Autor: Zofia Beszczyńska

Ilustracje: Elżbieta Krygowska – Butlewska

Wydawnictwo: Mila

Rok wydania: 2013

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Hasła: recenzja, książka dla dzieci, recenzje książek dla dzieci, 2013 , Wydawnictwo Mila, Mila, Zofia Beszczyńska, Elżbieta Krygowska – Butlewska, Ptasia Jaga, baśń, bajka, opowieść, rodzeństwo, ptak, ptaki, konsekwencje, lenistwo, +9, +10, +11, +12, +13, +14, +15, +16, +17, +18, +100

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

,,Ptasia Jaga” to książka, która przypomina najbardziej znane nam, klasyczne bajki. Jest w niej pewna nostalgia za nieskrępowaną niczym wyobraźnią, dawnymi historiami opowiadanymi przez nasze babcie oraz przestrogą dla dzieci, które były niegrzeczne.

Historia rozpoczyna się od głównych bohaterów, rodzeństwa Jurka i Marysi, którzy woleli leniuchować, zamiast zajmować się swoimi obowiązkami czy wydawali pieniądze przeznaczone na jedzenie, na swoje przyjemności. Mama bardzo się na nich rozgniewała i dostali karę.

Jurek i Marysia nie mieli jednak zamiaru jej się poddawać. Postanowili uciec z domu i rozpocząć przygodę chodząc po lesie.

Drwili sobie z niebezpieczeństwa oraz ze strachów z bajek, które opowiadali im rodzice. Uważali to wszystko za wymyślone bzdury.

Prędko się jednak przekonali, że w lesie może czaić się wiele nieprzyjemnych istot, które tylko czyhają na takich dwoje gagatków jak to rodzeństwo.

Bardzo szybko znajduje ich tytułowa Ptasia Jaga – istota wyglądająca jak połączenie kobiety z ptakiem, która nakłada na dzieci mnóstwo obowiązków, więzi je w chatce i co gorsza – zamienia później w ptaki.

Książka ,,Ptasia Jaga” na pewno nie jest pozycją dla najmłodszych dzieci. To wymagająca historia, którą nie każdy będzie w stanie zrozumieć. Wiele jest w niej ukrytych metafor oraz nawiązań do głęboko skrywanych pragnień.

Czasami jest tak, że marzymy o czymś, co okazuje się następnie udręką. Innym razem styl naszego życia sprawia innym wiele przykrości, ale zdajemy sobie z tego sprawę wtedy, kiedy jest już za późno.

Jurkowi i Marysi na szczęście udaje się wrócić do domu, uwolnić niektórych ptasich przyjaciół, którzy wcześniej również byli ludźmi i zostali zamienieni przez Ptasią Jagę. W gruncie rzeczy rodzeństwo było dobre.

Moim zdaniem nie ma nic złego w tym, że czasami czegoś nie chce nam się zrobić. To zrozumiałe, że dzieci chcą korzystać ze swojej wyobraźni, podbijać nowe tereny i przeżywać przygody.

Kiedy Jurek i Marysia zyskali świadomość, że i ich rodzice oraz życie, które wiedli w porównaniu z mieszkaniem u Ptasiej Jagi było bardzo dobre, nabrali ochoty i do porządków i do wypełniania obowiązków. Wiele dzieci nie ma świadomości, że rodzice chcą dla nich jak najlepiej. Uważają, że każda kara lub każde zadanie to naruszenie ich wolności.

Książka ,,Ptasia Jaga” to bardzo ładna historia, napisana poetyckim językiem. Z przepięknymi ilustracjami Elżbiety Krygowskiej – Butlewskiej, które wprowadzą Was w ten niezwykły świat fantazji. Będzie odpowiednia dla dzieci powyżej 9-ego roku życia. One powinny docenić już opowiadaną historię w której nie brak opisów malowanego przed Wami świata, ani długich opowieści, snutych przez poznawane postacie.

Link do strony wydawnictwa: http://www.wydawnictwomila.pl/

Artykuł Ptasia Jaga – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Joanna Kulmowa

Ilustracje: Elżbieta Krygowska – Butlewska

Wydawnictwo: Mila

Rok wydania: 2011

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych

Hasła: recenzja, książka dla dzieci, recenzje książek dla dzieci, 2011, Wydawnictwo Mila, Mila, Joanna Kulmowa, Elżbieta Krygowska – Butlewska, mysz jak nie mysz, mysz, wiatr, księżyc, marzenia, pomoc, nagroda, wrażliwość, noc, dobranocka, +2, +3, +4, +5, +6, +7, +8, +9, +10, +11, +12, +13, +14, +15, +16, +17, +18, +100

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Każdy z nas o czymś marzy. Nawet, jeżeli te marzenia są zupełnie abstrakcyjne, mamy prawo wyobrażać sobie cokolwiek chcemy. Podobnie jak bohaterka książki ,,Mysz jak nie mysz”, która pragnęła latać, chociaż myszy przecież nie latają.

Autorka książki, Joanna Kulmowa poetycko rysuje przed nami świat, opisując zdarzenia pewnej nocy. Nadając wiatrowi cechy kobiety lub raczej latającego duszka, opowiada o tym jak przez nierozwagę utknął on na śpiącej jabłonce.

Nikt nie kwapił się, żeby mu pomóc. Skazany był wyłącznie na siebie. Jego płacz usłyszała dopiero mała myszka, która wiele ryzykując, postanowiło mu pomóc.

To także nie należało do najprostszych zadań. Sama nie była w stanie tego zrobić, a kogo poprosiła o pomoc – odmawiał.

Udało jej się przekonać dopiero małego pająka, który wierzył w piękną ideę latania. Utkał wiatrowi nową parę skrzydeł, dzięki czemu ten mógł bezpiecznie odlecieć.

W tym czasie myszka nie zauważyła zbliżającego się niebezpieczeństwa. Pod drzewem czaił się kot, który teraz czyhał na jej życie. Na szczęście z drzewa uwolniła się stara para wietrznych skrzydeł i przyczepiła do pleców myszki.

Małej bohaterce udało się spełnić jej największe marzenie. Dzięki temu, że bezinteresownie komuś pomogła, los przyniósł jej w podzięce piękną parę skrzydeł.

(Dedykacja od ilustratorki Elżbiety Krygowskiej – Butlewskiej)

,,Mysz jak nie masz” to krótka bajeczka, którą można z powodzeniem czytać do snu, nawet najmłodszym słuchaczom. Uspokoi malucha, a jej pozytywny wydźwięk zapewni mu dobry sen.

Wygaszona kolorystyka również sprzyja zasypianiu. Ilustracje są tak pomyślane, że nie ma w nich zbyt wiele, odwracających uwagę szczegółów. Nie będą one rozpraszać dziecka, a pomogą mu skupić się na opowiadanej historii.

Oprócz tytułowej bajki, w książce został zawarty również krótki wiersz autorki, pod tytułem ,,Po niczemu”. Może być świetną odpowiedzią dla dzieci, które ciągle pytają ,,a po co?”, a jak wiadomo w pewnym wieku, zdarza się to nad wyraz często

Link do strony wydawnictwa: http://www.wydawnictwomila.pl/

Artykuł Mysz jak nie mysz – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Joanna Papuzińska

Ilustracje:  Stasys Eidrigevičius

Wydawnictwo: Mila

Rok wydania: 2010

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Hasła: recenzja, książka dla dzieci, recenzje książek dla dzieci, 2010, Wydawnictwo Mila, Mila, Joanna Papuzińska, Stasys Eidrigevičius, Opowieść, Muzeum Książki Dziecięcej, Czarna jama, mama, dorastanie, wyobraźnia, strach, pokonywanie strachu, odwaga, tata, rodzice, myśli, +4, +5, +6, +7, +8, +9, +10, +11, +12, +13, +14, +15, +16, +17, +18, +100

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

Joanna Papuzińska – poetka, której historie mogły towarzyszyć nie tylko naszemu dzieciństwu, ale także mogły być obecne w dorastaniu naszych rodziców. Z kolei teraz jej bajki możemy czytać również naszym dzieciom. Wyróżniona wieloma nagrodami, w tym medalem im. Janusza Korczaka, Orderem Uśmiechu, Nagrodą Polskiej Sekcji IBBY za całokształt twórczości czy Odznaką Honorową za Zasługi dla Ochrony Praw Dziecka. To tylko kilka z przyznanych jej tytułów.

Dzisiaj chciałabym napisać o jej książce, która kilkadziesiąt lat temu narobiła sporo szumu. ,,Opowieść”, bo o niej mowa, została pierwszy raz wydana w 1984 roku.

Sama autorka tak opisuje głosy, które wówczas się pojawiły:

,,Utwór uznano za przejaw ,,patologicznego horroru” i sugerowano, że sprzedawać go należy wraz ,,z nervosolem i środkami nasennymi dla dzieci”.” Joanna Papuzińska, Opowieść, Posłowie

 

Dlaczego ta książka, a szczególnie jej część ,,Czarna jama” obecna również w ,,Opowieści”, wywołała tylko kontrowersji?

Postaram się Wam odpowiedzieć na to pytanie najprościej jak to tylko możliwe.

Rodziców śmiało można podzielić na dwie grupy. Pierwsza z nich to osoby, które starają się chronić swoje dziecko przed każdym złem tego świata. Ograniczają mu kontakt z multimediami, zasłaniają oczy, gdy na ulicy dzieje się coś niecodziennego.

Starają się w ten sposób oszczędzać mu widoku, który uważają, że negatywnie wpłynie na jego rozwój. Chciałabym tutaj szybko nawiązać do jednego z odcinków ,,Black Mirror” 3-ego sezonu, w którym wymyślono urządzenie – soczewki, które założone dziecku, będą wymazywać obrazy przemocy, seksualności czy przestępstw, ogólnie tego, co postrzega się jako zło.

Jeżeli chcecie wiedzieć jaki to miało końcowy wpływ na córkę głównej bohaterki, serdecznie polecam obejrzeć ten odcinek.

Druga grupa rodziców to osoby, które zdają sobie sprawę, że świat jest pełen przeciwieństw. Nie da się uniknąć pewnych rzeczy, ale można starać się nauczyć odpowiedniego reagowania na sytuacje.

W ,,Opowieści” Papuzińskiej pojawiają się tematy trudne, nie są jednak abstrakcyjne. To przede wszystkim trzy bardzo mądre bajki, które sygnalizują pewne wydarzenia i starają się zainicjować rozmowę.

Pierwszą z nich jest tytułowa ,,Opowieść”. Historia w której główną bohaterką jest mama. Nie wygląda ona jednak na ilustracjach jak dorosła, pewna siebie kobieta, ale raczej jak dziewczynka. Delikatna istota, która w pewien sposób jest uwięziona w wieży.  Siedmiu, małych rycerzy walczy o jej względy, chce ją chronić. Mama jednak nie chce, żeby o nią rywalizowano. Wtedy pojawia się tata, który wie, że nie warto walczyć ze smokiem, ale lepiej go oswoić. To robi wrażenie na mamie i jest to początek powstania ich rodziny.

To piękna, wierszowana historia, w której nie ma wiele słów, ale każde ma bardzo duże znaczenie. Jestem pewna, że można interpretować ją na różne sposoby, ja jednak odczytałam ją w sposób, który przedstawiłam Wam powyżej.

Druga bajka to bajka ,,Ja”, można powiedzieć, że przechodzimy do historii głównego bohatera. To niezwykły chłopiec, bo całe jego bogactwo to myśli, które kłębią się w jego głowie. Każdą z nich przyrównuje do jakiejś postaci. Jedna motywuje go do porannego wstawania, druga jest górnolotna i pewnie pozwala mu marzyć, trzecia skłania go do żartów, itd. Zdaje sobie jednak sprawę, że w jego głowie jest wiele takich nasionek myśli, które dopiero rosną i ujawniają się po jakimś czasie.

To piękna bajka, która mówi o procesie dorastania. O tym, że cały czas się zmieniamy, ale jest to fascynujący proces.

I ostatnia z bajek ,,Czarna jama” o której wspomniałam na początku. Dlaczego wzbudziła tyle kontrowersji?

Opowiada o strachu małego dziecka. One często boją się rzeczy których nie znają, a które dla dorosłych są czymś normalnym. Znane są wszystkim historie o potworach spod łóżka czy tych z szafy. Dzieci mają niewiarygodnie rozbudowaną wyobraźnię.

Dla chłopca z bajki ,,Czarna jama” przerażająca wydaje się dziura w ścianie jego pokoju. Wyobraża sobie, że mieszkają w niej straszne rzeczy.

Jest jednak odważny i postanawia wetknąć w nią palec i sprawdzić co tam siedzi. Kiedy nic go nie atakuje, wchodzi cały i okazuje się, że w jamie nie ma nic więcej, niż tylko kurz. Postanawia zrobić sobie z niej miłą norkę.

To świetna historia, która uświadamia nam, że strach jest tylko w naszej głowie. Kontrowersje na temat tej bajki są dla mnie zupełnie bezzasadne.

Polecam Wam ją serdecznie, bo zarówno treść, ilustracje jak i całe wydanie to istny majstersztyk!

Jeszcze więcej na temat książki dowiedziecie się klikając tutaj: http://www.wydawnictwomila.pl/

Artykuł Recenzja ,,Opowieści” – co jest w niej szokującego? pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.