Ten przewodnik powstał, aby pomóc rodzicom, którzy chcą wprowadzić dziecko w świat Pippi w sposób dopasowany do wieku i optymalny, z naciskiem na oryginalną powieść Astrid Lindgren z ilustracjami Ingrid Vang Nyman.

➜ Tytuł: Pippi Pończoszanka
➜ Autorka: Astrid Lindgren
➜ Ilustracje: Ingrid Vang-Nyman
➜ Tłumaczenie: Irena Szuch-Wyszomirska
➜ Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
➜ Rok wydania: 2025 (1961)
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Dlaczego najlepiej zacząć od oryginalnej Pippi Pończoszanki?

Wiele dzieci zna Pippi z filmu, animowanych bajek, memów, kolorowanek czy opowieści zasłyszanych od starszego rodzeństwa. Jednak dopiero lektura pełnego tekstu pokazuje, jak niezwykła – i zarazem jak zaskakująco współczesna – jest ta bohaterka.

Oryginalne wydanie Naszej Księgarni (z klasycznymi ilustracjami) to odpowiednia propozycja na start, ponieważ:

• zachowuje ona humor i rytm opowieści Astrid Lindgren,
• prezentuje Pippi jako postać nieoczywistą – jednocześnie niezależną oraz bardzo emocjonalną,
• pozwala poznać pełne spektrum przyjaźni między Pippi, Tommy’m i Annicą,
• dobrze wprowadza w klimat późniejszych części i opowiadań.

To książka, w której mieszczą się wszystkie najważniejsze cechy Pippi: wolność, odpowiedzialność za siebie i innych, kreatywność oraz zdolność do podważania schematów oraz szkodliwych stereotypów.

W jakim wieku zacząć czytanie Pippi?

Wbrew pozorom to nie jest pozycja tylko dla „starszaków”.

• 5–6 lat – czytanie wspólne, po jednym rozdziale. Humor i absurdalne sytuacje są świetnie odbierane przez dzieci w tym wieku, choć nie każdy maluch od razu złapie subtelną ironię wplecioną w fabułę.
• 7–9 lat – idealny wiek na samodzielną lekturę; dzieci utożsamiają się z bohaterami z sąsiedztwa, a przekraczanie granic przez Pippi może wydawać im się atrakcyjne i zabawne.
• 10+ – dla czytelników powracających do klasyki; świetna jako tło do rozmów o odwadze, samotności i wolności.

Dlaczego właśnie to wydanie Naszej Księgarni to najlepsza propozycja na początek?

Pippi Pończoszanka z 2025 roku, w przekładzie Ireny Szuch-Wyszomirskiej oraz ze wstępem Sylwii Hutnik to edycja, która doskonale oddaje ducha pierwszych wydań:

• klasyczne, kolorowe i pełne dosadności ilustracje Ingrid Vang Nyman,
• wygodny format, który sprzyja wspólnemu czytaniu,
• spójna oprawa graficzna dopasowana stylistycznie do pozostałych tomów serii.

Dla dzieci będzie to często pierwsze spotkanie z literacką bohaterką, którą choć dobrze kojarzy się wizualnie – to dopiero dzięki tej książce będzie można odpowiednio ją poznać.

Po Pippi Pończoszance – co dalej? Najlepsza kolejność czytania

Jeśli dziecko polubiło świat dziewczynki z rudymi warkoczykami, proponowana kolejność kolejnych pozycji to:

1. Pippi Pończoszanka – fundament całej serii.
2. Pippi wchodzi na pokład – więcej przygód oraz szybsza akcja.
3. Pippi na Południowym Pacyfiku – najbardziej „egzotyczna” część; świetna dla czytelników, którzy chcą poszerzać horyzonty.

Ta sekwencja sprawia, że młody odbiorca najpierw poznaje bohaterkę, potem jej otoczenie, a finalnie – może wybiegać do świata poza granicami znanego sobie uniwersum.

Czy Pippi to książka pochwalająca bycie ,,niegrzecznym”? Jak rozmawiać z dzieckiem o przekraczaniu zasad?

Jednym z powodów, dla których Pippi budzi emocje, jest jej nieskrępowane poczucie wolności. Lektura może więc być dobrą okazją, żeby pokazać dziecku:

• różnicę między wyobraźnią a rzeczywistością,
• że Pippi przekracza zasady w wymyślonym świecie i nie zawsze są one godne naśladowania,
• że jej siła polega na szukaniu rozwiązań, a nie skupianiu się na problemach,
• że niezależność może iść w parze z troską o innych.

Te rozmowy sprawią, że Pippi Pończoszanka stanie się punktem wyjścia do budowania własnych wartości dziecka – i to jest zdecydowanie jeden z jej większych atutów.

Jakie korzyści daje dziecku pierwsza lektura Pippi?

• wzmacnia poczucie sprawczości,
• rozwija humor i elastyczność myślenia,
• uczy dystansu do własnych błędów i niedoskonałości,
• pokazuje różne modele rodzin,
• zachęca do kreatywności i działania.

To jedna z tych książek, które rosną razem z dzieckiem – inaczej odbierają ją pięciolatki, inaczej ośmiolatki, a jeszcze inaczej dorośli. Szukajcie dostępności Pippi Pończoszanki na stronie wydawnictwa Nasza Księgarnia.

FAQ – najczęstsze pytania rodziców o Pippi

Od czego zacząć czytanie książek o Pippi?

Najlepiej od pełnej, bliskiej oryginałowi wersji Pippi Pończoszanki z klasycznymi ilustracjami Ingrid Vang Nyman.

Czy Pippi jest odpowiednia dla przedszkolaków?

Tak, ale jako lektura do wspólnego czytania. Najlepiej sprawdzi się od około 5–6 roku życia.

Czy warto czytać wszystkie tomy po kolei?

Tak, bo pozwala to śledzić rozwój relacji bohaterów i naturalnie poszerza świat przedstawiony.

Jakie jest najlepsze wydanie Pippi na początek?

Wydanie Naszej Księgarni w twardej oprawie – kompletne, przejrzyste, z klasycznymi ilustracjami.

Artykuł Od czego zacząć przygodę z Pippi? Przewodnik po nowym wydaniu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: A niech to sałata! Czyli jak dogadać się z innymi pozostając sobą
➜ Seria: Opowieści z Kurzej Łapki
➜ Autorka: Katarzyna Mikulska
➜ Ilustracje: Agnieszka Walczak
➜ Wydawnictwo: Wielokropki
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Nowa książka Kasi z Wielokropek

A niech to sałata! Czyli jak dogadać się z innymi pozostając sobą to najnowsza książka z tekstem Katarzyny Mikulskiej, znanej z działalności w internecie jako Wielokropki. Na mojej stronie znajdziecie wiele książek od Kasi, m.in.:

• Tina i ciałopozytywność,
• Tina nie lubi przegrywać,
• Zagraj ze mną. Wartościowy czas,
• Mama się złości.

Każda porusza inną problematykę, ma mądry, ciekawy tekst i daje możliwość zrozumienia dzieciakom (a nawet dorosłym) codziennych sytuacji, które czasami wydają się wymagające oraz trudne.

Mieszkańcy Kurzej Łapki

Ta nastawiona na bliskość książka to zbiór trzech opowieści, w których dzieci rozpoznają własne uczucia i odkrywają, że nie są z nimi same. To literatura, która otwiera drzwi na rozmowę oraz empatię. 

Kurza Łapka ma wielu mieszkańców. W A niech to sałata! czytelnicy mają szansę poznać kilku z nich. Zanim jednak rozpoczną się opowiadania przewidziane dla tej części (doszły mnie słuchy, że Opowieści z Kurzej Łapki mają być serią), dostajemy wprowadzenie narratora Micha Zdzicha – sympatycznego niedźwiedzia-przewodnika, który ma ważną rolę również w podsumowującej części aktywizująco-informacyjnej.

O czym jest A niech to sałata!

W tej książce Staszek Fistaszek pokaże dzieciakom, że fajnie jest być pierwszym, ale równie przyjemnym doświadczeniem może być dzielenie się z innymi wspólnymi zwycięstwami. Na przykładzie Bezy mali czytelnicy zrozumieją z kolei, jak dużą moc ma krzyk i kiedy należy go stosować, a w jakich sytuacjach znacznie lepiej go unikać. Lucek będzie przykładem w kwestii pielęgnowania swojej indywidualności, niepodążania za innymi, tylko dlatego że coś jest modne.

Książka dla dzieci konsultowana z psychologiem

A niech to sałata! to pozycja składająca się:

• na bogato ilustrowaną część fabularną (rysunki Agnieszka Walczak),
• podsumowującą oraz punktującą najważniejsze informacje z opowiadań sekcję kończącą rozdział. Tam również znalazły się kolumny ,,Sprawdź, czy pamiętasz!” oraz zachęcająca do dyskusji ,,Porozmawiajcie”,
• kilka słów kontekstu od psycholożki dziecięcej Elizy Skop.

Dla kogo

A niech to sałata! Czyli jak dogadać się z innymi pozostając sobą to pozycja wspomagająca edukację społeczną, wpływająca na pewność siebie dzieci oraz ich większą świadomość w wielu różnych ważnych aspektach codziennego życia. Jestem przekonana, że czytelnicy ją pokochają – bez względu na to, czy chodzą do przedszkola, czy są już całkiem oczytanymi dorosłymi.

Książka A niech to sałata! dostępna jest na stronie wydawnictwa Wielokropki.

FAQ, czyli pytania na które warto znać odpowiedzi

Od jakiego wieku polecana jest ta książka?

Najlepiej sprawdzi się dla dzieci 4–9 lat; warto czytać wspólnie i inicjować rozmowę po lekturze.

O czym są historie w tej części Opowieści z Kurzej Łapki?

Trzy historie o rywalizacji i dzieleniu się sukcesem, o sile i granicach krzyku oraz o odwadze bycia sobą mimo presji grupy.

Czy książka była konsultowana z psychologiem?

Tak. Zawiera komentarz i wskazówki psycholożki dziecięcej (Elizy Skop), co pomaga rodzicom oraz nauczycielom prowadzić rozmowy o emocjach.

Jak książka wspiera rozwój emocjonalny dziecka?

Modeluje nazywanie uczuć, pokazuje strategie reagowania (np. kiedy krzyk szkodzi), ćwiczy empatię i asertywność.

Czy nadaje się do pracy w przedszkolu/szkole?

Tak. Krótkie rozdziały i pytania na końcu świetnie wspierają zajęcia o emocjach, zasadach i relacjach.

Artykuł A niech to sałata! – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Po prostu Mania. Witaj, przedszkole!
➜ Autorka: Joanna Marcinkiewicz
➜ Ilustracje: Małgorzata Detner
➜ Wydawnictwo: Wilga
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Dlaczego ta książka sprawdzi się przy adaptacji

• Normalizuje emocje. Autorka nie pomija trudniejszych momentów towarzyszących pierwszemu dniu – daje jasny sygnał, że smutek i niepewność są w porządku. Jednocześnie kieruje uwagę dziecka na aktywności, które odciągają jego uwagę od analizowania, że jest to nowe miejsce i nowa sytuacja (zabawy, niespodzianki, koledzy).
• Pokazuje przedszkole przez obraz rytmu dnia. Niemal każda rozkładówka to inny element przedszkolnej rutyny, dzięki czemu młody odbiorca może oswoić się z tym planem dnia, jeszcze w ogóle zanim pójdzie do przedszkola.
• Wsparcie dla dorosłych. Porady wplecione w fabułę, na końcu książki są zebrane i przygotowane z myślą o rodzicach – to ułatwia im rozmowę z dzieckiem po lekturze, ale też pozwala zaczerpnąć wiele wartościowych wskazówek. Dobrze pamiętać, że spokojny rodzic to już połowa sukcesu przy adaptacji przedszkolnej

„Specjalny dzień” – jak przygotować dziecko

Książka zaczyna się właściwie od „dnia adaptacyjnego”, ale także np. spacerów w pobliżu przedszkola. Dzięki temu dziecko może z wyprzedzeniem poznać przestrzeń, ludzi oraz panujące na miejscu zasady. To zmniejsza obciążenie poznawcze w prawdziwym pierwszym dniu. Ilustracje Detner działają jak wizualna mapa: droga do przedszkola, sala, łazienka, plac zabaw – wszystko narysowane realistycznie i kolorowo, z detalami, które pozwalają skupić się na szczegółach oraz poczuć się nieco pewniej.

20 września – Ogólnopolski Dzień Przedszkolaka

20 września, w Ogólnopolski Dzień Przedszkolaka, przypominamy sobie, że przedszkole to nie tylko sala pełna zabawek oraz worek na buty w króliczki. To pierwsza, samodzielna przygoda dziecka: nowe zasady, trening odwagi oraz niewinne przyjaźnie. Święto zostało ustanowione uchwałą Sejmu z 13 września 2013 roku, aby podkreślić wagę wychowania przedszkolnego. Jego pochodzenia należy jednak upatrywać w oddolnych inicjatywach, które miały miejsce w Łodzi już w 2010 roku. To świetna okazja, żeby z uwagą porozmawiać o adaptacji przedszkolnej – o jej wyzwaniach, ale także niezwykłej zmianie, która przychodzi wraz z etapem przedszkolnym w życiu dziecka.

Dla kogo i kiedy polecam tę książkę

Po prostu Mania. Witaj, przedszkole! polecam przede wszystkim rodzinom z dziećmi powyżej 2 lat – zarówno przed pierwszym dniem, jak i w trakcie pierwszych tygodni, kiedy emocje najmłodszych nie są jeszcze ustabilizowane. 

Książkę znajdziecie na stronie wydawnictwa Wilga. A jeżeli szukacie lektury w bardziej rozbudowanej formie fabularnej na ten temat, koniecznie zerknijcie do – także ostatniej nowości – Leśniaki przedszkolaki. Opowiadania na radości i smutki.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

Czy łzy w pierwszym dniu przedszkola są „normalne”?

Tak. Po prostu Mania. Witaj, przedszkole! pokazuje i nazywa emocje, a porady zebrane na jej końcu podpowiadają, jak sprawić, żeby tych łez było jak najmniej.

Jak wykorzystać książkę w sposób praktyczny?

Czytajcie etapami, łącząc rozkładówki z ogrywaniem wspólnie scen z fabuły – podobnie jak bohaterki możecie np. spacerować w okolice przedszkola. Ustalcie prosty rytuał pożegnania i małą wiadomość w formie karteczki z rysunkiem, po którą można sięgnąć w trudniejszym momencie dnia.

Od jakiego wieku polecana jest Po prostu Mania?

Najlepiej sprawdza się dla 2–4 lat – zwięzła narracja, szczegółowe ilustracje oraz jasny podział bezbłędnie trafiają do dzieci.

Artykuł Po prostu Mania – jak oswoić adaptację przedszkolną pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Nie tylko wiele dzieci, ale także dorosłych boi się tego, czego nie znają. Pierwszy dzień w przedszkolu lub szkole jest prawie tak samo straszny, jak pierwszy dzień w nowej pracy. 

Jak przygotować dziecko na pobyt w szpitalu lub wizytę u lekarza

Tym bardziej zrozumiałe jest, że kiedy idziemy, na przykład do lekarza lub do szpitala i nie wiemy, co będą nam tam robić – po prostu się martwimy, możemy być trochę nie w sosie i najchętniej zostalibyśmy w domu.

Dlatego właśnie takie książki jak Czy to boli? są na wagę złota. Jej autorem jest Mateusz Sieradzan, znany jako Pan Pielęgniarka. Pielęgniarz, ratownik oraz tata piątki dzieci napisał książkę, w której – bazując na swoim doświadczeniu zawodowym oraz rodzicielskim, podpowiada jak przygotować dziecko na wizytę w szpitalu lub u lekarza.

Dwustronna książka dla dzieci i rodziców

Autor podszedł do niej dwojako. Z jednej strony skupił się, żeby całość była przystępna dla dzieci. Używając potocznego języka, doskonale udało mu się przekazać punkt widzenia trójki jego dzieci – Stasia, Franka i Stefana.

Kiedy jednak docieramy do połowy książki… niespodzianka! Okazuje się, że to właśnie tam jest jej koniec, bez względu na to czy zaczniemy czytać ją od jednej lub drugiej okładki.

Konstrukcja oraz skład Czy to boli? zostały przygotowane w taki sposób, że jedna część poświęcona jest dzieciom, a drugą skierowano wyłącznie do rodziców. To ciekawy zabieg, który pozwala uniknąć długiej części wstępu dla dorosłych na początku lektury – co mogłoby zniechęcać szczególnie samodzielnie czytające już dzieci.

Patenty na oswajanie ze szczepieniami

W Czy to boli? opisane zostały sytuacje z wizyty na SOR-ze, ze szczepienia, badania USG oraz pobytu w szpitalu. Jedne mniej poważne, związane z okresowymi badaniami, a inne bardziej skomplikowane. Co jednak ważne – wszystkie okraszone świetnym i niewymuszonym poczuciem humoru.

Z drugiej strony książki z kolei znajduje się kilka rozdziałów konkretnych porad: jak radzić sobie w różnych, wymagających medycznej ingerencji sytuacjach. Autor wspomina tam o krzywdzących, niekoniecznie fortunnych sformułowaniach, których warto unikać czy ,,sprzedaje patenty” na to, jak oswoić dziecko ze szczepieniami czy trudnymi wizytami lekarskimi.

Czy to boli? to świetnie wymyślona i jeszcze lepiej zrealizowana książka, którą każdy rodzic powinien mieć w swoim domu. Polecam ją także dzieciom powyżej 5 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwopoczekalnia.pl/pl/p/Czy-to-boli/19

BONUS – Puzzle dla dzieci

Z książką dotarł do mnie arkusz wyjątkowych naklejek, które można wręczyć dzieciom po wizycie u lekarza czy w szpitalu. Dlaczego wyjątkowy? Bo nie ma na nim, chyba znanego wszystkim, hasła ,,Dzielny Pacjent”, ale np. ,,Bolało mnie”, ,,Udało mi się” czy ,,Było ciekawie”. 

Drugą rzeczą opartą na fabule książki, która przyszła w paczce, to Puzzle Czy to boli?. Z 60 dużych elementów można ułożyć obrazek będący jedną rozkładówką z lektury. Widać na nim lekarzy, pielęgniarzy, ratowników, itd. Wspólne układanie pozwoli odświeżyć sobie wiedzę dotyczącą tego, kto pracuje w szpitalu. 

Poza tym, układanie puzzli to świetny sposób na relaks, spędzenie czasu z bliskimi, a także wyciszenie się po jakichś trudnych doświadczeniach bieżącego dnia.

Polecam te puzzle dzieciom także powyżej 5 lat.

Znajdziecie je tutaj: https://wydawnictwopoczekalnia.pl/pl/p/PUZZLE-Czy-to-boli/20

Lub bezpośrednio w zestawie z książką: https://wydawnictwopoczekalnia.pl/pl/p/Czy-to-boli-Ksiazka-Puzzle/21

Artykuł Czy to boli? – recenzja książki i puzzli oswajających z lekarzem pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: Achtung baby. Dlaczego niemieckie dzieci są tak samodzielne

Autor: Sara Zaske

Tłumaczenie: Anna Rosiak

Wydawnictwo: Mamania

Rok wydania: 2019

Objętość: prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla rodziców

Ocena ogólna: wybitna

 Recenzja:

Książek z poradami dotyczącymi wychowywania dzieci było do tej pory na blogu jak na lekarstwo. Sama zazwyczaj podchodzę do takich publikacji bardzo ostrożnie.

W dużej mierze literatura parentingowa opiera się w większości na hipotezach i obserwacji niewielkiej grupy dzieci.

Istotne jest, aby pamiętać o tym, że każde dziecko jest inne, a najważniejszą zasadą wychowawczą powinien być trening umiejętności obserwacji.

Podkreśla to także autorka książki ,,Achtung baby. Dlaczego niemieckie dzieci są tak samodzielne”, Sara Zaske.

Pisarka opowiada swoją własną historię, kiedy kilkanaście lat temu ze względu na pracę męża, podjęli decyzję o przeprowadzce do Berlina. Mieli już wtedy 3-letnią córkę, a w międzyczasie urodził im się także syn.

Zaske opisuje różnice, które dostrzegła pomiędzy podejściem Amerykanów do wychowywania dzieci, a wychowaniem niemieckich rodziców.

Gdyby wierzyć stereotypom, moglibyśmy wyobrazić sobie, że niemieckie dzieci dorastają pod dużą presją – dużo się od nich wymaga, mają narzuconą surową dyscyplinę i zaplanowane sporo zajęć dodatkowych.

Autorka jednak ze zdziwieniem dostrzega, że niemieccy rodzice osiągnęli w wychowaniu dzieci to, o czym nawet amerykańscy nie myślą, czyli umiejętność dawania potomstwu przestrzeni.

Pierwsza część tytułu książki ,,Achtung baby” odwołuje się do wspomnień Sary Zaske, która podczas pierwszych tygodni pobytu w Berlinie, doświadczała psychicznego dyskomfortu, widząc jak niemieckie dzieci jeżdżą same na rowerach po ruchliwych drogach, bawią się w parku bez nadzoru dorosłych czy chodzą same do szkoły. Miała potrzebę ciągłego ostrzegania ich przed niebezpieczeństwem… z którego one doskonale zdawały sobie sprawę.

,,Achtung baby. Dlaczego niemieckie dzieci są tak samodzielne” czyta się momentami trochę jak książkę przygodową – może dlatego, że opisuje ona prawdziwe losy rodziny, ale z drugiej strony, ma się świadomość obcowania, że jest to coś więcej.

Dzięki wielu przeprowadzonym wywiadom ze specjalistami, a także mnogim badaniom, których wyniki z dwóch krajów są ze sobą zestawiane – widać, że autorka ma mocne dowody na poparcie swoich tez.

Stara się ona przekonać rodziców, że każde dziecko nie należy do rodziców, ale do siebie. Powinno się dać mu potrzebną przestrzeń, wpłynąć na zmiany w systemie edukacji, gdzie szkoły zabijają kreatywność i wzbudzają tylko niechęć maluchów do nauki.

,,Achtung baby. Dlaczego niemieckie dzieci są tak samodzielne” brzmi trochę jak doskonała reklama Niemiec. Po jej lekturze, aż chce się spakować walizki i wyjechać tam na stałe. A jednak ta książka nie powstała dla celów wzmożonej aktywności turystycznej, ale żeby pomóc i uświadamiać – starać się kierować potrzebami dzieci, a nie własnym strachem i uprzedzeniami w ich wychowaniu.

Niezwykle polecam ją nie tylko jako kompetentne źródło ciekawych spostrzeżeń o wychowaniu dzieci, ale także jako przyjemną lekturę w przerwie na kawę.

Link do strony wydawnictwa: https://mamania.pl/product-pol-349-Achtung-baby-Dlaczego-niemieckie-dzieci-sa-tak-samodzielne.html

Artykuł Achtung baby. Dlaczego niemieckie dzieci są tak samodzielne – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.