To komiks bardziej chaotyczny, a zarazem wyraźniej skupiony na relacjach między bohaterkami. Kolejny raz spodziewajcie się sporej dawki absurdalnego humoru, będącego w wielu miejscach niczym zasłona. Zasłona, za którą skrywają się wątki cięższego kalibru – rozważania na temat odpowiedzialności, sensu wspólnoty czy ceny bycia wiedźmą.

➜ Tytuł: Krocząca we mgle 2. Chimery
➜ Seria: Krocząca we mgle
➜ Scenariusz: Stéphane Fert
➜ Rysunki: Stéphane Fert
➜ Tłumaczenie: Ada Wapniarska
➜ Wydawnictwo: Timof Comics
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemn

Mgła, która jeszcze się zagęszcza

W drugim tomie od razu jesteśmy wrzuceni w wir akcji – dobrze więc wcześniej odświeżyć sobie tom pierwszy, żeby nadążyć za fabułą. Mgła przestaje być odległym zagrożeniem i staje się aktywnym uczestnikiem opowieści. Przestrzenią, w której rodzą się tytułowe chimery, ale też lęki, konflikty czy napięcia pomiędzy bohaterkami.

Fert konsekwentnie unika prostych wyjaśnień. Magia nie działa tu jak niezawodne narzędzie, z którego można bez ograniczeń korzystać. Jest wadliwa, nieprzewidywalna, groteskowa, a często wręcz irytująco nieposłuszna. To właśnie ta nieprzewidywalność sprawia, że Krocząca we mgle 2. Chimery staje się opowieścią o świecie, w którym nikt nie ma pełnej kontroli – zarówno nad rzeczywistością, jak i nad sobą.

Siostrzeństwo w wiedźmim kręgu

Jednym z najmocniejszych elementów drugiego tomu jest wyraźne przesunięcie akcentów w stronę relacji między wiedźmami. Fert zdejmuje z siostrzeństwa romantyczną aurę i pokazuje je jako proces trudny, pełen tarć, nieporozumień i emocjonalnych pęknięć. Bycie razem nie zapewnia automatycznej ochrony – czasem wręcz przeciwnie.

Bohaterki muszą mierzyć się z własnymi ambicjami, lękami i oczekiwaniami wobec innych. Wspólnota okazuje się strukturą kruchą, wymagającą ciągłego negocjowania granic. Autor mówi w Kroczącej we mgle o bliskości i solidarności dalekich od ideału – o ich męczącej stronie, związanej z odpowiedzialnością, której nie da się uprościć lub przeskoczyć za pomocą magicznej iluzji.

Humor i kontrolowany chaos

Mimo tematów wymagających od czytelnika pewnych refleksji, Fert nie rezygnuje z charakterystycznego dla tej komiksowej serii humoru. Absurdalne dialogi, prześmieszne wtrącenia bohaterek czy nieoczekiwane zwroty akcji i groteskowe detale wizualne rozładowują napięcie, ale też działają na korzyść tych bardziej dramatycznych scen.

Chaos narracyjny jest tu również środkiem wyrazu. Przeskakiwanie z jednych do drugich bohaterek czy brak klarownych puent dla scen wywołuje w odbiorcy wrażenie, że ten przedstawiany przez autora świat jest światem w stanie rozkładu – niepozbawionym jednak szans na ponowne odrodzenie.

Malarskie inspiracje

Warstwa wizualna wydaje się powielać ten koncept. Styl Ferta, gdzie kolory są ciemne, dość przytłaczające, a kadry klaustrofobiczne, dobrze oddaje ideę wszechobecnej mgły. Na rozkładówkach widać także wyraźne malarskie nawiązania do twórczości Goi – szczególnie do słynnego motywu Saturna pożerającego własne dzieci. Przygaszone barwy, deformacja, poczucie zagrożenia i nieuchronności. Fert wykorzystuje te inspiracje, by wzmocnić emocjonalny ciężar opowieści i podkreślić, że mamy do czynienia z baśnią daleką od niewinności.

Dla kogo są Chimery?

Krocząca we mgle 2. Chimery to tom, który nie stawia ostatniej kropki w opowieści. Jest kluczowy w narracji, bo zarysowuje wyraźniej postać głównej bohaterki – jednocześnie zdradzając jej pochodzenie. Celowo, wiele wątków pozostaje jednak otwartych, a wręcz zawieszonych w akcji.

Dla czytelników znających pierwszy tom jest to rozwinięcie logiczne i satysfakcjonujące. Dla nowych odbiorców wejście w ten świat bez znajomości początku może być trudne, a nawet niemożliwe. To komiks dla czytelników nastoletnich i dorosłych, którzy szukają w fantastyce czegoś nieoczywistego – może nawet liczą na pewnego rodzaju magiczny realizm. Chimery to kontynuacja odważniejsza, mroczniejsza i bardziej emocjonalna. Sprawdzajcie dostępność tej serii na stronie wydawnictwa Timof Comics.

FAQ – Krocząca we mgle 2. Chimery

Czym jest Krocząca we mgle 2. Chimery?

Krocząca we mgle 2. Chimery to drugi tom autorskiej serii komiksowej stworzonej przez Stéphane Fert. To mroczna, baśniowa opowieść fantasy, która łączy humor, absurd i niepokojącą refleksję nad magią, wspólnotą oraz odpowiedzialnością.

Czy Chimery można czytać bez znajomości pierwszego tomu?

Technicznie tak, ale nie polecam. Drugi tom mocno rozwija wątki, relacje i świat przedstawiony z pierwszej części. Znajomość Kroczącej we mgle znacząco pogłębia odbiór Chimer i pozwala lepiej zrozumieć emocjonalne napięcia między bohaterkami.

Dla jakiego wieku przeznaczony jest komiks Krocząca we mgle 2. Chimery?

To komiks skierowany do nastolatków i dorosłych czytelników. Porusza tematy relacyjne, moralne oraz egzystencjalne, a także operuje mroczną symboliką i niejednoznaczną narracją, które mogą być trudniejsze w odbiorze dla młodszych odbiorców.

Czy Chimery są zamkniętą historią?

Nie. Drugi tom rozwija świat i bohaterki, ale pozostawia wiele wątków otwartych. To wyraźny sygnał, że opowieść nie została jeszcze domknięta i seria będzie kontynuowana.

Artykuł Krocząca we mgle 2. Chimery – recenzja komiksu o siostrzeństwie i magii pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Krocząca we mgle 1. Oddech rzeczy
➜ Scenariusz: Stéphane Fert
➜ Rysunki: Stéphane Fert
➜ Tłumaczenie: Ada Wapniarska
➜ Wydawnictwo: Timof Comics
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Pewnie wszyscy tak mamy, że kiedy sięgamy po konkretną książkę, zyskujemy o niej jakieś wyobrażenia. Nieco mroczna okładka komiksu, o którym piszę w tej recenzji, sugerowałaby powieść raczej nieco niepokojącą, być może umiejscowioną poza czasem. 

A tu niespodzianka – przed nami odsłania się historia pod wieloma względami szczególna; łącząca współczesną (a właściwie postapokaliptyczną) baśń z elementami ekologii – i w dodatku przeznaczona dla osób już powyżej 13 lat.

Komiksy Stephane’a Ferta

,,Krocząca we Mgle. Oddech rzeczy. Tom 1” to początek bardzo dobrze zapowiadającej się serii Stephane’a Ferta. Jeżeli ten rodzaj ilustracji coś Wam przypomina, to spieszę z podpowiedzią, że za tym wrażeniem mogą kryć się dwa komiksy. Pierwszym jest także autorska ,,Skóra z tysiąca bestii”, w której odnajdziecie kilka podobieństw głównych bohaterek, ale i gatunku opowieści do ostatniej premiery.

Drugi komiks ,,Wszędzie biały” powstał co prawda we współpracy z Wilfridem Lupano, ale wizualnie przywołuje charakterystyczny sposób przedstawiania świata przez Ferta.

O dziewczynie kroczącej we Mgle

Historia opowiada o tytułowej ,,Kroczącej we Mgle”, która jest pół-ogrzycą, a pół-czarownicą. Imponującej postury dziewczyna o imieniu Temperance wychowuje się ze swoją matką, czyli starą wiedźmą. Staruszka uparcie odmawia swojej podopiecznej nauki magii. Nie zmienia zdania nawet w kontekście zbliżającego się rytualnego przeobrażenia, podczas którego bohaterka z dziewczynki ma stać się kobietą.

Dramaturgii opowieści dodaje przedstawienie świata, jako upadłego miejsca, w którym ludzie tracąc więź z przyrodą, wystawili się na działanie niebezpiecznej, niszczycielskiej Mgły. To właśnie jej finalnie będzie musiała stawić czoła Temperance. Jaki talent w sobie odkryje? Czy jej zdolność do kroczenia we Mgle łączy się w dziwny sposób z tym, kim jest naprawdę?

Jak działa magia?

Pierwszy tom ,,Kroczącej we Mgle” to bardzo przystępna i mało wymagająca historia, która daje mnóstwo czytelniczej satysfakcji. Mamy tutaj wyraźnie zarysowane negatywne i dobre charaktery. Mamy bohaterkę, która przeżywa egzystencjonalny kryzys, odkrywając w sobie mutanta.

Można ,,Kroczącą we Mgle” określić więc jako powieść o dorastaniu, ale także – rozsądnym gospodarowaniu zasobami. W komiksie znalazło się bowiem coś, co bardzo cenią fani fantastyki, czyli logiczny i dość jasny schemat funkcjonowania magii. Autor zadbał o to, aby wyłożyć go czytelnikom wręcz w akademicki sposób, pokazując, że wszystko ma swoją cenę.

Muszę jednak przyznać, że zawieszenie na końcu pierwszej części daje duże nadzieje na kolejne tomy. Jako odbiorca czuję się usatysfakcjonowana opowiedzianą mi historią i wiem, że będę z ciekawością oczekiwać jej kontynuacji. ,,Krocząca we Mgle” zdobyła moją pełną uwagę. Mam nadzieję, że Wy także dacie jej kredyt zaufania.

Link do strony wydawnictwa: https://timof.pl/katalog/Krocząca+we+mgle+1%3A+Oddech+rzeczy/pokaz.html

Artykuł Krocząca we mgle – recenzja komiksu dla nastolatków i dorosłych pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.