Tytuł: ,,Gliniany most”

Autor: Markus Zusak

Tłumaczenie: Anna Studniarek

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Rok wydania: 2019

Objętość:  prawie jak encyklopedia! 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

Nie pamiętam, żebym już dawno spędziła tak dużo czasu z jedną książką. Zazwyczaj jestem krótkodystansowcem – czytam szybko, zachwycam się i odkładam. Czasami wracam do jakichś tytułów, ale to raczej po kilku miesiącach, może latach.

W przypadku ,,Glinianego mostu” było inaczej, i to nie tylko ze względu na ponad 500 stron objętości powieści. Ta książka jest jak poezja. Czasami trzeba powrócić do rozdziału sprzed paru stron, żeby lepiej zrozumieć całość. Innym razem wskazane jest nawet trochę wybiec w przyszłość.

To ambitna i wymagająca książka, która jednak daje dużo więcej satysfakcji, niż standardowe powieści.

,,Gliniany most” jest historią napisaną przez Markusa Zusaka, znanego całemu światu ze ,,Złodziejki książek”. To właśnie ten drugi tytuł jest jego największym bestsellerem, choć ja po przeczytaniu najnowszej książki, która ukazała się dzięki Wydawnictwu Nasza Księgarnia, zaczynam mieć pewne wątpliwości czy słusznie.

,,Gliniany most” to opowieść o rodzinie Dunbarów, mieszkającej w odległej Australii. Głównymi bohaterami jest tutaj pięciu chłopców, którzy są dla siebie nie tylko braćmi, ale także przyjaciółmi.

Ich życie było trudne, a los wielokrotnie wystawiał ich na próbę. Najpierw rak zabrał ich ukochaną mamę, później zostawił ojciec. Pieczę nad wszystkimi przejął najstarszy, 18-letni Matthew. To on jest narratorem tej historii. Opowiada ją z perspektywy czasu, kiedy wszyscy są już dorośli, ale przeszłość dalej silnie na nich oddziałuje.

Tytułowy ,,Gliniany most” to próba porozumienia. Poszukiwanie wybaczenia i zrozumienia, pokonywania słabości i udowadniania światu własnej wartości.

Największą rolę w całej powieści odgrywa bowiem Clay, środkowy z braci, który jako ten najbardziej wrażliwy, ale także najbardziej doświadczony, staje się pośrednikiem pomiędzy tajemnicami dorosłych, a młodzieńczą chęcią życia.

To właśnie Clay zdecyduje się pomóc ojcu budować most. Zapomni o tym, co zrobił i postawi swego rodzaju pomnik na pamiątkę dwóch kobiet, które były dla niego najważniejsze na świecie.

,,Gliniany most” opowiada wiele historii. Tutaj każda kluczowa postać ma swoją przeszłość i przyszłość. Z jednej strony sprawność autora w posługiwaniu się słowem, można przyrównać do poezji, ale z drugiej – nie pozostawia on miejsca na niedopowiedzenia. Bohaterowie stają się prawdziwi, bo ich motywy są niezwykle uzasadnione. Nikt nie może podważać ich decyzji. Jedyne co można zrobić, to zrzucić ich wybory na karb przeznaczenia.

Markus Zusak pisze jednak w ten sposób, że długo po przeczytaniu jego książek, nie sposób przestać o nich myśleć. Prześwietla na wylot ludzkie charaktery i pozostawia w czytelnikach wiele pytań, na które nie ma prostych odpowiedzi.

,,Gliniany most” nie jest łatwą lekturą. Szczególnie na początku, kiedy musimy zaufać w pełni autorowi, że jego intencje są szczere i nie próbuje wyprowadzić nas w pole. Kiedy już złapie się rytm, historia zaczyna płynąć, a my z każdą chwilą żałujemy, że zbliżamy się do końca.

Polecam tę lekturę starszym nastolatkom, którzy odważą się z nią zmierzyć. Jestem przekonana, że zachwyci ich spostrzeżeniami na temat braterskiej miłości, poczucia winy, empatii i po prostu – radzenia sobie z przeznaczeniem.

,,Gliniany most” to książka, którą każdy powinien przeczytać, niezależnie od tego czy wcześniej czy później.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/gliniany-most/2678/ksiazka.html#.XQu83tMzZE4

Artykuł Gliniany most – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Ulf Stark

Ilustracje: Anna Höglund

Tłumaczenie: Katarzyna Skalska

Wydawnictwo: Zakamarki

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

Kiedy pada nazwisko – Ulf Stark, momentalnie przychodzą mi na myśl emocjonalne historie, pełne głębokich treści i poruszających bohaterów.

W mojej biblioteczce wyjątkowe miejsce zajmują ,,Jak tata pokazał mi wszechświat”, ,,Jak mama została Indianką” czy ,,Jak tata się z nami bawił”.

Zdecydowanie najpiękniejszą jednak książką Ulfa Starka i zarówno jedną z bardziej wzruszających, jakie kiedykolwiek czytałam jest ,,Czy umiesz gwizdać, Joanno?”.

Powstała ona we współpracy z Anną Höglund, która jest też ilustratorką w ostatnio wydanej przez Wydawnictwo Zakamarki ,,Chłopiec, dziewczynka i mur”.

Para artystów stworzyła tę książkę w oparciu o wspólne inspiracje z podróży do Palestyny.

Dzielący dwa kraje mur, oddzielający okupowane państwo od Izraela stał się natchnieniem, do napisania opowieści o kochającym się rodzeństwie, tęskniącym za dawną wolnością.

Dzieci ogranicza wiele rzeczy, ale na pewno nie wyobraźnia. Adham oraz Sulafa mają okno z widokiem na mur. Marzeniem dziewczynki jest pomarańcza, ale niestety owocowe drzewko zostało po drugiej stronie ogrodzenia, razem ze starym domem rodzinnym.

Chłopiec postanawia spełnić życzenie siostry. Jego próby nie przynoszą jednak upragnionego skutku, przynajmniej nie od razu.

,,Chłopiec, dziewczynka i mur” to poruszająca opowieść o tęsknocie, niezwykłej braterskiej miłości i sile wyobraźni. Pokazuje, że każde – nawet najbardziej smutne miejsce, można odmienić, jeżeli ma się przy sobie kogoś wyrozumiałego i kochającego.

Autor mówi w niej o ograniczeniach, które każdy może pokonać. Sulafa jest niepełnosprawna, ale unoszą ją słowa wierszy, które pisze. Adham jest z pozoru więźniem za murem, ale mając wystarczającą motywację, staje się odważny i potrafi uszczęśliwić siostrę.

Całości dopełniają proste, ale bardzo wymowne ilustracje, które nie starają się z uwagą oddać szczegółów wyglądu ludzi, ale skupiają uwagę na ich emocjach i nastroju.

Bardzo polecam ,,Chłopca, dziewczynkę i mur” dla dzieci powyżej 5. roku życia. Zarówno w kontekście rozmów o tym, czym są wyznaczane przez ludzi granice, jak i początek do dyskusji na temat ograniczeń, wyobraźni i tęsknoty.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/index.php/chlopiec-dziewczynka-i-mur.html?dir=asc&order=a

Artykuł Chłopiec, dziewczynka i mur – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.