Kiedy na niebie dostrzegam szybką, czarną smugę z białym brzuchem i pomarańczowym gardziołkiem, od razu w mojej głowie zaczyna grać: ,,Jaskółka czarny sztylet, wydarty z piersi wiatru”, Stana Borysa. 

Nowa książka Marianny Oklejak

To ptaki, które – pewnie przez ten tekst i melodię – kojarzą mi się z pewną melancholią, ale nie tylko. U moich dziadków na wsi, jaskółki mieszkały pod obórką i rzeczywiście, kiedy miał spaść deszcz, latały zaraz przy samej ziemi.

Teraz o jaskółkach opowiada Marianna Oklejak, w swojej pięknej, artystycznej książce ,,Tam i z powrotem. Opowieści jaskółek”. Przyjęta forma pozycji przypomina wcześniejszą: ,,Cuda niewidy. Zagadki dla młodszych i starszych”.

Opowieści o jaskółkach

Artystka połączyła pod jednym tytułem wątki popularnonaukowe, elementy aktywnościowe i krótkie historie zawarte głównie w obrazkach o rozmaitych bohaterach. Jaskółkę postawiła tutaj w roli narratora, który przemierzając cały świat odwiedza rozmaite miejsca i spotka różnych ludzi.

W ,,Tam i z powrotem” każda rozkładówka ma swój tytuł. Są to często poetyckie zdania, które kondensują przesłania danych stron. Zazwyczaj nawiązują one także do informacji o jaskółkach, które autorka przekazuje w sposób zarówno wizualny jak i opisowy. Jeżeli jednak spodziewacie się garści niezwiązanych ze sobą ciekawostek – miło się zaskoczycie. 

Wyczekiwanie na jaskółki

Ta książka jest jedną, dużą, spójną opowieścią. Może nie jest najprostsza w odbiorze i wymaga ciut zaangażowania ze strony czytelnika, ale włożony w nią minimalny trud, na pewno zaowocuje. Jaskółki, które są niczym zegar wyznaczający czas – doskonale pokazują upływ czasu. Ich obecność, ale także rytuały i przyzwyczajenia mają wpływ na ludzi, którzy żyją w otoczeniu tych ptaków. Choć ich gniazda znajdują się na różnych szerokościach geograficznych – lubią powracać w te same miejsca. Wyczekiwanie na jaskółki może być więc formą rodzinnej tradycji. Podobnie jak jest nią na przykład oczekiwanie na Święta.

,,Tam i z powrotem. Opowieści jaskółek” to książka zachwycająca różnorodnością barw oraz kształtów. Weźcie ją do ręki, usiądźcie z dzieckiem i wsłuchajcie się w historie jaskółek, ludzi oraz roślin, które minęły one w trakcie swojej podróży.

A kiedy przyjdzie wiosna, wypatrujcie tych czarnych posłańców na niebie i… kolejny raz powróćcie do ,,Tam i z powrotem”. Niech stanie się to małym rytuałem, który pozwoli Wam być bliżej natury oraz tego, co piękne.

Polecam tę książkę odbiorcom powyżej 4 roku życia.

Link do strony sklepu wydawnictwa: https://www.libra.pl/produkt/tam-i-z-powrotem-opowiesci-jaskolek,328883.html

Artykuł Tam i z powrotem. Opowieści jaskółek – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Folklor można odnaleźć na tkaninach, w architekturze, ale też w baśniach i bajkach. Związany jest z twórczością ludzi będących blisko natury oraz związanych z konkretnym miejscem. To magia kolorów oraz kształtów, które przynoszą czystą i niezmąconą niczym radość.

Muszę przyznać, że niezwykle ucieszyłam się, że ,,Cuda niewidy” Marianny Oklejak znowu pojawiły się w księgarniach, dzięki staraniom wydawnictwa Libra. Książka, która długi czas była niedostępna, może znowu bawić oraz zachwycać nowe pokolenia starszych i młodszych odbiorców.

Książka z zagadkami dla dzieci

Lektur zawierających rozmaite zadania aktywnościowe jest sporo. Z całą pewnością nie ma jednak takiej drugiej jak ,,Cuda niewidy”. To pozycja, w której wszystko się zgadza – jest w niej mnóstwo kolorów, rymowana opowiastka spajającą całość oraz zagadki wizualne, na spostrzegawczość oraz wymagające chwilki zastanowienia.

Mało tego! ,,Cuda niewidy” to także swego rodzaju… paragrafówka! Książka, która – co prawda w niewielkim, ale jednak! – stopniu pozwala samemu zadecydować, którą ścieżką fabularną chcemy podążyć.

Folklor w literaturze dziecięcej

Dwaj bracia wyruszają w drogę – zaczyna się jak prawdziwa baśń. Jasieniek i Wojtuś mają zepsuty dach i nie najlepiej im się wiedzie. Podróż jest dla nich szansą na zdobycie środków oraz zapewnienie sobie lepszej przyszłość. Wyprawa ma im jednak nastręczać pewnych trudności. 

Pomóc mają czytelnicy – będą szukać drogi w labiryntach, próbować przechytrzyć diabła oraz czarownicę, poszukiwać w zaroślach paproci czy namierzać zgubioną biżuterię. Towarzyszyć odbiorcom na każdej rozkładówce będą symbole kojarzone z polskim folklorem.

Dla kogo jest ta książka?

,,Cuda niewidy” zostały wymyślone w taki sposób, że można je przechodzić kilkukrotnie. Przynajmniej dwa podejścia gwarantują zupełnie nowe wrażenia i jeszcze nieodkryte strony. Wymyślone przez autorkę Mariannę Oklejak rymowanki szybko wpadają w ucho i zachęcają do dalszego śledzenia losów bohaterów. Z kolei ujęte w prostych zdaniach polecenia, jasno wskazują, co należy robić, nie pozostawiając wątpliwości nawet młodszym odbiorcom.

Szczerze mówiąc, ja ,,Cuda niewidy” użytkowałam już także jako książkę kontrastową, stymulującą narząd wzroku dla kilkumiesięcznego malucha. Można więc śmiało stwierdzić, że to pozycja przeznaczona dla odbiorców już od pierwszych chwil życia (choć jej pełen potencjał wykorzystają dzieci czytające samodzielne, z nauczania początkowego).

Jeżeli także jesteście fanami twórczości Marianny Oklejak (polecam również jej autorską ,,No to gramy!”) lub po prostu lubicie folklor i zagadki – ,,Cuda niewidy” będą strzałem w dziesiątkę!

Link do strony wydawnictwa: http://wydawnictwo.libra.pl/?page_id=507

Artykuł Cuda niewidy – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Są takie książki, które mają ogromny wpływ na ludzi. Można wręcz te oddziaływanie uważać za magiczne, a nawet niebezpieczne. Niewłaściwa książka w niewłaściwych rękach spowoduje bardzo nieprzewidziane skutki. Wówczas sytuację może uratować tylko głos rozsądku… małego dziecka.

,,Księga Ludensona” to powieść z pogranicza baśni oraz współczesnej historii o czwórce rodzeństwa. Przed kilkoma laty ukazała się nakładem Wydawnictwa Wilga, teraz w odświeżonej szacie graficznej oraz w nowym, pięknym wydaniu, dostępna jest dzięki Wydawnictwu Agora dla dzieci! Jej autorką jest Zofia Stanecka, którą z pewnością znacie z serii o ,,Basi”, ale również pozostałych książek:

• Żółwik z oceanu. Tuli Tuli opowiada, gdzie mieszka,
• Baśnie dla młodszych i starszych,
• Tajemnica namokniętej gąbki.

Jednobarwne ilustracje, przypominające zdjęcia umieszczone w staromodnym albumie wykonała z kolei Marianna Oklejak. Ją także możecie kojarzyć z serii o ,,Basi”, ale i chociażby pozycji: ,,Wyszymory i inne bieszczadzkie stwory” czy ,,No to gramy! Muzyczna awantura od Little Richarda do Björk”.

KSIĘGA LUDENSONA ZOSTAJE OTWARTA

Głównymi bohaterami historii jest Mania, Jacek, Marta i Natalia, którzy razem z mamą wybrali się na wakacje do willi ,,Jaskółka” w Jastrzębiej Górze. Rodzina zamierza spędzić beztroski czas na plaży, korzystając z ładnej pogody oraz bliskości wody. 

Już pierwszego dnia najmłodsi z nich, czyli Mania, Jacek i Marta odkrywają jednak w starym domu tajemniczy, zamknięty pokój. Kiedy w środku nocy wymykają się ze swoich łóżek, żeby zbadać tę tajemniczą sprawę, okazuje się, że drzwi nagle się otwierają, a na miejscu spotykają… prawdziwego trolla!

Cała opowieść toczy się wokół tytułowej księgi, która została nazwana na cześć tajemniczego lokatora. Ludenson to mały troll, zamknięty na wiele lat w pokoju z przykazaniem oczekiwania na swoją mamę. Czy uda mu się odnaleźć rodziców? Czy potężna księga zdobyta przez jego ojca, trafi w odpowiednie ręce?

TROLLE, OLBRZYMY ORAZ… ISTOTY

,,Księga Ludensona” to fantastyczna opowiastka, która łączy w sobie elementy kultury skandynawskiej z dawnymi legendami kaszubskimi. W role głównych bohaterów wcielają się, oprócz oczywiście ludzi, także trolle, olbrzymy, półolbrzymy i tajemnicze, przedwieczne istoty.

To tytuł, który można zakwalifikować do serii literatury, gdzie sam przedmiot jest częścią fabuły. Książka staje się swego rodzaju portalem między czytelnikami, a postaciami (podobnie jak w ,,Niekończącej się historii”). W ,,Księdze Ludensona” autorka zaserwowała nam także bardzo przyjemną klamrę kompozycyjną.

KILKA SZCZĘŚLIWYCH ZAKOŃCZEŃ

W powieści przeplata się ze sobą wiele rozmaitych wątków. Jednymi z nich są:

• Relacje rodzeństwa oraz wzmacniająca się więź między najstarszą Natalią, a pozostałą trójką.
• Nietypowy wątek miłosny bibliotekarki oraz… porywacza.
• Odwaga Marianny w bronieniu lokalnego księgozbioru.
• Kwestia psiej wierności i zrobienia wszystkiego dla swojego człowieka.
• Pragnienie władzy i niebezpieczeństwa, jakie z tego wynikają.
• Siła czystych intencji dziecka w starciu z krótkowzrocznością dorosłych.

W ,,Księdze Ludensona” możemy jednak liczyć nie na jedno, ale kilka szczęśliwych zakończeń. To przepełniona magią historia, która dodatkowo pozostawia w czytelnikach przyjemne uczucie satysfakcji. Żałuję jedynie, że nie jest dostępna w twardej oprawie – to dopiero byłaby gratka!

Polecam ją dzieciom już powyżej 8 roku życia. 

Link do strony Wydawnictwa: https://kulturalnysklep.pl/product-pol-99357-Ksiega-Ludensona.html

Artykuł Księga Ludensona – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Dobrze jest zostawić za plecami zgiełk miasta i wyruszyć tropem zbiegłego żubra w… Bieszczady!

,,Wyszymory i inne bieszczadzkie stwory” to książka przygodowa, która doskonale łączy miejscowy folklor z ciekawostkami na temat przyrody. Jej autorką jest Jola Jarecka, która zasłynęła powieściami o Bieszczadach dla dorosłych (,,Truchło” oraz ,,Hylaty”). Tym razem z ilustratorką Marianną Oklejak (znaną z serii o Basi czy książki ,,No to gramy! Muzyczna awantura od Little Richarda do Björk”), zabiera czytelników do fabularnego i angażującego świata latających, pływających czy biegających bohaterów.

Główną postacią nie są zaskakująco tytułowe wyszymory (czyli swego rodzaju duchy lasu), ale łasica o imieniu Dmytro, która na co dzień zajmuje się szeroko rozumianym dziennikarstwem. Dla tego gryzonia niemal każdy temat wart jest uwagi! Tym, co jednak najbardziej przykuwa jego uwagę, jest zaginięcie, a właściwie ucieczka pewnego żubra. 

Prowadzony ciekawością Dmytro zastanawia się nad powodami takiej decyzji i zamierza wyruszyć jego śladem w celu przeprowadzenia profesjonalnego wywiadu.

Żubr jednak nie daje się łatwo wytropić, a łasica poznaje po drodze wiele różnych zwierząt oraz musi znosić rozmaite trudny podróży, aby osiągnąć swój cel.

W ,,Wyszymorach” okazuje się jednak, że zamierzony początkowo cel przechodzi swego rodzaju transformację i zmienia się wraz z punktem widzenia głównego bohatera. Nie bez znaczenia jest tutaj również wątek miłosny, ale i piękno bieszczadzkich lasów oraz kryjące się w nich tematy na nowe artykuły. 

Odniosłam wrażenie, że ta momentami humorystyczna książka, w której główne role odgrywają zwierzęta, bardzo przypomina mi serię ,,Zwierzęce Zbrodnie”, z tą jednak różnicą, że w ,,Wyszymorach” nie ma zbrodni, a akcja toczy się tuż pod naszymi nosami.

Warto wspomnieć, że pozycja została wzbogacona o edukacyjne wstawki, wyjaśniające trudniejsze pojęcia. Dzięki nim można dowiedzieć się jak nazywały się części tradycyjnej, góralskiej garderoby lub kim była ludność zamieszkująca niegdyś te tereny. 

Książka jest bogato ilustrowana i bardzo kolorowa. Została wydana w twardej oprawie i na dobrej jakości papierze o wyższej gramaturze, dzięki czemu trzymanie jej w dłoniach sprawia dużą przyjemność.

Polecam ,,Wyszymory i inne bieszczadzkie stwory” czytelnikom już powyżej 7 roku życia. Mam nadzieję, że to dopiero początek pasjonującej, bieszczadzkiej serii książek dla dzieci!

Link do strony Wydawnictwa: https://www.libra.pl/produkt/wyszymory-i-inne-bieszczadzkie-stwory,305091.html

Artykuł Wyszymory i inne bieszczadzkie stwory – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Dzisiaj chciałabym opowiedzieć też nie o jednym, ale o dwóch tytułach, które ukazały się nakładem Wydawnictwa Harper Kids oraz Egmont. ,,Basia. Wielka księga o uczuciach” jest nowością i zarazem zbiorem krótkich opowiadań oraz punktów widzenia samej Basi i bliskich jej osób. Druga pozycja to… gra! ,,Basia w zoo” to prosta i intuicyjna planszówki z kartonowymi kafelkami, która pomaga opanować znajomość różnych zwierzaków. 

Tytuł: Basia. Wielka księga o uczuciach

Seria: Basia

Autorka: Zofia Stanecka

Ilustracje: Marianna Oklejak

Wydawnictwo: Harper Kids

Rok wydania: 2021

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Zacznę od książki, ponieważ muszę się do czegoś przyznać. Kiedy tylko ukazuje się nowa Basia i widzę, że jest to zbiór opisywany ,,Wielka księga o…”, obiecuję sobie, że trafi on do mojej biblioteczki. Te bardziej pokaźne pozycje z tej serii to nie tylko ogrom inspiracji i mądrości dla najmłodszych czytelników, ale i gwarancja długiej oraz angażującej lektury na wiele wieczorów. 

Na stronie tutaj pojawiły się już recenzje np. ,,Basia. Wielka księga przedszkola” czy ,,Basia. Wielka księga pytań”. Najnowsza z nich ma też potencjał stać się tą najważniejszą. 

,,Basia. Wielka księga o uczuciach” po krótkim wstępie o sfrustrowanej przedszkolaczce Basi, autorka Zofia Stanecka przedstawia nam cały wachlarz rozmaitych emocji. Mamy wątki dotyczące współczucia, rozczarowania, strachu czy złości. Mamy także pełen pakiet pozytywnych uczuć – nadziei, odwagi, dumy oraz satysfakcji. Pojawiają się i historie, i wrażenia dotyczące nudy lub nawet nielubienia. 

Niektóre emocje wymagają uzupełnienia, dlatego podsuwane są pomysły jak radzić sobie z poszczególnymi stanami, Misiek Zdzisiek dzieli się swoimi złotymi myślami, a  Basia mówi wierszem, żeby poradzić sobie ze złością. 

,,Basia. Wielka księga o uczuciach” to książka, którą można stosować na wyrywki lub czytać od deski do deski. To swego rodzaju kompendium o emocjach, napisane w bardzo przyjemny sposób – ze zwrotami akcji, ulubionymi bohaterami i kwiecistym językiem, którego po prostu nie da się nie lubić. 

Polecam tę pozycję dzieciom powyżej 4 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://egmont.pl/Basia.-Wielka-ksiega-o-uczuciach,48812046,p.html

Oficjalna premiera: 14.04.2021 roku

Tytuł: Basia w zoo. Gra planszowa

Seria: Basia

Autor: Tom Delme

Ilustracje: Marianna Oklejak

Wydawnictwo: Egmont

Rok wydania: 2021

Liczba graczy: 2-4 osób

Czas gry: około 15 minut

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Gry na podstawie książek (szczególnie tak popularnych) zawsze są świetnym pomysłem. Dzieci mogąc doświadczać uniwersum swoich ulubionych bohaterów poza główną fabułą, chętniej będą wracać do lektury. 

,,Basia w zoo” jest w dodatku bardzo ładnie wydaną grą, z 36 kafelkami zwierząt, 8 żetonami postaci oraz prostą w zrozumieniu instrukcją. Zadaniem graczy jest zrobić zdjęcia jak największej liczbie zwierząt, ale w taki sposób, żeby nie sfotografować dwa razy tego samego gatunku lub, aby nie pojawiło się więcej niż trzy razy to samo tło. 

Jest to więc swego rodzaju bardziej zaawansowana i angażująca wersja gry, którą wszyscy znają, czyli memory. Myślę jednak, że ten drobny wątek fabularny oraz obecność Basi i jej bliskich pozwoli chętniej sięgać po tego rodzaju produkcję. 

Co więcej, pozycja oferuje aż trzy poziomy zabawy. Im bardziej zaawansowani są uczestnicy, tym bardziej można próbować skomplikowanego wariantu. Ten aspekt sprawia także, że ,,Basia w zoo” to gra uniwersalna, z której mogą korzystać całe rodziny! 

Polecam ją wszystkim powyżej 4 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://egmont.pl/Basia-w-zoo.-Gra-planszowa,49164290,p.html

Artykuł Basia. Wielka księga o uczuciach + gra planszowa – recenzja przedpremierowa pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: 

Seria: Basia

Autor: Zofia Stanecka

Ilustracje: Marianna Oklejak

Wydawnictwo: Egmont

Rok wydania: 2020

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Na początku prawie zawsze jest ciężko. Rozstania bywają bolesne nie tylko dla dzieci, ale także dla rodziców (a dzieci przecież też potrafią to wyczuć). Książki takie jak ta, pozwalają lepiej oswoić się z myślą o pierwszym dniu w przedszkolu, a następnie mniej bezboleśnie przejść adaptację. 

Bohaterkę Basię z pewnością już znacie. Powstało wiele książek z jej udziałem. Jedna z nich – ,,Basia i przedszkole” jest nawet poświęcona kilku wątkom z tego ważnego wydarzenia z życia dziecka.

,,Basia. Wielka księga przedszkola” ostatnia nowość, to jednak nie tylko kolejne opowieści z dziewczynką, ale również inny format, bohaterowie, chronologia i dużo dodatkowej treści. 

Książka została podzielona na cztery części, zgodnie z porami roku. Rozpoczyna się na początku jesieni, kiedy Basia pierwszy raz przekracza próg przedszkola. Na początku jest bardzo podekscytowana, później trochę się boi, ale finalnie zupełnie przekonuje się do nowego miejsca – istny, emocjonalny rollercoaster!

Dziewczynka dostaje swój symbol – uśmiechniętego pieska oraz powoli poznaje inne dzieci. Zachowanie niektórych wywołuje u niej zdziwienie, inne dzieci ją drażnią, a są też takie, które podziwia lub te, które bardzo lubi. 

Każdy dzień w przedszkolu to nowe wyzwania, niespodzianki i wielkie emocje. Dzieci wybiorą się na wycieczkę do strażaków, będą czekać na śnieg, zbierać kasztany w parku czy dobrze się bawić przy dźwiękach muzyki.

Dodatkowo niektóre fragmenty opowieści zostały uzupełnione rozkładówkami, które pomagają samodzielnie wykonać ćwiczenie z przedszkola Basi. Za pomocą książki można przygotować swoją własną marzannę (której później oczywiście nie będzie wolno utopić w rzece – ze względów ekologicznych), zrobić pieska z kasztanów czy wykonać własny wiatraczek.

Opowieści są bardzo różnorodne i choć wielokrotnie pojawiają się w nich sprzeczne emocje (tak jak w codziennym życiu), to finalnie pozostawiają w każdym czytelniku same miłe wrażenia. 

Ilustracje w ciepłych kolorach i z charakterystycznymi czerwonymi konturami potęgują efekt poczucia bezpieczeństwa i sprawiają, że dzieci uwielbiają sięgać po serię z Basią. 

Polecam ,,Basia. Wielka księga przedszkola” wszystkim maluchom już powyżej 3. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://egmont.pl/Basia.-Wielka-ksiega-przedszkola,24352780,p.html

Artykuł Basia. Wielka księga przedszkola – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Seria: Basia, Franek

Autor: Zofia Stanecka

Ilustracje: Marianna Oklejak

Wydawnictwo: Egmont

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: ma dużo zalet

Recenzja:

W tej recenzji przeczytacie o dwóch najnowszych kartonówkach z serii przygód o Basi i jej młodszym bracie Franku, autorki Zofii Staneckiej z ilustracjami Marianny Oklejak.

Na stronie znajdziecie także recenzje kilku innych tytułów z Basią w roli głównej:

• Basia i przedszkole,
• Basia i śmieci,
• Basia. Wielka księga pytań. 

,,Basia, Franek i pielucha” oraz ,,Basia, Franek i samochody” to dwie nowości o zupełnie innej tematyce, jednak obie łączy ten sam wstęp. Można z niego wyczytać o relacji pomiędzy rodzeństwem. Basia jako starsza siostra uczy brata różnych nazw zwierząt, kolorów, liczb czy pojazdów. Dzięki temu Frankowi jest łatwiej rozumieć otaczający go świat, czuje też, że ma oparcie w Basi.

Książki mają ten sam format. Ich twarde, tekturowe strony pozwolą na długie użytkowanie i częste przeglądanie (bez obawy o porwanie).

,,Basia, Franek i pielucha” to bardzo ważna lekcja samodzielności. Chłopiec nie chce już nosić pieluchy i chciałby zacząć korzystać z toalety tak jak jego tata. Niestety jest jeszcze za mały i nie dosięga do ubikacji.

Basia woła mamę i Franek może sam skorzystać z toalety. 

Książka nie ma rozbudowanej historii, ale tylko lekko zarysowuje zagadnienie. Dzięki niej rodzice mogą zachęcić dziecko do podjęcia pierwszych samodzielnych kroków w kwestii zrezygnowania z pieluszki. 

Z kolei w ,,Basia, Franek i samochody” poznajemy wszystkie pojazdy chłopca. Podczas zabawy z siostrą Franek uczy się do czego służy straż pożarna, jaką pełni funkcję karetka pogotowia, wóz policyjny, co robi wyścigówka czy śmieciarka. 

Są tu także różne pomysły na zabawę, które z powodzeniem można wykorzystać podczas spędzania wolnego czasu z rodzeństwem. 

Na końcu każdej książeczki znajduje się jedno zadanie, polegające na odnalezieniu niepasującego elementu. O ile książeczki polecam dla dzieci już od pierwszych lat życia, to te zadania wydają się odpowiednie dla nieco starszych dzieci, najlepiej takich w wieku przedszkolnym. 

Link do strony Wydawnictwa: https://egmont.pl/seria/BASIA,s,625667

Artykuł Basia i Franek – recenzja nowości pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Basia. Wielka księga pytań”

Seria: Basia

Autor: Zofia Stanecka

Ilustracje: Marianna Oklejak

Wydawnictwo: Egmont

Rok wydania: 2019

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Ostatnio pisałam o bardzo ważnej książce z serii ,,Basia”, ale w tym miesiącu miała premierę jeszcze jedna pozycja o tej małej i rezolutnej kilkulatce.

,,Basia. Wielka księga pytań” to zbiór mini opowiadań, często powiązanych ze sobą linią fabularną, w których motywem przewodnim są poruszane przez dziewczynkę zagadnienia.

Pytania, które zadaje Basia są rozmaite, począwszy od takich bardziej przyziemnych związanych z codziennym, domowym funkcjonowaniem po te niezwykle poważne i trudne do prostego wyjaśnienia.

Książka została podzielona na 4 główne rozdziały i wiele podrozdziałów. Posegregowane one zostały ze względu na stopień skomplikowania, tematykę lub po prostu miejsce, gdzie zostają zadane.

Basia o to, co ją nurtuje pyta przede wszystkim mamę i tatę, ale chętnie odpowiadają jej także starszy brat Janek czy ogólnie – osoby, które spotyka na swojej drodze.

Z książki młody czytelnik może dowiedzieć się skąd biorą się bączki, katar czy bałagan. Usłyszą po co rodzą się dzieci, kim można zostać, jak się dorośnie oraz dlaczego dorośli mówią brzydkie słowa.

,,Basia. Wielka księga pytań” w dużej mierze jest poświęcona także ważnym rozmowom na temat zwierząt. Dzięki mówieniu o takich kwestiach, jak zachowanie wobec pupili, pochodzenie skorupy żółwi czy psi język, dzieci uczą się empatii i szacunku do wszystkich stworzeń.

Książka jest bogato ilustrowana, a każde pytanie Basi jest wkomponowane w mini scenkę rodzajową, dzięki czemu nie odczuwa się moralizatorskiego tonu narratora. Co więcej, często bardzo trudne kwestie autorka tłumaczy w sposób prosty i przyjazny dla dziecka. Podaje wiele przykładów i nawiązań, dzięki którym łatwo wyobrazić sobie to, o czym akurat jest mowa w tekście.

Książka ma inny format od standardowej serii o ,,Basi”. Jest rozmiaru A4, ma także twardą oprawę oraz ponad 100 stron zawartości.

,,Basia. Wielka księga pytań” to zachęta do zadawania pytań. Dzieci często powinny dzielić się wątpliwościami ze swoimi rodzicami oraz szukać u nich odpowiedzi na interesujące je tematy. Dzięki czemu mogą się rozwijać i zdobywać nową wiedzę.

Polecam tę książkę maluchom powyżej 3. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://egmont.pl/Basia.-Wielka-ksiega-pytan,15984649,p.html

Artykuł Basia. Wielka księga pytań – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Seria: Basia

Autor: Zofia Stanecka

Ilustracje: Marianna Oklejak

Wydawnictwo: Egmont

Rok wydania: 2019

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Basia to jedna z bardziej rozpoznawalnych bohaterek polskiej literatury dla dzieci. Jej przygody śledzi wiele maluchów w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Ostatnio można je było nawet oglądać na ekranie kinowym, przy okazji filmu ,,Basia 2”.

Na stronie można także zajrzeć do recenzji ,,Basia i przedszkole”, gdzie dziewczynka rozpoczyna swoją nową, wielką przygodę.

,,Basia i śmieci” jest najnowszym tytułem z tej serii. W mojej ocenie niezwykle ważnym i potrzebnym w edukacji najmłodszych.

Traktuje on przede wszystkim o ekologii. Zwraca uwagę na kwestie śmieci oraz tego, co się z nimi dzieje, kiedy pozostawiamy je w koszu. Podkreśla, jak ważna jest segregacja odpadów i zmniejszanie ich ilości w ramach naszych domowych gospodarstw.

Basia pewnego dnia jest bardzo zmartwiona, kiedy mama odbiera ją z przedszkola. Zapytana co się stało, zaczyna opowiadać historię, którą usłyszała od koleżanki. Dowiedziała się, że wieloryby, które zjedzą plastikową torebkę umierają. Co gorsza, mama Basi właśnie niesienie taką reklamówkę ze sobą.

Wspólnie ustalają, że ograniczą ich używanie, a zamiast nich, będą korzystać z materiałowych toreb. Cała rodzina wspólnie angażuje się w porządki, szycie i segregację, a fabuła książki ma uroczy finał podczas Dnia Ziemi. Basia dostaje tam w zamian za przyniesioną makulaturę sadzonkę dębu i postanawia nazwać go swoim imieniem.

,,Basia i śmieci” została napisana w taki sposób, żeby powiązać problematykę książki z emocjami dziecka. Basia choć nie widzi śmierci wielorybów, realnie przeżywa ich tragedię. Czuje się odpowiedzialna i wierzy w to, że ma szansę wpłynąć na poprawę ich losu.

To ważna lekcja dla każdego dziecka. Sugerując maluchom jak ważna jest ekologia, uczymy ich dobrych nawyków.

Autorki ,,Basi” wychodzą na przeciw współczesnym potrzebom rodziców i za pomocą zgrabnych i mądrych historyjek, pomagają na przykładzie rezolutnej i dobrodusznej dziewczynki pokazać dobre wzorce zachowań.

Polecam ,,Basię i śmieci” jako lekturę obowiązkową w każdym domu, gdzie są małe i ciekawe świata dzieci.

Link do strony wydawnictwa: https://egmont.pl/Basia-i-smieci,15984650,p.html

Artykuł Basia i śmieci – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Marianna Oklejak

Ilustracje: Marianna Oklejak

Wydawnictwo: Egmont Art

Rok wydania: 2019

Objętość:  więcej niż sto 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Muzyka to niezwykle szeroka dziedzina i podjęcie się wytypowania najważniejszych zespołów, nurtów, piosenek czy wokalistów na przestrzeni chociażby ostatnich 50 lat to ambitne, ale i ryzykowne zadanie!

Z wielką radością muszę jednak przyznać, że książka ,,No to gramy! Muzyczna awantura od Little Richards do Björk” zaserwowała mi takie emocje, że z przyjemnością umieszczam ją na górze mojej listy topowej literatury o sztuce.

Za jej pomysł i realizację odpowiada prawie w całości Marianna Oklejak, która wymyśliła linię fabularną (bo taka też jest w tej książce!), wybrała tematy, napisała teksty, a w końcu i zilustrowała to małe dzieło sztuki.

Głównymi i nietypowymi bohaterami tej lektury, którzy przewodzą czytelnikowi po tym muzycznym muzeum, są pies, fretka i królik miniaturka. Korzystając z nieobecności opiekunów, postanawiają trochę pobuszować w ich kolekcji płyt.

Smaczku dodaje fakt, że zwierzaki różnią się nie tylko charakterem, ale także mają zupełnie inne gusta muzyczne, dzięki czemu czytelnik może być świadkiem ich uroczych przepychanek słownych, tak podobnych do tych, jakie często odbywają się z naszym udziałem.

,,No to gramy! Muzyczna awantura od Little Richards do Björk” to prawdziwa gratka dla miłośników muzyki (czyli dla każdego, bo kto nie lubi słuchać muzyki?!).

Dzięki jednak lekkiej formie przekazu, niewielkiej ilości tekstów i niezwykle ciekawemu przedstawieniu jej na ilustracjach, zainteresuje zarówno 5-cio jak i 55-cio latka.

Można dowiedzieć się z niej mnóstwa interesujących kwestii o największych postaciach, jak Elvis Presley, Beatlesi, Niemen, David Bowie, Michael Jackson czy Queen, ale nie pomija także tych, którzy mieli ogromny wpływ na muzykę, ale obecnie mówi się o nich trochę mniej.

To świetna książka dla dzieci i młodzieży, żeby zarazić ich trochę dobrym brzmieniem i pokazać szersze spektrum muzyki, niż to, co mogą usłyszeć teraz w komercyjnych radiach.

Autorka sama często sugeruje, żeby wyszukać daną piosenkę czy teledysk w internecie, bo prawie wszystkie utwory robią w dalszym ciągu ogromne wrażenie na słuchaczu (niezależnie od wieku).

,,No to gramy! Muzyczna awantura od Little Richards do Björk” to mnóstwo inspiracji. Na mnie chyba największe wrażenie zrobiła wiadomość o Dawidzie Bowie, który stworzył piosenkę ,,Warsaw” inspirowaną polską muzyką, a następnie zespół, znany obecnie jako Joy Division, zaczerpnął z niej pomysł na nazwą swojej grupy.

Autorka perfekcyjnie przygotowała się do realizacji tej książki. Wiele ze zilustrowanych postaci ma na sobie nawet te same stroje, co na materiałach archiwalnych, a bohaterowie z rozkładówki na stronie 82 i 83 rozmawiają ze sobą tytułami własnych piosenek!

Poza tym, zastosowano w tekstach nomenklaturę typową dla muzyki i wyjaśnioną na końcu książki, np. kakofonia, protest song, riff czy wolumen, która poszerza wiedzą młodych czytelników.

,,No to gramy! Muzyczna awantura od Little Richards do Björk” to książka, którą jestem absolutnie zachwycona! Będę apelować o wprowadzenie jej, jako obowiązkowego podręcznika na lekcje muzyki do szkół! Kto przyłącza się do moich postulatów?

Link do strony wydawnictwa: https://egmont.pl/No-to-gramy-Muzyczna-awantura-od-Little-Richarda-do-Bjork,15295511,p.html

Artykuł No to gramy! Muzyczna awantura od Little Richarda do Björk – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.