➜ Tytuł: Moja ciąża, czyli czas oczekiwania
➜ Autorka/Autor: Ty!
➜ Tłumaczenie: Agnieszka Stróżyk-Dembińska
➜ Wydawnictwo: Zakamarki
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Pamiętnik ciąży zamiast kolejnego poradnika

Nie znajdziecie w tej książce porad czy wskazówek. Ta pozycja zachęca raczej, żeby zajrzeć wgłąb siebie. Zastanowić się, co aktualnie się czuje, jak przechodzi się ten niezwykły czas tworzenia nowego życia. Być może niektóre z towarzyszących zdarzeń wydają się wówczas mało znaczące, ale kiedy Wasze dziecko będzie już duże – to właśnie one będą wspomnieniami na wagę złota.

Moja ciąża to książka do wypełniania, pomagająca zachować chwile z od czasu ciąży aż po pierwsze momenty obecności dziecka na świecie. W tej pozycji odpowiecie na pytania dotyczące rodziny, różnych reakcji bliskich, a także diety czy też szczegółów medycznych.

To bardzo szczera i bezpośrednia pozycja. Ale ta książka ma być przede wszystkim dla Was – a w przyszłości, także dla Waszego dziecka. Finalnie i tak wypełnicie miejsca pod tymi pytaniami, na które będziecie miały ochotę. W środku znajdziecie również strony zachęcające do wklejenia zdjęć czy zrobienia rozmaitych list.

Książka dla mamy, ale kiedyś także dla dziecka

Moja ciąża, czyli czas oczekiwania dobrze wpisuje się w rosnącą popularność książek-pamiątek: nie tyle albumów, ile prywatnych archiwów rodzinnych. To publikacja, do której można wracać po latach, kiedy dziecko zapyta: „Jak to było, kiedy na mnie czekałaś?”. 

W tym sensie blisko jej do wydanych także przez Zakamarki książek Mamo, opowiedz mi o swoim życiu i Tato, opowiedz mi o swoim życiu – tomów, które również oddają głos rodzicom i zamieniają wspomnienia w prezent dla dziecka. 

Dlaczego warto ją podarować przyszłej mamie?

To dobry prezent dla kobiety w ciąży. Ofiarowując jej tę książkę, dajesz przyszłej mamie coś rzadkiego: zachętę do zatrzymania się i skupienia na sobie. Aby czas ciąży nie kojarzył się tylko z badaniami, listami zakupów czy cudzymi – niekoniecznie pożądanymi – radami. 

Moja ciąża, czyli czas oczekiwania może pomóc nazwać radość, lęk, wzruszenie, zmęczenie, niecierpliwość i wszystkie te uczucia, które nie mieszczą się w idealnym obrazku macierzyństwa. Gwarantuję jednak, że po latach przywoła mnóstwo ciepłych emocji. 

Sprawdzajcie jej dostępność na stronie Wydawnictwa Zakamarki.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

Czym jest książka Moja ciąża, czyli czas oczekiwania?

Moja ciąża, czyli czas oczekiwania to książka-pamiętnik dla przyszłej mamy, przeznaczona do samodzielnego uzupełniania. Nie jest klasycznym poradnikiem medycznym, ale miejscem na zapisywanie wspomnień, emocji, zmian w ciele, pierwszych ruchów dziecka, przygotowań do porodu i najważniejszych chwil z okresu oczekiwania.

Dla kogo jest Moja ciąża, czyli czas oczekiwania?

To książka przede wszystkim dla kobiet w ciąży, które chcą zachować osobistą pamiątkę z tego wyjątkowego czasu. Sprawdzi się także jako prezent dla przyszłej mamy – od partnera, przyjaciółki, siostry, rodziców albo bliskich osób zaproszonych na baby shower.

Czy Moja ciąża, czyli czas oczekiwania to poradnik ciążowy?

Nie, to nie jest poradnik ciążowy w medycznym sensie. Książka nie zastępuje wiedzy lekarza ani położnej. Jej celem jest raczej zatrzymanie wspomnień i stworzenie osobistego zapisu ciąży.

Co można zapisywać w książce Moja ciąża, czyli czas oczekiwania?

W książce można notować wspomnienia związane z ciążą, pierwsze reakcje na wiadomość o dziecku, wybór imienia, zmiany w codzienności, ważne daty, myśli, obawy, wzruszenia, przygotowania do narodzin oraz pierwsze chwile po pojawieniu się dziecka na świecie.

Czy Moja ciąża, czyli czas oczekiwania nadaje się na prezent?

Tak, to bardzo dobry prezent dla przyszłej mamy, zwłaszcza jeśli szukamy czegoś bardziej osobistego niż ubranka, akcesoria czy typowy poradnik. Taka książka może z czasem stać się rodzinną pamiątką i jedną z pierwszych opowieści, jakie mama przekaże dziecku.

Artykuł Moja ciąża, czyli czas oczekiwania – pamiętnik dla przyszłej mamy pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Zanim zaczęłam pisać recenzje, pisałam pamiętnik. Traktowałam moje zapiski jak kapsułę czasu, do której można w każdej chwili wsiąść i przenieść się w przeszłość. Pisanie pamiętników ma bowiem w sobie jakiś ponadczasowy urok, który nigdy nie wychodzi z mody. A już możliwość odczytania wspomnień dzieciom lub wnukom to prawdziwa magia łącząca pokolenia.

Przekonała się o tym pewna dziewczynka o imieniu Lissy, która została bohaterką książki ,,Z pamiętnika babci” autorek Ellen DeLange oraz Ilarii Zanellato. To pełna wzruszeń opowiastka mówiąca o tym, że każdy staruszek był kiedyś młody. Wystarczy jednak posłuchać historii, aby ponownie przywrócić człowiekowi chwile z lat jego dzieciństwa.

Prezent urodzinowy dla babci

Lissy jest tego dnia bardzo podekscytowana. Mama zabiera ją do babci. Zanim finalnie dotrą do celu, odwiedzają jeszcze kwieciarnię i sklep. Dzisiaj babcia ma urodziny, a dziewczynka chce jej zrobić piękną niespodziankę. Staruszka wita wnuczkę ciastem oraz herbatą. Zostają same i wreszcie mają okazuję porozmawiać.

Okazuje się, że Lissy podarowała babci na urodziny pamiętnik. Dziewczynka nie jest jednak pewna do czego służy, kobieta postanawia więc wytłumaczyć jej to na przykładzie.

Pamiętniki wspomnień

Babcia Lissy od wielu lat prowadzi pamiętniki. Ma całą półkę zeszytów, które opisują ważne dla niej chwile. Wybiera z nich jeden, w którym miała niemal tyle lat, ile teraz ma jej wnuczka. Pokazuje dziewczynce, że pamiętnik może skrywać różne opowieści. Odczytuje kilka z nich sprawiając, że Lissy zupełnie zapomina, że nie słucha historii o jakieś fantastycznej, wymyślonej bohaterce, ale że są to wspomnienia jej własnej babci.

Łatwo się domyślić kontynuacji tej historii. Bo czy może być inaczej niż, że Lissy także zapragnie zapisywać swoje ważne chwile na kartkach pamiętnika?

Książka ilustrowana dla dzieci

,,Z pamiętnika babci” to pięknie ilustrowana książka, której strony wypełniają bogate w detale obrazy. Ciepłe kolory przeplatają się z przygaszoną paletą rozkładówek, na których możemy oglądać wspomnienia głównej postaci. 

Dom babci to z kolei przytulne miejsce, jakiego nie chce się opuszczać, a same bohaterki charakteryzują się intensywnymi, czerwonymi rumieńcami na policzkach. Do uchwycenia jest ich podobieństwo. Szczególnie oczy wydają się być oczami czasami staruszki i dziewczynki, innym razem – dwóch małych dziewczynek.

Polecam ,,Z pamiętnika babci” jako wyjątkową książkę na Dzień Babci, ale także jako lekturę do czytania o każdej porze roku. To wspaniała okazja do wspólnych rozumów o przeszłości, snucia wspomnień i po prostu miłego spędzania czasu razem.

Będzie odpowiednia dla dzieci już powyżej 5 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwokropka.com.pl/ksiazki/62-z-pamietnika-babci

Artykuł Z pamiętnika babci – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Scenariusz: Alison Bechdel

Rysunki: Alison Bechdel

Tłumaczenie: Wojciech Szot, Sebastian Buła

Wydawnictwo: Timof (wydanie IV)

Rok wydania: 2021 

Objętość: prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:bardzo przyjemna

Recenzja:

Alison Bechdel jest specjalistką od wspomnień – własnych wspomnień, które przedstawia w postaci komiksowych kadrów. Wydawnictwo Timof wznowiło właśnie dwa z jej kultowych tytułów (,,Fun Home: Tragikomiks rodzinny”, ,,Jesteś moją matką?”)  i wydało trzeci, najnowszy – ,,Sekret nadludzkiej siły”. Mam wszystkie trzy i prędzej czy później recenzja każdego z nich trafią na tę stronę.

Nie bez przyczyny zaczęłam zaznajamiać się z twórczością Bechdel właśnie od ,,Fun Home”. Jest to jej najpopularniejszy komiks, na podstawie którego stworzono nawet musical – doceniony i nagrodzony statuetką Tony Award.

To autobiograficzna opowieść Alison o jej rodzinie, ale przede wszystkim relacji z ojcem. Gdyby pokusić się o skrót perypetii życia kobiety, wyszłaby z tego rzeczywiście jakaś tragikomiczna opowieść z pogranicza fantazji i zbyt często przytrafiającej się ironii losu.

Przede wszystkim Alison wychowywała się w domu-muzeum. Czuła, że jest ono na pokaz, tak jak i ona, i jej bracia, a nawet małżeństwo rodziców było czymś nie do końca realnym i uchwytnym. Jako dziecko cierpiała na manię natręctw, podskórnie wiedząc, że rzeczywistość nie wygląda tak jak powinna – z drugiej strony, niewiele mogąc z tym zrobić.

,,Fun home” jest opowieścią o tłumieniu w sobie emocji i maskowaniu prawdy. To historia o homoseksualizmie jej ojca, który nie potrafiąc opowiedzieć się po żadnej ze stron, nieintencjonalnie krzywdził dzieci oraz siebie. 

Alison zrozumiała to dopiero, kiedy sama wyjechała z domu. Dowiedziała się wtedy znacznie więcej o sobie. Pragnęła zgłębiać tę tajoną przed nią prawdę, ale częściowo… nie zdążyła tego zrobić.

Komiks jest wielowymiarową lekturą, która momentami przypomina relacjonowanie przez kogoś ,,na żywo” swojej historii. Autorka często powraca do wątków, które wcześniej tylko rozpoczyna. Wplata w fabułę wspomnienia z dzieciństwa, a szczególnie przytacza w formie graficznej czy tekstowej fragmenty listów oraz przede wszystkim książek, które towarzyszyły na co dzień zarówno jej jak i jej ojcu. 

Bechdel uważa, że (poniekąd) za losy jej rodziny odpowiedzialna jest literatura. Ojciec umiłowany w klasyce, odnajduje siebie w niektórych bohaterach. Jest to jedna z nielicznych dróg, która pozwala jego córce dotrzeć do niego i wymusić na nim zainteresowanie. 

Te siedem rozdziałów są ważnym świadectwem z życia osób, które nie czując się akceptowani przez otoczenie, postanawiają grać uciążliwą i niewiarygodną dla nich rolę. ,,Fun home” uczy jak odnaleźć w sobie cel, pozostając przy tym odważną i piekielnie autentyczną relacją samej autorki.

Polecam wszystkim czytelnikom powyżej 17 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://timof.pl/katalog/Fun+home+%28wyd.+IV%29/pokaz.html

Artykuł Fun home: Tragikomiks rodzinny – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Anna Sakowicz

Ilustracje: Ewa Beniak-Haremska

Wydawnictwo: Poradnia K

Rok wydania: 2019

Objętość:  więcej niż sto 

Dla kogo:  dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

Nagroda dla najbardziej wzruszającej książki tego roku wędruje do…

,,Listy do A.” to historia Anielki, która widząc zmiany w swoim domu, oskarża o nie pana A. Nie wie, kim on jest, ale często słyszy, jak rodzina wypowiada jego imię.

Anna Sakowicz opisała, jak choroba Alzheimera wpływa nie tylko na obarczoną nią osobę, ale przede wszystkim na najbliższych, których życie wywraca się do góry nogami. Rodzina musi żyć w poczuciu bezsilności, patrząc jak stan ich ukochanej osoby z dnia na dzień coraz bardziej się pogarsza.

Autorka, która jest znana przede wszystkim z literatury dla dorosłych, korzystając z własnych doświadczeń, opisuje postępowanie choroby z punktu widzenia małej dziewczynki, która próbuje rozumieć to, co dzieje się dookoła niej.

Anielka przede wszystkim widzi tylko babcię, która powoli przestaje być znaną i kochaną osobą. Dziewczynka jednak doskonale potrafi uzasadnić sobie zachowanie staruszki.

Wymyśla, że winny zmianom babci jest Pan A. Anielka zaczyna pisać do niego listy. Próbuje przemówić mu do rozumu, żeby zostawił jej ukochaną osobę w spokoju.

W otoczeniu przejmujących, choć dla małego dziecka czasami śmiesznych wydarzeń, Anielka dowiaduje się, kim naprawdę jest Pan Alzheimer.

W między czasie poprawia się także jej kontakt z dojrzewającą siostrą, która poświęca dziewczynce więcej czasu, staje się bardziej empatyczna, a nawet mówi jej coś bardzo ważnego!

Z kolei zakończenie książki rozbroi na łopatki każdego! Pan A. odpisze bowiem Anielce, a niektórzy czytelnicy z pewnością domyślą się, kto będzie za tym stał.

Książka ,,Listy do A.” została napisana bardzo prostym językiem tak, żeby nawet najmłodsi czytelnicy mogli ją dobrze zrozumieć. Nie jest jednak o rzeczach prostych. Pojawia się tu tematyka zmian, smutku, a nawet śmierci.

Autorka jednak tak zręcznie wprowadza kolejne etapy choroby i je tłumaczy, że nikt nie powinien po ich lekturze odczuwać niepokoju.

Książka, oprócz tego, że doskonała w warstwie tekstowej, pięknie prezentuje się także wizualnie. Choć klimat retro ilustracji sugeruje, że historia może być sprzed lat, jest to jak najbardziej współczesna opowieść.

Ewa Beniak-Haremska nadała jej po prostu sentymentalnej oprawy. Podkreśliła, jak ważne są wspomnienia w kontakcie z chorą osobą i jak wiele mogą zmieniać szczegóły w życiu osób, które muszą żyć z Alzheimerem.

Polecam tę opowieść jako obowiązkową dla dzieci w wieku wczesnoszkolnym i starszym.

,,Listy do A.” to przejmująca opowieść, której jednak najważniejszym przesłaniem pozostaje to, że zawsze warto okazywać sobie miłość oraz wspierać się jako rodzina.

Link do strony wydawnictwa: http://sklep.poradniak.pl/kolekcja/nowosci/listy-do-a-anna-sakowicz

Artykuł Listy do A. – recenzja przedpremierowa! pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Widziałem pięknego dzięcioła”

Autor: Michał Skibiński

Ilustracje: Ala Bankroft

Wydawnictwo: Dwie Siostry

Rok wydania: 2019

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Książki pisane o wojnie z perspektywy dziecka zawsze są bardziej przejmujące. Kiedy niewinność zderza się z brutalnością i bezwzględnością zachodzi pewien dysonans, który mocno oddziałuje na czytelnika.

Przenieśmy się na chwilę do czasów sprzed II wojny światowej, do 15. lipca 1939 roku, kiedy Michał Skibiński zaczął pisać swój pamiętnik. Miał wówczas 8 lat, a dziennik był jego zadaniem na czas wakacji, które wyznaczyła mu nauczycielka.

Jego zapiski nazwano ,,Widziałem pięknego dzięcioła” i razem z zachwycającymi ilustracjami Ali Bankroft ukazały się dosłownie kilka dni temu nakładem Wydawnictwa Dwie Siostry.

Książka składa się z wielu rozkładówek, gdzie większość obrazuje tyko jedna linijka tekstu. Ówczesny chłopiec miał opisać jednym zdaniem najważniejsze wydarzenie danego dnia.

Możemy więc dowiedzieć się, że 25. lipca była straszna burza, 6. sierpnia mały Michał pojechał autem do Miłosnej, a 25. sierpnia czytał ładną bajkę.

Ogólnie można stwierdzić, że do pewnego momentu są to urocze wspomnienia chłopca, jakie mogłyby się wydarzyć także teraz jego rówieśnikom. Oczywiście wszystko zmienia się wraz z nadejściem bardzo ważnej daty – 1. września 1939 roku, czyli z dniem rozpoczęcia II wojny światowej.

Jak duże wrażenie robi zestawienie tych kontrastujących ze sobą wydarzeń, widać także w warstwie wizualnej. Do pewnego momentu artystka maluje przed nami sielankowe pejzaże, pełne słońca, pomarańczu i nasyconych zieleni.

Wrzesień jest w książce już zdecydowanie bardziej bury, z przewagą ciemnej zieleni, czerwieni, burzowych chmur i mroku.

Ilustracje są przeplatane z tekstem skanami z autentycznego zeszytu Michała Skibińskiego. Tych parę elementów, które składają się na ,,Widziałem pięknego dzięcioła” niezwykle mocno oddziałuje na czytelnika swoją autentycznością, ale zarazem i subtelnym przesłaniem.

To będzie świetna książka dla dzieci z kilku względów. Oprócz niewątpliwego przekazania im punktu widzenia najmłodszych, którym przyszło żyć w trakcie II wojny światowej, to także zachęta do doceniania każdego dnia, a może nawet samodzielnego prowadzenia takiego dziennika.

Jestem przekonana, że ta książka podbije serca nie tylko dzieci, ale także zachwyci młodzież i dorosłych. Polecam ją czytelnikom już od 8. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: http://www.wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/prod-widzialem_pieknego_dzieciola.html

Artykuł Widziałem pięknego dzięcioła – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Wielka Księga Klary”

Autor: Marcin Wicha

Ilustracje: Zosia Dzierżawska

Wydawnictwo: Mamania

Rok wydania: 2019

Objętość:  prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Marcin Wicha to znany wśród dorosłych autor książek ,,Jak przestałem kochać design” oraz ,,Rzeczy, których nie wyrzuciłem”. Jest laureatem Paszportu ,,Polityki” za rok 2017, był nominowany do Nagrody Literackiej Gdynia 2018, a przede wszystkim otrzymał Nagrodę Literacką ,,Nike” oraz Nagrodę Literacką im. Witolda Gombrowicza.

Marcin Wicha to także autor książek dla dzieci i to jego pierwszą (z 2011 roku) można przeczytać w nowym i pięknym wydaniu.

,,Wielka Księga Klary” to zbiór 3 częściowego pamiętnika 9-latki, która opisuje w nim perypetie swojej rodziny.

Początkowo miałam pewne wątpliwości dla jakiego odbiorcy kierowana jest ta książka. Pojawia się w niej wiele ironii i cała masa absurdów, wynikających nie z fabuły, ale z obserwacji głównej bohaterki. Podobnie jednak, jak niektórzy czytelnicy, Klara nie dostrzega w pewnych zachowaniach lub słowach niczego dziwnego. Mogłoby to więc oznaczać, że książka jest dla nieco starszego odbiorcy, niż wskazywałaby na to główna bohaterka.

Po przeczytaniu jednak całej, odnosi się wrażenie, że ta lektura nie jest po prostu zero-jedynkowa. Nie ma w niej ukrytych umoralniających treści czy nie zmierza do rozwiązania jakiejś zagadki. Jej, może nie jedynym, ale najważniejszym celem jest zapewnienie rozrywki i zagwarantowanie przyjemnego czasu z książką. Doskonale sprawdzi się także, jako lektura do wspólnego czytania z całą rodziną. Dorośli z łatwością utożsamią się z rodzicami Klary, a dzieci z młodszymi bohaterami historii.

W ,,Wielkiej Księdze Klary” możemy przeczytać o jej szkole (która w wakacje zamienia się na słowo na ,,sz”), o młodszym bracie, który czasami jest irytujący, a czasami fajny czy o psie – którego nigdy nie będzie jej dane mieć (ze względu właśnie na chorującego na alergię brata).

Książkę ubarwiają ilustracje Zosi Dzierżawskiej, które jeszcze bardziej podkreślają komizm niektórych sytuacji.

Z kolei ładne wydanie, czyli gruba oprawa i ciekawa okładka sprzyjają potraktowaniu jej, jako świetny pomysł na prezent.

,,Wielką Księgę Klary” polecam czytelnikom dużym i małym, od 9. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://mamania.pl/product-pol-374-Wielka-ksiega-Klary.html

Artykuł Wielka Księga Klary – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Peter Sis

Ilustracje: Peter Sis

Tłumaczenie: Emilia Kledzik

Wydawnictwo: Media Rodzina

Rok wydania: 2010

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Tym razem za sprawą niezwykłej historii, która została spisana nie tylko przez autora książki, ale także przez los – istnieje możliwość odbycia podróży po tajemniczym Tybecie.

,,Tybet. Tajemnica czerwonej skrzynki” to fragmenty pamiętnika Vladimira Sisa, zinterpretowane, przytoczone oraz uzupełnione o komentarz przez jego syna Petera.

Akcja książki dzieje się około roku 1950, kiedy wysłano mężczyznę – znanego i szanowanego reżysera filmowego do Chin, żeby nakręcił dokument o powstającej wysoko w górach drodze i nauczył studentów sztuki filmowej.

Vladimir zostawił więc swoją rodzinę w Pradze, w tym małego syna Petera i wyruszył w nieznane. Wówczas niewiele wiedziano w Europie o tym, czym jest Tybet. Ludzie mieli większe zmartwienia, niż zastanawianie się nad obcymi kulturami.

Obecnie jest to jedne z najciekawszych i najbardziej inspirujących miejsc na świecie. Książka pozwala nawet najmłodszym przekonać się, jak wielka jest magia Tybetu i jak ważne jest to, żeby ją chronić.

Znajdziemy w niej m.in. krótką legendę o narodzinach yeti, historię o stworzeniu świata czy wiele historycznych, geograficznych i kulturowych ciekawostek na temat tego regionu.

Tybet jest najwyżej położonym krajem na świecie, a dalajlama – przewodnik duchowy Tybetańczyków oraz ich król słynie z niezmąconego niczym autorytetu.

To społeczność za sprawą której doskonale tłumaczy się piękne wartości, w które oni wierzą – pracowitość, radość i zadowolenie z życia oraz nie dążenie do bogactw i nie przywiązywanie się do rzeczy materialnych.

,,Tybet. Tajemnica czerwonej skrzynki” jest także niezwykła pod względem wizualnym. Za ilustracje odpowiada autor książki. Podzielił ją on według kolorów – czerwieni, zieleni, niebieskiego i czerni. Nawiązują one do pokojów, które odwiedził jego ojciec, wstępując do Pałacu Potala; zimowej rezydencji władców Tybetu do 1959 roku.

Książka uzupełniona jest także pięknymi mandalami, a jej druga okładka – ta ukrywająca się pod czerwoną, skrywa wyjątkowy obrazek z ukrytymi napisami.

,,Tybet. Tajemnica czerwonej skrzynki” to podróż w głąb człowieczeństwa, walka o najważniejsze wartości, niezwykłe tajemnice i opowieść o możliwości wyboru, a czasem jego braku. To książka, która inspiruje do zadawania pytań, podróżowania i odkrywania tego, co było dotąd nieznane.

Niezwykle polecam ją dla dzieci powyżej 8-ego roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://mediarodzina.pl/prod/523/Tybet

Artykuł Tybet. Tajemnica czerwonej skrzynki – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: Historia naturalna smoków. Pamiętnik Lady Trent

Autor: Marie Brennan

Ilustracje: Todd Lockwood

Tłumaczenie: Dorota Żywno

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Rok wydania: 2017

Objętość: prawie jak encyklopedia! 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Smoki nie słyną ze zbyt dobrej opinii na swój temat. Kojarzą się z nieujarzmionymi bestiami, mającymi własny punkt widzenia, najczęściej zupełnie niepokrywający się z tym ludzkim.

Dzisiaj jednak z nieukrywaną ulgą patrzymy w niebo, wiedząc, że szanse na to, aby coś do nas przyleciało i porwało nas w górę, są raczej marne. Smoki umieszczamy w kategorii zwierząt prehistorycznych, prawie jak dinozaury. Jedyna różnica polega na tym, że na te drugie mamy dowody naukowe, a na te pierwsze tylko legendy.

,,Historia naturalna smoków” to powieść niezwykła, bo traktująca temat tych istot zupełnie odmiennie, niż do tej pory. Jej bohaterką jest nastoletnia dziewczyna Lady Trent, która w narracji pierwszoosobowej przytacza najważniejsze fragmenty swojego życia.

Obecnie jest już starą kobietą, która dorastała w splendorze ludzi wyższych sfer. Akcja toczy się w czasach epoki wiktoriańskiej. Wiele rzeczy, które teraz wydaje się nam naturalne, wówczas było na granicy skandalu i oburzenia.

Izabela Trent wyprzedza jednak swoją epokę. Nie podoba jej się rola pani domu, zajmującej się wyłącznie organizacją przyjęć. Dzielenie się plotkami ze znajomymi kobietami napawa ją obrzydzeniem, ale przede wszystkim bardzo nudzi.

Główna bohaterka pasjonuje się smokami. W jej czasach niewiele jednak o nich wiadomo. Żyją głównie w odległych krainach i dla ludzi są tak samo interesujące jak niedźwiedzie czy wilki. Większość ma je za szkodniki, niektórzy starają się je ujarzmić. Izabela ma jednak wyższe aspiracje. Chce je zbadać. Zastanawia się w jaki sposób latają, dlaczego nie spadają przy takiej masie ciała. Jakie są ich zwyczaje oraz dlaczego nagle stały się agresywne względem ludzi.

,,Historia naturalna smoków” to fantastyczna książka o kobiecie, która nie bała się ryzykować. Może czasami była zbyt lekkomyślna w swoich decyzjach, do czego często się przyznawała. Miała jednak cel do którego nie zwlekała dążyć.

Izabela Trent to bohaterka, którą współczesne nastolatki powinny starać się naśladować (choć o tym, że była fikcyjna, raczej nie trzeba wspominać). Ona wiedziała czego chce. Potrafiła wymagać od życia i życie, dało jej to o czym marzyła.

Oczywiście nie obyło się bez trudnych chwil, wręcz dramatycznych. Spotkania ze smokami są bardzo emocjonujące i równie dobrze opisane. Czytelnik ma wrażenie, że jest zaangażowany w akcję, dlatego to prawie 400 stronicowe dzieło czyta się jednym tchem.

Książka uzupełniona jest także o ilustracje, które stylizowane są na szkice bohaterki. ,,Historia naturalna smoków” została podzielona na 4 części, które oddzielają swego rodzaju etapy w życiu Izabeli.

Bardzo polecam ją dla młodzieży powyżej 15-ego roku życia oraz także dla dorosłych. Pozwólcie sobie na chwilę odpłynąć w świat fantazji, popartych jednak bardzo solidnymi argumentami naukowymi.

Link do strony wydawnictwa: https://sklep.zysk.com.pl/historia-naturalna-smokow.html

Artykuł Historia naturalna smoków – recenzja książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.