➜ Tytuł: Owady i pajęczaki: przewodnik pop-up
➜ Autor: Ben Hoare
➜ Ilustracje: Jasmine Floyd
➜ Tłumaczenie: Agata Mietlicka
➜ Wydawnictwo: Tekturka
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Wydawnictwo Tekturka wie jakie pop-upy wydawać, żeby przyciągnąć uwagę czytelników w różnym wieku! Dowodem na to jest ostatnio wydany Ciało człowieka. Przewodnik pop-up po anatomii, którego cały nakład wyprzedał się w trakcie kilku tygodni(!), ale też na przykład humorystyczne Beki, smarki, pierdy czy bardzo ciekawa książka aktywizująca – Święty Mikołaj. I ty możesz mu pomóc! 

Owady i pajęczaki – książka pop-up dla dzieci

Żeby nie obudzić się z ręką w nocniku, polecam uwadze jeszcze jeden pop-up tego wydawnictwa. Owady i pajęczaki: przewodnik pop-up to także ostatnia nowość, która oferuje możliwość zagłębienia się w świat makro przyrody w sposób fantastycznie spektakularny! 

Autorem tej pozycji jest Ben Hoare – nagradzany dziennikarz, specjalizujący się w dzikiej przyrodzie. Z kolei za ilustracje, które świetnie sprawdzają się także w roli trójwymiarowych modeli, odpowiada Jasmine Floyd.

Fascynacja owadami i dziecięca literatura popularnonaukowa

Przychodzi w życiu dziecka taki etap, że zaczyna się ono interesować istotami mniejszymi od koni, kotów, psów, a nawet ptaków. W pewnym momencie, maluch uczy się dostrzegać mrówki, muchy, pająki i motyle.

Kiedy potrafi już mówić, zaczyna pytać – i to jest właśnie ten odpowiedni czas, żeby zaprzyjaźnić go z popularnonaukową literaturą oraz zachwycić Owadami i pajęczakami. W tej książce znajdzie bowiem podstawową wiedzę z zakresu siedlisk różnych żyjątek czy ich budowy. Przyjrzy się z bliska, czym się one różnią, w jaki sposób latają oraz jakie mają sposoby na przetrwanie.

Trójwymiarowy model ptasznika czy też chrząszcza

Pozycja, oprócz najważniejszych faktów i wielu angażujących ciekawostek, jest także popisem umiejętności inżyniera papieru Richarda Fergusona. To z jego pomocą chrząszcz na jeden z rozkładówek wspaniale prezentuje w ogromnym powiększeniu swój tułów, odnóża, skrzydła, a nawet oko. 

Na jeszcze innej stronie możemy obserwować proces przekształcania się larwy w poczwarkę, żeby już za chwilę poczuć respekt wobec nogogłaszczek większego od dłoni dorosłego człowieka ptasznika czerwonokolanowego. A to dopiero początek atrakcji, które ma dla czytelników Owady i pajęczaki: przewodnik pop-up.

Do wizualnych atutów książki nie trzeba jednak długo przekonywać – wystarczy spojrzeć na metaliczną okładkę, która odbija w świetle wszystkie kolory tęczy. Dzieci z przyjemnością będą po nią sięgać, żeby czytać i poznawać świat przyrody.

Polecam Owady i pajęczaki: przewodnik pop-up każdemu powyżej 8 roku życia. Książka świetnie sprawdzi się w roli prezentu.

Jest dostępna tylko na stronie wydanictwa: https://wydawnictwo-tekturka.pl/pl/p/Owady-i-pajeczaki-przewodnik-pop-up/132 

Artykuł Owady i pajęczaki: przewodnik pop-up – recenzja książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Jacob Grant

Ilustracje: Jacob Grant

Tłumaczenie: Michał Rusinek

Wydawnictwo: Lokator Media

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Z jakiegoś niezrozumiałego dla mnie powodu, pająki nigdy nie były ulubieńcami ludzi. Większość osób na ich widok wzdryga się nerwowo, a część reaguje negatywnie nawet na ich misterne i delikatne sieci. Być może ten niczym nieuzasadniony wstręt i strach do tych małych żyjątek, został w nas zaszczepiony już w dzieciństwie (winowajczynią mogła być na przykład słynna Tekla!). A może po prostu zbyt mało się mówi jak pożyteczne mogą być to stworzonka?

,,Miś ma stracha” to książka artysty Jacoba Granta, która jest zapowiedzią najnowszej, misiowej serii dla małych czytelników (#wydajemisie) od Wydawnictwa Lokator Media. Co więcej, książka została przetłumaczona przez bardzo lubianego w tej roli Michała Rusinka.

Głównym bohaterem picturebooka jest tytułowy Miś. Miś jest klasycznym przykładem prawdziwego pedanta. Uwielbia porządek i tylko w domu wyszorowanym na błysk, czuje się naprawdę dobrze. Mieszka praktycznie sam, nie licząc jego ukochanej przytulanki Ursy. 

Pewnego dnia coś jednak bardzo zaczyna budzić jego niepokój. Miś dostrzega wszędzie małe pajęczyny i postanawia… odszukać złoczyńcę! Podczas nerwowego zaglądania w każdy kąt – sam robi ogromny bałagan! Mało tego! W pewnym momencie okazuje się, że jego przytulanka Ursa przypadkowo uszkodziła się podczas zawieruchy.

Nie będę zdradzać całej fabuły, ale mogę zapewniać, że bajka ma szczęśliwe zakończenie. Okazało się, że to, co wydawało się zagrożeniem, jest w rzeczywistości przyjacielem. Miś także zmienił swoje nastawienie odnośnie pewnych nawyków i szybko się przekonał jak miło w większym gronie czytać wspólnie książki.

,,Miś ma stracha” jest więc historią przewrotną, wzbogaconą o poczucie humoru (nieco absurdalnego, czyli ulubionego najmłodszych odbiorców), a przy tym pouczającą i uroczą zarazem. Jej bohaterowie pokazują nam, że nie warto oceniać innych po pozorach. Warto kogoś poznać, zanim wyda się na jego temat jakieś krzywdzące opinie. Przy okazji – nie trzeba bać się pająków. Można się z nimi z powodzeniem przyjaźnić i dzielić nawet wspólny kąt pokoju (dosłownie!)  

Ciepłe ilustracje oraz duży format książki to kolejne atuty, które przemawiają za tą książką!

,,Miś ma stracha” będzie odpowiednią lekturą dla wszystkich powyżej 3 roku życia.

Link do księgarni Wydawnictwa: https://tylkodobreksiazki.pl/pl/p/Mis-ma-stracha-Jacob-Grant/714

Artykuł Miś ma stracha – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Madlena Szeliga

Ilustracje: Paulina Daniluk

Wydawnictwo: Gereon

Rok wydania: 2017

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych

Hasła: recenzja, książka dla dzieci, recenzje książek dla dzieci, 2017, Madlena Szeliga, Paulina Daniluk, czego tu się bać?, Gereon, pająk, strach, emocje, pająki, bać się, strachy, tożsamość, poznanie

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Każdy się czegoś boi. Nawet dorośli, kiedy mówią, że niczego się nie boją, raczej nie mówią tego szczerze. Może chcą pokazać innym jacy są odważni.

Dzieci jednak zawsze mówią to, co myślą. Podobnie jak bohater książki ,,Czego tu się bać?”, który pierwszy raz odkrywa w sobie emocję jaką jest strach.

Madlena Szeliga napisała krótką, ale uroczą historię o pewnym małym pajączku, który wiódł sobie normalne, szczęśliwe życie, dopóki nie odkrył Encyklopedii Zwierząt. Istoty, które tam zobaczył przeraziły go. Najbardziej jednak wystraszył się… pająka.

Bardzo kojarzy mi się ten fragment z momentem, kiedy dziecko patrzy w lustro i zaczyna się rozpoznawać. Oczywiście musi nauczyć się tego, że ten maluch, który na niego zerka, to on sam. Wcześniej nie może wiedzieć jak wygląda i na dobrą sprawę, również nie wie, że jest człowiekiem.

Wchodzimy tutaj na grunt prawie filozoficzny. Czym innym jest jednak odkrywanie własnej tożsamości przez dziecko, niż postawieniem sobie filozoficznego pytania: kim jestem?

Mały pajączek, bohater książki ,,Czego tu się bać?” postanawia uciec od encyklopedii. Obawia się, że coś możne z niej wyjść. Jego lęk jest jednak bezzasadny. Przeraża go sam widok robaków i możliwość ich spotkania. Nie wie jednak czy są one dobre czy złe.

Dzieci często boją się rzeczy, których nie rozumieją. Tak też i nasz pajączek spotyka na swojej drodze Motyla (,,najmniej potworny z potworów”), który mówi mu, że w sumie te pająki to nie są takie złe. Nie robią nikomu nic złego. Dobrze się odżywiają i mają chyba całkiem fajne życie.

Po czym uświadamia naszemu bohaterowi kim jest, pokazując mu odbicie w kałuży.

Pajączek bardzo szybko zaakceptował to, że jest tym, czego jeszcze chwilę temu tak bardzo się bał. Kiedy poznał już zwyczaje pająków, zaczął im nawet trochę zazdrościć fajnego życia.

Książka kończy się happy endem, a pajączek daje dzieciom poradę, żeby niczego się nie bały (no może prócz encyklopedii, ale to informacja poufna, tylko dla rodziców ).

,,Czego tu się bać?” moim zdaniem ma jednak więcej, niż jeden pozytywny aspekt – oswajania dziecka z uczuciem strachu i wytłumaczenia czym jest. Ta książka mówi także o tym – w sposób bardzo dosłowny, że pająki nie są straszne. To małe owady, które mają swoje sprawy i nie robią nikomu krzywdy. Nie warto więc panikować, kiedy się je zobaczy.

Warto wspomnieć również o świetnych ilustracjach Pauliny Daniluk, która pokazała pająka, który zdecydowanie jest inny, ale na pewno nie jest straszny. Myślę nawet, że każde dziecko z łatwością go pokocha.

Ilustracje są w kontrastowych kolorach, idealnych dla prawidłowego rozwoju maluszka.

Bardzo lubię też tego typu format książek dla najmłodszych. ,,Czego tu się bać?” ma grubą okładkę, która na pewno wytrzyma szturmowanie małych rączek i bardzo fajny, matowy papier w środku.

Będzie idealnym wyborem dla dziecka nawet już rocznego, chociaż maluchy w wieku przedszkolnym także będą mieć ogromną frajdę ze śledzenia przygód małego pajączka.

Książkę można dostać pod tym linkiem: http://www.gereon.pl/sklep/ksiegarnia-dla-dzieci/robale

Artykuł Czego tu się bać? – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.