Pamiętacie książkę pod tytułem ,,Rośnij”? Bardzo nas wszystkich zachwyciła ilustracjami Sary Boccaccini Meadows oraz różnorodnością wątków, zebranych pod kategorią roślin. Tym razem wydana została kolejna książka z tej serii, biorąc sobie na tapet obiekty dużo bardziej odległe.

Kosmos w książkach dla dzieci

,,Lśnij” to opowieść już innej autorki, Noelii Gonzales, która jest niczym innym jak tylko pięknym zbiorem informacji o obiektach niebieskich. Zresztą, jej drugi człon ,,Przewodnik po nocnym niebie”, doskonale oddaje zawartość – łącznie z kolejnymi, pięknymi obrazami artystki Sary.

Obserwowanie nieba w dzisiejszych czasach to niemal przywilej, na który niewiele osób może sobie pozwolić. Mieszkając w miastach, gdzie istnieje duże zanieczyszczenie światłem, zerkając w górę, niewiele się zobaczy. Na szczęście są ciągle wydawane książki, dzięki którym kosmos jest troszkę bliżej nas. To z nich właśnie można się dowiedzieć wielu inspirujących ciekawostek i… zachwycić się tym, co wydaje się prawie nierealne.

Księżyc, Słońce i Gwiazda Polarna

Kto jest głównym bohaterem w nocnym spektaklu na niebie? Oczywiście Księżyc i to od niego zaczyna się opowieść w ,,Lśnij”. Autorka nie ogranicza się wyłącznie do ukazania jego faz oraz omówienia kwestii naukowych. W książce znajdziecie także historie nawiązujące do legend o Księżycu czy nawet ciekawostki z dziedziny kinematografii.

Zaraz po odwiedzeniu naszego ziemskiego satelity, na czytelników ,,Lśnij” czeka przygoda na najważniejszym dla planety obiekcie, czyli Słońcu (bo choć Słońce kojarzy się z dniem, to przecież nie byłoby bez niego lśnienia Księżyca), żeby w rozdziale trzecim przejść do ulubionego punktu na niebie… podróżników, czyli Gwiazdy Polarnej!

Planety Układu Słonecznego

,,Lśnij” jest również inspirujących źródłem wiedzy na temat wybranych planet, np. Merkurego, Jowisza cz Wenus. Rozdziały na ich temat przeplatane są jednak z kosmicznymi zjawiskami, o których (niestety) zazwyczaj w literaturze dla dzieci mówi się nieco mniej –  a szkoda! 

Okazuje się bowiem, że gwiazdozbiory skrywają mnóstwo tajemnic. Wiedzieliście np. że gwiazdozbiór Oriona widać w zależności od tego, na której półkuli mieszkacie i jaka akurat jest pora roku? Albo, że widoczna na niebie gwiazda Alioth jest sto razy jaśniejsza od naszego Słońca?

Książka ,,Lśnij” to nie tylko wiedza o kosmosie w pigułce, ale przede wszystkim niezwykle piękna pozycja, która pozwala się poczuć niczym odkrywca nocnego nieba. Autorka zachęca do częstszego wychodzenia na zewnątrz i obserwowania gwiazd – jak to jednak robić, kiedy tak trudno oderwać się od tego typu książek?

Polecam ,,Lśnij” odbiorcom powyżej 5 roku życia.

Link do księgarni internetowej: https://www.taniaksiazka.pl/lsnij-noelia-gonzalez-p-1857123.html

Artykuł Lśnij – recenzja książki dla dzieci o kosmosie pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Co nam mówi niebo
➜ Autorka: Gertrude Kiel
➜ Ilustracje: Gunvor Rasmussen
➜ Tłumaczenie: Agata Lubowicka
➜ Wydawnictwo: ToTamto
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Nie żyjemy w czasach, w których wyrusza się na przygody, aby odkrywać nowe lądy, badać świat i szukać odpowiedzi na rozmaite zagadki. W dobie internetu możemy mieć błędne przekonanie, że wszystko zostało już wynalezione i sprawdzone. Że człowiek był wszędzie i nie pozostawił samemu sobie nawet skrawka dziewiczego lądu.

Książka fabularna z elementami popularnonaukowymi

Kiedy jednak opuszczamy miasta i w bezchmurną noc podnosimy głowy do góry, widzimy świat dokładnie takim, jakim widzieli go ludzie dziesiątki, setki, a nawet tysiące lat temu – inspirujący świat pełen tajemnic.

,,Co nam mówi niebo” to wybitna książka duńskiej autorki Gertrude Kiel, ilustrowana przez norweską artystkę Gunvor Rasmussen. Jest niezwykłym połączeniem opowieści fabularnej z całą masą fascynującej wiedzy dotyczącej kosmosu, nauki oraz ważnych postaci. Mam ogromną przyjemność objąć ją swoim bajkochłonkowym patronatem medialnym.

Najgorsze wakacje na świecie

Główny bohater, dziewięcioletni William musi spędzić tydzień wakacji u swojej ciotki o imieniu (również, tak jak ilustratorka) Gunvor. Chłopiec zna nieco charakter kobiety i nie nastraja go on pozytywnie na najbliższe dni. Wręcz przeciwnie, jest przekonany, że będzie to najgorszy tydzień jego życia.

I rzeczywiście, na początku ciotka jest oschła i nieprzystępna. William z niecierpliwością odlicza czas do powrotu mamy ze szkolenia. W międzyczasie okropnie się nudzi. Odczuwa też brak towarzystwa, bo ciotka jest wyjątkowo milcząca. Do pewnego jednak momentu…

Czym jest astronomia?

Okazuje się bowiem, że Gunvor – niczym za pomocą magicznego przycisku – uruchamia się i jest skora do rozmowy, jeżeli poruszony przez chłopca temat uzna za odpowiednio interesujący.

Zaczynają razem dyskutować na temat astronomii oraz patrzenia w gwiazdy. Ciotka ma wyjątkowy talent do pasjonującego opowiadania w taki sposób, że nawet skomplikowane zjawiska, przedstawiają się jako proste do zrozumienia kwestie. Co więcej, William jako ciekawe świata dziecko, ale przy tym i całkiem bystre, szybko staje się godnym rozmówcą dla swojej starszej już ciotki.

Fragmenty porządkujące wiedzę

,,Co nam mówi niebo” to książka, która pozwala na lepsze rozumienie kosmosu, poznawanie ważnych nazwisk oraz zależności, jakie funkcjonują na tym świecie. Pozycja została przeplatana obecnością ilustracyjnej myszy, która uprzedza czytelnika, czego może się on spodziewać po kolejnym fragmencie.

Ciekawym urozmaiceniem są także kartki (w domyśle przygotowane później przez Williama), dotyczące historycznych postaci. Takie krótkie biogramy poszerzające, ale i porządkujące wiedzę, pozwalają nie tylko utrwalić przeczytane chwilę temu wiadomości, ale i są miłym przerywnikiem wizualnym.

Książka dla małych odkrywców

Prawdą jest, że im bardziej zagłębiamy się w tajemnice wszechświata, tym większy mamy apetyt na kolejne ciekawostki. Okazuje się nie tylko, że potrzeba zdobywania wiedzy wzrasta z każdą kolejną stroną z książki, ale także odkrytych zostaje mnóstwo zjawisk, których znaczenia nikt jeszcze nie był w stanie rozszyfrować.

Myślę, że ,,Co nam mówi niebo” jest właśnie książką dla takich małych odkrywców. Rozbudza ona chęć wymyślania rozwiązań i samodzielnego szukania odpowiedzi. Zachęca do nauki, bycia ciekawym oraz… poszukiwania magicznych szaf, w których znajdują się przejścia do intrygujących światów.

Polecam ,,Co nam mówi niebo” jako lekturę obowiązkową w edukacji z zakresu fizyki i astronomii dzieciom już powyżej 8 roku życia. Pozycja za sprawą pięknego wydania – twardej oprawy, wstążki oraz papieru o podwyższonej gramaturze, będzie idealną propozycją prezentową.

Link do strony wydawnictwa: https://totamto.com.pl/ksiazki/co-nam-mowi-niebo/

Konkurs z książką

Uwaga, już wkrótce w moim newsletterze do zdobycia będzie egzemplarz tej książki! Przejdź na stronę główną bajkochlonka.pl i zapisz się na listę dobrze poinformowanych miłośników literatury dziecięcej.

Artykuł Co nam mówi niebo – recenzja patronatu medialnego pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Nie dajcie się zwieść uroczej okładce i równie słodkiemu tytułowi! Ta książka jest opowiastką o pożegnaniu, przemijaniu, ale także o miłości i pięknych wspomnieniach z tymi, za którymi tęsknimy.

Ważna misja Niedźwładka

,,Niedźwładek” to pozycja napisana przez Martę Guśniowską, znaną także z podobnej tematycznie ,,Smacznego, proszę wilka!”. Ilustrowana przez Ewę Poklewską-Koziełło, którą możecie kojarzyć m.in. z obrazków w: ,,Dziadek do Orzechów i Król Myszy”, ,,Mitologia. Przygody słowiańskich bogów” czy ,,Wiosna, lato, jesień, zima w moich rymach”.

,,Niedźwładek” jest opowiastką kierowaną do przedszkolaków i uczniów pierwszych klas szkoły podstawowej. Jej bohaterem jest tytułowy Niedźwładek, czyli pluszowy miś, którego chłopiec o imieniu Misio dostał od swojego dziadka Władka. Staruszek jednak umarł, a malca bardzo zasmuciła nieobecność ukochanego człowieka. Pluszak postanowił więc wziąć sprawy w swoje łapki i odnaleźć dziadka, a następnie sprowadzić go do domu.

Droga do nieba

Choć narracja w książce prowadzona jest z punktu widzenia Niedźwładka, można dyskutować czy jest on jej głównym bohaterem. W trakcie swojej podróży spotyka bowiem m.in. gołębia i bezdomnego psa Maśka. Szczególnie ten drugi pełni w historii rolę kluczową. Decyduje się on poświęcić dla dobra sprawy i wyrusza… do nieba. Niedźwładek nie może tego zrobić, bo jego istnienie mogłoby się skończyć co najwyżej na strychu.

Pies spotyka na miejscu swojego anioła stróża, który jest przejęty, że nie zdołał upilnować podopiecznego. Masiek jednak nie zamierza zabawić w niebie zbyt długo. Ma do wykonania ważne zadanie, a później musi szybko przekazać wieść z powrotem na ziemi. Czy jednak jego powrót będzie możliwy? I czy w niebie uda mu się spotkać dziadka Władka?

O śmierci z humorem

,,Niedźwładek” jest książką, która pomaga dzieciom pogodzić się ze stratą kogoś bliskiego. To pierwszy krok do rozpoczęcia żałoby i pokazania, że śmierć jest czymś nieuniknionym – to nieodłączna część istnienia na ziemi. Mimo to, ,,Niedźwładek” nie przytłacza smutnymi treściami. Wręcz przeciwnie, sporo w niej rozluźniającego fabułę humoru, zabawnych dialogów i mnóstwa serdeczności.

(…) Wiem, że trudno to zrozumieć, ale taka jest kolej rzeczy. Ludzie odchodzą i nie ma w tym nic złego. Trzeba ich kochać, póki są, a potem wspominać same dobre chwile. (…)

Marta Guśniowska, Niedźwładek, Rozdział VII, str. 36

Naprawdę bardzo niewiele brakuje tej książce do miana rewelacyjnej. Mnie podpadła jedynie fragmentem z karmieniem ptaków chlebem. Nie jest także uniwersalna – opiera się na chrześcijańskiej wizji nieba, choć ma kilka bardzo przyjemnych wyjątków, takich jak np. pieski czy koty, które także trafią wśród chmurki. 

Polecam ją czytelnikom już powyżej 4 roku życia. Dobrze, jeżeli ,,Niedźwładek” stanie się fundamentem do rozmowy na tematy o przemijaniu. Pomoże przygotować do odejścia kogoś bliskiego lub choć częściowo odpowiedzieć na tęsknotę za przyjacielem. Świetnie sprawdzi się także jako… spektakl teatralny!

Link do strony wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/niedzwladek-marta-gusniowska-skua44e43b2c3f03379e920.html

Artykuł Niedźwładek – recenzja książki o pożegnaniu bliskich pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autorka: Helene Druvert

Tekst: Juliette Einhorn

Tłumaczenie: Jowita Maksymowicz-Hamann

Wydawnictwo: Mamania

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Beztroskie obserwowanie puchatych obłoków na błękitnym niebie jest domeną dzieci. Takie radosne wpatrywanie się w górę (najlepiej leżąc na plecach, na miękkiej trawie), kojarzone jest z czasami, kiedy nie wie się jeszcze czym są obowiązki, podatki oraz gruntowne sprzątanie mieszkania…

Niebo kryje w sobie jednak znacznie więcej tajemnic, inspirujących opowieści oraz znaczeń, niż tylko to na pozór powierzchowne piękno, jakim nas codzienne obdarza. 

Wydawnictwo Mamania wydało ostatnio książkę, która jest małym dziełem sztuki, ale nie poprzestaje tylko na formie. ,,Niebo” to wielkoformatowa pozycja, w której można odnaleźć dużo popularnonaukowej wiedzy, ale także ciekawe rozwiązania wizualne, które zachwycą dzieci i dorosłych.

Autorką tej pozycji jest Helene Druvert, która słynie z wyjątkowych i oryginalnych książek. Wydawnictwo Mamania wydało także jej: ,,Narodziny. Początki życia człowieka na wyjątkowych ażurowych rycinach” oraz ,,Anatomia. Obraz ludzkiego ciała na wyjątkowych ażurowych rycinach”. Mnie przypomina się jeszcze jedna książka tego typu, co prawda fabularna, ale również bogata w niezwykłe, misternie wycinane elementy, czyli ,,Giselle” (kliknij w tytuł, żeby przenieść się do recenzji). 

Za tekst w książce ,,Niebo” odpowiada Juliette Einhorn. 

Swoją podróż po nieboskłonie rozpoczynamy od inspirujących legend i wierzeń, które były popularne w starożytności. Autorki pozwalają nam odczuć jak zmieniała się percepcja ludzi na to, co widzą ponad głowami, choć samo niebo przecież nie zmieniło się prawie w ogóle. 

Wspaniały zabieg z podzieleniem rozkładówki na sfery przez gradację dodatkowych stron, daje możliwość lepszego wyobrażenia sobie tego, na co niebo się składa. Na tym przykładzie, wielu z młodszych czytelników z pewnością dostrzeże i porówna je z… tortem – częściowo będzie mieć rację.

Kolejne rozkładówki to jeszcze więcej niespodzianek. Autorki sięgają także po tematy pokrewne, takie jak: wiatr, owady, zwierzęta czy maszyny latające. Wszystko co widać na tle nieba, jest jego nierozerwalną częścią. 

Rozkładane strony odsłaniają przed nami misternie przygotowane, kolorowe ilustracje. ,,Niebo” opowiada nam o rodzajach chmur, księżycu i gwiazdach. Robimy nawet jeszcze dłuższy krok w kosmos i możemy obserwować planety, żeby już po chwili wrócić na Ziemię i zastanawiać się nad jej przyszłością.

Ta książka inspiruje, zachwyca i nie pozwala się od siebie oderwać. Jest zachętą do dalszego zgłębiania tematów oraz przede wszystkim… do częstszego spoglądania w górę! 

Ze względu na drobne i delikatne elementy, polecam ją dzieciom powyżej 7 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://mamania.pl/product-pol-747-Niebo-Ruchome-elementy-dzieki-ktorym-odkryjesz-sklepienie-niebieskie.html?query_id=1

Artykuł Niebo. Ruchome elementy, dzięki którym odkryjesz sklepienie niebieskie – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Justyna Bednarek

Ilustracje: Paweł Pawlak

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Książki, które poruszają temat śmierci zazwyczaj mają w sobie coś nostalgicznego, łapią za gardło i wywołują w czytelniku smutek i wzruszenie. Czasami jednak zdarzają się wyjątki i o takim wyjątku chciałabym opowiedzieć dzisiaj.

,,Pan Stanisław odlatuje” to książka doskonałego duetu, czyli Justyny Bednarek i Pawła Pawlaka. W zasadzie można byłoby ,,brać ją w ciemno”, mając na uwadze poprzednie osiągnięcia tej autorki i tego ilustratora.

Justyna Bednarek jest znana chyba przede wszystkim z serii o ,,Niesamowitych przygodach dziesięciu skarpetek”, ale napisała także m.in. bardzo sympatyczną serię dla początkujących przedszkolaków, czyli ,,Dusia i Psinek – Świnek. Pierwszy dzień w przedszkolu” oraz ,,Dusia i Psinek – Świnek. Nikt się nie boi”.

Z kolei Paweł Pawlak to współautor na przykład ,,Małego atlasu motyli”, o którym także pisałam już na blogu.

,,Pan Stanisław odlatuje” to opowieść o tytułowym staruszku, który pewnego dnia wysłuchuje w radiu bardzo ciekawej audycji. Dowiaduje się o pewnym mężczyźnie, który przeleciał nad Afryką na krześle ogrodowym. Stanisław chce powtórzyć ten wyczyn, ale postanawia użyć do swoich celów materaca w kwiatki.

Ta książka składa się z bardzo wielu abstrakcyjnych elementów, a ilustracje jeszcze mocniej je potęgują. Nie należy doszukiwać się w niej logiki, ponieważ bazuje ona przede wszystkim na metaforach.

Historia wytwarza w czytelniku poczucie bezpieczeństwa. Namawia, żeby zachwycić się światem, zwracać uwagę na przyrodę i uczyć się nią cieszyć. Jest pełna fantazji, nie buduje barier, nie stawia ograniczeń. Pokazuje, że cała otaczająca nas rzeczywistość działa zgodnie z przeznaczeniem, a jej mechanizm jest zachwycający i godny podziwu.

Pan Stanisław decyduje się odejść, żeby móc ,,z góry” mieć oko na swojego wnuka. To właśnie jemu powierza swojego ukochanego psa. Wie, że z chłopcem będzie bezpieczny i szczęśliwy.

Mężczyzna jest spełniony i radosny. Cała opowieść pełna jest optymizmu i spokoju, a samą śmierć nietypowo opisuje się tutaj, jako piękne wydarzenie, bogate w nieznane na ziemi kolory i kształty.

Doskonałym uzupełnieniem całości są ilustracje, które wykonane zostały z niezwykłą precyzją. Widać na nich pociągnięcia pędza, czasami na pierwszy plan wyrywa się pozostawiona grubsza warstwa farby.

,,Pan Stanisław odlatuje” to co prawda książka o śmierci dziadka, ale skupiająca się na życiu. Wyróżnia się na tle pozostałych i może być z powodzeniem czytana już 4 – latkom.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/pan-stanislaw-odlatuje/2675/ksiazka.html#.XQkc_9MzZE4

Artykuł Pan Stanisław odlatuje – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Karolina Bąkowska

Ilustracje: Asia Gwis

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Rok wydania: 2019

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna 

Recenzja:

Książki o kosmosie inspirują i wyjaśniają wiele kwestii związanych z tym, jak funkcjonuje świat. Dzieci ciekawe otoczenia i zadające mnóstwo pytań chętnie sięgają po lektury, z których mogą się czegoś interesującego dowiedzieć – pod warunkiem, że wiedza z literatury jest podana w przystępnej formie.

,,Niesamowity Wszechświat” to jedna z piękniejszych i ciekawszych książek o kosmosie dla trochę starszych dzieci, jakie ostatnio miałam okazję czytać.

Autorka, Karolina Bąkowska w zajmujący i zarazem zrozumiały sposób przekazuje wiadomości, które nie zawsze należą do najłatwiejszych.

Książka składa się z 7 rozdziałów, które podzielone zostały na tematy związane z obserwacją, planetami, Układem Słonecznym, czasem, gwiazdami, Drogą Mleczną i ważnymi postaciami ze świata astronomii.

Z ,,Niesamowitego Wszechświata” może dowiedzieć się, jakie są różnice pomiędzy astronautą i astrologiem, dlaczego obserwacja słońca jest ciekawa, ale może być niebezpieczna, w jaki sposób za sprawą matematyki można odkryć planetę czy dlaczego niebo jest niebieskie.

Oprócz rzeczy podstawowych, które są niezbędne w przypadku zgłębiania kwestii kosmosu przez małych miłośników astronomii, pozycja oferuje znacznie więcej.

W książce znalazło miejsce bardzo dużo ciekawostek z ostatnich lat, jak np. informacja o samochodzie marki Tesla w kosmosie czy największy meteoryt odnaleziony nie tak dawno temu w Poznaniu.

Autorka zachęca także do obserwacji nieba, dzieląc je nawet według lata i zimy. Uwzględniając odpowiednie przygotowania i opisując to, czego można się spodziewać patrząc w górę.

Bardzo pomocne są także fantastyczne ilustracje Asi Gwis, które oddają istotę rzeczy i jednocześnie kształtują w czytelniku wrażenie, że książka ,,Niesamowity Wszechświat” jest niezwykle estetyczna i trudno się od niej oderwać.

Drobne elementy graficzne dodają nieco retro stylu całości.

Dzięki tej książce można dowiedzieć się bardzo dużo ciekawych kwestii, niezależnie od tego czy ma się 6 czy 60 lat. Podoba mi się, że nie skupia się ona wyłącznie na odległej terminologii czy abstrakcyjnych definicjach, ale także nawiązuje do naszych współczesnych czasów.

Autorka apeluje na przykład, żeby nie kupować gwiazd w internecie, bo nie ma możliwości nazwania jakiegoś obiektu kosmicznego swoim imieniem za pieniądze

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/niesamowity-wszechswiat/2643/ksiazka.html#.XLDKFuszZE4

Artykuł Niesamowity Wszechświat – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: Lis i Gwiazda (The Fox and the Star)

Autor: Coralie Bickford – Smith

Ilustracje: Coralie Bickford – Smith

Wydawnictwo: Particular Books (Penguin Random House UK)

Rok wydania: 2015

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Mało jest takich książek, których magia przenika do świata czytelnika z każdej strony. Mogę śmiało powiedzieć, że w tej książce się zakochałam. Jest nieoczywista, pełna metafor, pięknych słów i obrazów. Jest swego rodzaju dziełem sztuki. To książka z najwyższej półki.

,,The Fox and the Star” jest prezentem z mojego krótkiego wyjazdu do Londynu (zresztą na wspaniały spektakl ,,Matyldę” o którym opowiem Wam więcej już wkrótce). Przyciąga uwagę piękną okładką z granatowego płótna, a w środku zachwyca obrazami autorki oraz jednocześnie ilustratorki Coralie Bickford – Smith. Oprócz tego książka jest szyta, nie klejona. Strony nie mają standardowej numeracji, co rzeczywiście jest zbędne, bo pochłania się ją w całości, ,,na raz”.

Polecam Wam świetny wywiad z tą młodą i piekielnie zdolną artystką: https://www.creativelivesinprogress.com/article/coralie-bickford-smith-advice

Lis z reguły jest samotnikiem. Jak każdy potrzebuje jednak przyjaciela, który będzie w stanie pomóc mu zapomnieć o strachu i uczynić życie szczęśliwym. Ulubionym towarzyszem naszego książkowego bohatera jest Gwiazda. Przygląda mu się z nieboskłonu i oświetla drogę, kiedy ten poluje na chrząszcze lub przedziera przez splątane chaszcze.

Gwiazda jest wspaniałym przyjacielem, bo ten Lis, jak większość znanych nam, innych lisów prowadzi nocne życie. Nie jest jednak odważnym lwem i zdarza mu się być nieco strachliwym. Dzięki swojemu przyjacielowi przezwycięża nocne cienie.

Pewnego dnia jednak Gwiazda znika. Od tej pory ilustracje zmieniają swoją kolorystykę, stając się monochromatyczne. Całe szczęście Lisa pryska, a on kuli się w swojej norze i czeka na powrót przyjaciółki. Mijają dni i noce, a Gwiazda nie wraca. Chrząszcze myśląc, że Lis zapadł w wieczny sen, zbliżają się, aby posprzątać to, co z niego zostanie. Lisa jednak budzi zapach pysznych owadów i postanawia je zjeść. To poprawia mu humor. Podejmuje decyzję, że czas wyruszyć na poszukiwania.

Wędruje i wszystko oraz każdego, kogo napotyka po drodze pyta ,,Where did Star go?” (Gdzie poszła Gwiazda?). Zarówno jednak Gęstwina, Króliki czy Drzewa, zbyt wysokie by go usłyszeć, nie są w stanie mu pomóc.

Wkrótce znajduje nieznaną sobie wcześniej polanę i zasypia. Budzą go krople deszczu i czuje, że wkrótce wszystko się zmieni. Rzeczywiście, kiedy ulewa ustaje, spogląda w górę i nie może uwierzyć w to, co widzi.

Nad nim rozpościera się prawdziwa ławica gwiazd. Jego serce wypełnia się szczęściem, bo wie, że wśród nich jest jego droga przyjaciółka.

,,Beneath the blazing sky of stars, Fox made his way through the forest”

Pod płonącym niebem gwiazd, przedzierał się przez las.

To ostatnie zdanie, wieńczące przygodę Lisa. Czy odnalazł on swoją gwiazdę? Tego możemy się tylko domyślać i to cudowne, że można tę książkę interpretować na tak wiele sposób. Jak ja ją postrzegam?

Dla mnie ,,The Fox and the Star” jest historią powstania Gwiazdozbioru Liska*.

Małemu liskowi, który utracił przyjaciela, pęka serce. Zamiast rozpłynąć się w nicość, dołącza do Gwiazdy na niebie, by móc być z nią już na zawsze.

Ta poruszająca i piękna bajka jest utrzymana w konwencji snu, jednak wartości, które ze sobą niesie są do cna prawdziwe. Uczy wrażliwości i kładzie nacisk na to, co naprawdę jest istotne w życiu. Mały Lis nie przejmuje się, że nikt nie może lub nie chce mu pomóc. Jego poszukiwania nie kończą się wraz z pierwszym rozczarowaniem.

Życie bez przyjaciela to życie bez kolorów. Pełnię szczęścia możemy osiągnąć tylko dzieląc się nią z kimś.

Coralie Bickford – Smith jest mistrzynią nie tylko skromnych, ale trafiających w sedno tekstów. Słowa są integralną częścią ilustracji. Nie ma tutaj podziałów pomiędzy czcionką, a kreską. Jedno jakby istnieje dla drugiego.

,,The Fox and the Star” jest książką dla każdego, kto już choć trochę potrafi skupić się na fabule. Powinna być idealna dla dzieci od +4 lat, ale im starszy będzie słuchacz lub czytelnik, tym więcej będzie czerpał z historii o małym Lisku, dla którego największym sensem istnienia była właśnie przyjaźń.

*Gwiazdozbiór Liska w naszej szerokości geograficznej możemy obserwować od wiosny do jesieni. Wprowadził go w 1960 roku Jan Heweliusz i od tego czasu możemy go dostrzegać na niebie, gdzie składa się z 45 widocznych dla nas gwiazd.

Artykuł The Fox and the Star – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.