Spróbujcie wyobrazić sobie świat bez owadów. Niby jest to możliwe, bo przecież w naszych domach czy mieszkaniach owadów jest raczej niewiele (chyba, że zabłąka się jakaś mucha, gdy otworzycie latem okno). Nie rzucają się w oczy, ale to nie znaczy że ich nie ma. Świat bez owadów nie mógłby istnieć.

Jules Howard – brytyjski zoolog, popularyzator nauki i autor książek przyrodniczych – udowadnia, jak wiele im zawdzięczamy. Książka Owady i ich supermoce ukazała się z ilustracjami Gosi Herby, w serii Akademia Mądrego Dziecka, nakładem Wydawnictwa Harper Collins Polska.

➜ Tytuł: Owady i ich supermoce. Akademia mądrego dziecka
➜ Autor: Jules Howard
➜ Ilustracje: Gosia Herba
➜ Tłumaczenie: Jakub Urbański
➜ Wydawnictwo: Harper Collins Polska
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Książka, dzięki której docenisz owady

Owady mają w literaturze dziecięcej dość trudne zadanie. Z jednej strony są wdzięcznymi bohaterami książek edukacyjnych, bo jest ich całe mnóstwo, potrafią zaskakiwać oraz żyją właściwie na każdej szerokości geograficznej. Z drugiej strony ciągnie się za nimi cały bagaż ludzkich uprzedzeń. Są „robalami”, czymś podejrzanie małym, natrętnym i bardzo często nieproszonym .

Jules Howard w swojej książce nie przekonuje jednak nikogo, że owady to rozkoszne istotki do kochania. Zwraca jednak uwagę, że rozdeptanie butem, albo nawet obrzucanie robaków epitetami może być nie na miejscu. Z pewnością nikt by tego nie robił, gdyby tylko ludzie byli bardziej świadomi, co potrafią te małe rozrabiaki. Autor pokazuje owady jako pracowników wielkiego, przyrodniczego systemu. Są tu sprzątacze, zapylacze, budowniczowie, nauczyciele czy mali specjaliści od zadań, bez których codzienność wyglądałaby zupełnie inaczej.

Superbohaterowie bez peleryny

Owady nie muszą nosić peleryn (choć wiele lubi się stroić w krzykliwe kolory). Ich moce są bardziej przyziemne, ale szalenie istotne. Jedne pomagają oczyszczać środowisko z resztek organicznych. Inne zapylają rośliny. Jeszcze inne stają się pokarmem dla ptaków, płazów czy ssaków. Są też takie, które inspirują naukowców i inżynierów.

W Owadach i ich supermocach to właśnie owady pełnią funkcję narratorów oraz bohaterów. Same oprowadzają czytelnika po swoim świecie i pokazują, dlaczego zasługują na więcej uznania. Dzięki temu dziecko nie traktuje mrówek, chrząszczy, pszczół czy much jako obojętnych żyjątek, ale istoty, które żyją w konkretnym środowisku oraz mają do wykonania bardzo precyzyjne zadanie. Zaczyna także rozumieć, że świat przyrody nie istnieje po to, żeby nam się podobać. Funkcjonuje jako sieć zależności, bez której pojedynczych elementów cały porządek przyrody mógłby się zachwiać.

Ilustracje Gosi Herby

Kolejnym powodem, dla którego sięgnęłam po tę książkę, były ilustracje Gosi Herby. Być może mieliście okazję poznać już jej poprzednie publikacje:

• Świat starożytny w 100 słowach,
• Balonowa 5,
• Van Dog,
• seria Sonia w Krainie Sonostworów.

Artystka nadaje owadom osobowość, ale nie odbiera im ich owadzich cech. To nadal jest książka przyrodnicza, w której ilustracje pomagają oswoić temat. Są humorystyczne, pełne kolorów, czasem lekko absurdalne. Dzięki nim książka zachęca do uważnego wpatrywania się w strony oraz odkrywania kolejnych rozkładówek.

Dlaczego ta książka jest ważna?

Książki o owadach mają współcześnie bardzo duże znaczenie ekologiczne i edukacyjne. Coraz częściej mówi się o spadku liczebności owadów oraz o tym, jak poważne konsekwencje może mieć to dla ekosystemów. Spokojnie, Owady i ich supermoce nie straszą dzieci końcem świata. 

To pozycja, której głównym celem jest uświadamianie jak ważne dbanie o owady. Pokazanie, że zanim zaczniemy w ogóle mówić o ochronie przyrody, musimy najpierw nauczyć się dostrzegać naturę, którą mamy tuż pod nosem.

Dla kogo są Owady i ich supermoce?

To propozycja przede wszystkim dla dzieci, które lubią książki popularnonaukowe, przyrodę, ciekawostki i nietypowych bohaterów. Sprawdzi się także u tych, którzy za owadami nie szczególnie przepadają, ale chciałyby zmienić swój punkt widzenia.

Owady i ich supermoce będą dobrą lekturą do domowego czytania, ale też do przedszkola, szkoły, biblioteki czy zajęć przyrodniczych. Można potraktować ją jako punkt wyjścia do rozmowy o zapylaczach, kompostowaniu, łańcuchach pokarmowych, bioróżnorodności i o tym, dlaczego „małe” wcale nie znaczy „nieistotne”.

Sprawdzajcie dostępność książki na stronie Wydawnictwa Harper Collins Polska.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

O czym jest książka Owady i ich supermoce Julesa Howarda?

Owady i ich supermoce to popularnonaukowa książka dla dzieci o roli owadów w przyrodzie i codziennym życiu człowieka. Autor pokazuje, że muchy, chrząszcze, mrówki, pszczoły czy inne małe stworzenia nie są tylko „robakami”, ale ważnymi częściami ekosystemu.

Dla jakiego wieku jest książka Owady i ich supermoce?

Książka najlepiej sprawdzi się u dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, szczególnie tych, które interesują się przyrodą, zwierzętami, ekologią i nauką podaną w przystępnej formie.

Kto napisał książkę Owady i ich supermoce?

Autorem książki Owady i ich supermoce jest Jules Howard, brytyjski zoolog, popularyzator nauki i autor książek przyrodniczych dla dzieci oraz dorosłych.

Czy Owady i ich supermoce to dobra książka edukacyjna dla dzieci?

Tak, ponieważ książka nie tylko przekazuje ciekawostki o owadach, ale też tłumaczy ich znaczenie dla środowiska. Pokazuje między innymi, że owady zapylają rośliny, rozkładają materię organiczną i są częścią łańcucha pokarmowego.

Czy książka Owady i ich supermoce pomaga oswoić lęk przed owadami?

Tak. Autor nie zmusza dzieci do natychmiastowego zachwytu nad owadami, ale zachęca, by lepiej je poznać. Dzięki temu książka może pomóc zmienić perspektywę z niechęci lub strachu na ciekawość i szacunek.

Czy Owady i ich supermoce nadają się do przedszkola lub szkoły?

Tak, książka może być dobrym punktem wyjścia do zajęć o przyrodzie, ekologii, zapylaczach, kompostowaniu, bioróżnorodności i roli małych organizmów w środowisku.

Dlaczego warto czytać dzieciom książki o owadach?

Książki o owadach uczą uważności na przyrodę, pokazują zależności w ekosystemie i pomagają zrozumieć, że nawet najmniejsze stworzenia mają znaczenie. To dobry sposób na rozwijanie ciekawości świata i ekologicznej wrażliwości.

Czy warto kupić książkę Owady i ich supermoce?

Warto, jeśli szukacie mądrej, atrakcyjnej wizualnie i przystępnej książki przyrodniczej dla dzieci. Owady i ich supermoce pokazują, że owady nie muszą być piękne ani lubiane, żeby były fascynujące i naprawdę potrzebne.

Artykuł Owady i ich supermoce – popularnonaukowa książka dla dzieci z bardzo ważnym przesłaniem pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Pergola
➜ Autorzy: Michał Gołąb Gołębiowski, Przemek Wojtkowiak
➜ Ilustracje: Karolina Kijak
➜ Wydawnictwo: Rebel
➜ Rok wydania: 2025
➜ Czas gry: około 45 – 60 minut
➜ Liczba graczy:  od 1 do 4 osób
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Kto z nas, od czasu do czasu, nie zakasałby rękawów, żeby spędzić czas w ogrodzie, zaplanować nasadzenia i pielęgnować rośliny, wokół których kręciłyby się motyle, biedronki, miodne pszczoły czy też ważki?

Pergola – planszowa gra dla dzieci i dorosłych

Dzięki grze planszowej od polskich twórców (Michała Gołębia Gołębiowskiego oraz Przemka Wojtkowiaka) – nie musicie nawet wychodzić ze swojej kawalerki! Gdziekolwiek jesteście, zdecydowanie bez konieczności posiadania ogrodu lub nawet balkonu, możecie zabawić się w przyjemną symulację bycia ogrodnikiem!

Pergola to pięknie wydana pozycja o umiarkowanie złożonej mechanice, która sprawi sporo radości zarówno dzieciom jak i dorosłym. Choć pierwsza rozgrywka zajmie Wam trochę czasu, żeby uporządkować mnóstwo elementów obecnych w pudełku – to po przebrnięciu przez ten etap, kolejne gry będą czystą przyjemnością.

System do przechowywania elementów, który zapewnia porządek – marzenie graczy!

Często mam zastrzeżenia do twórców planszówek, że ci w ogóle nie myślą o przechowywaniu poszczególnych elementów, nie dodając do zestawu nawet prostych torebek foliowych. 

Tutaj również ich nie ma, ale to dlatego, że Pergola została naprawdę szczegółowo zaprojektowana. W tej grze praktycznie każdy, najmniejszy komponent ma swoje dedykowane miejsce. Plastikowa wytłoczka zawiera miejsce na doniczki, podajnik, plansze, a także główny pojemnik na dziesiątki małych żetonów (które także można przechowywać w absolutnym porządku!).

Co zawiera pudełko?

A jest co przechowywać, bo pudełko zawiera m.in.:

• niewielką planszetkę akcji, planszetkę liści oraz planszetkę stawu – stanowiące wspólny obszar dla wszystkich graczy, 
• 4 główne plansze ogrodu z pięknymi grafikami Karoliny Kijak, 4 plansze pergoli, 4 plansze kaskady – wszystkie trzy tworzą zestaw składający się na dużą planszę dla gracza,
• 4 planszetki punktacji, 4 żetony domków dla ptaków, plastikowych doniczek na narzędzia (pokazujących progres gry oraz zliczających tury) z 63 żetonami narzędzi, 4 żaby, podajnik na narzędzia, 8 kropli wody,
• 107 żetonów roślin – kwiatów lub łodyżek, 30 żetonów motyli, 30 biedronek, 40 pszczół, 21 ważek, 30 liści, 16 lampionów, 16 słoików miodu,
• przejrzystą instrukcję, uzupełnioną o wątki informacje, z przykładami oraz wskazówkami.

Kiedy wygrywa się tę grę?

Pergola pod względem wizualnym prezentuje się więc naprawdę pięknie. Komponenty są dopracowane, solidne, a przy tym dają namiastkę przebywania w ogrodzie.

To gra planszowa kierowana da osób powyżej 10 lat, a także od 1 do 4 graczy. Zawiera reguły gry dla wariantu solo – w zależności od ilości graczy, zasady nieco różnią się od siebie. Czas pojedynczej rozgrywki nie powinien przekroczyć 60 minut, a o wygranej decyduje największa ilość punktów, którą zlicza się na koniec, uzupełniając dołączony do tytułu notesik.

Choć nie jest ona zbyt złożona i po pewnym momencie – gdy wypróbuje się różne ,,scenariusze” oraz opcje umożliwiające przewagę punktową, można poczuć się nią trochę znużonym. 

Nie mija jednak dłuższa chwila, gdy ma się ochotę powrócić do Pergoli. Widocznie ma ona w sobie swego rodzaju kojące właściwości. Polecam do rodzinnych i przyjacielskich rozgrywek.

Grę do recenzji przekazało Wydawnictwo Rebel:

Artykuł Pergola – recenzja ładnej familijnej gry planszowej pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Co wiecie o trzmielach? Są puchate, pasiaste oraz wydają bardzo dźwięczne ,,bzzz”, kiedy przelatują tuż obok ucha. A coś więcej? Na przykład, gdzie zaszywają się podczas zimy? Jak dorastają? W jaki sposób można im pomóc? 

Cierpliwy przewodnik – dziadek oraz jego wnuk

Dom dla trzmiela to duża formatem książka Dawn Casey (autorki m.in. Baśni zimowych) z bajkowymi ilustracjami Stelli Lim. Pozwala zajrzeć czytelnikom między kwiaty, dostrzec to, co być może umyka na co dzień oraz kolejny raz zachwycić się pięknem przyrody.

Jej głównymi bohaterami jest wnuk Ben z dziadkiem, którzy sporo czasu spędzają ze sobą. Mężczyzna jest dla malucha nauczycielem, przewodnikiem i autorytetem. Chłopiec pytając wciąż i wciąż: ,,Co takiego, dziadku?”, wykazuje żywe zainteresowanie światem, a słuchając cierpliwych odpowiedzi – uczy się o wszystkim, co go otacza.

Ciekawostki na temat trzmiela

Fabuła rozgrywa się wokół lecącego trzmiela, który wywołuje zaciekawienie dziecka. Wraz ze zmieniającymi się porami roku możemy obserwować z bohaterami także zmiany w bliskim otoczeniu ich domu oraz to, w jaki sposób wpływają one na owada.

Odnosząc się do licznych analogii, autorka porównuje funkcjonowanie trzmiela z zabawą dzieci. Owijanie kocykiem to oczywiście nawiązanie do kokonu, a podsuwanie smakołyków młodszej siostrze to karmienie larw pyłkiem.

Nauka uważności i wrażliwości dla dzieci

W Domu dla trzmiela prosty tekst fabuły łączy się z ciepłymi obrazkami i popularnonaukową treścią. Sceny rodzajowe uzupełnione zostały bowiem rozkładówką z przejrzystym cyklem życia trzmiela.

Co więcej, książka zawiera onomatopeje będące atrakcją dla najmłodszych odbiorców. I choć nie ma w niej dynamicznej akcji, to otoczenie przyrody, obecność rówieśników oraz miła dla oka relacja dziadka z wnukiem sprawia, że Dom dla trzmiela zachęca do częstego do siebie zaglądania.

Z tą pozycją poćwiczycie uważność, pokażecie maluchom jak duże znaczenie może mieć ktoś tak mały jak owad i przy okazji wyjaśnicie czym jest wdzięczność oraz w jaki sposób – w tym konkretnym przypadku – można ją okazywać.

Polecam Dom dla trzmiela wszystkim dzieciom powyżej 2 lat, niezależnie od pory roku. Dobrze sprawdzi się w roli prezentu.

Link do strony wydawnictwa: https://dwukropek.com.pl/ksiazki/dom-dla-trzmiela/

Artykuł Dom dla trzmiela – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Jesteście właśnie o włos od zdobycia biletu do najciekawszego Muzeum Owadów, które wygodnie możecie trzymać na swoim regale, w mieszkaniu, tuż obok bajek, baśni, oraz innych książek na każdy temat.

Zaproszenie do Muzeum Owadów

Insektarium to wyczekiwana, kolejna pozycja z serii wielkoformatowych lektur, które fani popularnonaukowych książek na pewno dobrze już kojarzą. W ramach cyklu W Muzeum ukazały się już m.in.:

• Fungarium. Muzeum Grzybów,
• Anatomicum. Muzeum Anatomii,
• Oceanarium. Muzeum Oceanu.

Autorami najnowszej pozycji, Insektarium. Muzeum Owadów są Dave Goulson, który odpowiada w nim za warstwę tekstową oraz Emily Carter, która stworzyła zachwycające ilustracje. Przekład zawdzięczamy Adamowi Pluszka.

Jak długo przetrwalibyśmy bez owadów?

Owady to bardzo szeroka oraz różnorodna grupa żyjątek. Można je spotkać właściwie na każdym kontynencie, w wielu rozmiarach, kolorach, a także… właściwościach przystosowania się do funkcjonowania na naszej planecie.

I bardzo dobrze! Bo gdyby nie one, ludzkość nie przetrwałaby długo. Według entomologa Edwarda Osborne Wilsona pozostałoby nam zaledwie kilka miesięcy. Zanurzając się w lekturę Insektarium, trudno się z tym nie zgodzić.

Popularnonaukowa książka dla dzieci oraz dorosłych

Ta piękna i mądra pozycja składa się z kilku dużych rozdziałów. Począwszy od owadów prehistorycznych, po coraz bardziej złożone organizmy, inspirujące chrząszcze, zachwycające motyle czy niezwykle użyteczne pszczoły oraz mrówki.

Insektarium. Muzeum Owadów jest bez wątpienia skarbnicą ciekawostek i faktów, dzięki którym każde dziecko (a także dorosły) będzie bardziej uważny na spacerach – nawet tylko tych blisko domu.

Co więcej, książka kładzie duży nacisk na kwestie uświadamiające. Podkreśla rolę owadów w ekosystemie i uzmysławia, że nawet tak niewielkie oraz (tylko z pozoru) mało znaczące w naszej codzienności gatunki, mogą mieć wpływ na praktycznie każdy aspekt życia i… śmierci.

Polecam tę pozycję jako robiący wrażenie prezent na każdą okazję. Insektarium. Muzeum Owadów będzie odpowiednia dla dzieci powyżej 8 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/insektarium.html

Artykuł Insektarium. Muzeum Owadów – recenzja popularnonaukowej książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Owady i pajęczaki: przewodnik pop-up
➜ Autor: Ben Hoare
➜ Ilustracje: Jasmine Floyd
➜ Tłumaczenie: Agata Mietlicka
➜ Wydawnictwo: Tekturka
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Wydawnictwo Tekturka wie jakie pop-upy wydawać, żeby przyciągnąć uwagę czytelników w różnym wieku! Dowodem na to jest ostatnio wydany Ciało człowieka. Przewodnik pop-up po anatomii, którego cały nakład wyprzedał się w trakcie kilku tygodni(!), ale też na przykład humorystyczne Beki, smarki, pierdy czy bardzo ciekawa książka aktywizująca – Święty Mikołaj. I ty możesz mu pomóc! 

Owady i pajęczaki – książka pop-up dla dzieci

Żeby nie obudzić się z ręką w nocniku, polecam uwadze jeszcze jeden pop-up tego wydawnictwa. Owady i pajęczaki: przewodnik pop-up to także ostatnia nowość, która oferuje możliwość zagłębienia się w świat makro przyrody w sposób fantastycznie spektakularny! 

Autorem tej pozycji jest Ben Hoare – nagradzany dziennikarz, specjalizujący się w dzikiej przyrodzie. Z kolei za ilustracje, które świetnie sprawdzają się także w roli trójwymiarowych modeli, odpowiada Jasmine Floyd.

Fascynacja owadami i dziecięca literatura popularnonaukowa

Przychodzi w życiu dziecka taki etap, że zaczyna się ono interesować istotami mniejszymi od koni, kotów, psów, a nawet ptaków. W pewnym momencie, maluch uczy się dostrzegać mrówki, muchy, pająki i motyle.

Kiedy potrafi już mówić, zaczyna pytać – i to jest właśnie ten odpowiedni czas, żeby zaprzyjaźnić go z popularnonaukową literaturą oraz zachwycić Owadami i pajęczakami. W tej książce znajdzie bowiem podstawową wiedzę z zakresu siedlisk różnych żyjątek czy ich budowy. Przyjrzy się z bliska, czym się one różnią, w jaki sposób latają oraz jakie mają sposoby na przetrwanie.

Trójwymiarowy model ptasznika czy też chrząszcza

Pozycja, oprócz najważniejszych faktów i wielu angażujących ciekawostek, jest także popisem umiejętności inżyniera papieru Richarda Fergusona. To z jego pomocą chrząszcz na jeden z rozkładówek wspaniale prezentuje w ogromnym powiększeniu swój tułów, odnóża, skrzydła, a nawet oko. 

Na jeszcze innej stronie możemy obserwować proces przekształcania się larwy w poczwarkę, żeby już za chwilę poczuć respekt wobec nogogłaszczek większego od dłoni dorosłego człowieka ptasznika czerwonokolanowego. A to dopiero początek atrakcji, które ma dla czytelników Owady i pajęczaki: przewodnik pop-up.

Do wizualnych atutów książki nie trzeba jednak długo przekonywać – wystarczy spojrzeć na metaliczną okładkę, która odbija w świetle wszystkie kolory tęczy. Dzieci z przyjemnością będą po nią sięgać, żeby czytać i poznawać świat przyrody.

Polecam Owady i pajęczaki: przewodnik pop-up każdemu powyżej 8 roku życia. Książka świetnie sprawdzi się w roli prezentu.

Jest dostępna tylko na stronie wydanictwa: https://wydawnictwo-tekturka.pl/pl/p/Owady-i-pajeczaki-przewodnik-pop-up/132 

Artykuł Owady i pajęczaki: przewodnik pop-up – recenzja książki pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Latające smoki, rybokształtna machina latająca czy fororak (ptak potrafiący pożreć zwierzę wielkości owcy) – czyżbym nawiązywała do nowej powieści fantastycznej? Zupełnie nie! W tej recenzji przeczytacie bowiem o książce popularnonaukowej, która tłumaczy najbardziej niezwykły fenomen z jakim mamy do czynienia w przyrodzie, i nie tylko!

Najnowsza książka Richarda Dawkinsa

Na skrzydłach wyobraźni. Walka człowieka i ewolucji z grawitacją to pozycja z tekstem Richarda Dawkinsa, autorytetu w zakresie biologii ewolucyjnej oraz matematyki. Poza tym, ten brytyjski zoolog, etolog i publicysta był także profesorem na Uniwersytecie Oksfordzkim. 

Znany jest ze swojej krytyki kreacjonizmu oraz medycy alternatywnej. Ten człowiek to mocno stąpający po ziemi naukowiec, który najbardziej na świecie ceni sobie badania oraz niezbite fakty. Jak więc doszło do tego, że napisał książkę o… marzeniach?

Mnóstwo pytań o lataniu

Okazuje się, że nic nie stoi na przeszkodzie, żeby fantazję łączyć z nauką – pod warunkiem, że jedno nie wyklucza drugiego. Tak właśnie jest z lataniem. Bez względu na to czy mówimy o skrzydłach ptaków, błonach między ramionami do szybowania czy budowie nasion roślin unoszących się w powietrzu, człowiek obserwując te cuda, może się nimi inspirować.

Pragnienie latania od zawsze towarzyszyło ludzkości. Początkowo zastanawiali się oni tylko: jak? Jak to możliwe, że coś wznosi się w powietrze? Z czasem pojawiły się kolejne wątpliwości – czy łatwiej latać tylko tym, którzy są mali? W jaki sposób niektóre ptaki są w stanie z taką szybkością i precyzją pikować w dół? Jak to możliwe, że inne z kolei, mogą latać bez odpoczynku wiele, wiele godzin?

W Na skrzydłach wyobraźni. Walka człowieka i ewolucji z grawitacją dostajecie odpowiedzi na te pytania, a nawet jeszcze więcej. Autor przytaczając przykłady nie tylko z nauki, ale także literatury czy kultury, wyjaśnia sposób funkcjonowania różnych organizmów i inspiruje wynalazkami opartymi na podglądaniu przyrody.

Jak oprzeć się grawitacji?

W tej pozycji pełno jest fascynacji światem – jego pięknem i zagadkami. Richard Dawkins zaraża czytelników swoim sposobem patrzenia na rzeczywistość. Sięgając po Na skrzydłach wyobraźni. Walka człowieka i ewolucji z grawitacją z jednej strony nastawcie się więc na porządnie zrealizowaną książkę popularnonaukową, ale z drugiej możecie liczyć na wrażenia zbliżone do lektury publicystyki. 

Czy można mieć jakiekolwiek zastrzeżenia do tych felietonów? Osobiście ubolewam nad brakiem twardej oprawy, ale trzeba przyznać, że na okładce znalazły się jednak ładne tłoczenia z folii, a do wnętrza książki wybrano przyjemny w dotyku papier.

Moim zdaniem, nie zaszkodziłaby także tej pozycji jeszcze jedna redakcja i korekta. Czasami mam wrażenie, że tłumacz zbyt dosłownie chciał przetłumaczyć słowa Dawkinsa, idąc na kompromis z lekkością oraz charakterem tekstu w odbiorze.

Poza tymi drobiazgami, Na skrzydłach wyobraźni. Walka człowieka i ewolucji z grawitacją zachęcą Was do odkrywania podróży – czy to do świata wypełnionego wiedzą, ciekawostkami i faktami, czy taką pełną marzeń, w której wszystko jest możliwe – nawet oparcie się grawitacji.

Bardzo polecam jej lekturę osobom powyżej 13 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://helion.pl/ksiazki/na-skrzydlach-wyobrazni-walka-czlowieka-i-ewolucji-z-grawitacja-richard-dawkins,naskwy.htm#format/d

Artykuł Na skrzydłach wyobraźni. Walka człowieka i ewolucji z grawitacją – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Powróćmy po krótkiej przerwie do świata trzech kolorów oraz trójwymiaru, żeby zbadać niezwykle intrygujący świat owadów i bezkręgowców. Zatrzymajmy się, a następnie wytężmy wzrok, aby uchwycić to, co być może często pomijamy – ze względu na niewielkie rozmiary lub powszechność. 

Carnovsky – znany specjalista od efektów specjalnych i pięknych książek dostarczających niezapomniane wrażenia, kolejny raz uchyla przed czytelnikami tajemnice flory i fauny. Z pewnością dobrze kojarzycie już pozostałe pozycje z tej serii, m.in.: ,,Gabinet dinozaurów” oraz ,,Gabinet zoologii”. Tym razem autor ilustracji w duecie z autorką tekstów Barbarą Taylor udowadnia, że nawet to, co małe może być zachwycające i pełne tajemnic.

Przyłóż soczewkę i zobacz 3 obrazy w 1

Kto miał już do czynienia z książkami z serii ,,W Gabinecie Wiedzy”, ten dobrze wie na jakiej zasadzie one funkcjonują. Dla porządku jednak po krótce wyjaśnię w czym rzecz. Każdy egzemplarz zawiera blister z trzema soczewkami w różnych kolorach, które pozwalają dostrzec w jednym obrazie, aż trzy indywidualne, inne od siebie ilustracje.

W książce ,,Gabinet owadów (i innych małych stworzeń)” obserwując rozkładówkę przez folię w kolorze czerwonym, możemy dostrzec owady – przez zieloną zobaczymy rośliny, a niebieska wskaże nam inne małe bezkręgowce. W ten sposób, warstwa po warstwie, stajemy się obserwatorami dzikiej przyrody.

Gabinet owadów i bezkręgowców

Książka, tak jak poprzednie z tej serii, została podzielona według kontynentów lub szerokości geograficznych. Dodatkowo znajdują się w niej mini-rozdziały poświęcone ogólnej charakterystyce bezkręgowców czy odkryciom z czasów prehistorii.

Autorzy skupiają się nie tylko na ukazaniu najbardziej istotnych cech wybranych przedstawicieli owadów, ale także przytaczają sporo wartościowych ciekawostek, którymi z powodzeniem można się pochwalić na lekcji przyrody. Z ,,Gabinetu owadów” dowiesz się m.in. ile owadów przypada na jednego człowieka oraz ilu gatunkom grozi wymarcie ze względu na szkodliwe działanie ludzi.

Książka dla dzieci (i nie tylko)

Książka pozwala odkryć w dzieciach pasję do obserwowania natury i zgłębienia wiedzy na temat zwierząt. Staranne, realistyczne szkice wydają się ożywać na rozkładówkach Carnovsky’ego. Będziecie pod wrażeniem szczególnie rozkładówkom poświęconym europejskim gatunkom. Sama nie miałam pojęcia o istnieniu np. największej w Polsce ważce o nietypowym imieniu – husarz władca!

Zachęcam do odkrywania książki ,,Gabinet owadów” niespiesznie, najlepiej w towarzystwie światła dziennego, które najlepiej ujawnia wszelkie niuanse na stronach. Jestem przekonana, że sprawi ona mnóstwo frajdy odbiorcom w każdym wieku. Książka będzie odpowiednia dla dzieci już powyżej 9 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/gabinet-owadow.html

Artykuł Gabinet owadów (i innych małych stworzeń) – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Zabawki ożywające po zgaszeniu światła lub wyjściu z dziecięcego pokoju to taka fantazja wielu maluchów. Wiara w to, że zwykłe przedmioty mogą mieć swoją świadomość oraz przeżywać niesamowite przygody sprawia, że z jeszcze większą ciekawością maluchy angażują je w rozmaite zabawy.

W ,,Tere fere, czyli bajki z dziecięcego pokoju” autorka zabiera czytelników do świata właśnie z perspektywy bardzo nietypowych bohaterów. Takich, dla których jeden pokój może być ogromną przestrzenią, pełną tajemniczych zaułków do odkrywania.

Tekst w książce napisała Celina Zubrycka – nauczycielka języka polskiego i bibliotekarka, która pracuje również z dziećmi o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Ilustracje stworzyła Magdalena Pilch, a sama pozycja została wydana m.in. dzięki stypendium Marszałka Województwa Podlaskiego w dziedzinie twórczości artystycznej w 2021 roku.

Nie takie tere fere jak się może wydawać

Książka składa się na siedem rozdziałów, które połączone są nicią fabularną oraz bohaterami. Tak naprawdę ,,Tere fere, czyli bajki z dziecięcego pokoju” nie mają głównej postaci. Na początku oraz na końcu lektury pojawia się Ignaś – chłopiec, w którego pokoju ma miejsce większa część akcji. W rzeczywistości jednak niemniej ważni od niego są:

• grupa bojowa figurek kaczek,
• mucha Adela,
• pająk Gustaw.

Oczywiście w fabule pojawiają się również inne postacie – krasnal Poldek, skrzat Borówka, motyl Oliwier czy pracownicy Kurortu pod Słonecznikiem.

Bajki z morałem

Pewne opowiadania z książki to w zasadzie opowiastki szkatułkowe, które dotyczą tylko jednego lub dwóch bohaterów. Postacie przewodnie przewijają się w nich na drugim planie, ale często pełnią rolę bardziej łączeń fabularnych niż znaczących charakterów, które miałyby ważny wpływ na akcję.

Historie stworzone przez Celinę Zubrycką każdorazowo tyczą się jednak pewnej, konkretnej tematyki. Autorka postarała się, aby bajki pozostawiały w świadomości czytelników jakiś wartościowy morał:

• o tym, że bez względu na wiek, trzeba o siebie dbać,
• o tym jak ważne mogą być wakacje i odpoczynek,
• jak być tolerancyjnym i otwartym na innych (oraz, że nie powinno oceniać się nikogo z góry),
• o tym, że czasami strach ma wielkie oczy,
• o tym, że na przyjaciół zawsze można liczyć!

Przenosiny do świata zabawek

Jeżeli nie macie w domu magicznego lustra, które pomoże przenieść się na chwilę do świata zabawek i małych owadów – sięgnijcie po książkę ,,Tere fere, czyli bajki z dziecięcego pokoju”. To przyjemny zbiór opowiadań, który doskonale oddziałuje na wyobraźnię, uczy szacunku do małych istot i pozwala poczuć się w swoim pokoju jak na planie niezwykłego filmu akcji.

Lektura będzie odpowiednia dla maluchów powyżej 6 roku życia.

Artykuł Tere fere, czyli bajki z dziecięcego pokoju – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Chcemy pokazywać dzieciom, że świat jest miejscem wypełnionym dobrem – im więcej my okażemy komuś pozytywnych emocji, tym większe prawdopodobieństwo, że one do nas kiedyś wrócą. W subtelny sposób ukazuje to nowa książka duetu Donaldson & Scheffler, która ukazała się nakładem Wydawnictwa Nasza Księgarnia!

,,Superrobak” dołączył do już całkiem pokaźnej kolekcji lektur powyższych artystów. Julia Donaldson tworzy dla nich piękne, rymowane teksty, a Axel Scheffler maluje pędzelkiem wspaniałych bohaterów na tle kolorowych krajobrazów. 

Poniżej znajdziecie pełną listę książek, które opisałam do tej pory:

• Ślimak i wieloryb,
• Zagubiona małpka,
• Pan Patyk,
• Miejsce na miotle,
• Dziecko Gruffalo,
• Ćmony i Smeśki,
• Gruffalo,
• Zog,
• Najelegantszy olbrzym w mieście,
• Ścisk i ciasnota.

ROBAK NA MEDAL

,,Superrobak” nie jest może najwybitniejszą pozycją z wydanych do tej pory tej pary, ale zdecydowanie ujmuje prostotą przekazu i bardzo nietypowym… głównym bohaterem. Donaldson & Scheffler postanowili bowiem uczynić tytułową postacią robaka! Robaki, jak wiadomo, nie cieszą się dużą popularnością. Szczególnie te obślizgłe i wijące się, kojarzą się przeważnie dość nieprzyjemnie (niezasłużenie!). 

Okazuje się, że w bajce ,,Superrobak” jest rzeczywiście bohaterem, bo korzystając ze swojej długości oraz zwinności, pomaga ratować z opresji różne zwierzaki. Co więcej, często użycza swojej postury do zabawy dzieciom owadów lub pełni funkcję praktycznej garderoby.

MISJA Z ODSIECZĄ!

Robak cieszy się tak dużą popularnością, że nie potrzeba wiele czasu, aby został wytropiony przez czarny charakter i wpadł w oko złej jaszczurce, która, co gorsza – dysponuje magicznymi mocami. Jaszczurka za pomocą zaczarowanego kwiatu, rozkazuje biednej dżdżownicy poszukiwanie skarbu. Na szczęście szybko okazuje się, że przyjaciele Robaka nie zapomnieli o nim. Kiedy tylko usłyszeli, że wpadł on w tarapaty, ruszyli z odsieczą prosto do jamy jaszczurki!

WARTO POMAGAĆ

,,Superrobak” niesie ze sobą prosty przekaz – warto pomagać innym, bo kiedy sam będziesz potrzebować pomocy, możesz na nią liczyć. Czy jednak tak jest na pewno? Choć Robak jest dobry z natury i nie liczy na żadne przysługi, to właśnie dzięki swojemu postępowaniu otrzymuje ratunek. Nie wiemy, co by się z nim wydarzyło, gdyby nie był tak lubiany wśród innych.

Ta mała przestroga, czająca się gdzieś między wierszami, prawdopodobnie będzie trudna do wyłapania dla małych czytelników. Prostsza w zrozumieniu okaże się z pewnością ta dotycząca jaszczurki – że nie można wykorzystywać innych do swoich celów.

Polecam ,,Superrrobaka” dzieciom powyżej 4 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://nk.com.pl/superrobak/p3056.html

Artykuł Superrobak – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Seria: Pomóż mi przetrwać!

Autorka: Ewa Nowak

Ilustracje:  Anna Łazowska

Wydawnictwo: Harper Kids 

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Seria książek ,,Pomóż mi przetrwać” to niezwykle wartościowy cykl dla dzieci, który uświadamia najmłodszych oraz dorosłych jak zachowywać się podczas spotkań z dzikimi zwierzętami.

W tym wpisie chciałabym opowiedzieć o dwóch ostatnich nowościach: ,,Miron w pułapce” oraz ,,Reginka szuka domu”. Autorką obu z nich jest Ewa Nowak, a ilustracje stworzyła chyba specjalistka od obrazków ze zwierzakami w Polsce – Anna Łazowska (przy okazji polecam także inne książki z szatą graficzną tej artystki: ,,Hela Foka. Historie na fali” i ,,Kuba Niedźwiedź. Historie z gawry”). 

Książki, które ukazały się w ramach serii ,,Pomóż mi przetrwać” są skierowane nawet już dla dzieci w wieku przedszkolnym. Charakteryzują się dużą ilością obrazków, narracją wpisującą się w styl Montessori friendly, ale także krótkimi opowiastkami, które skupiają uwagę najmłodszych i pozwalają im przeżyć swego rodzaju przygodę.

Na końcu każdej książki znajduje się także zbiór ciekawostek o danym bohaterze oraz pytania sprawdzają jak uważnie dziecko słuchało opowieści.

,,Miron w pułapce” jest historią o rodzinie fok, a precyzyjniej szarytek bałtyckich. Można w niej przeczytać nie tylko w jaki sposób tytułowy Miron urodził się na polskiej plaży, ale także jak wyglądał i jak zachowywał się podczas swoich pierwszych dni. 

Najbardziej wartościowy jest jednak opis spotkania foki i człowieka. Ludzie z książki nie zachowują się na początku odpowiedzialnie wobec spotkanych szarytek, za co otrzymują zasłużony mandat. Na szczęście w późniejszej części historii mają szansę się zreflektować.

Czytelnicy odwiedzą także z bohaterami bardzo ważne miejsce na mapie bałtyckich plaż, czyli Fokarium na Helu.

Link do strony Wydawnictwa: https://egmont.pl/Miron-w-pulapce.-Akademia-madrego-dziecka.-Pomoz-mi-przetrwac,50824194,p.html

Dla odmiany w ,,Reginka szuka domu” poznajemy wyjątkowo mądrego chłopca Stasia, który doskonale wie jak obchodzić się z główną bohaterką w opałach. Regina jest trzmielem, a właściwie królową trzmieli. Budzi się po zimie i rozpoczyna poszukiwania miejsca, gdzie mogłaby założyć gniazdo.

To kolejna, barwna książka z tej serii, z której można dowiedzieć się dziesiątek ciekawostek tym razem o niezwykłych owadach! Przeczytamy, skąd trzmiele wiedzą, że któryś z kwiatków jest już pozbawiony nektaru, jaka panuje hierarchia w gnieździe oraz dlaczego robotnice w pewnym momencie przeganiają trutnie. 

Link do strony Wydawnictwa: https://egmont.pl/Reginka-szuka-domu.-Akademia-madrego-dziecka.-Pomoz-mi-przetrwac,50824208,p.html

Myślę, że zarówno w przypadku pierwszej jak i drugiej pozycji, dużo skorzystają na lekturze nie tylko dzieci, ale i dorośli. Dodatkowym atutem jest wyjątkowo lekkie pióro autorki oraz twarda oprawa i ładne wydanie.

Polecam serię ,,Pomóż mi przetrwać” jako obowiązkową lekturę wszystkim czytelnikom i sama z ciekawością zajrzę do kolejnych tomów!

Artykuł Pomóż mi przetrwać! – przyrodnicza seria książek dla dzieci! pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.