Z przyjemnością objęłam tę pozycję swoim bajkochłonkowym patronatem medialnym.

➜ Tytuł: Książka do grania. Wrona Cienia
➜ Autor: Marcel Groenewegen
➜ Ilustracje: Maarten Donders
➜ Tłumaczenie: Damian Olszewski
➜ Wydawnictwo: Nowa Baśń
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Książka do grania, czyli czytelnik przejmuje stery nad fabułą

Na pierwszy rzut oka, okładka Wron Cienia może sugerować historię dla starszych odbiorców. Książka jest jednak odpowiednia dla dzieci już powyżej 9. roku życia. Nie przytłacza zbyt wieloma detalami, skomplikowaną siecią zależności, wielowątkowością czy misternie złożonym uniwersum objawiającym się w licznych opisach. 

Wrona Cienia rozpoczyna się od fabularnego wstępu o idealnej długości, w którym autor zarysowuje czytelnikowi historię i wprowadza do świata Ulvenrii. Tych jednak, którzy już nastawili się na doświadczenie gry, nie przytłoczy zbyt wieloma charakterystykami. Fabuła jest klasyczna dla przygodowego fantasy – wspomnianej już Ulvenrii grozi niebezpieczeństwo. Lord Raznor postanawia zburzyć dotychczasowy pokój i razem z gnarkami zaatakować Turanbad. 

Paragrafówka fantasy

To książka paragrafowa, a więc rodzaj lektury, w której po przeczytaniu krótkiego fragmentu odbiorca musi zdecydować, co bohater powinien zrobić dalej. Kiedy dowiadujemy się już jak wygląda sytuacja w państwie, jako reprezentant Zakonu Wron Cienia, musimy wykonać powierzoną nam misję.

Przejść do innego paragrafu, wybrać konkretną drogę, użyć przedmiotu, obdarzyć kogoś zaufaniem, spróbować nie wpakować się w kłopoty, ale jednocześnie podjąć jakieś ryzyko. W naszym zadaniu, nawet liczba monet może mieć znaczenie, bo w pewnym momencie to właśnie od niej będzie zależało, do którego fragmentu książki należy przejść. 

Czytanie Wron Cienia szybko więc zaczyna przypominać rozgrywkę, a wertowanie stron staje się naturalną częścią zabawy. Właśnie dlatego ta historia może tak dobrze sprawdzić się w przypadku dzieci, które lubią gry komputerowe, planszówki, zagadki logiczne albo wszelkie opowieści oparte na decyzyjności.

Szpieg, mag czy wojownik?

Przygodę z tą książką należy zacząć od wyboru postaci. Można podejść do tej samej historii na różne sposoby, a to kim się będzie, realnie wpłynie na przebieg narracji. W zależności od tego czy wybierzemy postać szpiega, maga czy wojownika, autor zaplanował dla czytelników trochę inną dynamikę zabawy. Mag otrzymuje możliwość używania specjalnych zaklęć, wojownik posiada większy zapasy punktów pozwalających rozgrywać walkę. Z kolei zdecydowanie się na postać szpiega wywoła inne efekty podczas np. rozmowy z pozostałymi bohaterami.  

Odbiorca książki otrzymuje więc coś, czego zwykła powieść nie może mu zaoferować: poczucie sprawczości. Stając się szpiegiem, magiem lub wojownikiem ma szansę odnaleźć inny zestaw przedmiotów, odwiedzać różne lokacje czy poznawać inne postaci. Można być pewnym, że podczas jednej lektury na pewno nie trafi się na wszystkie paragrafy.

Apetyt na czytanie staje się więc większy. Tym bardziej, że Wrona Cienia nie odsłania przed odbiorcą całej „mapy”. Nie wiadomo, kiedy książka się skończy, bo nie czyta się jej linearnie. Dla jednych dzieci będzie to element zaskoczenia, dla innych bardziej ekscytująca wizja odkrywania historii. 

Tropienie i gra na kodach

Zadania w książce nie są przesadnie skomplikowane, ale bardzo angażują w fabułę. Reprezentują one odpowiedni poziom trudności dla młodszych odbiorców: wystarczająco prosty, żeby nie zniechęcić, i jednocześnie nieco wymagający, żeby czytelnik poczuł satysfakcję po pomyślnie ukończonej misji. W fabule znajdziecie zagadki, tropienia, wybory oraz sytuacje, w których przyda się uważne czytanie ze zrozumieniem.

Szczególnie zwróćcie uwagę na umiejętność „tropienia” (wybiera się ją przygotowując bohatera – karty postaci ściągnięcie ze strony Wydawnictwa Nowa Baśń, żeby nie musieć pisać po książce). Tropienie działa trochę jak gra na kodach. To taka moja mała podpowiedzieć, co na początku warto uwzględnić w budowaniu bohatera. Ta umiejętność bardzo pomaga nie wpaść w tarapaty. 

Fantasy w nowoczesnym wydaniu

W świecie Wrony Cienia pojawiają się gnarki, ropuchowie, cyklopi czy harpie. Znajdziecie tutaj zagrożoną krainę, czarne charaktery, które mają swoje tajemnice, heroiczne misje oraz liczne niebezpieczeństwa. 

Książka do grania. Wrona Cienia Marcela Groenewegena to niezwykle udany przykład lektury, która rozumie współczesnego młodego odbiorcę. To książka, która łączy tradycyjną powieść z grą. Pozwala bardziej zaangażować się w historię, a jednocześnie nie rezygnuje z fantazji i epickich starć. 

Bardziej już Was chyba nie zachęcę. Pozostaje mi tylko napisać: pędź, pędź jak wiatr, Wrono Cienia! Ulvenria czeka na Ciebie, a pierwsze przejście tej historii na pewno nie będzie tym ostatnim. 

Sprawdzajcie dostępność pozycji na stronie Wydawnictwa Nowa Baśń.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

O czym jest książka Książka do grania. Wrona Cienia?

Książka do grania. Wrona Cienia Marcela Groenewegena to interaktywna książka paragrafowa dla dzieci, w której czytelnik sam podejmuje decyzje, wybiera drogę bohatera i przechodzi przez kolejne etapy przygody. To połączenie książki fantasy, gry fabularnej oraz zagadek logicznych.

Dla jakiego wieku jest Wrona Cienia?

Choć okładka może sugerować mroczniejszą opowieść dla starszych odbiorców, Wrona Cienia jest odpowiednia już dla dzieci powyżej 9. roku życia. Fabuła jest przystępna, a zadania i zagadki posiadają poziom dopasowany do młodszych czytelników.

Co to znaczy, że Wrona Cienia jest książką do grania?

Oznacza to, że książki nie czyta się od początku do końca w tradycyjny sposób. Po kolejnych fragmentach czytelnik podejmuje decyzje i przechodzi do wskazanych paragrafów. Dzięki temu historia może potoczyć się różnymi ścieżkami, a jedno przejście nie odkrywa wszystkich treści z książki.

Czy Wrona Cienia to książka paragrafowa?

Tak, Wrona Cienia to książka paragrafowa dla dzieci. Czytelnik przeskakuje między numerowanymi fragmentami, dokonuje wyborów, zbiera przedmioty, liczy monety i sprawdza, jak jego decyzje wpływają na dalszy przebieg przygody.

Czy Wrona Cienia nadaje się dla dziecka, które nie lubi czytać?

Tak, to jedna z tych książek, które mogą zainteresować dzieci niechętnie sięgające po tradycyjne powieści. Krótsze fragmenty, wybory, zagadki i poczucie wpływu na fabułę sprawiają, że czytanie przypomina bardziej grę niż obowiązek.

Czy Wronę Cienia można czytać kilka razy?

Tak, a nawet warto. Za pierwszym razem czytelnik nie pozna wszystkich paragrafów, bohaterów, przedmiotów i możliwych wydarzeń. Książkę można przechodzić na różne sposoby, wybierając inne decyzje i sprawdzając alternatywne ścieżki przygody.

Czy w Wronie Cienia wybór bohatera ma znaczenie?

Tak, wybór postaci jest jednym z ważnych elementów książki. To, czy czytelnik zdecyduje się zostać szpiegiem, magiem czy wojownikiem, wpływa na sposób przechodzenia historii, dostępne rozwiązania oraz charakter całej przygody.

Dlaczego warto przeczytać Książkę do grania. Wrona Cienia?

Warto, ponieważ to książka, która pokazuje, że czytanie może być dynamiczne i być związane z podejmowaniem decyzji. Wrona Cienia dobrze sprawdzi się dla dzieci 9+, fanów gier, młodych miłośników fantasy oraz czytelników, którzy lubią wracać do książki po to, by odkryć inną wersję tej samej przygody.

Artykuł Recenzja książki-gry ,,Wrona Cienia” – zostaniesz magiem, szpiegiem czy wojownikiem? pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Diana Wynne Jones jest brytyjską autorką książek dla dzieci i dorosłych, której magiczne historie o niezwykłych światach pobudzają wyobraźnie do pracy na najwyższych obrotach! 

Nakładem Wydawnictwa Nowa Baśń ukazała się ostatnio pozycja, którą mogliście już widzieć na monitorach we własnym domu! ,,Skorek i czarownica” to bogato ilustrowana książka, która zachwyca na wielu poziomach!

NAJPIĘKNIEJSZE BAJKI ZE STUDIA GHIBLI

Studia Ghibli nie muszę chyba nikomu przedstawiać (na wszelki wypadek pozostawiam jednak odnośnik do filmu, który swego czasu zrealizowałam na jego temat: TUTAJ). Ich najsłynniejszymi bajkami są m.in.:

• Mój sąsiad Totoro,
• Grobowiec świetlików
• Księżniczka Mononoke,
• Spirited Away: W krainie bogów,
• Ruchomy zamek Hauru (co ciekawe, ta pozycja również oparta jest na książce Diany Wynne Jones!).

Ostatnią nowością z końca 2020 roku jest właśnie ,,Skorek i czarownica” – film, który zrealizowano w nowej dla studia technice 3D w reżyserii słynnego Goro Miyazaki. Bajka została udostępniona w Polsce za pośrednictwem serwisu Netflix.

DOSKONAŁA EKRANIZACJA

Zarówno oglądanie jak i czytanie w tym przypadku, sprawi mnóstwo przyjemności oraz nie pozostawi młodszych czy starszych entuzjastów historii w konsternacji. Film wiernie oddaje uroki fabuły, a dialogi zgadzają się niemal 1:1! Znaczy to mniej więcej tyle, że po przeczytaniu książki, można z ciekawością oddać się oglądaniu, żeby na koniec – ciągle wracać do lektury!

DZIEWCZYNKA Z SIEROCIŃCA

,,Skorek i czarownica” to opowieść o wychowance sierocińca im. Świętego Morwalda. Tytułowa bohaterka bardzo lubi to miejsce, bo wszyscy grzecznie spełniają jej zachcianki. To osóbka obdarzona wyjątkową charyzmą oraz nieprzeciętnym charakterem.

Jej przeszłość osnuta jest zasłoną tajemnicy – nie da się jednak ukryć, że Skorek ma zacięcie do… magii! 

SKOREK TRAFIA DO NOWEGO DOMU

Kiedy pewnego dnia, ku jej rozpaczy, adoptuje ją bardzo niecodzienna para, dziewczynka wie, że będzie to dla niej prawdziwe wyzwanie. Gdy z kolei jej nowa mama okazuje się być czarownicą, a tato… 

Nie będę zdradzać zbyt wiele! Możecie być jednak pewni, że Skorek trafia do niebywale oryginalnego domu.

Ta bohaterka jest połączeniem szalonej Pippi, Madeline w Paryżu z Petronelą z Jabłoniowego Sadu! Istna mieszanka wybuchowa! Taka asertywna postawa, ale i umiejętność postawienia na swoim oraz bezkompromisowość sprawiają, że czytelnicy pokochają Skorek już od pierwszych stron.

KIM JEST ILUSTRATORKA ,,SKORKA I CZAROWNICY”?

Ta starannie wydana lektura wypełniona jest obrazkami Miho Satake. To japońska artystka, której ilustracje kojarzone są z takimi klasykami jak wspomniany już wcześniej ,,Ruchomy zamek Hauru”, ,,Podniebna poczta Kiki” czy pamiątkowe wydanie serii o Harrym Potterze na XX-lecie istnienia w Japonii.

DLA KOGO JEST TA KSIĄŻKA?

,,Skorek i czarownica” będzie idealną lekturą dla czytelników powyżej 6 roku życia. Doskonale sprawdzi się również w roli książki do praktyki samodzielnego czytania. Polecam do odkrywania jej całą rodziną!

Link do strony Wydawnictwa: https://ksiegarnianowabasn.com/pl/p/Skorek-i-Czarownica/323

Artykuł Skorek i czarownica – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: Zuchwały plan

Seria: Zielone pastwiska

Autorka: Weronika Kurosz

Wydawnictwo: Nowa Baśń

Rok wydania: 2021

Objętość: prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Zew wolności jest w każdym z nas. Żeby dobrze funkcjonować, sięgać po swoje cele i w końcu być szczęśliwym – nie możemy odczuwać krępujących więzów niewoli. 

,,Zuchwały plan” jest pierwszą częścią nowej serii książek ,,Zielone pastwiska”. To historia, której głównymi bohaterami są zarówno ludzie jak i konie. Autorka Weronika Kurosz stworzyła przejmującą opowieść drogi, pełną doskonale zbudowanych postaci, dobrze rozpisanych relacji oraz mądrych i poruszających słów.

Jest mi bardzo miło poinformować, że Bajkochłonka objęła ten tytuł swoim patronatem medialnym. Miałam szansę przeczytać tę książkę na chwilę przed tym jak trafiła do druku, z czystym sumieniem sygnuję więc swoim logiem jej tylną okładkę.

Krzyżowe budowanie fabuły, które zmienia perspektywę i pozwala spojrzeć na wydarzenia z dwóch stron jest niezwykle interesujące. Opowieść rozpoczynamy bardzo emocjonalnie od silnego uczucia jakim jest gniew. Akila, młoda klacz transportowana w bliżej nieokreślonym kierunku wraz z innymi końmi, nie chce pogodzić się z własnym losem. Czuje rezygnację towarzyszy, oni już pogodzili się z tym, co ma nastąpić i nawet nie przyszłoby im do głowy, żeby zawalczyć o swoją przyszłość.

Akila jest inna. Odpowiednik jej łacińskiego imienia, czyli aquila oznacza orła. Ma w sobie silne pragnienie wolności, które często utożsamiane jest właśnie z ptakami. To ona inicjuje powstanie. Bunt, którego iskierkę rozpala, pociąga za sobą inne konie. Czy jednak uda im się umknąć z rąk pozbawionych empatii ludzi? Gdzie mieliby się udać później? Jak odnaleźć szczęście, w świecie pełnym dwunożnych?

,,Zuchwały plan” to przekrój różnych typów osobowości, ukazany pod końskimi grzywami. Grupa przypadkowych zwierząt związana losem musi odnaleźć wspólny język. Nie jest to łatwe, bo różnią się one nie tylko wiekiem czy doświadczeniem, ale także charakterem oraz innym postrzeganiem rzeczywistości. Ich podróż będzie okupiona nie tylko wieloma wyrzeczeniami czy ogromnym fizycznym wysiłkiem, ale także umiejętnością zajrzenia w głąb siebie. Czy nagroda będzie tego warta? Czy uda im się osiągnąć cel?

,,Zuchwały plan” to książka w której chęć życia, walka o marzenia i radość z nowo-zawiązanych przyjaźni są trzonem w równoległej fabule pisanej z perspektywy dziewczynki Laury oraz… Akili. To nauka empatii, próba lepszego zrozumienia zwierząt, ale i zarazem samych siebie. Historia daje siłę przezwyciężać ograniczenia oraz stawać w walce o nowe początki. To mądra, ciepła oraz niezwykle emocjonalna opowieść, która z całą pewnością skradnie serca wielu czytelników, tak jak skradła i moje.

Polecam ją odbiorcom powyżej 13 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://ksiegarnianowabasn.com/pl/p/Zuchwaly-plan.-Zielone-pastwiska.-Tom-1/270

OFICJALNA PREMIERA: 05.10.2021 rok

Artykuł Zuchwały plan – przedpremierowa recenzja patronatu! pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: Plemiona. Próba bogów

Seria: Plemiona

Autor: Łukasz Radecki

Wydawnictwo: Nowa Baśń

Rok wydania: 2019

Objętość: prawie jak encyklopedia! 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Kiedy zostaje się wyznaczonym do walki z wrogiem słowiańskich bogów, można tylko przypuszczać, że będzie to coś więcej niż tylko drobna potyczka. Co jednak, kiedy jest się nastolatkiem, i to w dodatku zagubionym w czasie i przestrzeni?

,,Plemiona. Próba bogów” to druga część doskonałej serii młodzieżowej, której autorem jest Łukasz Radecki! Mnie także bardzo miło jest poinformować, że ten tom objęłam swoim patronatem. Pamiętam, że po pierwszym – ,,Plemiona. Wojna bogów” byłam tak ciekawa kontynuacji, że czekanie na premierę było niemal męką! Na szczęście macie teraz więcej szczęścia, bo na wyciągnięcie ręki są dostępne już dwie części. Zła wiadomość – dwa kolejne tomy właśnie się realizują, czyli jeszcze chwilę trzeba na nie poczekać. 

Seria ,,Plemiona” to opowieść o trójce rodzeństwa, które za sprawą dziwnych warunków pogodowych przeniosło się do czasów… starożytnych, kiedy na polskiej ziemi panowali Słowianie. Weronikę, Zbyszka oraz Kacpra rozdzieliły dziwne moce i każde z nich wylądowało u innego plemienia (tego wszystkiego dowiecie się z pierwszego tomu).

W ,,Plemiona. Próba bogów” rodzeństwo bliźniaków wie już, gdzie znajdują się pozostali małoletni członkowie rodziny, ale z pewnych względów nie mogą ruszyć na swoje poszukiwania. Każdy z nich został wyznaczony przez jednego z przedstawicieli plemienia do walki z Czarnobogiem. Bohaterowie zupełnie nie czują się pewni swojej nowej roli, a trudne warunki zimowe i plagi potworów przetaczające się przez wioski sprawiają, że ich odwaga topnieje niczym wiosenny śnieg. Z kolei Kacper właśnie pobiera nauki u guślarza, który skrywa w głębi siebie bardzo znaczący sekret.

Ta książka oprócz tego, że trzyma w napięciu i sprawia, że z niecierpliwością odwracamy kolejne w niej  strony – pełna jest ciekawostek ze świata mitologii słowiańskiej. Informacje o tym czym były kozytki, baby, kikimory, gnieciuchy, płonniki czy południce to dopiero początek. W fabułę sprawnie wpleciono rozmaite obrzędy z tamtych czasów, zwyczaje czy po prostu – słownictwo. Zabawne momentami próby zrozumienia naszych głównych bohaterów spowodowane są używanymi przez Weronikę, Kacpra czy Zbyszka wyrazami, których ówcześni Radoszanie czy Goplanie nie mają prawa znać.

Z książki dowiecie się także czym były Szczodre Gody oraz w jaki sposób rozróżnić od siebie Marzannę, Mróz i Mrzelc. 

,,Plemiona. Próba bogów” to w lwiej części przygotowania do drugich zmagań. Momentami mroczne wątki o wypadkach, pożegnaniach i zabijaniu potworów potrafią wywołać ciarki na plecach. Z drugiej strony – trudno nie wspomnieć o obecnych kwestiach miłosnych, które wplatają się w fabułę jak wstążki w warkocze. Uczucie rozkwita pomiędzy bohaterami z przyszłości i przeszłości – zupełnie nie przejmując się początkowo dużymi różnicami w ich sposobie myślenia.

Książka jest doskonałą kontynuacją. Kolejny raz apetyt na dalsze losy rodzeństwa rośnie. Czy Słowianom uda się pokonać nieczyste moce Czarnoboga? Jak poradzą sobie wybrańcy przekraczając kamienny portal do Podziemi?

Polecam tę serię wszystkim czytelnikom powyżej 10 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://ksiegarnianowabasn.com/pl/p/Proba-bogow.-Plemiona-tom-2/60

Artykuł Plemiona. Próba bogów – recenzja patronatu książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

W tej recenzji chciałabym opowiedzieć o dwóch tomach pewnej serii. ,,Królikula” to książka, która została napisana w 1979 roku, czyli już ponad 40 lat temu! Trzeba jednak przyznać, że niemal wcale się nie zestarzała i dalej czyta się ją z zapartym tchem od pierwszej do ostatniej strony! 

Do tej pory w polskim tłumaczeniu oraz sumptem Wydawnictwa Nowa Baśń ukazały się tomy: ,,Królikula. Kicająca groza” oraz ostatnia nowość – ,,Królikula. Zajazd pod psem”. Autorami tych powieści są Deborah oraz James Howe, a niezwykle klimatyczne ilustracje w stylu noir art doskonale uzupełniają treść. Po angielsku ,,Bunnicula” zyskała ogromną popularność. Łącznie ukazało się 7 książek wydawanych pomiędzy 1979, a 2006 rokiem. W międzyczasie był także emitowany serial powstały na kanwie powieści, który został wyprodukowany przez amerykańską wytwórnię Warner Bros. Animation. 

Tytuł: ,,Królikula. Kicająca groza”

Seria: Królikula

Autorzy: James Howe, Deborah Howe

Tłumaczenie: Marta Ziegler

Wydawnictwo: Nowa Baśń

Rok wydania: 2019

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

,,Królikula. Kicająca groza” to historia w której poznajemy głównych bohaterów. Oprócz rodziny Monroe są nimi przede wszystkim zwierzęta. Pies Harold oraz kot Czesław to starzy, dobrzy przyjaciele oraz pupile dwójki rodzeństwa i ich rodziców. Kiedy w domu przypadkiem pojawia się nowy domownik – mały królik, początkowo nie wzbudza to niczyich obaw. Z czasem jednak, kiedy nocą zaczynają dziać się podejrzane rzeczy, kot Czesław zamierza interweniować i odkryć prawdziwą naturę… Królikuli! 

Okazuje się, że ta niewinna puchata kuleczka, która w ciągu dnia wyłącznie śpi, nocą nabiera niespotykanego apetytu. Zamiast jednak chrupać słodkie marchewki, ona woli wysysać z nich wszystkie soki! 

Kot jest w tej historii zdecydowaniem mózgiem operacji, to oczytany sierściuch, który zrobi wszystko, żeby ratować bezpieczeństwo rodziny. Harold jest towarzyskim psem, który nad wyraz ceni sobie dobre jedzenie (choć ktoś zdecydowanie powinien uświadomić jego oraz rodzinę Monroe, że czekoladowe babeczki dla psa mogą być śmiertelnie niebezpieczne!). Razem tworzą wyjątkowy duet, który narobi sporego zamieszania, próbując wyjaśnić sprawę z Królikulą. 

Link do strony Wydawnictwa: https://ksiegarnianowabasn.com/pl/p/Kicajaca-groza.-Krolikula-tom-1/64

Tytuł: ,,Królikula. Zajazd pod psem”

Seria: Królikula

Autorzy: James Howe, Deborah Howe

Tłumaczenie: Marta Ziegler

Wydawnictwo: Nowa Baśń

Rok wydania: 2020

Objętość: prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Drugi tom o ,,Królikuli” jest trochę tak jakby… pozbawiony Królikuli! Nie brakuje w nim jednak grozy, tajemniczych zniknięć, śledztwa oraz tajemnic. 

,,Królikula. Zajad pod psem” to kolejna część opowieści o nieco naiwnym, ale wyjątkowo dobrodusznym psie Haroldzie oraz jego najlepszym przyjacielu – kocie Czesławie. Rodzina Monroe wybiera się na wakacje, ale tym razem nie mogą zabrać zwierzaków ze sobą. Postanawiają na tydzień ulokować pupilów w Zamku Hau-hau, który obiecuje profesjonalną opiekę na wysokim poziomie.

Jak jest jednak naprawdę? Pewnym jest, że zwierzęta nie będą się nudzić podczas swojego pobytu w tym miejscu. Tajemnicze morderstwo, konflikty z innymi psami oraz kotami, a finalnie… nieoczekiwani nowi bohaterowie, to zapowiedź doskonałej historii, przy której można świetnie się bawić. 

Ta część także jest uzupełniona pełnymi nastroju tajemnicy szkicami, które zdecydowanie ułatwiają lekturę. Mimo, że część druga jest niemal dwukrotnie bardziej obszerna od pierwszej, dzięki wielu scenom dialogowym i szybko postępującej akcji, czyta się ją niezmiennie z dużym zaangażowaniem. 

,,Królikula. Zajazd pod psem” zaskoczy czytelników ilością intryg, ale także możliwością samodzielnego wskazania czarnego charakteru. W chwili, kiedy wszyscy wydają się być podejrzanymi, jednej tylko kot Czesław znajduje prawidłową odpowiedź… po czym sam znika. 

Polecam w równym stopniu obie części, jako obietnicę dobrej zabawy i ciekawie spędzonego czasu. Cała seria jest odpowiednia dla czytelników już od 7. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://ksiegarnianowabasn.com/pl/p/Zajazd-pod-psem.-Krolikula-tom-2/125

Artykuł Królikula – seria z dreszczykiem dla dzieci! pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Plemiona. Wojna bogów”

Autor: Łukasz Radecki

Ilustracje: Kamil Murzyn

Wydawnictwo: Nowa Baśń

Rok wydania: 2018

Objętość: prawie jak encyklopedia! 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Nie jestem chyba jedyną osobą, która uważa, że o mitologii słowiańskiej mówi się zdecydowanie za mało. W szkole ciągle karmi się uczniów historiami o starożytnym Rzymie czy Grecji, zupełnie zapominając, że Słowianie także mają wspaniałą spuściznę.

Kiedy usłyszałam, że została napisana książka ,,Plemiona. Wojna bogów”, w dodatku przez polskiego autora, stwierdziłam, że koniecznie muszę ją przeczytać. Podeszłam jednak do niej z ostrożnością. Do tej pory wydano bardzo mało pozycji związanych z mitologią słowiańską. Chyba najbardziej popularną jest książka Aleksandra Gieysztora. Zdawałam sobie sprawę, że autor, Łukasz Radecki napisał powieść dla młodzieży. Miałam jednak nadzieję, że będzie można odnaleźć w niej analogie do mitów oraz postaci związanych z naszą kulturą. Nie pomyliłam się.

Poza kilkoma nieścisłościami i wyobraźnią autora, najważniejsze elementy pozostają jednak niezmienne. Autor umiejętnie wplótł je w przyjazną fabułę, którą bardzo dobrze się czyta i z zaciekawieniem śledzi się losy trójki bohaterów.

Najważniejszymi postaciami w ,,Plemionach. Wojna bogów” są Weronika, Zbyszek oraz Kacper. Rodzeństwo z współczesnego świata, które pod wpływem wyjątkowych warunków atmosferycznych oraz swego rodzaju przeznaczenia, przenosi się do czasów starożytnych, kiedy na polskiej ziemi panowali Słowianie.

Ówczesny świat spotkało ogromne nieszczęście. Czarnobóg zagraża nie tylko bogom, ale także ludziom. Żeby go pokonać należy zwyciężyć z nim w pojedynku. Takie zadanie zostało postawione przed najlepszymi z najlepszych. Reprezentacji 20 wojów, po jednym z każdego plemienia.

Akurat tak się składa, że rodzeństwo na skutek przeniesienia rozdziela się i każde z nich trafia do innego plemienia. Nie wiedzą o tym, co przydarza się ich siostrze lub braciom. Na początku w ogóle nie są pewni czy otaczająca ich rzeczywistość jest prawdziwa. Musi trochę upłynąć, żeby pojęli, że to co toczy się na ich oczach, jest jak najbardziej na poważnie.

Bardzo mi się podoba zestawienie dwóch świat, które pokazał autor. Z jednej strony mamy współczesną młodzież, która nie potrafi obejść się bez atrybutów XXI-ego wieku. Ciągle korzystają z telefonów, otaczają się gadżetami, które tylko kradną im czas. Z drugiej widzimy świat zupełnie odmienny od naszego. Ludzi, którzy poświęcają się pracy fizycznej, nie przykładają uwagi do higieny, ale spędzają mnóstwo czasu z bliskimi i otaczają się ludźmi.

Dzieci z przejęciem zauważają, że plemiona wyróżnia wyjątkowe poczucie wspólnoty oraz jedności. Każdy jego członek jest lojalny i można mu zaufać.

Oprócz niewątpliwie ciekawej warstwy tekstowej, jestem pod dużym wrażeniem także oprawy graficznej książki. Okładka oraz ilustracja są zrobione w sposób rewelacyjny. Mocno nawiązują do fabuły, zdradzając chociażby charakter bohaterów, ale także bije od niej nowoczesnością.

,,Plemiona. Wojna bogów” jest pierwszym z czterech zapowiadanych tomów. Szczerze mówiąc jestem ogromnie ciekawa, jak potoczą się dalsze losy rodzeństwa.

Póki co, polecam tę pozycję wszystkim dzieciom (jest doskonała dla każdej z płci), które skończyły 10 rok życia. Jestem przekonana, że będą świetnie się przy niej bawić i podobnie jak ja, z niecierpliwością będą oczekiwać kolejnej części.

Link do strony wydawnictwa: https://ksiegarnianowabasn.com/pl/p/Wojna-bogow.-Plemiona-tom-1/48

Artykuł Plemiona. Wojna bogów – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.