➜ Tytuł: Cats in Art. A Pop-up Book
➜ Autorka: Susan Herbert
➜ Ilustracje: Susan Herbert
➜ Wydawnictwo: Thames & Hudson Ltd, London
➜ Rok wydania: 2020
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Jak wielkiego trzeba mieć hopla na punkcie kotów, żeby przemalowywać wszystkie  klasyczne obrazy na takie z udziałem futrzastych bohaterów? Warto byłoby zapytać o to Susan Herbert, niestety nieżyjącą już artystkę, która zasłynęła niezwykłym talentem oraz pasją do obrazowania kocich przyjaciół.

Pani Hebert stworzyła m.in. takie serie jak:

• A Cats Gallery of Art (Kocia Galeria Sztuki),
• The Cast History of Western Art (Kocia Galeria Zachodniej Sztuki),
• Diary of a Victorian Cat (Pamiętnik Wiktoriańskiego Kota),
• Medieval Cats (Koty średniowiecza),
• Impressionist Cats (Koty impresjonistyczne),
• Pre-Raphaelite Cats (Przedrafaelickie koty),
• Shakespeare Cats (Szekspirowskie koty),
• Opera Cats (Koty operowe),
• i wiele, wiele więcej.

Klasyczne koty w trójwymiarze

W niezwykłej książce, którą odkryłam ostatnio – ,,Cats in Art. A Pop-up Book” znalazło się sześć dzieł, nawiązujących do największych klasyków malarstwa. Nie są to jednak zwykłe obrazy, ale za sprawą Coriny Fletcher, która dodała im wymiaru dzięki papierowym konstrukcjom – stworzono dokładny podział na plan pierwszy oraz tło.

W książce znalazły się kocie interpretacje najważniejszych dzieł sztuki malarzy:

• Jan van Eyck,
• Sandro Botticelli,
• Diego Velazquez,
• Jean-Honore Fragonard,
• John Everett Millais,
• Eduard Manet.

Malarstwo dla dzieci i nie tylko

Oprócz zatem obrazów, które w zabawny sposób nawiązują do najbardziej znaczących przykładów malarstwa, mamy także warstwę tekstową. Znajdziecie w niej opis tego, co dzieje się na ilustracjach. Jednak uwaga – oprócz tego, że książka jest po angielsku, opiera się często na staroangielskich słowach, które nieczęsto używane są współcześnie w codziennym języku. Do czytania może więc przydać się jakiś dobry słownik.

Nie zniechęcajcie się jednak – te opisy, podobnie jak same obrazy, mają w sobie wiele przewrotności, humoru i doskonale uzupełniają warstwę wizualną, pozwalając dostrzec w niej dodatkowe elementy!

Dla kogo jest to książka?

,,Cats in Art. A Pop-up Book” to naprawdę wspaniała rzecz, która pozwala zaprzyjaźnić się ze sztuką, oferując na nią nową perspektywę. Jest zabawą klasykami, mogącymi się kojarzyć – szczególnie młodszym odbiorcą, z nieco nudnymi, poważnymi bohaterami obrazów. Trójwymiar jest dodatkowym atutem, bo choć pozycja nie zawiera najbardziej znanych dzieł Susan Herbert – pozwala zachwycić się jej talentem i zmotywować do poszukiwania kolejnych książek-zbiorów z kotami.

Książkę dostarczył serwis Sofario.com

Artykuł Cats in Art. A Pop-up Book – recenzja książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Iwona Chmielewska

Ilustracje: Iwona Chmielewska

Wydawnictwo: Wolno

Rok wydania: 2018

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Niezwykła książka, którą wyciąga się z tekturowej kieszonki z okienkiem. Kolejne potwierdzenie niezwykłego talentu Iwony Chmielewskiej.

,,Kołysanka na cztery” to oryginalna pozycja, która ukazała się dzięki staraniom Wydawnictwa Wolno. To książka obrazkowa i artystyczna, której treść jest swego rodzaju poezją. 

Dziecko wraz ze swoim szczeniakiem przygotowują się do snu. Widzimy pokój, który wzbudza w czytelniku poczucie bezpieczeństwa – cztery widoczne w nim ściany to schronienie dla bohaterów tej opowiastki. 

Czteroliczbowa skala w zasadzie wyznacza tutaj rytm, tak jak piosenka lub kołysanka może być rozpisana na cztery takty. Tego typu zabieg działa nie tylko kojąco, ale i ciągłe odliczanie narratora: ,,raz, dwa, trzy, cztery”, jest swego rodzaju medytacją. 

To zaklęcie, które pozwala się odprężyć, wyciszyć i przygotować do snu. Sugestywne ilustracje, na których ziewa pies, dziecko – ziewa nawet mężczyzna w ramach obrazu i lalka. Sprawiają oni, że czytelnik także zaczyna ziewać i ma ochotę zasnąć.

,,Kołysanka na cztery” to złożona opowieść; podkreślają to nawet obrazki, które widzimy na jej stronach. W pokoju dziecka stoi makieta, która jest niczym innym jak tym pomieszczeniem, w którym dzieje się teraz akcja. Kiedy malec zagląda do książki – widzi książkę z tym dokładnie, co widzi czytelnik. Ta pozycja jest więc wielowymiarową matrioszką, w której można zanurzyć się tak głęboko jak człowiek czasami zanurza się w sen.

Dodatkowo, lekko wypłowiałe kolory i obecność przedmiotów, które dzieci dobrze znają sprawi, że poczują się rozluźnione. 

To nietypowa, ale z pewnością piękna książka na dobranoc.

Polecam ją wszystkim dzieciom już od 3 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwowolno.pl/ksiegarnia/kolysanka-na-cztery/

Artykuł Kołysanka na cztery – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Paco Livan

Ilustracje: Roger Olmos

Tłumaczenie: Beata Haniec

Wydawnictwo: Tako

Rok wydania: 2017 (2016 I wydanie)

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Rzadko kiedy trafiam na takie książki, które mogą w wielu czytelnikach budzić skrajne emocje. Zatem uprzedzam już na początku, że to lektura zdecydowanie nie dla wszystkich. Nie każdy rodzic z przyjemnością będzie czytał ją swoim dzieciom, a i nie każde dziecko będzie po nią sięgać z własnej woli.

Mimo to, ,,Co boli najbardziej na świecie” jest zdecydowanie książką, o której warto wiedzieć i którą warto poznać.

Autorem tej osobliwej pozycji jest Paco Livan, który w znacznej mierze opierał się o ludową bajkę z Wybrzeża Kości Słoniowej. Jednak tym, co najbardziej czyni ją charakterystyczną jest jej strona wizualna.

Roger Olmos jest hiszpańskim ilustratorem, który otrzymał wiele prestiżowych nagród. Jego obrazy w żaden sposób nie przypominają typowych ilustracji z książek dla dzieci, mimo że rysowani przez niego bohaterowie są zdecydowanie częścią jakiejś bajki.

W ,,Co boli najbardziej na świecie” spotyka się hiena i zając, idą razem na ryby i w trakcie wspólnego spędzania czasu pada tytułowe pytanie. Hiena ma kilka propozycji, jednak zając się z nią nie zgadza. Uważa, że tym, co może najbardziej zranić jest kłamstwo, na co hiena… wybucha głośnym śmiechem.

Wspólnie zakładają się, że zając udowodni swoją rację hienie. Wymyśla intrygę, która (w dość dużym uproszczeniu) nie jest zbyt wysublimowaną formą przekazu.

Zając robi kupę (choć to słowo ani razu nie pada w książce) tuż pod nosem króla i zrzuca odpowiedzialność na hienę. Podstęp jest tak dobrze zaplanowany, że nikt nie ma wątpliwości, kto jest sprawcą tego niecnego czynu.

Hiena upokorzona i zraniona przekonuje się, że kłamstwo może mieć znacznie większy wpływ na cudze życie, niż dotychczas przypuszczała.

Ta drastyczna lekcja okazuje się niezwykle skuteczna, ma jednak wyraźny przekaz – kłamstwo jest złe. Naturalnie w ostatecznym rozrachunku należałoby się zastanowić, czy taka metoda przekazywania wartości jest właściwa, jednak biorąc pod uwagę, że cała akcja toczy się w niezwykle brzydkim i zniekształconym świecie, całość jakby się dopełnia.

To picturebook, jednak zdecydowanie dla nieco starszych dzieci. Polecałabym go każdemu powyżej 6. roku życia.

Tę książkę albo się kocha, albo trzyma się od niej z daleka. Moje serce podbiła w zupełności.

Link do strony Tu się czyta: https://tusieczyta.pl/pl/kolekcja-oqo/225-co-boli-najbardziej-na-swiecie.html

Artykuł Co boli najbardziej na świecie – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.