➜ Tytuł: Pani z bajora. Misja. Tom 1
➜ Seria: Misja
➜ Scenariusz: Frédéric Maupomé
➜ Rysunki: Wauter Mannaert
➜ Tłumaczenie: Maria Mosiewicz
➜ Wydawnictwo: Egmont
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

A gdyby tak współczesny komiks, ale ze średniowiecznym twistem? Wyobraź sobie, że należysz do rodu, który od wieków zaangażowany był w sprawę chronienia okolicznych mieszkańców przed tajemniczą Bestią.

Jako rycerz z dziada pradziada, zostałeś wychowany w duchu tego lokalnego patriotyzmu oraz wiary w magiczne zwierzęta. Od maleńkości wpajano ci rycerski kodeks, a sam fakt mieszkania w prawdziwym zamku (choć obecnie przerobionym na atrakcję turystyczną) dodatkowo jeszcze w tej przedziwnej rzeczywistości cię utwierdzał.

Misja – kto stoi za nowym cyklem komiksowym dla dzieci

Pani z bajora. Misja. Tom 1 choć nie ma unikatowej nazwy serii, to jednak w tym pięcioliterowym tytule doskonale oddaje całą ideę historii. Jej scenarzystą jest Frederic Maupome, o którym wspominałam już przy okazji innego komiksu – Sixtine. Złoto Azteków. Tom 1.

Za rysunki tego cyklu odpowiada z kolei Wauter Mannaert i jest to nowe nazwisko na mojej stronie. Od razu jednak chciałam pochwalić jego warstwę graficzną w Misji, ponieważ w lekki, humorystyczny sposób nawiązuje do średniowiecznych manuskryptów, a jego obrazy fantastycznych zwierząt są naprawdę niezwykłe!

Jak świat się zmienił? Rzeczywistość a średniowiecze

W tym komiksie panuje właściwie bardzo dobry balans między tym, co ponadczasowe oraz współczesne. Głównymi bohaterami są chłopak o imieniu Pelli, a także Pani z Jeziora. Na potrzeby oddania jednak stanu faktycznego miejsca zamieszkania wróżki, określono ją mianem… Pani z bajora.

Świat się zmienił. Nie ma już dawnych lasów, a krystaliczna kiedyś woda zamieniła się w sadzawkę pełną śmieci (choć według historyków nie do końca jest to prawdą. Podobno w średniowieczu było mniej lasów niż obecnie, a wszystkie rzeki i jeziora były bardzo zanieczyszczone – ale to niepotrzebna dygresja).

Pani z Jeziora wyrusza więc razem z Pellim na misję, której cel – choć wypowiedziany – nie jest wcale taki oczywisty i klarowny. I to jest zwrot akcji, który bardzo mi się podoba.

Bardzo obiecujący początek

Ponieważ Pani z bajora. Misja. Tom 1 to komiks z jednej strony pełen tajemnic, intrygujący, ciekawy, ale z drugiej – niebywale kreatywny, z wieloma możliwościami fabularnymi; czuję ogromny potencjał tej serii. Wiem, że może ona czytelników jeszcze bardzo zaskoczyć.

Zdecydowanie Misja otrzymuje ode mnie duży kredyt zaufania za bardzo obiecujący pierwszy tom. Wypatruję na horyzoncie kontynuacji, a tę pozycję już teraz rekomenduję wszystkim powyżej 9 lat.

Do strony wydawnictwa: https://egmont.pl/Misja.-Pani-z-bajora.-Tom-1,91987977,p.html

Artykuł Pani z bajora. Misja. Tom 1 – recenzja nowej serii komiksowej pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł:

Autor: Lara Albanese

Ilustracje: Luogo Comune

Tłumaczenie: Maria Wasyłkowska

Wydawnictwo: Muchomor

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Niedawno obchodziliśmy okrągłą rocznicę 50 lat, kiedy człowiek po raz pierwszy stanął na Księżycu. Mogło się to udać dzięki wielkiemu wyczynowi misji Apollo 11, ale również i bogatemu doświadczeniu, które było gromadzone przez lata.

Książka ,,Ziemia do Księżyca” opisuje to wydarzenie od kuchni, ale w sposób czytelny i interesujący zarówno dla dzieci jak i dorosłych. Wydawnictwo Muchomor ostatnio bardzo upodobało sobie księżycową tematykę, bo pod koniec zeszłego roku wydało także wspaniałą klasykę ,,Wiatr z księżyca” (chociaż już zupełnie nie astronomiczną). 

16 lipca 1969 roku statek kosmiczny Apollo 11 oderwał się od Ziemi, ale przygotowania do tego startu trwały znacznie dłużej. Wielkie sukcesy są zazwyczaj składową pracy całego sztabu ludzi. Czasami zupełnie się o tym zapomina, kiedy po wielu latach zapisywane są w pamięci twarze i nazwiska osób, które zostały wytypowane do powiedzenia ostatniego zdania lub dokończenia tego, co zaczęli inni. 

,,Ziemia do Księżyca” jest książką, która o tym przypomina. Opisuje sukces z perspektywy wszystkich osób, które były w niego najbardziej zaangażowane.

Pokazuje szeroki kontekst powolnego procesu zdobywania kosmosu. 

Na czytelników czeka całe mnóstwo ciekawostek, począwszy od wyjaśnienia symbolu misji, dokładnego opisu wyglądu skafandra (oraz jego etapów ubierania), obecności zwierząt w kosmosie czy wpływu kobiet (który, jak ubolewa autorka, był zdecydowanie zbyt mały, ze względu na uprzedzenia osób decyzyjnych). 

Książka zatacza swego rodzaju koło, rozpoczynając od samego wydarzenia postawienia stopy na Księżycu, powracając do odkryć czy to amerykańskich, czy rosyjskich, rozwoju misji i programów kosmicznych, początków Apollo oraz prób oddalania się od Ziemi. 

,,Ziemia do Księżyca” nie rezygnuje z pokazania bardziej ,,ludzkiej” strony astronautów. Dowiadujemy się z niej jakie życie prowadził przed osiągnięciem sukcesu Jurij Gagarin oraz który z kosmonautów nie cierpiał sportu (jak widać, nie było to przeszkodą, żeby polecieć w kosmos). 

Nie brakuje w książce także momentów wzruszających, zadziwiających lub niepokojących. Jest ona źródłem wiedzy, ale także inspiracji i wyraźnego w wielu miejscach przesłania – zamiary człowieka mogą być nieograniczone. Przed nami jeszcze wiele do odkrycia i zobaczenia, i tylko od nas samych zależy, jak daleko w nich zajdziemy. 

Polecam ,,Ziemię do Księżyca” wszystkim czytelnikom powyżej 6. roku życia jako niezwykle interesującą książkę o kosmosie i jego ,,oswajaniu” przez człowieka.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.muchomor.pl/pl/p/Ziemia-do-Ksiezyca/229

Artykuł Ziemia do Księżyca – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.