Przeczytacie tutaj o grze, która na plecach każdego, kto tylko słyszy hasło: Star Wars, wywoła natychmiastowy dreszcz ekscytacji. Co tam dreszcz! Całą eksplozję ekstazy!

Text in English below.

,,Star Wars: Unlimited” jest bowiem zupełnie nowym projektem, który narodził się w stajni Fantasy Flight Games, utożsamianej z takimi franczyzami jak m.in.: ,,Władca pierścienia” J.R.R. Tolkiena, ,,Pieść lodu i ognia” George’a R.R. Martina czy też Twilight Imperium i Arkham Horror Files. Trudno o wzbudzające większe emocje tytuły.

Czym jest TCG?

Premiera ,,Star Wars: Unlimited” została zapowiedziana na wiosnę 2024 roku. Miałam przyjemność przetestować zestaw startowy z akcesoriami premium, zanim trafił on do oficjalnej sprzedaży. Nim podzielę się jednak wrażeniami, zacznę od absolutnych podstaw (no, może pomijając samo uniwersum Star Wars – zakładam, że jeżeli tutaj jesteś, dobrze wiesz kim jest Luke Skywalker).

TCG, czy też CCG, czyli kolekcjonerskie gry karciane to nie tylko forma rozrywki, ale również pasja, która łączy wiele osób na całym świecie. Budowanie własnej talii kart, która różni się od innych poziomem zaawansowania, dodatkowymi bonusami czy stopniem dostępności, można nawet nazwać formą sztuki.

Jednym z najpopularniejszych przykładów CCG jest chociażby ,,Magic: The Gathering” (MTG), które zadebiutowało w 1993 roku i do dziś cieszy się ogromną popularnością wśród graczy w każdym wieku. Innymi godnymi uwagi tytułami są ,,Yu-Gi-Oh!” Czy też ,,Pokémon Trading Card Game”, które również zgromadziły na całym świecie ogromne społeczności fanów i kolekcjonerów. Czy ,,Star Wars Unlimited” ma szansę im dorównać?

Zasady Star Wars Unlimited – jak grać?

Są ku temu mocne argumenty. Najważniejszym jest samo uniwersum, które od dziesiątek lat wyłącznie poszerza grono zainteresowanych nim osób. To dobra podstawa, żeby zaangażować się również w kolekcjonowanie oraz późniejsze pojedynki karciane. A jak wypadają zasady ,,Star Wars Unlimited”?

Jeszcze na długo przed ustaloną premierą, twórcy obiecywali fanom przejrzyste i proste zasady, ale jednocześnie zapewniające dobrą, nienużącą grę. W dużym skrócie można powiedzieć, że to pojedynek między dobrym, a złym charakterem, opierający się przede wszystkim na wspólnym atakowaniu bazy i na dominujących cechach dostępnych jednostek.

Aby rozpocząć grę, należy dysponować co najmniej 50-kartową talią. Karty w ,,Star Wars Unlimited” dzielą się na:

• karty jednostki,
• karty wydarzeń,
• karty ulepszeń.

Gra składa się z serii rund; te z kolei tworzone są przez fazy akcji oraz przegrupowania. W pierwszych atakujesz bazę przeciwnika zagrywając karty ze swojej ręki – w drugiej, dobierasz karty, gromadzisz zasoby oraz przygotowujesz swoje jednostki do kolejnego starcia.

Rozpoczęcie przygody ze Star Wars Unlimited – co jest potrzebne?

Załączona do ,,Star Wars: Unlimited – Spark of Rebellion – Two-Player Starter” instrukcja zawiera rzeczywiście dość czytelny opis podstawowych zasad. Co więcej, plakaty (maty) z wizerunkami przywódców pozwalają (szczególnie początkowym graczom) na jeszcze lepsze zrozumienie panujących reguł oraz szybkie wdrożenie się w rozgrywkę.

No właśnie, ale co zawiera ten wspomniany starter, który na bardzo podstawowym poziomie, umożliwia rozpoczęcie zabawy i jednocześnie przygody z karcianką? Opakowanie składa się na:

• 2 gotowe do gry talie, czyli 110 kart, przeznaczonych dla dwóch osób,
• 40 papierowych żetonów i znaczników (do tego wątku powracam w dalszej części artykułu),
• instrukcję (bardziej zaawansowane reguły znajdziecie pod tym linkiem: Star Wars Unlimited. Comprehensive Rules),
• 2 wspomniane plakaty/maty (moim zdaniem nadają się tylko dla początkujących graczy, warto jednak jak najszybciej zainwestować w porządne maty antypoślizgowe z gumy, dedykowane dla tej gry),
• 2 składane pudełka na talie.

Czy warto inwestować w Deck Poda?

Wspomniane w ostatnim podpunkcie pudełka nie będą Wam potrzebne, jeżeli zdecydujecie się na któryś z wielu wariantów dedykowanych Deck Podów. Ja dostałam do przetestowania podwójny deck pod w kolorze białym i czarnym, z bardzo subtelną, wytłoczoną ikoną heroizmu (te ikony są zresztą istotną częścią samego uniwersum). Muszę przyznać, że jestem pod ogromnym wrażeniem jego wykonania.

Pomijając fakt, że wybrałabym dokładnie ten wariant, bo nie dość, że trafia on po prostu perfekcyjnie w mój gust, to zawiera kasetkę z miejscem do przechowywania np. karty przywódcy, rozwijane, magnetyczne skrzydełka oraz ukrytą w nich przestrzeń na kartę bazy. Z dwóch stron ma także wysuwane szuflady – idealne do przechowywania tokenów.

Matowe wykończenie, uszlachetnienia srebrną folią oraz teksturowane, nawiązujące do uniwersum obicie tego double deck poda jest strzałem w dziesiątkę. Podobnym strzałem są Star Wars Unlimited Art Sleeves, czyli koszulki z wizerunkami Luca oraz Lorda Vadera. Moim zdaniem to element obowiązkowy dla kolekcjonerów.

Znaczenie tokenów premieum Star Wars Unlimited – czy warto?

I podobnie ma się rzecz z tokenami. Przede wszystkim nie tyle warto, o ile trzeba w nie zainwestować. Te bowiem dostępne w wersji ,,Star Wars: Unlimited – Spark of Rebellion – Two-Player Starte”, są papierowe, bardzo cienkie i prawdopodobnie nie przetrwają zbyt długo w dobrej kondycji. Akrylowe tokeny premium z jednej strony  są więc gwarancją wytrzymałości, ale trudno też pominąć ich aspekt estetyczny. One po prostu bardzo dobrze się prezentują.

W opakowaniu znajdziecie (wypisuję, bo nigdzie indziej nie znalazłam takich informacji, a może ktoś skorzysta):

• 2x żeton wskazujący zużytą epicką akcję przywódcy (ten pomarańczowy),
• 4x żeton tarczy (niebieski),
• 5x żeton przypomnienia (fioletowy),
• 5x żeton doświadczenia (zielony),
• 1x żeton gracza prowadzącego (największy, czarny),
• 16x modyfikatorów (w różnych kombinacjach),
• 22x żetony obrażeń (o wartościach 1,5 i 10).

Ogólne wrażenia

Wokół ,,Star Wars Unlimited” głośno zaczęło się robić na długo przed tym, zanim ogłoszono oficjalną premierę karcianki. Po spędzonych kilku godzinach na rozgrywkach, otwarciu kilku boosterów i przeprowadzeniu kilku bardzo ciekawych rozmów z fanami uniwersum, mogę z pełną odpowiedzialnością stwierdzić, że zamieszanie wokół niej dopiero się zaczyna.

Gra nawet na podstawowym poziomie oferuje ciekawe wydarzenia, możliwość planowania oraz wpływania na losy rozgrywki. Można tutaj się wykazać swoją przenikliwością umysłu, a poświęcając czas na wyszukiwanie kolejnych kart do kolekcji – stać się prawdziwym, niepokonanym mistrzem.

Jedyny minus? Póki co karcianka dostępna jest tylko w języku angielskim, więc jego znajomość na dość zaawansowanym poziomie będzie wymagana.

The Force will be with you!

Więcej informacji znajdziecie na oficjalnej stronie: Star Wars Unlimited

English version:

Here you will read about a game that causes an immediate thrill of excitement in anyone who hears the phrase: Star Wars. Not just a thrill, but a whole explosion of ecstasy! „Star Wars: Unlimited” is a brand new project born from the stable of Fantasy Flight Games, associated with franchises such as J.R.R. Tolkien’s „The Lord of the Rings,” George R.R. Martin’s „A Song of Ice and Fire,” Twilight Imperium, and Arkham Horror Files. It’s hard to find more emotionally charged titles.

What is TCG?

The premiere of „Star Wars: Unlimited” has been announced for spring 2024. I had the pleasure of testing the starter set with premium accessories before it goes on official sale. But before I share my impressions, let’s start with the absolute basics (well, maybe skipping the Star Wars universe itself – I assume that if you’re here, you know well who Luke Skywalker is).

TCG, or CCG, stands for Collectible Card Games, which are not only a form of entertainment but also a passion that connects many people around the world. Building your own deck of cards, which differ in level of advancement, additional bonuses, or degree of availability, can even be called a form of art.

One of the most popular examples of CCG is „Magic: The Gathering” (MTG), which debuted in 1993 and continues to be hugely popular among players of all ages to this day. Other noteworthy titles include „Yu-Gi-Oh!” and „Pokémon Trading Card Game,” which have also gathered huge communities of fans and collectors worldwide. Does „Star Wars Unlimited” have a chance to match them?

Star Wars Unlimited rules – how to play?

There are strong arguments for it. The most important is the universe itself, which has only expanded its fan base over decades. It’s a good foundation to get involved in collecting and later in card duels.

What are the rules of „Star Wars Unlimited” like? Long before the set premiere date, the creators promised fans clear and simple rules, but ensuring a good, engaging game. In short, it’s a duel between good and evil characters, primarily based on attacking the base, relying on the dominant traits of available units.
To start the game, you need to have at least a 50-card deck. Cards in „Star Wars Unlimited” are divided into:

• Unit cards,
• Event cards,
• Upgrade cards.

The game consists of a series of rounds; these, in turn, are created by action phases and regrouping. In the first one, you attack the opponent’s base by playing cards from your hand – in the second, you draw cards, gather resources, and prepare your units for the next clash.

Starting your adventure with Star Wars Unlimited – what do you need?

The instruction included in „Star Wars: Unlimited – Spark of Rebellion – Two-Player Starter” contains a fairly clear description of the basic rules. Moreover, posters with the images of leaders allow (especially beginner players) to better understand the rules and quickly get into the gameplay.

So, what does this mentioned starter contain, which at a very basic level, allows you to start having fun and at the same time embark on an adventure with the card game? The package consists of:

• 2 ready-to-play decks, i.e., 110 cards, intended for two people,
• 40 paper tokens and markers (I’ll return to this topic later in the article),
• The instruction (you can find more advanced rules at this link: Star Wars Unlimited. Comprehensive Rules),
• 2 mentioned posters/mats (in my opinion, they are only for beginner players, but it’s worth investing in proper non-slip rubber mats dedicated to this game as soon as possible),
• 2 foldable deck boxes.

Is it worth investing in a Deck Pod?

The boxes mentioned in the last point won’t be needed if you decide on one of the many variants of dedicated Deck Pods. I got to test the double deck pod in white and black, with a very subtle, embossed icon of heroism (these icons are, after all, an important part of this universe). I must admit, I’m very impressed by its quality.

Aside from the fact that I would choose exactly this variant because it simply fits my taste perfectly, it includes a case with space for storing, for example, a leader card, unfolding magnetic wings, and a hidden space in them for a base card. On both sides, it also has sliding drawers – perfect for storing tokens.

The matte finish, embellishments with silver foil, and textured covering related to the universe of this double deck pod hit the mark. Similarly, Star Wars Unlimited Art Sleeves, i.e., sleeves with images of Luke and Lord Vader, are a hit. In my opinion, this is a mandatory element for collectors.

The significance of premium tokens – is it worth it?

And similarly, with the tokens. First of all, it’s not just worth it, but necessary. Those available in the version „Star Wars: Unlimited – Spark of Rebellion – Two-Player Starter” are paper, very thin, and likely won’t last too long in good condition. Acrylic premium tokens, on the one hand, are a guarantee of durability, but it’s also hard to overlook their aesthetic aspect. They simply look very good.

In the package, you will find (I’m listing because I haven’t found such information anywhere else, and maybe someone will benefit):

• 2x token indicating a used epic leader action (the orange one),
• 4x shield token (blue),
• 5x reminder token (purple),
• 5x experience token (green),
• 1x leading player token (the largest, black),
• 16x modifiers (in various combinations),
• 22x damage tokens (with values of 1,5, and 10).

Overall impressions

„Star Wars Unlimited” began to generate buzz long before the official launch of the card game was announced. After spending a few hours on matches, opening several boosters, and having several very interesting conversations with fans of the universe, I can say with full responsibility that the excitement around it is just beginning.

Even at the basic level, the game offers interesting events, the possibility of planning, and influencing the course of the game. Here, you can demonstrate your sharpness of mind, but also by dedicating time to searching for more cards for the collection – become a true, unbeatable master.

The Force will be with you!

Artykuł Star Wars Unlimited – przedpremierowa recenzja TCG pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Współcześnie trudno określić moment, kiedy młody człowiek wkracza w dorosłość. Najprościej byłoby stwierdzić, że jest to związane z jego 18-stymi urodzinami albo maturą, na którą to też przecież mówi się ,,egzamin dojrzałości”. Co jednak obecna matura ma wspólnego z dojrzałością? I dlaczego kolejne z rzędu urodziny miałyby być potwierdzeniem, że ktoś jest już gotowy w pełni odpowiadać za siebie?

Nowa powieść anonimowego autora

Mam wrażenie, że autor książki, której przyglądam się w tej recenzji, mógł mieć podobne przemyślenia. A być może trochę zatęsknił za innymi czasami, kiedy wartość i dojrzałość człowieka nie opierała się na testach z kilkoma wariantami do wyboru, ale… na prawdziwym wyruszeniu w świat oraz poznaniu swoich słabości.

,,Yorim. Próba Medveh” jest pierwszym tomem należącym do serii ,,Kroniki Edai”. To cykl literatury fantasy dla młodzieży i starszych dzieci, której autorem jest anonimowy Tuk Folio, a właściwie Andrzej Rzegomski, skromnie figurujący w stopce redakcyjnej.

Wystarczy kilka pierwszych stron

Muszę przyznać, że zawsze ostrożnie podchodzę do książek wydawnictw, o których wcześniej nie słyszałam. Do ,,Yorima” także zasiadłam z poczuciem dystansu, ale i ciekawości. 

Wystarczyło jednak kilka pierwszych stron, żeby przekonać się, że będzie to powieść nie tylko oryginalna, pełna magii oraz ciekawych bohaterów – przede mną zaczął rysować się świat tak misternie skonstruowany, tak interesujący i kreatywny, że… przepadłam na dobre.

Próba Lasu i test dojrzałości

Głównymi bohaterami są przede wszystkim trzej przyjaciele, którzy wyruszają ze swojej rodzinnej wioski. Yorim, Fion i Garwin tworzą drużynę Zielonej Paproci – to właśnie pod jej sztandarem będą starać się podejść do Próby Lasu, swego rodzaju testu dojrzałości. Odbywa się on w lesie Medveh, a nagrodą mają być owoce Aldoriana – owoce, które obiecują rozwiązania na wiele ich problemów.

Na skutek jednak pewnych wydarzeń, udają się w dalszą podróż, w powiększonym już składzie. Otrzymują szansę treningu i szlifowania swoich wyjątkowych umiejętności. Nie obędzie się jednak bez prób, których wielokrotnie… nie zdadzą. Konsekwencje swoich działań odczują bardzo dotkliwie, przy okazji udowadniając, że mimo wszystko doskonale znają takie słowa jak odwaga i przyjaźń.

Powieść fantasty dla nastolatków

,,Yorim. Próba Medveh” to powieść o trzynastolatkach, którzy z nieświadomych, dość dziecinnych chłopców, stają się powoli młodymi mężczyznami. Choć tytułowy Yorim pełni w tej pozycji rolę kluczowego bohatera, to jednak każdy z chłopaków przechodzi diametralną zmianę na swój sposób oraz ma znaczący wpływ na przebieg akcji. 

Szczerze mówiąc, moją ulubioną postacią został welijanin o imieniu Delf, czwarty z chłopaków, który cechuje się pewnym niezwykłym talentem. Możecie go zobaczyć na ilustracji powyżej.

Co mi się nie spodobało?

I o ile uważam ten początek ,,Kronik Edai” za wielkie odkrycie tego roku, to jednak muszę wspomnieć o jednej małej rzeczy, którą nie do końca pochwalam. Nie przypadła mi do gustu scena z kotem, a właściwie ze znęcaniem się nad nim, przedstawiona jako niewinna zabawa. Była bez większego znaczenia fabularnego i do niczego nie prowadziła.

Co więcej, zarówno bohaterowie jak i czytelnik niczego się z niej nie uczą, oprócz tego, że takie rzeczy mogą uchodzić na sucho. Postacie, które podrzucały kota dla zabawy, to osoby, którym mamy i chcemy kibicować – w tamtym momencie nieco w nie zwątpiłam. Szczęśliwie, złe wrażenie szybko udało się zatrzeć autorowi.

Dla kogo jest ta książka?

To małe potknięcie nie przeszkadza mi jednak w wystawieniu najlepszej, opisowej oceny, jaką zwykłam w takich sytuacjach przyznawać na tej stronie. ,,Yorim. Próba Medveh” to książka wybitna. Niezwykle angażuje czytelnika, jest napisana ciekawym, literackim językiem i niesienie ze sobą wartości (z tym jednym małym wyjątkiem), z których młodzi ludzie mogą śmiało czerpać.

Co więcej, pozycja została starannie wydana – w twardej oprawie oraz z naprawdę świetnymi, oddającymi charakter powieści ilustracjami Eda Menroya. Polecam ją każdemu powyżej 10 roku. Dobrze sprawdzi się w roli prezentu. Mnie pozostaje czekać na kontynuację tej serii. Skłamałabym, gdybym napisała, że nie jestem jej piekielnie ciekawa.

Link do strony wydawnictwa: https://www.sztabersole.pl/

OFICJALNA PREMIERA: 21.11.2023 rok

Artykuł Yorim. Próba Medveh – recenzja powieści fantasy pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Wiedźmin: Stary Świat
➜ Autor: Łukasz Woźniak
➜ Wydawnictwa: Go On Board, Games Lab, Rebel
➜ Rok wydania: 2023
➜ Czas gry: około 120 minut
➜ Liczba graczy:  od 1 do 5 osób
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Projekt, który na zagramw.to zgromadził niemal 7 000 000, a na Kickstarterze… ponad 30 000 000 złotych! Jest oparty na najsłynniejszej polskiej serii fantastycznej, która swojemu twórcy przyniosła rozpoznawalność na całym świecie, a studiu CD Projekt Red – uznanie w świecie gameplay’a. Mowa oczywiście o ,,Wiedźminie”, teraz dostępnym także w formie nowej planszówki! 

Czasy przed Geraltem 

,,Wiedźmin: Stary Świat” ma ukazać się równocześnie z rozszerzoną wersją ,,Wiedźmin: Stary Świat – Edycja deluxe”, którą pokazuję w tej recenzji. Oficjalna premiera tytułów to 21 czerwca 2023 roku. Zapowiedziano także szereg dodatków, m.in.: 

• Wiedźmin: Stary Świat – Magowie,
• Wiedźmin: Stary Świat – Legendarne łowy,
• Wiedźmin: Stary Świat – Skellige.

Autorem gry jest Łukasz Woźniak, mający na swoim koncie, z głośniejszych tytułów, planszówkę ,,Tytani”. W tym wydaniu ,,Wiedźmina” fabuła nie opiera się na kultowym bohaterze Geralta z Rivii, ale przenosi graczy do czasów na długo przed tym, zanim Geralt w ogóle się urodził. 

Wiedźmin jako gra planszowa

Nic dziwnego, że kolejny raz (była już wcześniej pewna próba przeniesienia tego uniwersum na planszę w m.in. ,,Wiedźmin: Gra Przygodowa”) zdecydowano się sięgnąć do świata, gdzie wiedźmini – mutanci o nadludzkiej sile walczą z potworami. Pozbawieni emocji bohaterowie żyją na skraju marginesu społecznego, wykonując niewdzięczne zadania za garść złotych monet. 

Pomijając liczne powody dla których saga Sapkowskiego jest tak znana i lubiana – ,,Wiedźmin” umożliwia stworzenie mechaniki, która będzie ciekawa, oryginalna i spełniająca wysokie oczekiwania fanów tego typu twórczości.

Czym różni się edycja Deluxe od standardowego Wiedźmina?

Pudełko w obu przypadkach zawiera:

• rozkładaną, dużą planszę, świetnie zilustrowaną i zaplanowaną pod kątem tur,
• setki (dosłownie !) kart akcji, eksploracji, eliksirów, potworów, trofeów, pomocy i wydarzeń,
• 10 ciekawie zaprojektowanych oraz bardzo estetycznych kości do pokera, czyli wewnętrznej gry w grze (taki uśmiech w stronę ,,Gwinta”),
• 35 kartonowych monet,
• żeton zamkniętej tawerny,
• 18 znaczników terenu,
• 20 znaczników potworów,
• planszetki graczy wraz ze znacznikami punktacji, kartami akcji początkowych oraz figurkami wiedźminów.

Edycja deluxe oferuje dodatkowo 28 szczegółowych i niezwykle imponujących figurek potworów, które mogą brać udział w rozgrywce (w wersji podstawowej zamiast kolekcjonerskich figurek są żetony). Co więcej, w tej wersji gry otrzymuje się niektóre komponenty wykonane z trwalszych materiałów (np. plastiku zamiast kartonu).

Nie wiem również jak wyglądają organizery w wersji podstawowej, ale edycja deluxe zapewnia miejsce do przechowywania wszystkich elementów gry (czego bardzo brakowało mi np. we ,,Frostpunku: Gra planszowa”). Wiele z nich jest sygnowanych logiem projektu, dzięki czemu każda część planszówki prezentuje się naprawdę imponująco!

Mechanika gry planszowej

Testowałam ,,Wiedźmin: Stary Świat” w opcji dla jednego oraz dwóch graczy. Zasady są dostosowywane w zależności od liczby uczestników. Muszę przyznać, że instrukcja jest (jak na tak złożony projekt) dość przystępną lekturą. Choć pierwsze rozkładanie i wdrożenie się w zasady zajmuje co najmniej godzinę, kolejne rozgrywki to już kwestia kilkunastu minut. 

Gra przeznaczona jest minimalnie dla jednego, a maksymalnie dla 5 graczy. Czas pojedynczej rozgrywki szacuję na około 120 minut. Czy polecam siadanie do niej samemu? Nie bardzo. Zdecydowanie lepiej sprawdza się ona w rozgrywkach na więcej osób (mam wrażenie, że im więcej, tym lepiej). To planszówka, gdzie gra się przeciwko sobie i rywalizuje na niemal wszystkich poziomach, dlatego ciekawie robi się dopiero wtedy, gdy ma się godnych przeciwników.

Wciel się w wiedźmina

Zabawa skupia się na mapie wiedźmińskiego świata, z którą też związana jest I faza akcji danego gracza (pierwsza z trzech). Na tym etapie planujemy ruchy, decydujemy w którym mieście zostaniemy lub czy podążymy dalej na poszukiwanie przygód, innych wiedźminów lub potworów. Dodatkowo każde miasto oferuje rozmaite bonusy oraz możliwości.

II faza to czas, kiedy zaczyna się naprawdę coś dziać! To moment, żeby zawalczyć z nieprzyjaciółmi i zdobyć trofea, które rozsławią imię wybranej przez nas na początku gry szkoły. Do wyboru są:

• Szkoła Wilka,
• Szkoła Kota,
• Szkoła Gryfa,
• Szkoła Niedźwiedzia,
• Szkoła Żmii.

W zestawieniu zabrakło Szkoły Mantikory i Żurawia. Osobiście chętnie przeczytałabym także kilka słów o wybranym przeze mnie bohaterze, niestety pozostają oni na czas gry niemal anonimowi.

Elementy fabularne

W II fazie można także wybrać opcję eksploracji i sięgnąć po karty, które wprowadzają do rozgrywki coś na kształt paragrafówki. Fabularna odsłona  gry ,,Wiedźmin: Stary Świat – edycja deluxe” zapewnia więc rozszerzenie uniwersum oraz zabawę w możliwość podejmowania wyborów z punktu widzenia swojego bohatera. 

W wielu sytuacjach w zależności od tego, co zadecydujemy, poniesiemy tego konsekwencje lub zostaniemy nagrodzeni. Możemy otrzymać jakiś bonus wspomagający nas później w walce lub zostaniemy zmuszeni do redukcji swoich umiejętności, co nieznacznie utrudni dalszą zabawę. W przypadku kart potworów, co prawda nie dostaniemy ich charakterystyki, ale dzięki działającym na wyobraźnię ilustracjom – jest to jakaś namiastka bestiariusza. 

Finalne wnioski

Mogłoby się wydawać, że ,,Wiedźmin: Stary Świat” to gra stworzona wyłącznie, aby nęcić fanów gatunku i grosza dać wiedź… producentowi. Okazuje się jednak, że to niezwykle sprawna, angażująca oraz satysfakcjonująca planszówka, pozwalająca dobrze spędzić czas w gronie znajomych (bez względu na ich znajomość prozy Sapkowskiego). 

Z mojej strony dodam jeszcze, że na pewno warto będzie także sięgnąć po dodatki. Które konkretnie? Jeszcze nie wiem, ale każde rozszerzenie oferujące nowe karty i figurki wpłynie na mniejszą powtarzalność, eliminując obawę o potencjalną nudę.

Polecam ,,Wiedźmin: Stary Świat” szczególnie w edycji deluxe, każdemu powyżej 16 roku życia.

Grę do recenzji przekazało wydawnictwo Rebel:

Artykuł Wiedźmin: Stary Świat – recenzja gry planszowej pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: Dzikusy. Witajcie w Malinowym Domu

Autorka: Joanna Jagiełło

Ilustracje: Katarzyna Nowowiejska

Wydawnictwo: Zielona Sowa

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Uwielbiam być dzikusem, to znaczy robić to, na co mam ochotę i nie przejmować się wszystkim wokół. Skakać, czuć wiatr we włosach i po prostu cieszyć się chwilą!

Piątka rodzeństwa z najnowszej książki ,,Dzikusy. Witajcie w Malinowym Domu” są właśnie takimi dziećmi, które zawsze potrafią się sobą zająć, ale… z różnym skutkiem! Autorką jest Joanna Jagiełło, którą być może kojarzycie już z takiej pięknej powieści jak ,,Tam, gdzie zawracają bociany”. Mnie jest bardzo miło, że mogłam objąć swoim patronatem medialnym zbiór opowiadań o tytułowych Dzikusach.

Tym razem autorka zabiera czytelników do wiejskiego, sielankowego świata (przynajmniej z pozorów!). Duża rodzina mieszkająca dotychczas w małym mieszkaniu w wielkim mieście niebawem stanie oko w oko przed podjęciem poważnej decyzji. 

Pewnego dnia niespodziewanie odwiedza ich ciocia, która składa propozycję nie do odrzucenia! Kobieta wyjeżdża na cały rok do Peru i oferuje rodzinie własny zakątek, zwany Malinowym Domem do zamieszkania. To, co wydaje się obietnicą beztroskich chwil, szybko okazuje się szalonym miejscem pełnym niespodzianek!

Ciocia zostawia pod opieką rodziny: kury, psa, kota i króliczki. Do zaopiekowania są także kozy, ale ten fakt sprytnie udaje jej się przemilczeć. Wiecznie zapracowani rodzice dzielą obowiązki wśród dzieci, pozwalając im odkrywać uroki wsi. 

,,Dzikusy. Witajcie w Malinowym Domu” są zbiorem piętnastu, chronologicznie ułożonych historii. Począwszy od wielkiego pakowania, po poznawanie okolicy i samego domu (który szczególnie nocą lubi płatać różne figle) – dzieci przyzwyczajają się do swojej nowej sytuacji. Wiele się uczą, np. żeby podczas burzy nie stawać pod drzewem, nie skakać do jeziora z pomostu lub w jaki sposób dobrze opiekować się zwierzakami. Oprócz tego nawiązują nowe przyjaźnie, stają się bardziej samodzielne i przede wszystkim – troszczą się o siebie nawzajem.

Wiele rodzin teraz jeśli może, przenosi się z miast na wsie lub do miasteczek. Spokojnie życie wśród przyrody to prawdziwa frajda, a uwolnienie w sobie Dzikusa to frajda podwójna! Jestem przekonana, że zarówno mali czytelnicy mieszkający w blokach czy we własnych domkach z ogródkami szybko polubią bohaterów tej książki. 

Dodatkowo przemawiają za nią ciepłe, kolorowe ilustracje Katarzyny Nowowiejskiej. Duża czcionka oraz szerokie interlinie pozwalają z kolei zmierzyć się z lekturą samodzielnie tym odbiorcom, którzy szlifują właśnie swoją umiejętność czytania. Co ciekawe, w książce można znaleźć także bajkę o Czerwonym Kapturku w bardzo nietypowej odsłonie!

Polecam ,,Dzikusy. Witajcie w Malinowym Domu” wszystkim dzieciom powyżej 5 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.zielonasowa.pl/dzikusy-witajcie-w-malinowym-domu-19221.html

Oficjalna premiera: 29.09.2021 rok

Artykuł Dzikusy. Witajcie w Malinowym Domu – przedpremierowa recenzja patronatu! pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Aleksandra Szwajda

Ilustracje: Aleksandra Szwajda

Wydawnictwo: Kadruk

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:wybitna

Recenzja:

Strach jest jedną z tych emocji, którą najtrudniej się oswaja. Potrzeba dużo czasu i wiele cierpliwości, żeby zrozumieć, że to czego się boimy, bardzo często jest tylko wytworem naszej wyobraźni.

Aleksandra Szwajda, którą na pewno kojarzycie już z książki ,,Zielony Latawiec. Przyjaźń przez 6 kontynentów” wydała tym razem swoją autorską pozycję – ,,Piotruś Nieustraszony”! To lektura przeznaczona dla rodziców oraz dzieci, którym nie pozwalają spać nocne straszki.

Do książki dołączony jest fantastyczny gadżet – latarka na ultrafiolet! Dzięki niej na kartach pozycji można dostrzec masę ukrytych treści i niespodzianek. 

Głównym bohaterem jest kilkuletni Piotruś, który opowiada czytelnikom o tym jak radzi sobie ze zjawiskami, których się boi. A w zasadzie, których się bał, bo teraz jest już Nieustraszony! 

Dzięki temu, że książka dzieli się na rozdziały dla rodziców i dzieci, mali słuchacze mogą skupić się wyłącznie na treści, która będzie ich interesować. Specjalistyczne porady skonsultowane z psycholog Bożeną Kawicką będą z kolei źródłem wielu ważnych ciekawostek dla rodziców. Pomogą one lepiej zrozumieć źródło strachu dziecka i podsuną sposoby jak sobie z nim radzić.

,,Piotruś Nieustraszony” to książka pełna inspiracji! Pomoże wyjaśnić jak należy rozpracować cienie, dziwne kształty przedmiotów, niespodziewane światła, odbicia, zewnętrzne dźwięki, samotność, burzę, ciemność, potwory czy strachy za oknem. Dzięki takiemu dokładnemu podejściu do wielu zagadnień, rodzice będą mogli być pewni, że ich dziecko poradzi sobie w każdej sytuacji!

Dodatkowo wszystkie treści podane są w taki sposób, że nie sugerują ,,pracy nad sobą”, ale świetną zabawę. Potwierdzeniem może być właśnie patent z latarką (dzięki symbolowi wiemy na których stronach szukać ukrytych treści), ale również rozkładana, wielka rozkładówka z przykładami dźwięków, która jest jak okno przez które możemy wyjrzeć! 

Aleksandra Szwajda stworzyła więc książkę nie tylko piękną, ale i wartościową oraz ciekawą. Choć bywały już książki, w których elementy moglibyśmy sobie ,,zaświecić”, np. ,,Wielka Mała Niedźwiedzica”, to jednak było ich zdecydowanie mniej niż w ,,Piotrusiu Nieustraszonym”.

Polecam zatem ruszyć na przygodę z odważnym bohaterem, który pokonał własne straszki i teraz chętnie służy radą swoim rówieśnikom! Książka będzie idealna dla dzieci powyżej 4 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwo.kadruk.pl/produkt/piotrus-nieustraszony/

Artykuł Piotruś Nieustraszony – recenzja przedpremierowa! pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Wydawnictwo Sam na 2.12.2019 zaplanowało premierę dwóch bardzo ciekawych pozycji, które zafascynują dzieci nie tylko wielkością (rozkładówka po otworzeniu ma pół metra szerokości!), ale ujmą je przede wszystkim trafnym i bezpośrednim ukazaniem codziennego życia, czyli tego, co dzieci interesuje najbardziej. 

(Na końcu recenzji znajdziecie na nie KOD RABATOWY na -20%!)

Książki są wydane na sztywnych i bardzo trwałych kartkach, dzięki czemu przetrwają wiele miesięcy intensywnego ,,czytania”, poza tym będą idealnym prezentem, np. na zbliżającą się Gwiazdkę. 

Ich autorką jest Christina Braun, a wspaniałe ilustracje, które są esencją tych pozycji to dzieło Sebastiana Coenena oraz Niklasa Bowera. 

Tytuł: Wielka księga pojazdów. Dźwig, traktor, koparka

Autor: Christina Braun

Ilustracje: Niklas Bower

Tłumaczenie: Anita i Robert Jonczyk

Wydawnictwo: Sam

Rok wydania: 2019

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych  , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

W ,,Wielkiej księdze pojazdów. Dźwig, traktor, koparka” wiele się dzieje już od pierwszej rozkładówki! Przenosimy się na ruchliwą autostradę, gdzie różne samochody jadą z jednej i drugiej strony. Niestety zdarzył się także mały wypadek i przyjechała karateka. 

Następnie szybko przenosimy się wprost na plac budowy nowego domu. Znajduje się tam wiele bardzo potrzebnych maszyn, jak np. betoniarka, spychacz, koparka czy dźwig. Żeby łatwiej było je zapamiętać, jest też osobna rozkładówka tylko z pojazdami i obsługującymi ich ludźmi (też kobietami – super!). Tylko buldożer jest osamotniony, ale bardzo możliwe, że jego operator znajduje się w… przenośnej toalecie! 

Książka pełna jest takich subtelnych mrugnięć okiem do czytelników. 

,,Wielka księga pojazdów. Dźwig, traktor, koparka” ukazuje także kadr z życia maszyn na wsi oraz podgląda prawdziwą akcję ratowniczą, w której bierze udział kilka straży pożarnych! 

Na tych ilustracjach widać prawdziwy realizm – detale są niezwykle dobrze odwzorowane! Żeby im naprawdę uważnie się przyjrzeć, trzeba poświęcić na to sporo czasu. 

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwosam.pl/sklep/

Tytuł: Wielka księga gospodarstwa. Cztery pory roku

Autor: Christina Braun

Ilustracje: Sebastian Coenen

Tłumaczenie: Anita i Robert Jonczyk

Wydawnictwo: Sam

Rok wydania: 2019

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych  , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

,,Wielka księga gospodarstwa. Cztery pory roku” to podróż do krainy natury, w której czerpie się przede wszystkim z ziemi, jest się uzależnionym od pogody i jej kaprysów. 

To bardzo ciekawy pomysł na ukazanie pór roku w angażujący najmłodszego czytelnika sposób. 

Pierwsza rozkładówka rozpoczyna się od wiosny. Widać jak pracowity jest to okres dla rolników. 

Gospodarstwo to także miejsce w którym aż roi się od różnych zwierzaków! W książce można obejrzeć wiele z nich. Są tutaj zwierzęta oswojone przez człowieka jak np. krowy, konie, świnie, owce, psy, koty czy także te, które żyją niezależnie – kosy, lisy lub żaby. 

Czytelnik będzie miał okazję poznać także wiele maszyn rolniczych i dowiedzieć się do czego one służą. Jesienią z kolei odbywają się dni otwarte, podczas których można poznać mnóstwo roślin, które hoduje się w gospodarstwie. 

Książki mają po 14 stron, gdzie każda kolejna to mnóstwo przyjemności i godziny oglądania! 

Razem z dziećmi można bawić się w wyszukiwanie pojedynczych elementów. Wystarczy zapytać malucha, w którym samochodzie ktoś bawi się pluszowym dinozaurem lub gdzie uciekła koza. 

Polecam tę serię dzieciom już od 1. roku życia!

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwosam.pl/produkt/wielka-ksiega-gospodarstwa-cztery-pory-roku

–> KOD PROMOCYJNY: SAM4 <–

Artykuł Wielkie księgi – podwójna recenzja przedpremierowa! pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuły: 

Autor: Hector Dexet

Ilustracje: Hector Dexet

Wydawnictwo: Mamania

Rok wydania: 2019

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Dawniej książki w których brakuje różnych fragmentów strony, pewnie zostałyby spisane na straty, sądząc, że padły ofiarą moli. Okazuje się jednak, że taka literatura przez którą prześwitują kolejne wątki opowieści, może być niezwykle ciekawa!

Wydawnictwo Mamania wydało ostatnio dwie nowości autora Hectora Dexeta. Z czułością wspominam jeden z ich poprzednich tytułów ,,Giselle” – piękną baśń dla trochę starszych czytelników, w której niektóre strony przypominały misternie dziergane koronki.

Zarówno ,,Domki” jak i ,,Rycerz na zamku” mają zdecydowanie pewniejsze konstrukcje. Zrobione są z dość twardej i elastycznej tektury, dzięki czemu zminimalizowane jest ryzyko podarcia się stron.

W obu książkach jest niezliczona ilość otworów, które korzystając z ilustracji na kolejnych rozkładówkach, tworzą pasujące do siebie obrazki. Każda poprzednia i następna strona uzupełniają się swoimi częściami.

Zdecydowanie moje serce, z powyższej dwójki, najbardziej podbiły ,,Domki”. 

Autor najpierw wychodzi od kilku ogólniejszych myśli, żeby za chwilę skupić się na konkretnych istotach, które mają różne sposoby na mieszkanie.

W książce pojawia się postać małego ślimaka i jego kolegi, którzy dom zawsze noszą ze sobą, jest także wzmianka o kurze i kogucie, którzy budują swoje gniazdo oraz piękne kolorystycznie rozkładówki z pszczołami w roli głównej.

W przypadku ,,Rycerza na zamku” można już mówić o jakiejś mini fabule. Autor przedstawia nam sylwetkę rycerza. Mówi co trzeba mieć lub jakim trzeba być, żeby zyskać ten dumny tytuł. 

Akcja rozgrywka się na zamku, który zamieszkują różne osoby. Pewnego dnia rozpoczyna się jednak bitwa i mury zostają nieco zniszczone. Szybko udaje się je odbudować i z tej okazji król ogłasza wspaniałą ucztę. 

To jednak nie koniec przygody, na wszystkich czeka… ognista niespodzianka! 

Cała koncepcja tej książki wydaje się bardzo ciekawa, szczególnie dla maluchów, którzy interesują się średniowieczem. Nie jestem jednak przekonana do dwóch rozkładówek wspomnianej już uczty. Na jednej z nich wygląda, jakby głowa niedźwiedzia (co prawda uśmiechniętego, ale jednak) była podana na tacy. Z kolei na kolejnej przedstawia się go tańczącego i robiącego sztuczki. 

Jestem przekonana, że wszyscy dorośli wiedzą jak wyglądał ten okres w dziejach ludzkości, ale zrezygnowałabym z pokazywania dzieciom takich elementów, tym bardziej, kiedy z rycerza robi się bohatera, a w książce nie ma żadnych czarnych charakterów.

Poza tym zarówno ,,Domki” jak i ,,Rycerz na zamku” to przede wszystkim picturebooki, które uzupełniane są krótkimi tekstami. Zbudowane zdania są bardzo proste, a czasami tylko pojawiające się trudniejsze wyrażenia motywują maluchy do poznania i przyswojenia nowych słów. 

Książki mają intensywne i mocno kontrastowe kolory, dlatego będą działać stymulująco na narząd wzroku dzieci. Nie mają zbyt wielu detali, dlatego dłuższe patrzenie na nie, nie będzie rozpraszające i zbyt trudne.

Polecam tę serię dzieciom już od 1. roku życia!

Linki do strony Wydawnictwa: https://mamania.pl/product-pol-432-Domki.html   https://mamania.pl/product-pol-433-Rycerz-na-zamku.html

Artykuł Domki i Rycerz na zamku – recenzja dwóch nowości pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: Berek literek

Autor: Agnieszka Frączek

Ilustracje: Iwona Cała

Wydawnictwo: Mamania

Rok wydania: 2019

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Trudno trafić na wiersz, który będzie skierowany do młodszych czytelników, ale który zarazem będzie krył w sobie jakiś mądry przekaz oraz będzie miał przyjemną formę. Na swojej drodze recenzenta literatury dziecięcej trafiłam na wiele rymowanek czy utworów poetyckich, ale niektóre z nich nie traktowały dzieci z należytą powagą. Niezbyt wyszukane rymy czy brak ciekawej puenty to przykłady, które można mnożyć. Na szczęście są książki, które można nazywać skarbnicami wspaniałej poezji dla najmłodszych! Przykładem takiej pozycji jest ,,Berek literek” Agnieszki Frączek, której II wydanie Bajkochłonka objęła patronatem medialnym.

Książka pierwszy raz ujrzała światło dzienne jako ,,Berek literek czyli psoty od A do Z” w 2007 roku. W najnowszym wydaniu została odświeżona przede wszystkim jej warstwa wizualna, chociaż pozostawiono ilustracje Iwony Cały (zresztą bardzo słusznie!).

Zmieniła się jej typografia, ma ciekawy format i jest bardzo przejrzysta.

Tematyka książki oscyluje według alfabetu. Autorka postarała się, żeby z każdej litery uczynić atrakcyjny przedmiot każdego wiersza.

W ,,Berek literek” możemy znaleźć ponad 80 krótszych i dłuższych utworów poetyckich, które bawią humorem, zachwycają doborem słów oraz przy okazji uczą.

Wiersze czytane na głos mają także wpływ na lepszą dykcję oraz mogą się przydać podczas ćwiczeń logopedycznych. Niektóre z nich to świetne przykłady łamańców językowych!

W książce wiersze zostały ułożone w kolejności alfabetycznej. Czasami pod hasłem jednej litery znajduje się więcej, niż jeden utwór.

Polecam tę książkę zarówno do czytania przez rodziców już dla maluszków nawet takich od 1. roku życia, ale także rekomenduję do samodzielnego czytania przez dzieci, które dopiero rozpoczynają przygodę z literaturą.

Link do strony wydawnictwa: https://mamania.pl/product-pol-422-Berek-literek.html

PREMIERA już we wrześniu!

Artykuł Berek literek – recenzja przedpremierowa patronatu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Gdzie jest Elmer? Wyszukiwanka”

Autorzy: David McKee

Ilustracje: David McKee

Tłumaczenie: Beata Horosiewicz

Wydawnictwo: Papilon

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Już za kilka dni światło dzienne ( a właściwie światło w wielu księgarniach w Polsce) ujrzy nowy tytuł z serii przygód o najbardziej kolorowym słoniu na świecie!

,,Gdzie jest Elmer? Wyszukiwanka” to kartonowa książka, której głównym zadaniem jest ćwiczenie spostrzegawczości małych czytelników, zapewnianie im rozrywki oraz proponowanie aktywności do wspólnego udziału z rodzicami lub rodzeństwem.

Zabawa zaczyna się już od okładki! Znajdują się na niej 3 proste polecenia do wykonania. W środku jest 9 pełnych rozkładówek, nawiązujących tematyką do wydanych wcześniej przygód Elmera. Mamy ilustracje związane z hipopotamami ,,Elmer i hipopotamy”, misiami ,,Elmer i zagubiony miś” czy motylami ,,Elmer i motylek”.

Każda rozkładówka zawiera przynajmniej 4 proste zadania, z którymi poradzi sobie każdy maluch w wieku przedszkolnym lub nawet młodsze dzieci.

Niektóre polecania co prawda zakładają umiejętność liczenia do 10, ale jest to doskonała sposobność, żeby wraz z dorosłym poćwiczyć naukę rachowania.

Gdyby był jakiś kłopot z namierzeniem poszczególnych elementów (chociaż nie sądzę, żeby takowy się pojawił), to na ostatniej stronie znajdziemy podpowiedzi – na miniaturach zaznaczono okręgami poszukiwane przedmioty lub postaci.

,,Gdzie jest Elmer? Wyszukiwanka” to bardzo ładnie wydana książka w dużym formacie. Jest zrobiona z trwałych kartonowych stron i na pewno wytrzyma wielokrotne oglądanie, nawet przez najmłodszych czytelników.

Warto przypomnieć, że obecny rok 2019 jest rokiem 30. urodzin Elmera. Z tej okazji w zbliżającym się tygodniu będę miała dla Was wiele recenzji traktujących o różnych częściach przygód tego kolorowego słonia!

,,Gdzie jest Elmer? Wyszukiwanka”  polecam do zabawy już od 3. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://publicat.pl/papilon/oferta/dla-przedszkolakow-3-5-lat/gdzie-jest-elmer-wyszukiwanka

PREMIERA: 05.06.2019!

Artykuł Gdzie jest Elmer? Wyszukiwanka – recenzja przedpremierowa! pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Suvi – Tuuli Junttila

Ilustracje: Suvi – Tuuli Junttila

Tłumaczenie: Iwona Kiuru

Wydawnictwo: Tekturka

Rok wydania: 2019

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Dzieci często wolą bawić się przedmiotami, które nie zawsze służą typowo do zabawy. Drewniana łyżka, taśma klejąca czy plastikowy kubek znacznie lepiej potrafią oddziaływać na ich wyobraźnię, niż gotowe zabawki.

Właśnie prawdopodobnie z takiego spostrzeżenia wyszła autorka ,,Tu, a może gdzieś… (czyli niesamowite przygody nakrętki, haczyka, kapsla i starej śrubki)”. Suvi – Tuuli Junttila jest pochodzącą z Finlandii projektantką grafiki oraz designerką.

Do wymyślonej przez siebie fabuły przygotowała także ilustracje. Nie są to jednak rysunki, ale fotografie, które powstały z kompozycji różnych przedmiotów, tkanin czy roślin, składające się na fascynujące scenografie dla głównych bohaterów.

Trzeba przyznać, że pierwsze skrzypce w tej historii grają także nietypowe postaci. Nakrętka postanawia odmienić swoje dotychczasowe życie. Czuje się niedoceniana i chce poznać świat. Jeszcze zanim wyruszy w drogę, spotyka haczyk, który także postanawia się do niej dołączyć.

W trakcie swojej dalszej podróży poznają kapsel oraz starą śrubkę, którzy okazują się być fantastycznymi towarzyszami!

,,Tu, a może gdzieś…” to oprócz prostego tekstu, zrozumiałego nawet dla maluchów, także urocze metafory, w których autorka dała popis wspaniałej wyobraźni.

To książka, gdzie woda płynąca z kranu zamienia się w wodospad, a miski odwrócone do góry dnem stają się szklanymi górami.

Na każdej rozkładówce można odnaleźć przedmioty, który każdy ma w swoim domu, co zaostrza apetyt na rozejrzeniu się po pokoju, kuchni czy łazience i wyszukaniu czegoś, czym można się doskonale bawić.

,,Tu, a może gdzieś…” rzeczywiście jest pełna przygód, bo będąc takiego wzrostu, jak jej bohaterowie, wcale nie trudno o przeszkody. W tym przypadku nawet odległość pomiędzy szafką, a podłogą wydaje się niezwykle wysoka! Trzeba jednak przyznać, że postacie bardzo dobrze sobie radzą w tym nowym dla nich świecie i historia kończy się szczęśliwym zakończeniem oraz zgrabną złotą myślą.

Przesłanie tej książki można odczytywać dwojako, w sposób prosty, że każdy przedmiot może być doskonałym początkiem zabawy, lub w bardziej zawiły, że my także jesteśmy jak tytułowa nakrętka, haczyk, kapsel czy śrubka – potrzebujemy swojego przeznaczenia. Lubimy czuć się potrzebni, chcemy mieć na świecie swoje miejsce i jeżeli nie czujemy się gdzieś dobrze, nie powinniśmy bać się wyruszyć w drogę. Ta myśl powinna być pamiętana przede wszystkim przez dorosłych

Polecam więc ,,Tu, a może gdzieś…” tym najstarszym czytelnikom, jak i maluchom od 3. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwo-tekturka.pl/kategorie-wiekowe/33-tu-a-moze-gdzies-9788395110542.html

PREMIERA: 07.06.2019

Artykuł Tu, a może gdzieś… – recenzja przedpremierowa! pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.