➜ Tytuł: Niebo w głowie
➜ Scenariusz: Antonio Altarriba
➜ Rysunki: Sergio Garcia
➜ Tłumaczenie:Jakub Jankowski
➜ Wydawnictwo: Mandioca
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

O wojowniku, który chciał uciec do Europy i przekonał się, że nie ma tam miejsca dla wojowników. O zagubionym chłopaku, którego prześladował pech. O życiu w Demokratycznej Republice Konga, podróży przez pustynię – jak najdalej na północ.

Bycie człowiekiem, pomimo wszystkiego

Niebo w głowie to komiks ze scenariuszem Antonio Altarriba i rysunkami Sergia Garcii. Historia, która budzi sprzeczne emocje, ale każdego czytelnika pozostawia z głębokim odciskiem, a może nawet traumą – nie pozwalającym przestać o nim myśleć.

Prawdę mówiąc, dawno nie miałam do czynienia z tak smutną historią. W Niebo w głowie przemoc przeplata się z brakiem perspektyw, zniewoleniem i ograniczeniami. Tutaj człowiekiem rządzi okrutny los, który choć usilnie próbuje mu wszystko odebrać – nie jest w stanie pozbawić go przymiotów człowieczeństwa.

Wątpliwy ratunek

Główny bohater o imieniu Nivek już jako dziecko jest zmuszany do niewolniczej pracy w kopalni kobaltu. Ze względu jednak na swój buntowniczy charakter, lokalni wojownicy uciskający ludność, dostrzegają w nim potencjał. Nivek zostaje wcielony w ich szeregi.

Zanim jednak to nastąpi, przechodzi inicjację na wojownika, której nigdy nie będzie w stanie wymazać ze swojej pamięci. Kiedy nadarza się okazja – ucieka. Początkowo podróżuje ze swoim przyjacielem, żeby chwilę później stoczyć czoła pustyni. Zupełnie sam. Kiedy jest bliski śmierci, przychodzi ratunek… czy jednak aby na pewno?

O tym, kiedy nic już na Ciebie nie czeka

Niebo w głowie to książka o kwestii uchodźczej. Z premedytacją piszę o tym dopiero teraz, bo wiem, że wielu czytelników pomija lektury o tej tematyce, czując nimi przesyt. Ten komiks pokazuje jednak nie efekt, ale przyczynę.

Potrzeba migracji jest czasami tak wielka, że nie sposób jej się oprzeć. Kiedy zupełnie nic na Ciebie nie czeka, nie pozostajesz bezczynny wypatrując końca, ale ruszasz przed siebie. To jest właśnie historia Niveka, której nawet on sam do końca nie potrafił zrozumieć.

Niebo w głowie pokaże Wam, że pomimo trudności oraz niepowodzeń, zawsze jest miejsce na przyjaźń, miłość, marzenia. Komiks bazuje na dużych kontrastach i nie bierze jeńców. Z tego powodu trudno uznać go wybitnym, choć śmiało można określać – doskonałym.

Niebo w głowie polecam tylko dorosłym odbiorcom. Link do strony wydawnictwa: https://mandioca.pl/pl/p/Niebo-w-glowie/943

Artykuł Niebo w głowie – recenzja przejmującego komiksu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Ostatnio nakładem wydawnictwa Muchomor ukazała się pozycja popularnonaukowa, którą można określić jako pochwała etosu pracy. Oraz druga, głęboko poruszająca, opowiadająca o przymusowych migracjach oraz ludzkiej empatii.

Do roboty

➜ Tytuł: Do roboty
➜ Autorka: Katarzyna Radziwiłł
➜ Ilustracje: Sylwia Szyrszeń-Jaskierska
➜ Wydawnictwo: Muchomor
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Nie dajcie się zwieść tytułowi – do wielu z profesji wymienionych w tej książce, nie sposób już się zatrudnić. Autorka Katarzyna Radziwiłł mówi w niej o zawodach wymarłych, zapomnianych lub po prostu niepotrzebnych. Niektóre są na granicy zupełnego zniknięcia i jest to praktycznie ostatni moment, żeby poznać kogoś, kto dany zawód wykonuje.

Na niektóre profesje spojrzycie z sentymentem, a w przypadku pojedynczych – będziecie szczerze zadowoleni, że stołkowy, biczownik psów, doktor plag czy zbieracz pijawek nie są już dłużej nikomu potrzebni. 

Do roboty to książka wypełniona historycznymi ciekawostkami oraz rozmaitymi anegdotami, w które czasami trudno nawet uwierzyć! Czytając kolejne rozdziały o najdziwniejszych zawodach, można odnieść wrażenie, że współczesne zajęcia są nie tylko dużo bardziej interesujące, ale przede wszystkim bezpieczniejsze.

Dzięki Sylwi Szerszeń-Jaskierskiej, która uzupełnia książkę o humorystyczne, bardzo udane ilustracje, czytelnik ma szansę lepiej się przyjrzeć obrazkom z przeszłości i uświadomić sobie, jak ważne jest znaleźć sobie w życiu zajęcie, które z przyjemnością będzie się wykonywać.

Polecam Do roboty odbiorcom powyżej 7 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.muchomor.pl/pl/p/DO-ROBOTY/263

Uchodźcy

➜ Tytuł: Uchodźcy
➜ Autor: Ilan Brenman
➜ Ilustracje: Guilherme Karsten
➜ Tłumaczenie: Katarzyna Radziwiłł
➜ Wydawnictwo: Muchomor
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją,dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Duet brazylijskich twórców Ilan Brehman oraz Guilherme Karsten postanowił podjąć się tematu uchodźców. Podszedł jednak do zagadnienia dużo bardziej uniwersalnie, przyglądając się kwestii przymusowej migracji jako zagadnieniu historycznemu. Kiedy pojawili się pierwsi uchodźcy? Dlaczego już zawsze jesteśmy skazani na przeprowadzki i uciekanie? Dlaczego warto być empatycznym oraz otwartym na innych?

Uchodźcy to książka obrazkowa, której akcja rozpoczyna się od starożytnego Egiptu. Nie ma ona jednego głównego bohatera. Głównego bohatera tej pozycji można określić po prostu rodziną.

Ta rodzina się zmienia. Jedyne, co pozostaje stałe to naszyjnik – symbol pochodzenia. Ozdoba przekazywana z pokolenia na pokolenie, która uwidacznia skalę przemieszczania się ludzi po świecie. Choć nawet przeprowadzki naszych przodków nie mogą być gwarancją, że pewnego dnia sami nie staniemy się powściągliwi i nieufni w stosunku do innych uchodźców.

Uchodźcy mają jednak jedno bardzo istotne przesłanie. Bez względu na to jak dorośli mogą być dla siebie nieprzyjemni – dzieci zawsze patrzą na innych z otwartością; bez oceniania oraz kategoryzowania. 

Ten ważny przekaz wydaje się być kierowany do dorosłych i zdecydowanie powinien być on dla nich przypomnieniem o prawdziwych wartościach. Przyjaźń może rozkwitnąć między dwojgiem ludzi, bez względu na to skąd oni pochodzą i w jakim kraju mieszkali.

Polecam książkę Uchodźcy dzieciom już powyżej 5 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.muchomor.pl/pl/p/UCHODZCY/266

Artykuł Nowości od wydawnictwa Muchomor – podwójna recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Prawie trzy lata musieliśmy czekać na kontynuację bestsellerowej serii o niezwykłych bohaterach – koniberkach, czyli konikach wielkości owadów z pięknymi, wielobarwnymi skrzydełkami. Jej autorką jest Weronika Szelęgiewicz, a ilustracje tworzy Anna Jamróz. 

Zebroberki zamiast koniberków?

,,Koniberki. Spotkanie” to trzeci tom cyklu, który składa się z dziesięciu rozdziałów z nowymi przygodami znanych bohaterów, ale również… zupełnie nowych postaci! Jeżeli jeszcze nie mieliście okazji ich poznać, zerknijcie do recenzji poprzednich części:

• Koniberki,
• Koniberki. Powrót na łąkę.

Najnowsza książka w pewien sposób odpowiada na to, co wydarzyło się w naszym życiu. Jest historią, której początek zaskoczy czytelników. Początkowo można bowiem odnieść wrażenie, że autorka zdecydowała się… zmienić bohaterów! Na pierwszych stronach dowiadujemy się bowiem o istotach zwanych zebroberkami.

Bajka z wieloma zwrotami akcji

Zebroberki pochodzą z gorących, pustynnych rejonów. Na skutek zmiany klimatu, wzrostu temperatury oraz wysychaniu oaz, musiały wyruszyć jednak w trudną drogę w poszukiwaniu nowego domu. Nie była to prosta decyzja, ale kiedy na szali waży się los ich oraz ich dzieci – nie było odwrotu.

Przypadkowo zebroberki trafiają na łąkę, której opis przypomni czytelnikom znajome z poprzednich opowieści miejsca. Gdy okazuje się, że to bardzo blisko od domu koniberków – mamy pewność, że zapowiada się niezwykła opowieść z mnóstwem zwrotów akcji.

Test na tolerancję

Głównym zagadnieniem wokół którego krąży fabuła jest oczywiście kwestia tolerancji wobec nowoprzybyłych istot. Choć bardzo przypominają one koniberki, różnią się od nich umaszczeniem. Zebroberki są pokryte biało-czarnymi paskami jak… zebry, dlatego wzbudzają w mieszkańcach łąki niepokój. 

Choć jednak większość koniberków jest otwarta na gości, a dzieci, które poznają je jako pierwsze – także niemal zupełnie stają się ufne w stosunku do nowych znajomych; w grupie występują jednostki, które mają kłopot z zaakceptowaniem zebroberek. 

O słuchaniu siebie nawzajem

W jaki sposób rozwiną się relację pomiędzy jednymi a drugimi? Jaki udział będą miały w nich dzieci? I jakim jeszcze zagrożeniom będą musiały stawić czoła zarówno koniberki jak i zebroberki?

,,Koniberki. Spotkanie” to, tak jak i pozostałe, pełna uroku książka przemycająca pod postacią fantastycznych bohaterów ważne wartości. Namawiająca młodych czytelników, żeby słuchały starszych, bo ci chcą dla nich dobrze; a dorosłych – aby również wsłuchiwały się w to, co mówią najmłodsi, bo często ich punkt widzenia może mieć duże znaczenie.

Polecam tę książkę każdemu powyżej 5 roku życia. Gwarantuję, że przeżyjecie z nią prawdziwą przygodę!

Link do strony wydawnictwa: https://literowka.com/produkt/nowe-przygody-koniberkow/

Artykuł Koniberki. Spotkanie – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.