Czasami trudno mi się nie powtarzać, bo prawie za każdym razem, gdy sięgam po odpowiednią literaturę skandynawską dla dzieci, wzruszam i zachwycam się jednocześnie.

Książki ze Szwecji i Norwegii dla najmłodszych

Książki, które powstają na północy Europy cechuje bowiem niezwykła prostota oraz wielki ładunek emocjonalny. Zazwyczaj poruszają one ważne tematy, ale nie są ani przytłaczające, ani tym bardziej moralizatorskie.

To po prostu mądre opowiastki, w świetnej oprawie ilustratorskiej. Tak właśnie twierdziłam, m.in. przy okazji Kajtku i Tosi, Lasse i Mai, Trylogii Stureby czy Albercie Albertsonie. I tak samo muszę napisać przy okazji nowej serii książek od wydawnictwa Zakamarki, bo inaczej nie byłabym szczera.

Nowa seria literatury dziecięcej

Śledzik czeka na dzidziusia oraz Śledzik idzie do szkoły to dwie pozycje, które ukazały się jednocześnie, i które są zapowiedzią nowego cyklu o chłopcu imieniem Hubert Rask.

Ich autorką jest Anna Ehring, a za ilustracje odpowiada Moa Graaf. Obie twórczynie debiutują nie tylko na mojej stronie, ale również na rynku polskiej książki dla dzieci. 

Jak pomóc dziecku w radzeniu sobie ze zmianami?

Tytułowy Śledzik, bo to nazwa, którą chłopiec nie tylko bardziej lubi, ale którą częściej stosują wobec niego bliscy, nie lubi zmian. Jak jednak wiemy, zmiany są nieodłączną częścią życia, a im się jest mniejszym, tym tych zmian jest zazwyczaj więcej.

W dwóch świeżo wydanych tomach, Śledzik musi się mierzyć z dwiema zupełnie nowymi dla niego sytuacjami. Pierwsza (Śledzik czeka na dzidziusia), od której zachęcam także zacząć znajomość z tą serią, wiąże się z pojawieniem młodszego braciszka.

Nauka czekania i zawiązywania nowych przyjaźni

Co ciekawe, fabuła skupia się tutaj na… czekaniu. I choć paradoksalnie niewiele w tej książce się dzieje, bo przecież razem z bohaterem doświadczamy dopiero tego stanu oczekiwania, to jest to niezwykle ciepła opowiastka, ukazująca uroczą relację dziadka z wnukiem (oraz bardzo bezczelną kozą ;-)).

Drugi tom, to opis pierwszych dni szkoły Śledzika (Śledzik idzie do szkoły). Jest równie udany co część pierwsza. Pokazuje cały wachlarz emocji, które towarzyszą w tym okresie bohaterowi, ale także opisuje zawiązywanie pierwszych przyjaźni i… wątek wypadania zębów z Zębuszką (czy też Zębuszkiem).

Książki dające poczucie bezpieczeństwa

Długo można byłoby opowiadać o tych książkach, bo działają one na wielu poziomach. Warto choćby jednak wspomnieć jeszcze o kwestii podejścia do zwierząt. 

Autorka uczyniła z nich tło budujące wrażenie domowego ciepła oraz poczucia bezpieczeństwa. Koza, kury czy papużka są tam traktowane bardzo dobrze, jak członkowie rodziny.

Zwierzęta ubarwiają świat Śledzika, ale działają też kojąco na czytelników. Ogólnie, cała seria o chłopcu to historie bez sensacyjnej akcji czy też kontrowersyjnych tematów. Znajdziecie w nich spokój, mądrość oraz ciepłe, rodzinne relacje.

Polecam wszystkim powyżej 6 lat. Czekam z ciekawością na pozostałe części.

Linki do strony wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/produkt/sledzik-czeka-na-dzidziusia/

Artykuł Śledzik – nowa seria książek dla dzieci od wydawnictwa Zakamarki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Jeżeli poprosiłabym Was o wskazanie jednej z najlepszych kartonowych wyszukiwanek, jakie kiedykolwiek zostały wydane, prawdopodobnie sporo osób powiedziałoby: Ulica Czereśniowa. 

Rok na ulicy Czereśniowej to jedna z najchętniej oglądanych książek w moim domu (i to nie tylko przez dzieci). Mnóstwo ukrytych w niej opowiastek, bohaterów, subtelnego humoru oraz błyskotliwej, rysunkowej treści sprawia, że pozycja mimo upływających lat nic a nic się nie starzeje.

Kartonowa seria książek dla dzieci

Kiedy pojawiła się informacja, że lada dzień ma ukazać się zupełnie nowa seria od autorki Ulicy Czereśniowej, czyli Rotraut Susanne Berner – bardzo się ucieszyłam i obiecałam sobie ją przetestować. Bardzo dobrze pomyślane pod względem formatu kartonówki o Króliku Karolku, na pierwszy rzut oka przykuwają wzrok właśnie świetnymi ilustracjami.

W ramach cyklu pojawiły się trzy pozycje:

• Karolek jedzie na zakupy,
• Karolek ma siostrzyczkę,
• Przygody Karolka.

Proponuję poznawać je właśnie w powyższej kolejności, choć nie jest to odgórnie narzucona reguła.

Pięknie ilustrowane bajki o Karolku

Karolek ma kilka lat i sam wraca do domu z przedszkola (w Polsce jest to dość nietypowe). Co ważniejsze, jest także króliczkiem, choć gdyby nie długie uszy i kilka wąsów pod noskiem, mógłby niemal uchodzić za zupełnie zwyczajnego chłopca. Karolek mieszka ze swoimi króliczymi rodzicami w uroczym domu, a ich rodzina już wkrótce ma się powiększyć.

Książki opowiadają więc perypetie bohatera, z którymi będzie w stanie utożsamić się mnóstwo dzieci. Historie są nieprzekombinowane i bardzo proste (może czasami nawet zbyt proste). Ich najmocniejszą stroną są jednak ilustracje, czyli to, w czym Rotraut Susanne Bernet jest absolutną mistrzynią.

Dziecięcy punkt widzenia

Mam nawet wrażenie, że gdyby pozostawić same obrazki, a zrezygnować z tekstu, książki mogłyby na tym zyskać. Najchętniej opowiadałabym je dziecku na swój własny sposób (Wam także to polecam). W przedstawianej narracji znajdziecie bowiem opowiastki o narodzinach siostry Karolka, ale w kontekście pojawiającej się niespodzianki. Czyżby nikt nie przygotował króliczka na pojawienie się Klary?

W Karolek jedzie na zakupy jego tata jest bardzo zapominalski i ten aspekt historii ma mnóstwo uroku. Pokazuje także, że wieloma sytuacjami z życia nie warto się przejmować (oczywiście jeżeli ma się kogoś, kto w porę przyjdzie nam z pomocą). Zagadkowy jest dla mnie również wątek sklepowych marchewek, bo narrator nieco nam sugeruje, że nikt za nie nie zapłacił.

A Przygody Karolka to już w ogóle bardzo wyraźny przykład, że nawet jeżeli nie posłuchamy mamy, nic złego się nie stanie. Czy jednak na pewno będzie tak za każdym razem? 

Seria o Karolku na pewno sprawdzi się jako lektury, o których warto rozmawiać. Które przedstawiają inny, może mniej edukacyjno-rodzicielski punkt widzenia, a bardziej dziecięcy, prostolinijny i radosny. W ten sposób poszerzają dziecięce horyzonty, oferując maluchom pewną alternatywę. 

Książki przeznaczone są dla odbiorców powyżej 3 lat. Znajdziecie je na stronie wydawnictwa:

• Karolek jedzie na zakupy,
• Karolek ma siostrzyczkę,
• Przygody Karolka.

Artykuł Królik Karolek – nowa seria kartonowych książek od Dwóch Sióstr pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Otaczamy się przedmiotami, które wpasowują się w nasz gust lub tymi, które mają dla nas jakąś szczególną wartość. Kolekcjonujemy różne drobiazgi z podróży, wywołujemy zdjęcia czy przechowujemy bilety do kina lub teatru, jeżeli byliśmy tam z ważną dla nas osobą.

Darmowe książki dla pierwszoklasistów

Wyprawka Czytelnicza to projekt prowadzony przez Instytut Książki, którego celem jest dotarcie z książkami do jak największej liczby nowych uczniów. Akcja została zainicjowana w 2017 roku w ramach kampanii ,,Mała książka – wielki człowiek”. 

Początkowo książki kierowane były na oddziały położnicze oraz do przedszkoli. Od 2020 roku jednak akcja została rozszerzona o pierwszoklasistów. Od tego czasu, Instytut przygotowuje z najwybitniejszymi twórcami literatury dziecięcej wyjątkową pozycję, która później trafia do tysięcy dzieci w całej Polsce.

Książki z poprzednich lat w akcji Wyprawka Czytelnicza

Jesteście ciekawi, jakie lektury ukazywały się w ramach projektu w poprzednich latach? Jeszcze do niedawna w akcji można było otrzymać piękne ,,Pierwsze abecadło”. Książka ukazała się pierwszy raz w 2020 roku i była zbiorem rozmaitych tekstów wybitnych autorów. 

Jej znakiem rozpoznawczym są jednak ilustracje Iwony Chmielewskiej, która to też ostatnio otrzymała nominację do najbardziej prestiżowej, międzynarodowej nagrody w kategorii literatury dziecięcej, czyli Nagrody im. Hansa Christiana Andersena 2024.

Na mojej stronie znajdziecie kilka recenzji książek Iwony Chmielewskiej, m.in.:

• Dwoje ludzi,
• Królestwo dziewczynki,
• Gdzie jest moja córka?,
• Kołysanka na cztery,
• Jak cieżko być królem.

Wnuczka antykwariusza

W 2023 roku w ramach projektu ,,Mała książka – wielki człowiek” ukazała się książka pod tytułem ,,Wnuczka antykwariusza” z tekstem Justyny Bednarek oraz ilustracjami Emilii Dziubak. Nie mogło być mowy, żeby ta pozycja także nie okazała się pięknym połączeniem wzruszającej fabuły z zachwycającymi obrazkami czołowych w kraju artystek.

W dziewięciu rozdziałach opowiada historię Gabrysi, która lada dzień kończy 11 lat. Dziewczynka ma duże oczekiwania względem wejścia w wiek nastoletni. Niestety zamiast świętować ten wyjątkowy czas z rodzicami, zostaje przetransportowana do dziadka na wieś.

Na świat przychodzi malutka siostra Gabrysi, rodzinę czeka przeprowadzka, a dziadek wciąż wydaje się być pogrążony w żałobie po swojej żonie, czyli babci głównej bohaterki. W jaki sposób kolekcjonowane przez lata pamiątki wpłyną na nastrój solenizantki? Czy w zachowanych drobnych przedmiotach udało się zamknąć nie tylko miniony czas, ale również różne emocje, poruszające historie i zawiązane przed laty więzi?

,,Wnuczka antykwariusza” to absolutnie wybitna pozycja, która pozwala lepiej zrozumieć dzieciom świat. Mali odbiorcy mogą z łatwością utożsamić się z Gabrysią, dzieląc z nią swoje obawy, niepewność, ale także radość i miłość do ukochanych. 

Książka pokazuje jak wielkie znaczenie mają opowieści, bo to też dzięki nim żyją nasi bliscy, których często już dawno nie ma wśród nas.

Link do strony akcji: https://wielki-czlowiek.pl

Polecam także rozmowę, którą miałam przyjemność przeprowadzić z autorką, Justyną Bednarek: Strefa Rozmów

Artykuł Wnuczka antykwariusza – recenzja wyjątkowej książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Ulf Stark

Ilustracje:  Charlotte Ramel

Tłumaczenie: Katarzyna Skalska

Wydawnictwo: Zakamarki

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Wydawnictwo Zakamarki wydało ostatnio dwie książki duetu Ulf Stark oraz Charlotte Ramel.

O pierwszej z nich, czyli ,,Siostrzyczce” przeczytacie w tej recenzji, a kolejny wpis o ,,Tej nocy miś chce być duży” pojawi się w ciągu kilku najbliższych dni.

Zarówno autor jak i ilustratorka są niezwykle popularnymi szwedzkimi twórcami.

Wszystkie książki Ulfa Starka charakteryzują się ogromną wrażliwością, niebanalnym spojrzeniem na rzeczywistość, a przede wszystkim niezwykłą prostotą z jaką przemawia do swoich czytelników i mówi o rzeczach często trudnych i wymagających.

Jest autorem takich pozycji jak np. ,,Chłopiec, dziewczynka i mur”, serii o Cynamonie i Trusi, ,,Czy umiesz gwizdać, Joanno?” (mojej absolutnie ukochanej książki!) czy chociażby ,,Jak tata pokazał mi wszechświat”.

Z kolei Charlotte Ramel stworzyła ilustracje chociażby do takich książek jak ,,Teraz będziesz kurą” czy również serii o Cynamonie i Trusi.

Pomysł na ,,Siostrzyczkę” był niezwykle prosty. Jej głównym bohaterem jest mały chłopiec, który uważnie obserwuje rzeczywistość i dochodzi do bardzo prostych wniosków – najpierw nie było siostrzyczki, a teraz jest.

Wie, że wiele się zmieniło i stara się odnaleźć w nowej roli.

Porównuje ją do swojej piłki. Tak mu najłatwiej, bo sam nie rozstaje się ze swoim ulubionym okrągłym przedmiotem.

Kiedy mama prosi go, żeby chwilę zaopiekował się swoją siostrą, podczas gdy ona będzie wieszać pranie, chłopiec się zgadza. Po chwili jednak bobas się budzi i zaczyna krzyczeć. Malcowi metodami prób i błędów udaje się go ponownie uśpić. A kiedy wreszcie niemowlę zasypia, dochodzi do jednego, bardzo ważnego wniosku.

Główny bohater książki ,,Siostrzyczka” kocha ją tak, jak swoją piłkę, czyli chyba najmocniej jak może kochać mały chłopiec. Autor posługując się tym prostym porównaniem, pokazuje najmłodszym czytelnikom, jak ważne może być rodzeństwo w naszym życiu.

Jednocześnie nie mydli oczu, że kiedy pojawi się nowy brat lub siostra, będzie tylko miło. Wraz z nimi pojawią się także nowe obowiązki, niemowlę może być bardzo absorbujące, a czasami nawet… nudne. Jednak często wystarczy mały gest bobasa, żeby cały trud włożony w jego opiekę zwrócił się z nawiązką.

,,Siostrzyczka” to niezwykle urokliwa książka o urokach bycia starszym rodzeństwem. Polecam ją czytelnikom już od 2. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl

Artykuł Siostrzyczka – recenzja książki dla dzieci o rodzeństwie pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Anna Herzog

Ilustracje:  Joëlle Tourlonias

Tłumaczenie: Anita i Robert Jonczyk

Wydawnictwo: Sam

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Nadchodzi kolejna bardzo ważna premiera w literaturze dziecięcej. Wydawnictwo Sam przygotowało książkę, która przełamuje stereotypy, otwarcie mówi o istotnych kwestiach i likwiduje tematy tabu.

,,Dziecko w brzuchu mamy” to kolejna po ,,To wszystko rodzina!” lektura, która jest absolutnym przebojem i powinna znaleźć się w każdym domu, w którym wychowuje się małe dzieci.

Jej autorką jest Anna Herzog, która oprócz pisania książek dla najmłodszych, jest także lekarzem.

,,Dziecko w brzuchu mamy” nie jest jednak tylko zbiorem definicji czy odpowiedzi na różne pytania, ale bazuje przede wszystkim na prostej historii, której rozwijanie pozwala na wtrącenia uświadamiające dzieci, jak wygląda proces tworzania nowego człowieka.

Rodzeństwo – Mia i Oskar dowiadują się, że ich mama spodziewa się dziecka. Są bardzo podekscytowani, ale mają także mnóstwo pytań. Przy okazji pojawiają się wątpliwości dotyczące takich tematów, jak np. seks, różnorodność biologiczna, miłość, hormony, zapłodnienie i wiele innych trudnych zagadnień, które w książce zostały wytłumaczone w sposób prosty i zrozumiały dla każdego.

,,Dziecko w brzuchu mamy” wyręcza rodziców, pomagając uświadomić dzieciom te kwestie, które jeszcze kilkanaście lat temu uchodziły za tematy tabu. W tej książce mówi się o nich otwarcie, ale w sposób przystosowany dla najmłodszych.

Warto zaznaczyć, że zostały w niej poruszone także tematy ciągle jeszcze w niektórych kręgach kontrowersyjne, jak np. zapłodnienie in vitro czy antykoncepcja. Autorka wspomina o nich i krótko wyjaśnia, pozwalając rodzicom rozwinąć je w dogodnym dla nich czasie.

Cała książka jest opisem procesu dorastania dziecka w brzuchu mamy. Co pewien czas narrator informuje czytelników jakiego wzrostu i jakiej wagi jest już dziecko.

Bohaterowie nie mogą już doczekać się pojawienia nowego brata lub siostry, a ich entuzjazm i oczekiwanie nadaje jednocześnie rytm lekturze.

,,Dziecko w brzuchu mamy” została także pięknie zilustrowana. Subtelne, ale i niezwykle ciepłe obrazki doskonale uzupełniają tekst i pozwalają lepiej go przyswoić.

Polecam tę książkę dzieciom już od 4. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwosam.pl/ksiazki/22-dziecko-w-brzuchu-mamy.html

PREMIERA: 1 czerwiec

Artykuł Dziecko w brzuchu mamy – recenzja przedpremierowa! pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Paweł Beręsewicz

Ilustracje: Maciej Szymanowicz

Wydawnictwo: Literatura

Rok wydania: 2018

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Życie i śmierć – to jedne z trudniejszych zagadnień, o które mogą zapytać dzieci swoich rodziców. Wymagają wcześniejszego przemyślenia i odpowiedniego doboru słów. Nie zawsze jednak udaje się wyjaśnić czym one są. Często zrzucane jest to na karb młodego wieku pytających. Czasami dorośli sami zapobiegawczo milczą na te tematy, żeby oszczędzić dziecku nieprzyjemności.

Autor książki ,,Ściśle tajne” wyszedł jednak z założenia, że nie ma takich słów, którymi nie można zdradzić nawet największej tajemnicy. Słowa mają ogromną moc i są w stanie przekroczyć nie tylko próbę czasu, ale również próbę życia i śmierci.

Książka składa się na dwa krótkie opowiadania. Pierwsze, czyli ,,Kloss” to wzruszająca opowieść o pradziadku i chłopcu, którzy wspólnie ustalili specjalny szyfr, którego zadaniem było porozumiewać się z nieba.

W subtelny sposób mówi ono o śmierci, rozstaniu, ale także o tym, że bez względu na wszystko, zawsze pozostają nam wspomnienia i więź, która kiedyś łączyła nas z bliskimi. To, że ktoś umiera, wcale nie znaczy, że znika. On nadal istnienie, ale już nie na tym świecie, na którym jesteśmy także my.

Drugie opowiadanie, czyli ,,Pięć niedźwiedzi” to zupełne przeciwieństwo poprzedniej historii. W tym opowiadaniu chłopiec stara sobie przypomnieć chwile, kiedy dopiero co się urodził. On głęboko wierzy, że nawet kiedy jesteśmy jeszcze w brzuchu mamy, mamy świadomość otaczającego nas świata.

To rozważanie na temat tego, gdzie zaczyna się życie. Jak niezwykle móc samemu dorastać i obserwować otaczającą rzeczywistość. To przy okazji także świetne opowiadanie na temat rodzeństwa oraz stawania się starszym bratem.

,,Ściśle tajne” to wyjątkowa lektura Pawła Beręsewicza, której przekaz wzmocniły ilustracje Macieja Szymanowicza. Charakterystyczną kreskę artysty możecie kojarzyć chociażby z jego autorskiej pozycji ,,Krasnoludki. Fakty, mity, głupoty”.

Polecam tę książkę dla dzieci od 6-ego roku życia. Będzie doskonałym wyjściem do rozmów na ważne tematy. Pomoże dziecku zrozumieć trudne zagadnienia, a rodzicom podrzuci kilka pomysłów, jak można je na nie przygotować.

Artykuł Ściśle tajne – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.