wycofanym i tajemniczym drugim bohaterem, stają się interesującym duetem, którego losy śledzi się z przyjemnością.

W Hitomi nie można mieć też zastrzeżeń do wizualnego przedstawienia opowieści. Dynamiczne kadry, bardzo filmowe detale czy niezwykły wręcz fragment fabuły, gdzie dziewczyna zostaje czymś odurzona, widząc świat zniekształcony, niepokojący i jeszcze bardziej dziki.

Hitomi jest komiksem po który zdecydowanie warto sięgnąć. Widać w nim zafascynowanie kulturą Japonii, ale także sprawną umiejętność prowadzenia narracji, która skutkuje dużą satysfakcją z lektury.

Polecam tę książkę wszystkim powyżej 15 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://lostintime.pl/sklep/komiksy/przygodowe/hitomi/

Artykuł Hitomi – recenzja komiksu o czasach feudalnej Japonii pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Izuna
➜ Autorzy: Saverio Tenuta, Bruno Letizia
➜ Rysunki: Carita Lupattelli
➜ Tłumaczenie: Jakub Syty
➜ Wydawnictwo: Lost in Time
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Powieści oparte na mitologii japońskiej mają w sobie niezwykłą magię. To często historie, które dzieją się na granicy światów – ludzkiego oraz duchowego. Nieodłącznym ich elementem jest przyroda oraz jej znaczenie w funkcjonowaniu świata i potrzebnej wszystkim żyjącym istotom równowadze.

Zrodzona ze świętego drzewa Munemori

Izuna to czterotomowy album wydany w jednej pozycji, do którego scenariusz stworzyli Saverio Tenuta oraz Bruno Letizia. Z kolei za rysunki, które zmieniają rozkładówki w małe dzieła sztuki odpowiada Carita Lupattellii. 

Wydanie zbiorcze rozwija cykl Legendy o Szkarłatnych Obłokach Saveriego Tenuty. Główną bohaterką Izuny jest jednak Aki – zrodzona ze świętego drzewa Munemori dziewczyna, która odmieni los świata widzialnego oraz ukrytego przed ludźmi. W komiksie pojawia się pod dwoma postaciami.

Mitologia japońska w komiksie

Izuna zawiera w sobie części:

• Kamigakushi,
• Yamnibushi,
• Namaenashi,
• Wunjo.

Każdy z tomów wprowadza nowych bohaterów, kontynuując jednak główny wątek, który toczy się na przestrzeni dziesiątek lat. Komiks zawdzięcza tytuł obrońcom drzewa Munemori, czyli śnieżnobiałym Izuna przypominającym wilki z czarnymi porożami. 

Te mistyczne istoty zostały obdarzone darem długowieczności, jednak kiedy drzewo umiera – ich przyszłość staje pod znakiem zapytania. Izuna będą musiały przyjąć na siebie nową rolę, bez względu czy tego chcą czy nie. 

W komiksie znajdziecie również innych bohaterów, powszechnie obecnych w mitologii japońskiej. Nie brakuje tutaj słynnego symbolu lisa czy małych, leśnych duszków w formie ogników, które zwiastują początek nowej przygody.

Świat pełen dobra i zła

Izuna jest komiksem pełnym heroizmu, ścierania się dobra ze złem, ale także przedwiecznej siły miłości. Dużą rolę odgrywa w niej honor oraz gotowość poświęcenia się dla dobra sprawy lub tego, kto jest nam bliski. 

To absolutnie spektakularnie opowiedziana i narysowana opowieść, którą pochłania się z wielkimi emocjami. Choć jej akcja dzieje się dawno temu, Izuna pozwala wierzyć, że ktoś czuwa nad ludźmi, dając im oparcie w świecie, w którym zło można pokonać, ale którego nie można w pełni się pozbyć.

Polecam tę pozycję wszystkim powyżej 16 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://lostintime.pl/sklep/komiksy/fantasy/izuna/

Artykuł Izuna – recenzja komiksu z mitologią japońską pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Andrzej Żak

Ilustracje: Anna Krztoń

Wydawnictwo: Bis

Rok wydania: 2017

Objętość:  więcej niż sto 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Hasła: recenzja, książka dla dzieci, recenzje książek dla dzieci, 2017, Wydawnictwo Bis, Bis, Andrzej Żak, Anna Krztoń, Samuraj i anioł stróż, samuraj, siła, nowotwór, rak, walka z rakiem, siła

Ocena ogólna: ma dużo zalet

Recenzja:

Choroba nowotworowa nigdy nie jest prostym tematem. Nie łatwo rozmawia się o czymś, co zabiera rocznie ponad 8 milionów osób. W samej Polsce umiera na raka prawie 100 tys. osób. Najbardziej bezsilni jesteśmy, kiedy na nowotwór chorują dzieci. Jak wytłumaczyć im, że nie mogą się bawić? Że muszą całe dnie tkwić w szpitalu? Że nie mają sił, a ich włosy wypadają? Nie wszystko można im wyjaśnić. Niektórych rzeczy są po prostu niewytłumaczalne.

Tematu podjął się Andrzej Żak, pisarz z wieloletnim stażem. Na koncie ma liczne książki dla dzieci i młodzieży, sztuki teatralne i słuchowiska radiowe. Widać, że całe życie poświęcił służbie najmłodszym.

Dla mnie ta książka była wyzwaniem nie tylko ze względu na tematykę, ale również pojawiającą się w niej wiarę. Bardzo ostrożnie podchodzę do wszelkich publikacji dziecięcych, w których próbuje się ukierunkować młodego człowieka w jakiś konkretny sposób. W tym jednak przypadku pozostawiono pole do rozważań. Nawet jeżeli jesteś ateistą, to nie jesteś zły. Masz prawo nie wierzyć. Podobnie, nawet jeżeli nie jesteś katolikiem, to i tak jest ktoś, kto cię chroni. Według chrześcijan, każdy ma swojego anioła stróża, który będzie czekał bez względu na wszystko.

Wyobraziłam sobie jak wyglądałaby ta książka, gdyby napisał ją wyznawca buddyzmu lub taoista. Wyglądałaby dokładnie tak samo, ponieważ jej istotą jest siła. Autor nie ma na myśli siły fizycznej, chociaż posługuje się motywem mocno sportowym. On mówi o sile wewnętrznej, harcie ducha i pewnego rodzaju uporze. O tym, że bohater – Teo, chce żyć i jest w stanie wiele wytrzymać, żeby osiągnąć cel.

Dlatego ,,Samuraj i anioł stróż” obfituje w różne elementy kulturowe. Pojawia się temat bogów greckich, karate i Samurajów właśnie.

Wielki ukłon dla ilustratorki, Anny Krztoń, która stworzyła ilustrację na okładkę, pokazując smoka jak symbol siły. Równie dobrze można by zastąpić go Sachmet, egipską bogini z głową lwa, uosabiająca moc, albo Nandinem, białym bykiem wyrażającym siłę w hinduizmie.

Ilustracje dzięki swojemu komiksowemu charakterowi, trochę odciążają tematykę książki. Kreują Teo na super-bohatera, który finalnie zwycięża z chorobą (chociaż zakończenie pozostaje otwarte).

,,Samuraj i anioł stróż” ma grubą okładkę i format, który bardzo lubię. Wygodnie się trzyma i można zabrać ją ze sobą w podróż.

Jedyne co rzuciło mi się w oczy, to sposób przedstawienia zła. Książka jest przeznaczona dla dzieci w wieku powyżej 9-ego roku życia. To już na tyle rozsądne osoby, że nie trzeba pokazywać im, że coś, co jest złe ma rogi i kopyta.

Dlatego warta uwagi jest sama postać anioła stróża. Jasny – bo o nim mowa, nie jest oczywisty. Ma złamany nos i jest nonszalancko ubrany. Z kolei diabła, autor przedstawił wyjątkowo stereotypowo. Uważa, że osoba, która nosi skórzane kurtki i jest wytatuowana musi być złym człowiekiem. Jest to o tyle dziwna decyzja, że mężczyzna przyjaźniący się z Jasnym, ukazany jako pozytywna postać, również ma na ręce tatuaż. Prawdziwe zło nie kryje się w czarnym kolorze odzieży czy malunkach na ciele, ale w zachowaniu czy intencjach.

,,Ich czarne, nabijane gwoździami skórzane kurtki, oplecione łańcuchami szyje, wytatuowane ramiona mroziły samym swoim widokiem.” Andrzej Żak, Samuraj i anioł stróż, str. 63

 

Sport to walka ze słabościami, kształtowanie własnego charakteru. Książka nie mówi wprost ,,uprawiajcie sport!”, ale jest to przekaz, który jasno możemy z niej wyczytać.

Nawet, kiedy autor pisze, że słowo ,,śmierć” powinno zniknąć ze słowników, nie jest to oznaka poddania się. To po prostu strach, który zawsze jest obecny przy starciu z przeciwnikiem, którego finalnie i tak nie można przezwyciężyć. Można odroczyć tę porażkę, ale ostatecznie i tak trzeba będzie ogłosić kapitulację.

,,Szpital bez chorych nie byłby potrzebny.” Andrzej Żak, Samuraj i anioł stróż, str. 13

 

,,Samuraj i anioł stróż” to na pewno ważna książka. Może zwrócić uwagę najmłodszych, że nie każde dzieciństwo cieszy się wyłącznie prawami beztroski. Jesteśmy świadkami nieustannych walk. Jedne toczą się w ciszy, o innych głośno w mediach. Każde są jednak tak samo ważne, bo wymagają ogromnej odwagi, którą należy podziwiać.

Artykuł Samuraj i anioł stróż – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.