Nie dajcie się zwieść uroczej okładce i równie słodkiemu tytułowi! Ta książka jest opowiastką o pożegnaniu, przemijaniu, ale także o miłości i pięknych wspomnieniach z tymi, za którymi tęsknimy.

Ważna misja Niedźwładka

,,Niedźwładek” to pozycja napisana przez Martę Guśniowską, znaną także z podobnej tematycznie ,,Smacznego, proszę wilka!”. Ilustrowana przez Ewę Poklewską-Koziełło, którą możecie kojarzyć m.in. z obrazków w: ,,Dziadek do Orzechów i Król Myszy”, ,,Mitologia. Przygody słowiańskich bogów” czy ,,Wiosna, lato, jesień, zima w moich rymach”.

,,Niedźwładek” jest opowiastką kierowaną do przedszkolaków i uczniów pierwszych klas szkoły podstawowej. Jej bohaterem jest tytułowy Niedźwładek, czyli pluszowy miś, którego chłopiec o imieniu Misio dostał od swojego dziadka Władka. Staruszek jednak umarł, a malca bardzo zasmuciła nieobecność ukochanego człowieka. Pluszak postanowił więc wziąć sprawy w swoje łapki i odnaleźć dziadka, a następnie sprowadzić go do domu.

Droga do nieba

Choć narracja w książce prowadzona jest z punktu widzenia Niedźwładka, można dyskutować czy jest on jej głównym bohaterem. W trakcie swojej podróży spotyka bowiem m.in. gołębia i bezdomnego psa Maśka. Szczególnie ten drugi pełni w historii rolę kluczową. Decyduje się on poświęcić dla dobra sprawy i wyrusza… do nieba. Niedźwładek nie może tego zrobić, bo jego istnienie mogłoby się skończyć co najwyżej na strychu.

Pies spotyka na miejscu swojego anioła stróża, który jest przejęty, że nie zdołał upilnować podopiecznego. Masiek jednak nie zamierza zabawić w niebie zbyt długo. Ma do wykonania ważne zadanie, a później musi szybko przekazać wieść z powrotem na ziemi. Czy jednak jego powrót będzie możliwy? I czy w niebie uda mu się spotkać dziadka Władka?

O śmierci z humorem

,,Niedźwładek” jest książką, która pomaga dzieciom pogodzić się ze stratą kogoś bliskiego. To pierwszy krok do rozpoczęcia żałoby i pokazania, że śmierć jest czymś nieuniknionym – to nieodłączna część istnienia na ziemi. Mimo to, ,,Niedźwładek” nie przytłacza smutnymi treściami. Wręcz przeciwnie, sporo w niej rozluźniającego fabułę humoru, zabawnych dialogów i mnóstwa serdeczności.

(…) Wiem, że trudno to zrozumieć, ale taka jest kolej rzeczy. Ludzie odchodzą i nie ma w tym nic złego. Trzeba ich kochać, póki są, a potem wspominać same dobre chwile. (…)

Marta Guśniowska, Niedźwładek, Rozdział VII, str. 36

Naprawdę bardzo niewiele brakuje tej książce do miana rewelacyjnej. Mnie podpadła jedynie fragmentem z karmieniem ptaków chlebem. Nie jest także uniwersalna – opiera się na chrześcijańskiej wizji nieba, choć ma kilka bardzo przyjemnych wyjątków, takich jak np. pieski czy koty, które także trafią wśród chmurki. 

Polecam ją czytelnikom już powyżej 4 roku życia. Dobrze, jeżeli ,,Niedźwładek” stanie się fundamentem do rozmowy na tematy o przemijaniu. Pomoże przygotować do odejścia kogoś bliskiego lub choć częściowo odpowiedzieć na tęsknotę za przyjacielem. Świetnie sprawdzi się także jako… spektakl teatralny!

Link do strony wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/niedzwladek-marta-gusniowska-skua44e43b2c3f03379e920.html

Artykuł Niedźwładek – recenzja książki o pożegnaniu bliskich pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.