Dragomino i Kingdomino to pozycje, które bazują na idei domina, ale oferują zupełnie odmienne założenia przygodowe oraz wizualne. Zamiast monotonnego dokładania płytek, twórcy (Bruno Cathala – w przypadku Kingdomina oraz Bruno Cathala, Marie Fort, Wilfried Fort – w przypadku Dragomina) stworzyli dla graczy kolorowe krainy i bohaterów, konkretne cele, ale także dodatkowe mechaniki, które nadają rozgrywką sens. 

W Dragomino dzieci wyruszają na tajemniczą wyspę w poszukiwaniu młodych smoków, a w Kingdomino gracze rozbudowują własne królestwa – dbając o układ płytek, zbierając korony, planując oraz licząc punkty. Pierwsza gra przeznaczona jest dla dzieci od 5, a druga będzie odpowiednia dla uczestników od 8 roku życia. Obie sprawdzą się w rodzinnym składzie 2–4 osób, a czas pojedynczej rozgrywki zmieści się w mniej więcej kwadransie. 

➜ Tytuły: Dragomino, Kingdomino
➜ Autorzy: Bruno Cathala, Marie Fort, Wilfried Fort
➜ Ilustracje: Maëva da Silva, Christine Deschamps, Cyril Bouquet, Bruno Cathala, Pauline Detraz, Hervine Galliou
➜ Wydawnictwo: Rebel
➜ Rok wydania: 2026
➜ Czas gry: ok. 15 minut
➜ Liczba graczy:  od 2 do 4 osób
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Jak zmienia się domino

Warto podkreślić, że w tych dwóch planszówkach domino jest tylko fundamentem, puntem wyjścia. W klasycznej odmianie gry liczy się przede wszystkim dopasowanie wartości (najczęściej kropek). W Dragomino i Kingdomino dopasowujemy z kolei rodzaje terenów, których układ ma wpływ na powodzenie naszej misji. Łączymy ze sobą lasy, pustynie, jeziora, pola, góry czy inne fragmenty krajobrazu. 

Tego rodzaju rozgrywkę można określić prostym przewidywaniem kolejnych ruchów swoich oraz konkurentów, a jednocześnie bardzo podstawowym budowaniem własnej planszy – od której będzie zależał finał zabawy. W zależności jednak po który z tytułów sięgniemy, oferowane są graczom mniej lub bardziej złożone zasady. Zacznijmy od tej prostszej propozycji.

Dragomino – smocza wyprawa na zasadach domina

Dragomino to gra, która inspiruje się ideą domina, ale nieco ją urozmaica – z myślą o młodszych dzieciach. Każdy gracz tworzy bowiem swoją własną strefę eksploracji, dokładając do niej kolejne kafelki terenów. Jeśli uda mu się połączyć dwa takie same typy krajobrazu, otrzymuje żeton smoczego jaja (w przypadku kafelków z jeziorem może wybierać z dwóch żetonów). Dopiero po jego odwróceniu okazuje się, czy w środku ukrywa się smok, czy jest tam tylko pusta skorupka. 

Kiedy uda się trafić na smoka, jest on równoznaczny z dodatkowym punktem na naszym koncie. Skorupkę można wykorzystać przejmując figurkę smoczej mamy – od której to zależy kolejność ruchów w kolejnej rundzie. W pudełku znajdziecie: 4 startowe kafelki domina, wspomnianą drewnianą figurkę, 28 kafelków domina z różnymi typami terenów, 69 żetonów smoczych jaj oraz krótką instrukcję.

W Dragomino trzeba liczyć na łut szczęścia, ale nawet w przypadku, gdy odnalezienie smoka staje się nieco trudniejsze, pozostaje jakaś opcja działania. Dla dzieci najbardziej ekscytujące będzie odnajdywanie kolejnych smoków – tym bardziej, że ich obrazki nie powielają się, ale zostały urozmaicone o różne osobniki.

Pod względem oprawy Dragomino jest więc grą bardzo przyjazną. Kolorowe kafelki tworzą zróżnicowaną wyspę złożoną z rozmaitych terenów, a smocza tematyka sprawia, że można zanurzyć się w tę narrację o Smoczych Jeźdźcach i poszukiwaniu istot konkretnego rodzaju bez reszty. Polecam ją – nie tylko miłośnikom smoków!

 Sprawdzajcie dostępność tej gry w sklepie Rebel.

Kingdomino – zbuduj swoje królestwo z domina

Kingdomino korzysta z bardzo podobnej koncepcji, ale zaprojektowanej z myślą dla nieco starszych odbiorców – jest więc też trochę bardziej złożona. Tu również mamy kafelki, które każdy z graczy układa w swoim obszarze. Tym razem jednak nie eksplorujemy smoczej wyspy, lecz rozbudowujemy własne królestwo. 

Każde pole trzeba starannie przemyśleć, bo w tej grze istotne jest, żeby nasza plansza mieściła się dokładnie w kwadracie 5×5 pól – zawierając kafelek startowy z małym, uroczym zamkiem 3D do złożenia. Podczas budowania królestwa trzeba zwracać uwagę na przyleganie do siebie kafelków czy znajdujące się na nich korony. Co więcej, wybór konkretnego kafelka w turze, decyduje o kolejności wybierania kafelków w kolejnej rundzie.

Kingdomino jest świetnym przykładem tego, jak bardzo elastyczna może być mechanika domina. W tej grze nie chodzi wyłącznie o to, czy dany kafelek pasuje do poprzedniego. Ma tu także znaczenie to, czy opłaca się go wziąć, gdzie zostanie on położony, czy nie zablokuje przyszłych ruchów lub czy pozwoli sensownie wpłynąć na punktację. Gra jest nadal łatwa do wytłumaczenia, ale charakteryzuje się mniejszą losowością i oferuje więcej możliwości podejmowania decyzji. 

Oprawa Kingdomino również odgrywa tu dużą rolę. Zamiast abstrakcyjnych symboli mamy uroczo zilustrowany krajobraz: pola, lasy, jeziora, góry, mokradła. Pudełko zawiera aż 48 kafelków domina, notes punktacji, 4 kafelki startowe, 4 zamki 3D, 8 drewnianych królów oraz instrukcję. Ta gra jest bardzo wciągająca! Jeżeli raz w nią zagracie, z przyjemnością będziecie powracać do niej wielokrotnie.

Sprawdzajcie jej dostępność na stronie Rebel.

Dlaczego nowoczesne domino sprawdza się podczas rodzinnych spotkań?

Atutem obu tych gier jest to, że nie odcinają się one od klasyki, ale skutecznie ją urozmaicają oraz dopasowują się do potrzeb współczesnego gracza. Domino w swojej podstawowej formie jest grą dość abstrakcyjną oraz mało efektowną wizualnie. Dragomino i Kingdomino podtrzymują satysfakcję z dopasowywania do siebie elementów, ale jednocześnie dodają do niej ciekawą narrację oraz zgrabną oprawę graficzną. Dzięki temu mechanika staje się automatycznie bardziej przyjemna i intuicyjna. 

Dziecko nie musi skupiać się tylko na jednej, podstawowej regule, ale całkowicie oddać się zadaniu budowania, tworzenia czy zbierania wymaganych przez pozycję składowych. Z kolei dla rodziców argumentem, aby sięgnąć po te pozycje może być ten, że za kolorową oprawą kryje się solidny trening logicznego i przestrzennego myślenia. 

Warto też docenić, że obie gry są odpowiednie nawet dla tych osób, które nie mają dużego doświadczenia z planszówkami. Żeby w pełni się nimi cieszyć, nie trzeba długo studiować instrukcji – wystarczy zrozumieć, że kafelki należy dokładać do własnego obszaru na kilku określonych zasadach. Właśnie dlatego te gry doskonale się sprawdzą w przypadku rodzinnych spotkań oraz grup osób w bardzo zróżnicowanym wieku.

Dragomino czy Kingdomino?

Jeżeli szukacie planszówki z mechaniką domina dla młodszego dziecka, Dragomino będzie bardziej naturalnym wyborem. Posiada przygodową tematykę, prostszy system punktacji oraz element kolekcjonowania i zbierania smoków, który dobrze angażuje graczy. 

Po Kingdomino można sięgnąć w drugiej kolejności. Sprawdzi się, gdy dziecko będzie już gotowe na nieco więcej strategicznego planowania. To nadal przystępna gra rodzinna, ale ciut mocniej złożona pod kątem reguł do zapamiętania. 

Zarówno jednak Dragomino, jak i Kingdomino pokazują dwa różne podejścia do podobnej koncepcji. W zależności od upodobań czy wieku – warto przetestować oba, bo choć łączy je ta sama idea domina, to są to jednak dwie zupełnie inne gry. 

Komu je polecam?

To bardzo dobre propozycje dla rodzin, które szukają gier niewymagających wiele czasu na pojedyncze zagranie, z prostymi zasadami, ładnie wydanych, ale ciekawszych niż klasyczne domino. Obie planszówki pozwalają dzieciom samodzielnie podejmować decyzje i obserwować ich konsekwencje. Mogą być one pierwszym krokiem dziecka do bardziej skomplikowanych gier planszowych i jednocześnie krótką, satysfakcjonującą rozgrywką dla całej rodziny. 

W Dragomino i Kingdomino prosty gest dokładania kafelka zamienia się w całą opowieść!

Gry do recenzji przekazało:

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

Czym różnią się Dragomino i Kingdomino od klasycznego domina?

Dragomino i Kingdomino bazują na intuicyjnej zasadzie dokładania pasujących do siebie elementów, ale rozwijają ją w stronę nowoczesnej gry planszowej. Zamiast abstrakcyjnych pól mamy kolorowe tereny, własny obszar gry, cele rozgrywki i ciekawą oprawę, która zamienia prostą mechanikę w rodzinną przygodę.

Od jakiego wieku jest Dragomino?

Dragomino to gra planszowa dla dzieci od 5 lat. Dzięki prostym zasadom, krótkiej rozgrywce oraz tematyce smoków dobrze sprawdza się jako jedna z pierwszych planszówek rodzinnych.

Od jakiego wieku jest Kingdomino?

Kingdomino jest przeznaczone dla graczy powyżej 8 lat. To nadal prosta gra rodzinna, ale wymaga już więcej planowania, obserwacji oraz przemyślanego dokładania kafelków do własnego królestwa.

Którą grę wybrać: Dragomino czy Kingdomino?

Dragomino będzie lepszym wyborem dla młodszych dzieci i rodzin szukających bardziej przystępnej gry opartej na odkrywaniu, smoczych jajach i prostym dokładaniu kafelków. Kingdomino sprawdzi się u starszych dzieci oraz graczy, którzy potrzebują nieco więcej strategii oraz planowania przestrzennego.

Czy trzeba znać klasyczne domino, żeby zagrać w Dragomino albo Kingdomino?

Nie, znajomość klasycznego domina nie jest konieczna. Obie gry wykorzystują podobną intuicję dokładania pasujących elementów, ale mają własne zasady i tematykę. Instrukcje są proste, a rozgrywkę można szybko wytłumaczyć nowym graczom.

Czy Dragomino i Kingdomino nadają się na prezent dla dziecka?

Tak, to dobre propozycje na prezent dla dziecka lub całej rodziny. Dragomino warto rozważyć dla młodszych graczy – zwłaszcza tych, którzy lubią smoki i przygodowe motywy. Kingdomino będzie trafionym wyborem dla starszych dzieci, które są gotowe na prostą, ale bardziej strategiczną planszówkę.

Artykuł Nowoczesne rodzinne planszówki domino – recenzja Dragomino i Kingdomino pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Świnie na trampolinie
➜ Autor: Kim Vandenbroucke
➜ Wydawnictwo: Rebel
➜ Rok wydania: 2024
➜ Czas gry: około 20 minut
➜ Liczba graczy:  dla 2 osób
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Zupełnie odjechana, abstrakcyjna koncepcja gry planszowej, która wciąga jak… błotnista, grząska kałuża! 

Świnie na trampolinie to gra, która łączy w sobie klasyczną planszówkę z aktywności owym wyzwaniem dla dzieci i dorosłych. Tym, co liczy się w niej najbardziej, jest odpowiednia taktyka i niewielki pierwiastek szczęścia. Im częściej będziecie po nią sięgać – tym macie większe prawdopodobieństwo, że wymieciecie wszelką konkurencję (pod tym względem można ją porównać np. z Klaskiem).

Co zawiera pudełko?

Dość dużych rozmiarów pudełko zawiera:

• 4 gumowe, urocze świnki po dwie dla każdego gracza (na początku rozgrywki),
• 2 trampoliny,
• 7 błotnych placków, czyli znaczników punktów,
• bajoro do samodzielnego złożenia, które składa się na kilka elementów (i niestety nie mieści się później w pudełku, dlatego trzeba je rozłożyć na koniec gry),
• prostą i przejrzystą instrukcję.

Zdecydowanie najważniejszym elementem Świnie na trampolinie jest bajoro, czyli plansza na plastikowym podwyższeniu. To swego rodzaju lądowisko, które ma w środku zagłębienie. To tam trafiają najwyżej punktowane świnki. 

Jak grać?

Trudno w przypadku tej planszówki mówić nawet o jakiejś mechanice. Jej niewątpliwym atutem jest prostota zasad – wystarczy, że odbijesz świnkę na trampolinie i trafisz nią w bajoro. 

W zależności od wewnętrznie ustalonych reguł (lub zróżnicowania wieku graczy), punkty przydzielane są za wylądowanie na planszy lub konkretnie we wspomnianym już zagłębieniu, znajdującym się w centrum okręgu. Kiedy kończy się zabawa? Kiedy tylko wszystkie punkty zostaną rozdysponowane – zazwyczaj nie trwa to dłużej niż 20 minut.

Trening zręczności i mnóstwo śmiechu

Gra polecana jest uczestnikom od 6 lat. Choć same trampoliny wydają się bardzo solidne, to wyobrażam sobie jednak, że można je uszkodzić, np. wciskając na siłę w nie palec. A bez trampolin nie ma zabawy.

Świnie na trampolinie jako gra zręcznościowa korzystnie wpływają na trening celności czy koordynacji. To również ważna lekcja cierpliwości, gdy raz za razem, nasze świnki za nic na świecie nie chcą wylądować tam, gdzie chcemy.

Biorąc pod uwagę fakt, że gra przeznaczona jest tylko dla dwóch osób – urozmaicenie zabawy rozgrywkami grupowymi zdecydowanie jeszcze bardziej może zwiększyć jej atrakcyjność. Zróbcie sobie wystrzałowe zawody!

Grę do recenzji przekazało wydawnictwo Rebel:

Artykuł Świnie na trampolinie – recenzja gry planszowej pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Moje małe Everdell
➜ Autorzy: James A. Wilson, Clarissa A. Wilson
➜ Ilustracje: Andrew Bosley, Jacqui Davis
➜ Wydawnictwo: Rebel
➜ Rok wydania: 2023
➜ Czas gry: ok. 30 minut
➜ Liczba graczy:  od 1 do 4 osób
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Po niesamowitym sukcesie gry planszowej ,,Everdell”, logicznym następnym krokiem było przygotowanie siostrzanej pozycji dla dzieci. Ich tęskne spojrzenia, kiedy rodzice zagrywali się ze znajomymi wreszcie zostały ukrócone – teraz do stołu i wspólnej zabawy może usiąść każdy, kto tylko skończył 6 lat i potrafi już dość swobodnie liczyć do 20. 

(w mojej wersji gry oznaczonej naklejką, były karty, które można rozegrać w grze ,,Everdell”)

Co znajdziemy w pudełku?

,,Moje małe Everdell” to planszówka Jamesa A. Wilsona oraz Clarissy A. Wilson. W dużym uproszczeniu można napisać, że to zaproponowana, okrojona pozycja pełnej, dorosłej wersji. Z drugiej strony – to pewnie jedna z bardziej rozbudowanych planszówek, jakie polecałam kilkulatkom do tej pory. ,,Moje małe Everdell” jest więc pierwszym krokiem stawianym w świecie bardziej angażujących i wymagających gier, z uwzględnieniem umiejętności i potrzeb dzieci.

Pudełko zawiera:

• jednowymiarową (niestety) planszę,
• 4 planszetki domów dla 4 graczy,
• 4 rodzaje pionków przyjaciół (do wyboru 3x motylek, lisek, jaszczurka lub myszka),
• 54 karty z talii głównej i karta zwycięstwa,
• 16 żetonów porad oraz żeton słońca i księżyca jako znaczniki pierwszego gracza i rundy,
• 4 karty Kapitanów i Fortów,
• jagody, gałązki oraz bryłki żywicy, które na pewno znacie w wersji z ,,dorosłej” gry,
• żetony punktów i dodatkowych zasobów,
• kości surowców,
• 4 skrzynki na surowce do samodzielnego złożenia,
• kartę do gry w pojedynkę wraz z kością 8-ścienną do solo rozgrywki,
• krótką instrukcję.

(przygotowana do gry plansza dla dwóch osób)

Przygotowanie i przebieg gry

Po pierwszym przygotowaniu elementów, następne ustawianie części w odpowiednich miejscach, nie będzie zajmować Wam wiele czasu. A co ciekawe, twórcy planszówki przewidzieli pewne benefity dla najmłodszych graczy, którzy dopiero zaczynają zabawę z ,,Moim małym Everdell”. Pewnymi ułatwieniami jest na przykład większa ilość zasobów na start – można, ale nie trzeba z nich korzystać.

Tak naprawdę każda tura składa się na pięć kroków. Rozpoczyna się od rzutu kośćmi (robi to osoba z żetonem pierwszeństwa) i jeżeli nie jest to runda pierwsza – zbieraniem zasobów. Następnie zagrywane są po jednym pionku na gracza oraz rozstrzyga się efekty kart. Kiedy wszystkie trzy pionki spełnią już swoją rolę, wracają do domu i po przekazaniu żetonów pierwszeństwa, tura się kończy.

Czy jest w tym coś trudnego?

,,Moje małe Everdell” wydaje się bardzo prostą planszówką i większość dzieci łapie ją w mig. Jedynie co tak naprawdę może wymagać wysiłku od graczy, to zapamiętanie kolorów kart oraz ich zdolności. Jedne aktywują się w trakcie zagrania, inne zadziałają na koniec gry, a jeszcze inne – kiedy postawisz na nich swój pionek. 

Planszówka przeznaczona jest dla maksymalnie 4 osób, ale w bardzo fajny sposób została również przygotowana wersja jednoosobowa. Zazwyczaj mam problem z planszówkami, które oferują takie rozwiązanie i rzadko z niego korzystam, ale w przypadku ,,Moje małe Everdell” jest to pomyślane naprawdę ciekawie.

Po tej planszówce wiele się spodziewano. Nic dziwnego, sukces podstawowej wersji oraz dodatków, ale także i cena sugerowały, że nie ma tutaj miejsca na potknięcia. Finalnie jest rzeczywiście lepiej niż bardzo dobrze. I choć można byłoby się przyczepić do zbyt małej liczby kart (być może jest to kwestia do ,,naprawienia” w przyszłości) czy nieco rozczarowującej jakości tekturki skrzynek, to jednak ,,Moje małe Everdell” jest jedną z ciekawszych propozycji gier familijnych w 2023 roku.

Grę do recenzji przekazało:

Artykuł Moje małe Everdell – recenzja gry planszowej pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Opowieści z Pryncypii: Królewna Łucja i obrońcy królestwa
➜ Autor: Jerry Hawthorne
➜ Ilustracje: JJ Ariosa, Vanessa Morales, Fajareka Setiawan, Dan Smith, Tregis
➜ Wydawnictwo: Rebel
➜ Rok wydania: 2023
➜ Czas gry: ok. 45 minut pojedyncza rozgrywka (około kilkadziesiąt godzin przejście całej gry)
➜ Liczba graczy:  od 1 do 4 osób
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Mała królewna Łucja jest w śmiertelnym niebezpieczeństwie. Mroczne siły chcą ją porwać i uwięzić, dlatego ukrycie dziewczynki jest teraz priorytetem. Do tego zadania zostały wyznaczone cztery niezwykłe istoty – chowańce, czyli magiczne stworzenia, które wiążą się z człowiekiem, jeżeli darzą je wyjątkowym uczuciem.

Choć może to tak wyglądać, nie jest to początek recenzji fantastycznej powieści przygodowej. To wstęp narracji gry planszowej, która połączona z internetową, darmową aplikacją, dostarcza niezwykłych fabularnych wrażeń.

Weź udział w przygodowej kampanii

,,Opowieści z Pryncypii” to kooperacyjna planszówka, składająca się z wielu ekscytujących elementów. Jej autorem jest Jerry Hawthorne, którego nazwisko kojarzy się z takimi pozycjami jak ,,Magia i Myszy” czy ,,Pluszowe opowieści”. 

W najnowszej pozycji ze stajni wydawnictwa Rebel znajdziemy nie jedną planszę, ale całą księgę miejsc, gwarantującą aż… kilkadziesiąt godzin unikatowej zabawy! Gra oferuje bowiem kampanię, składającą się na trzy epoki, gdzie każda kolejna to kilkanaście rozdziałów nowych przygód.

Co znajduje się w pudełku?

Oprócz księgi miejsc gra ,,Opowieści z Pryncypii” zawiera także:

• planszetkę boczną, wpływającą na trudność rozgrywki,
• 4 planszetki i 4 karty chowańców, czyli główne postacie z pomocą których wyruszymy na pomoc królewnie,
• blok z kartami dziennika kampanii, umożliwiający robienie notatek i zapisywanie postępów w grze (przydatny, gdy rozkładamy zabawę na wiele wieczorów),
• 7 pudełek na talie,
• 99 żetonów i znaczników, a także stragan na elementy do samodzielnego złożenia (tylko w premierowym, pierwszym wydaniu gry),
• kość o wielu ściankach,
• 26 starannie wykonanych figurek, doskonałych do samodzielnego pomalowania,
• 52 karty w mini rozmiarze oraz 108 kart standardowych – wszystkie wysokiej jakości i o dobrej gramaturze papieru,
• instrukcję obsługi,
• dostęp do internetowej aplikacji (a raczej strony lub programu do pobrania – dostępnego zarówno na komputerach MAC jak i Windows).

Gra dedykowana jest graczom od 8 roku życia. Mechanika przewiduje zabawę od jednej do czterech osób (polecam najbardziej opcję duetów lub czwórek).

Gra planszowa z dostępem do aplikacji

To, co sprawia, że ,,Opowieści z Pryncypii: Królewna Łucja i obrońcy królestwa” są takie wyjątkowe, to nie tylko duży wpływ graczy na przebieg rozgrywki, ale także dostęp do aplikacji. Odwiedzając stronę https://www.familiartalesgame.com, zakładamy nową kampanię. Pozwala nam ona nie tylko poznać historię bohaterów, ale także prowadzi nas przez techniczne kwestie rozgrywki. 

Muszę przyznać, że umieszczony tam angielski dubbing jest rewelacyjny! To doskonale przygotowane słuchowisko, które mogłoby być indywidualnym projektem. Niestety lektor nie jest dostępny w języku polskim. Dla osób, które nie mówią po angielsku pozostaje tekst w wersji do samodzielnego odczytania.

Z jednej strony mamy więc ciekawą planszówkę z bardzo angażującą narracją – z drugiej, warto pamiętać, że rozegranie jej nie jest możliwe bez dostępu do aplikacji. W przypadku braku prądu lub chęci zabawy w miejscu z dala od cywilizacji nie będzie możliwe skorzystanie z tej pozycji.

Wrażenia z rozgrywki

Potrzeba nieco czasu, aby zapoznać się z zasadami ,,Opowieści z Pryncypii”. Nauka znajomości symboli kart, ale przede wszystkim umiejętność wykorzystywania ich podczas testów czy nawet kolejnych ruchów na mapie wymaga pewnej wprawy. Z tego powodu początkowy etap może być nieco zniechęcający dla młodszych graczy, ale szala atutów zdecydowanie przeważa w finalnym rozrachunku.

,,Opowieści z Pryncypii” z każdym kolejnym rozdziałem zaskakuje graczy. Najważniejsze, żeby mieć do tej planszówki odpowiednie podejście. Nie spieszyć się z jej ukończeniem, a czerpać przyjemność także z oferowanej przez nią historii. Warto także dodać, że to jedna z tych gier, które oprócz rozrywki, niosą ważne wartości. ,,Opowieści” pozwalają uczyć najmłodszych współpracy oraz strategicznego myślenia, ale i… opiekuńczości (zadaniem chowańców jest opieka nad tytułowym dzieckiem) czy moralności.

Polecam ,,Opowieści z Pryncypii: Królewna Łucja i obrońcy królestwa” jako oryginalną i nieszablonową planszówką rodzinną. Doskonale sprawdzi się także jako świetny prezent. 

Grę do recenzji przekazało wydawnictwo Rebel:

Artykuł Opowieści z Pryncypii – recenzja rodzinnej gry planszowej pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Cortex Harry Potter
➜ Autorzy: Johan Benvenuto, Nicolas Bourgoin
➜ Wydawnictwo: Rebel
➜ Rok wydania: 2022
➜ Czas gry: około 15 minut
➜ Liczba graczy: od 2 do 6 osób
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Czy znacie grę Cortex? Już jakiś czas temu podbiła rynek karcianek i od tego czasu można dostrzec różne jej wydania – począwszy od tematyki, po poziom trudności czy nieco inne zasady. Ogólnie jednak skupia się na tej samej idei – bardzo prostej instrukcji, uniwersalności oraz wyzwaniach, za pomocą których testuje swoich graczy!

Ja oczywiście nie mogłam się powstrzymać i sięgnęłam po ,,Cortex” z uniwersum Harrego Pottera. Jeżeli poszukujecie więcej gier sygnowanych imieniem tego bohatera – kliknijcie w tę grafikę:

Jak gra się w Cortex?

Poręcznych rozmiarów pudełko zawiera 90 kwadratowych kart, 6 układanek z herbem Hogwartu oraz instrukcję obsługi. ,,Cortex Harry Potter” przeznaczona jest dla od 2 do 6 uczestników, a szacunkowy czas rozgrywki wynosi około 15 minut. 

Jedna gra jest w zasadzie połączeniem ośmiu różnych wyzwań! Pojawiają się one losowo i szybkość uczestników zabawy oraz ich przenikliwe umysły zadecydują, kto wyjdzie zwycięsko z tej potyczki! Można zmagać się w kategoriach związanych z wyszukiwaniem szczegółów, znajdywaniem różnic, labiryntem, orientowaniem się w przestrzeni i kierunkach czy posiadaniem super-wyczucia w opuszkach palców!

Cortex w świecie Harrego Pottera

A co ma z tym wspólnego Harry Potter? To wyjątkowe wydanie gry umiejscowiono w świecie magii i czarów. Układanką, którą należy ułożyć, aby zwyciężyć jest herb Hogwartu, a na kartach z zadaniami pojawiają się symbole znane tylko miłośnikom tego uniwersum!

Układankę otrzymujemy wymieniając się za zwycięskie karty, ale uwaga – ich także możemy mieć ograniczoną ilość! Trzeba zbierać karty tego samego rodzaju, licząc na swoje szczęście oraz kolejną wygraną w mini-turach.

Rodzaje testów

Wiele z proponowanych w ,,Cortex Harry Potter” testów jest bardzo fajna – wskazywanie patronusa bez pary, podążanie tajemnymi przejściami czy ćwiczenie umysłu i zapamiętywanie magicznych elementów z wyzwania ,,Magiczny chaos” to chyba moje ulubione aktywności! 

Jest jednak jeden rodzaj testu, którego nie zrozumiałam – nie znalazłam także na jego temat podpowiedzi w instrukcji czy w szeroko rozumianym internecie (polskim i angielskim). Polecenie do wyzwania ,,Wyścig o złoty znicz” też nie jest jasne. Trudno coś wywnioskować z samych kart. My po prostu albo odkładamy je do pudełka, albo traktujemy jako jokera – kto pierwszy położy na nich dłoń, ten je zabiera.

Teksturowane karty z uniwersum Harrego Pottera

Największą gratką w tym tytule będą teksturowane karty (także do wykorzystania w jednym z zadań). Jest ich 10 i wyróżniają się pięknym wydaniem – uszlachetnieniami błyszczącą folią oraz teksturą na elemencie, który należy zgadnąć tylko za pomocą zmysłu dotyku. To zadanie jest dość trudne, chociaż przy intensywnym graniu można już dobrze zapamiętać i spróbować wytypować z czym ma się do czynienia.

,,Cortex Harry Potter” to szybka, niezobowiązująca i doskonała dla fanów młodego czarodzieja gra karciana, która sprawdzi się na spotkaniach towarzyskich czy w gronie rodziny. Polecam ją dzieciom powyżej 8 roku życia, ale też i nastolatkom czy dorosłym.

Grę do recenzji przekazało wydawnictwo Rebel:

Artykuł Cortex Harry Potter – recenzja gry karcianej pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: W Krainie Baśni
➜ Ilustracje: Nikola Kucharska
➜ Wydawnictwo: Muduko
➜ Rok wydania: 2022
➜ Czas gry: ok. 15 minut
➜ Liczba graczy:  od 1 do 18 osób
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Baśnie to zdecydowanie jeden z moich ulubionych rodzajów opowieści. Bazują na ludzkich osobowościach, przekraczają granice wyobraźni i są pełne fantastycznych krain, które aż chciałoby się odwiedzić! 

W Krainie Baśni

Sami więc rozumiecie, że nie miałam zbyt dużego wyboru i kiedy tylko dowiedziałam się o premierze Wydawnictwa Muduko – wiedziałam, że za tą grą przepadnę bez reszty. ,,W Krainie Baśni” to planszówka-wyszukiwanka (ale też trochę karcianka), dla której piękne ilustracje oraz oprawę graficzną przygotowała Nikola Kucharska.

To utalentowana polska artystka, którą możecie kojarzyć z naprawdę wielu, zachwycających książek, m.in.:

• Miasto psów,
• Rok na zamku,
• Jak to działa? Książki,
• Fakty i plotki o smokach,
• Zaginiona wyspa,
• Jak to działa? Budowle.

Gra na spostrzegawczość

Wracając jednak do planszówki – została ona starannie wydana, w pięknym pudełku, które aż krzyczy, by podarować je komuś na prezent. Zawiera:

• 18 unikatowych plansz, na których znajdziecie nawiązania do klasycznych baśni – pełne postaci, stworzeń i elementów,
• 30 pięknie zaprojektowanych kart, na których znalazły się pojedyncze elementy do odszukania,
• przejrzysta instrukcja obsługi z propozycjami kilku sposobów na przeprowadzenie rozgrywek.

,,W Krainie Baśni” jest bowiem grą na spostrzegawczość. Stawia wyzwania małym i dużym detektywom, których zadaniem jest jak najszybciej odnaleźć dobrze ukryte przedmioty w baśniowym tłumie.

Ołowiany żołnierzyk, trzy świnki a może Calineczka?

Gra przeznaczona jest dla jednej, ale równie dobrze i 18 osób! Świetnie sprawdzi się więc np. w szkolnych świetlicach, na dużych spotkaniach rodzinnych czy podczas wycieczek. Pojedyncza rozgrywka zajmuje kwadrans, czasami szybciej – w zależności od tego z jak bystrymi przeciwnikami mamy do czynienia.

Już samo wpatrywanie się w te ilustracje przynosi dużo frajdy. Przyznam szczerze, że w naszym przypadku zawsze zaczynaliśmy od ustalenia z jakimi bohaterami baśniowymi mamy do czynienia. Czasami trzeba było się chwilę zastanowić, odszukując głównego bohatera, ale finalnie zawsze się to udawało! 

Jak nam się grało?

,,W Krainie Baśni” to z pewnością gra, która gwarantuje mnóstwo emocji. Pozwala rywalizować między sobą, dzięki czemu uczy dzieci wygrywania, ale także przegrywania. Nie potrzeba znajomości liter czy umiejętności czytania, aby dobrze się w nią bawić. Przyznam szczerze, że zauważyłam nawet tendencję, że dzieciom idzie w nią zdecydowanie lepiej. 

Jeżeli ktoś miałby kłopot z odnalezieniem jakiegoś elementu – wystarczy plansze odwrócić na drugą stronę. Znajduje się tam sprytnie zaprojektowana ta sama ilustracja, ale w skali szarości z uwzględnionymi obiektami do wyszukania w kolorze. 

Przyznam szczerze, że jestem zachwycona ,,W Krainie Baśni”. To gra, która udowadnia, że w prostocie tkwi siła. Aby wytłumaczyć jej zasady wystarczy zaledwie jedna chwila. Podobnie z rozkładaniem czy składaniem planszówki do pudełka. 

Polecam ją wszystkim powyżej 4 roku życia (choć była testowana też na 3-latce i świetnie się sprawdziła). 

Link do strony Wydawnictwa znajdziecie tutaj: https://sklep.muduko.com/pl/p/W-Krainie-Basni.-Rodzinna-gra-na-spostrzegawczosc/295

Artykuł W Krainie Baśni – recenzja rodzinnej gry na spostrzegawczość pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Żółwik Plusk!
➜ Autorzy: Joel & Rafael Escalante
➜ Ilustracje: Maïa Zeidan
➜ Wydawnictwo: Rebel
➜ Rok wydania: 2022
➜ Czas gry: ok. 15 – 25 minut (w zależności od liczby graczy)
➜ Liczba graczy:  od 2 do 4 osób
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Nie ma nic przyjemniejszego podczas upalnych dni, niż możliwość pluskania się w wodzie z przyjaciółmi! Nakładem Wydawnictwa Rebel ukazała się ostatnio gra, która jest nie tylko pięknie wydana, łączy wątek edukacyjny z klasyką, ale przy okazji – wciąga w wir rozgrywki graczy w każdym wieku!

Co znajduje się w pudełku?

,,Żółwik Plusk!” to kartonówka z elementami zręcznościowymi, pozwalająca trenować umiejętności manualne, pamięć oraz – na bardzo podstawowym poziomie, także strategię. Jej autorami jest Joel & Rafael Escalante, a piękne ilustracje stworzyła Maia Zaidan.

Pudełko zawiera:

• wymiarową planszę jeziora oraz przestrzenny tor rzeki z barierkami,
• 4 żetony dmuchanych kół ratunkowych,
• 12 żetonów piłek do zaznaczania sukcesów w grze,
• pogrubiony żeton żółwicy,
• 4 różne plansze graczy,
• 12 kartonowych płytek ze zwierzakami z Azji,
• prosta instrukcja obsługi.

Gra przeznaczona jest dla od 2 do 4 uczestników zabawy. Na opakowaniu podano informację, że to tytuł dla dzieci powyżej 5 roku życia, ale ja testowałam ją już z 3,5-latką, która nie dość, że świetnie się bawiła, to jeszcze ograła troje dorosłych!

Zasady gry

Ta gra jest naprawdę prosta do wytłumaczenia. Zawiera w sobie elementy popularnego memory, choć rozbudowana jest o element zręcznościowy oraz dobrze przemyślaną część rywalizacyjną. 

Każdy z graczy otrzymuje swoją planszę z losowo ułożonymi na nich zwierzakami (ciekawostka – nazwy zwierząt znajdują się w instrukcji obsługi, dzieci mogą więc się ich uczyć podczas gry). Zadaniem każdego jest, aby przesuwać piłeczkę od lewa do prawa, odkrywając kafelki z wizerunkami zwierząt. To, ile kafelków możemy odsłonić, jest zależne od tego, ile punktów otrzymamy za pstryknięcie żetonem z żółwicą.

Gra planszowa z elementem zręcznościowym

Na przestrzennej planszy trzeba tak pstryknąć w żeton, aby trafić nim najlepiej w sam środek sadzawki. Za taki cel otrzymujemy największą ilość punktów. Jeżeli uda nam się jednak trafić do sadzawki, ale w jej jaśniejszą strefę, wtedy mamy dwa punkty i możemy odsłonić dwie płytki ze zwierzętami.

Gra polega więc na tym, aby dobrze celować, ale także zapamiętywać położenie danych kafelków.

Ze względu na to, że ,,Żółwik Plusk!” nie wymaga skomplikowanej nauki liczenia lub czytania, mogą grać w nią już naprawdę mali miłośnicy planszówek! Co też nie znaczy oczywiście, że nie przypadnie ona do gustu starszym graczom, a nawet dorosłym.

Polecam ,,Żółwik Plusk”! jako świetną zabawę w gronie rodzinnym.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.wydawnictworebel.pl/games/zolwik-plusk-5230.html

Artykuł Żółwik Plusk! – recenzja gry planszowej dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Baśniowa gospoda
➜ Autorzy: Remo Conzadori, Paolo Mori
➜ Wydawnictwo: FoxGames
➜ Rok wydania: 2022
➜ Czas gry: ok. 20 minut
➜ Liczba graczy: 2 osoby
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Kto nie marzyłby o tym, żeby wejść do gospody w czasie, gdy odbywa się tam zjazd najbardziej znanych, baśniowych postaci? O ile jakiś czas czytacie już moje recenzje, to pewnie wiecie, że mam wielką słabość do wszystkiego, co choć w niewielkim stopniu związane jest z baśniami.

Nie mogłam więc sobie odmówić także ostatniej nowości od Wydawnictwa FoxGames.

,,Baśniowa gospoda” to oryginalna planszówka, rozgrywana w… pionie! Jej autorami są Remo Conzadori oraz Paolo Mori.

CO ZAWIERA PUDEŁKO BAŚNIOWEJ GOSPODY?

Gra dedykowana jest dla rozgrywki dla graczy jeden na jednego, a jej szacunkowy czas trwania wynosi około 20 minut. 

Dużych rozmiarów pudełko (jest jednym z większych, które mamy w kolekcji) zawiera:

• pionową ,,gospodę” wykonaną z solidnego plastiku, będącą także naszą planszą,
• 8 kart postaci (moim zdaniem mogły być wydrukowane na papierze o dużo wyższej gramaturze),
• 1 plansza z listą gości (podobna uwaga jak powyżej),
• 62 kartonowe żetony złotych monet,
• 64 kartonowe żetony postaci,
• 1 woreczek (niestety pozaciągał się nam już po kilku rozgrywkach),
• prosta instrukcja obsługi.

Choć jak widać po liście powyżej, początkowo rozczarowało mnie wykonanie kilku komponentów ,,Baśniowej gospody”, to jednak muszę szczerze przyznać, że mechanika gry jest bardzo przyjemna!

JAK GRAĆ?

Cała ,,filozofia” polega przede wszystkim na zapamiętaniu tego, jaki efekt wywołuje dana postać. Łącznie w grze jest ich osiem, jednak do każdej rozgrywki wybieramy tylko pięć. Następnie należy odłożyć niepotrzebne żetony postaci do pudełka, a resztę wrzucić do woreczka (z pewnymi wyjątkami).

Zabawa polega na wrzucaniu wybranych z planszy żetonów i umieszczaniu ich od góry w gospodzie. Za odpowiednio wybrane miejsce dla naszych postaci, zgarniamy pieniądze. Im mamy ich więcej – wygrywamy. Gra toczy się do momentu, aż nie zapełnimy przynajmniej trzech z siedmiu kolumn.

BAŚNIOWA GOSPODA I JEJ GOŚCIE?

W naszej rozgrywce możemy wylosować pięć z którychś z poniższych postaci:

• Pinokio,
• Jaś i Magiczna Fasola,
• Szczurołap i Szczury,
• Czerwony Kapturek,
• Wielki Zły Wilk,
• Mała Świnka,
• Księżniczka,
• Zła Królowa.

Niektórzy bohaterowie pozwalają nam natychmiast uzyskać jakiś profit z zagrania. Na efekt pozostałych trzeba będzie poczekać aż do końca gry. Pozwala to w pewien sposób zaplanować jakąś strategię, dzięki której można zaskoczyć rywala na etapie podliczania punktów.

Szczerze mówiąc my trafiliśmy tylko na jedną niejasność w instrukcji. Nie jesteśmy pewni czy po umieszczeniu w kolumnie Złej Królowej, przeciwnik płaci nam monetę tylko kiedy włoży swej żeton bezpośrednio nad nią, czy także na wszystkie pola powyżej. W instrukcji nie jest to sprecyzowane.

PODSUMOWANIE I WNIOSKI Z GRY

,,Baśniowa gospoda” to jednak spora frajda. Potrafi zaangażować uczestników nawet na kilka rozgrywek z rzędu! Obecność klasycznych bohaterów jest kolejnym dużym atutem. Być może po zabawie dzieci zapragną powrócić do lektury ulubionej baśni!

Polecam tę grę wszystkim powyżej 8 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: http://foxgames.pl/basniowa-gospoda/

Artykuł Baśniowa gospoda – recenzja gry dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: Ale PIZZA

Wydawnictwo: Jawa

Czas gry: ok. 30 minut

Ilość graczy: 2-4

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: ma dużo zalet

Recenzja:

Co powiecie na popołudnie pełne pizzy? Bez potrzeby przenoszenia się do Włoch, możemy stworzyć małą pizzerię, w której dobrze wypieczone ciasto oraz kilkanaście świeżych składników czeka właśnie na odkrycie!

,,Ale Pizza” jest grą planszową, ale nie z jedną planszą, a kilkoma. Podstawę stanowią spody pizz. W pudełku znajdują się ich cztery, czyli dokładnie tyle dla ilu graczy jest ona przeznaczona. Minimalna liczba uczestników biorących udział w zabawie wynosi 2.

Pudełko zawiera także jednostronicową instrukcję, sześć menu czyli indywidualnych kart celów, kostkę do gry oraz 88 żetonów ze składnikami.

Mechanika jest bardzo prosta i opiera się na pokonaniu rywali w komponowaniu własnej pizzy. Im szybciej zbierzemy składniki, tym szybciej ukończymy rozgrywkę. Menu przydzielane są w zależności od rzutu kostką. Znajduje się na nich rodzaj oraz liczba składników, które będą potrzebne poszczególnemu graczowi. Każdy z sześciu składowych oznaczony jest inną liczbą od 1 do 6. 

Przykładowo, posiadając np. menu z numerem sześć, musimy skolekcjonować cztery pieczarki, jednego ogórka, dwie oliwki, jedną rukolę, jeden ser oraz dwie szynki. Ser oznaczony jest numerem pięć, kiedy już więc otrzymamy jeden w swojej turze i następnym razem po raz kolejny nasza kostka pokaże tę liczbę, musimy odwrócić ser awersem do dołu. W niektórych przypadkach znajdują się tam bonusowe składniki, czasami żeton ten nie będzie dalej brał udziału w zabawie, co z pewnością utrudni zadanie pozostałym graczom.

,,Ale Pizza” jest grą w której bardzo duże znaczenie ma szczęście. Ze względu jednak na spory współczynnik rywalizacji, rozgrywka jest niezwykle emocjonująca. To typowa gra rodzinna w bardzo atrakcyjnej formie, z którą miło (i pysznie!) można spędzić czas. 

To także doskonała propozycja aktywności na małe przyjęcia urodzinowe czy wakacyjne spotkania w gronie przyjaciół. Jestem przekonana, że nikt obok ,,Ale Pizza” nie przejdzie obojętnie! 

Grę rekomenduję uczestnikom od 6 do 13 lat. 

Link do strony Wydawnictwa:

http://www.jawa.waw.pl/index.php/gry/family-game-pl/dla-mlodszych/222-ale-pizza

Artykuł Ale PIZZA – recenzja rodzinnej gry planszowej pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Łąka”

Autor: Klemens Kalicki

Ilustracje: Karolina Kijak

Wydawnictwo: Rebel

Rok wydania: 2021

Czas gry: ok. 70 minut

Ilość graczy: od 1 do 4

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Znacie grę ,,Domek”? Jeśli nie, to kliknijcie w jej tytuł, żeby przenieść się do recenzji. ,,Łąka” jest najnowszą planszówką tego samego autora, czyli Klemensa Kalickiego. Piękne, bajkowe ilustracje stworzyła z kolei do niej Karolina Kijak. Można powiedzieć, że ,,Łąka” jest od początku do niemal końca polską grą, a ma to tym większe znaczenie, że występujących w niej bohaterów można spotkać w różnych zakątkach kraju.

Wydawnictwo Rebel wydało grę edukacyjną, ale nie jest to jej jedyny, ani nawet najważniejszy cel. To planszówka, która oferuje doskonałą zabawę, wysokie walory estetyczne oraz możliwość popracowania głową i wzięcia udziału w przyjemnej rywalizacji. 

Pudełko stylizowane na starą księgę zawiera: planszę główną, 2 okrągłe plansze ognisk (używa się jednej lub drugiej w zależności od ilości graczy), 184 kart podzielonych na cztery strony świata, 12 żetonów celów, 20 żetonów szklaków, 12  żetonów premii, 28 żetonów dróg, 5 żetonów trybu jednoosobowego (tak, to gra, którą można także rozgrywać w pojedynkę!), żeton pierwszego gracza, 5 dodatkowych kopert dla bardziej zaawansowanej gry, znacznik rundy, 4 podajniki w kształcie pięknych plecaków, instrukcja oraz indeksy kart zawierający dziennik obserwacji przyrodniczych.

,,Łąka” przeznaczona jest dla od 1 do 4 graczy, gdzie ich minimalny wiek najlepiej powinien wynieść około 10/11 lat. Gra jest prosta, ale samo opracowanie instrukcji oraz zrozumienia podstawowych zasad zajmuje dobrą chwilę. To po prostu nie jest mechanika, którą można wytłumaczyć komuś ,,na kolanie”. Potrzeba wczytać się w instrukcję i zagrać kilka razy na próbę, zanim zacznie się prawdziwa zabawa.

Ułatwieniem jest oczywiście bardzo przejrzyście opracowana instrukcja, ale i film instruktażowy dostępny w internecie. 

Gra polega na budowaniu własnych ekosystemów, pamiętając o tym, że nie każde zwierzę czy też owad może żyć na tym samym podłożu. To w zasadzie takie wielkie konstruowanie łańcucha pokarmowego, podczas którego zdobywa się punkty, pozwalające na zwycięstwo. 

Rozgrywkę systematyzuje plansza z ogniskiem. Narysowane tam kamienie są ilością rund (będą się różnić w zależności od ilości graczy). Niebieska figurka pozwala nam czuwać nad czasem, ale prawdziwa gra toczy się na dużej planszy. 

Po złożeniu podajników układamy w nich karty z oznaczeniami różnych stron świata. Część z nich wykładana jest na prostokątną planszę. Zwróćcie uwagę, że ma ona na swoich bokach powycinane trójkąciki. To w nich umieszcza się swoje żetony (w konkretnym kolorze) i zabiera z planszy karty, które wskazują. Karty te trafiają do naszej puli na ręce lub na stole. Przed sobą budujemy ekosystem, pamiętając o wspomnianej wcześniej zasadzie, że ptak, który w wymaganiach ma robaczka, musi zostać położony na robaczku, itd.

,,Łąką” niezwykle wciąga, a możliwość uzupełnienia swojej wiedzy za pomocą katalogu jest zdecydowanie wartością dodaną. To gra, która stanie się niezwykle szybko popularna w kręgu rodzinnym – do wspólnej zabawy z dziećmi lub nawet samymi dorosłymi. Ma świetną mechanikę i jest pięknie wydana – czego chcieć więcej?

Polecam! Będzie doskonałą opcją prezentową!

Grę do recenzji przekazało Wydawnictwo Rebel:

Artykuł Łąka – recenzja gry planszowej pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.