Dlatego właśnie w okresie świątecznym pluszaki wracają do łask ze zdwojoną siłą – ale nie byle jakie pluszaki. Coraz częściej szukamy maskotek jakościowych, estetycznych, zaprojektowanych z myślą o tym, że będą towarzyszyć dziecku (lub dorosłemu) wiele lat, a może i nawet dekad.

Dlaczego maskotka to jeden z najlepszych prezentów świątecznych?

Święta to moment szczególny – pełen emocji, symboli i powtarzalnych gestów. Maskotka doskonale wpisuje się w ten kontekst, bo:

• nie narzuca sposobu zabawy,
• buduje poczucie bezpieczeństwa i bliskości,
• łatwo staje się elementem rodzinnych rytuałów,
• kojarzy nam się z kimś, od kogo ją dostaliśmy.

Do maskotki można się przytulić, można zabrać ją ze sobą w podróż, można przytulić się do niej podczas zasypiania lub trzymać ją zawsze blisko siebie. To upominek, który rozgrzewa, wspiera oraz zawsze jest trafiony.

Prezent na ostatnią chwilę?

Maskotki z Galeria Bukowski Katowice kupicie oczywiście w internecie. Jeżeli jednak zależy Wam na prezencie na ostatnią chwilę, warto odwiedzić ich uroczy sklepik stacjonarnie. Znajdziecie go 5-minut spacerkiem od Bożonarodzeniowego Jarmarku, tuż przy rynku, na ul. Staromiejskiej 21 w Katowicach.

W których misiach z kolekcji 2025 zauroczyłam się szczególnie?

Pluszowy lisek – świąteczny prezent z bajkowym charakterem

Lisek to jeden z tych motywów, który wyjątkowo dobrze odnajdzie się pod choinką. Kojarzy się z zimową bajką, lasem, opowieścią i spokojem. To także nieodłączny atrybut Małego Księcia (można więc pluszowego lisa połączyć z egzemplarzem ponadczasowej książki). Lisek-maskotka od Galeria Bukowski Katowice to przykład przytulanki:

• miękkiej, ale dobrze trzymającej formę,
• o naturalnej, ciepłej kolorystyce,
• pozbawionej nadmiaru detali.

To idealny wybór na prezent dla dziecka, które lubi snuć historie, budować własne narracje i potrzebuje maskotki na każdą okazję i cały rok – a nie tylko do zabawy przez pięć minut.

Baletnica – świąteczny prezent z nutą elegancji

Baletnica w tiulowej spódniczce to maskotka, która bardzo dobrze wpisuje się w klimat świąteczny – subtelny, estetyczny, z nutką magii. To prezent, który często trafia:

• do dzieci wrażliwych na detale,
• do tych, które lubią zabawy narracyjne,
• do małych kolekcjonerów pięknych przedmiotów.

Pod choinką taka maskotka wygląda jak prezent „przemyślany” – nieprzypadkowy, wybrany z uwagą. Ją także można połączyć z książkową bajką, bardzo dobrze sprawdzi się tutaj ponadczasowy, świąteczny Dziadek do Orzechów.

Klasyczny świąteczny miś – pewniak pod choinkę

Miś w świątecznej czapce to jeden z najbardziej klasycznych obrazków grudnia. I nie bez powodu. Pluszowy miś:

• jest uniwersalny dla odbiorcy w każdym wieku,
• szybko staje się obiektem przywiązania,
• bardzo dobrze sprawdza się jako prezent „na lata”.

To jeden z tych prezentów, które często przechodzą z łóżka do plecaka, z półki do ramion – i zostają z dzieckiem znacznie dłużej niż inne zabawki. A ten od Galeria Bukowski Katowice to prawdziwy słodziak!

Kotek-breloczek – drobiazg, który zawsze można mieć przy sobie

W świątecznych wyborach coraz częściej szukamy czegoś mniej oczywistego. Pluszowy kotek z karabińczykiem to poręczna maskotka, która wyróżnia się:

• miękką, puszystą fakturą,
• spokojnym, przyjaznym wyrazem pyszczka,
• niewielkim, poręcznym rozmiarem, dzięki temu można ją nosić przypiętą do plecaka, torebki czy kluczy jak breloczek.

To bardzo dobry wybór na prezent pod choinkę dla dziecka, które „ma już dużo misiów” i potrzebuje czegoś nowego, ale nadal klasycznego w formie.

Świąteczny elf – maskotka, która buduje zimowy nastrój

Skrzat w czerwonym stroju to maskotka mocno zakorzeniona w świątecznej symbolice. Należy ona do serii kultowych misiów z Galerii Bukowski, które przebierane są w rozmaite kostiumy. Wcześniej mogliście widzieć u mnie Misia-Nietoperza, Misia-Kasztanka czy Misia-Muchomorka. Ten Miś-Elf w klasycznej kolorystyce zachwyca swoim urokiem. Pełni więcej niż jedną funkcję:

• jest prezentem,
• może być dekoracją,
• staje się bohaterem adwentowych opowieści.

To maskotka, która będzie powracać do łask co roku – wyciągana z pudełka razem z bombkami i światełkami, budując poczucie ciągłości świątecznych rytuałów.

Jak wybrać najlepszą maskotkę pod choinkę?

Przy wyborze świątecznej maskotki warto zwrócić uwagę na kilka rzeczy:

• jakość materiałów i szycia,
• neutralną, ponadczasową estetykę,
• miękkość, ale i trwałość.

Najlepsze maskotki świąteczne to te, które podarowuje się bliskiej osobie z myślą na lata. Jestem przekonana, że w Galerii Bukowski Katowice właśnie takie znajdziecie.

FAQ – najczęściej zadawane pytania

Jaką maskotkę wybrać na prezent świąteczny?

Najlepiej postawić na klasyczne formy: misia, zwierzę leśne lub maskotkę o stonowanej kolorystyce, która nie będzie kojarzyć się wyłącznie z jednym sezonem.

Czy maskotki premium są warte swojej ceny?

Tak, jeśli zależy nam na trwałości, estetyce i wartości sentymentalnej. To zabawki, które często zostają z dzieckiem na wiele lat.

Czy pluszak może być dobrym prezentem dla starszego dziecka?

Zdecydowanie tak – pod warunkiem, że jest dobrze zaprojektowany i nie infantylny. Maskotki premium często trafiają także do nastolatków i dorosłych.

Jak dbać o maskotki, żeby służyły latami?

Regularne delikatne pranie, suszenie na płasko i unikanie wysokich temperatur pozwalają zachować kształt oraz miękkość pluszaka.

Artykuł Najlepsze maskotki na Święta. Pluszaki, które naprawdę powinny znaleźć się pod choinką pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Jeżeli na czymś komuś zależy, zazwyczaj ciężko mu się z tym rozstać. W pewnych sytuacjach jesteśmy w stanie sporo poświęcić – musimy jednak mieć pewność, że nasze starania nie pójdą na marne.

Nowa książka Sonji Danowski

Nocny kotek jest książką niezwykłą – piękną, wzruszającą, ale i poruszającą istotną kwestię dzielenia się oraz empatyzowania ze słabszymi. Jej autorką jest Sonja Danowski, uzdolniona artystka z Niemiec, która za swoje ilustracje oraz teksty otrzymała już kilka znaczących nagród.

W Polsce mieliśmy okazję ją poznać przy okazji innej pozycji wydanej nieco wcześniej, również przez wydawnictwo Tako – Teatr po sąsiedzku. O ile tamta lektura zrobiła na mnie bardzo duże wrażenie, tak Nocny kotek zupełnie rozłożył mnie na łopatki.

Mały bohater o wielkim sercu

Jest to historia o pewnym kilkulatku, który bardzo kochał zwierzęta – w szczególności koty. Niemal równie wielkim uczuciem darzył swoje pluszaki. Każdego dnia pozwalały mu one zasypiać, dotrzymywały towarzystwa oraz dawały wsparcie. 

Kiedy jednak chłopiec zaczął rozmyślać o planowanej loterii w pobliskim schronisku, postanowił zrobić wszystko, żeby pomóc temu miejscu uzbierać jak najwięcej pieniędzy. Mały bohater zdecydował się przekazać wszystkie swoje pluszaki na fanty.

Dobro zwierząt ważniejsze niż własna wygoda

Nocny kotek jest historią o sile bezinteresowności oraz o tym, że dobro powraca. Choć malec jako zaledwie kilkulatek nie mógł rozumieć wiele spraw, doskonale zdawał sobie sprawę, że koty i psy ze schroniska potrzebują jedzenia. Z kolei, żeby kupić karmę, ważne są pieniądze.

Mały bohater umiejscowił więc w skali potrzeb dobro obcych zwierząt znacznie wyżej, niż swoją własną wygodę. Takiej postawy mogliby uczyć się od niego również dorośli – choć w książce wcale nie jest pokazane, że była to decyzja prosta oraz nienaznaczona żadnymi konsekwencjami.

Piękne, realistyczne ilustracje

Jak każda dobra historia, również Nocny kotek ma swoje pozytywne zakończenie. Dla dzieci będzie ono magiczne – dla rodziców bardziej oczywiste, ale wciąż piękne i znaczące. 

Dzięki realistycznym ilustracjom ma się wrażenie, że ta opowiastka wydarzyła się naprawdę, a jej bohaterowie istnieją w rzeczywistości. Być może dzięki Nocnemu kotku mali czytelnicy zdecydują się wesprzeć jakieś schronisko lub po prostu staną się bardziej wrażliwi na potrzeby słabszych i bezbronnych, czyli domowych zwierząt.

Polecam Nocnego kotka wszystkim powyżej 3 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://tako.biz.pl/p,1201,nocny-kotek.html

Artykuł Nocny kotek – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Jedna z książek, która bardzo szybko stała się światowym bestsellerem i zniknęła z półek księgarń w mgnieniu oka! ,,Brzuchatek” to pozycja z tekstem Steve’a Smallmana (znanego m.in. z ,,Nie bój się, misiu!”) z ilustracjami Tima Warnesa, którego możecie już kojarzyć np. z ,,Małego Miodowego Misia”. Ostatnio ponownie stała się dostępna dzięki staraniom wydawnictwa Tekturka. Odświeżone, przyjemniejsze w odbiorze tłumaczenie z pewnością jest jej atutem.

Obrazkowa opowieść, którą można uznać za historię o najbardziej niezwykłych talentach maskotek. Choć w języku polskim nazywamy je również w inny sposób, to określenie wyjątkowo dobrze tutaj pasuje – przytulanki. 

Niezwykła umiejętność Brzuchatka

Tytułowy Brzuchatek pojawia się w nowym domu i pozostałe zabawki zaczynają się zastanawiać, co on takiego potrafi. Z wyglądu nieco przypomina mysz, misia, a nawet trzmiela za sprawą swojego pasiastego brzuszka. Nie potrafi jednak robić tego, na co wskazywałby jego wygląd.

Brzuchatek zupełnie nie radzi sobie z piszczeniem, chodzeniem na łapkach czy lataniem. Kiedy niespodziewanie zdarza się myszce mały wypadek, główny bohater biegnie jej z pomocą. Przytula swoją nową przyjaciółkę i wtedy ona odkrywa jego talent. Okazuje się, że Brzuchatek nie ma sobie równych w tuleniu.

Przytulanie i empatia

,,Brzuchatek” to niezwykle ciepła i ponadczasowa opowieść o tym, że każdy z nas ma jakiś talent. Choć potrzeba była chwila, aby odkryć umiejętność tytułowego bohatera, pozostałe zabawki ani przez moment nie zwątpiły, że jakąś z nich on posiada.

Co więcej przytulanie, a tym samym zdolność do odczuwania empatii to jedna z ważniejszych cech, jakimi można się poszczycić. Mali czytelnicy idąc w ślady swojego ulubionego bohatera, z pewnością będą w stanie naśladować go w doskonałym przytulaniu.

Bezpieczeństwo i beztroska

Książka ,,Brzuchatek” została również pięknie zilustrowana. Ciepłe barwy oraz proste, znane wszystkim dzieciom zabawki, które można oglądać na kartach pozycji, wzbudzą w odbiorcach poczucie bezpieczeństwa i beztroski.

Polecam tę lekturę wszystkim już powyżej 2 roku życia. Pozwoli im ona od małego nabierać pewności siebie i wiary w tego, że każde z nich ma znaczenie.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwo-tekturka.pl/pl/p/Brzuchatek/110

Artykuł Brzuchatek – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Uważnie śledzę nowości z serii ,,Mój pierwszy komiks 5+”, która ukazuje się nakładem wydawnictwa Egmont. Na końcu tej recenzji znajdziecie wykaz wszystkich książek, które już zrecenzowałam w ramach tego cyklu.

Tym razem moją uwagę przykuł zupełnie nowy tytuł: ,,Ana Ana. Śpij dobrze, Ano!” z tekstem Dominique Roguesa z rysunkami Alexisa Dormala. Oprawa, jak większość pozycji z tej serii, jest twarda, ale z przyjemnym w dotyku wypełnieniem z gąbki. 

Kim jest Ana?

Czy wam też czasami się zdarza takie pełne rezygnacji westchnięcie, kiedy zaczyna brakować wam siły wobec zachowania jakiejś osoby? Wtedy bardzo często dwukrotnie powtarzacie jej imię, żeby podkreślić swoje zmartwienie i jednocześnie okazać troskę.

Myślę, że dokładnie tak było z serią ,,Ana Ana”, a tym samym – jej główną bohaterką;  małą dziewczynką z burzą blond włosów. Ana w ogóle pod wieloma względami przypomina postać z kultowych komiksów o Mafaldzie rysownika Quino lub dziecko z pasków Charlesa M. Schulza. Z jednej strony wygląda jak aniołek, ale w rzeczywistości w tym małym ciałku skrywa się niezły charakterek!

Książka na dobranoc

,,Ana Ana. Śpij dobrze, Ano! Tom 1” opowiada historię dziewczynki oraz jej ulubionych przytulanek. Maskotki chcą iść już spać, ale Ana ciągle czyta książkę. Lektura tak bardzo ją wciąga, że bohaterka zupełnie przestaje zwracać uwagę na całe otoczenie… w pewnym sensie. Bo kiedy zabawki postanawiają się oddalić, ona siłą przytrzymuje je przy sobie.

Ana nie jest zbyt miła dla swoich przytulanek. W zasadzie zupełnie nie liczy się z ich uczuciami. Ważne jest dla niej tylko to, żeby dokończyć czytać książkę. Kiedy jednak sama chce iść spać, okazuje się, że będzie to trudniejsze niż mogła się spodziewać. Maskotki postanowiły bowiem się zbuntować.

Co mi się nie spodobało

Choć dziewczynka przeprasza przytulanki za swoje zachowanie, ciągle mam wrażenie, że za mało w tej książce zostało podkreślone jak niewłaściwie postępowała Ana. Ciągnięcie zabawek za ogon, kiedy przypominają one prawdziwe zwierzęta to obraz, który niestety może utrwalić się w oczach małych odbiorców.

Uważam także, że w tym komiksie zastosowano niefortunny font. Jeżeli ma być to książka dla dzieci uczących się czytać, to rozszyfrowanie tego kroju liter może okazać się problematyczne. 

Dla kogo odpowiednia będzie więc pierwsza część ,,Ana Ana”? Jeżeli rodzice lub opiekunowie szukają lektury, w której przesłanie wydaje się krzyczeć – nie rób tego innym, czego nie chcesz, żeby robiono i tobie – ten komiks jest z pewnością ciekawym kierunkiem. Wielu odbiorcom spodobają się również nieco humorystyczne rysunki. Książka będzie odpowiednia dla dzieci powyżej 5 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://egmont.pl/Moj-pierwszy-komiks-5-.-Ana-Ana.-Spij-dobrze-Ano-Tom-1,70990869,p.html

Seria Mój pierwszy komiks 5+:

• Malinka,
• Pan Borsuk i Pani Lisica,
• W cieniu drzew,
• Opowieści z Bukowego Lasu,
• Bartłomiej i Karmelek.

Artykuł Ana Ana. Śpij dobrze, Ano! – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Filiżankowy domek. Przyjęcie u Króliczków”

Seria: Filiżankowy domek

Autor: Hayley Scott

Ilustracje: Pippa Curnick

Tłumaczenie: Iwona Żółtowska

Wydawnictwo: Akapit Press

Rok wydania: 2020

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo:  dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Mieliście kiedyś własnoręcznie zrobiony domek? Taki z kartonu, ścinków materiałów, gdzie fasada była pomalowana resztką ściennej farby, a na podłodze leżał kawałek zachowanego skądś linoleum. 

Jeśli tak, to z pewnością przy lekturze ,,Filiżankowego domku. Przyjęcie u Króliczków” powrócą tamte wspomnienia. To druga część debiutanckiej serii Hayley Scott (tytuł pierwszej to: ,,Filiżankowy domek. Cześć, Króliczki!”), która znana jest ze swojego zamiłowania do małych przedmiotów. 

Jest mi bardzo miło, że najnowszy tom mogę objąć swoim patronatem medialnym!

To pełna uroku książka o pewnej dziewczynce – Ani, która przeprowadziła się z najbliższymi z miasta na wieś. Bardzo spodobało się jej nowe otoczenie, jednak ze zmianą miejsca zamieszkania pojawiła się także obawa przed nawiązywaniem nowych przyjaźni.

Największym skarbem dziewczynki jest tytułowy Filiżankowy domek, który dostała w prezencie od Błękitnej Buni. Jego mieszkańcami jest rodzina pluszowych Króliczków – tata Gabriel, mama Bogusia, córka Zosia oraz syn Franek. Kiedy tylko nikt z ludzi ich nie obserwuje, natychmiast ożywają i prowadzą sobie spokojne i wygodne życie.

Fabuła najnowszej części opiera się na organizowanym przez mamę Ani przyjęciu zapoznawczym, na którym główną atrakcją ma być… wysoki tort z fioletowym lukrem! Dziewczynka pomaga rodzicowi jak może i jest bardzo dumna z finalnego efektu.

Okazuje się jednak, że ciasto dostrzegają także pluszowe Króliczki, a szczególnie jeden z nich – mały Franek, który jest wielkim fanem wypieków. Kiedy impreza przenosi się do ogrodu, a mamę i tatę zabiera ze sobą Ania, króliczek postanawia z pomocą siostry Zosi upiec własny tort i ozdobić go gotowym, fioletowym lukrem. Przed nimi ogromne wyzwanie zdobycia słodkości w taki sposób, żeby nie dać się nikomu nakryć! 

Emocjonujący jest także początek znajomości Ani z jej nową sąsiadką – małą Elą, która na początku wydaje się być bardzo nadąsana. Uczucia Ani autorka wypunktowała, przez co stały się bardziej czytelne dla najmłodszych czytelników. 

,,Filiżankowy domek. Przyjęcie u Króliczków” to książka w której wiele się dzieje, ale za sprawą dużych liter i niewielkiej ilości tekstu, będzie świetną propozycją lektury dla początkujących czytelników. 

Dużym atutem są w niej także kolorowe ilustracje. Ich autorką jest Pippa Curnick, którą możecie kojarzyć z pięknego picturebooka ,,Miś Paplak”. 

Dodatkowo, jeżeli podczas lektury nabierzecie smaka na wielki, fioletowy tort – na końcu książki czeka prosty przepis, który pomoże zrealizować to marzenie. 

Polecam tę lekką i przyjemną lekturę wszystkim powyżej 6. roku życia. Wydawnictwo Akapit Press zapowiada już kolejne części!

Link do strony Wydawnictwa: https://www.akapit-press.pl/dla-dzieci/filizankowy-domek-przyjecie-u-kroliczkow-497.html

OFICJALNA PREMIERA: 16.03.2020

Artykuł Filiżankowy domek. Przyjęcie u Króliczków – recenzja przedpremierowa! pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

(więcej zdjęć Stworka, w kolejnym wpisie specjalnym!)

Bajkochłonka: Cześć Maja! Bardzo się cieszę, że zgodziłaś się odpowiedzieć na kilka pytań w związku z prowadzoną przez Ciebie hodowlą. Jest mi tym bardziej miło, że właśnie sama stałam się posiadaczem uroczego Stworka, którego za sprawą Twojej niezwykłej działalności adoptowałam! 

Zacznijmy jednak od początku, żeby czytelnicy wiedzieli o czym w ogóle jest mowa. ,,Hodowla Stworzeń Mitycznych i Baśniowych” to Twoja autorska inicjatywa, w której ramach tworzysz bajkowe stworki – pełne uroku i charakteru, które zdecydowanie różnią się od przesłodzonych maskotek z masowych produkcji. Kiedy i w jaki sposób narodził się pierwszy z nich? 

Maja Wolińska: Trudno jest mi wskazać to pierwsze maleństwo. Początkowo moja Hodowla wydawała na świat tylko szydełkowe jednorożce, ale już po kilku miesiącach udało mi się wyhodować inne stworzenia, które nie miały znanych odpowiedników w świecie legend czy literatury fantastycznej. Były realizacją moich autorskich pomysłów.

B.: Skąd pomysł na nazwę Hodowli? Co zamierzałaś w niej zawrzeć? 

M.W.: Zawsze marzyło mi się posiadanie pewnego rodzaju magicznego zoo czy ożywionego bestiariusza. Hodowla to miejsce uformowane w oparciu o te moje senne wizje i fascynacje obecnymi w kulturze sylwetkami fantastycznych zwierząt, potworów, cudaków.

Chciałam podzielić się swoją wewnętrzną  baśnią, obdzielić wszelkich potrzebujących szczyptą surrealizmu w szarej codzienności.

B.: Artystyczne, ręcznie wykonane lalki i maskotki, które po angielsku nazywane są także ,,cute ugly toy”, zaczynają ostatnio cieszyć się coraz większą popularnością. Jak myślisz, dlaczego? Czy one są bardziej zaawansowanymi i ciekawszymi wersjami znanego wszystkim Gizmo? 

M.W.: Wydaje mi się, że jest to związane z aktualną potrzebą zredefiniowania pojęcia piękna. Moda na “cute ugly toys” to skutek świadomego odrzucenia masówki, tych pozbawionych duszy popularnych lalek czy maskotek, tak nieskazitelnych, jednakowych w swojej doskonałości fabrycznych wytworów. Zaczynamy doceniać urok niepowtarzalności, zauważać wartość osobliwości, nawet wyraźna potworność staje się pożądana. Nie dziwi mnie, że “cute ugly toys” budzą wiele pozytywnych emocji, zdecydowanie łatwiej się z nimi utożsamić i zaprzyjaźnić.

B.: A w jaki sposób Ty wymyślasz indywidualne stworki i skąd czerpiesz pomysły na te ich szalenie kreatywne imiona?

M.W.: Pomysły rodzą się gdzieś mimochodem, czasem nocą. Przeważnie najpierw wymyślam budowę i cechy szczególne stworka a następnie, gdy już uda mi się powołać go do życia, oswajam i znajduję stosowne imię.

B.: Czy każda maskotka ma swoją historię? Czy próbujesz tchnąć w nie trochę swojej osobowości? 

M.W.: Tak, często dodaję dłuższe opisy do moich maleństw. Lubię wyobrażać sobie pochodzenie i zwyczaje każdego nowo wymyślonego gatunku. Niektóre z nich są mi wyjątkowo bliskie.

B.: Jak dużo czasu zajmuje wykonanie takiej maskotki?

M.W.: Zwykle do kilku dni, czasem jednak noszę się dłużej z jakąś szczególnie trudną do realizacji fantazją.

B.: Czy trudno później się z nimi rozstać? 

M.W.: Pożegnania zawsze sprawiają mi trudność, ale na szczęście wiem, że stworek rusza w podróż do kochającego domu, w którym otrzyma troskę i uwagę.

B.: Czy można zażyczyć sobie stworka według własnego projektu? 

M.W.: Tak, wykonuję też stworki na specjalne zamówienia. Możliwość podążania za czyimś marzeniem jest dla mnie inspirującym doświadczeniem, z radością kolekcjonuję charakterystyki gatunków, które przysłano mi do wyhodowania. Dwukrotnie przeprowadziłam też specjalny konkurs na najciekawsze, baśniowe opisy – wygraną były stworki wiernie sporządzone na ich podstawie.

B.: Jeżeli ktoś nosi właśnie w sobie taką wizję ukochanego zwierzaka – jak długo będzie musiał czekać, aż go zobaczy?

M.W.: Czas oczekiwania wynosi maksymalnie 2 tyg.

B.: Czy jest jakieś miejsce lub dziedzina sztuki, gdzie chciałabyś w przyszłości zobaczyć swoje zwierzątka?

M.W.: Od pewnego czasu jawi mi się przygotowanie bohaterów do filmu, choćby i krótkometrażowego. Bardzo chciałabym ujrzeć, jak moje stworki zyskują jeszcze więcej życia z pomocą animacji. Pociąga mnie także wizja przygotowania wystawy w formie ogromnej makiety bajkowej krainy, usianej stworkami w warunkach imitujących ich naturalne środowisko.

B.: W takim razie tego właśnie Ci życzę, żeby Twoja Hodowla rosła w siłę i wydawała na świat same urocze stworki, które nie tylko znajdą przytulne i odpowiedzialne domy, ale także zrobią karierę w show-biznesie i będziemy mogli je oglądać na każdym kroku!  

Na koniec powiedz jeszcze – jaka jest Twoja ulubiona książka z dzieciństwa? 

M.W.: Trudno mi wybrać jedną, najbardziej ulubioną lekturę z dzieciństwa, ale z pewnością istotny wpływ miała na mnie całe uniwersum Krainy Czarów. Świat stworzony przez Lewisa Carrolla niezmiennie jest dla mnie inspiracją. Często wracam do Alicji, tak do oryginału jak i rodzimych przekładów. Jednym z moich marzeń jest skompletowanie wszystkich polskich wydań tej książki.

B.: Bardzo dziękuję za wywiad! 

Jeżeli chcecie podążać tropem Stworków i przyglądać się działaniom ,,Hodowli Stworzeń Mitycznych i Baśniowych”, to polubcie jej profil na Facebooku -> LINK TUTAJ. Będzie mogli tam też śledzić informacje o wydarzeniach i miejscach, gdzie można zobaczyć Stworki na żywo.

Pierwsza okazja to zbliżający się Festiwal Rękodzieła i Designu Przerób-My w Warszawie. Maja zapewnia, że:

,,będzie to unikalna okazja, żeby zapoznać się z wychowankami Hodowli, pogłaskać młode Jamnikosmoki po ogonkach, zajrzeć w ślepia Tłustomordek czy wziąć na ręce najprawdziwszego Korniszołaza. ;-)”.

Nie wiem jak Wy, ale ja po tych słowach na pewno się wybiorę!

Już jutro będę miała dla Was także NIESPODZIANKĘ! Napisałam bajkę w której głównym bohaterem jest Stworek z ,,Hodowli Stworzeń Mitycznych i Baśniowych”! Tym samym otwieram także nowy projekt (szczegóły już jutro)! 

Maja Wolińska – ur. 1998 roku, oprócz rękodziełem na co dzień zajmuje się wszelkiego rodzaju starociami i bibelotami. Pracuje w podwarszawskim antykwariacie. Poza tym dużo rysuje – właśnie zbliża się do wydania swojej talii autorskich kart. (zdjęcie z archiwum artystki)

Artykuł Wywiad z Mają Wolińską, założycielką Hodowli Stworzeń Mitycznych i Baśniowych pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.