To książka dla dzieci, która właśnie z tej mniej oczywistej strony ukazuje świat przyrody. Przybliża najmłodszym naturę jako sieć zależności, w której przetrwanie bardzo często zależy od umiejętności współpracy.

➜ Tytuł: Razem nam lepiej. O współpracy wśród zwierząt
➜ Autorzy: Tecnoscienza
➜ Ilustracje: Francesco Faccia
➜ Wydawnictwo: Bookolika
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Książka dla dzieci o zwierzętach, współpracy i mądrości natury

Za tekst w Razem nam lepiej odpowiada Tecnoscienza – włoska grupa autorów i edukatorów specjalizujących się w popularyzacji nauki, technologii, matematyki i tematów związanych ze środowiskiem. Ilustracje przygotował z kolei Francesco Faccia, włoski ilustrator i twórca komiksowy.

Pomysł na tę lekturę opiera się na bardzo wdzięcznym założeniu: pokazać konkretne zachowania zwierząt, które można odbierać jednocześnie jako ciekawostkę przyrodniczą, jak i punkt wyjścia do rozmowy o relacjach. W książce pojawiają się liczne przykłady zwierząt, które dbają o siebie, m.in.: szympansy, delfiny, kruki, pszczoły, żołny, zebry i strusie czy surykatki. 

Dzięki nim dziecko widzi, że współpraca może być strategią, instynktem, codzienną praktyką i sposobem zwiększania szans na przeżycie. W przypadku zwierząt nie można mówić o moralności. Liczy się po prostu chęć przetrwania i ochrona własnego gatunku.

Sprawdźcie też moją ostatnią recenzję książki od Wydawnictwa Bookolika: Julian Tuwim. Wiersze dla dzieci

Jak zainspirować się tą współpracą?

Warto docenić, że Razem nam lepiej. O współpracy wśród zwierząt ma wyraźny potencjał wychowawczy, ale nie opiera się na prostym dydaktyzmie. Młody czytelnik może z tej książki wynieść wiedzę o zwierzętach, a dopiero potem, niemal naturalnie, przełożyć ją na własne doświadczenia.

W tym sensie książka dobrze wpisuje się w potrzeby współczesnej edukacji przyrodniczej. Uczy patrzeć na naturę jak na system połączeń, a to może być pierwszym krokiem do rozumienia ekologii, odpowiedzialności oraz subtelnej równowagi między organizmami.

To odpowiednia książka do wspólnego czytania w domu, ale także do biblioteki, świetlicy, przedszkola i klas 1–3 szkoły podstawowej. Może sprawdzić się jako fundament do rozmowy o przyrodzie, empatii, pracy zespołowej i tym, dlaczego działanie w grupie nie oznacza rezygnacji z indywidualności, ale często wpływa na większe poczucie bezpieczeństwa.

Dlaczego warto przeczytać Razem nam lepiej?

Razem nam lepiej. O współpracy wśród zwierząt to wartościowa książka dla dzieci zainteresowanych zwierzętami, ale też dla tych, które dopiero zaczynają odkrywać świat przyrody. Jej tematyka pokazuje, że pomaganie sobie nie jest wyłącznie ludzką cechą. W naturze współpraca wiązać się z bezpieczeństwem, zdobywaniem pożywienia, opieką i większą szansą na przetrwanie.

To książka, która łączy wiedzę przyrodniczą z rozmową o uniwersalnych relacjach. Działa więc na dwóch poziomach. Z jednej strony dziecko poznaje zwierzęta i ich zachowania, a z drugiej – zaczyna się zastanawiać nad istotą działania w grupie. Wszyscy jesteśmy od kogoś zależni. Często lepiej działać na korzyść społeczności, niż być zdanym tylko na siebie.

Sprawdzajcie dostępność książki Razem nam lepiej na stronie Wydawnictwa Bookolika. 

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

O czym jest książka Razem nam lepiej. O współpracy wśród zwierząt?

Razem nam lepiej. O współpracy wśród zwierząt to popularnonaukowa książka dla dzieci, która pokazuje, jak zwierzęta pomagają sobie i wykorzystują współpracę do przetrwania. To lektura o naturze, relacjach oraz sile wspólnego działania.

Dla kogo jest książka Razem nam lepiej?

Książka będzie odpowiednia dla dzieci zainteresowanych zwierzętami, przyrodą i ciekawostkami naukowymi. Najlepiej sprawdzi się u przedszkolaków oraz dzieci w wieku wczesnoszkolnym, szczególnie podczas wspólnego czytania z dorosłym.

Czy Razem nam lepiej to książka edukacyjna?

Tak, to książka edukacyjna dla dzieci, ale napisana w przystępny i atrakcyjny sposób. Łączy wiedzę o zwierzętach z tematem współpracy, pokazując, że pomaganie sobie w świecie przyrody często decyduje o bezpieczeństwie, pożywieniu czy przetrwaniu.

Czy książka Razem nam lepiej uczy dzieci współpracy?

Tak, ale nie robi tego w moralizatorski, bezpośredni sposób. Zamiast wygłaszać lekcję o tym, że „warto współpracować”, pokazuje konkretne zachowania zauważalne wśród zwierząt. 

Czy warto kupić książkę Razem nam lepiej?

Warto, jeśli szukacie książki dla dzieci, która łączy ciekawostki o zwierzętach z ważnym tematem społecznym. Razem nam lepiej pokazuje, że natura nie opiera się wyłącznie na rywalizacji, ale także na współpracy i wzajemnej pomocy.

Artykuł Razem nam lepiej – recenzja książki dla dzieci o współpracy pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Dobranocki. Na łące
➜ Seria: Dobranocki
➜ Autorka: Patrycja Murasicka
➜ Ilustracje: Katarzyna Zielińska
➜ Wydawnictwo: BIS
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Cztery pory roku i cztery małe wyprawy

Książka składa się z czterech bogato ilustrowanych opowiastek, z których każda rozgrywa się o innej porze roku. Najpierw narracja prowadzi nas na wiosenną łąkę, gdzie zajączek znajduje porzucone jajeczko i rozpoczyna własne mini-śledztwo. Spotyka tam kolejnych mieszkańców traw i zarośli, a przy okazji uczy się o nich czegoś nowego.

W następnej historii głównym bohaterem zostaje małe koźlątko, czyli dziecko sarny. Zaintrygowane tajemniczym cykaniem, za zgodą mamy wyrusza na poszukiwanie źródła dźwięku. Podobny charakter mają kolejne opowiastki o jeżyku i kreciku. Każde zwierzątko kieruje się ciekawością, ma swój niewielki cel i każde odkrywa, że łąka jest pełnym szczegółów, dźwięków, tropów oraz niespodzianek światem.

Pełna przytulności książka na dobranoc

Dobranocki. Na łące to pozycja, która ujmuje łagodną narracją. Zwierzęta są wobec siebie serdeczne i uprzejme. Nie ma tu nerwowego napięcia czy przesadnie dramatycznych zwrotów akcji. Wszystko toczy się naturalnie, a jednak nie jest monotonne. Dziecku ofiarowana zostaje historia, która potrafi przyciągnąć uwagę, ale nie wprowadza niepokoju czy nie wywołuje pobudzenia u małego czytelnika.

Te bajki otulają przytulnością. Akcja dzieje się bowiem albo między źdźbłami traw, w jamkach wyłożonych miękkimi piórkami, podziemnych, bezpiecznych korytarzach czy w trakcie deszczu – który pada, ale gdzieś w oddali, będąc tylko usypiającym tłem.

Edukacja przyrodnicza ukryta w czułej opowieści

Zaskakujące jest także to, jak sprawnie książka przemyca wiedzę o przyrodzie. Dzieci dowiadują się z niej, jakie odgłosy wydają zwierzęta, które ptaki odlatują na zimę do ciepłych krajów, kto może zgubić piórko albo jak wygląda codzienność małych mieszkańców łąki. W Dobranocki. Na łące wiedza pojawia się mimochodem – podczas rozmów oraz obserwacji samych bohaterów.

Ta książka ma więc podwójne zastosowanie. Dobrze sprawdzi się jako lektura wspomagająca rytuał wieczornego zasypiania, ale także jako pozycja zachęcają do bardziej świadomej obserwacji przyrody.

Ilustracje Katarzyny Zielińskiej

Osobna wzmianka należy się ilustracjom Katarzyny Zielińskiej. Z przyjemnością napawam się obrazkami w Dobranockach. Od dawna jest to jedna z moich ulubionych ilustratorek, ale nie da się nie zauważyć, że z każdą kolejną książką jej rozkładówki są coraz bardziej ciekawe i bogatsze w detale. Można odnieść wrażenie, że łąka w tej książce żyje: coś porusza się w trawie, ktoś przemyka pod liściem, coś chowa się w norce (i zauważyliście tę małą myszkę, która pojawia się w ilustracjach każdej z bajek?). Nie mogę się doczekać kolejnych książek tej ilustratorki.

Zapowiedź kolejnych części serii Dobranocki

Dobranocki. Na łące otwierają serię, która mnie zauroczyła. W zapowiedziach wydawnictwa pojawiają się już kolejne tytuły: Dobranocki. W lesie, Dobranocki. Nad rzeką i Dobranocki. W górach. Jeśli zachowają tę samą narrację i przyrodniczą uważność, ma szansę powstać cykl idealny dla dzieci, które lubią zasypiać w bezpiecznym otoczeniu zwierzęcych bohaterów. Jej autorka Patrycja Murasicka zawodowo zajmująca się ochroną środowiska, na pewno ma jeszcze na nią mnóstwo świetnych pomysłów.

To książka dla małych czytelników, którzy potrzebują wieczorem spokojnej, dobrze wyważonej lektury. Sprawdzi się w przypadku dzieci powyżej 3 lat. Sprawdzajcie dostępność Dobranocki. Na łące na stronie Wydawnictwa BIS.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

O czym jest książka Dobranocki. Na łące?

Dobranocki. Na łące Patrycji Murasickiej to zbiór czterech spokojnych opowieści dla dzieci, których akcja rozgrywa się na łące o różnych porach roku. Bohaterami są m.in. zajączek, małe koźlątko, jeż i kret, którzy podczas swoich małych wypraw poznają świat przyrody.

Czy Dobranocki. Na łące to dobra książka na dobranoc?

Tak, to bardzo dobra propozycja do wieczornego czytania. Książka ma spokojną narrację i pozbawiona jest nerwowego napięcia. Historie zaciekawią dziecko, ale nie pobudzą go przed snem.

Dla jakiego wieku jest książka Dobranocki. Na łące?

Książka najlepiej sprawdzi się u dzieci w wieku przedszkolnym – szczególnie tych, które lubią opowieści o zwierzętach, naturze i porach roku. Może być także czytana młodszym dzieciom jako element wieczornego rytuału zasypiania.

Czy książka Dobranocki. Na łące uczy dzieci przyrody?

Tak, ale robi to bardzo naturalnie. W opowieściach pojawiają się informacje o zwierzętach, ich zwyczajach, odgłosach, ptakach odlatujących na zimę czy mieszkańcach łąki. Wiedza przyrodnicza została subtelnie wpleciona w fabułę.

Czy Dobranocki. Na łące to część serii?

Tak, Dobranocki. Na łące otwierają serię kojących książek na dobranoc. W zapowiedziach pojawiają się także kolejne tytuły: Dobranocki. W lesie, Dobranocki. Nad rzeką oraz Dobranocki. W górach.

Dlaczego warto kupić książkę Dobranocki. Na łące?

Warto sięgnąć po nią, jeśli szukacie książki, która łączy spokojną narrację, piękne ilustracje i nienarzucającą się edukację przyrodniczą. To propozycja idealna na wyciszenie po intensywnym dniu, zwłaszcza dla dzieci wrażliwych na nadmiar bodźców.

Czy Dobranocki. Na łące nadają się do codziennego czytania przed snem?

Tak, ponieważ książka składa się z czterech osobnych historii. Można czytać je pojedynczo, wracać do ulubionych bohaterów lub traktować jako część stałego, wieczornego rytuału.

Artykuł Dobranocki. Na łące – recenzja książki na dobranoc, która uczy też o świecie przyrody pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Gdybym miała opisać tę książkę jednym tylko słowem, byłoby to słowo: cudowna. Autor w Maja i czas motyli przedstawia perspektywę bohaterki tak przekonująco, że nie mam wątpliwości, że czytam o kimś prawdziwym – kimś z krwi i kości. Chociaż nie istnieje żadne konkretne potwierdzenie, że to historia stworzona na kanwie autentycznych wydarzeń.

➜ Tytuł: Maja i czas motyli
➜ Autor: Radek Rak
➜ Ilustracje: Aleksandra Krzanowska
➜ Wydawnictwo: Powergraph
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

O czym jest Maja i czas motyli?

Nastolatka mieszka tydzień z mamą, a tydzień z tatą. Po rozstaniu rodziców jej świat się rozpada – znika poczucie bezpieczeństwa, a pojawia się niepewność i poczucie zagubienia. Tata wynajmuje pokój w starym ,,Domu pod Dębami”, mama z kolei układa sobie życie na nowo w mieszkaniu na zamkniętym osiedlu. Maja próbuje się odnaleźć pomiędzy nową rzeczywistością, wstydem i potrzebą zachowania choćby resztek normalności w całym tym chaosie.  

Fabuła nie zamyka jednak dziewczyny w jednowymiarowej tematyce rozwodu rodziców. Zamiast tego pokazuje dorastające dziecko, które w tym nieuporządkowanym świecie, na pozór znacznie bardzie skomplikowanym, odnajduje schronienie, zachwyt, ciekawość i spokój. W starym domu, na strychu, w ogrodzie, wśród małych żyjątek, które dla innych często pozostają niewidzialne – Maja znajduje swój własny azyl.

Natura, która niesie wytchnienie i spokój

Książka ma niecodzienną formę. Fabularne rozdziały przeplatają się z krótkimi, przyrodniczymi wstawkami. Natura bowiem jest tu bardzo znaczącym elementem – czymś, co pozwala znaleźć bohaterce wytchnienie i spokój. 

Tym, co w wybitny sposób łączy strefę fikcji oraz realizmu, są ilustracje. Aleksandra Krzanowska stworzyła subtelne rysunki, które za pomocą wygaszonej palety barw, monochromatyczności oraz plam kolorystycznych tworzą baśniowo-obyczajowy pejzaż. Niektóre obrazki bez pudła mogłyby ilustrować książki przyrodnicze, inne – bajki dla najmłodszych. W tym koncepcie jest jednak wyjątkowa spójność, która zachwyca całokształtem, poetyckością oraz symboliką.

W Mai i czasie motyli pojawia się więc motyw biologicznych ciekawostek splecionych z historią bohaterki. Radek Rak i Aleksandra Krzanowska budują opowieść o jedności człowieka z naturą, ale robią to w sposób naturalny. Przyroda nie jest tu pretekstem do nauki, ale czymś, co reguluje nastrój oraz przynosi ukojenie.

Bardzo porusza mnie też sposób, w jaki Maja daje do zrozumienia, że czuje się bezpiecznie ze swoimi tajemnicami. A tymi tajemnicami są właśnie żyjątka, którymi się otacza i które mieszkają razem z nią oraz innymi współlokatorami starego domu. Nieważne, czy są to zimujące na strychu nietoperze, czy ukrywające się za dnia rybiki – wszystkie te drobne istnienia współtworzą jej prywatny, zamknięty wszechświat. Świat, do którego nie każdy ma dostęp, ale który pozwala jej przetrwać trudne chwile.

Dziesięć miesięcy w świecie Mai

Bardzo spodobał mi się również sam układ książki. Rozdziały zostały w niej zebrane w większe działy oraz oznaczone konkretnymi miesiącami, w których toczy się akcja. Ten podział porządkuje narrację oraz wyraźnie ukazuje upływ czasu. Maja i czas motyli to przecież historia przemiany, a może nawet przeobrażenia – i to nie tylko motyli.

Bohaterka dojrzewa, zaczyna inaczej patrzeć na pewne rzeczy. Uczy się nie przejmować tym, na co nie ma wpływu oraz czerpać z tego, co naprawdę sprawia jej radość. Człowiek – podobnie jak świat wokół niego – nie trwa w jednym stanie na zawsze. Czasami coś musi się zakończyć, żeby można było powitać nowy początek. To bardzo ładne i uniwersalne przesłanie.

Błyskotliwy styl, humor oraz słowotwórstwo

Ogromnie cenię u Radka Raka to, że potrafi pisać o tak ważnych sprawach w lekki oraz przystępny sposób. Choć mamy do czynienia z książką – jakby nie było – o mierzeniu się z wewnętrznymi troskami, tekst pozostaje pełen ciepła, wrażliwości i otwartości na innych oraz świat. To nie jest literatura, która chce wyłącznie „zaopiekować trudny temat”, ale pozycja, w której będzie mogło się przejrzeć wielu czytelników.

Błyskotliwy styl, zabawny język, słowotwórstwo – wszystko to, co lubię.  Historia pełna jest uważności i ciekawości świata. Ta lekkość nie unieważnia jednak problemów bohaterki, ale sprawia, że opowieść staje się prawdziwsza. W dzieciństwie przecież właśnie tak to bywa: nawet w czasie największych perturbacji można jednocześnie cierpieć, śmiać się, zachwycać i obserwować rzeczywistość z nieustającą ciekawością.

Czy warto przeczytać Maję i czas motyli?

Byłoby bardzo szkoda, gdybyście nie znaleźli na nią czasu. Maja i czas motyli jest opowieścią o dziecięcych lękach, o zmianie, o wstydzie, o potrzebie schronienia, ale też o tym, że świat wciąż potrafi być pełen cudów – nawet wtedy, gdy w domu nie wszystko układa się tak, jak powinno.

Dla mnie to książka naprawdę piękna: ciepła, mądra, zabawna, chwilami wzruszająca, a przy tym bardzo dobrze napisana. Taka, która zostawia po sobie nie tylko cały wachlarz emocji, ale też rodzaj pewnego wyciszenia. Bardzo mocno ją polecam wszystkom powyżej 9. lat.

Sprawdzajcie dostępność książki na stronie Wydawnictwa Powergraph.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

O czym jest książka Maja i czas motyli?

Maja i czas motyli to opowieść o jedenastoletniej dziewczynce, która próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości po rozstaniu rodziców. To jednak nie tylko książka o rodzinnych zawirowaniach, ale również czuła historia o naturze, dziecięcej wrażliwości i szukaniu ukojenia w świecie natury.

Dla jakiego wieku jest książka Maja i czas motyli?

To bardzo dobra propozycja dla dzieci w wieku od około 9 lat, ale książkę z powodzeniem mogą czytać także starsi czytelnicy oraz dorośli, którzy szukają mądrej literatury dziecięcej, poruszającej ważne emocjonalnie tematy.

Czy Maja i czas motyli to książka o rozwodzie?

Tak, ale nie tylko. Rozstanie rodziców stanowi w niej ważne tło dla historii, jednak książka skupia się szerzej na dziecięcych emocjach, poczuciu bezpieczeństwa, zmianach oraz próbie oswojenia nowej codzienności.

Dlaczego natura jest tak ważna w książce Maja i czas motyli?

Natura pełni w tej opowieści wyjątkową rolę, ponieważ staje się dla Mai przestrzenią spokoju, schronienia i uważnej obserwacji. Przyrodnicze wstawki nie są tu dodatkiem, ale ważną częścią historii i sposobem opowiadania o emocjach bohaterki.

Czy Maja i czas motyli to książka przyrodnicza?

Nie w dosłownym sensie, choć zawiera elementy przyrodnicze. To przede wszystkim powieść obyczajowa dla dzieci, w której wiedza o naturze została wpleciona w fabułę oraz emocjonalną historię głównej bohaterki.

Co wyróżnia Maję i czas motyli na tle innych książek dla dzieci?

Książkę wyróżnia wiarygodnie pokazana dziecięca perspektywa, ciepły i błyskotliwy język, a także nietypowa forma, w której rozdziały fabularne przeplatają się z krótkimi fragmentami poświęconymi przyrodzie. To połączenie sprawia, że historia jest jednocześnie poruszająca, mądra i pełna subtelnego uroku.

Czy warto przeczytać Maję i czas motyli?

Tak, szczególnie jeśli szuka się wartościowej książki dla dzieci o emocjach, zmianach i relacji człowieka z naturą. To tytuł, który może poruszyć zarówno młodszych, jak i dorosłych czytelników.

Jaką tematykę porusza Maja i czas motyli?

Książka porusza temat rozstania rodziców, dziecięcego wstydu, samotności, potrzeby bezpieczeństwa, dorastania, obserwacji przyrody oraz odnajdywania ukojenia w świecie, który nie zawsze jest prosty i przewidywalny.

Artykuł Maja i czas motyli – recenzja. Cudowna opowieść o dziecięcych troskach i kojącej sile natury pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

To duży formatem, ilustrowany album popularnonaukowy, który prowadzi czytelników tropem wilczej społeczności: od wycia do Księżyca, przez polowanie i komunikację, aż po zasięg występowania wilków na świecie. To bardzo wartościowa pozycja dla młodych – ale nie tylko – miłośników dzikiej przyrody.

(w drugiej części artykułu znajdziecie Notę od Wydawcy – koniecznie ją przeczytajcie!)

➜ Tytuł: Wilki
➜ Autorka: Rena Ortega
➜ Ilustracje: Rena Ortega
➜ Tłumaczenie: Barbara Bardadyn
➜ Wydawnictwo: Libra
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

O czym opowiadają Wilki?

Punktem wyjścia jest proste pytanie: jak naprawdę żyją wilki i jaką rolę my, ludzie, pełnimy w ich codzienności? Na kolejnych rozkładówkach Ortega pokazuje:

• jak funkcjonuje wilcza rodzina (hierarchia w stadzie, opieka nad młodymi, znaczenie pracy zespołowej),
• jak wilki komunikują się za pomocą głosu, zapachu i mowy ciała,
• w jaki sposób polują oraz w jaki sposób adaptują się do miejsca, gdzie żyją,
• jakie gatunki i podgatunki wilków zamieszkują różne części świata,
• dlaczego wilki były przez wieki tak samo podziwiane, jak i demonizowane.

Wilki to książka, która stawia na konkretne, poparte wiedzą informacje. Młody czytelnik ma szansę poznać wilcze zwyczaje, sposoby komunikacji i przystosowania do środowiska. Przede wszystkim może jednak uświadomić sobie, że wilk pełni w przyrodzie niezwykle znaczącą funkcję, a my jako ludzie powinniśmy mieć tego świadomość oraz robić wszystko, żeby go chronić.

Ilustracje: akwarelowy atlas wilczego świata

Największą siłą Wilków są ilustracje. Rena Ortega jest znana z dużych, malarskich projektów przyrodniczych – wcześniej tworzyła m.in. książki o wielorybach, dinozaurach czy motylach, zawsze łącząc w nich wiedzę z bardzo bogatym, pełnym kolorów stylem.

Tutaj również otrzymujemy dużą różnorodność kadrów, scen oraz oczywiście wilczych bohaterów. Mamy szansę przyjrzeć się tropom zwierząt na śniegu, dostrzec cechy wyglądu, którymi się od siebie różnią czy zerknąć na mapę oraz miejsca występowania wilków.

Co dzieci naprawdę z tej książki wyniosą?

Wilki świetnie sprawdzą się jako książka:

• o ekologii i ochronie gatunkowej – pokazują, jak łatwo człowiek może zaburzyć równowagę w przyrodzie i dlaczego wilk pełni ważną rolę w ekosystemach,
• o zachowaniach zwierząt – młodzi czytelnicy poznają, czym różni się polowanie samotnika od polowania w grupie, jak wyglądają relacje między osobnikami w stadzie,
• o geografii – rozkładówki prowadzą po różnych kontynentach, a krótkie komentarze wyjaśniają, w jakich środowiskach wilki jeszcze potrafią przetrwać.

Dodatkowym atutem jest sposób podawania ciekawostek – na marginesach pojawiają się liczby (np. odległość, z której wilki mogą się słyszeć, czy informacja, że ich węch jest wielokrotnie silniejszy od ludzkiego), co wzmacnia popularnonaukowy charakter tej pozycji.

To książka, która – przy odpowiednim omówieniu z dorosłym – świetnie nada się na wstęp do poważniejszej rozmowy o wilkach w Polsce: o ich obecności w naszych lasach, o konflikcie między człowiekiem a drapieżnikiem, o emocjach, które te zwierzęta wciąż wywołują.

Dla kogo jest ta książka?

Książka Wilki sprawdzi się doskonale u dzieci w wieku około 5 do 10 lat – szczególnie u tych, które już teraz wykazują zainteresowanie przyrodą oraz dzikimi zwierzętami. Przypadnie do gustu także starszym uczniom, którym można ją zaprezentować jako atrakcyjny wizualnie wstęp do zajęć o drapieżnikach, ich zwyczajach i roli w ekosystemie. 

Ze względu na format, twardą oprawę i jakość ilustracji, Wilki można też polecić jako prezent dla dziecka „na dłużej” – to ten rodzaj książki, do której się wraca, szukając konkretnej ciekawostki czy inspiracji do szkolnego projektu. Sprawdzajcie jej dostępność na stronie wydawnictwa Libra.

Nota od Wydawcy

W związku z moją potrzebą wyjaśnienia kilku kwestii, które pojawiają się, lub celowo są pomijane w tej książce – poprosiłam wydawnictwa Libra, żeby przedstawiło swoje stanowisko. Jestem przekonana, że będzie to dla czytelników dodatkowa, bardzo pouczająca lektura, poszerzająca horyzonty oraz znajomość tematyki wilków.

Dlaczego nie „wataha”, tylko wilcza rodzina?

Świadomie i konsekwentnie unikamy w tej książce słowa wataha, zastępując je określeniami wilcza grupa lub grupa rodzinna. Ten wybór nie jest stylistycznym kaprysem, lecz decyzją opartą na aktualnej wiedzy naukowej, wrażliwości języka oraz odpowiedzialności, jaką ponosimy, mówiąc o przyrodzie do dzieci. Słownikowo wataha to pojęcie obciążone znaczeniowo: oznacza nie tylko łowieckie „stado wilków lub dzików”, ale także „niebezpieczną grupę ludzi” czy wręcz „uzbrojoną gromadę rabusiów”. Trudno w jego przypadku o neutralność – słowo to niesie ze sobą skojarzenia pejoratywne i agresywne, a my nie chcemy porównywać wilków ani do rzezimieszków, ani do zagrożenia dla otoczenia. Szczególnie dzisiaj, gdy propaganda myśliwska jest tak mocna i nawołuje do zmiany statusu ochrony wilka, używanie takich słów jak wataha, może wyrządzić krzywdę temu wspaniałemu, niezwykle potrzebnemu przyrodzie gatunkowi.

Współczesne badania terenowe z wykorzystaniem fotopułapek i zaawansowanych metod genetycznych – jednoznacznie pokazują, że dotychczasowy sposób opisywania struktury społecznej wilków był błędny. Wilki nie funkcjonują w hierarchicznych „watahach” rządzonych przez dominującą parę alfa, lecz żyją w rodzinnych grupach, bardzo podobnych do ludzkich rodzin. Podstawową jednostką społeczną jest rozmnażająca się para rodzicielska i jej potomstwo z kolejnych lat. To właśnie rodzice – jako założyciele grupy, najstarsi i najbardziej doświadczeni – kierują jej życiem. Nie ma tu bezwzględnej walki o przywództwo ani rywalizacji o rozmnażanie, które przez lata błędnie przypisywano wilkom.

Nową nomenklaturę stosuje dziś spora część polskich środowisk  naukowych, w tym badacze ze Stowarzyszenia dla Natury „Wilk” – dr hab. Sabina Pierużek-Nowak i dr hab. Robert Mysłajek, a także prof. Krzysztof Schmidt z Instytutu Biologii Ssaków PAN w Białowieży. Jak podkreśla dr hab. Pierużek-Nowak, określenia takie jak wataha czy stado nie oddają natury terytorialnej, opartej na pokrewieństwie wilczej grupy; trafnym terminem jest rodzina lub grupa rodzinna. Również pojęcie „pary alfa” zostało porzucone przez samych naukowców, w tym przez Davida Mecha, jednego z najwybitniejszych badaczy wilków, który po latach wycofał się z terminologii przez siebie wcześniej rozpropagowanej.

Podobna odpowiedzialność językowa rządziła decyzją o użyciu określenia barwa sierści zamiast umaszczenie. W zdaniu kierowanym do dziecka, bez możliwości rozwinięcia terminologii biologicznej, słowo barwa jest po prostu bardziej zrozumiałe i naturalne. Co więcej, zestawienie „umaszczenie sierści” byłoby pleonazmem – w samym pojęciu umaszczenia zawarta jest zarówno barwa, jak i sierść. Zresztą także Wielki słownik języka polskiego PAN, w podstawowych połączeniach wyrazowych, wskazuje właśnie barwę jako naturalne dopełnienie słowa sierść.

Po to są książki dla dzieci – zwłaszcza książki o przyrodzie – aby przekazywać wiedzę rzetelną, aktualną i wolną od krzywdzących skrótów myślowych. Nie po to, by młodzi czytelnicy, gdy dorosną i staną się świadomymi użytkownikami języka oraz wrażliwymi ludźmi kochającymi naturę, musieli się nieustannie poprawiać. Jeśli już dziś możemy mówić lepiej, precyzyjniej i uczciwiej – zróbmy to.  

Adriana Pyszkowska, wydawnictwo Libra PL

FAQ Wilki, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

O czym jest książka Wilki Reny Ortegi?

Wilki to ilustrowany album popularnonaukowy przedstawiający życie wilków: ich zachowania, strukturę rodzinną, sposoby komunikacji, strategie polowania oraz zasięg występowania. Książka podpowiada też, jaką rolę wilki odgrywają w ekosystemach i obala wiele mitów na ich temat.

Dla jakiego wieku jest książka Wilki?

Książka jest odpowiednia dla dzieci od około 5 roku życia, dla starszych uczniów jako materiał edukacyjny oraz dla dorosłych miłośników przyrody i ilustracji. Sprawdzi się zarówno w domu, jak i jako pomoc na lekcjach o ekologii.

Kto jest autorką Wilków?

Autorką książki jest hiszpańska ilustratorka i popularyzatorka nauki Rena Ortega, znana z dużych projektów przyrodniczych poświęconych m.in. wielorybom, dinozaurom czy owadom.

Czy Wilki nadają się na prezent?

Tak, dzięki dużemu formatowi, twardej oprawie i bogatym ilustracjom, książka doskonale sprawdzi się jako prezent dla dziecka, nastolatka lub dorosłego miłośnika przyrody.

Czy warto kupić Wilki?

Zdecydowanie tak. To wartościowy album edukacyjny, który łączy rzetelne informacje z bardzo efektowną oprawą graficzną. 

Artykuł Wilki Reny Ortegi – recenzja popularnonaukowej książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Nakładem wydawnictwa Noir sur Blanc ukazały się już Cudowne kuracje doktora Popotama oraz Królik, królewna i marmolada – książki, które pokazały, że dziecięca literatura może zawierać elementy przyrodniczej bezkompromisowości, jeżeli są one właściwie uzasadnione oraz przeplatane czułością. Nie ma co bowiem mydlić dzieciom oczu, że świat pozbawiony jest brutalności i bezwzględności. Kura i kaczor, w przekładzie Marii Raczkiewicz-Śledziewskiej, domyka tę trylogię w sposób wyjątkowo sugestywny.

➜ Tytuł: Kura i kaczor
➜ Autorka: Léopold Chauveau
➜ Ilustracje: Léopold Chauveau
➜ Tłumaczenie: Maria Raczkiewicz-Śledziewska
➜ Wydawnictwo: Noir sur Blanc
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Kura i kaczor – klasyka o prawdziwym świecie

Fabułę poprzedza zakulisowa informacja o powstaniu bajki autora, jak i kilka słów wstępu od Grzegorza Kasdepke (tak jak w częściach poprzednich). Stara, chuda wieśniaczka wyrusza na targ z koszem, w którym niesie kurę i kaczora przeznaczonych na sprzedaż. W koszyku jest także cuchnący ser – detal wprowadzający czytelnika w ton historii oraz jej absurdalny wymiar. Kiedy staruszka zasypia pod drzewem, tytułowy drób korzysta z okazji i ucieka.

Wbrew pozorom, nie jest to jednak urocza historia o odzyskanej wolności. Ucieczka szybko zamienia się w ciąg coraz dziwniejszych oraz pełnych ryzykownych decyzji wątków: umknięcie rzeką, złapanie się na haczyk oraz wyspa, która oferuje tylko iluzoryczne schronienie. Chauveau za pomocą nagłych zwrotów akcji oraz bezustannego balansowania na granicy komizmu i grozy, pokazuje jaki naprawdę jest świat. Dzięki jednak jego błyskotliwemu sposobowi opowiadania i charyzmatycznym bohaterom bajka nie przytłacza, a lekko prowadzi czytelnika do nieuchronnego finału.

Bajka, która jest odzwierciedleniem bezwzględnej natury

To, co wyróżnia Kurę i kaczora na tle wielu współczesnych książek dla dzieci, to bezkompromisowy ton. Bajki pisane obecnie często celowo unikają niektórych tematów, uznając je za nieodpowiednie lub kontrowersyjne. W przypadku Chauveau okrucieństwo nie oznacza jednak epatowania przemocą. To raczej uczciwe nazwanie tego, że:

• zwierzęta w dużej mierze są dla człowieka tylko towarem (niestety);
• los bywa bezlitosny, a często nasze położenie może zdecydować o pomyślności lub pechu;
• bohaterowie podejmują samodzielne decyzje, które także mają swoje realne konsekwencje.

Chauveau wyposażył kurę jak i kaczora w ludzkie cechy – ale choć prowadzą one między sobą rozmowy, są także niezwykle związane z tym, jakimi konkretnie są zwierzętami. Dzięki temu dzieci mają szansę doświadczyć świata w jego prawdziwej postaci – bez idealizowania, moralizowania czy udawania, że niektóre zwierzaki mogą być najlepszymi przyjaciółmi, podczas kiedy w naturze postrzegają się wyłącznie jako pożywienie. 

Książka, która oswaja lęki

Czy Kura i kaczor jest więc lekturą odzierającą z ideałów? Z pewnością istnieje w niej pewien element pesymizmu i realizmu połączonego z humorem – gorzkim dowcipem, absurdalnymi sytuacjami oraz dialogami. Taka lektura będzie niebywale wartościowa. To właśnie dzięki takim książkom (jak i za sprawą klasycznych, starych baśni) można nauczyć się oswoić lęk oraz nadać trudnym doświadczeniom symboliczny wymiar.

Dla kogo jest Kura i kaczor?

Kura i kaczor to jedna z tych książek, które wymykają się prostym definicjom. Bogata w symbolikę oraz filozoficzny kontekst, może stać się fundamentem do rozmów na ważne tematy. Z tego powodu sprawdzi się zarówno dla dzieci od około 6. lat jako lektura do wspólnego czytania i dyskutowania, ale również pozycja odpowiednia, żeby sięgnąć po nią np. w szkole czy nawet już w dojrzałym, dorosłym życiu. 

Jeśli dopiero zaczynacie przygodę z literaturą Leopolda Chauveau, Kura i kaczor będzie wymagającym, ale niezwykle satysfakcjonującym początkiem Waszej przyjaźni. Książkę znajdziecie na stronie wydawnictwa Noir sur Blanc.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

1. O czym jest książka Kura i kaczor?

Kura i kaczor to groteskowa baśń o tytułowym drobiu, który ucieka z koszyka kobiety wiozącej go na targ. Ucieczka szybko zamienia się w pełną niebezpieczeństw podróż: pogoń właścicielki, spotkanie z bocianicą i kolejne próby ocalenia własnej skóry. To historia o wolności, przypadkowości losu oraz konsekwencjach podejmowanych decyzji.

2. Dla jakiego wieku przeznaczona jest Kura i kaczor?

Wydanie Noir sur Blanc jest rekomendowane mniej więcej od 6. roku życia, ale to raczej dolna granica. Młodsze dzieci skorzystają z lektury razem z dorosłym, starsze (9–12 lat) dostrzegą więcej niuansów groteski i pytań filozoficznych, które autor ukrył pod warstwą humoru.

3. Kim jest autor książki Kura i kaczor?

Autorem jest Leopold Chauveau – francuski lekarz, rzeźbiarz i pisarz tworzący na początku XX wieku. Pisał historie dla własnych synów, łącząc czarny humor, okrucieństwo natury i czułość wobec dziecięcej wrażliwości. Jego proza dla dzieci jest dziś odkrywana na nowo jako ważny głos w historii literatury dziecięcej.

4. Jak Kura i kaczor ma się do wcześniejszych książek Chauveau wydanych po polsku?

Kura i kaczor bardzo wyraźnie nawiązuje do tonu znanego z Cudownych kuracji doktora Popotama oraz Królik, królewna i marmolada. Podobnie jak tam, pojawia się tu czarny humor, absurd i okrutna strona baśni, ale konstrukcja fabuły jest jeszcze bardziej skondensowana, a relacje między komizmem i grozą – podkreślone. Dla czytelników znających wcześniejsze tytuły to naturalne domknięcie „tryptyku” Chauveau.

5. Czy Kura i kaczor jest odpowiednia dla wrażliwych dzieci?

Książka nie unika tematyki okrucieństwa: bohaterowie są traktowani jak towar, grozi im śmierć, a świat bywa bezlitosny. Groza równoważona jest jednak groteską oraz humorem, a lektura z dorosłym pozwala oswoić trudniejsze sceny. Dla bardzo wrażliwych czytelników warto najpierw samemu sprawdzić książkę i zdecydować, czy to dobry moment na taki rodzaj opowieści.

Artykuł Kura i kaczor – recenzja groteskowej baśni Leopolda Chauveau dla dzieci 7+ pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuły: Najbardziej kapitalni ludzie w historii, Najbardziej kapitalne zjawiska na Ziemi
➜ Seria: Najbardziej kapitalne
➜ Autor: Andy Seed
➜ Ilustracje: Sam Caldwell
➜ Tłumaczenie: Aleksandra Socha
➜ Wydawnictwo: All Kids Publishing
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Kapitalna seria książek popularnonaukowych dla dzieci

Dwa tomy z tekstem Andy’ego Seeda: Najbardziej kapitalni ludzie w historii oraz Najbardziej kapitalne zjawiska na Ziemi – łączą spójną, angażującą formę z wyrazistymi ilustracjami Sama Caldwella. To propozycja dla czytelników od około 8. roku życia: wyraźnie podzielona między kategorie i powielające się sekcje. Czytelna oraz łatwa do pracy z tekstem w domu, ale też na przykład w klasie. Książki zwracają uwagę pięknymi wydaniami – duży format, uszlachetnienia folią na okładkach oraz płócienne grzbiety niemal krzyczą, że mogą być świetnym pomysłem na prezent.

Najbardziej kapitalni ludzie w historii

Których ludzi określilibyście mianem ,,kapitalnych”? W dziejach świata zapisało się kilka wyróżniających się jednostek, którzy zmieniali myślenie, wynaleźli ważne urządzenia czy tworzyli piękne, inspirujące rzeczy. W książce Najbardziej kapitalni ludzie w historii będziecie mieli okazję się z nimi skonfrontować. 

Lektura przytacza masę intrygujących faktów, ale też zachęca do główkowania. Sprawdźcie czy rozpoznacie wizerunki słynnych osób w quizie, zobaczcie zestawienia najbardziej kapitalnych prezentów, które składano władcom czy przywódcom, albo obstawcie top pięć wynalazków wszech czasów!

Książka ma nowoczesną formę, zaprasza do poznawania jej bohaterów, a dzięki m.in. ,,kapitalnym pojedynkom” zachęca do myślenia i samodzielnego wyciągania wniosków. Na końcu znajduje się oś czasu umiejscawiająca postaci w kolejności chronologicznej, a także słowniczek. Jestem pewna, że nawet dorośli dowiedzą się z niej mnóstwa ciekawych rzeczy!

Najbardziej kapitalne zjawiska na Ziemi

Zostawmy jednak na chwilę ludzi i skupmy się na tym, co natura ma najlepsze. Podobnie jak w Najbardziej kapitalnych ludziach w historii, tak również w kolejnej książce z serii, autor podzielił zagadnienia na kilka większych kategorii. W Najbardziej kapitalne zjawiska na Ziemi przyglądamy się zjawiskom wyniosłym i pięknym, mokrym oraz dzikim, głębokim i groźnym, rozległym oraz różnorodnym. W skrócie – wchodzimy na najwyższe góry świata oraz lodowiec, moczymy nogi w Bajkale czy badamy Tęczowe Góry oraz Groblę Olbrzyma.

W tej książce możecie także liczyć na sporo bardzo interesujących zestawień (dotyczących klifów i wysp) rekordów, bitw (wulkanów lub rzek) czy quizów. Na końcu umieszczono mapę ze wszystkimi punktami omówionymi w lekturze. Z kolei słowniczek wyjaśni czytelnikom trudniejsze pojęcia.

Najbardziej kapitalne zjawiska na Ziemi zachęcają do eksplorowania świata (dzięki literaturze lub na własnych nogach!), zdobywania wiedzy oraz angażowania się w czytane treści.

Dlaczego warto kupić dziecku książkę popularnonaukową na prezent?

• Rozwija ciekawość świata – podsuwa tematy do samodzielnych pytań i dalszych lektur.
• Wzmacnia myślenie krytyczne – uczy selekcji informacji i korzystania z wiarygodnych źródeł.
• Buduje kompetencje szkolne – łączy elementy STEM i humanistyki, poszerza słownictwo.
• Ułatwia wspólne czytanie – krótkie moduły oraz czytelne ilustracje sprzyjają rozmowom oraz dzieleniu się wiedzom.
• Przydatna do projektów – idealna baza do referatów, fiszek, map myśli i krótkich prezentacji.
• Prezent z wartością na lata – łączy radość odkrywania z realnym wsparciem edukacyjnym.

Gdzie kupić

Książki znajdziecie w księgarniach internetowych oraz stacjonarnych. Wypatrujcie także nowości na stronie wydawnictwa All Kids Publishing.

FAQ, czyli pytania na które warto znać odpowiedzi

Od jakiego wieku są Najbardziej kapitalni ludzie w historii i Najbardziej kapitalne zjawiska na Ziemi?

Rekomendacja: 8+. Skondensowane rozdziały i czytelne ilustracje sprzyjają samodzielnej lekturze.

Czy to dobra książka popularnonaukowa na prezent dla dziecka?

Tak – twarda oprawa, duży format i atrakcyjne ilustracje sprawiają, że to trwały i praktyczny prezent edukacyjny.

Kto jest autorem i ilustratorem?

Autorem obu tomów jest Andy Seed, a ilustracje przygotował Sam Caldwell.

Kto wydał polskie edycje?

Wydawcą jest All Kids Publishing.

Czy to pozycje dobre dla opornych w czytaniu?

Tak – krótkie bloki tekstu i angażująca treść zachęcają do regularnego sięgania po książkę.

Artykuł Najbardziej kapitalni ludzie… i zjawiska – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Echo Dwa
➜ Scenariusz: Tomasz Samojlik
➜ Rysunki: Tomasz Samojlik
➜ Wydawnictwo: Kultura Gniewu (Krótkie Gatki)
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

O czym jest Echo Dwa (bez spoilerów)

Kolejna cześć to historia o rodzeństwie w opałach oraz dzielnej, parkowej grupie, która próbuje walczyć z… trzema szajkami łobuzów na raz! Fabuła drugiego tomu przygód białego nietoperza nocka Niko oraz jego siostry Zoi, odchodzi nieco od głównego i zarazem najbardziej tajemniczego motywu serii. 

Tytułowy Echo, czyli osławiony bohater, który zniknął w – nie do końca – wyjaśnionych okolicznościach, wciąż się nie pokazał. Niektóre postaci postanawiają wykorzystać tę zagadkę, żeby pomóc odbić Niko z rąk nieprzyjaciół. Tak się bowiem złożyło, że krnąbrny maluch został schwytany przez szczury. Z ich łap odbiły go sroki, które z kolei nie miały większych szans z kotami. Po tej emocjonującej ,,przerzucance” narażona została na niebezpieczeństwo cała społeczność hibernujących nietoperzy. Jak rozwinie się ta historia?

Jak ten komiks wypada na tle Echo Jeden

Tam, gdzie w pierwszym tomie rozstawiane były pionki, tak w drugim ktoś z rozmachem zrzuca je z planszy. Akcji wciąż towarzyszy humor, międzygatunkowe sojusze oraz mnóstwo czarnych charakterów. Akcent przesuwa się jednak z zagadki tożsamości tytułowego Echa na konsekwencje działań bohaterów oraz cenę brawury. Jeśli Echo Jeden zostawił Cię z masą pytań – Echo Dwa część z nich świadomie przemilczy, podkręcając jeszcze bardziej oczekiwania wobec finału. 

Dla kogo jest ta książka

Autor robi to, co potrafi najlepiej – w doskonale płynny sposób łączy akcję z wiedzą przyrodniczą i podpowiada młodym czytelnikom, jak działa miejski ekosystem (adaptacje, łańcuchy zależności, strategie przetrwania). Komiks sprawdzi się w przypadku dzieci powyżej 8 lat – samodzielni czytelnicy docenią jego tempo i dynamikę kadrów. Uwaga dla odbiorców wysoko wrażliwych: w tle pojawia się scena konsumpcji drugoplanowych postaci nietoperzy przez kota – to realistyczny element łańcucha pokarmowego, ale warto go omówić, zanim książka trafi do odpowiednich rąk.

Edukacyjny bonus – co zrobić, gdy nietoperz wleci nam do mieszkania

Na końcu znajdziecie mini-kompendium wiedzy: budowę nietoperza, dlaczego jest on w stanie wisieć głową w dół, jakie jest jego menu oraz co należy zrobić, gdy skrzydlaty gość wpadnie nam bez zapowiedzi do mieszkania. To świetny fundament do rozmowy o tym, jak reagować mądrze oraz bez paniki. Choć jest więc to fabularna opowieść o fikcyjnych bohaterach – naprawdę sporo można się z niej dowiedzieć.

W oczekiwaniu na trzeci tom

Podobnie jak w Echo Jeden, gdzie autor pozostawił nas z masą pytań – tak również w tej części niewiele się wyjaśniło. Z pewnością nie można jednak w Echo Dwa narzekać na brak akcji. Liczne sceny pościgów, walk czy ucieczek sprawiają, że lektura mija za jednym mrugnięciem oka. Trzeba więc uzbroić się w cierpliwość i wypatrywać kolejnego tomu, który – mam nadzieję – zaskoczy nas jakimś spektakularnym zwrotem akcji. Macie jakieś pomysły, co by to mogło być? Ja mam co najmniej dwa

Komiks Echo Dwa dostępny jest na stronie wydawnictwa Kultura Gniewu.

FAQ, czyli pytania na które warto znać odpowiedzi

Czy trzeba znać Echo Jeden, żeby czytać Echo Dwa?

Tak, tom pierwszy porządkuje relacje, wprowadza bohaterów oraz ich motywacje i jest punktem rozkwitu konfliktów. 

Od jakiego wieku polecam?

8+ dla samodzielnych czytelników, którzy poszukują w książkach akcji oraz ciekawostek przyrodniczych.

Kto wydaje serię i kiedy wyszedł drugi tom ?

Kultura Gniewu / Krótkie Gatki; tom 2 pojawił się z końca sierpnia 2025 roku. 

Artykuł Echo Dwa – recenzja komiksu Tomasza Samojlika dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Jak to działa? Drzewo
➜ Seria: Jak to działa?
➜ Autor: Isabel Otter
➜ Ilustracje: David Semple
➜ Tłumaczenie: Kaja Makowska
➜ Wydawnictwo: Wilga
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Edukacja przyrodnicza jest ważną częścią uczenia się o świecie małego człowieka. Znajomość pór roku oraz wiążących się z nimi sygnałów, umiejętność uważnego obserwowania roślin czy sama możliwość ich rozpoznawania – pozwala dzieciom poczuć się pewniej w otaczającej je rzeczywistości.

Seria Jak to działa? – wydawnictwa Wilga

Właśnie z tego powodu dobrze jak najwcześniej pokazywać maluchom rozmaite zjawiska, ale także tłumaczyć sposób ich funkcjonowania. W roli wartościowych i ciekawych materiałów wspomagających tę edukację, świetnie sprawdzi się seria Jak to działa? od wydawnictwa Wilga.

Ostatnio ukazała się Jak to działa? Drzewo autorki Isabel Otter z ilustracjami Davida Semple. Pełna kolorów, z detalami, ale bez wrażenia ,,przeładowania” – zaprasza do odkrywania różnych odsłon tytułowego bohatera.

Książka dla dzieci z wycięciami

Oprócz kwestii merytorycznych czy też estetycznych obrazków, serię Jak to działa? wyróżnia również sposób wydania. Każda z książek cyklu ma wycięcia, które składają się na trójwymiarowy obrazek, przeobrażający się na oczach młodego odbiorcy.

Jak to działa? Drzewo dzięki okienkom – z drzewa wiosennego staję się następnie letnim, jesiennym, zimowym – aż w końcu można oglądać go w pełnej krasie, w nocnej scenerii.

Nauka pór roku. Jak zmienia się drzewo

Ilustracje i wycięcia uzupełniane są przez prosty tekst. Pojedyncze zdania, podpisy czy też wtrącenia ,,Czy wiesz, że…” w narracji bohaterki-myszki oferują kilka rodzajów sposobów przekazywania wiedzy.

Taka różnorodność, ale i dostosowanie poziomu trudności do wieku dziecka sprawiają, że maluch z przyjemnością sięga po Jak to działa? Drzewo, słuchając rodzica, ale też samodzielnie wskazując zwierzęta czy sprawdzając paluszkami wycięcia.

Jeżeli poszukujecie pierwszej książki, która pomoże objaśnić młodemu odkrywcy z czym związane są pory roku, a także dlaczego drzewa się zmieniają – Jak to działa? Drzewo będzie bardzo dobrym wyborem. Dzięki twardym, kartonowym stronom sprawdzi się już w przypadku dzieci powyżej 1 roku życia.

Książka na stronie wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/jak-to-dziala-drzewo-isabel-otter-skud6f8fa0b58f43c1f38ee.html

Artykuł Jak to działa? Drzewo – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Kiliana song
➜ Scenariusz: Benjamin Flao
➜ Rysunki: Benjamin Flao
➜ Tłumaczenie: Paweł Łapiński
➜ Wydawnictwo: Mandioca
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Okładka tego komiksu nie zrobiła na mnie wrażenia. Nie pomaga tej książce także zagadkowy tytuł. Wydaje się zbyt enigmatyczny, by wyciągnąć po niego rękę i czytać. 

Wystarczą jednak pierwsze kadry oraz rozkładówki, żeby przekonać się, z jak wybitnym dziełem ma się do czynienia. Przejmującym, aktualnym w wymowie oraz autentycznym – choć jednocześnie wypełnionym wątkami dawnych wierzeń.

Największe atrakcje Kenii – Lamu

Autorem Kiliana song jest Benjamin Flao, o którym prawdopodobnie jeszcze nie słyszeliście, bo na polskim rynku komiksu pojawia się dopiero właśnie z tą premierą wydawnictwa Mandioca.

Jak wpiszecie w dowolną przeglądarkę hasło ,,Lamu Kenia” – zobaczycie kadry z komiksu. Artysta nie tylko doskonale je odwzorował, ale również oddał ducha tamtego miejsca.

Właśnie tam toczy się akcja, na wschodzie kontynentu. ,,Niezwykłe kamienne miasto, największe atrakcje Kenii” – wyświetlają się artykuły na górze strony. Kiliana song nie jest jednak opowieścią o turystycznym wypoczynku, chociaż znajdziecie w tym komiksie również turystów.

Świat kontrastów – komiksowa historia o jedenastolatku

To historia jedenastoletniego Naima, który unikając szkoły jak ognia, odnajduje swoje przeznaczenie, doświadcza tego, co wydaje się niemożliwe i przechodzi najlepszą szkołę życia, jaka mogła mu się trafić.

Wracam jednak do konkretów, bo mam wrażenie, że zamiast pisać wprost, zaczynam być podobnie enigmatyczna, co sam tytuł tej pozycji. 

Kiliana song to próba – od razu warto zaznaczyć, że udana – przeniesienia na medium komiksu wypierania przez popularne religie tych miejscowych, prastarych wierzeń, związanych z bliskością natury oraz oddaniu ziemi. To historia młodzieńczego buntu oraz sprzeciwu ze starczym pogodzeniem się ze śmiercią.

To pokaz walki o ideały, próba utrzymania się na powierzchni, zadziorność nabyta wraz z doświadczeniem – zestawiona z bezwzględnym komercjalizmem, upadkiem moralności i uzależnieniami.

Usłysz pradawną pieśń

Komiks łączy w sobie bardzo mocną, świetnie przemyślaną fabułę, z epickimi, zachwycającymi rysunkami oraz autentycznymi bohaterami – co poniektórych można nawet obejrzeć na zdjęciach na końcu książki. 

Choć nie jest to historia pisana na faktach, to autor inspirował się ludźmi, których spotkał podczas swojej podróży do Lamu.

Dajcie szansę Kiliana song, a być może, na samym końcu, usłyszecie pieśń, która podniesie Was na duchu. Bardzo polecam ten komiks dorosłym odbiorcom.

Link do strony wydawnictwa: https://mandioca.pl/pl/p/Kililana-song/960

Artykuł Kiliana song – recenzja epickiego komiksu Banjamina Flao pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

O ile byłoby prościej, gdyby zwierzęta oraz przyroda potrafiły nie tylko wypowiedzieć się w swoim imieniu, ale także powziąć kroki i stanąć w obronie własnego środowiska.  

Choć czasami mamy wrażenie, że natura jest w stanie zbuntować się przeciwko działalności człowieka – w rzeczywistości, to ludzie są w pełni odpowiedzialni za to, jak wygląda (lub może wyglądać) współczesny świat.

Dziki robot wreszcie zekranizowany!

Trzeci tom bestsellerowej serii o dzikim robocie, czyli Dziki robot chroni Petera Browna nie jest jednak tylko książką proekologiczną. Ten, kto miał przyjemność czytać poprzednie części cyklu: Dziki robot oraz Dziki robot ucieka, dobrze wie, że to pozycje wielowymiarowe, o ważnej treści, pełne emocji i przygód.

Właśnie dlatego zupełnie nie dziwi mnie fakt, że zdecydowano się nakręcić na ich podstawie film. Jedynym, co może być zaskakujące w tej kwestii, to dlaczego tak długo zwlekano z tą decyzją.

Książka dla dzieci dopracowana do perfekcji

Dziki robot trafił na ekrany kin jesienią 2024 roku. Jeszcze nie udało mi się go obejrzeć, choć muszę przyznać, że będzie trudno porzucić mi wizję robotki z ilustracji autora, której prostota jest ujmująca oraz ponadczasowa. 

Bardziej niż film, ucieszyła mnie jednak wiadomość o trzecim tomie, który powstawał podobno na przestrzeni kilku lat. I trzeba to przyznać, Dziki robot chroni jest dopracowany do perfekcji!

– Wy tylko wykonujecie polecenia – powtórzyła w końcu Roz. – W pewnym sensie wy, ludzie, jesteście bardziej robotami niż ja.

Peter Brown, Dziki robot chroni, Rozdział 55: Rozmowy, str. 186

Trujący przypływ

Główna bohaterka Roz jest robotem. Żyje na wyspie na środku oceanu, otoczona nie tylko wodą, ale i zwierzęcymi przyjaciółmi, z którymi nauczyła się rozmawiać. Pewnego dnia jednak ich wspólną beztroskę przerywa straszna wiadomość. Do wyspy zbliża się trujący przypływ, który jest śmiertelnie niebezpieczny dla roślin oraz zwierząt.

Jedyną nadzieją dla mieszkańców wyspy jest Prastara Rekinica, która podobno zna przyczynę i rozwiązanie problemu. Nikt jednak nie wie, gdzie ona się znajduje, a jedyną istotą, która może spróbować ją odnaleźć, jest… Roz.

Jaka jest największa wartość ludzkiego życia?

Dziki robot chroni to pełen poświęceń opis drogi robotki, który obfituje także w fascynujące wątki dotyczące przyrody, niezwykłe relacje oraz ciekawostki. Motywacja głównej bohaterki i jej poleganie na rozumie oraz unikanie rozwiązań siłowych, czynią ją postacią bardziej ludzką, niż wybory wielu innych osób należących do tej rasy.

Tym, co jednak wysuwa się na pierwszy plan w Dziki robot chroni, to potęga macierzyństwa. Według Roz życie ma największą wartość właśnie wtedy, kiedy istnieje możliwość wzięcia odpowiedzialności za kogoś innego. Jest to piękna myśl, której towarzyszy w książce sposobność do mnóstwa wzruszeń oraz głębszych przemyśleń.

Bardzo polecam zarówno Dziki robot chroni, jak i poprzednie lektury tej serii. Najlepiej czytać je w porządku chronologicznym. Będą idealne dla dzieci powyżej 7 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://www.entliczek.eu/sklep/88-dziki-robot.html

Artykuł Dziki robot chroni – recenzja ważnej książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.