➜ Tytuł: Marzanna
➜ Scenariusz: Jakub Kwiatkowski
➜ Rysunki: Jakub Kwiatkowski
➜ Wydawnictwo: self publishing
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Rzadko słyszy się o połączeniu PRL-u z mitologią słowiańską – choć, trzeba przyznać, że takie skojarzenie może być bardziej niż trafne. Z pewnością jednak już ewenementem jest ujęcie tego odcinka czasu w takim charakterze, za pomocą komiksowych kadrów.

Czym zaintrygował mnie ten projekt?

Zacznę jednak od początku, czyli od twórcy. Jakub Kwiatkowski jest dopiero na początku swojej drogi. Choć zasłynął misternie opracowanym tryptykiem Wiedźmińskiej obsady gry, debiutuje jako autor komiksu Marzanna.

Tym, co jednak zwróciło moją uwagę w stronę tego projektu – bo uznanie dla fabuły przyszło naturalnie później – była ręczna, a właściwie rzemieślnicza oprawa książki. Tutaj płócienny grzbiet jest płócienny nie tylko z nazwy, a cały proces introligatorski (nie licząc druku), odbył się za pomocą tradycyjnych, ponadczasowych technik. I choć to wydanie jest bardzo mocno ograniczone nakładem – warto po nie sięgnąć, jeżeli tylko ma się taką sposobność.

Fabuła inspirowana czasem PRL-u

Akcja Marzanny rozgrywa się właściwie na osi czasu dwóch dni. Podczas lektury nie mogłam się oprzeć wrażeniu, że miejsce wydarzeń, czyli niewielkie Brzegno istnieje naprawdę. Być może ze względu na zmyślne zestawienie obok siebie fikcji z historycznymi wątkami, takimi jak zima stulecia z przełomu 1978 i 1979 roku.

Autor opierając się na słusznie minionej mentalności, postanowił w świat złożony z czarnych charakterów, powplatać losy zwyczajnych – może nieco pogubionych ludzi. Znajdziecie tutaj dużo wzbudzających emocji zdarzeń fabularnych, które jednak bazują na podobnych, realnych historiach z przeszłości.

Komiks osnuty aurą tajemnicy

Tym, co jednak jeszcze bardziej oddala Marzannę od literatury faktu – to liczne nawiązania do rzeczy czy zjawisk, które dość ciężko wytłumaczyć za sprawą nauki czy czystego przypadku. Subtelne odnoszenie się do mitologii słowiańskiej pod postacią tytułowego demona, to dopiero początek zaskoczeń, które – jak przypuszczam – przygotował dla czytelników autor.

Ten niezwykle zagadkowy, osnuty aurą tajemniczości komiks, bardzo dobrze buduje napięcie – zarówno pod kątem fabularnym, jak i wizualnym. Wykraczanie poza klasyczny układ kadrów, operowanie na mocnych kontrastach oraz dobry rytm i zróżnicowanie planów pomyślnie wpływają na odbiór całości.

I choć nie jest to pozycja bez wad – myślę, że śmiało można wybaczyć jej drobne potknięcia korektorskie – to jest to opowieść intrygująca i dobrze zapowiadająca samego autora.

Bardzo obiecujący debiut komiksowy

Marzanna rozpoczęła się jako projekt dyplomu na Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu, ale jej planowana kontynuacja oraz sposób funkcjonowania w świecie literackim wydaje się ewoluować. Autor już teraz zapowiedział drugi tom komiksu, a ja czuję, że jego nazwisko mocno zapisze się w zestawieniu uznanych twórców powieści graficznej w Polsce.

Oprócz wspomnianego przeze mnie wydania kolekcjonerskiego, komiks dostępny jest także w wersji z miękką okładką. Marzanny najlepiej szukać bezpośrednio na jednym z profilów autora, w mediach społecznościach:

Instagram: https://www.instagram.com/jkflowart

Facebook: https://www.facebook.com/jakub.kwiatkowski.50702

Artykuł Marzanna – recenzja debiutu komiksowego Jakuba Kwiatkowskiego pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Czy wiecie dlaczego na Sylwester mówi się właśnie Sylwester? A skąd wzięła się nazwa Śmigus-dyngus? Kiedy można w Nowym Jorku zostać ,,królem głupców”? Albo jak uleczyć się jajkiem z bólu głowy?

Święta w fabularnej formie

Tradycje i wierzenia to fascynujące zjawiska, z którymi trwamy już od setek lat (w mniej lub bardziej zmienionej formie). Dobrze jednak znać ich źródła i mieć świadomość skąd tak właściwie czerpiemy zwyczaje, na które z taką ekscytacją czekamy każdego roku.

Gdyby jajko mogło mówić i inne opowieści to książka Renaty Piątkowskiej z ilustracjami Artura Nowackiego. Składa się ona z 9 rozdziałów, w których w fabularnej formie, opisywane są rozmaite święta, uzupełnione o kontekst rodzinny czy koleżeński.

Fabularna książka dla dzieci z ciekawostkami

Autorka opowiadając m.in. o Mikołajkach, Wigilii, Andrzejkach, Prima Aprilis czy Walentynkach, zestawiła tradycje chrześcijańskie z tymi jeszcze starszymi. Nie znajdziecie tu jednak suchych faktów – każda historia ma swoich bohaterów, którzy akurat przeżywają dane święto.

Duże nagromadzenie ciekawostek w zgrabnej formie krótkich scen rodzajowych, zachęca do zaangażowanego poznawania kalendarzowych wydarzeń od tej nieco mniej popularnej, ale szalenie ciekawej strony. 

Z jednej strony mamy więc ponadczasowe opowiastki, z którymi pewnie mogą utożsamić się nasze babcie i nasi dziadkowie – a z drugiej, czytamy te opisy przez pryzmat własnych doświadczeń, ale także tradycji, które różnią się nie tylko ze względu na wiek czytelnika, ale choćby i jego adres zamieszkania.

Do czytania na co dzień i od święta

Czuć także w niewielkim stopniu, że Gdyby jajko mogło mówić i inne opowieści jest zbiorem sprzed prawie 15 lat. To jednak ciągle świetnie oraz humorystycznie poprowadzona narracja, która zainteresuje każdego współczesnego czytelnika (bez względu na to, w którym roku czytacie tę recenzję). 

Jeżeli szukacie ciekawostek o różnych świętach, chcielibyście więcej się o nich dowiedzieć czy porozmawiać na ten temat w rodzinnym gronie, ale boicie się, że popularnonaukowe książki Was znudzą – Gdyby jajko mogło mówić i inne opowieści będzie zdecydowanie dobrym wyborem.

Polecam tę pozycję dzieciom powyżej 8 roku życia oraz ich rodzicom i opiekunom – do wspólnego czytania, na co dzień oraz od święta

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwobis.com.pl/produkt/gdyby-jajko-moglo-mowic-i-inne-opowiesci/

Artykuł Gdyby jajko mogło mówić i inne opowieści – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.