W niewielkim miasteczku Valleby występek nikomu nie ujdzie na sucho! Martin Widmark, autor bestsellerowej (a nawet i już kultowej!) serii o dwójce młodych detektywów kolejny raz udowadnia, że kłamstwo ma krótkie nogi, a nawet najmniejsza poszlaka może prowadzić do prawdy.

Emerytura pastora 

32. tom o tytule Biuro Detektywistyczne Lassego i Mai. Tajemnica kościoła to historia, której akcja w dużej mierze rozgrywa się na ulicy Kościelnej, gdzie znajduje się nie tylko miejscowa, bardzo lubiana kawiarnia, ale także (jak wskazuje sama nazwa) – kościół.

Tak się szczęśliwie składa, że właśnie w tym miejscu zaczynają swój dzień tytułowi Lasse i Maja. Są jednymi z zaproszonych gości na pożegnalną kolację dla pastora. Na szczęście pastorowi nic się nie stało, po prostu odchodzi na zasłużoną emeryturę.

Demaskowanie intryg i przywracanie porządku

Emocje budzi jednak jego planowane zastępstwo. Nie dla wszystkich bowiem kolejny pastor, a właściwie pastorka – Fanny Winter, to odpowiedni wybór. Przekazanie kościoła w jej ręce oraz dziwne wydarzenia z przemowy biskupki, która osobiście stawiła się w Valleby sprawiają, że wszystko staje na głowie.

Dodatkowo, samą głowę traci także komisarz policji, który daje się wodzić za nos, zupełnie jakby miał na oczach klapki. Na szczęście, na straży porządku stoi Lasse oraz Maja, którzy dostrzegając niuanse i wytężając szare komórki, są w stanie zdemaskować intrygi oraz przywrócić ład w mieście.

Książki o mądrych dzieciach i niezbyt bystrych dorosłych

Biuro Detektywistyczne Lassego i Mai. Tajemnica kościoła to kolejna, nieoczywista sprawa młodych detektywów, którzy dzięki temu, że potrafią słuchać oraz są uważnymi obserwatorami, ratują kilka osób przed zgubnymi skutkami swoich decyzji.

Wątek kościelnej hierarchii odgrywa tu dość kluczową rolę, ale warto jednak pamiętać, że mowa tu o kościele protestanckim, gdzie kobiety również mogą być pastorkami czy biskupkami.

Książka ukazuje dorosłych (bez względu na wykonywany zawód) jako osoby, które nierzadko zamiast kierować się rozsądkiem oraz moralnością, wybierają raczej własne, egoistyczne pobudki czy też złudne poczucie satysfakcji.

Dzięki takim lekturom dzieci zyskują nową, cenną perspektywę. Mogą stać się bardziej śmiałe oraz wierzące we własne możliwości. A taka wiara jest równie ważna, co wiary innego rodzaju.

Polecam Biuro Detektywistyczne Lassego i Mai. Tajemnica kościoła czytelnikom powyżej 8 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/produkt/tajemnica-kosciola/

Recenzje książek z serii Biuro Detektywistyczne Lassego i Mai:

• Teatr z Lassem i Mają,
• Tajemnica zamku,
• Diamentowa księga. Detektywistyczne łamigłówki Lassego i Mai,
• Tajemnica srebra,
• Tajemnica filmu,
• Sabotaż w punkcie skupu,
• Tajemnica detektywa,
• Zielona dywersja i inne komiksy,
• Święta w Valleby. Wielka awaria prądu,
• Skradzione muffinki i inne komiksy,
• Tajemnica maskarady,
• Tajemnica dinozaura.

Artykuł Biuro Detektywistyczne Lassego i Mai. Tajemnica kościoła – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Jest spora grupa ludzi na świecie, która chce w coś wierzyć. Niektórzy wierzą, bo tak im łatwiej, inni – bo po prostu tak czują. 

Lucek, Ludwika i sprawa Świętego Jogurta

Zarówno ci, którzy wierzą w rzeczy niewidzialne, jak i ci kierujący się w życiu tylko twardymi, naukowymi faktami, mają prawo robić co im się żywnie podoba (pod warunkiem, że nie przekraczają tej cienkiej granicy prowadzącej do naprzykrzania się i utrudniania codzienności tych drugich).

I to nie jest popularny temat w literaturze dziecięcej, bo o nim nawet wielu dorosłych chyba boi się trochę rozmawiać. Dlatego, kiedy zaczęłam czytać Lucka, Ludwikę i sprawę Świętego Jogurta pomyślałam najpierw, że: oj, ale będzie draka! A zaraz później – trzeba! Przecież trzeba to głośno powiedzieć.

Naiwność czy uznanie

Żyjemy w kulturze, w której dziecko wychowuje się zazwyczaj w duchu jakiejś religii. Ateizm nie jest popularną drogą, choć ostatnio wydaje się to zmieniać. Mateusz Pakuła, autor książki, ale także m.in. reżyser teatralny (jego doświadczenie dramaturgiczne czuć chociażby w dialogach, które są rozpisane jak ta lala), postanowił pokazać, że można inaczej.

W swojej książce dla dzieci, podszytej nieco filozoficznymi rozważaniami, przypomina o rozumie, a właściwie potrzebie logicznego podchodzenia do rzeczywistości. Żeby nie nabierać się na ,,cudowne” działanie suplementów, wymyślone twarze w korze drzewa czy inne, mało prawdopodobne rzeczy – trzeba czytać właśnie taką literaturę.

Objawienie Świętego Jogurta

W Lucek, Ludwika i sprawa Świętego Jogurta poznajemy bardzo miłą rodzinę, składającą się z rodziców, rodzeństwa oraz psa. Wszyscy postanawiają odwiedzić wujka Piotera, który w podobnym czasie staje się właśnie świadkiem paranormalnych odkryć na swoim kuchennym stole.

Okazuje się, że wujek został wybrańcem. Święty Jogurt nie tylko objawił się w jego własnym domu, ale dodatkowo – tylko do niego osobiście przemówił. Pomocny sąsiad/lokalny przedsiębiorca postanowił pomóc wujkowi w (słusznym) rozgłośnieniu sprawy, a następnie w jej… zmonetyzowaniu.

Rodzina ateistów kontra tłum

Święty Jogurt to bohater-karykatura. Przerysowany symbol będącym zlepkiem różnych religii i wierzeń. Rodzina głównych bohaterów jako ateiści, podchodzi do zaistniałej sytuacji czysto pragmatycznie.

Co nie znaczy, że nie musi mierzyć się z wieloma wyzwaniami – wręcz przeciwnie. Okazuje się, że bardzo łatwo uwierzyć w potężny jogurt, a trudno przebić się z sensownymi argumentami do zapalonego tłumu. 

– No ale skoro człowiek umiera raz na zawsze i nikt go po śmierci nie rozlicza, nie nagradza ani nie karze, to po co właściwie być dobrym?

– Jeśli jesteśmy dobrzy tylko po to, żeby zyskać coś później, żeby zyskać nagrodę albo uniknąć kary, to nie jesteśmy naprawdę dobrzy – powiedziała Ludwika.

Mateusz Pakuła, Lucek, Ludwika i sprawa Świętego Jogurta, Rozdział 12 Koniec cudów, str. 135

Lucek, Ludwika i sprawa Świętego Jogurta jest memiczną książką napisaną świetnym językiem; pełną humoru, przewrotności oraz zuchwalstwa. To książka ważna społecznie, prowokująca do samodzielnego myślenia, gdzie obok ukazania różnych postaw i wyborów ludzi, skrywa się także jeszcze głębsze przesłanie – o nieprzepracowanej stracie i tęsknocie za zrozumieniem oraz pocieszeniem.

Polecam ją czytelnikom powyżej 11 roku życia. Mam nadzieję, że jest to początek serii, która z taką odwagą dalej będzie kontynuowana.

Link do strony wydawnictwa: https://agoradladzieci.pl/lucek-ludwika-i-sprawa-swietego-jogurta/

Artykuł Lucek, Ludwika i sprawa Świętego Jogurta – recenzja książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Kot rabina. 12: Przejście przez Morze Czarne
➜ Seria: Kot rabina
➜ Scenariusz: Joann Sfar
➜ Ilustracje: Joann Sfar
➜ Tłumaczenie: Wojciech Birek
➜ Wydawnictwo: Timof Comics
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Kolejny tom wybitnej serii francuskiego mistrza komiksu Joanna Sfara, i kolejna zupełnie inna, nowa, ale również – a jakże! – trochę szalona historia z kotem rabina, rabinem oraz ważnymi wydarzeniami w tle.

Wsparcie rabina na wojnie

Kot rabina. 12 Przejście przez Morze Czarne to opowieść samego rabina z tego, jak został zmobilizowany na wojnę z ramienia Francji. Był wsparciem duchowym nie tylko dla Żydów, ale i muzułmanów, czy katolików. Jego wsparciem był z kolei kot, którego tuż przed wyruszeniem otrzymał ,,na szczęście” od swojej córki Zlabi, znanej już z poprzednich części.

Jeżeli nie mieliście okazji jeszcze ich przeczytać, gorąco to rekomenduję. Recenzje wcześniejszych tomów znajdziecie poniżej:

• Kot rabina 1-5 (tom zbiorczy),
• Kot rabina. 6: Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną,
• Kot rabina. 8: Koszyczek migdałów,
• Kot rabina. 9: Królowa szabatu,
• Kot rabina. 10: Wracajcie do siebie!,
• Kot rabina. 11: Biblia dla kotów.

Koci punkt widzenia

I choć historia jest o sprawach zasadniczo smutnych oraz przygnębiających, bo trudno w innych ramach postrzegać wojnę – to jednak, jak zawsze, została przepuszczona przez koci filtr tytułowego bohatera.

Dostajemy więc opowieść, której słucha także sam kot oraz Zlabia, jednak zwierzak nie jest najbardziej zaniepokojony skomplikowanym statusem wysyłanych na front ludzi, politycznym zamieszaniem, a nawet brutalnym traktowaniem jeńców.

Najbardziej interesuje kota, jaki był pierwszy kot rabina, czy udało mu się szczęśliwie powrócić po wojnie z jego panem, oraz czy był lepszy, od niego samego. 

To humorystyczny, ale zarazem bardzo sprytny sposób zjednania sobie czytelnika. Kot zachowuje się bowiem jak dziecko, które stosując wybiórczy sposób postrzegania, potrafi odsunąć od siebie wszystkie negatywne fakty, skupiając się wyłącznie na swoich zainteresowaniach.

Komiks oparty na faktach

Kot rabina. Przejście przez Morze Czarne to niezmiennie doskonale napisana opowieść, którą autor osadził szczątkowo na faktach – bibliografię z ciekawymi komentarzami znajdziecie na końcu komiksu.

Macie więc tutaj nie tylko rys historyczny, kilka słynnych postaci czy bitew, ale także typową dla Sfara fantazję, zwroty akcji oraz oczywiście mnóstwo ironii, przewrotnego patrzenia na świat oraz oryginalności.

Polecam Kot rabina. 12: Przejście przez Morze Czarne odbiorcom powyżej 16 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://timof.pl/katalog/Kot+Rabina+12%3A+Przej%C5%9Bcie+przez+Morze+Czarne/pokaz.html

Artykuł Kot rabina. 12 Przejście przez Morze Czarne – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Blankets
➜ Scenariusz: Craig Thompson
➜ Rysunki: Craig Thompson
➜ Tłumaczenie: Wojciech Jędrak
➜ Wydawnictwo: Timof Comics
➜ Rok wydania: 2024 (wydanie IV)
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Od momentu, kiedy pierwszy raz poznałam Blankets minęło już pięć lat. To niewiele, biorąc pod uwagę, że pierwszy raz tytuł ukazał się dokładnie dwie dekady temu. Właśnie z okazji tego jubileuszu nakładem Timof Comics ukazało się wyjątkowe wydanie tego komiksu.

Jeden z najważniejszych komiksów

Blankets Craiga Thompsona uznaje się za jedną z najważniejszych powieści graficznych, jakie zostały stworzone na przestrzeni ostatniego ćwierćwiecza. To nie tylko niezwykle autentyczne dzieło, w którym artysta dzieli się swoimi wspomnieniami oraz życiowymi doświadczeniami.

To także imponująca pod względem wizualnym, monumentalna opowieść, która w pełni wykorzystuje możliwości swojego medium do przedstawienia głęboko emocjonalnej i osobistej historii dorastania, pierwszej miłości, zmian w postrzeganiu religii czy w końcu – poszukiwania swojej tożsamości.

Nowe rozszerzone wydanie komiksu Blankets

O Blankets pisałam już wcześniej tutaj:

Blankets – recenzja

Moje czytelnicze wrażenia właściwie się nie zmieniły. W dalszym ciągu uznaję ten komiks za fenomen – połączenie perypetii zwykłego chłopaka z uniwersalnym przekazem. Dzieło poruszające, inspirujące oraz pozostające w pamięci na długo. 

Nowe wydanie różni się od starego nie tylko projektem okładki. Poprzednia minimalistyczna i nawiązująca przede wszystkim do dorosłego życia bohatera, została zastąpiona kadrami z dwóch etapów dorastania Thompsona.

Poza tym, to czego bardzo brakowało mi przy poprzednim wydaniu – nowy Blankets jest w twardej oprawie oraz z subtelnymi uszlachetnieniami folią z przodu jak i z tyłu książki.

Marzenia i rysunki

Oprócz wizualnych aspektów, rozszerzona edycja zawiera prawie 40 dodatkowych stron wypełnionych szkicami, storyboardami i przede wszystkim komentarzami autora, odnoszącymi się do powstawania Blankets.

Dla tych, którzy dobrze znają ten komiks, zaskakujących będzie kilka faktów. Na przykład ten, że Craig Thompson… ma siostrę (która w tej autobiograficznej historii przecież zupełnie nie została ujęta). Znajduje jednak dla niej rolę w innym swoim komiksie, o którym także wkrótce opowiem – Żeń-szeń. Zgniłe korzenie. 

W przeciwieństwie do wybuchowych fantastycznych historii, z których znane są komiksy, chciałem stworzyć obszerną książkę, która będzie spokojna, intymna, wręcz przyziemna. Coś skupionego mniej na fabule, a bardziej na opisywaniu prostych, ludzkich doświadczeń.

Craig Thompson, Blankets, XX lat. Marzenia i rysunki, str. 588 

Bardzo polecam to nowe wydanie Blankets, choć zdaję sobie sprawę, że wielu czytelników, którzy posiadają inne wydania, stanie przed niezłym dylematem. Ja podaruję swój stary egzemplarz komuś, kogo bardzo lubię, a rozszerzoną wersję zostawię dla siebie na zawsze (lub do czasu kolejnego rozszerzenia, kto wie).

Link do strony wydawnictwa: https://timof.pl/katalog/Blankets+%28wyd.+IV%29/pokaz.html

Artykuł Blankets – recenzja nowego, rozszerzonego wydania pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Nie znajdziecie tutaj wiele książek o tej tematyce. Może nie unikam ich jak diabeł święconej wody, ale raczej sięgam po teksty o bardziej uniwersalnym przesłaniu. Jeżeli omawiana przeze mnie lektura ma wydźwięk religijny, to przeważnie jest to kwestia szeroko rozumianej duchowości lub po prostu książka popularnonaukowa o różnego rodzaju kultach religijnych.

Książka o świętych nie tylko dla świętych

Skąd więc obecność Każdy może być święty, czyli nawet łobuzy idą do nieba w tej recenzji? Jest ku temu kilka powodów. Po pierwsze, wiem, że sporo czytających mnie osób poszukuje dobrych książek, opartych o fundamenty chrześcijaństwa. 

Drugi powód jest jeszcze prostszy – autorką tej pozycji jest jedna z najwspanialszych autorek literatury dziecięcej, czyli Justyna Bednarek. Podczas naszej rozmowy, którą miałam przyjemność przeprowadzić w trakcie projektu Strefa Rozmów, uslyszałam przedpremierowo o tej książce i poczułam się mocno zachęcona, żeby bliżej ją poznać.

Co to znaczy być świętym?

Przede wszystkim chciałabym podkreślić, że Każdy może być święty, czyli nawet łobuzy idą do nieba jest właśnie książką dla osób poszukujących inspiracji w religii. Choć historie o dążeniu do dobroci są na wagę złota, to jednak bycie świętym, nie zawsze prosto zdefiniować jako po prostu bycie dobrym. Dużo lepiej te zależności tłumaczy autorka we wstępie.

Co więcej, świętość, o której mowa w książce, daleka jest od wyidealizowanego obrazu człowieka, który nie ma na swoim sumieniu nawet małego grzeszku. Sama po lekturze tych ponad dwudziestu opowieści o jeszcze większej liczbie świętych – doszłam do wniosku, że bycie świętym to nic innego, jak bycie kimś, komu zależy na innych.

Wzorce w religii chrześcijańskiej

Justyna Bednarek podeszła do tematu fenomenalnie, bo postawiła na narrację z punktu widzenia osób trzecich. Opowiadaczami są więc zwierzęta, przedmioty, a nawet sama autorka. Historyczne fakty uzupełniają ciekawostki o świecie, ale także spora doza emocjonalności i przemyśleń, z którą łatwiej się czytelnikom utożsamić.

Początkowo w Każdy może być święty, czyli nawet łobuzy idą do nieba przeczytacie o starotestamentowym świętym, ale ,,im dalej w las”, tym więcej postaci bliższych współczesności. Znajdziecie w tej książce mnóstwo inspirującej treści, duchowości, wzruszeń czy po prostu dobrych wzorców, za którymi warto podążać.

Książka z dzierganymi na szydełku bohaterami

A przysłowiowa wisienka na torcie? Choć w sumie nie wiem, czy miano wisienki nie jest w tym przypadku zbyt skromne, bowiem oprawa wizualna pracami Anny Salamon wynosi tę pozycję na poziom małego dzieła sztuki. 

Artystka, którą możecie już kojarzyć m.in. z Literkowej książki lub Cyferkowej książki, czy też magazynu ,,Świerszczyk” – teraz przeszła samą siebie. Stworzyła wizerunki świętych, dzięki którym ich świętość jest jeszcze bardziej wiarygodna! 

Każdy może być święty, czyli nawet łobuzy idą do nieba polecam jako lekturę dla dzieci powyżej 9 roku życia. Jeżeli szukacie oryginalnego i przede wszystkim właściwego dla okoliczności prezentu na komunię – to jest to!

Link do strony księgarni: https://www.taniaksiazka.pl/kazdy-moze-byc-swiety-czyli-nawet-lobuzy-ida-do-nieba-justyna-bednarek-p-1967554.html

Artykuł Każdy może być święty, czyli nawet łobuzy idą do nieba – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Kiedy tylko wydawnictwo Literackie ogłasza kolejną premierę autora Yuvala Noah Harariego – księgarnie przeżywają oblężenia, a biblioteki notują długie kolejki zapisów na ostatnie nowości. To pisarz będący historykiem oraz filozofem, który jak mało kto, potrafi o rzeczach trudnych pisać w prosty sposób.

Inspirująca seria książek – Niepowstrzymani

Najlepszym na to dowodem jest chyba jego najsłynniejsza seria ,,Sapiens”, poniżej przejdziecie do recenzji konkretnych tomów:

• Sapiens. Opowieść graficzna. Narodziny ludzkości. Część 1,
• Sapiens. Opowieść graficzna. Filary cywilizacji. Część 2.

Ostatnio jednak zaczął ukazywać się kolejny cykl, tym razem z ilustracjami Ricarda Zaplana Ruiza. Nie ma on już formy opowieści graficznej, tylko bardziej tradycyjnej prozy. Mowa oczywiście o ,,Niepowstrzymanych”.

Małe ziarenko pszenicy

,,Niepowstrzymani. Jak przejęliśmy władzę nad światem” ukazała się w pierwszej kolejności, bo traktuje od czasów najwcześniejszych, czyli ewolucji człowieka pierwotnego w człowieka żądnego władzy.

,,Niepowstrzymani. Dlaczego świat nie jest sprawiedliwy” to z kolei niezwykle intrygująca opowieść o… pszenicy! I choć wyda Wam się to trudne do uwierzenia (bo takie też było na początku dla mnie), ale wszystko, co teraz mamy – łącznie ze stresem, lękami, niepewnością, zaczęło się właśnie od małego ziarenka pszenicy…

Wielka moc opowieści

Autor poddał pod rozważania dawne style przetrwania i życia. Zadał pytanie czy gdybyśmy ciągle prowadzili koczowniczy tryb, może bylibyśmy szczęśliwsi? Jednocześnie podkreślił, że taki scenariusz nie mógłby być możliwy – rewolucja agrarna musiała się wydarzyć, i jednocześnie wyprzeć wędrowców. Pociągnęła za sobą jednak różne konsekwencje, z którymi borykamy się do dzisiaj.

W ,,Niepowstrzymanych. Dlaczego świat nie jest sprawiedliwy” postawione zostaje bardzo ważne pytanie. Autor ma na nie szereg rozsądnych odpowiedzi. Przytacza wiele argumentów, z którymi trudno w jakikolwiek sposób polemizować. Najważniejszym jest chyba ten dotyczący najistotniejszego aspektu człowieczeństwa. Są nim… opowieści.

Książka dla dzieci poszerzająca horyzonty

To właśnie opowieści pozwoliły tworzyć wielkie miasta i imperia. Dzięki nim sprawowano władzę, jednoczono się, ale też… poróżniano. Zanurzając się w drugi tom ,,Niepowstrzymanych” dostajemy fabularną opowieścią, mocno zbudowaną na fundamencie z faktów.

To książka, której lektura porwie zarówno dorosłych jak i dzieci. To pozycja otwierająca oczy, poszerzająca horyzonty, ale przede wszystkim pozostająca szalenie ciekawą oraz satysfakcjonującą. Polecam ją każdemu powyżej 7 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.wydawnictwoliterackie.pl/produkt/5218/niepowstrzymani-2

Artykuł Niepowstrzymani 2 – recenzja książki nie tylko dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Najlepsze jasełka wszech czasów
➜ Autorka: Barbara Robinson
➜ Ilustracje: Anke Kuhl
➜ Tłumaczenie: Adam Pluszka
➜ Wydawnictwo: Dwie Siostry
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Jakie są jasełka każdy dobrze wie – aniołki w białych szatach z klejonymi z kartonów skrzydełkami, Maria w błękitnej szacie na głowie oraz trzej królowie czy też mędrcy w bogato zdobionych szatach z błyszczących zasłon lub koców. To tego rodzaju wydarzenie, któremu naprawdę rzadko udaje się zaskoczyć widownię. A jednak, w książce, w której opowiadam poniżej wszystko poszło inaczej niż zazwyczaj… i co z tego wyniknęło?

Rodzeństwo Herdmanów

,,Najlepsze jasełka wszech czasów” to początek trylogii o rodzeństwie-postrachu wszystkich dzieci oraz dorosłych pewnego miasteczka. Rodzina Herdmanów, jak głosi już sam blurb na tylnej okładce, bije kolegów, szantażuje koleżanki i pali cygara w toalecie. Choć to jeszcze dzieci, zupełnie nie wiedzą jak mają się zachować, robią wszystko na opak i uwielbiają płatać rozmaite figle.

Autorką książek jest amerykańska twórczyni Barbara Robinson. Z kolei ilustracje stworzyła niemiecka artystka Ankę Kuhl, znana m.in. z serii o ,,Hedwidze”.

Jasełka wszech czasów

Książka opowiadana z punktu widzenia pewnej, nieco anonimowej bohaterki to relacja z pierwszej ręki niezwykłych wydarzeń, które miały miejsce tuż przed Bożym Narodzeniem. Czytelnik dowiaduje się z niej kim w ogóle są Herdmanowie i dlaczego zasłużyli sobie na miano największych łobuzów nie tylko w całej szkole, ale i w całym mieście. Te dzieci to prawdziwe utrapienie dla nauczycieli, ale także ich rówieśników, którzy muszą znosić bardzo niemiłe zaczepki.

Pewnego dnia Hedmanowie dowiadują się, że w szkółce niedzielnej rozdawane są słodycze – postanawiają więc odwiedzić parafię, żeby bezkarnie oddawać się degustacji. Trafiają akurat na moment, gdy wybierana jest obsada do tegorocznych jasełek. Herdmanowie nie wiedzą nawet czym są jasełka. Zaczynają jednak pytać, poznawać historię małego Jezusa i szybko okazuje się, że ta opowieść… naprawdę ich wciąga!

O narodzeniu Jezusa na nowo

,,Najlepsze jasełka wszech czasów” to bardzo przewrotna i przede wszystkim pełna doskonałego poczucia humoru książka, która pokazuje, że pewne ponadczasowe symbole dobrze jest czasami wziąć pod włos. To, co dorosłym wydaje się oczywiste, z tego względu, że zostało powtórzone setki razy, nie zawsze ma wiele wspólnego z logiką.

Okazuje się, że Herdmanowie uczą czytelników samodzielnego myślenia oraz zadawania pytań. Dzięki temu, że ominęła ich wcześniej opowieść o Jezusie, mogą podejść do niej z większą świadomością – a tym samym, udaje im się osiągnąć stan pewnej autentyczności w wydarzeniu, które przecież wszyscy tak dobrze znamy.

Muszę przyznać, że ja raczej unikam książek dla dzieci o tematyce religijnej. ,,Najlepsze jasełka wszech czasów” są jednak tak wspaniałym kompromisem między niezwykle tradycyjnym spojrzeniem na Święta, a jednocześnie pozostawieniem przestrzeni na refleksję, że uważam je od tego roku za lekturę obowiązkową w okresie przedgwiazdkowym.

Jeżeli macie ochotę spojrzeć na kwestię jasełek świeżym spojrzeniem – ta książka będzie strzałem w dziesiątkę. Polecam ją każdemu powyżej 7 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/najlepsze-jaselka-wszech-czasow.html

Artykuł Najlepsze jasełka wszech czasów – recenzja książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Ludzie uwielbiają się rozwijać. Stagnacja jest dla nich znakiem uwstecznienia, a postęp – to pójście do przodu, często nie zwracając uwagi na to, co depta się po drodze. Współcześni ludzie, przy całym bagażu wad i krótkowzroczności, mają jednak wyjątkowe moce. Potrafią podróżować w kosmos, przekraczać prędkość dźwięku czy poznawać historie na podstawie niewielkiej nawet kostki. Dlaczego? I w jaki sposób to osiągnęli?

Yuval Noah Harari – ojciec opowieści

,,Niepowstrzymani. Jak przejęliśmy władzę nad światem” jest książką, na którą czekałam z kilku powodów. Najważniejszym z nich jest zdecydowanie postać samego autora. Yuval Noah Harari to izraelski, współczesny historyk oraz filozof, który ściągnął uwagę całego świata literackiego za sprawą swojej doskonałej serii ,,Sapiens”. 

Na stronie znajdzie recenzje dwóch opowieści graficznych jego autorstwa. Każdą polecam równie mocno:

• Sapiens. Narodziny ludzkości. Część 1,
• Sapiens. Filary cywilizacji. Część 2.

Sapiensi, czyli my

Z pewnością zwróciliście uwagę na fascynację autora tematem Sapiensów, czyli ludzi mądrych. Książka ,,Niepowstrzymani. Jak przejęliśmy władzę nad światem” nie jest jednak rozważaniem nad współczesnym gatunkiem ludzkim. To niezwykle inspirujące poszukiwanie odpowiedzi na filozoficzne pytania o naturę człowieczeństwa:

• dlaczego jesteśmy, jacy jesteśmy?
• w jaki sposób staliśmy się panami świata?
• dlaczego czasem się boimy?
• dlaczego możemy żyć w wielkich społeczeństwach, obok tysięcy nieznanych sobie ludzi, nie robiąc sobie na ogół krzywdy i w miarę się dogadywać?

Jeden człowiek, wiele pytań

To książka pisana lekkim, fabularyzowanym wręcz językiem, będąca jednocześnie mocno osadzona na faktach. Składa się z czterech zasobnych rozdziałów, rozpoczynających się od solidnego wprowadzenia do człowieka pierwotnego. Autor w doskonały sposób wyjaśnia, dlaczego jako gatunek zostaliśmy jedyni. Jak to się stało, że jest wiele niedźwiedzi czy lisów, ale tylko jeden człowiek – ten sam na całym świecie, nie licząc drobnych różnic w kolorze skóry czy włosów.

Książka, która otwiera oczy

Podążanie po szlakach, które w niewielu przypadkach pozostawili po sobie pierwotni ludzie, to zajęcie rozgrzewające wyobraźnię. W ,,Niepowstrzymanych” pojawia się także kilka odważnych tez. Nie wszystkie podane są wprost, ale… bardzo trudno się z nimi nie zgodzić.

To książka, która otwiera oczy, poszerza horyzonty i sprawia, że czytelnik z uznaniem kiwa głową niemal przy każdej kolejnej stronie. Co więcej! Nieważne ile ma się lat – osiem czy osiemdziesiąt. ,,Niepowstrzymani. Jak przejęliśmy władzę nad światem” powinna być przeczytana przez każdego z nas. To nie tylko przejmujący obraz tego, co było, ale również ważna lekcja do wyciągnięcia na przyszłość.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.wydawnictwoliterackie.pl/produkt/4105/niepowstrzymani

Artykuł Niepowstrzymani – recenzja premierowa książki nie tylko dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Kot rabina. 11: Biblia dla kotów
➜ Seria: Kot rabina
➜ Scenariusz: Joann Sfar
➜ Ilustracje: Joann Sfar
➜ Tłumaczenie: Wojciech Birek
➜ Wydawnictwo: Timof Comics
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Za każdym razem jak siadam do nowego ,,Kota rabina”, mogę być spokojna o wysoką satysfakcję z lektury. To już 11 tom bardzo nietypowej serii komiksowej, której głównym tematem są rozważania na temat ludzkiej natury, ale też boga czy religii. Żeby było jednak ciekawiej – głównym obserwatorem oraz komentatorem cyklu jest kot, którego opiekunem jest rabin (choć to oczywiste, biorąc pod uwagę tytuł). 

Zanim przejdę do omawiania najnowszego tomu, polecam zapoznać się z recenzjami poprzednich części: 

• Kot rabina 1-5 (tom zbiorczy),
• Kot rabina. 6: Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną,
• Kot rabina. 8: Koszyczek migdałów,
• Kot rabina. 9: Królowa szabatu,
• Kot rabina. 10: Wracajcie do siebie!.

Biblia dla kotów

Najnowsza część wydaje się docierać do samego źródła religii oraz wiary w boga. Mam też wrażenie, że ma najbardziej przejrzystą ścieżkę fabularną ze wszystkich książek, które dotychczas ukazały się w ramach tej serii.

Joann Sfar to prawdziwy mistrz sztuki komiksowej. Jest także ojcem fenomenalnego cyklu ,,Donżon”, autorem ,,Małego Wampira” oraz ,,Pieśni o Renarcie”. W ,,Kot rabina. 11: Biblia dla kotów” wydaje się sięgać jeszcze dalej w głąb swojego rozumienia judaizmu. Można nawet powiedzieć, że udaje mu się zmienić postrzeganie, dotąd racjonalnego, kota i zrobić coś znacznie więcej, coś co nie udało się do tej pory nikomu – pogodzić naukę z wiarą.

Rys fabularny

Historia rozpoczyna się od znalezienia przez kota małego zwoju papieru. Jest przekonany, że odnalazł sekretny dokument, będący… numerem telefonu do samego boga. Kot jednak potrzebuje pomocy, żeby przeprowadzić rozmowę, dlatego postanawia wtajemniczyć w swój plan piękną Zlabię – córkę rabina. Kobieta śmieje się jednak z naiwności kota i poświęca swój czas na opłakiwaniu chorego, nienarodzonego dziecka pewnej nieznajomej.

Religia jako echo przeszłości

W ,,Kot rabina. 11: Biblia dla kotów” pojawiają się przypowieści biblijne, jednak mają one wydźwięk badawczy. Kot tak bardzo próbując udowodnić bezzasadność cudów, zaczyna na własną łapę zgłębiać Torę. Co chwilę dochodzi do ciekawych wniosków, odpieranych jednak przez rabina, który tłumaczy mu znaczenie przypowieści na swój własny sposób.

W tej części, tak jak i w poprzednich, jest dużo szacunku do religii, ukazanej jednak jako pewne echo przeszłości. Przede wszystkim to wymądrzanie kota – bardzo przyjemne wymądrzenia, bo dociekliwego zwierzaka dużo lepiej posłuchać, niż zadufanego w sobie człowieka.

Jeżeli chcecie dowiedzieć się czy kotu uda się porozmawiać z bogiem oraz do jakich wniosków dojdzie po historiach z prorokami Eliaszem i Abrahamem – koniecznie sięgnijcie po ten komiks!

Polecam tę, ale i pozostałe części, każdemu powyżej 16 roku życia. Jeżeli poszukujecie humorystycznej, ale nie banalnej historii – ,,Kot rabina. 11: Biblia dla kotów” będzie czymś dla Was.

Link do strony Wydawnictwa: https://timof.pl/katalog/Kot+Rabina+11%3A+Biblia+dla+kotów/pokaz.html

Artykuł Kot rabina. 11: Biblia dla kotów – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Dzieci często słyną z bycia bezpośrednimi oraz szczerymi. Robią to, na co mają ochotę i rzadko zdarza im się myśleć o konsekwencjach. Czasami ich fantazja oraz pomysły wywołują co prawda u dorosłych nerwowe bicie serca, jednak to właśnie dzieci, jak nikt inny, potrafią w pełni docenić, że życie jest piękne.

,,Mała Nina” to zbiór opowiastek z życia ośmioletniej (a w zasadzie już dziewięcioletniej) tytułowej bohaterki. Autorką książki jest niemiecka pisarka Sophie Scherrer. Wydawnictwo Wilga wznowiło lekturę po kilku latach, ponieważ wcześniejsze wydanie z 2015 roku wyprzedało się na pniu!

KIM JEST NINA?

Nina to bardzo charyzmatyczna dziewczynka, która może przypominać połączenie niepokornej Pippi i wszędobylskiego Mikołajka. Mieszka sama z mamą w dużym domu z ogrodem i regularnie jeździ na weekendy do swojego taty do innego miasta. Jej rodzice rozwiedli się przed kilkoma laty, bo zbyt często się kłócili. 

Ninie czasami brakuje prawdziwych rodzinnych świąt, ale dostrzega też w swojej sytuacji pozytywy – obchodzi podwójnie urodziny, Boże Narodzenie czy Dzień Dziecka. Dostaje podwójne prezenty i czuje się szczęśliwa.

DECYZJE I ICH KONSEKWENCJE

,,Mała Nina” to z jednej strony książka, która pełna jest niepokojących pomysłów głównej bohaterki. Samotna wyprawa do sklepu zoologicznego i kupno świnki morskiej, a później urządzenie jej chrztu szampanem – to wątki, które wywołały u mnie poczucie dyskomfortu.

Z drugiej strony, Nina bardzo kocha wszystkie zwierzęta i w swoich wyborach kieruje się wyłącznie ich dobrem. Autorka stara się także, żeby podkreślić z czym wiążą się niektóre decyzje dziewczynki. Nie jest to zdecydowanie książka moralizatorska, ale jednak konsekwencje czynów Niny zostają zawsze bardzo dobrze nakreślone.

ZWIERZĄTKO, RODZINA I BÓG

Mam wrażenie, że w ,,Małej Ninie” jest właśnie kilka takich tematów, które wyjątkowo wysuwają się na pierwszy plan. Oprócz wspomnianego zwierzątka domowego, bardzo często autorka pisze jak czuje się główna bohaterka w kontekście relacji z rodzicami. Kiedy tata Niny poznaje nową przyjaciółkę lub kiedy jej mama zaczyna umawiać się ze znajomym lekarzem – Nina dzielnie odnajduje się w kolejnych sytuacjach.

Wiele stron poświęcono również kwestii religii. Nina, już jako kilkulatka, na własne życzenie przystępuje do chrztu, żeby później móc z klasą wziąć udział w pierwszej komunii. Ten wątek został rozpisany w taki sposób, że doskonale zaspokoi ciekawość zarówno dzieci wychowujących się w rodzinach ateistycznych, katolickich czy wyznających zupełnie inną wiarę.

NAJWIĘKSZE ATUTY TEJ KSIĄŻKI

I choć mam wrażenie, że kilka z tematów w ,,Małej Ninie” wymagają przedyskutowania dzieci z rodzicami, to jednocześnie jestem pewna, że ta książka wciągnie w wir czytania każdego młodszego odbiorcę! Napisana jest niezwykle przyjemnym, prostym językiem. Krótkie, pełne dynamiki zdania, uzupełniane są graficznymi elementami o intensywnym kolorze czerwonej farby panton.

Niny po prostu nie da się nie lubić. To ciekawa świata dziewczynka, która marzy o tym, czego chce większość dzieci i potrafi dostrzec pozytywy każdej sytuacji.

Polecam ,,Małą Ninę” dzieciom powyżej 9 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/mala-nina-sophie-scherrer-skucbde754c1affb861d19d.html

Artykuł Mała Nina – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.