Skupiliśmy się na złoczyńcach wdzierających się na statek, kartach wydarzeń i samych ninja, którzy w zorganizowany sposób muszą przemieszczać się między pomieszczeniami i łączyć siły w walce. Gra jest więc tak dynamiczna, że na zabawę klockami nie zostaje zbyt wiele czasu. Ale czy – w tym wypadku – to taka wielka szkoda?

Przygody Perły Przeznaczenia to kooperacyjna gra rodzinna dla od 2 do 4 osób, która w Polsce ukazała się nakładem Wydawnictwa Rebel z okazji 15-lecia serii LEGO Ninjago. Gracze mają szansę wcielić się w kultowych: Kaia, Nyę, Cole’a oraz Zane’a i wspólnie bronić statku przed kolejnymi nawałnicami przeciwników. Czas rozgrywki jest bardzo różny (w zależności od wybranego scenariusza), ale oscyluje wokół 30-60 minut.

➜ Tytuł: LEGO Ninjago: Przygody Perły Przeznaczenia
➜ Autor: Jonas Resting-Jeppesen
➜ Wydawnictwo: Rebel
➜ Rok wydania: 2026
➜ Czas gry: ok. 30-60 minut
➜ Liczba graczy:  od 2 do 4 osób
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Co jest w pudełku?

W pudełku znajdziemy m.in. dwustronną planszę przedstawiającą wnętrze Perły Przeznaczenia (jedna strona przeznaczona jest dla 2/3 graczy, a druga dla 3/4 graczy), karty wydarzeń, żetony złoczyńców i mistrzostwa, karty potencjału oraz zestaw kart tworzących sześć odrębnych przygód. Poszczególnym scenariuszom towarzyszą też specjalne żetony, wykorzystywane podczas wykonywania dodatkowych misji.

Oczywiście są też elementy LEGO. Gracze otrzymują cztery minifigurki ninja oraz klocki służące do budowania ich wyposażenia. Postacie ustawiane są na podstawkach z tornadami Spinjitzu, które wskazują jednocześnie ich siłę oraz możliwy zasięg ruchu.

Na uwagę kolekcjonerów zasługuje przede wszystkim Nya w stroju ZX. To wariant zaprojektowany specjalnie do gry i nawiązujący do klasycznego okresu serii. Pozostałe minifigurki przedstawiają Kaia, Cole’a i Zane’a w jubileuszowych odsłonach.

Ninja ruszają na pomoc

Zasady Przygód Perły Przeznaczenia nie są zbyt skomplikowane, ale żeby w pełni zrozumieć wszystkie niuanse musieliśmy obejrzeć film do którego przenosi kod QR z instrukcji (film jest po angielsku, ale ze względu na pokazywanie poszczególnych kroków, da się wszystko zrozumieć). Na początku tury odkrywamy kartę wydarzenia, która może sprowadzić na statek nowych złoczyńców, przesunąć tych już obecnych albo umieścić na planszy żetony mistrzostwa. Następnie aktywny ninja porusza się po pomieszczeniach (uważając na ściany) i próbuje powstrzymać przeciwników.

Każdy złoczyńca ma określoną siłę/ilość żyć. Początkowo pojedynczemu ninja będzie trudno pokonać wrogów z więcej niż dwoma życiami, dlatego niezwykle ważne staje się wzywanie pozostałych bohaterów na pomoc. Jeżeli inna minifigurka znajduje się wystarczająco blisko, może dołączyć do walki, a siła postaci zostaje zsumowana.

Gracze muszą wspólnie ustalać, które zagrożenie jest pierwsze do wyeliminowania, gdzie przesunąć poszczególnych bohaterów i kto powinien pozostać w pobliżu, żeby w kolejnej turze wesprzeć towarzysza. Można więc powiedzieć, że to gra rzeczywiście w pełni kooperacyjna – samemu nic byśmy tutaj nie zdziałali.

Pokonani przeciwnicy trafiają na tor zwycięstwa drużyny. Jeżeli jednak złoczyńcom uda się dotrzeć do kluczowych miejsc na statku – wypełniają własny, wężowy tor. Wygrywa ta strona, która pierwsza osiągnie wskazany w scenariuszu próg.

Dwóch ninja może sobie nie poradzić

Teoretycznie plansza i ustawienie elementów zostały dostosowane do różnej liczby uczestników. W praktyce rozgrywka dwuosobowa okazała się dla nas znacznie trudniejsza, niż partie rozgrywane w cztery osoby.

Przeciwnicy – bez względu na liczbę graczy – mają równie wysoki poziom siły. Przy czterech ninja jest dużo łatwiej tworzyć pary, ustawiać postacie w sąsiednich pomieszczeniach i szybko reagować na zagrożenia pojawiające się w różnych częściach statku. Dwóch bohaterów ma pod tym względem wyraźnie ograniczone możliwości.

Szczególnie trudny może być początek rozgrywki w duecie. Ninja nie posiadają jeszcze dodatkowych zdolności, dysponują niewielkim zasięgiem i stosunkowo niską siłą. Jeżeli karty wydarzeń ułożą się w wyjątkowo pechowy sposób, już po kilku turach może pojawić się wrażenie, że sytuacji nie da się opanować.

Paradoksalnie, gdy uda się przetrwać ten etap – zwiększyć siłę postaci i zdobyć pierwsze karty potencjału – poziom trudności zaczyna gwałtownie spadać. Drużyna się wzmacnia, a końcowe zwycięstwo staje się formalnością. Krzywa trudności nie zawsze jest więc idealnie wyważona.

Dwie osoby, ale cztery minifigurki

Najwięcej frajdy przyniosła nam rozgrywka dwuosobowa, w której każda osoba kontrolowała po dwóch ninja. To wariant, który zdecydowanie warto wypróbować, nawet jeśli nie został wskazany jako podstawowy sposób zabawy.

Na planszy pojawiają się wtedy wszystkie cztery postacie, więc można w pełni korzystać z mechaniki wzajemnej pomocy. Jednocześnie przy stole nadal siedzą tylko dwie osoby. Łatwiej wspólnie planować, nie trzeba długo czekać na własny ruch, a kierowanie dwoma bohaterami zapewnia większe poczucie wpływu na sytuację.

Taka rozgrywka pozwala również lepiej poznać różnice między ninja oraz swobodniej wykorzystywać zdobywane przez nich zdolności. Moim zdaniem właśnie ten wariant zapewnia najlepszą równowagę pomiędzy dynamiką, współpracą i poziomem trudności.

Sześć różnych przygód

Jednym z największych atutów gry są karty przygód. Tworzą sześć scenariuszy, które różnią się stopniem rozbudowania, poziomem trudności i dodatkowymi zadaniami. Pierwsze są prostsze i krótsze, kolejne wprowadzają bardziej złożone zasady oraz wymagające misje.

Wraz z nowymi przygodami na planszy pojawiają się specjalne żetony i cele. Nie zawsze wystarczy więc pokonywać kolejnych przeciwników, czasem trzeba skoncentrować się na wykonaniu dodatkowego zadania. Niektóre misje potrafią być naprawdę wymagające. W połączeniu z losową kolejnością kart wydarzeń sprawia to, że nawet po poznaniu podstawowych zasad sytuacja na planszy nie zawsze rozwija się zgodnie z planem.

Jak wzmocnić swojego ninja?

W trakcie gry ninja zdobywają karty potencjału. Zapewniają one dodatkową siłę, większą mobilność albo specjalne zdolności. Każdej karcie odpowiada też akcesorium, które można zbudować z klocków i dołączyć do minifigurki.

To ciekawy pomysł, ponieważ rozwój bohatera uwidacznia się nie tylko na karcie, ale też bezpośrednio na planszy. Muszę jednak przyznać, że podczas naszych rozgrywek rzadko dokładaliśmy kolejne elementy do postaci. Byliśmy zbyt skupieni na samej grze.

Nie traktuję tego jako poważnej wady. Wręcz przeciwnie – pokazuje to, jak dynamiczne są Przygody Perły Przeznaczenia. Z drugiej strony osoby oczekujące gry o konstruowaniu mogą poczuć niedosyt. Klocki tworzą klimat i pozwalają modyfikować wygląd minifigurek, ale nie mają bezpośredniego wpływu na mechanikę. Po zastąpieniu bohaterów zwykłymi pionkami podstawowe zasady nadal działałyby właściwie bez zmian.

Czy warto zagrać w Przygody Perły Przeznaczenia?

LEGO Ninjago: Przygody Perły Przeznaczenia to dynamiczna, całkiem przystępna, rodzinna i rzeczywiście kooperacyjna gra planszowa. Proste zasady pozwalają stosunkowo łatwo rozpocząć zabawę, ale nie oznaczają, że każda partia będzie banalna. Sześć przygód urozmaica podstawowy schemat, wprowadzając nowe misje i żetony.

Gra najlepiej sprawdzi się wśród dzieci znających świat Ninjago, ale znajomość serialu nie jest ani trochę niezbędna do zrozumienia rozgrywki. Polecam ją graczom powyżej 8 lat. 

Grę do recenzji przekazało:

FAQ – LEGO Ninjago: Przygody Perły Przeznaczenia

Na czym polega gra LEGO Ninjago: Przygody Perły Przeznaczenia?

To kooperacyjna gra planszowa, w której gracze wcielają się w Kaia, Nyę, Cole’a i Zane’a. Ninja wspólnie bronią Perły Przeznaczenia, pokonują złoczyńców, zbierają żetony mistrzostwa i realizują cele wynikające z sześciu różnych przygód.

Dla ilu graczy jest LEGO Ninjago: Przygody Perły Przeznaczenia?

Gra jest przeznaczona dla 2-4 graczy. Można także rozegrać ją we dwoje, prowadząc po dwie minifigurki. Taki wariant pozwala wykorzystać całą drużynę ninja i daje więcej możliwości współpracy.

Ile przygód znajduje się w grze LEGO Ninjago?

W pudełku znajduje się sześć oddzielnych przygód. Różnią się one długością, poziomem trudności, dodatkowymi żetonami, zasadami i zadaniami. Pierwsze scenariusze są prostsze, natomiast kolejne wymagają bardziej rozbudowanego planowania.

Czy Przygody Perły Przeznaczenia są grą kampanijną?

Nie. Każda przygoda stanowi osobny scenariusz, a zdobyte ulepszenia nie przechodzą do następnej rozgrywki. Scenariusze można powtarzać i rozgrywać niezależnie, wybierając różnych bohaterów.

Czy w grze trzeba budować z klocków LEGO?

Budowanie jest dodatkiem do właściwej rozgrywki. Zdobywane karty potencjału pozwalają dołączać do minifigurek nowe akcesoria, ale o zdolnościach bohatera decyduje karta. Gra działa więc także wtedy, gdy uczestnicy nie dobudowują wyposażenia podczas każdej partii.

Czy gra Przygody Perły Przeznaczenia jest trudna?

Poziom trudności zależy od przygody, liczby graczy i kolejności kart wydarzeń. Szczególnie wymagający może być początek rozgrywki dwuosobowej. Po zdobyciu ulepszeń drużyna szybko rośnie jednak w siłę, a końcówka partii bywa znacznie łatwiejsza.

Od jakiego wieku jest gra LEGO Ninjago?

Gra jest przeznaczona dla dzieci od 8. roku życia. Zasady są przystępne, ale rozgrywka wymaga wspólnego planowania, przewidywania ruchów przeciwników i ustalania, którzy bohaterowie powinni połączyć siły.

Czy trzeba znać serial LEGO Ninjago, żeby zagrać?

Nie. Znajomość serialu pozwala lepiej rozpoznać bohaterów, przeciwników i nawiązania, ale nie jest potrzebna do zrozumienia zasad. Gra może sprawdzić się również jako samodzielna, rodzinna planszówka kooperacyjna.

Czy warto kupić LEGO Ninjago: Przygody Perły Przeznaczenia?

To dobra propozycja dla rodzin, fanów Ninjago i dzieci lubiących dynamiczne gry kooperacyjne. Największymi zaletami są rzeczywista potrzeba współpracy oraz sześć zróżnicowanych przygód. Mniejszy entuzjazm mogą odczuć osoby oczekujące przede wszystkim swobodnego budowania z klocków albo rozbudowanej strategii dla dorosłych.

Artykuł LEGO Ninjago: Przygody Perły Przeznaczenia. Czy warto? pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.