Tytuł: 

Autor: Michał Rusinek

Ilustracje:  Joanna Rusinek

Wydawnictwo: Bezdroża

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna:  wybitna

Cytując wieszcza: 

,,(…) Tymczasem, przenoś moją duszę utęsknioną

Do tych pagórków leśnych, do tych łąk zielonych (…)”.

 

Przyznam szczerze, że czekałam na tę książkę jak na wybawienie! Wcale się nie dziwię, jeżeli po tej recenzji i kilku zdjęciach sami poczujecie się dokładnie tak jak narrator z powyższego cytatu.

Niezwykle zdolne rodzeństwo (które pewnie już dobrze znacie) – Michał Rusinek oraz Joanna Rusinek stworzyli wyjątkowy ,,Od mikmaka do zazuli. Atlas regionalizmów dla dzieci”. Jest to książka, która ukazuje Polskę w pełnej krasie. Przypomina o wszystkich jej atutach, pięknie – nie tylko krajobrazu, ale i kultury, zwyczajów, historii oraz ludzi.

Odwiedzicie tutaj miejsca, w których pewnie nigdy wcześniej nie byliście, ale o których musieliście już słyszeć. Zostaniecie rozpieszczeni przez twórców tej pozycji, którzy bawią się w inteligentny sposób z czytelnikiem, oferując w warstwie tekstowej i wizualnej tylko to, co najlepsze (pierwszym z brzegu przykładem niech będzie ,,tradycyjny” dres polski, dumnie wyszywany kwiatami). 

Zacznijmy jednak od początku i zastanówmy się – cóż to za zagadkowy tytuł na atlas? Spieszę z wyjaśnieniem, będąc już mądrzejszą o treść książki, że mikmak to szczecińskie słowo określające cwaniaka, a zazula… no cóż, tego Wam nie powiem, żeby nie psuć późniejszej zabawy!

Trzeba bowiem zdawać sobie sprawę, że ,,Od mikmaka do zazuli” to prawdziwa gratka nie tylko dla dzieci. Najmłodsi czytelnicy będą mieć bez wątpienia ogromną frajdę z powtarzania co zabawniejszych wyrazów, ale należy przyznać, że niektóre z regionalizmów będą także nowością dla dorosłych odbiorców. 

Dzięki podróży przez Szczecin, Bory Tucholskie, Kaszuby, Kociewie, Grudziądz, Lubawę, Mazury, Kurpie, Suwałki, Lubsko, Bukówiec Górny, Leszno, Kościan, itd., itp. staniemy się bogatsi nie tylko o znajomość dodatkowych słów, ale przede wszystkim będziemy mogli na nowo rozkochać się w różnorodności naszego pięknego kraju. 

Książkę można potraktować jako inspirację – gdzie udać się w najbliższe wakacje, bo to aż nie do pomyślenia, że tak często podróżujemy za granicę, a tak niewiele widzieliśmy jeszcze u nas!

Jeżeli jeszcze zastanawiacie się, jakie zakątki do odwiedzenia przygotowali dla czytelników autorzy, to możecie być pewni, że będziecie pozytywnie zaskoczeni. Mnie na przykład bardzo ucieszyła na rozkładówce obecność Szczebrzeszyna i wzmianka o odbywającym się tam festiwalu ,,Stolicy Języka Polskiego”, przy którego pierwszej edycji miałam szczęście być odpowiedzialna za media. 

,,Od mikmaka do zazuli. Atlas regionalizmów dla dzieci” to książka wartościowa, pięknie zilustrowana i bardzo starannie wydana. Trudno przejść obok niej obojętnie, bo jej inspirująca treść poruszająca tak wiele zagadnień z codziennego życia, wciąga jak najlepszy serial przygodowy!

Bardzo polecam czytelnikom już od 4. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://bezdroza.pl/ksiazki/od-mikmaka-do-zazuli-atlas-regionalizmow-dla-dzieci-michal-rusinek,beregi.htm#format/d

OFICJALNA PREMIERA: 15.04.2020 (ale w niektórych księgarniach online można dostać ją wcześniej!)

Artykuł Od mikmaka do zazuli. Atlas regionalizmów dla dzieci – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autorzy: Witold Przewoźny, Monika Michaluk

Ilustracje: Michał Stachowiak

Wydawnictwo: ALBUS

Rok wydania: 2018

Objętość:więcej niż sto

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Chyba nikt nie ma wątpliwości, że nasz kraj ma fascynującą historię i jeszcze ciekawszą kulturę! Społeczności, które rodziły się setki lat temu, dały podwaliny naszemu państwu. My, czyli współczesne pokolenia możemy teraz sięgać do tamtych czasów z perspektywy wspaniałej literatury.

,,Etnogadki, opowiastki o dawnych obrzędach i zwyczajach” to książka, jakiej zdecydowanie jeszcze nie było. To zachwyt nad folklorem, ukłon w stronę natury oraz przede wszystkim wielki hołd złożony ludziom, którzy ciężką pracą pomogli zbudować naszą przyszłość.

Autorami książki są Witold Przewoźny oraz Monika Michaluk, a za piękną stronę wizualną odpowiada Michał Stachowiak.

Narratorem całości została sowa, która wierzy w magię i subtelnie prowadzi czytelników przez fabułę.

Podstawową linią chronologiczną ,,Etnogadek, opowiastek o dawnych obrzędach i zwyczajach” są pory roku. W książce kładzie się duży nacisk na czas oraz jego definicje. Podkreśla się różnice w jego postrzeganiu teraz, a kiedyś i wyjaśnia różne astrologiczne zdarzenia, istotne szczególnie dla ludzi żyjących dawniej, nie mających dostępu do kalendarzy czy zegarów.

,,Przez setki lat mieszkańcy wsi żyli w zgodzie z przyrodą, którą szanowano i podziwiano. Od niej zależał wszelki los, a człowiek czuł się w świecie tylko małym okruszkiem” Witold Przewoźny, Monika Michaluk, Etnogadki, opowiastki o dawnych obrzędach i zwyczajach, str. 10

 

Książka składa się z dość krótkich bloków tekstu, poprzedzonych wierszami (ogólnie w całej pozycji jest ich naprawdę dużo!). Sporo można się dowiedzieć także od narysowanych na ilustracjach postaci.

Na pierwszych stronach wyczytamy o tym, jakie zawody były dawniej uprawiane, dowiemy się o roli bednarza, młynarza, cieśli czy kołodzieja.

Książka przeplatana jest krótkimi historyjkami fabularnymi. Jedną z pierwszych jest ta jak konik wpadł w pranie i narobił ambarasu!

Można w lekturze odnaleźć także kilka zadań. Dzięki wskazówkom istnieje możliwość samodzielnego wykonania słomianej ozdoby świątecznej, upieczenia pysznych pączków czy ozdobienia pisanek woskiem.

Omawianie pór roku autorzy rozpoczynają od zimy, gdzie w poświęconych jej rozdziałach opisują Boże Narodzenie. Wspominają tam o św. Mikołaju i ani przez chwilę nie podważają jego istnienia! Sporo miejsca zajmuje także opis wigilijnych tradycji i obrzędów.

Czas zimowy to także karnawał, a tuż po nim nadchodzi wiosna i nadarza się sposobność, żeby pożegnać poprzednią porę roku. Topienie marzanny to pierwszy krok do zbliżającej się Wielkanocy. W poświęconych jej rozdziałach czytelnik sporo dowie się o palmach, pisankach czy śmigusie – dyngusie.

Zielone Świątki to już z kolei prawie początek lata, a noc świętojańska to jeden z najbardziej niezwykłych momentów w ciągu roku!

Pisząc o jesieni, autorzy skupili się przede wszystkim na związanych z nią jesiennych pracach. Zbiory i gromadzenie żywności na zimę było w dawnych czasach priorytetem, ale nie zapominano także o sprawach duchowych. Jesień to przecież także pora roku, gdzie pamięta się o zmarłych. Z książki dowiemy się, dlaczego Dzień Wszystkich Świętych oraz Zaduszki mają tak duże znaczenie.

,,Etnogadki, opowiastki o dawnych obrzędach i zwyczajach”  są pięknie wydane i niezwykle bogato ilustrowane! Większość obrazków składa się na bardzo dużo detali. Można się im długo przyglądać i zachwycać mnogością barw i elementów!

Jeżeli szukacie książki, która pokaże obraz dawnej Polski, wyjaśni obrzędy i ich etymologię oraz stanie się niezwykłą podróżą po naszym folklorze i kulturze, to ,,Etnogadki” będą idealne!

Polecam je dla dzieci już od 5. roku życia.

Link do sklepu: https://tusieczyta.pl/pl/ksiazki-6-12-lat/487-etnogadki-opowiastki-o-dawnych-obrzedach-i-zwyczajach.html

Artykuł Etnogadki, opowiastki o dawnych obrzędach i zwyczajach – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.