Macierzyństwo oraz tacierzyństwo wywracają cały świat do góry nogami. Od momentu pojawienia się dziecka, przestaje się liczyć ,,ja” i liczy się już tylko ,,my”. 

Czym jest miłość rodzicielska?

Bycie odpowiedzialną lub odpowiedzialnym za drugiego człowieka w takim absolutnie pełnym zakresie wiąże się jednak nie tylko ze zmianami organizacyjnymi czy postrzeganiem siebie. To również wielka odpowiedzialność i ogromny zaszczyt móc pełnić rolę mamy lub taty.

Nowa seria od wydawnictwa HarperKids Susannah Shane oraz Britty Teckentrup w poetycki, ale równocześnie bardzo prosty sposób opisuje czym jest miłość rodzicielska. W zależności od tego, po którą z poniższych książek sięgniecie:

• Od kiedy jestem twoją mamą,
• Od kiedy jestem twoim tatą,

będziecie mogli spojrzeć na dwie różne, choć bardzo podobne relacje.

Od kiedy jestem twoim tatą

Relacja ojciec-dziecko kojarzy się w książce o dwóch wydrach z przygodami, doświadczaniem nowych rzeczy, ale także próbowaniem, kontrolowanym ryzykowaniem i ochroną.

Tata jest tutaj tym, który zachęca dziecko do samodzielności, jednocześnie mając je bezustannie na oku. Kojarzy się on z kimś, kto daje poczucie bezpieczeństwa, otula silnym ramieniem i zawsze jest na wyciągnięcie ręki, kiedy się go potrzebuje.

Od kiedy jestem twoją mamą

Z kolei druga książka tej serii, poświęcona została relacji małym zajączkom – mamie i jej dziecku; jest bardziej nastawiona na bliskość oraz czułości.

Bohaterka, która przemawia jako pierwszoosobowy narrator, zapewnia zajączka o swoim oddaniu, obecności oraz wsparciu. Podobnie jak poprzednia pozycja, to pełna ciepła, pozytywnych emocji lektura, którą śmiało można włączyć w rytuał codziennego, wieczornego zasypiania.

Książki, które błyszczą

Zarówno Od kiedy jestem twoim tatą jak i Od kiedy jestem twoją mamą wyróżnia spośród innych książek wydanie. Nie tylko bowiem ich okładki pokrywa mieniająca się w słońcu złota lub srebrna folia. Każda rozkładówka to zabawa światłem i piękne, błyszczące akcenty.

Książki stają się więc podwójnie prezentowe – raz, ze względu na treść, a dwa – są niczym cukierki wśród lektur, które przyciągają i cieszą wzrok, ale równocześnie za którymi stoi wartość bliskości, budowania relacji oraz upewniania się o wzajemnym uczuciu.

Polecam je maluchom już powyżej 2 lat, oraz oczywiście wszystkim rodzicom.

Link do strony wydawnictwa: https://harpercollins.pl/

Artykuł Od kiedy jestem – recenzja serii na Dzień Mamy i Dzień Taty pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Niektóre książki wydają się być stworzone do czytania na głos. Ich treść, ładunek emocjonalny oraz przesłanie wybrzmiewają w pełni dopiero wtedy, kiedy słowa kierowane przez konkretną osobę, trafiają do uszu odpowiedniego słuchacza.

Literacka seria o rodzicielskiej miłości

Dokładnie tak jest w przypadku nowej serii, która ukazała się nakładem wydawnictwa Agora dla dzieci. Składa się ona z trzech części. Można sięgać po nie naprzemiennie lub wybrać jedną, tą ulubioną.

Twórcami Kocham cię tak mocno!, Tata kocha cię tak mocno! oraz Mama kocha cię tak mocno! jest autorka Capucine Lewalle, a za ilustracje odpowiada Maud Legrand. Panie przygotowały książki-laurki, które pomagają rodzicom w otuleniu dzieci kołderką ciepłych słów, jednocześnie podkreślając ich wyjątkowość.

Książki dla dzieci (i ich rodziców) wypełnione dobrymi emocjami

Teksty w przekładzie Jarosława Mikołajewskiego oraz Magdaleny Mikołajewskiej to rymowane, dość uniwersalne historie, z którymi łatwo może utożsamić się każda rodzina.

W zależności od tego, po którą książkę z serii sięgamy, narracja skupia się na trochę innej relacji. W Kocham cię tak mocno! jest ona najbardziej wszechstronna. Choć na ilustracji widzimy mamę i chłopca, to można ją czytać z perspektywy dowolnej płci (najwyżej w jednym miejscu zmieniając słowo).

Z kolei w Tata kocha cię tak mocno!  jak i w Mama kocha cię tak mocno! bohaterowie scharakteryzowani są już bardziej konkretnie. Książka o relacji z tatą wydaje się przygodowa, a ta o więzi mamy i dziecka – intymna oraz czuła. We wszystkich jednak powyższych przypadkach, lektury wypełnione są od pierwszej do ostatniej strony miłością.

Trening wyobraźni

Seria Kocham cię tak mocno! została dobrze wyważona pod kątem odbiorców. Z jednej strony zawiera tradycyjne wzorce rodziny – mama jest tą, która się martwi, a tata tym, który spędza czas na majsterkowaniu i naprawianiu rzeczy. 

Wystarczy jednak zagłębić się w lekturę, żeby zobaczyć krzątającego się mężczyznę w kuchni, mamę-żołnierkę czy ojca na ślubie swojej córki z ukochaną. Co więcej, czy to tekst czy ilustracje zachęcają odbiorców, aby ci puścili wodze wyobraźni, poszukując na swoich przykładach małych symboli codziennego oddania.

Ziemia pełna jest różnorodnych, interesujących osób, ale najważniejszymi jest dziecko, mama i tata, którzy są dla siebie całym światem.

Polecam wszystkie książki z tej serii każdemu, kto tylko lubi rymowane historie pełne miłości. Najlepiej czytać je tuż przed snem, aby melodyjny tekst pomógł się wyciszyć po intensywnym dniu oraz zapewnił maluchy o bezgranicznej miłości ich rodziców do nich.

Link do strony wydawnictwa: https://agoradladzieci.pl/autorzy/capucine-lewalle/

Artykuł Kocham cię tak mocno – recenzja serii książek dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Często się słyszy od przyrodników badających zwyczaje poszczególnych gatunków, że ludzie mogliby się wiele nauczyć od zwierząt. Zupełnie nie dziwią mnie więc książki o szeroko rozumianej faunie, których bohaterowie inspirują młodszych i starszych do naśladowania ich dobrych nawyków. 

Przyrodnicza seria książek dla dzieci

Ostatnio nakładem wydawnictwa Świetlik ukazały się dwie nowości – o miłości między niedźwiedzicą a niedźwiedziątkiem, a także o rodzinie małych wyder.

Obie stworzyła utalentowana Sarah Noble. Z tego, co się orientuję, to pierwsze książki tej amerykańskiej autorki wydane nie tylko w Polsce, ale i ogólnie w całej jej obiecująco zapowiadającej się karierze.

Pozycje ,,Silna jak rzeka” jak i ,,Idealny kamyk” łączy silny nacisk na kwestie relacji między zwierzątkami, ale także ważny aspekt przyrodniczy. Autorka nie próbuje udawać, że bohaterowie książek to tylko ludzie przebrani w urocze stroje. To historie, które mogłyby być zaczerpnięte z obserwacji i moim zdaniem to jeden z ich ważniejszych atutów.

Silna jak rzeka – książka o rodzicielskiej miłości

W kontekście zbliżających się Walentynek czy też nieco późniejszego Dnia Mamy, trudno będzie znaleźć książkę bardziej uroczą niż ,,Silna jak rzeka”. To obrazkowa opowiastka pisana z punktu widzenia młodego niedźwiadka obserwującego rzeczywistość przez pryzmat swojej mamy. 

Jak to maluch, wydaje mu się, że wie już o otaczającym go świecie wszystko. Myśli, że jest wielki, a niedźwiedzie to najsilniejsze istoty, które występują w przyrodzie. Jego mama uważa jednak inaczej. Podkreśla jak wielką siłę ma rzeka, a także jak ważna jest w życiu cierpliwość.

,,Silna jak rzeka. Książka o rodzicielskiej miłości” to historia z którą utożsami się każde dziecko oraz każdy rodzic. Trud wychowania nowego pokolenia, przekazania mu nie tylko uczuć, ale również doświadczenia i wskazówek to wyzwanie, z którym muszą sobie radzić niemal wszyscy dorośli. Jest to jednak jedno z najpiękniejszych oraz najbardziej satysfakcjonujących zadań, którego można się podjąć.

Ta książka pokazuje esencję tej relacji, rozczulając i edukując prostolinijnością oraz emocjami.

Link do księgarni: https://www.taniaksiazka.pl/silna-jak-rzeka-ksiazka-o-rodzicielskiej-milosci-noble-sarah-p-1920337.html

Idealny kamyk – książka o sile rodziny

O ile poprzednia pozycja skupiała się na zawężonej relacji matka-dziecko, w ,,Idealnym kamyku” pierwsze skrzypce gra przede wszystkim rodzeństwo. Rodzina wyderek spędza beztroski czas na zabawie. Rodzice maluchów dają im jednak kilka cennych lekcji.

Każda wydra powinna mieć odpowiedni kamyk, żeby z jego pomocą dostać się do małży, którymi te zwierzątka się żywią. W książce ,,Idealny kamyk” można ten tytułowy przedmiot traktować w dwojaki sposób – dosłownie, tak jak przed chwilą napisałam, lub symbolicznie.

Mam bowiem wrażenie, że kamyk jest tutaj także relacją pomiędzy członkami rodziny wyder. To miłość między rodzicami a rodzeństwem, którą muszą oni pielęgnować, żeby być w życiu szczęśliwe i bezpieczne.

Link do księgarni: https://www.taniaksiazka.pl/idealny-kamyk-ksiazka-o-sile-rodziny-noble-sarah-p-1920338.html

Zarówno ,,Idealny kamyk” jak i ,,Silna jak rzeka” to książki niezwykle interesujące. Za pomocą niewielu słów oraz wymownych obrazków przekazują czytelnikom cenną wiedzę dotyczącą najważniejszych wartości. Gdybym miała jednak wybrać, która z nich w pełni podbiła moje serce, wskazałabym ,,Silna jak rzeka”, choć podejrzewam, że jest to wybór mocno subiektywny.

Będą odpowiednie dla dzieci już powyżej 3 roku życia.

Artykuł Rozbrajające nowości od wydawnictwa Świetlik pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Niuniuś śpi bez mamy
➜ Seria: Niuniuś
➜ Autorka: Aga Nuckowski
➜ Ilustracje: Ola Szwajda
➜ Wydawnictwo: Natuli
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych, dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna 

Nowy Niuniuś! – wykrzyknęli radośnie wszyscy rodzice tych dzieci dla których Niuniuś, czyli mały prosiaczek z kępką szczecinki nad czołem, stał się ulubionym bohaterem książek dla najmłodszych. Ostatnio pisałam już o:

• Niuniuś i wiosna,
• Niuniuś i lato,
• Niuniuś i niemiły pan.

Jak pomoc dziecku zasypiać samodzielnie

,,Niuniuś śpi bez mamy” należy do książek w formacie zbliżonym do kwadratu, które składają się z jednego opowiadania. Autorka Aga Nuckowski porusza w tej części kwestię samodzielnego spania we własnym pokoju oraz łóżku.

Dla wielu maluchów spędzenie nocy bez bliskości rodzica to duże wyzwanie. Przyzwyczajenie do wtulania się w mamę lub tatę, a spanie samemu w łóżeczku to znacząca zmiana, której wprowadzenie często jest trudne zarówno dla dzieci jak i dla dorosłych. Ważne, aby pamiętać o kilku ważnych aspektach i przede wszystkim… nie robić nic na siłę.

Samodzielne spanie dziecka a wsparcie rodziców

W książce ,,Niuniuś śpi bez mamy” narrator pokazuje pewien proces usamodzielniania się. Przede wszystkim widać, że malec jest już na etapie robienia wielu rzeczy bez pomocy dorosłego. Jego mądra mama tylko wzmacnia w nim tę postawę, jednocześnie zachowując wspierające i pełne bliskości podejście.

Niuniuś próbuje spać sam w nowym łóżku, ale zarazem boi się zostać bez nikogo w pokoju. Jakiś żartowniś powiedziałby pewnie, że są w nim dwa wilki… Powracając jednak do poważnego tonu – nic dziwnego, że nasz główny bohater obawia się zmiany. Najlepszym jednak, co otrzymuje od swoich rodziców, jest wsparcie oraz możliwość ,,awaryjnego” położenia się spać z nimi. Niuniuś po prostu wie, że drzwi sypialni mamy oraz taty będą zawsze dla niego otwarte.

Wieczorne rytuały zasypiania

Niuniuś musi sam dojść do wniosku, że wygodniej jest spać w pojedynkę. Nikt jednak nie narzuca mu tej myśli oraz nie zmusza do samodzielności. W ,,Niuniuś śpi bez mamy” pokazany zostaje pewien proces. Książka jest więc wartościową pomocą nie tylko dla dzieci (pokazując im rozwój Niuniusia, jednocześnie zachęca do własnego rozwoju), ale jednocześnie pozostawia cenne wskazówki samym rodzicom. 

Na rozkładówkach znajdziecie m.in. obrazkową książkę ,,Kołysanki”, które także mogą wspomóc proces wieczornych rytuałów i samodzielnego zasypiania. Warto również sięgnąć po ,,Wierszyki na dobranoc”.

Dla kogo jest ta książka?

Pisząc o Niuniusiu, nie sposób przemilczeć także jego ilustracyjną stronę. Ola Szwajda jak zawsze spisała się na medal, oferując małym odbiorcom proste obrazki, na których rysunkowy Niuniuś doskonale odwzorowuje zachowania kilkulatków. Jego mimika, a także mimika jego rodziców czy pojedyncze detale, których można dopatrzeć się na rozkładówkach, sprawią frajdę dorosłym i dzieciom!

Polecam ,,Niuniuś śpi bez mamy” wszystkim tym, którzy mają w bliskiej perspektywie wyzwanie zdobywania samodzielności.

Link do strony wydawnictwa: https://natuli.pl/pl/p/Niunius-spi-bez-mamy/26312

Artykuł Niuniuś śpi bez mamy – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Jane Chapman jest brytyjską autorką oraz ilustratorką książek dla dzieci. Cieszy się ogromną popularnością zarówno wśród małych jak i większych czytelników. Jej publikacje są regularnie wyprzedawane w całych nakładach, a te już niedostępne – z pasją wyszukiwane w antykwariatach lub licytowane z drugiej ręki.

Na mojej stronie znajdziecie recenzje na przykład:

• Czy to już święta?,
• Święta pana Misia.

STŁUCZONA DONICZKA POCZĄTKIEM PIĘKNEJ HISTORII

Wydana ostatnio przez Wydawnictwo Wilga, także misiowa książka, tym razem nie jest jednak pozycją świąteczną. ,,Kocham cię całym sercem” to zupełnie jak sugeruje sam tytuł, historia o rodzicielskiej, bezgranicznej miłości do dziecka.

Misia, która jest główną bohaterką tej książki, to niedźwiadek pełen energii i rozmaitych pomysłów. Kiedy pewnego dnia wygrywa pałeczkami na niewidzialnej perkusji – wykorzystując do tego różne przedmioty w domu i ogrodzie, zdarza się wypadek. Misia przypadkowo tłucze doniczkę mamy, a ulubiony kwiatek łamie się na pół. 

Niedźwiadka boi się, że mama będzie się złościć. Okazuje się jednak, że choć pewnie jest jej trochę przykro, kocha tak bardzo swoją córkę, że jest jej w stanie wszystko wybaczyć.

MIŁOŚĆ, KTÓRA POMAGA SAMODZIELNIE ROZWIĄZYWAĆ PROBLEMY

Cała książka opiera się na miłości, jako sile napędowej do pokonywania rozmaitych problemów i przezwyciężaniu przeciwności losu. Misia biorąc udział w zawodach sportowych w przedszkolu czy bawiąc się latawcem uczy się, że nawet kiedy coś jej nie wychodzi, może sobie ze wszystkim sama poradzić. To pozytywne nastawienie ma swoje źródło właśnie we wsparciu jej mamy, która jest pełna wyrozumiałości, ale i wiary we własne dziecko.

Co ciekawe, w ,,Kocham cię całym sercem” mamy również pewien twist. Okazuje się, że nawet kiedy rodzicowi coś się nie uda, wie że może liczyć na zrozumienie swojego dziecka. 

DLA KOGO JEST TO KSIĄŻKA?

Książka uczy akceptować siebie, takimi jacy jesteśmy. Pozostawia w czytelnikach i słuchaczach przyjemne ciepełko, gwarantuje poczucie bezpieczeństwa oraz miłe wrażenia ze wspólnie spędzonego czasu. 

Kolorowe, baśniowe ilustracje pozwalają skupić się na pozytywach oraz wierzyć, że każda historia ma dobre zakończenie.

Książka będzie odpowiednia dla maluszków już powyżej 1 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/kocham-cie-calym-sercem-jane-chapman-sku28268a249953ddee9cec.html

Artykuł Kocham cię całym sercem – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Bartłomiej i Karmelek. Genialna niespodzianka
➜ Seria: Bartłomiej i Karmelek
➜ Scenariusz: Sylvia Vecchini
➜ Rysunki: Sualzo
➜ Tłumaczenie: Jacek Drewnowski
➜ Wydawnictwo: Egmont Polska
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych, co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Bartłomiej i jego syn Karmelek to bohaterowie komiksowej serii dla najmłodszych, którzy ujęli mnie wraz z premierą pierwszej części książki w 2021 roku!

Ostatnio ukazała się kolejna bajka z ich udziałem – ,,Bartłomiej i Karmelek. Genialna niespodzianka”. Autorką tekstu jest Silvia Vecchini, a rysunki stworzył artysta o pseudonimie Sualzo. Książki należą do cyklu Wydawnictwa Egmont Polska ,,Mój pierwszy komiks 5+”. W jego ramach ukazały się również serie: ,,W cieniu drzew” (w tym samym formacie), ,,Opowieści z Bukowego Lasu” oraz ,,Pan Borsuk i Pani Lisica”. 

Najnowsza fabuła o Bartłomieju oraz Karmelku – rodziny niezwykle sympatycznych osiołków, rozgrywa się wokół urodzin młodszego z nich. Tak jak w poprzedniej części ,,Bartłomiej i Karmelek. Najlepsze miejsce” tata Karmelka cechuje się wyjątkową wręcz ambicją. Widać wyraźnie, że zrobiłby wszystko, żeby przychylić nieba swojemu dziecku, bez względu na jakiekolwiek konsekwencje.

Urodziny także przygotowuje bardzo skrupulatnie. Zamawia basen z tysiącami małych piłeczek, organizuje prawdziwy latający balon, a nawet własnoręcznie zbija tor do jeżdżenia deskorolką! 

Jednym z bardziej rozczulających momentów jest dla mnie ten, kiedy Karmelek po przebudzeniu biegnie do taty i wspólnie pieką babeczki. Dzięki dokładnie rozrysowanym komiksowym kadrom i praktycznie kilku słowom tekstu, ta historia trafi nawet do tych maluchów, które jeszcze nie czytają samodzielnie. Śledząc rysunki będą mogli powracać do tej historii i wyobrażać sobie, jak rozgrywa się ona na ich oczach.

W ,,Bartłomieju i Karmelku. Najlepsze miejsce” nie wszystko idzie jednak tak jak powinno – przynajmniej z perspektywy taty osiołka. Okazuje się, że basen zamiast piłeczek, wypełniony jest wodą, goście przychodzą dużo za wcześnie, a babeczki, nie licząc jednej, palą się na wiór. Czy jednak to wszystko martwi jego syna? Absolutnie nie! Dla Karmelka to wciąż są najlepsze urodziny na świecie.

Seria ta jest według mnie jedną z najbardziej udanych, pokazujących jak wielką miłością darzą rodzice swoje dzieci. Bez względu na to jak dużo trzeba dla nich poświęcić, dorośli są gotowi na wszystko.

,,Bartłomiej i Karmelek” wypełniają ciepłe obrazki, a format zapewnia panoramiczne wrażenia. Dodatkowo okładka wypełniona miękką pianką pozwala na dobrą ochronę zawartości, przy jednoczesnej wygodzie użytkowania.

Polecam tę część wszystkim dzieciom powyżej 4 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://egmont.pl/Moj-pierwszy-komiks-5-.-Bartlomiej-i-Karmelek.-Genialna-niespodzianka.-Tom-2,60975127,p.html

Artykuł Bartłomiej i Karmelek. Genialna niespodzianka – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Teksty: Katarzyna Lajborek

Ilustracje: Przemysław Liput

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: ma dużo zalet

Recenzja:

Wyszukiwanki mają mnóstwo zalet – pozwalają ćwiczyć uważność, wyszukiwać szczegółów i przeprowadzać trening zwracania uwagi na detale w kontekście pewnej całości. 

,,Opowiem ci, mamo, co robią dorośli” jest ostatnią nowość Przemka Liputa, którego można kojarzyć między innymi z ilustracji do serii ,,Jano i Wito”. Teksty zostały napisane przez ilustratora oraz Katarzynę Lajborek. 

Pozycja bazuje na doskonałym pomyśle – w telewizji planowana jest premiera nowego programu telewizyjnego. Ma nazywać się (nieprzypadkowo) ,,Co robią dorośli”! Do udziału w tym reality show zaproszono kilka rodzin, których życie będziemy śledzić na kolejnych rozkładówkach. 

Na początku pobieżnie je poznajemy. Wiemy już, że w programie wystąpi pięć grup dorosłych oraz ich dzieci, a czasami nawet i zwierząt. Ukazane są tu różne, choć raczej tradycyjne modele rodzin. 

Po przedstawieniu zaglądamy w porannych godzinach do trzech mieszkań. Strony pokazują nam te chwile, kiedy wszyscy przygotowują się do nowego dnia. W kuchniach panuje wesoły rozgardiasz, członkowie rodziny jedzą śniadanie lub dopiero je przygotowują. Mamy także urywek z pobytu w łazience i zabawy z dziećmi przed lustrem.

Nagle jednak czytelnik trafia przed blok, w którym żyją wszystkie rodziny – towarzyszy im w drodze do pracy, widzi fragment z deszczowego dnia oraz obserwuje powrót do domu. W międzyczasie ma dziwną scenę z zamkniętego supermarketu, scenkę z parku i basenu. 

Nie wiem czy był to celowy zabieg autorów, ale ,,Co robią dorośli” staje się z każdą kolejną stroną, coraz bardziej chaotyczną opowieścią. Nie dość, że na rozkładówkach znajduje się mnóstwo detali, to w dodatku umyka ten główny pomysł, który wydawał się na początku tak dobry, a który nie jest wcale realizowany.

U dołu stron mamy co prawda rozmaite wywiady z różnymi członkami rodziny oraz zadania aktywizujące, ale nie do końca spajają się one w jedną całość. Ma się wrażenie, jakby autorzy chcieli pokazać czytelnikowi, że dorośli nie są idealni, czasami zasypiają, czasami są zbyt wrażliwi, a czasami po prostu potrzebują czasu dla siebie. Z tego dobrego pomysłu, wyszedł jednak jakiś misz-masz sprawiając, że główne przesłanie zupełnie umyka najmłodszym odbiorcom. 

Być może myląca jest ta pierwsza rozkładówka ze studiem lub sam brak ciekawego zakończenia. Mało też skupia się autor na samych dorosłych, bo choć tak sugeruje tytuł, oni wcale nie są tu jakoś bardzo istotni. 

Mimo wszystko jest to książka, która wyróżnia się wśród innych i choćby dlatego warta jest przeczytania. Może posłużyć po prostu jako udana wyszukiwanka oraz pozycja aktywnościowa na znudzone wieczory. 

Będzie odpowiednia dla dzieci powyżej 6 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://nk.com.pl/opowiem-ci-mamo-co-robia-dorosli/2849/ksiazka.html#.X9ESeC0kkkg

Artykuł Opowiem ci, mamo, co robią dorośli – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: Nie mogę, trzymam dziecko. Rodzicielstwo bez instrukcji obsługi

Autor: Ksenia Potępa

Ilustracje: Ksenia Potępa

Wydawnictwo: Znak literanova

Rok wydania: 2020

Objętość: prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla rodziców

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Poszukujecie książki-poradnika o rodzicielstwie, który powie Wam jak łączyć pracę zawodową z zadaniami matki? Tekstów, które zdradzą mistyczną tajemnicę wszechświata jak być pełnym energii, gotowym na pokazywanie dziecku uroków życia i zachwycaniu się wraz z nim tysiącem atrakcji blisko Was? A może jesteście zainteresowani lekturą, dzięki której dowiecie się jak układać zbilansowane obiadki, żeby dzieci rosły duże i silne? 

W ,,Nie mogę, trzymam dziecko” niczego takiego nie znajdziecie. Autorka Ksenia Potępa wprowadza czytelników w świat rodzicielskiego chaosu, nieposkładanych uczuć i wielu wylewów miłości. Dodatkowo całość okrasza mnóstwem humorystycznych ilustracji, które i rozśmieszą, i… wzruszą.

Jeżeli kojarzycie już skądś ten charakterystyczny styl ilustratorki, prawdopodobnie odwiedziliście wcześniej jej media społecznościowe, np. tutaj – https://www.facebook.com/trzymajdziecko/ lub tutaj – https://www.instagram.com/trzymajdziecko/. Ewentualnie czytaliście książkę, którą Ksenia Potępa zilustrowała – ,,Dziecko dla odważnych”.

Tym razem jest to jednak w pełni autorska pozycja, nad wydaniem której pracowała ona oraz cała jej rodzina (intencjonalnie, bądź nie). 

,,Nie mogę, trzymam dziecko” to typ lektury ,,parentingowej” (celowo wzięłam w cudzysłów), którą cenię najbardziej. Zbiór luźnych przemyśleń, napisanych w lekkim stylu, do czytania wyrywkowo, w biegu, w autobusie czy czekając w kolejce na coś bardzo pilnego do załatwienia, kiedy można wyjść wreszcie z domu.

Autorka reprezentuje w niej bardzo zdrową postawę – jesteśmy tylko ludźmi. Odważnie obala mit, który czy to w czasach PRL-u czy może jeszcze wcześniej urósł do kolosalnych rozmiarów. Twierdził on, że kobieta powinna dbać o porządek kosztem swojego samopoczucia. Że powinna być twarda jak skała, wszystko-ogarniająca i zawsze stawiająca swoje macierzyństwo na pierwszym miejscu.

W ,,Nie mogę, trzymam dziecko” przeczytacie jednak żeby żyć przede wszystkim w zgodzie ze sobą, bo tylko tak można być dobrą i szczęśliwą matką. W razie pogorszenia nastroju autorka przygotowała nawet kilka kuponów, które można powielić i dowolnie z nich korzystać.

To książka, którą świetnie (i szybko!) się czyta nie tylko ze względu na lekki i przyjemny styl. Zadbano w niej także o to, żeby była fikuśna wizualnie, dlatego co rusz nasze oko przyciąga – a to motylek, a to bębenek czy inny miły obrazek. Tekst jest wzięty w ramki, a ważne słowa podkreślono na różowo dla większej powagi i znaczenia. 

,,Nie mogę, trzymam dziecko” to rewelacyjna książka, jeżeli poszukujecie powiernika w swojej egzystencji, najlepszego przyjaciela, pocieszyciela i chwili wytchnienia. Słowa – nie mogę, trzymam książkę, nabierają z nią nowego znaczenia!

Polecam przyszłym, teraźniejszym i przeszłym rodzicom oraz wszystkim, którzy mają ochotę miło spędzić czas.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.znak.com.pl/ksiazka/nie-moge-trzymam-dziecko-rodzicielstwo-bez-instrukcji-obslugi-potepa-ksenia-178665

Artykuł Nie mogę, trzymam dziecko. Rodzicielstwo bez instrukcji obsługi – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Max Porter

Tłumaczenie: Jerzy Łoziński

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Rok wydania: 2019

Objętość: prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla dorosłych

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

,,Lanny” zainteresował mnie natychmiast, kiedy o nim po raz pierwszy usłyszałam. Wystarczyło tylko kilka haseł o tej książce: baśń, mityczny, dziwny chłopiec – żeby rozbudzić moją ciekawość. 

Pierwsze zaskoczenie czekało zaraz po otwarciu historii na początkowych rozkładówkach. Zdecydowanie nie jest to typowe rozmieszczenie tekstu dla powieści. Pogrubiona czcionka oraz falujące zdania, często nachodzące na siebie, urywane, dużo pustej przestrzeni pomiędzy akapitami; trzeba było najpierw przyzwyczaić się do tej konwencji, żeby zacząć rozumieć tekst. Było to łatwe i przyjemne zadanie. Każdy czytelnik lubi czuć się zaskakiwany, a w przypadku ,,Lanny’ego” niespodzianka goni niespodziankę.

Dość szybko można się jednak zorientować, że zdecydowanie nie jest to książka dla dzieci. Nie będzie odpowiednia nawet dla starszych uczniów szkoły podstawowej, może (z podkreśleniem tego słowa) będzie w stanie odpowiednio ją odczytać dopiero młodzież. 

Nie znaczy jednak, że jest ona zła – wręcz przeciwnie. 

,,Lanny” to opowieść, której narracja toczy się wielotorowo. Poznajemy większą część historii z punktu widzenia 3 dorosłych oraz… Praszczura Łuskiewnika. To mityczna postać, która żyje poza czasem, nie ma określonej formy fizycznej i odbiera napływające bodźce całym sobą. 

Praszczur Łuskiewnik wydaje się być kreowany przez autora Maxa Portera na czarny charakter tej powieści. Z czasem jednak okaże się, jak prawda lubi być przewrotna. 

Główną i najważniejszą postacią tej książki jest jednak tytułowy Lanny; kilkuletni chłopiec, który inaczej niż jego rówieśnicy postrzega rzeczywistość. Jest wrażliwy, ciekawy świata i pełen empatii. 

Pewnego dnia Lanny zapada się pod ziemię. Szukają go rodzice, którzy sami są bardzo ciekawymi postaciami w tej pozycji. Szuka go także Pete – podstarzały artysta, który odnajduje w chłopcu prawdziwego przyjaciela. 

Jestem przekonana, że zakończenie będzie dla większości czytelników dużym zaskoczeniem. 

,,Lanny” to wyjątkowa książka nie tylko ze względu na swoją nietypową formę, ale także na ważny przekaz. W wielu miejscach otwarcie krytykuje współczesne społeczeństwo, pokazuje absurdy postrzegania siebie, egoizm i brak wrażliwości. 

Szepty, które z niej płyną, na długo pozostają w pamięci. Można ją przeczytać bardzo szybko, ale tego nie polecam. ,,Lanny” lepiej wybrzmi, jeżeli będzie czytany powoli, w odpowiedniej atmosferze i z czasem dla siebie, żeby móc chwilę pomyśleć o tym, co właśnie zostało nam przekazane. 

Książka, której nie polecam dzieciom, ale zdecydowanie rekomenduję ją dorosłym.

Link do strony Wydawnictwa: https://sklep.zysk.com.pl/lanny.html

Artykuł Lanny – recenzja nietypowej baśni dla dorosłych pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Minus Trzy. Marzenie o własnym zwierzaku”

Seria: Minus Trzy

Autor: Ute Krause

Ilustracje: Ute Krause

Tłumaczenie: Urszula Pawlik

Wydawnictwo: Esteri

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Zwierzolubne dzieciaki, które jeszcze nie mają w swoich domach żadnego podopiecznego, prędzej czy później staną przed swoimi rodzicami z wielkimi, proszącymi oczami i zadadzą ważne pytanie: czy rodzina może się powiększyć?

Niektóre poproszą o chomika, rybkę lub królika. Większość będzie jednak chciała psa lub kota (czasami też jednorożca, ale nawet dzieci wiedzą, że są one niezwykle rzadkie).

Bohater książki ,,Minus Trzy. Marzenie o własnym zwierzaku” jest dinozaurem, ale podobnie jak większość współczesnych, ludzkich maluchów pragnie posiadać zwierzątko, którym mógłby się opiekować i z którym zawiązałby przyjaźń.

Niestety jego mama doskonale wie z czym wiąże się obecność zwierzaka w domu. Nie zgadza się na żadnego milusińskiego. Minus, bo tak ma na imię mały dinozaur, decyduje się wywiesić ogłoszenie i polecić swoje usługi opieki nad zwierzętami innym. W ten sposób udowodni rodzicom, że jest świetnym opiekunem.

Zwierzęta, które jednak powierzono w jego ręce są niezwykle… problematyczne. Musi się naprawdę sporo napracować, żeby były czyste, szczęśliwe i bezpieczne.

Jest już bliski zrezygnowania z posiadania zwierzaka, aż tu nagle dowiaduje się, że rodzice zmienili zdanie. Usłyszeli, jak ładnie zajmował się milusińskimi sąsiadów i sprawili mu prezent!

,,Minus Trzy. Marzenie o własnym zwierzaku” to pełna humoru opowieść o tym, jak wiele jesteśmy w stanie zrobić dla swoich marzeń, i jak ich realizacja nie zawsze idzie w tym kierunku, o jakim myślimy.

Dodatkowym atutem są sympatyczne ilustracje autorki, które kładą duży nacisk na wyraźne podkreślenie emocji bohaterów.

Książką zachwycą się także te dzieci, które po prostu interesują się dinozaurami ( w jej wnętrzu można wyróżnić ich 3 rodzaje: tyranozaura, triceratopsa czy stegozaura).

Seria ,,Minus Trzy” dopiero zaczyna triumfować w Polsce, jednak w języku niemieckim wydano już w jej ramach 9 tytułów! Czekam z niecierpliwością na kolejne, przetłumaczone pozycje o sympatycznym, małym dinozaurze.

,,Minus Trzy. Marzenie o własnym zwierzaku” polecam dzieciom już od 4. roku życia.

Link do strony wydawnictwa:  https://esteri.pl/ksiazka/minus-trzy-marzenie-o-wlasnym-zwierzaku

Artykuł Minus Trzy. Marzenie o własnym zwierzaku – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.