➜ Tytuł: Gdzie jest mój kocyk?
➜ Autorka: Lucy Rowland
➜ Ilustracje: Paula Metcalf
➜ Tłumaczenie: Marcin Brykczyński
➜ Wydawnictwo: Tako
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Ludzie lubią przywiązywać się do niektórych rzeczy, a dzieci mają wielką słabość do swoich przytulanek – bez względu czy są one pluszakiem, kocykiem czy nawet pilotem od telewizora (daję słowo, słyszałam też o takim przypadku). 

Współczesna, rymowana baśń dla dzieci

Zwykła rzecz może bowiem przywołać najmilsze wspomnienia, dać poczucie bezpieczeństwa oraz wsparcie. Przytulanki pozwalają się wyciszyć, sprowadzają spokój i ułatwiają zasypianie.

W wielkoformatowej, obrazkowej książce Gdzie jest mój kocyk? Lucy Rowland oraz Pauli Metcalf pokazują jak ta jedna ukochana rzecz, staje się powodem wartościowej podróży oraz początkiem nowej przyjaźni. Rymowany, melodyjny tekst opowiada o współczesnej baśni, która jest częściowo o dzieleniu się, a częściowo o walczeniu o swoje.

Kiedy ulubiona przytulanka znika

Główną bohaterką książki jest księżniczka Asia. Dziewczynka mieszka w zamku, ale największą dla niej wartościową jest jej ukochany kocyk. Pewnego dnia jednak przytulanka znika, a Asia bez wahania wyrusza na poszukiwania.

Odsyłana od Olbrzyma do Wiedźmy, finalnie trafia do Smoka. Choć początkowy strach mógłby zniechęcić ją do poszukiwań, szybko okazuje się, że Smok wcale nie jest groźny, ale… jest smutny. Nie potrafi spać bez kocyka Asi, do którego zdążył się jutro bardzo przyzwyczaić.

Księżniczka wie jednak, że kocyk jest równie ważny dla niej, dlatego postanawia, że nie odda go, ale pomoże swojemu nowemu przyjacielowi. Wyruszają razem z misją, gdzie pokonując tę samą drogę, którą przyszła dziewczynka, trafiają w końcu do zamku. 

Książka o dzieleniu się i pomaganiu

Gdzie jest mój kocyk? w lekki, bardzo przyjazny sposób pozwala postawić się dziecku w sytuacji kogoś, komu zabrano coś ważnego. Jednocześnie pokazuje, że nie warto godzić się na kompromisy, kiedy w grę wchodzi rzecz mająca dla nas duże znaczenie.

Z drugiej jednak strony, jest to lektura ucząca empatii, a także zachęcająca do wyciągania pomocnej ręki. Choć Asia nie oddała kocyka, nie pozostawiła Smoka samemu sobie – dzięki czemu pomaganie nie tylko przyniosło jej radość, ale także zyskała dobrego przyjaciela.

Współcześnie, wielu rodziców świadomie nie decyduje się zachęcać dzieci do dzielenie się swoimi rzeczami. Myślę, że Gdzie jest mój kocyk? jest złotym środkiem w sytuacjach, kiedy chcemy aby maluch potrafił zawalczyć o swoje, ale jednocześnie by był wrażliwy i otwarty na pomaganie innym.

Polecam tę książkę wszystkim dzieciom powyżej 2 lat. Bardzo dobrze sprawdzi się jako lektura na dobranoc.

Link do strony wydawnictwa: https://tusieczyta.pl/pl/ksiazki-3-5-lat/1269-gdzie-jest-moj-kocyk-9788368214031.html

Artykuł Gdzie jest mój kocyk? – recenzja książki o dzieleniu się pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Jakie wybrać książki dla maluchów o pociągach?

Chyba, że mówimy o obronie przed eskalującą ciekawością młodego człowieka. Każdy rodzic, który wychował choć jednego kilkulatka dobrze wie, jak to bywa z włączającymi się nagle zainteresowaniami malucha. Dziecko fiksuje się na jakimś temacie i wszystko, co jest z nim związane, staje się dla niego dużo bardzo atrakcyjne. 

U nas przyszedł akurat czas na pociągi, a że książek o tym zagadnieniu nigdy dość, rozpoczęłam swoje poszukiwania. Trafiłam na dwie pozycje – jedna z nich jest lekturą obowiązkową dla małych fanów kolei, a druga to coś, co mnie samą bardzo zainteresowało więc postanowiłam ją sprawdzić. Wierzę, że wiedza o niej przyda się także Wam.

Pozostałe książki o pociągach, o których pisałam do tej pory:

• Pan Brumm jedzie pociągiem,
• Pociągi,
• Poppy and Sam’s Wind-up Train Book,
• Ooodjazd!,
• Big Book of Trains,
• Moje pierwsze podróże pociągiem,
• Podróż ekspresem odkrywcy.

Opowiem ci, mamo, co robią pociągi

Mam wrażenie, że tej serii nie trzeba nikomu przedstawiać. Cykl Opowiem ci, mamo powstał już dobrych kilka lat temu i regularnie rozrasta się o nowe pozycje. Na mojej stronie znajdziecie co najmniej kilka książek dla dzieci, które się do niego zaliczają (np. Opowiem ci, mamo, co jeździ na dwóch kołach, Opowiem ci, mamo, o kolorach, Opowiem ci, mamo, co robią dorośli).

Opowiem ci, mamo, co robią pociągi to kartonówka z ilustracjami Artura Nowickiego i rymowanym tekstem Marcina Brykczyńskiego. Wielka formatem pozycja zawiera nie tylko ciekawostki o pociągach, ale także zadania na spostrzegawczość. 

Choć ilustracje wydają się dość wymagające jak dla maluchów, tak mój dwulatek zupełnie przepadł za tą książką. Rozumie nawet przemycany tam humor i z radością towarzyszy głównemu bohaterowi, parowozowi Rysiowi, w jego prostych przygodach. Ze spokojnym sumieniem mogę więc ją zarekomendować.

Opowiem ci, mamo, co robią pociągi dostępna jest w dobrych księgarniach internetowych.

Rozmowa jest jak pociąg

Zmieniamy teraz tor (ha ha!), żebym mogła opowiedzieć o zupełnie innej książce, która choć pozornie jest o pociągach, w rzeczywistości porusza dużo bardziej istotne zagadnienie (nie jestem pewna, że zgodziliby się tu ze mną najwięksi entuzjaści kolei).

Rozmowa jest jak pociąg to propozycja z wydawnictwa Harmonia, której autorem jest Joel Shaul. To jedna z kilku wydanych w tej serii książek, dedykowanych dzieciom ze spektrum autyzmu.

Książka dla dzieci ze spektrum autyzmu

Muszę przyznać, że choć mam duży staż w literaturze dziecięcej, nie przypominam sobie wielu tak dobrze przygotowanych książek w tym temacie (i nie mam na myśli pociągów). 

Autor posługując się przykładem lokomotywy, wagonów, tendera (wagonu z węglem), torów czy wykolejenia, doskonale opisuje schemat prowadzenia poprawnej konwersacji. Książka podzielona została na kilka rozdziałów, ma bardzo przejrzysty skład i wydaje się być bardzo pomocna. 

Jej druga część zawiera dodatkowo karty i zadania, które można wykorzystać w pracy z dzieckiem ze spektrum autyzmu – bez względu czy mówimy o własnym dziecku, czy o dziecku w grupie przedszkolnej i szkolnej.

Rozmowa jest jak pociąg to książka, która z pewnością spełnia swoje zadanie. Możliwa jest do odszukania w księgarniach internetowych.

Artykuł Książki dla dzieci o pociągach – dwie zupełnie różne propozycje pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Pożegnania nigdy nie są łatwe. Jeszcze gorzej jest jednak wtedy, kiedy nawet nie ma szans się pożegnać. Nagła strata kogoś bliskiego pozostawia wielką pustkę. Jak wyjaśnić najmłodszym, czym ona jest? Jak sobie z nią poradzić?

Najtrudniejszy temat w literaturze dziecięcej

,,Puste miejsce po zajączku” to wielka formatem, i nie tylko, książka obrazkowa od Johna Daugherty’ego oraz Thomasa Docherty’ego. Porusza jeden z najtrudniejszych tematów w literaturze dziecięcej, robi to jednak z niebywałą wrażliwością oraz wyczuciem.

Historia opowiada o więzi dwóch bohaterów – żółwia Hupcia oraz zająca, a właściwie zajęczycy Tupci. Przyjaciele byli bardzo do siebie przywiązani. Razem spędzali mnóstwo czasu, mieli ulubione miejsca oraz rytuały. Lubili swoje towarzystwo jak żadne inne. Pewnego dnia jednak wszystko co znali do tej pory,  zmieniło się.

Przyjaźń ponad podziałami

Mogłoby się wydawać, że zarówno Hupcio jak i Tupcia nie mieli ze sobą zbyt wiele wspólnego. Przecież w stereotypowych bajkach zawsze stawiało się ich po przeciwnej stronie, podkreślając jak bardzo się różnią. Króliki są przecież szybkie, zwinne i nie przepadają za kąpielami. Żółwie z kolei mogłyby nie wychodzić z wody (szczególnie żółwie wodne). Poza tym, są wolne i nigdy nigdzie się nie spieszą.

Mimo tych różnic, a może właśnie dzięki nim, Hupcio i Tupcia dogadywali się tak dobrze. Siła ich przyjaźni polegała na przekraczaniu ograniczeń oraz przymykaniu oczu na to, co teoretycznie mogłoby ich dzielić. Dlatego właśnie relacja tych dwojga bohaterów była tak trwała.

Jak poradzić sobie z pustką?

W ,,Puste miejsce po zajączku” wydarza się jednak coś, czego nawet najsilniejsza więź nie jest w stanie pokonać. Autorzy bardzo subtelnie informują czytelnika o stracie. Zamiast pisać o śmierci czy chorobie – pokazują na obrazkach dziurę w kształcie króliczka.

W miejscach, gdzie dotychczas bywała Tupcia, pojawia się teraz granatowy cień, który na początku zastanawia żółwia, jakby uważał go za coś tymczasowego, a później zaczyna go przerastać. Hupcio czuje złość, bezsilność i rozczarowanie. Ta pustka jest ponad jego siły, boi się jej i nie może sobie z nią poradzić… do momentu, aż na swojej drodze nie spotyka kogoś bardzo mądrego.

Książka o stracie dla dzieci

,,Puste miejsce po zajączku” można właśnie traktować, jak pojawienie się kogoś mądrego, taktownego i wrażliwego. Kogoś, kto dobrze rozumie jak to jest stracić bliską osobą, bo sam kiedyś tego doświadczył.

Łącząc więc tekst z ilustracjami, a także rymowaną, jeszcze bardziej łagodzącą formą przekazu – otrzymujemy książkę dla najmłodszych, która jak żadna inna, będzie w stanie zarysować dzieciom czym jest strata.

Polecam ,,Puste miejsce po zajączku” odbiorcom powyżej 4 roku życia. Nie bójcie się po nią sięgać nawet bez specjalnej ,,okazji”.

Link do strony wydawnictwa: https://jednosc.com.pl/dla-dzieci-14/7587/puste-miejsce-po-zajaczku

Artykuł Puste miejsce po zajączku – książka dla dzieci o stracie pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Z tego powodu powstają rozmaite inicjatywy, których zadaniem jest poszerzanie wiedzy dzieci, ale także wdrożenia ich przez zabawę w świat odpowiedzialnych decyzji i większej świadomości. 

Życie bez granic – edukacja przyrodnicza

Wydawnictwo Jedność także ma na swoim koncie tego rodzaju projekt, o którym bardzo chciałabym opowiedzieć. W jego ramach ukazują się książki dla odbiorców od 0 do 9 lat, które oprócz tego, że zwracają uwagę na ważne zagadnienia, dodatkowo ukazują piękno świata i jego rozmaite tajemnice. 

,,Życie bez granic” składa się przede wszystkim z kilku istotnych punktów, takich jak:

• przyroda i świat, gdzie przekazuje się dzieciom podstawową, ale cenną wiedzę o zwierzętach i naturze,
• ekologia, w której zawiera się również ochrona przyrody, troska o zwierzaki czy segregacja śmieci,
• nauka i zabawa,
• kreatywność,
• razem w rodzinie, to punkt umożliwiający rodzinne spędzanie czasu i wzajemne się uzupełnianie,
• empatia i szacunek, do ludzi, ale także ogólnie do świata.

Nowości wydawnictwa Jedność

W ramach serii ,,Życie bez granic” zostało wydanych już wiele ciekawych książek. Na stronie znajdziecie recenzję m.in. ,,Tajemnice głębin oceanu. Podmorska wyprawa z latarką w ręku – dla odważnych nurków”. Oprócz tego nakładem wydawnictwa ukazały się ostatnio trzy pozycje:

• Przyjaciele z lasu i łąki,
• Jak pszczółka mała miodek nam dała,
• Leoś. Mały traktorek znajduje szczęście.

Każda z nich porusza inne zagadnienie, ma inny format oraz różni się wydaniem jak i autorami. Jestem pewna, że znajdziecie wśród nich swój numer 1.

Przyjaciele z lasu i łąki

➜ Autorka: Ilka Sokolowski
➜ Ilustracje: Steffen Walentowitz
➜ Tłumaczenie: Magdalena Jałowiec
➜ Wydawnictwo: Jedność dla dzieci
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Przyznam szczerze, że ta książka Ilki Sokolowski oraz Steffena Walentowitza zwróciła moją uwagę w pierwszej kolejności, gdy ukazała się w zapowiedziach. Zachwyciłam się jej uniwersalnymi, ponadczasowymi ilustracjami i nabrałam apetytu, żeby szybko zajrzeć do środka.

,,Przyjaciele z lasu i łąki” to w zasadzie zbiór różnych ciekawostek, które połączone są ze sobą istotnym wątkiem – zarówno opisywani tutaj zwierzęcy bohaterowie z lasu, łąki, ogrodu, parku czy nawet balkonu, powiązani zostali z roślinami. Okazuje się, że wiele gatunków np. ptaków, owadów, płazów czy ssaków ma realny wpływ na wzrost i pojawianie się drzew czy ziół na nowych terytoriach.

Każda rozkładówka składa się na pewnego rodzaju główną linię fabularną, uzupełnioną mnóstwem pobocznych informacji. Często pojawiają się także wskazówki, w jaki sposób można pomóc zwierzętom i na co zwracać uwagę podczas swoich spacerów.

,,Przyjaciele z lasu i łąki” to książka wartościowa oraz pełna wiedzy. Polecam ją czytelnikom powyżej 6 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.jednosc.com.pl/dla-dzieci-14/6888/przyjaciele-z-lasu-i-laki

Jak pszczółka mała miodek nam dała

➜ Autor: Marcin Brykczyński
➜ Ilustracje: Ola Makowska
➜ Wydawnictwo: Jedność dla dzieci
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: ma dużo zalet

Lubicie rymowanki? Dzieci uwielbiają rymowane, melodyjne teksty, w których przy okazji mogą dopingować wybraną postać. Tym razem główną bohaterką książki Marcina Brykczyńskiego z ilustracjami Oli Makowskiej jest pszczółka o imieniu Misia. 

Za pośrednictwem tej postaci odwiedzamy ul, gdzie dokładnie możemy obserwować jak Misia rośnie, otrzymuje nowe obowiązki i wykonuje kolejne zadania. Poznajemy zasady obowiązujące w jej domu, ale również przestrzega się nas przed rozmaitymi niebezpieczeństwami, które czyhają na taką małą pszczółkę.

,,Jak pszczółka mała miodek nam dała” jest opowiastką, która bardziej stara się przemycić jak najwięcej informacji, niż zaoferować niezwykle oryginalną fabułę. Jej najważniejszym celem jest edukowanie najmłodszych. Jeżeli szukacie więc lektury, która tłumaczy dzieciom jak powstaje miód (i jak wymagający jest to proces dla małego owada) – sięgnijcie po tę pozycję.

Polecam ,,Jak pszczółka mała miodek nam dała” dzieciom powyżej 4 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.jednosc.com.pl/dla-dzieci-14/6887/jak-pszczolka-mala-miodek-nam-dala

Leoś. Mały traktorek znajduje szczęście

➜ Autorka: Suza Kolb
➜ Ilustracje: Christine Faust
➜ Tłumaczenie: Anna Taraska
➜ Wydawnictwo: Jedność dla dzieci
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Z ostatnich trzech nowości wydawnictwa Jedność dla dzieci ta zdecydowanie ma najbardziej rozbudowaną fabułę. ,,Leoś. Mały traktorek znajduje szczęście” Suzy Kolb oraz Christine Faust zaskoczył mnie pod kilkoma względami.

Przede wszystkim to duża formatem książka z bogato ilustrowanymi rozkładówkami. Narracja prowadzona z punktu widzenia tytułowego traktorka opiera się nie tylko na jego doświadczeniu życia na wsi, ale również emocjach i rozmaitych przemyśleniach.

Muszę przyznać, że autorki bardzo poważnie podeszły do kwestii przekazania wiedzy dzieciom na temat rozmaitych procesów zachodzących na farmie. Podawane są w tekście nie tylko nazwy urządzeń, ale także czynności, które wykonuje się tam sezonowo. Pomaga to lepiej zrozumieć dzieciom i dorosłym jak rośnie zboże, uprawiane są owoce w sadzie czy ścinane są drzewa. ,,Leoś. Mały traktorek znajduje szczęście” będzie odpowiedni dla dzieci już powyżej 5 roku życia. Jestem przekonana, że maluchy będą chciały często wracać do tej książki, dlatego nastawcie się, drodzy rodzice, na wiele seansów czytania z tą lekturą!

Link do strony Wydawnictwa: https://www.jednosc.com.pl/dla-dzieci-14/6889/leos-maly-traktorek-znajduje-szczescie

Artykuł Życie bez granic – recenzja cyklu od wydawnictwa Jedność pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Umiejętność dzielenia się, ale i gotowość do poświęceń to cechy, które kojarzą się z dobrymi ludźmi. Czasami jednak trudno zrezygnować z czegoś, co się bardzo lubi, żeby komuś pomóc. Bohater kolejnej, wierszowanej opowiastki od Wydawnictwa Jedność dla Dzieci udowadnia, że nie trzeba mieć wiele, żeby móc się z kimś podzielić.

,,Szczęśliwy płaszcz Koziołka” to druga książka duetu Tom Percival oraz Christine Pym, która ukazała się całkiem niedawno. Drugą była ,,Wielkie marzenie małego Krecika”, poruszająca zupełnie inny temat – koniecznie kliknijcie w tytuł, żeby przenieść się do tamtej recenzji.

Płaszcz Koziołka

Główny bohater Koziołek wychodzi z domu na spacer w swoim zupełnie nowym płaszczyku. Wszyscy sąsiedzi zwracają na niego uwagę. Płaszcz naprawdę robi wrażenie – ma ładne kolory oraz fikuśne guziki. Koziołek jest z niego bardzo dumny i dzięki niemu czuje się wyjątkowy.

Nie dane jest mu jednak nacieszyć się nim zbyt długo. Główny bohater szybko dostrzega rodzinę żabek, które straciły swój stary dom. Mogłyby przepłynąć jezioro w poszukiwaniu nowego, ale niestety nie mają łódki. Koziołek nie zastanawia się długo – okazuje się, że mankiety rękawów jego nowego płaszcza idealnie nadają się na środek transportu dla żab.

Kot i kura w potrzebie

Koziołek maszeruje dalej w swoim nieco skromniejszym okryciu. Ponownie nie mija wiele czasu, kiedy spotyka smutnego kota oraz wystraszoną kurą. Za każdym razem okazuje się, że jego płaszcz przydaje się do ratowania nowo poznanych zwierząt.

W ten sposób, Koziołek pozostaje bez żadnego nakrycia. Co gorsza, właśnie zaczyna padać śnieg i wszystko wskazuje na to, że malec zmarznie… czy jednak na pewno?

Bezinteresowna pomoc

,,Szczęśliwy płaszcz Koziołka” to niezwykle ciepła książka, która opowiada o bezinteresownym pomaganiu oraz stawianiu potrzeb innych ponad swoimi. Koziołek dobrze wie, że jego płaszcz jest tylko… płaszczem, a zwierzęta, które spotyka są najczęściej w poważnych tarapatach. 

Ta prosta ocena sytuacji, ale i empatia głównego bohatera sprawiają, że historia nabiera bardzo dużego, ponadczasowego znaczenia. Pomaganie innym jest ważne i dzięki niemu możemy zyskać przyjaciół na całe życie.

Co więcej, książka ukazała się w pięknym wydaniu, a tłumaczenie Marcina Brykczyńskiego pozwoliło zachować melodyjność tekstu oraz jego niezwykły urok. ,,Szczęśliwy płaszcz Koziołka” będzie wspaniałą pozycją dla dzieci już powyżej 2 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.jednosc.com.pl/sklep/6786/szczesliwy-plaszcz-koziolka-1

Artykuł Szczęśliwy płaszcz Koziołka – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Podobno czasami trzeba uważać na własne marzenia – ich skutki mogą okazać się… zupełnie nieprzewidywalne! Przekonał się o tym bohater kolejnej, uroczej książki dla najmłodszych. Zobaczcie jak wiara w siebie i swoje możliwości może wpłynąć na innych.

Opowiastka z rymami

,,Wielkie marzenie małego Krecika” to wierszowana opowiastka Toma Percivala – autora wielu popularnych książek dla dzieci. Za sprawą doskonałego przekładu Marcina Brykczyńskiego udało się zachować przyjemną dla ucha melodyjność tekstu, zgrabną historyjkę oraz pouczający morał. 

W tym samym czasie ukazała się kolejna książka tego autora, ale i ilustratorki Christine Pym – ,,Szczęśliwy płaszcz Koziołka”. Opowiem o niej już wkrótce.

Jak Krecik szukał swojego talentu

Mały Krecik obserwował świat i podziwiał różne zwierzęta. Zachwycał się ich umiejętnością latania, pływania czy skakania. On nie potrafił żadnej z tych rzeczy. Kiedy tak rozmyślał, spotkał jednak sowę. To ona doradziła mu, aby nie oglądał się na innych, ale skupił na tym, w czym sam jest dobry.

,,Wielkie marzenie małego Krecika” to wielkie przesłanie w bajkowej formie. Dzieci (ale i dorośli) bardzo często podziwiają innych za to, czego sami nie potrafią. Niesłusznie wychodzą z założenia, że każdy powinien być tak samo dobry w wielu dziedzinach. W rzeczywistości jednak ważne, aby skupić się na sobie – tylko w ten sposób dostrzeżemy nasz talent i będziemy szczęśliwi, mogąc go rozwijać.

Historia z twistem

W ,,Wielkie marzenie małego Krecika” następuje jednak dość istotny zwrot akcji! Kiedy już główny bohater wpada na to, w czym jest dobry, okazuje się, że jego umiejętność przynosi szkodę innym zwierzakom. Krecik podczas kopania tuneli uszkadza norkę lisa, niszczy ogródek jeża czy psuje zabawę królikowi. Kiedy ma już zrezygnować zupełnie z kopania, dostaje słowa wsparcia, a dalsza akcja zupełnie się odmienia.

Okazuje się bowiem, że Krecik swoim talentem zrobił jednak dużo dobrego. Udało mu się poprawić nastrój przyjaciołom i uczynić ich życie lepszym. Gdyby poddał się po pierwszych niepowodzeniach i przestał próbować, nigdy nie osiągnąłby celu.

Przepis na udaną bajkę

Historia o Kreciku uczy maluchy, że warto być konsekwentnym w tym, co się robi. Rozwijanie talentu może być czasochłonne, ale z pewnością warte jest zachodu.

,,Wielkie marzenie małego Krecika” to książka w której zakochają się czytelnicy w wieku już powyżej 2 lat. Rymowany tekst, piękne, pełnorozkładówkowe ilustracje i bohater z którym łatwo się utożsamić – to z pewnością przepis na udaną bajkę!

Link do strony Wydawnictwa: https://www.jednosc.com.pl/dla-dzieci-14/6735/wielkie-marzenie-malego-krecika

Artykuł Wielkie marzenie małego Krecika – recenzja książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Seria: Opowiem ci, mamo

Tekst: Marcin Brykczyński

Ilustracje: Artur Nowicki

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Rok wydania: 2019

Objętość: chudzina 

Dla kogo:  dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Jednoślady cieszą się ogromną popularnością! Ich obecność w życiu każdego człowieka wzbudza wiele emocji – czy to wsiadając pierwszy raz na rower, czy słuchając ryku przejeżdżających silników lub w końcu stając się właścicielem wymarzonej hulajnogi. 

Autorzy książki ,,Opowiem ci, mamo, co jeździ na dwóch kołach” klasycznego cyklu Wydawnictwa Nasza Księgarnia Opowiem ci, mamo doskonale zdawali sobie z tego sprawę. Marcin Brykczyński, który napisał krótkie rymowanki opisujące rozkładówki namalowane przez Artura Nowickiego nie tylko wyznacza rytm opowieści, ale także angażuje najmłodszych czytelników do uważnego przyglądania się ilustracjom.

Książka jest typową wyszukiwanką, na której stronach bardzo wiele się dzieje! Od rowerów, hulajnóg, motorowerów czy motocykli aż mieni się w oczach.

Nikogo też nie zdziwi wiadomość, że głównym motywem tej pozycji jest motyw podróży. Wszyscy doskonale zdajemy sobie sprawę jak miła i ekscytująca może być rodzinna przejażdżka.

Opowieść zaczyna się jednak od nawiązania do historii. Przez szkic Leonarda da Vinci, po charakterystyczny bicykl Jamesa Starleya, aż do bezpiecznego roweru z 1886 roku Johna Kempa Starleya. W tym momencie poznajemy też głównych bohaterów książki, w której pierwsze skrzypce gra Romek – znany wszystkim niewielki składak. 

Wsiadając na rower można razem zwiedzić Amsterdam, który to przy okazji jest jednym z najbardziej rowerolubnych miast świata! Następnie udać się śladami zamków, ucząc się jednocześnie oznaczeń tras rowerowych, zawitać do słonecznej Italii, wziąć udział w wielkim wyścigu we Francji czy spróbować przetransportować coś w Indiach. 

Czasami jednak, kiedy złapiemy gumę, warto odwiedzić warsztat. W razie potrzeby można liczyć także na pomoc rowerowej straży lub policji. Z kolei żeby się rozerwać, warto udać się na tor żużlowy i poobserwować motocykle w akcji!

,,Opowiem ci, mamo, co jeździ na dwóch kołach” to nie tylko ciekawostki, ale także drobne zadania. Znajdziemy tutaj mini grę z wyszukiwaniem różnic na dwóch bardzo podobnych obrazkach oraz grę planszową, której proste zasady wciągną każdego!

Ogromną zaletą tej książki jest także jej uniwersalność. Świetnie sprawdzi się zarówno w przypadku chłopców jak i dziewczyn. 

Polecam ją więc wszystkim czytelnikom powyżej 3. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://nk.com.pl/opowiem-ci-mamo-co-jezdzi-na-dwoch-kolach/2745/ksiazka.html#.XfgNiC2BhGw

Artykuł Opowiem ci, mamo, co jeździ na dwóch kołach – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.