Miałam nosa! Jak tylko zobaczyłam okładkę tej nowości, nie mogło mnie opuścić przekonanie, że to będzie coś szczególnego. I teraz, od kiedy tylko skończyłam ją czytać, chodzę wszędzie i pytam ludzi: którędy na Różaną?

Powrót autorki po latach

Magdalenę Kiełbowicz, a właściwie jej twórczość poznałam przy okazji pierwszej książki autorki Huczy jak w ulu. To było jednak już kilka dobrych lat temu.

Teraz Kiełbowicz powróciła i mam wrażenie, że jej talent jeszcze bardziej… rozkwitł. Autorka pisze lekko, angażująco, z humorem oraz przewrotnie, a przy tym wplata w treść mądrość i wspaniałe fabularne pomysły. Doskonale widać to w jej najnowszej książce.

Książka dla dzieci o sile marzeń

Którędy na Różaną? to historia, która nie tylko ma nietuzinkowych, bardzo interesujących bohaterów, ale także – toczy się w starannie obmyślonym uniwersum czarów i rzeczywistości.

Pierwszoplanową postacią jest bezbrody czarodziej Marceli, którego wielkim marzeniem jest stać się Hodowcą Dyni Roku. Mało tego, Marceli ma z marzeniami wspólnego znacznie więcej, niż można byłoby go na pierwszy rzut oka posądzać.

Dobroduszny czarodziej jest bowiem również fontannikiem, który wyławia marzenia kierowane do fontann, a następnie pomaga im się spełnić.

Jak pokonać Pecha?

Najbardziej wartościowe w Którędy na Różaną? jest jednak to, że choć magia pełni tu rolę znaczącą, to na pewno nie jest najważniejsza.

Owszem, czarodziejskie sztuczki mogą być praktyczne, ale to dzięki samodzielnemu sprzątaniu wpadamy na najlepsze pomysły oraz na tylko nie podszytej magicznymi sztuczkami przyjaźni, możemy pokonać Pecha.

W Którędy na Różaną pojawia się także bohaterka, która – gdyby istniał ranking Najbardziej Fantastycznej i Charyzmatycznej Bohaterki Literackiej w Książkach dla Dzieci, to bez dwóch zdań zgarnęłaby główną nagrodę!

Którędy na Różaną?

Mowa o… mrówce! Mrówce, która (nie wiedzieć czemu) bardzo przypomina mi postać, w którą wcielała się Irena Kwiatkowska w serialu ,,Czterdziestolatek” Jest pyskata, uwielbia się wtrącać w cudze sprawy, a przy tym ma mnóstwo racji w swoich spostrzeżeniach.

Nie mówiąc jednak tylko o mrówce, bo o niej chciałabym również poczytać znacznie więcej – ale całościowo, o bogactwie ulicy Różanej oraz potencjale jaki w niej drzemie, mam nadzieję, że stanie się ona serią.

Bardzo polecam Którędy na Różaną? wszystkim dzieciom powyżej 6 lat. Lekturę dodatkowo uprzyjemniają bajkowe ilustracje Kasi Kołodziej.

Muszę jednak uczciwe uprzedzić, że po lekturze zaczniecie Różanej uparcie szukać – mając nadzieję, że to miejsce naprawdę gdzieś istnieje! Mimo wszystko, dajcie się oczarować!

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwokropka.com.pl/ksiazki/139-ktoredy-na-rozana

Artykuł Którędy na Różaną? – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Magdalena Kiełbowicz

Ilustracje: Małgorzata Detner

Wydawnictwo: Znak emotikon

Rok wydania: 2019

Objętość: więcej niż sto 

Dla kogo:dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Istnieje wiele bajek o piratach, ale mało książek o tym, że życie nie zawsze jest takie jak bajka, nawet jeżeli występują w niej piraci.

,,Huczy jak w ulu” to opis życia ośmioletniej Uli Hernik, jej rodziny, sąsiadów oraz wszystkich przypadkowych osób, które spotkała. To opowieść o rezolutnej dziewczynce, która wie, czego chce od życia (a przynajmniej wie o czym marzyć).

Akcja książki toczy się wokół ulicy Makowej, gdzie stoi stara kamienica (dokładnie taka jak na okładce). To tutaj mają miejsce najważniejsze zdarzenia, ale to także tutaj mieszka Ula wraz ze swoim malutkim bratem, rodzicami oraz psem Rufusem.

Poza nimi, Urszula ma bardzo liczną rodzinę. Każda osoba to nowa historia.

,,Huczy jak w ulu” to w zasadzie zbiór różnych wydarzeń z życia dziewczynki. Nie ma w niej linearnej fabuły czy klasycznego zagadnienia, które zmierza do rozwiązania.

To raczej przedstawione z punktu widzenia Uli przemyślenia na różne tematy, które mogą zastanawiać osoby w takim wieku jak ona. Bohaterka rozmyśla w jaki sposób zostać Robin Hoodem, jak czuje się człowiek chorujący na ospę czy jak to jest być starym jak świat.

W książce otwarcie mówi się także o trudnych sprawach, takich jak śmierć, pobyt w szpitalu czy zawał dziadka.

W całej fabule znalazłam tylko jedno małe potknięcie, kiedy autorka wspomina o przekupywaniu psa czekoladą. Biorąc pod uwagę jak trująca jest ona dla zwierząt, tę kwestię zdecydowanie bym pomijała w czytaniu z dziećmi.

,,Huczy jak w ulu” to bowiem książka, którą z powodzeniem można czytać z maluchami już od 4-ego roku życia. Krótkie rozdziały i spora ilość ilustracji także przyczyniają się do jeszcze większej atrakcyjności tej książki dla grupy przedszkolaków.

Z drugiej strony, sprawdzi się ona też w przypadku płynnie czytających 8-latków.

,,Huczy jak w ulu” to pełna uroku lektura z błyskotliwym poczuciem humoru oraz wieloma grami słownymi. Przeplatane złote myśli z fabułą oraz użyte w niej związki frazeologiczne z pewnością wzbogacą słownictwo każdego młodego czytelnika.

Link do strony wydawnictwa: https://www.znak.com.pl/

Artykuł Huczy jak w ulu – recenzja ciekawej książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.