Agnieszka Misiak, psycholożka dziecięca stawiająca czoła dziecięcym trudnościom, napisała książkę, która jest remedium na tego typu problemy – a przy okazji rozbawi Was do łez! Lucek i Dziki Nieśpiki z ilustracjami Niki Jaworowskiej-Duchlińskiej, to pozycja angażująca, szalenie wartościowa i bardzo potrzebna.

➜ Tytuł: Lucek i Dziki Nieśpiki
➜ Autorka: Agnieszka Misiak
➜ Ilustracje: Nika Jaworowska-Duchlińska
➜ Wydawnictwo: Druganoga
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Co robić, gdy dziecko ma problem z zasypianiem? Recenzja Lucek i Dziki Nieśpiki

Głównym bohaterem książki jest tytułowy Lucek, któremu towarzyszą (także tytułowe) trzy Dziki Nieśpiki. Dziki – jak to dziki – robią dużo hałasu, zamieszania i dezorganizują domową przestrzeń. W rzeczywistości można je uznać za odzwierciedlenie nastroju Lucka. Dziki bowiem rozkręcają się szczególnie, gdy przychodzi pora spania – i podobnie jak Lucek, wcale nie mają ochoty położyć się do łóżka.

Autorka Agnieszka Misiak ukazuje potrzebę wyciszenia się i zrozumienia potrzeb dziecka, a równocześnie przemawia do młodych odbiorców w sposób, który zachęci ich do oswajania własnych ,,dzików”. Zamiast używać skomplikowanego, specjalistycznego słownictwa czy odnosić się do trudnych rozmów o emocjach (za czym nie wszystkie dzieci przepadają) – tworzy postacie uroczych zwierzaków, o których każdy chętnie posłucha.

Co więcej, takimi zwierzęcymi postaciami obdarza nie tylko dzieci-bohaterów książki. Swojego Niedźwiedzia Cuksa ma także m.in. mama chłopców, posiadająca wielką słabość do podjadania słodyczy (utożsamiam się w 100%!).

Dlaczego dziecko nie może zasnąć mimo zmęczenia?

Brak zmęczenia ruchowego

W książce autorka kładzie nacisk na ważne aspekty, bezpośrednio związane z higieną zasypiania – wspomnę o kilku z nich. Lektura zachęca, żeby zastanowić się czy w ciągu dnia dziecko miało wystarczającą ilość okazji do spożytkowania aktywności. 

Pobudzenie oraz nadmiar bodźców

Czy po wielu wrażeniach (emocjach z przedszkola/szkoły, hałasie, ekranach/bajkach/grach), kiedy układ nerwowy działał na wysokich obrotach, przeszedł czas na wyciszenie. Dziecko – podobnie jak ukazane w książce Dziki, może być jednocześnie zmęczone oraz gotowe do harców.

Nieregularny rytm dnia a zegar biologiczny

Przesuwanie pory posiłków/snu czy późne drzemki mogą rozregulować wewnętrzny zegar. Trzeba dać sygnał organizmowi, że już jest pora na sen – w książce znajdziecie podpowiedzi jak to zrobić.

„Gonitwa myśli” – kiedy głowa wciąż nie śpi

Po zgaszeniu światła, wrażenia z całego dnia powracają ze zdwojoną siłą. Dziecko potrzebuje bezpiecznej przestrzeni oraz okoliczności, by oswoić ten stan oraz opanować myśli.

Jak rozmawiać z dzieckiem o śnie bez moralizowania? Dziki Nieśpiki jako metafora

Autorka w bardzo interesujący sposób włączyła w fabułą zwierzaki, które odciążają przesłanie i nieco odwracają dziecięcą uwagę od problemu. Bo przecież nie Lucek ma kłopot z usypianiem, ale jego Dziki są źródłem wszelkich problemów. Z książki można zaczerpnąć więc mnóstwo inspiracji, a przy okazji po prostu bardzo dobrze bawić się przy lekturze.

Wykorzystajcie Dziki Nieśpiki jako pretekst do rozmowy o Waszym usypianiu. A może wymyślicie własnych bohaterów, oddających osobowość i zamiłowania dziecka?

Część dla rodziców – co znajdziesz w poradnikowym rozdziale

Lucek i Dziki Nieśpiki można podzielić na dwie części: fabularną oraz poradnikową dla rodziców. W tym drugim, bardzo rozbudowanym rozdziale, przeczytacie m.in. o wspominanej już potrzebie regulacji, pobudzeniu czy sposobach wspierania dziecka w rozpoznawaniu stanu napięcia. Krok po kroku zyskacie narzędzia, dziękim którym Wasze dziecko z małego, buzującego emocjami szerszenia, będzie miało szansę stać się spokojnym i szczęśliwym maluchem.

Dla kogo jest ta książka (3-7 lat) i kiedy się sprawdzi

Najlepiej sprawdzi się w przypadku przedszkolaków oraz uczniów pierwszych klas szkoły podstawowej. Będzie odpowiednia do wspólnego czytania, oglądania kolorowych, wspaniale humorystycznych ilustracji Niki Jaworowskiej-Duchlińskiej (przedstawienie szaleństw i mimiki bohaterów w wykonaniu artystki to prawdziwe mistrzostwo!). Sprawdzi się oczywiście też wtedy, gdy wieczorne napięcie pojawia się regularnie i potrzebujecie dobrego argumentu na rozpoczęcie rozmowy.

Lucek i Dziki Nieśpiki to ciepła, mądra oraz zabawna opowieść, która pomaga zrozumieć, skąd biorą się „nieśpiki” – i jak je oswajać. Idealna do domowych rozmów przed snem, ale także do przedszkolnych i szkolnych bibliotek.

Książka dostępna jest na stronie wydawnictwa Druganoga.

FAQ, czyli pytania na które warto znać odpowiedzi

Dlaczego moje dziecko nie chce spać wieczorem?

Zwykle to połączenie braku aktywności ruchowej w ciągu dnia, przebodźcowania i nieregularnego rytmu dnia. Książka pomaga te pojęcia nazwać oraz o nich porozmawiać.

Co robić, gdy dziecko ma problem z zasypianiem?

Najpierw zrozumieć powód i używać wspólnego języka- metafora Dzikich Nieśpików świetnie się do tego nadaje.

Czy książka Lucek i Dziki Nieśpiki pomaga przy usypianiu?

Nie jest to typowa „instrukcja”, ale świetny fundament rozmowy. Uporządkowane pojęcia + humor często sprzyjają lekturze.

Od jakiego wieku polecasz tę książkę?

3–7 lat – najlepiej do wspólnego, rodzinnego czytania.

Czy nadaje się na prezent?

Tak. To przyjazny, rodzinny tytuł – jednocześnie humorystyczny oraz wspierający.

Artykuł Lucek i Dziki Nieśpiki – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Wiecie, co wyróżnia dobre opowiastki detektywistyczne? Wszystko idzie w nich jak po sznurku do rozwiązania! Mamy tam nie tylko logiczne zagadki, ale również jakąś wartość dodaną, np. inspirującą wiedzę o jeździe na rowerze, ciekawostki dotyczące kawii domowych czy… garść tematycznych sucharów!

Nowe historie Mieszka i jego rodziny

Mieszko Detektyw. Kto buchnął kask? Tom 2 to już kolejna część serii do samodzielnego czytania autorki Katarzyny Wasilkowskiej z ilustracjami Niki Jaworowskiej-Duchlińskiej. 

Poprzednią – Mieszko. Detektyw. Zagadka skradzionych kluczy miałam przyjemność obejmować swoim patronatem medialnym. Tytułowy Mieszko to bardzo ciekawy bohater, który ma 8 lat, słucha nietypowej jak na chłopca w tym wieku muzyki i potrafi uprawiać dedukcję z równą zapalczywością, co pomidory.

Niespodziewany udział kasku – coś dla fanów jazdy na rowerze

Tym razem odkrywamy kolejną jego pasję. Razem ze swoim przyjacielem Longiem zaplanowali dzień pełen przygód  na pumptracku, czyli swego rodzaju placu zabaw dla rowerów. 

Chłopcy są odpowiedzialnymi rowerzystami, więc mają nie tylko wszystkie sprawne światła, dobrze naoliwione łańcuchy i sprawdzone hamulce. Obydwoje wyposażeni są w kaski. Zupełnie nie spodziewają się, że jeden z nich odegra kluczową rolę w tej historii.

Bohaterowie, z którymi łatwo można się zaprzyjaźnić

W Mieszko Detektyw. Kto buchnął kask? Tom 2 będziemy mieć do czynienia z dwiema sprawami. Pierwszą można uznać za swego rodzaju rozgrzewkę. Druga wymaga nieco dłuższego główkowania, ale jestem pewna, że czytelnicy także będą mieli szansę nieco wyprzedzić Mieszka w dojściu do rozwiązania.

Książka dzięki dużemu fontowi oraz wielu ilustracjom świetnie sprawdzi się jako trening samodzielnego czytania. Jest w niej sporo humoru, wiedzy różnego rodzaju, ale przede wszystkim – ciekawych, charakterystycznych bohaterów, których nie sposób nie lubić.

Na końcu lektury tradycyjnie możecie liczyć na dodatkowe informacje, a nawet trochę żartów. Polecam Mieszko Detektyw. Kto buchnął kask? Tom 2 wszystkim powyżej 6 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/mieszko-detektyw-kto-buchnal-kask-tom-2-katarzyna-wasilkowska-skua0a79a11e6308fd06b7b.html

Artykuł Mieszko Detektyw. Kto buchnął kask? Tom 2 – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tęskniliście za kurzym towarzystwem? Ja bardzo! Augusta, Hildegarda, Żaneta i Belka wraz z ludzką kompanią państwa Ogórków oraz przyjaciółmi będą musiały stanąć przed kolejnymi wyzwaniami, które zsyła los wespół z Niewidzialnym Reżyserem.

Książki dla dzieci o kurach i z kurami

Piąta kura u wozu to czwarta już część fenomenalnej serii Kury od wydawnictwa Świetlik. Jej autorką jest niezawodna Justyna Bednarek, a wspaniałe ilustracje wizualizujące fabułę tworzy utalentowana Nika Jaworowska-Duchlińska.

Jeżeli jakimś cudem ominęły Wasz poprzednie tomy, możecie przyjrzeć im się bliżej na przykład tutaj:

• Kury z grubej rury,
• O kurza twarz!,
• Hip, hip, kura! (uhonorowana ostatnio nagrodą Żółtej Ciżemki za najlepszą książkę dla dzieci i młodzieży wydaną w 2023 roku).

Czwarta część to z jednej strony kontynuacja perypetii bohaterów, ale równie dobrze można rozpatrywać ją jako indywidualną historię i świetnie się przy niej bawić, bez obowiązku znajomości tych poprzednich (choć z dużą stratą zabawnych przygód!).

Historie inspirowane prawdziwymi zdarzeniami (prawdopodobnie)

Słowem wstępu, powracamy do domu państwa Ogórków, którzy oprócz trójki dzieci, mają także cztery kury. Cztery do czasu, bo z nieba (dosłownie!) spada im piąta kura, która różni się nie tylko miejscem pochodzenia, ale również kolorem. W przeciwieństwie do stałych lokatorek, nowa jest czarna.

O ile stan rodziny wynosi +1 kura, o tyle od początku historii pokazuje także -1 portfel. Tata Ogórek jest bardzo niepocieszony swoją zgubą, której brak utrudnia także organizację dzieciom wymarzonego Dnia Mamy. Smaczku fabule dodają także nowi bohaterowie czy anegdotyczne opowiastki (które, mam przeczucie, są mocno inspirowane życiem samej autorki – co zresztą widać nawet na ilustracjach).

Hodowla kur, a życie z kurami

Tym, co wyróżnia tę serię jest doskonały humor, ale też poruszanie różnych ważnych zagadnień. W Piąta kura u wozu sprawa wydaje się szczególnie istotna, bo autorka postanawia opowiedzieć nie tylko o kurach-bohaterkach, które mają w życiu jak pączki w maśle, ale także tych kurach, które miały ogólnie zdecydowanie mniej szczęścia.

W książce pojawia się temat kurzej hodowli, wyjaśnienia numerów oznaczających jajka, które kupuje się w sklepie, czy po prostu – zrobienia kurom jeszcze większego dobrego pijaru (o ile jest to możliwe, biorąc pod uwagę poprzednie części).

W Piąta kura u wozu jest więc miejsce nie tylko na śmiech, ale także pewną refleksję, uświadamianie najmłodszych czytelników, a nawet sentyment, kiedy w tekście pojawiają się fragmenty kultowych piosenek. Gdyby seria Kury była wielkanocnym koszyczkiem, to każde umieszczone w nim jajko, byłoby ze szczerego złota.

Polecam bardzo! Każdemu powyżej 5 roku życia.

Link do księgarni: https://www.taniaksiazka.pl/piata-kura-u-wozu-kury-tom-4-justyna-bednarek-p-2019235.html

Artykuł Piąta kura u wozu – przedpremierowa recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Ostatnio gruchnęła wieść, że otworzyło się nowe wydawnictwo z literaturą dziecięcą. Takie informacje zawsze bardzo mnie cieszą, bo oznacza to, nie mniej nie więcej, że będą kolejne książki do czytania! Biorąc pod uwagę fakt, że właśnie zbliżają się wakacje i czas urlopu – warto sprawdzić, co owe wydawnictwo ma do zaoferowania, by którąś z ich książek porwać ze sobą na letnie wojaże.

Nowe wydawnictwo z książkami dla dzieci

Wydawnictwo Magiczne, bo o nim mowa, na swojej abolutnie magicznej stronie (gdzie kursorem jest różdżka!) poinformowało, że jest młodszą siostrą znanego wszystkim wydawnictwa Muza. W ramach nowej oficyny będą wydawane książki tylko dla dzieci, w przedziałach wiekowych: 0-2, 3-5, 6-8 oraz 9+.

Na dobry początek sięgnęłam po jeden przewodnik (obowiązkowa lektura na wakacje), a także dwie serie – jedną dla maluszków, a drugą dla nieco starszych dzieci z detektywistycznym zacięciem. Zacznijmy od przewodnika.

Przerwa w Warszawie. Ilustrowany przewodnik dla dzieci

Aleksandra Przerwa-Karśnicka nie bez powodu nazwała swoją książkę Przerwą w Warszawie. Raz, że ona sama podpisuje się swoim nazwiskiem pod wyborem miejsc i tras godnych zobaczenia w stolicy. A dwa, że zachęca tym samym do zrobienia sobie krótkiego wypadu do Warszawy, żeby przetestować tamtejsze atrakcje.

Muszę przyznać, że choć sama mieszkałam wiele lat w stolicy, to nie wiedziałam o kilku bardzo ciekawych miejscach, które poleca autorka. Warto wspomnieć, że są to miejsca odpowiednie dla dzieci i ich rodzin.

Atrakcje wygodnie i praktycznie uszeregowane według warszawskich dzielnic wzbogacone zostały o dokładne adresy, ale także misje do zrealizowania w każdym z tych miejsc, czy pytania sprawdzające wiedzę i uważność po wizycie.

Dodatkowo, Przerwa w Warszawie. Ilustrowany przewodnik dla dzieci jest rzeczywiście fantastycznie ilustrowana przez Renatę Krawczyk, dzięki czemu książka zachęca do spakowania plecaka i wyruszenia tropem przygody! Polecam ją wszystkim powyżej 4 roku życia.

Link do strony z książką: https://wydawnictwomagiczne.pl/ksiazki/przerwa-w-warszawie/

Wanda Panda

Bliskościowa seria dla maluszków, której główną bohaterką jest dziewczynka o imieniu Wanda. Póki co, cykl składa się z dwóch pozycji:

• Wanda Panda. Na wsi,
• Wanda Panda. Magiczne słowo.

Od razu zwróciła moją uwagę pierwsza książka, bo pretekstem w niej do poznania gospodarskich zwierząt jest wizyta weterynarza na wsi. Autorka Sylwia Winnik wychodzi więc od potrzeby otaczania ochroną zwierzaków i zapewniania im bezpieczeństwa, żeby dalej w fabule opowiadać dzieciom, co zawdzięczamy krowom, koniom czy kurom.

Dodatkowo, zarówno w Wanda Panda. Na wsi, jak i Wanda Panda. Magiczne słowo zaproszono do współpracy psychologa dziecięcego Artura Gębka, żeby przygotowane treści odpowiadały rozwojowi maluchów oraz wspierały je w rozumieniu świata.

Druga z serii książek to opowieść zwłaszcza o emocjach. O tym, że czasami wpadamy w złość i musimy nauczyć się z nią radzić. Przede wszystkim jednak powinniśmy zwracać się do innych z szacunkiem oraz używać słów, zmiękczających nasze zachowanie oraz przypominających jak ważni są ludzie, z którymi przebywamy.

Wanda Panda, czyli seria o dziewczynce będącej wielką fanką pand z ilustracjami Natalii Berlik – doskonale sprawdzi się dla przedszkolaków.

Link do książek: https://wydawnictwomagiczne.pl/seria/wanda-panda/

Śledztwo od święta

Ta seria książek jest Wam już być może znana, bo jej dwie części ukazały się wcześniej w wydawnictwie Muza. Wraz z pojawieniem się jednak wydawnictwa Magicznego – płynnie znalazły się właśnie u nich, wraz z najnowszą, trzecią pozycją:

• Śledztwo od święta. Lepkie rączki,
• Śledztwo od święta. Fałszywy ekolog,
• Śledztwo od święta. Trefny Mikołaj.

W związku z tym, że do Świąt jeszcze daleko, sięgnęłam póki co do dwóch pierwszych książek. Ich autorem jest, wspomniany już w tym artykule, Artur Gębka, a ilustracje stworzyła niezawodna Nika Jaworowska-Duchlińska. 

Każda książka to pewna sprawa detektywistyczna, która dzięki poszlakom, ale przede wszystkim rozmowom z podejrzanymi może zostać rozwiązania przez dziewczynkę o imieniu Klara. Młoda detektywka po prostu za każdym razem znajduje się w odpowiednim miejscu i czasie.

W tomie o Lepkich rączkach uczestniczy z kuzynką w wielkim święcie lodów. Niestety wszystkie (a właściwie prawie wszystkie) miejsca sprzedaży napotkały duży problem. Dziewczynce udaje się metodą dedukcji dotrzeć do tego, kto postanowił zbojkotować konkurencję.

Część o Fałszywym ekologu to z kolei opowieść, która dotyczy przede wszystkim Klary oraz jej wujka. Mężczyzna miał bardzo mało szczęścia, kiedy z góry spadł na niego ,,deszcz” śmieci. Dziewczynka dostrzegła, kto stał za tym występkiem, jednak osoba ta była… w przebraniu krzaka.

Dzięki przenikliwości umysłu oraz logicznemu myśleniu mała Klara wielokrotnie bije dorosłych na głowę. Pytania pomocnicze po każdym rozdziale pomagają także czytelnikom dojść do kluczowych wniosków. Polecam serię Śledztwo od święta wszystkim odbiorcom powyżej 7 roku życia – do poznawania ciekawych świąt i przyjemności czytania (zdecydowanie nie od święta!).

Link do książek: https://wydawnictwomagiczne.pl/seria/sledztwo-od-swieta/

Artykuł Nowe wydawnictwo z literaturą dziecięcą – wydawnictwo Magiczne pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Między ziemią a niebem
➜ Autorka: Katarzyna Jackowska-Enemuo
➜ Ilustracje: Nika Jaworowska-Duchlińska
➜ Wydawnictwo: Albus
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Bez względu na porę dnia i roku, dobrze jest otulić się baśnią lub legendą. Jej mądrość działa oczyszczająco jak ogień, a fabuła dostarcza wrażeń z przygody, tak jak woda gasi pragnienie w upalny dzień.

Między ziemią a niebem

Kiedy jeszcze w historie wplecie się mitologię słowiańską, grecką, a nawet południowoamerykańską czy maoryską – i połączy z żywiołami oraz zjawiskami przyrodniczymi – otrzymać można opowieści niezwykłe, które przetrwają każdą próbę czasu.

Między ziemią a niebem to zbiór siedmiu baśni, komentarzy oraz piosenek z zapisem nutowym, które zostały wymyślone przez Katarzynę Jackowską-Enemuo. Autorkę z pewnością już znacie dzięki wybitnej Tkaczce chmur, która mnie samą oczarowała i do której wciąż lubię powracać.

Zbiór ponadczasowych baśni i legend

Kiedy zobaczyłam okładkę z ilustracją Niki Jaworowskiej-Duchlińskiej i przeczytałam tytuł, od razu poczułam, że będzie to historia mocno osadzona w duchowości. W ludzkich emocjach, pragnieniu, tęsknocie, ale też moralności i szukaniu własnej drogi.

W Między ziemią a niebem są wątki znane z klasycznych baśni czy mitów. Mamy mężczyznę oślepionego dobrami materialnymi i władzą; kobietę opętaną cierpieniem po stracie ukochanego czy dziewczynę, we włosach których mieszka wiatr.

Historie pełne ludowej mądrości

Są tu opowieści o żywiołach – wodzie, ogniu czy ziemi. Jest piękna baśń o płanetniku, który w każdej chmurze, nieważne czy deszczowej czy miękkiej jak baranek, dostrzegał wartość. Autorka zabiera czytelników do świata, gdzie dobro i ład triumfują, a zło i wszystko, co brzydkie oraz nieprzyjemne – przemijają.

Teksty są poetyckie, bogate w metafory oraz ludową mądrość. W przeciwieństwie do wielu klasycznych baśni, których z kilku powodów nie czytałabym dzieciom – te z Między ziemią a niebem reprezentują współczesne wartości, nie powielając szkodliwych stereotypów.

Ta książka pozwala się czytelnikowi zatrzymać, zamyślić i zachwycić. Dzięki ilustracjom przeplatającym teksty, można nie tylko poczuć, ale także zobaczyć kolory czy kształty historii, których one dotyczą. W Między ziemią a niebem obrazy są niczym muzyka, a muzyka niczym obrazy – można ją nucić i odtwarzać w wyobraźni, jak najpiękniejsze wspomnienia.

Jeżeli chcecie na chwilę oderwać się od świata – sięgnijcie po tę piękną książkę. Polecam ją wszystkim powyżej 10 roku życia. Będzie wspaniała na prezent, dla kogoś bliskiego lub samego siebie.

Link do strony wydawnictwa: https://albus.poznan.pl/sklep/1200_miedzy-ziemia-a-niebem

Artykuł Między ziemią a niebem – recenzja zbioru baśni i legend pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Mieszko Detektyw. Zagadka skradzionych kluczy
➜ Seria: Mieszko Detektyw
➜ Autorka: Katarzyna Wasilkowska
➜ Ilustracje: Nika Jaworowska-Duchlińska
➜ Wydawnictwo: Wilga
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Kiedy ma się w sobie ciągłą potrzebę rozwiązywania zagadek – wydaje się, że różne tajemnicze sprawy przyciąga do ciebie jakiś wielki, niewidzialny magnes. Tak właśnie jest w przypadku nowego bohatera literackiego, którego pokochają dzieci oraz ich rodzice.

Mój nowy patronat medialny

Mieszko Detektyw. Zagadka skradzionych kluczy to pierwszy tom zupełnie nowej serii książek, których autorką jest Katarzyna Wasilkowska. Za fantastyczne ilustracje odpowiada Nika Jaworowska-Duchlińska, znana m.in. z kurzego, humorystycznego cyklu czy obrazków do Aliaszki.

Mogę z dumą ogłosić, że mam swój niewielki wkład w tę wspaniałą nowość – z wielką przyjemnością objęłam Mieszko Detektyw. Zagadka skradzionych kluczy swoim bajkochłonkowym patronatem medialnym!

Poznajcie 8-letniego Mieszka

Mieszko nie ma łatwego dnia. Jego brzuch usilnie domaga się pożywienia, a w powietrzu właśnie zawisła nowa sprawa do rozwiązania. Okazało się, że jego mama została obrabowana – jej portfel oraz klucze zaginęły w sklepie.

Mieszko ma do wyboru, albo przeczekać tę burzę i jednocześnie zjeść obiad dopiero na kolację, albo… wziąć sprawy we własne ręce! Z pewnością nie zdziwi Was informacja, że zdecyduje się właśnie na tę drugą opcję.

Bohater, którego wszyscy potrzebowaliśmy

Co jednak jest takiego ciekawego w Mieszku, że każdy mały czytelnik uzna go godnego do zaprzyjaźnienia? Mieszko jest indywidualnością. Gdyby był trochę starszy i prowadził kanał na YouTubie lub miał konto na TikToku, pewnie obserwowałoby go mnóstwo osób!

To chłopiec, który lubi słuchać Szopena, jest bystry i nie boi się próbować nowych rzeczy. Na przykład w Mieszko Detektyw. Zagadka skradzionych kluczy wymyślił sobie, że chciałby zostać… hodowcą pomidorów!

Takie podejście do postaci w książkach dla dzieci przywraca mi wiarę w dobrą literaturę! Młodzi czytelnicy potrzebują bohaterów-rówieśników, którzy jednocześnie są obdarzeni jakąś iskrą i mają chęć eksplorowania świat, bez skupiania się wyłącznie na technologii – taki właśnie jest Mieszko.

Bonusowe treści na końcu książki

Sama książka, ze względu na duży, łatwy do czytania font, oraz mnóstwo świetnych ilustracji – doskonale nadaje się do odkrywania przez tych, którzy dopiero uczą się składać litery. Ta świetnie zapowiadająca się seria to propozycja dobrej zabawy i wspólnego (z Mieszkiem) dążenia do rozwiązywania zagadek.

Co więcej, na końcu Mieszko Detektyw. Zagadka skradzionych kluczy znajdziecie dodatkowe treści, rozszerzające nieco zakres pojęciowy dotyczący zagadek detektywistycznych, ale również… porady dla przyszłego uprawiacza pomidorów! Możecie myśleć, co chcecie, ale sama zamierzam przetestować je na balkonie.

Mieszko Detektyw. Zagadka skradzionych kluczy polecam wszystkim powyżej 6 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/mieszko-detektyw-zagadka-skradzionych-kluczy-katarzyna-wasilkowska-skuef601c4c640a6a91ea1a.html

Artykuł Mieszko Detektyw. Zagadka skradzionych kluczy – recenzja patronatu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Hurra – można byłoby zakrzyknąć wesoło, na wieść o trzecim tomie najzabawniejszej serii  ostatnich lat w polskiej literaturze dziecięcej. Choć same kury nie zmieniły się ani trochę, to zmieniły swój kurnik. Wcześniej wychodziły z wydawnictwa Słowne Młode, a teraz zrobiły płynny transfer do wydawnictwa Świetlik – gdzie wszystko na to wskazuje – zasiądą na grzędach na dłużej.

Autorka Justyna Bednarek oraz ilustratorka Nika Jaworowska-Duchlińska rzucają, nomen omen, kury na głęboką wodę! Zaraz po ,,O kurza twarz” oraz ,,Kury z grubej rury”, pojawia się część ,,Hip, hip, Kura!”, w której to pierzaste bohaterki najpierw zostają same pozostawione na gospodarstwie, a później muszą ratować wszystkich przed… Zacznijmy jednak od początku.

Bohaterowie nam się zestarzali

Augusta, Żaneta, Hildegarda i Belka to nie nietypowe koleżanki z początku XIX wieku z pruskiej szkoły dla dziewcząt, ale dumne kury rasy brahma, które zamieszkały u rodziny Ogórków. Ogórkowie, co trzeba dodać, to ludzka rodzina składająca się z mamy, taty oraz rodzeństwa w składzie: Ania, Wojtek, Pypeć (w dokumentach wpisany jako Karolinka).

I tutaj niektórzy czytelnicy mogą przeżyć spore zaskoczenie, bo nagle okazuje się, że jeszcze nie tak dawno zupełnie mali bohaterowie… postarzali się o cały rok! Ciekawa jestem bardzo, w jaki sposób autorka zamierza opisać ich osiemnastki, bo nie mam najmniejszych wątpliwości, że seria ta nie skończy się z kilkoma pierwszymi tomami (ze względu na ogromne zainteresowanie fanów oraz miłość czytelników do bohaterskich kur).

Ciocia Funia, krnąbrna Irenka i nowy przyjaciel Wojtka

Ciocia oraz Irenka to nowi bohaterowie ,,Hip, hip, Kura!”, którzy tłumnie pojawiają się już w pierwszych dwóch rozdziałach. Pojawiają się i robią ogromne zamieszanie! Począwszy od cioci Funi, która przejmuje opiekę nad najmłodszą z rodzeństwa; Irenką, która tę najmłodszą z rodzeństwa kusi do złych rzeczy; aż w końcu – do pana Mirosława, który sprzedaje cioci Funi niebezpieczną technologię (czyli telefon komórkowy), od której wszystko się zaczyna.

Niedługo później po wakacyjnym obozie do domu państwa Ogórków wracają starsze dzieci, ale i sami państwo Ogórek, którzy krótko odpoczywali tylko we dwoje w pięknych okolicznościach przyrody. To właśnie wtedy Wojtek przedstawia rodzicom nowego przyjaciela – bagniaka nadwodnego (tylko nie próbujcie go googlować!), który to niczym rasowy detektyw trafia na trop prawdziwego rzezimieszka. Wtedy także pojawia się wątek telefonu z czarnym serduszkiem.

Śmieszna (i mądra) seria książek dla dzieci

Czego należy spodziewać się po trzecim tomie ,,Kur”? Czy ta część jest najśmieszniejsza? Czy fabuła toczy się odpowiednim tempem do przodu?

Przede wszystkim ,,Hip, hip, Kura!” to opowieść o technologii. Nie demonizuje jednak telefonów i nie straszy nimi jak kiedyś babą Jagą (Jaga swoją drogą też się w tej książce pojawia). Autorka zaznacza, że telefon jest ,,z gruntu dobry”, ale używany do niewłaściwych celów lub w nieodpowiedni sposób, może sporo namieszać. To świetna lekcja, która pokazuje dzieciom, że ważny jest umiar i logiczne myślenie.

Okład z kur

W ,,Hip, hip, Kura!” na czytelników czeka mnóstwo nowych przygód, fantastycznych gagów, żartów słownych i zwrotów akcji. Niewidzialny Reżyser trzyma rękę na pulsie, a Belka zaskakuje wszystkich przenikliwością kurzego umysłu! 

Ja polecam wszystkim, żeby bezzwłocznie oddali się pod kuratelę kur i sięgnęli po ten, jak i po poprzednie tomy fantastycznej serii. Będzie idealna dla dzieci w wieku 5 lat.

Link do strony księgarni: https://www.taniaksiazka.pl/hip-hip-kura-kury-tom-3-justyna-bednarek-p-1880582.html

Artykuł Hip, hip, Kura! – recenzja przezabawnej książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tęskniliście za Cudnymi Manowcami oraz rodziną Ogórków? W kolejnej części książkowej serii Justyny Bednarek, która humorem, wrażliwością oraz pomysłowością podbiła gusta małych i dużych czytelników – kontynuujemy poznawanie przygód oryginalnego domostwa, zamieszkiwanego przez gromadę ludzi oraz… kur!

,,O kurza twarz” jest drugim tomem (zaraz po ,,Kury z grubej rury”), gdzie chłopiec rozmawia z drobiem, kury ratują gospodarza przed niechybną śmiercią na skutek utonięcia, a przypadkowa autostopowiczka-śpiewaczka okazuje się częścią większego planu Niewidzialnego Reżysera.

Wakacje w… kurorcie!

Książka ,,O kurza twarz” rozpoczyna się, biorąc pod uwagę okoliczności premiery, nieco sentymentalnie, bo od czasu letnich wakacji. Państwo Ogórek właśnie poszukują jakiegoś domu wczasowego, ale idzie to dość opornie – z tego względu, że mało który gospodarz jest otwarty na wizytowanie przez stado czterech kur.

Kto czytał już poprzednią część (co gorąco rekomenduję, przed sięgnięciem po kontynuację!) ten wie, że Augusta, Żaneta, Belka i Hildegarda to kurze siostry, które w Cudnych Manowcach traktowane są niemal po królewsku. To część rodziny (razem z kogutem Guciem – do pewnego momentu), mająca m.in. aktywny wpływ na wybór destynacji wakacyjnej.

Świąteczny finał

Pierwsza połowa książki (z haczykiem) ma więc miejsce w Kameralnym Kurorcie, gdzie rodzina zażywa wypoczynku i innych atrakcji. A już w kolejnych rozdziałach przenosimy się z powrotem do domu, gdzie możemy być świadkami:

• pójścia najmłodszej z córek Ogórków – Karoliny do przedszkola i związanych z tym perypetii, 
• zaawansowanej nad wyraz edukacji mądrego i oczytanego Wojtka, 
• organizacji garażowej wyprzedaży oraz wyprawiania miłych imienin mamie Ogórek,
• aż w końcu – finał, w sam środek Świąt, gdzie wszystko się kończy tak jak powinno i nawet ci, którzy wcześniej byli smutni, odzyskują nastrój.

O kurza twarz!

Muszę przyznać, że ,,Kury z grubej rury” ustawiły poprzeczkę oczekiwań bardzo wysoko i choć, moim zdaniem, kolejnej części ,,O kurza twarz” nie udało się jej przeskoczyć – czy to ze względu na mały chaos fabularny czy mniej uniwersalnych mądrości do prywatnego stosowania – tak wciąż jest to bardzo udana seria dla dzieci i dorosłych!

Książka zabiera czytelników do świata pełnego absurdów, ale przede wszystkim do domu, gdzie wszyscy darzą się szacunkiem i miłością. Bohaterowie dbają o siebie, potrafią ze sobą rozmawiać (z małym wyjątkiem gościnnych postaci) oraz znają się na sztuce kompromisu.

,,O kurza twarz” będzie świetną lekturą do poczytania w gronie rodzinnym, z kubkami kakao i pod kocykiem. Polecam odbiorcom już powyżej 4 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.slowne.pl/ksiazki/dla-dzieci/

Artykuł O kurza twarz – przedpremierowa recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

No cóż, jest mi bardzo przykro, ale muszę przyznać, że ,,Babcocha” ma poważną konkurencję w kategorii najlepszej książki Justyny Bednarek! Autorka kolejny raz zabiera nas do świata, którego wcale nie ma ochoty się opuszczać. Tym razem głównymi bohaterkami uczyniła stadko dumnych, białopiórych kur, które postanowiły wspaniałomyślnie dać się adoptować pewnej rodzinie Ogórków.

KURA JAKO PIERWSZOGRZĘDNY BOHATER LITERACKI

Muszę przyznać, że jako bywalczyni wsi w latach swojego dzieciństwa miałam dość ambiwalentny stosunek do drobiu. Z jednej strony kury w żadnej mierze nie były skore do nawiązywania relacji z człowiekiem, jeżeli nie miał on w rękach garści ziarna. Z drugiej – trudno było oderwać wzrok od ich oryginalnego chodu i pełnego pasji wydziobywania zboża spod piasku.

Nic więc dziwnego, że autorzy ze szczególną lubością upodobali sobie te postacie. ,,Kury z grubej rury” Justyny Bednarek są bez wątpienia przykładem najwyższej klasy ukazania ich wielkości. Augusta, Hildegarda, Belka oraz Żaneta reprezentują esencję (choć zdecydowanie nie w tym znaczeniu, jaki miała na myśli autorka w jednym z opowiadań) różnorodnych i wielobarwnych bohaterek, których nie sposób nie lubić.

RODZINA OGÓRKÓW, FASOLI I SZCZEKAJĄCEGO KOGUTA

Głównymi ludzkimi bohaterami jest mama, tata oraz troje rodzeństwa: Ania, Wojtek i Karolina. Dzieci mające 8, 6 i 4,5 lat, podobnie jak kury reprezentują zupełnie inne typy osobowości. Najczęściej w opowiadaniach pojawia się Wojtek, a to z powodu jego niezwykłej umiejętności… rozumienia kurzej mowy!

Jak się szybko okazuje Augusta, Hildegarda, Belka i Żaneta dostrzegają sprawy, które zupełnie umykają dorosłym. Mając Wojtka za mediatora, wpływają na dobrobyt rodziny Ogórków, pomagają mierzyć się z niechcianymi wywiadówkami, dają rozkwitnąć fasoli, są powodem sprowadzenia szczekającego koguta oraz ułatwiają zdobywanie przyjaciół.

DLACZEGO KUROM TRUDNO SIĘ OPRZEĆ?

W książce ,,Kury z grubej rury” podoba mi się tak wiele rzeczy, że gdybym chciała wypisać je wszystkie, musiałabym mieć tyle miejsca, co sama lektura. Z tego powodu wybrałam kilka najważniejszych punktów, które mam nadzieję, udowodnią Wam, że to pozycja absolutnie nietuzinkowa.

• W książce motorem napędowym wszystkich dziwnych zdarzeń jest ,,Niewidzialny Reżyser”. Bardzo mi się spodobało to określenie, bo niczego nie narzuca i jest uniwersalne dla rodzin wszystkich wyznań.
• W domu państwa Ogórek pozwala się dzieciom nie jeść obiadu, jeżeli nie mają na to ochoty. (Co innego, że 2/3 dzieci nie lubi tam także czekolady! Jak to możliwe? Przeczytajcie książkę, a się dowiecie! )
• Autorka delikatnie porusza kwestie polskiego szkolnictwa, w którym wielki nacisk kładziony jest na pismo, zamiast na inne, dużo ważniejsze sprawy.
• Kur nie traktuje się w książce jak drób, ale jak członków rodziny.
• ,,Kury z grubej rury” ubogacone zostały świetnymi ilustracjami Niki Jaworowskiej-Duchlińskiej (rozkładówki z jej rysunkami znajdziecie także m.in. w ,,Aliaszce”)! Książka ma również ciekawy, bardzo wygodny w czytaniu kształt.

Polecam ją wszystkim już powyżej 4 roku życia! Co ciekawe, mam pewne przeczucie, że może to nie być to ostatnia przygoda, w której udział biorą cztery kury oraz rodzina Ogórków (przynajmniej na to wskazuje zakończenie).

Link do strony Wydawnictwa: https://www.slowne.pl/ksiazki/dla-dzieci/

Jeżeli poszukujecie innych książek o kurach, to koniecznie zerknijcie do:

• mojego patronatu Brygada Brawurowych Kur,
• Kury, czyli krótka historia o wspólnocie,
• Czaple, kury i głuptaki, czyli o bogactwie ptasiego świata,
• Jasnopióra. Uratowana kura.

Artykuł Kury z grubej rury – przedpremierowa recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autorka: Magdalena Górska

Ilustracje: Nika Jaworowska-Duchlińska

Wydawnictwo: Sto Stron

Rok wydania: 2021

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Wiele dzieci ma swoje przytulanki, zabawki, lalki czy misie, z którymi się nie rozstają. Maluchy traktuję je jak swego rodzaju talizmany – one dodają im sił, trzymają na bezpieczny dystans potwory i oferują miękkie brzuszki czy włóczkowe włosy do przytulania w każdej chwili, która tylko tego wymaga.

,,Aliaszka” jest książką-debiutem aktorki Magdaleny Górskiej, która w siedmiu opowiadaniach na ważne tematy udowodniła, że ma lekkie pióro, ale i ogromną wrażliwość. Z kolei o oprawę wizualną zadbała Nika Jaworowska-Duchlińska, wzbogacając tekst malowanymi pędzlem obrazami. 

Kim jest Aliaszka? To nie jedna bohaterka, ale słowo-symbol. Aliaszka jest rodzajem lalki, który pojawia się wszędzie tam, gdzie tylko jest potrzebna.

W opowiadaniach poznajemy historie dzieci sprzed lat, z różnych krajów i w różnych sytuacjach rodzinnych. Dziewczyny oraz chłopcy stawiają czoła czasami mniejszym, a innym razem większym trudnościom losu, ale za każdym razem mają na wyciągnięcie ręki potrzebne wsparcie. 

Dlaczego wydaje się tak mało książek dla dzieci, w których poruszane są kwestie uchodźców, domów dziecka, brak czasu rodziców, przenoszenie ich własnych ambicji na dzieci czy wykorzystywania technologii do gnębienia rówieśników w szkole? 

Rodzice chcąc chronić własne dzieci, często udają, że zło nie istnieje. Kiedy jednak one idą do szkoły, zaczynają rozmawiać z rówieśnikami, oglądają telewizję i często same wyciągają wnioski, wtedy jest już za późno, żeby cały ten ładunek emocjonalny, który otrzymają, opakować w odpowiedni, wspierający komentarz rodziców czy opiekunów. 

,,Aliaszka” choć jest książką na ważne tematy, nie jest jednak lekturą trudną. Magdalena Górska nadała swoim opowiadaniom baśniowych kolorów. Historie pisane są z punktu widzenia dzieci, a ich przesłania niosą ze sobą przede wszystkim nadzieję oraz perspektywy na lepsze jutro. 

Dodatkowo książka powstawała we współpracy z dr Anną Szczepaniak – psycholog oraz psychoterapeutką dla dzieci, a na końcu lektury znajdują się pytania pomocnicze do tekstów. Można je przeczytać wspólnie z dziećmi, a następnie postarać się porozmawiać w gronie rodzinnym o historiach bohaterów, które spotkały Aliaszkę. 

Polecam tę wyjątkową książkę czytelnikom powyżej 7 roku życia.

,,Aliaszka” dostępna jest tylko na stronie Wydawnictwa Sto Stron oraz w wybranych księgarniach stacjonarnych.

LINK: https://wydawnictwostostron.pl/ksiazka/aliaszka/

Artykuł Aliaszka – recenzja premierowa! pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.