Temat adopcji nie jest tematem łatwym w rozmowach z dziećmi. Podobnie jak zespół Downa – szczególnie kiedy choroba dotyka naszych bliskich.

Pełna wrażliwości literatura dla dzieci

Regina Golińska-Barancewicz w swoim literackim debiucie postanowiła poruszyć jednocześnie te dwa zagadnienia, udowadniając, że można pisać z taką wrażliwością oraz wyobraźnią, żeby nie tylko zadowolić, ale zachwycić czytelnika w każdym wieku.

Mój brat Feliks to książka o rodzeństwie, chłopcach Piotrusiu i tytułowym Feliksie, którzy najpierw trafili do Pogotowia Rodzinnego, żeby później otrzymać szansę na stały, nowy dom.

Lektura została wyróżniona w VI edycji Konkursu Literackiego im. Astrid Lindgren na współczesną książkę dla dzieci i młodzieży, który zorganizowała Fundacja ,,ABCXXI – Cała Polska czyta dzieciom”.

Książka o adopcji i nowym domu

Gdyby Sąd Rodzinny, Opieka Społeczna lub Ośrodek Adopcyjny mogły być smokami, byłyby kolorowe, przyjacielskie i chętne do pomocy. Tak wyobrażał je sobie kilkuletni Piotrek, gdy pierwszy raz słyszał te obce terminy.

W książce Mój brat Feliks rodzeństwo trafia do nowego domu, bo biologiczni rodzice nie mogą się nimi dłużej zajmować. W książce nie jest wyjaśnione dlaczego. Autorka zostawia tylko drobne poszlaki, które dorosły czytelnik może odczytać dość jednoznacznie – rodzicami chłopców byli nieodpowiedzialni ludzie.

Dla dziecięcych odbiorców ważna jest tylko informacja, że Feliks i Piotrek nie tęsknią za starym domem. Dla nich najważniejsze jest to, że mogą być razem.

Zespół Downa z perspektywy rodzeństwa

Piotrek, czyli starszy z braci, to bohater o niezwykle wielkim sercu. Bezgranicznie kocha Feliksa, chce go bronić przed światem i głęboko w niego wierzy. Feliks choruje na Zespół Downa, dlatego adopcja dzieci jest trudniejsza i mniej pewna. Piotrek obawia się trafić do domu dziecka, bo wie, że nie będzie tam jak teraz, u przyszywanych ,,cioci” oraz ,,wujka”.

W pewnym momencie musi on stanąć przed bardzo ważną decyzją: czy zdecyduje się odsunąć szansę na nowy dom, jeżeli będzie musiał zamieszkać w nim bez brata?

Mój brat Feliks choć w sposób czytelny i zrozumiały wyjaśnia kwestie dotyczące adopcji, domu dziecka – jest przede wszystkim opowieścią o tym jak być dobrym bratem. Pokazuje, że na świecie liczy się tylko kilka rzeczy, i że czasami warto z czegoś zrezygnować, żeby nigdy nie żałować porzuconych więzi.

Autorka z doświadczeniem pracy z dziećmi, działań z Fundacją Mam Marzenie czy pracy w ośrodku adopcyjnym, pokazuje czytelnikom w różnym wieku, że miłość i dobre zakończenia są wszędzie – czasami trzeba na nie tylko trochę zaczekać.

Bardzo polecam Mój brat Feliks wszystkim odbiorcom powyżej 7 roku życia. Uwaga – wzrusza do łez.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwoliteratura.pl/ksiazki/moj-brat-feliks/

Artykuł Mój brat Feliks – recenzja książki nie tylko dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Seria: Greenglass House

Autor: Kate Milford

Okładka: Maciej Szymanowicz

Tłumaczenie: Anna Anita Wicha

Wydawnictwo: Dwukropek

Rok wydania: 2020

Objętość: prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Mając w pamięci jeszcze pierwszą część serii, czyli ,,Przygoda w Greenglass House”, bardzo ochoczo sięgnęłam po kontynuację, mając nadzieję, znowu przenieść się do nietuzinkowego hotelu z niezwykłą historią i pięknymi witrażami. 

,,Duchy Greenglass House” to drugi tom opowieści Kate Milford o chłopcu Milo oraz jego rodzicach. Rodzina zamieszkuje dawny zajazd dla przemytników, niezmiennie nocując w swoich progach nietypowych gości. 

Akcja rozpoczyna się podobnie jak rok wcześniej, czyli od świąt Bożego Narodzenia, a Milo ma ochotę spędzić ten czas tylko ze swoimi bliskimi. Niestety nie jest mu to dane, student – miłośnik witraży przedłuża swój pobyt, a z niezapowiedzianą wizytą wpadają także dwie bohaterki, które zdążyliśmy już poznać w poprzedniej części, czyli młode złodziejki Georgie i Clem. 

Dziewczyny przynoszą do Greenglass House kolejną tajemnicę i zarazem zagadkę do rozwiązania. Pewna niezwykła mapa zwana derrotero, pomysłu wybitnej przemytniczki Violetty Cross, jest poszukiwana nie tylko ze względu na wysoką wartość kolekcjonerską, ale przede wszystkim – przez wzgląd na jej szerokie zastosowanie. Jak mówi legenda, to bardzo precyzyjny obraz okolicy, który jest w stanie zdradzić wiele tajemnic niepowołanym osobom. Czy uda się ją odnaleźć? Czego przy okazji dowiedzą się bohaterowie o samej Violettcie?

Akcja książki ,,Duchy Greenglass House” prowadzona jest w większości raczej niespiesznie. Zdecydowanie fabuła przyspiesza dopiero pod koniec lektury, kiedy Milo wraz ze swoją ,,nie do końca rówieśniczką” Maddy, odkrywają krok po kroku wszystkie tajemnice. Trzeba przyznać, że jest to moment niezwykle ekscytujący i satysfakcjonujący dla czytelnika. 

Co ciekawe, w tej części pojawia się również tajemnicza Straż, czyli grupa ludzi, których łączy coś więcej niż tylko tradycja. Wszyscy pochodzą z Wolnej Strefy, o której pozostali mieszkańcy wypowiadają się jak o miejscu dla umysłowo chorych.

Autorka wyjątkowo dużo miejsca poświęciła w tej części serii także rozważaniom na temat ludzkiej psychiki. Wątek adopcji Milo oraz targające nim wewnętrzne wątpliwości i problemy został tutaj bardzo szczegółowo rozpisany (może nawet zbyt szczegółowo, jeśli mam być szczera). 

Greenglass House stał się w zasadzie dla mnie symbolem-miejscem, które na pozór rysuje się jako bezpieczna przystań z domową atmosferą, a której spokój zostaje jednak gwałtownie zachwiany. Przenikają do niego niebezpieczeństwa, źli ludzie i niecne intencje, które burzą ten misternie budowany porządek. 

Autorka przemyca w fabule bardzo ciekawe obserwacje na temat ludzkiej natury, ale przede wszystkim, niezmiennie, jest to książka dla dzieci, w której elementy powieści detektywistycznej łączą się z fantastyką i baśniowością. 

Taka lektura, choć może nie najlżejsza, daje jednak sporo satysfakcji. 

Polecam ją dzieciom powyżej 9. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://dwukropek.com.pl/ksiazki/duchy-hotelu-greenglass-house/

Artykuł Duchy Greenglass House – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł:

Seria: Greenglass House

Autor: Kate Milford

Okładka: Maciej Szymanowicz

Tłumaczenie: Anna Anita Wicha

Wydawnictwo: Dwukropek

Rok wydania: 2019

Objętość: prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Wydawnictwo Dwukropek specjalizuje się w świetnych seriach książkowych dla dzieci, w których wielkie nadzieje przeplatają się ze szczyptą magii, tajemnic oraz niezwykłymi splotami akcji. 

,,Przygoda w Greenglass House” to właśnie pierwsza książka najnowszego cyklu, którego kolejne tomy są już w planach. Ich autorką jest Kate Milford, a do tej pory w języku angielskim ukazało się aż 5 części. 

Głównym bohaterem książek jest Milo – kilkuletni chłopiec, który wraz ze swoimi przybranymi rodzicami mieszka w niezwykłym domu-zajeździe oddalonym od miasteczka, w trudno dostępnym miejscu. 

Właśnie zbliża się Boże Narodzenie i rodzina spodziewa się odpocząć. Nie przewidują gości, dlatego pojawienie się pierwszego bardzo ich zaskakuje. Okazuje się jednak, że to nie koniec niespodzianek. Greenglass House, czyli Dom z zielonego szkła będzie musiał tej zimy pomieścić całą gromadkę osób, którzy z tajemniczego powodu pojawili się w nim akurat teraz.

Każdy z gościł przybył w pojedynkę, każdy różni się czymś od innych, ale wszystkich łączy niezdrowa fascynacja domem i jego historią. 

Okazuje się bowiem, że Greenglass House był kiedyś własnością pewnego bardzo sławnego przemytnika. Do dzisiaj noclegu szuka w nim wiele osób, które czasami szmuglują coś przez pobliską granicę. 

Milo razem ze swoją nową koleżanką Maddy pod pretekstem zabawy odkryją co łączy gości zajazdu z samym domem. Kto z nich jest złodziejem i kto ma złe zamiary, oraz kto przywiedziony został w to miejsce z powodu… miłości. 

Na czytelników czeka także zaskakujący koniec, który sprawi, że będzie chciało się przeczytać tę książkę jeszcze raz!

,,Przygoda w Greenglass House” to także ważne rozważania na temat bycia adoptowanym, rozmyślania nad swoim pochodzeniem oraz przynależnością do grupy. Milo kocha swoich nowych rodziców, ale nie może przestać myśleć o mamie i tacie, którzy go porzucili. 

Nowa przygoda z pewnością pozwoli mu nabrać szerszej perspektywy na swoją sytuację. 

Polecam tę książkę wszystkim dzieciom powyżej 9. roku życia i z ciekawością oczekuję kolejnych tomów!

Link do strony Wydawnictwa: http://www.dwukropek.com.pl/ksiazki/przygoda-w-greenglass-house/

Artykuł Przygoda w Greenglass House – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.