Mam wrażenie, że nie bez powodu literatura obfituje ostatnio w tematykę pogody oraz zmian klimatycznych – i to zarówno ta dla dzieci jak i dorosłych.

Nowa część w cyklu Naukomiks

Zaledwie kilka dni temu pisałam o zasobnym w wiedzę popularnonaukowym komiksie Świat bez końca. Teraz więc przyszła kolej na lekturę odpowiednią dla młodszych odbiorców.

Będzie to kolejny tom, także w komiksowym wydaniu, rewelacyjnej serii Naukomiks. Cykl ten opiera się na przekazywaniu wiedzy w obrębie wybranego zagadnienia, oprawiając je w przyjemną, fabularną otoczkę, dzięki której nawet najtrudniejszy temat jest łatwiejszy do zrozumienia.

Zwariowane zjawiska oraz skąd się one biorą

Na stronie znajdziecie recenzje wielu tomów tej serii, m.in.:

• Skały i minerały. Od jaskiń do kosmosu,
• Rekiny. Najlepsi myśliwi w przyrodzie,
• Roboty i drony. Dawno temu, teraz i w przyszłości,
• Samochody i ich fascynujące silniki,
• Psy. Od drapieżników do obrońców,
• Wielcy filozofowie. Prawdziwi mędrcy to buntownicy,
• Mitologia Greków i Rzymian w komiksie,
• Wulkany. Ogień i życie.

Najnowsza część, czyli Zwariowana pogoda – burze, meteorologia i klimat to w humorystyczny sposób przedstawione bardzo poważne zjawiska. Mowa o huraganach, burzach, tornadach czy powodziach. W jaki sposób dochodzi do skrajnych zjawisk pogodowych? Czy jesteśmy w stanie je przewidzieć? Czy w kolejnych latach będzie ich coraz więcej?

Łopatologicznie o klimacie i pogodzie

Choć autorzy bardzo starali się nie przestraszyć młodych czytelników wizją nieuchronnie zmieniającego się klimat, na pewno zasieją w nich małe ziarno niepokoju.

Żeby jednak nieco odwrócić uwagę od emocji samych odbiorców, wymyślili postać niezbyt lotnego oraz pojętnego prezentera wiadomości, któremu kolega z sekcji pogody tłumaczy, dlaczego śnieżyce nie wykluczają globalnego ocieplenia w większej skali.

Mnie bardzo spodobał się ten ,,prztyczek w nos”, kiedy meteorolog mówi prezenterowi, że jako dorosły, powinien pewne rzeczy po prostu wiedzieć. Przypominają mi się wtedy inni dorośli (politycy, dziennikarze, aktorzy) z naszego polskiego podwórka, którzy mówili dokładnie to samo, co wspomniany prowadzący program informacyjny.

Z drugiej strony, dzięki potrzebie łopatologicznego wyjaśniania różnych zjawisk, czytelnik w każdym wieku dostaje solidną dawkę wiedzy dotyczącą klimatu, atmosfery – jeszcze ogólniej: chemii, fizyki, geografii i przyrody. Choć Zwariowana pogoda – burze, meteorologia i klimat skupia się przede wszystkim na kwestiach związanych z pogodą, to nawiązuje do wielu nauk, poszerzając horyzonty odbiorców.

Polecam ten komiks wszystkim, którzy chcą być bardziej świadomi (oraz potrafić przepowiedzieć pogodę, obserwując wyłącznie niebo).

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/zwariowana-pogoda—–burze–meteorologia-i-klimat/p3459.html

Artykuł Zwariowana pogoda – burze, meteorologia i klimat – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Każda pogoda jest dobra na przygodę, jeżeli ma się wiernego kompana oraz bujną wyobraźnię! Najlepszym na to dowodem jest seria książek Pory roku z dziadkiem wydawnictwa Wilga, którą ostatnio zapoczątkowały dwie części pięknych picturebooków. 

Nowa seria książek dla dzieci

Deszcz oraz Słońce to obrazkowe pozycje Sama Ushera, który inspirując się różną pogodą, zabiera czytelników do świata dziecięcej wyobraźni oraz bliskiej relacji dziadka z wnukiem. Mieszkający w Londynie autor ma na koncie jeszcze jedną świetną serię, która skupia się wyłącznie na plaży, jednak dotyczy… tego samego bohatera!

Mały chłopiec pojawiający się w Porach roku z dziadkiem jest więc postacią, która mam nadzieję, jeszcze się pojawi w kolejnych, tłumaczonych na język polski książkach. W ramach obecnego cyklu, zapowiedziane zostały już kolejne tomy: Burza oraz Śnieg. 

Deszcz. Pory roku z dziadkiem

Co robić w czasie deszczu? Dzieci, które spędzają wiele czasu na zewnątrz, w trakcie gdy pada deszcz często się nudzą. Okazuje się jednak, że nawet ulewa może stać się fantastycznym tematem książki, przekonując najmłodszych, że nieważna jest pogoda – liczy się odpowiednie nastawienie!

W Deszczu chłopiec namawia swojego dziadka na wyjście. Starszy pan radzi mu jednak zaczekać. Sam zajmuje się korespondencją oraz odpisywaniem na list. Chłopiec bezustannie więc patrzy za okno. Sprawdza czy się nie przejaśnia, aby ich przygoda mogła się rozpocząć.

Autor książki w doskonały sposób pokazuje oczekiwanie. Widzimy zarówno dziecko siedzące w oknie z punktu widzenia pokoju jak i deszczowego świata za nim. Gdy tylko przestaje padać, dziadek z chłopcem wychodzą z domu. Wtedy po raz kolejny można spojrzeć na to, jak niezwykłe zrobiło się otoczenie.

Kałuże stały się dla autora inspiracją, by pokazać rzeczywistość w zakrzywionym odbiciu. To swego rodzaju portal, żeby wejść do świata wyobraźni, gdzie otoczenie wygląda tak, jakbyśmy dokładnie tego chcieli.

Link do strony wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/deszcz-sam-usher-sku57ccb25395fb57b62253.html

Słońce. Pory roku z dziadkiem

Z kolei w drugim tomie serii, sytuacja jest zgoła odmienna. Tym razem przypieka słońce i jest bardzo ciepło. Dziadek sam zachęca więc wnuka do wyjścia oraz urządzenia miłego pikniku. 

Tak jak w Deszczu refrenem książki było wypatrywanie przez okno i oczekiwanie na poprawę pogody, tak w Słońcu takimi rozkładówkami nadającymi rytm historii są piękne obrazy z małymi postaciami, podpisane zdaniem: Okropny skwar.

Choć zakończenie jest zupełnie inne w jednej jak i drugiej pozycji, tak obie mają wspólne elementy. W podsumowaniu dziadek dzieli się z chłopcem jakimś ważnym zdaniem czy wskazówką, która odnosi się do fabuły, ale jest również uniwersalną mądrością.

W obu przypadkach przygoda kończy się w bezpiecznej kuchni staruszka, w której bohaterowie razem podsumowują to, co udało im się zobaczyć czy też przeżyć.

Pory roku z dziadkiem jest więc serią, która uczy zwracania uwagi na drobnostki – otoczenie, ludzi, piękno świata. Jest pochwałą wyobraźni oraz cieszenia się tym, co mamy teraz. 

Książki edukują w zakresie wdzięczności, uważności oraz dbania o relacje z bliskimi – nieważne czy ma się trzy czy osiemdziesiąt trzy lata!

Z ciekawością czekam na kolejne części. 

Link do strony wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/slonce-sam-usher-skuec419ae50018ff33d650.html

Artykuł Pory roku z dziadkiem – nowa seria książek dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Marcin Kozioł, Bartek Jędrzejak

Ilustracje: Małgorzata Osieleniec

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

Rok wydania: 2018

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Jesień to nie tylko spadające liście i niższa temperatura. Zmiana pór roku niesie ze sobą wiele zjawisk w przyrodzie, o procesach których warto rozmawiać z najmłodszymi.

,,Pogoda dla puchaczy. Jesień” to nowa propozycja autora, Marcina Kozioła. Poprzednio pisałam już o jego ,,Wombat Maksymilian i rodzina w tarapatach” oraz ,,Stajnia pod tęczą. Czary na komary”.

To bardzo płodny pisarz, który stara się, żeby jego książki wyróżniały się na tle pozostałych nie tylko treścią, ale także pomysłowością. Pozostaje jednak wierny tematyce zwierząt i jego najnowszy tytuł związany jest z sowami.

Do współpracy przy tej książce zaprosił Bartka Jędrzejaka, który jest prezenterem pogody. Ten duet przypomina mi nieco podobną parę artystów Tomasza Samojlika oraz Adama Wajraka, których książki o Puszczy Białowieskiej mają podobną budowę, co ,,Pogoda dla puchaczy. Jesień”.

W obu przypadkach warstwa tekstowa przeplatana jest merytorycznymi wstawkami , uzupełniającymi poruszane w historii tematy. W książce ,,Pogoda dla puchaczy. Jesień” autorzy dodatkowo przewidzieli miejsce na kreatywne zadania.

Głównymi bohaterami opowieści są puchacze, a narratorem jest Bubuś, czyli najmłodszy z rodzeństwa dopiero co narodzonych sówek.

Autor nawet w tekście przemyca ważne informacje dotyczących tych ptaków. Interakcje między nimi są typowo ludzkie, dlatego łatwo przystępne nawet dla młodszych czytelników, jednak przy opisach zwierząt używa czasami bardzo precyzyjnych informacji, jak np. długość rozpiętości ich skrzydeł.

Akcja książki rozpoczyna się wiosną, ale to jesień będzie kluczowa dla małych puchaczy. Czas wyfrunąć z gniazda i opuścić rodziców. To ważny moment dla młodych sówek, podczas którego zdają sobie sprawę, że dorastają, muszą być samodzielne i odważne.

Z fragmentów o nauce Bartka Jędrzejaka możemy dowiedzieć się czym jest pogoda, jakie są rodzaje chmur, dlaczego żółkną liście, czym jest babie lato oraz mgła.

Gdyby opis nie był wystarczający (choć trzeba przyznać, że zjawiska wytłumaczone są w bardzo przystępny sposób), istnieje możliwość zobaczenia specjalnego filmu.

Autorzy przygotowali 3 takie video, które można obejrzeć na stronie http://www.pogodadlapuchaczy.pl/, wpisując kod w wyznaczonym do tego miejscu. Kody znajdują się w środku książki.

To pomysł, który doskonale znamy z poprzednich książek Marcina Kozioła.

Warto także wspomnieć o bardzo ładnych ilustracjach Małgorzaty Osieleniec, która została pominięta na okładce oraz użytych w środku zdjęciach.

,,Pogoda dla puchaczy. Jesień” to pierwsza z obiecywanej serii tytułów o sympatycznej czwórce rodzeństwa sów oraz ich rodziców. Polecam tę książkę dla dzieci powyżej 4-ego roku życia.

Artykuł Pogoda dla puchaczy. Jesień – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.