➜ Tytuł: Rzeka Złota
➜ Autor: Keith Piggott
➜ Ilustracje: Francesca Baerald
➜ Wydawnictwo: Rebel
➜ Rok wydania: 2024
➜ Czas gry: od około 60 do 90 minut
➜ Liczba graczy:  od 2 do 4 osób
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

W dawnych czasach znacznie częściej niż teraz, życie toczyło się wokół rzek. To one na swych wodach mogły unosić łodzie, które transportowały towary od miasteczka do miasteczka. Dzięki temu, początkowo małe osady rozwijały się, a ludzie mieli większy wybór pożywienia, odzieży czy budulców.

Ekonomiczna gra planszowa dla całej rodziny

Gra planszowa Rzeka Złota jest zdecydowanie jedną z najładniej wydanych gier, jakie kiedykolwiek widziałam. Autorem jej jest Keith Piggott, z kolei za ilustracje odpowiada Francesca Baerald.

Zapuścicie się do Cesarstwa Rokuganu, które przecina nurt legendarnej Rzeki Złota. Wstąpcie do jednego z czterech klanów:

• Klan Kraba,
• Klan Żurawia,
• Klan Modliszki,
• Klan Skropiona,

a następnie wytyczajcie szlaki, wznoście budowle, współpracujcie z klientami i przede wszystkim… bogaćcie się, torując sobie drogę do zwycięstwa.

Dla ilu osób jest ta gra?

Rzeka Złota przeznaczona jest dla od 2 do 4 graczy. Decydując się na konkretną ilość zawodników, otrzymujecie nieco inne komponenty i subtelnie zmodyfikowane zasady. Zarówno opcja rozgrywki w 2, 3 lub 4 osób jest równie ciekawa.

W zależności także od ilości graczy, rozgrywka może się nieco wydłużyć lub skrócić. Ogólnie nie powinna jednak zająć dłużej niż dwie godziny. Małą bolączką może być ustawienie wszystkich komponentów oraz przygotowanie ich do gry. Choć pudełko prezentuje się pięknie, nie do końca jest przystosowane do takiej ilości elementów.

Proponuję nie zastanawiać się nad wykorzystaniem przegród (moim zdaniem są one nieco bezcelowe), ale posegregować karty i kafelki w woreczkach foliowych, żeby później łatwiej było Wam zacząć rozgrywkę.

Co zawiera pudełko?

W środku pięknie uszlachetnionego złotą folią pudełka można znaleźć podobnie, lub nawet jeszcze lepiej wydaną planszę. Jest to naprawdę duża rzecz, dlatego trzeba być szczęśliwym posiadaczem albo bardzo dużego stołu, albo od razu przygotować się do gry… na podłodze

Poza tym, Rzeka Złota zawiera:

• 6 kafelków punktacji regionów, 
• 6 kart biegłości pozwalających także zdobywać dodatkowe punkty, a przy tym nieco porywalizować,
• 30 kart klientów, oferując możliwość wypełniania misji z mnichami, kupcami, szlachtą, rzemieślniczkami oraz starszyzną,
• 4 karty pomocy,
• 8 kart patronów – jest to mini dodatek będący częścią podstawowej gry,
• 49 kafelków budynków podzielonych na dwie ery. Wraz z erami kończy się także rozgrywka, co dla niektórych graczy może wydawać się nieco nieoczekiwane,
• 95 koku, czyli monet w dwóch nominałach (kartonikowych),
• żetony jedwabiu, ryżu i porcelany (po 25),
• planszetka budynków,
• 4 planszetki klanów oraz 4 specjalne kości, po jednej przypisanej każdemu klanowi,
• 4 znaczniki boskiej łaski (z tworzywa),
• w 4 kolorach klanów – 8 standardowych statków, 4 statki szlacheckie, 88 znaczników klanów, 4 pionki punktacji (drewniane),
• dość zwięzła, ale bardzo estetyczna instrukcja.

Jak oceniam mechanikę?

Po wielkiej ekscytacji samym pudełkiem oraz jego zawartością (choć wyciskanie elementów z prasek to dobre pół godziny roboty), przyszedł czas na poznawanie zasad. Przyznam, że w kilku miejscach trzeba było trochę pokombinować metodą prób i błędów, bo nie do końca wszystko wydawało się jasno opisane.

Miałam mały kłopot przede wszystkim z identyfikacją kafelków budynków. Ich oznaczenia, choć teraz są już dla mnie jasne, wcześniej wydawały się za mało różnić od kafelków początkowych (myślałam, że różnica tkwi w kolorze, a to nie prawda).

W rzeczywistości jednak, kiedy już uda się za pierwszym razem przygotować do gry (liczcie kolejne minimum pół godziny), sama mechanika jest bardzo prosta. Jej atutem jest także to, że później innym graczom można szybko oraz bez żadnego trudu wyjaśnić zasady.

Poza tym, Rzeka Złota angażuje oraz sprawia, że ma się ochotę grać w nią zdecydowanie więcej niż raz (pod rząd!). Jeżeli szukacie czegoś na prezent, niekoniecznie dla osób, które bardzo często sięgają po planszówki, ale zdecydowanie zależy Wam na czymś ciekawszym niż klasyczne Monopoly – Rzeka Złota sprawdzi się świetnie!

Grę do recenzji przekazało wydawnictwo Rebel:

Artykuł Rzeka Złota – recenzja ekonomicznej gry planszowej pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Co wiecie o bobrach? A czy z czymś szczególnym kojarzą wam się wydry? To wodne gryzonie, które bardzo ściśle związane są z rzeką. Mają w jej pobliżu swoje domy, zakładają rodziny i starają się przetrwać różne losowe sytuacje.

Bobry oraz wydry są także bohaterami pierwszej z zapowiadanej serii ,,Opowieści z Zielonej Rzeki”. Autorką książki jest Holly Webb – niezwykle płodna twórczyni literatury dziecięcej, znana przede wszystkim z rozmaitych bajek o zwierzętach. Ilustracje do pozycji wydawnictwa Świetlik wykonała Zanna Goldhawk (znana m.in. z lektur: ,,Baśnie zimowe” i ,,Stowarzyszenie Magicznych Jednorożców”).

Różnice między bobrem a wydrą

Dawno temu – tak dawno, że sama ledwo go pamiętam, był serial pod tytułem ,,Tajemnice Wiklinowej Zatoki” o dwóch przyjaciołach piżmaku Serafinie i szczurze Archibaldzie. W ,,Opowieściach z Zielonej Rzeki” powróciłam wspomnieniami do tej kultowej bajki, ponieważ w książce poznajemy podobną rodzinę bobrów i wydr, a szczególnie dwie młode postacie, czyli Satynkę i Szuwara. 

Dzięki przeplatanej narracji początkowo nie zdajemy sobie sprawy z połączenia tych bohaterów. Wręcz przeciwnie, wszystko wydaje się wskazywać, że diametralnie różnią się oni od siebie. Przede wszystkim bobry oraz wydry nie darzą się sympatią. Trzymają się na dystans, zachowując granice terytorium. Bobry budują żeremia, a wydry gniazda. Te pierwsze rozsmakowały się w korze, gdy te drugie zdecydowanie preferują ryby. Wkrótce okazuje się jednak, że jest coś, co je łączy – i to coś zupełnie niespodziewanego!

Opowieść z Zielonej Rzeki

Zarówno bobry jak i wydry uzależnione są od łaski rzeki. Zielona Rzeka ma jednak swoje humory i ostatni czas stoi dla wodnych zwierząt pod znakiem zapytania. Woda nie tylko regularnie zaczyna występować z koryta, ale rok wcześnie jej nadmiar przyczynił się do kilku znaczących tragedii.

Jedna z takich tragedii stała się początkiem wydarzeń, które opisywane są w tej książce. Czy głównym bohaterom uda się ułaskawić żywioł swojej rzeki? Jakie tajemnice odkryją Szuwar oraz Satynka? Jaki wpływ ich spotkanie będzie miało na pozostałe wydry i bobry?

W poszukiwaniu własnej tożsamości

,,Opowieść z Zielonej Rzeki” jest książką, która stopniowo odkrywa przed czytelnikiem kolejne sekrety. To historia o poczuciu inności i porównywania się z innymi – tak bliskie wielu młodym ludziom. Satynka nie czuje się na równi z bobrzymi rówieśnikami. Choć może się poszczycić różnymi talentami, z pewnością nie jest doceniana w tych samych kategoriach, co koledzy oraz koleżanki.

Z kolei Szuwar ma na swoich barkach ogromną odpowiedzialność nałożoną przez matkę. Oczekiwania, którym musi sprostać nie motywują go, ale zniechęcają. Wydra będzie musiała stanąć oko w oko ze swoim strachem oraz skonfrontować się z najgorszymi koszmarami, żeby zmienić los swój i swoich bliskich.

Książka ,,Opowieść z Zielonej Rzeki” to wartościowa pozycja o szacunku do natury, ale również o braku jej przewidywalności. To także historia bycia adoptowanym, a następnie – poszukującym swojej prawdziwej tożsamości. Wzbogaci młodych czytelników o ważne przemyślenia i zapewni im emocjonującą przygodę… na lądzie oraz pod wodą! ,,Opowieść z Zielonej Rzeki” będzie odpowiednia dla odbiorców powyżej 9 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.wydawnictwokobiece.pl

Artykuł Opowieść z Zielonej Rzeki – recenzja książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Powieści rycerskie toczą się zazwyczaj na zamkach, wśród wysokich murów i dworskich obyczajów. Tym razem jednak autorka Emilia Kiereś zabiera czytelników w podróż do krainy baśni, której sercem jest górski strumień przechodzący z czasem w szeroką oraz potężną rzekę.

,,Rzeka” to książka nieszablonowa, w której wątek poszukiwania ojca zmienia się w charakterystykę dorastania, ponoszenia odpowiedzialności za własne czyny oraz cierpliwość w drodze do osiągnięcia celu. Pierwszy raz została wydana w 2014 roku. Ostatnio Wydawnictwo Nasza Księgarnia wznowiło ją z nową okładką (szkoda, że nie w twardej oprawie, ale ilustracja i projekt Moniki Pollak są piękne!). Zanim przejdziecie do dalszej części wpisu, zajrzyjcie także do recenzji innej książki tej autorki ,,Lapis”. 

Oczekiwanie na ojca

Głównym bohaterem powieści jest chłopiec o imieniu Kilian. Nie pamięta swojego ojca, który wyruszył przed wieloma laty na wojnę. Ona jednak już się skończyła, a matka z synem ciągle oczekiwali na powrót członka rodziny. Do sąsiadujących miejscowości zaczęli wracać wojownicy, którzy brali udział w bitwach. Nikt jednak nie słyszał o odważnym Gedeonie, ojcu Kiliana. Chłopak pewnego dnia postanawia więc wyruszyć na pobliski szczyt góry, żeby stamtąd rozejrzeć się za powracającym oddziałem.

Dorastanie i czas jak rzeka

W ,,Rzece” wszystko zaczyna się u źródła. Kilian jako młody chłopak, a w zasadzie dziecko, ma niewielkie rozeznanie w świecie. Jest ufny, ciekawy i pełen nadziei. Wierzy, że ojcu nic nie jest, dlatego tym bardziej chce rozwikłać tajemnicę oraz dowiedzieć się, dlaczego jeszcze nie wrócił do domu.

Podczas podróży, która toczy się zaledwie na kilkudziesięciu stronach, z jego perspektywy mija wiele lat. W trakcie dorastania popełnia błędy świadomie i nieświadomie. Daje się zapędzić w kozi róg, ale także podejmuje pełne brawury oraz męstwa próby. Kilian w mgnieniu oka staje się młodym mężczyzną i trudno stwierdzić, czy ma na to wpływ upływający czas jak rzeka w swoim korycie, czy może decyzje, które podejmuje.

Sokół, czyli dodatkowa para oczu

,,Rzeka”, choć bogata w terminologię związaną ze średniowieczem, nie jest książką historyczną. Zawiera w sobie wątki fantastyczne, które sprawiają, że czyta się ją nieco jak bardziej rozbudowaną legendę. Jednym z nich jest przyjaciel, a właściwie dodatkowa para oczu głównego bohatera. Kilian oraz jego rodzina wywodzi się ze starego rodu obrońców, których symbolem jest sokół. Okazuje się, że ten dumny ptak nie jest tylko wyłącznie symbolem. Będzie on pełnił w podróży chłopaka bardzo ważną rolę.

Dla kogo jest ta książka?

Polecam ,,Rzekę” jako wielowymiarową, wciągającą oraz pouczającą historią o tym, że warto wybrać się w podróż, aby odnaleźć siebie i kogoś jeszcze. Będzie odpowiednia dla czytelników powyżej 9 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://nk.com.pl/rzeka/p3084.html

Artykuł Rzeka – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Wisła to najdłuższa rzeka w Polsce, która przepływa aż przez kilkadziesiąt mniejszych i większych miast. Związane są z nią ważne historyczne fakty, rozmaite legendy oraz mnóstwo niezwykłych gatunków roślin i zwierząt.

Nakładem Wydawnictwa Zielona Sowa ukazała się ostatnio bardzo ciekawa książka, której tytuł brzmi właśnie … ,,Wisła”! Jej autorką jest Joanna Angiel, a niezwykle malownicze ilustracje wykonała Edyta Gardo.

REJS WODAMI WISŁY

To popularnonaukowa pozycja, która składa się na wiele rozmaitych rozkładówek, gdzie każda poświęcona jest innemu zagadnieniu. ,,Wisła” nie tylko dostarcza mnóstwa ciekawostek o tytułowej rzece, ale zdradza sekrety rzek ogólnie.

Przeczytacie w niej czym są m.in.:

• starorzecza,
• meandry, 
• wodowskazy, 
• flisactwo,
• łąki wiślańskie.

Nie potrzeba lupy, żeby przyjrzeć się z tą książką także wielu dopływom Wisły, jej ujściom oraz źródłom (których dokładna lokalizacja została odkryta dopiero w XIX wieku). Autorka zabiera nas w inspirujący rejs po wodach rzeki, pokazując czytelnikom jej piękno, ale także… bardziej niebezpieczną stronę.

W książce znajduje się pełen obraz Wisły. Jedna z rozkładówek dedykowana jest bezpieczeństwu nad rzeką, a druga opowiada o powodziach oraz podtopieniach.

SKARBY WISŁY

Nie należy jednak zapominać, że wokół Wisły roztacza się bujna przyroda. Rozpoczynając od Obszaru Natura 2000,  po lasy łęgowe czy wiślane wyspy. Autorka wspomina również, jakie ryby żyją w wodach najdłuższej polskiej rzeki, a także jakie ssaki i ptaki można spotkać w jej pobliżu.

Szczególnie spodobała mi się rozkładówka ze skarbami, które można odkryć w Wiśle. Książka wymienia na jakie niespodzianki trafiali tam już odkrywcy. Oprócz tego, można w niej podziwiać wspaniałe konstrukcje mostów czy po prostu, przeczytać o atutach, jakie wynikają z jej istnienia (a jest ich bardzo dużo!).

DLACZEGO WARTO ZANURZYĆ SIĘ W NURCIE RZEKI?

,,Wisła” to pięknie wydana pozycja, która zachęci do spaceru nadwiślańskim brzegiem, zainspiruje pięknem przyrody oraz dostarczy masy ważnych informacji, które można wykorzystać np. na lekcjach biologii czy przyrody.

Nie jest przeładowana informacjami, ma interesującą narrację oraz prosty, zrozumiały przekaz. To bardzo uniwersalna pozycja, która przypadnie do gustu małym i dużym czytelnikom.

Polecam ją każdemu powyżej 7 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.zielonasowa.pl/wisla-23347.html

Artykuł Wisła – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Katarzyna Przyborska

Ilustracje: Marta Przybył

Wydawnictwo: Krytyki Politycznej

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: ma dużo zalet

Recenzja:

Kiedy usłyszałam, że zostanie wydana kolejna książka dla dzieci poruszająca kwestię kryzysu klimatycznego – bardzo się ucieszyłam, takich pozycji nigdy dość!

,,Żaba” Katarzyny Przyborskiej to opowieść o małej kookaburze – ptaku żyjącym w Australii, którego rozpoznawalny ,,śmiech” zawsze wybrzmiewa tuż przed świtem. Dzięki temu zyskał on wyjątkowe znaczenie i uważa się, że kookaburry mają niezwykłą moc budzenia słońca. 

W beztroskim i szczęśliwym życiu małego ptaka nadchodzą jednak nieuniknione zmiany. Najbliższa rzeka w której sąsiedztwie żyje, z dnia na dzień zaczyna robić się węższa. Z odległych zakątków wędrują i pojawiają się przy wodopoju nowe zwierzęta – wyglądają na zaniedbane i zmęczone, a co gorsza mówią, że… nadchodzi pustynia.

W ,,Żabie” spotykają się dwa świata: świat baśni i świat natury, który znamy z filmów przyrodniczych. Z jednej strony możemy przeczytać o wielu zwierzętach i ich zwyczajach, a z drugiej dostrzegamy w ich zachowaniach cień typowo ludzkich emocji. Bohaterowie tej książki cierpią na brak empatii, nie akceptują emigrantów, zrzucają winę za obecną sytuację na innych i są niezwykle egoistyczne w działaniu.

Kiedy mała Kookaburra traci z oczu swoich bliskich i zostaje skazana na siebie, wydaje się, że jej dni są już policzone. Pewnego dnia spotyka jednak przyjaciela, a chwilę później trafia na wielką naradę, która zmienia los wszystkich zwierząt.

,,Żaba” jest książką, która ma ogromny potencjał. Idea uczynienia z wody pierwszorzędnej potrzeby, wokół której kręci są całe życie jest słuszna i zgodna z prawdą. Powinna dawać do zrozumienia, że musimy, jako ludzie, robić wszystko, żeby nigdy jej nie zabrakło.

Z drugiej jednak strony znajduje się tu wiele małych ,,przeszkadzaczy”, które utrudniają lekturę i nie do końca wyjaśniają – dla kogo w ogóle jest ta książka?

,,Żaba” to lektura bardzo wymagająca. Język w jakim została napisana jest dość toporny. Momentami pojawiają się w niej słowa, która nie wpisują się w poetyckie brzmienie całego tekstu, przez co wybijają z rytmu i szczególnie u dorosłych czytelników – wzbudzają poczucie lekkiego dyskomfortu. 

To lektura ogromnie smutna, wręcz momentami zniechęcająca, która z pewnością nie nadaje się na bajkę na dobranoc. Wiele się w niej dzieje, ale nie wszystkie myśli zostają zakończone konkluzjami. Można odnieść wrażenie, że to plątanina pomysłów, i choć niektóre z pewnością są wybitne, to jednak razem tworzą mur nie do przeskoczenia. 

Niezrozumiały jest dla mnie także sam koniec. Cenię otwarte zakończenia, ale tutaj coś poszło nie tak jak trzeba.

Ogólnie – ,,Żaba” to książka pięknie wydana. Warto pochwalić ją za niedosłowne i emocjonalne ilustracje Marty Przybył, niebanalny format czy wysokiej jakości papier. Z drugiej strony – mam poczucie zaprzepaszczonej okazji. Coś, co mogło być perełką, teraz jest tylko… ok. 

Książka dla dzieci powyżej 8. roku życia. 

Artykuł Żaba – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Rzeki”

Autor: Peter Goes

Ilustracje: Peter Goes

Tłumaczenie: Maja Porczyńska-Szarapa

Wydawnictwo: Dwie Siostry

Rok wydania: 2019

Objętość:   chudzina

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Dawno nie miałam w rękach książki tak ładnej, tak dobrze wydanej i tak DUŻEJ!

,,Rzeki” P. Goes’a można podziwiać, jeszcze przed otwarciem. Wyróżniony tytuł, który wygląda jak błyszcząca w słońcu woda i piękna ilustracja z mnóstwem detali to obiecujący początek wielkiej przygody.

Książka została podzielona według kontynentów. Począwszy od Europy po Amerykę Północną, Południową, Azję, Afrykę oraz Australię i Oceanię autor wyróżnił najważniejsze rzeki danej części świata.

Peter Goes uważa, że są one niezwykle ważne. To dzięki nim ludzie mogli dawniej funkcjonować. Rzeki dostarczały im pożywienie, pomagały w uprawach, a także ułatwiały transport. Dookoła nich wznosiły się wielkie miasta, które odgrodzone choćby z jednej strony wodą, były bezpieczniejsze przed atakami najeźdźców.

,,Rzeki” to w zasadzie mapy z dużym naciskiem na oznaczenie na nich wód. Pełne są one nawiązań do konkretnych krajów: geografii lub kultury. Autor zawarł znacznie więcej informacji w ilustracjach niż w treści.

Oczywiście książka zawiera także ciekawostki dotyczące chociażby zwierząt, historii, architektury, ale i słynnych postaci – odkrywców, bohaterów mitów czy legend.

Najwięcej tekstu poświęcono, co nie będzie niespodzianką, najważniejszym rzekom.

Znajdują się tutaj dość obszerne informacje na temat m.in. Tamizy, Wołgi, Renu, Jukonu, Missisipi, Amazonki, Gangesu, Jangcy, Nilu i oczywiście Wisły.

Autor poświęcił Polsce całą rozkładówkę. Oglądając ją, można łatwo zdać sobie sprawę jak wiele elementów naszej historii i kultury jest związanych z Wisłą. Legenda o Smoku Wawelskim, Warszawska Syrenka czy nawet tradycje związane z Nocą Świętojańską nie miałyby miejsca, gdyby nie nasza najdłuższa rzeka.

To książka, która zawiera bardzo dużo, ciekawie podanej wiedzy. Można z nią usiąść i przeglądając ją przepaść na wiele godzin.

Dzięki jednolitej kolorystyce nie ma się wrażenia oczopląsu. Stonowane barwy dodają jej także klasy i sprawiają, że jest ona bardziej uniwersalna. W zasadzie nie ma górnej granicy wieku do której nie można byłoby jej polecić.

Ciekawym rozwiązaniem jest także nietypowo sformatowany tekst ciekawostek, który najczęściej przybiera kształt fali.

,,Rzeki” to wyjątkowa pozycja, która z pewnością zainteresuje każdego czytelnika od 7. roku życia. Sprawdzi się także jako doskonały prezent z każdej okazji.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/prod-rzeki.html

Artykuł Rzeki – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.