➜ Tytuł: Moja ciąża, czyli czas oczekiwania
➜ Autorka/Autor: Ty!
➜ Tłumaczenie: Agnieszka Stróżyk-Dembińska
➜ Wydawnictwo: Zakamarki
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Pamiętnik ciąży zamiast kolejnego poradnika

Nie znajdziecie w tej książce porad czy wskazówek. Ta pozycja zachęca raczej, żeby zajrzeć wgłąb siebie. Zastanowić się, co aktualnie się czuje, jak przechodzi się ten niezwykły czas tworzenia nowego życia. Być może niektóre z towarzyszących zdarzeń wydają się wówczas mało znaczące, ale kiedy Wasze dziecko będzie już duże – to właśnie one będą wspomnieniami na wagę złota.

Moja ciąża to książka do wypełniania, pomagająca zachować chwile z od czasu ciąży aż po pierwsze momenty obecności dziecka na świecie. W tej pozycji odpowiecie na pytania dotyczące rodziny, różnych reakcji bliskich, a także diety czy też szczegółów medycznych.

To bardzo szczera i bezpośrednia pozycja. Ale ta książka ma być przede wszystkim dla Was – a w przyszłości, także dla Waszego dziecka. Finalnie i tak wypełnicie miejsca pod tymi pytaniami, na które będziecie miały ochotę. W środku znajdziecie również strony zachęcające do wklejenia zdjęć czy zrobienia rozmaitych list.

Książka dla mamy, ale kiedyś także dla dziecka

Moja ciąża, czyli czas oczekiwania dobrze wpisuje się w rosnącą popularność książek-pamiątek: nie tyle albumów, ile prywatnych archiwów rodzinnych. To publikacja, do której można wracać po latach, kiedy dziecko zapyta: „Jak to było, kiedy na mnie czekałaś?”. 

W tym sensie blisko jej do wydanych także przez Zakamarki książek Mamo, opowiedz mi o swoim życiu i Tato, opowiedz mi o swoim życiu – tomów, które również oddają głos rodzicom i zamieniają wspomnienia w prezent dla dziecka. 

Dlaczego warto ją podarować przyszłej mamie?

To dobry prezent dla kobiety w ciąży. Ofiarowując jej tę książkę, dajesz przyszłej mamie coś rzadkiego: zachętę do zatrzymania się i skupienia na sobie. Aby czas ciąży nie kojarzył się tylko z badaniami, listami zakupów czy cudzymi – niekoniecznie pożądanymi – radami. 

Moja ciąża, czyli czas oczekiwania może pomóc nazwać radość, lęk, wzruszenie, zmęczenie, niecierpliwość i wszystkie te uczucia, które nie mieszczą się w idealnym obrazku macierzyństwa. Gwarantuję jednak, że po latach przywoła mnóstwo ciepłych emocji. 

Sprawdzajcie jej dostępność na stronie Wydawnictwa Zakamarki.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

Czym jest książka Moja ciąża, czyli czas oczekiwania?

Moja ciąża, czyli czas oczekiwania to książka-pamiętnik dla przyszłej mamy, przeznaczona do samodzielnego uzupełniania. Nie jest klasycznym poradnikiem medycznym, ale miejscem na zapisywanie wspomnień, emocji, zmian w ciele, pierwszych ruchów dziecka, przygotowań do porodu i najważniejszych chwil z okresu oczekiwania.

Dla kogo jest Moja ciąża, czyli czas oczekiwania?

To książka przede wszystkim dla kobiet w ciąży, które chcą zachować osobistą pamiątkę z tego wyjątkowego czasu. Sprawdzi się także jako prezent dla przyszłej mamy – od partnera, przyjaciółki, siostry, rodziców albo bliskich osób zaproszonych na baby shower.

Czy Moja ciąża, czyli czas oczekiwania to poradnik ciążowy?

Nie, to nie jest poradnik ciążowy w medycznym sensie. Książka nie zastępuje wiedzy lekarza ani położnej. Jej celem jest raczej zatrzymanie wspomnień i stworzenie osobistego zapisu ciąży.

Co można zapisywać w książce Moja ciąża, czyli czas oczekiwania?

W książce można notować wspomnienia związane z ciążą, pierwsze reakcje na wiadomość o dziecku, wybór imienia, zmiany w codzienności, ważne daty, myśli, obawy, wzruszenia, przygotowania do narodzin oraz pierwsze chwile po pojawieniu się dziecka na świecie.

Czy Moja ciąża, czyli czas oczekiwania nadaje się na prezent?

Tak, to bardzo dobry prezent dla przyszłej mamy, zwłaszcza jeśli szukamy czegoś bardziej osobistego niż ubranka, akcesoria czy typowy poradnik. Taka książka może z czasem stać się rodzinną pamiątką i jedną z pierwszych opowieści, jakie mama przekaże dziecku.

Artykuł Moja ciąża, czyli czas oczekiwania – pamiętnik dla przyszłej mamy pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

To lektura, dzięki której mama może wyrazić wdzięczność swojemu dziecku. Na przepełnionych słońcem rozkładówkach ukazane zostały beztroskie i trudniejsze chwile. Obecność malucha na nich sprawia jednak, że każda rozlana woda, gorsze samopoczucie czy strach o bezpieczeństwo – staje się drobnostką, w porównaniu z tym, co otrzymuje się w zamian za bycie mamą.

➜ Tytuł: Dobrze być twoją mamą
➜ Autorka: Anna Jankowska
➜ Ilustracje: Emilia Dziubak
➜ Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Mama, która nie musi być idealna

Głównymi bohaterami są króliczki, jednak tylko na obrazkach. Gdyby wsłuchać się w samą treść książki, można ją odbierać jako opowieść o ludziach. To bardzo uniwersalna historia. Jestem przekonana, że wiele mam dostrzeże w postaci króliczej mamy samą siebie.

To bohaterka, która nie jest idealna. Martwi się, czasem potrzebuje chwili odpoczynku i wytchnienia. Stara się jednak być przede wszystkim cierpliwą oraz wyrozumiałą. Nie zwraca uwagi na rzeczy, które w dłuższej mierze wydają się nieistotne – a skupia na tym, żeby jej dziecko czuło się bezpieczne, wysłuchane i szczęśliwe.

Czego mamy uczą się od dzieci?

Anna Jankowska, znana ze strony aktywneczytanie.pl, pisze o relacji, która wpływa i zmienia obie strony. Mamy opiekując się maluchami uczą się innego patrzenia na świat – przypominają sobie chwile, kiedy same były dziećmi. Kiedy dostrzegały piękno oraz znaczenie w tym, co jako dorosłe często zdarza im się pomijać.

Dzieci z kolei nie są przedstawione wyłącznie jako istoty, które trzeba obdarzać bezustanną opieką. Są one także empatyczne i dostrzegają smutek oraz niosą pocieszenie – choć nikt przecież tego od nich nie wymaga.

Ilustracje Emilii Dziubak

Dobrze być twoją mamą to książka trochę dla dzieci, ale też w dużej mierze dla mam. To pozycja do głośnego, wspólnego czytania oraz zachwycania się pięknymi ilustracjami. Emilia Dziubak stworzyła uroczą, beztroską przestrzeń, w które każdy – czy mały, czy też duży – odnajdzie coś znajomego (jedna z ilustracji przedstawiająca malucha siedzącego na kolanach mamy w fotelu, wygląda jak żywcem wyjęta z mojego pokoju ;-)). 

Emilia Dziubak od lat uznawana jest za jedną z najważniejszych polskich ilustratorek literatury dziecięcej. Jej obrazy tworzą osobną historię, a jednocześnie doskonale współgrają z tekstem. Przedstawiony przez nią świat jest kolorowy, pełen światła oraz miękkich krawędzi – a jednocześnie nie wydaje się przesłodzony czy pozbawiony znaczenia.

Książka na Dzień Mamy i na każdy inny dzień razem

Dobrze być twoją mamą może być pięknym prezentem na Dzień Matki, ale jej przesłanie jest uniwersalne. To książka, którą można czytać (a nawet należy) razem: mama dziecku, dziecko mamie, albo po prostu we dwoje, siedząc blisko i tuląc się do siebie. Polecam ją maluchom powyżej 2 lat. Sprawdzajcie jej dostępność na stronie Wydawnictwa Nasza Księgarnia.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

O czym jest książka Dobrze być twoją mamą?

Dobrze być twoją mamą Anny Jankowskiej z ilustracjami Emilii Dziubak to ciepła książka obrazkowa o codziennej relacji mamy i dziecka. Opowiada o czułości, bliskości, małych potknięciach, zmęczeniu, radości i poczuciu, że bycie razem jest najważniejsze.

Czy Dobrze być twoją mamą to dobra książka na Dzień Matki?

Tak, to bardzo dobra propozycja na Dzień Matki, ponieważ pozwala spojrzeć na macierzyństwo przez pryzmat codziennych gestów. Książka może być prezentem dla mamy, ale też pretekstem do wspólnego, wzruszającego czytania z dzieckiem.

Czy Dobrze być twoją mamą jest książką bardziej dla dzieci czy dla mam?

To książka dla dzieci i mam jednocześnie. Dziecko może zobaczyć w niej bezpieczną, kochającą relację, a mama odnaleźć w niej własne doświadczenia: zmęczenie, troskę, cierpliwość, wzruszenie i wdzięczność za obecność dziecka.

Czy książka pokazuje idealny obraz macierzyństwa?

Nie. Jedną z największych zalet książki jest to, że pokazuje mamę jako postać czułą, ale nie idealną. Mama czasem się martwi, potrzebuje odpoczynku i mierzy się z codziennymi wyzwaniami, ale przede wszystkim stara się być blisko dziecka i dawać mu poczucie bezpieczeństwa.

Dlaczego warto kupić książkę Dobrze być twoją mamą?

Warto po nią sięgnąć, jeśli szukacie pięknej książki o relacji mamy i dziecka, która nie jest przesłodzona ani banalna. To publikacja subtelna, idealna zarówno na Dzień Matki, jak i do rodzinnej biblioteczki na co dzień.

Artykuł Dobrze być twoją mamą – książka idealna na Dzień Matki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Wydana przez Fundację Musszelka zachwyca nie tylko formą, ale także tym, w jaki sposób mówi o doświadczeniu bycia matką: z czułością, mądrością i bez powielanych klisz. To jeden z tych tytułów, który może stać się ważnym prezentem na Dzień Matki, ale też prawdziwie poruszyć kobiety przygotowujące się do porodu oraz te, które już od dawna noszą w sobie własne opowieści o macierzyństwie.

➜ Tytuł: Opowieści matek
➜ Autorka: Beata Frankowska
➜ Ilustracje: Czarli Bajka
➜ Wydawnictwo: Fundacja Musszelka
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

O czym są Opowieści matek i dlaczego to książka inna niż wszystkie?

Jest to książka, która nie podsuwa gotowych odpowiedzi, nie rozpisuje emocji w punktach i nie zamienia doświadczenia kobiety w zbiór praktycznych porad. Zamiast tego sięga po baśnie, mity i opowieści, czyli formy, które od wieków pomagały ludziom oswajać to, co najtrudniejsze do wypowiedzenia wprost. Macierzyństwo zostaje ukazane tutaj nie jako jednorodne i przewidywalne doświadczenie, lecz jako droga – pełna tęsknoty, nadziei, lęku, zmęczenia, miłości oraz przemiany.

Opowieści matek to książka skomponowana z czterech historii. Beata Frankowska nie zestawia ich ze sobą przypadkowo. Układa je według wyraźnej logiki, prowadząc czytelniczkę przez różne odsłony macierzyństwa oraz pokazując, że każda z tych dróg może wyglądać inaczej, a mimo to posiadać znaczące punkty styczne.

Cztery opowieści z czterech stron świata, czyli przemyślana droga przez macierzyństwo

W tej książce bardzo wyraźnie daje się odczuć, że dobór historii został przemyślany nie tylko pod kątem logicznym czy nawet literackim, ale też emocjonalnym. Każda z opowieści wnosi do narracji coś innego – razem tworząc wielogłos o pragnieniu posiadania dziecka, rodzeniu się do nowej roli, odpowiedzialności, stracie i sile matczynej więzi. Czytelniczka otrzymuje więc mapę doświadczeń, które wzajemnie się dopełniają i dopiero razem tworzą pełny obraz macierzyństwa.

Istotne jest również to, że każda z opowieści poprzedzona zostaje osobistym komentarzem autorki. Beata Frankowska dzieli się własnym doświadczeniem macierzyństwa i pokazuje, w jaki sposób te historie sprawdziły się w jej życiu – albo w życiu osób z jej bliskiego otoczenia. Dzięki temu książka zyskuje intymność, prawdę (żeby nie napisać, że staje się autentyczna) oaz wrażenie realnego towarzyszenia i bycia blisko czytelniczki.

Grenlandzka historia Kakuarszuk jako baśń o porodzie i wewnętrznym odrodzeniu

Pierwsza opowieść, historia Kakuarszuk z Grenlandii, należy do najpiękniejszych i najbardziej symbolicznych fragmentów całej książki. To baśń o kobiecie, która bardzo pragnie dziecka, ale nie może osiągnąć celu – mimo stosowanych rytuałów i prób. Jej droga okazuje się dłuższa, bardziej samotna oraz naznaczona wymagającą wędrówką. Nie prowadzi jednak tylko do spełnienia marzenia o macierzyństwie, lecz także do głębokiej przemiany wewnętrznej.

To właśnie przy okazji tej historii Opowieści matek najpełniej pokazują, że narodziny dziecka nie są jedynie biologicznym wydarzeniem w życiu kobiety. W tej historii poród staje się doświadczeniem duchowym, niemal inicjacyjnym. Kakuarszuk musi najpierw sama narodzić się na nowo, aby mogła zostać matką. 

Bardzo poruszający jest także obraz przyszłego dziecka przedstawionego jako lisek, który prowadzi swoją matkę przez poród. To opowieść eteryczna, delikatna i nasycona symbolami, a jednocześnie niosąca otuchę. Może być pociechą dla kobiet, które spodziewają się dziecka i przygotowują się do porodu.

Szindo z Tanzanii i opowieść o zmęczeniu, miłości oraz sile słów

Druga baśń, pochodząca z Afryki Wschodniej, wprowadza prostszą, bardziej bezpośrednią narrację, ale nie mniej porusza w ogólnym rozrachunku. Szindo jest samotną kobietą, której prośby zostają wysłuchane i która otrzymuje w darze dzieci. Kocha je, troszczy się o nie, ale czasami doświadcza także zmęczenia oraz napięcia. W chwili złości wypowiada słowa, które przynoszą bolesną – mogłoby się wydawać, że nieodwracalną w skutkach – konsekwencję. To historia niezwykle oszczędna, a przy tym bardzo przemawiająca do wyobraźni odbiorców.

Ta baśń nie idealizuje matki. Nie udaje, że miłość macierzyńska wymazuje frustrację, bezsilność czy przemęczenie. Przypomina jednak, że zmęczenie nie unieważnia odpowiedzialności za wypowiadane słowa. To baśń o kruchości relacji i o tym, jak wiele znaczy sposób, w jaki mówimy do dzieci. Ujmująca, mądra oraz mocno zapadająca w pamięć.

Przedwojenne Piaseczno, pamięć i historia matczynego doświadczenia

Szczególne miejsce w książce zajmuje opowieść osadzona bliżej naszego kulturowego kręgu, w przedwojennym, żydowskim Piasecznie. To właśnie tutaj Opowieści matek zaczynają jeszcze mocniej przekraczać granicę między baśnią a historią, między symboliczną narracją a pamięcią o świecie, którego już nie ma. 

Ta część wnosi do zbiorku dodatkową głębię, bo macierzyństwo przestaje być jedynie doświadczeniem osobistym, a zaczyna łączyć się także z tradycją, dziedziczeniem, opowieścią wspólnoty i losem kobiet wpisanych w konkretny czas i miejsce.

Właśnie dzięki temu książka Beaty Frankowskiej nie jest tylko zbiorem pięknych historii z odległych stron świata. Pokazuje, że opowieści matek są obecne także tu, blisko nas, w naszej kulturowej pamięci. To ważny kontrapunkt dla wcześniejszych baśni, bo przypomina, że doświadczenie macierzyństwa ma wymiar uniwersalny, ale zawsze przeżywane jest w określonym świecie, pośród konkretnych ludzi, języków czy historii.

Demeter i Persefona na nowo, czyli mit widziany oczami matki

Ostatnia opowieść przenosi czytelniczkę na Kretę i sięga po jeden z najbardziej rozpoznawalnych mitów, historię Demeter oraz Persefony. Mogłoby się wydawać, że to opowieść dobrze znana, niemal oswojona przez kulturę. W interpretacji Beaty Frankowskiej zyskuje jednak inny wymiar. Tym razem najważniejsza staje się perspektywa matki, kobiety, która cierpi, szuka i nie godzi się z utratą dziecka – połączona z dialogiem z córką.

To bardzo ciekawy wybór, bo właśnie w tym micie szczególnie wyraźnie widać, że macierzyństwo nie jest doświadczeniem zamkniętym wyłącznie w trosce oraz czułości. Niesie także lęk przed stratą, rozpacz po rozdzieleniu i bunt wobec tego, co nieodwracalne. Dzięki temu finał książki ma szczególny ciężar emocjonalny. Pokazuje, że opowieści matek nie kończą się na narodzinach ani nawet na codziennej opiece. Są również historiami o oddzielaniu, przemijaniu i próbie pogodzenia się z tym, na co nie mamy wpływu.

Macierzyństwo jako pragnienie, przemiana i duchowa podróż

Wszystkie te historie, choć tak różne, osadzają się na wspólnym fundamencie. Jest nim pragnienie macierzyństwa i gotowość, by wejść na drogę, która nie będzie prosta. Bohaterki Opowieści matek chcą zostać matkami albo już nimi są, ale ich doświadczenie nigdy nie okazuje się łatwe, szybkie ani powierzchowne. Bardzo często jest związane z samotnością, duchowością oraz prowadząi do zmian znacznie głębszych niż sam fakt pojawienia się dziecka.

To właśnie ten aspekt sprawia, że książka może poruszyć tak różne kobiety. Dla jednych będzie opowieścią o nadziei i oczekiwaniu, dla innych o zmęczeniu i odpowiedzialności, a dla jeszcze kolejnych stanie się historią o utracie i trwaniu przy tym, co najważniejsze. Macierzyństwo nie zaczyna się i nie kończy w jednym konkretnym momencie. Jest procesem zmieniającym kobietę od wewnątrz.

Dlaczego Opowieści matek mogą poruszyć przyszłe i obecne mamy?

Najcenniejsze w tej książce wydaje się to, że nie upraszcza ona kobiecego doświadczenia. Nie narzuca jednej definicji matki, nie podpowiada, co powinno się czuć, i nie redukuje macierzyństwa do społecznie akceptowanych norm. 

Zamiast tego proponuje coś znacznie bardziej wartościowego: uznania złożoności. To dlatego Opowieści matek mogą być ważne zarówno dla kobiet przygotowujących się do porodu, pragnących dziecka, jak i dla tych, które już mają za sobą wiele własnych doświadczeń związanych z macierzyństwem. 

Wizualny aspekt książki

Ogromną rolę w odbiorze książki odgrywa również jej warstwa wizualna. Ilustracje Czarli Bajki są integralną częścią opowieści – dopowiadają emocje, wzmacniają symbolikę oraz budują aurę książki eterycznej, zmysłowej i mocno zanurzonej w kobiecej wrażliwości. To obrazy, które ukazują zarówno różnorodność jak i podobieństwa.

Równie ważne jest samo wydanie. Płócienny grzbiet, tłoczona okładka i dopracowana forma sprawiają, że Opowieści matek są pięknym przedmiotem, a nie tylko nośnikiem poruszających treści. To publikacja, którą chce się podarować bliskiej osobie, zatrzymać na półce, niespiesznie otwierać, podziwiać i do której chce się wracać. Fundacja Musszelka słynie zresztą z pięknych książek, wystarczy wspomnieć o poprzednich: Jestem Ciemnością czy Opowieści Ziemi.

Najpiękniejsza książka na Dzień Matki? Dlaczego ten tytuł ma w sobie coś wyjątkowego

Jeżeli szukacie książki na Dzień Matki, która naprawdę poruszy i zostanie z kimś na dłużej – Opowieści matek wydają się wyborem wyjątkowo trafnym. To tytuł piękny, wzruszający i mądry. Oferuje czytelniczce w niemal każdym wieku doświadczenie spotkania z opowieściami, które pomagają lepiej rozumieć macierzyństwo.

Bezapelacyjnie, ta książka ma w sobie potencjał, by stać się ważnym prezentem. Nie tylko dla mamy, która od dawna nosi w sobie własne historie, ale także dla kobiety stojącej dopiero u progu nowego etapu życia. To jeden z tych tytułów, który można wręczyć z poczuciem, że podarowuje się nie rzecz, ale wzruszenia i przestrzeń do przeżywania.

Opowieści matek – książka o macierzyństwie, do której chce się wracać

Największą wartością książki Beaty Frankowskiej jest chyba to, że doświadczenie obcowania z nią, nie kończy się po jednym czytaniu. Zostaje w pamięci, powraca do czytelniczek za pośrednictwem obrazów, zdań, emocji i skojarzeń. Każda z opowieści niesie własne przesłanie, ale razem tworzą całość, która może towarzyszyć kobietom w różnych momentach życia. Nie tylko wtedy, gdy czekają na dziecko, ale także wtedy, gdy próbują zrozumieć własne doświadczenie macierzyństwa, jego piękno, niejednoznaczności i trud. Polecam to małe dzieło sztuki dojrzałym odbiorcom.

Dostępność książki sprawdzajcie na stronie Fundacji Musszelka.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

O czym są Opowieści matek?

Opowieści matek to zbiór czterech baśni i opowieści z różnych stron świata, które podejmują temat macierzyństwa, pragnienia dziecka, porodu, opieki, straty i wewnętrznej przemiany kobiety.

Dla kogo jest książka Opowieści matek?

To książka dla przyszłych i obecnych mam, ale także dla kobiet, które szukają literatury o macierzyństwie napisanej z czułością, symboliką i bez uproszczeń. Może poruszyć zarówno kobiety przygotowujące się do porodu, jak i te, które już mają własne doświadczenia związane z byciem matką.

Czy Opowieści matek to dobra książka dla przyszłej mamy?

Tak, ponieważ nie jest typowym poradnikiem, lecz literacką i emocjonalną opowieścią o drodze do macierzyństwa. To tytuł, który może dodać otuchy, skłonić do refleksji i towarzyszyć kobiecie w ważnym momencie jej życia.

Czy Opowieści matek nadają się na prezent na Dzień Matki?

Tak, to bardzo trafiony prezent na Dzień Matki dla osób, które cenią piękne, mądre i poruszające książki. Walory literackie łączą się tu z wyjątkową oprawą graficzną oraz estetycznym wydaniem.

Jakie historie znajdują się w książce Opowieści matek?

Książka zawiera cztery opowieści inspirowane różnymi tradycjami i kulturami. Prowadzą one czytelniczkę od Grenlandii i Tanzanii, przez przedwojenne Piaseczno, aż po Kretę i mit o Demeter oraz Persefonie.

Jakie tematy poruszają Opowieści matek?

Książka porusza takie tematy jak pragnienie macierzyństwa, poród, zmęczenie, odpowiedzialność, więź z dzieckiem, utrata, przemijanie i duchowa przemiana kobiety.

Kto stworzył książkę Opowieści matek?

Autorką tekstu jest Beata Frankowska, a ilustracje przygotowała Czarli Bajka. Książkę wydała Fundacja Musszelka.

Dlaczego Opowieści matek można nazwać baśniami o macierzyństwie?

Bo książka wykorzystuje formę baśni i mitu, by opowiedzieć o doświadczeniach matek w sposób symboliczny, poetycki i uniwersalny. Dzięki temu mówi o macierzyństwie głębiej niż wiele książek opartych wyłącznie na dosłowności.

Artykuł Opowieści matek – piękna książka dla przyszłych i obecnych mam. Baśnie o macierzyństwie pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Żyjemy w dziwnych czasach. Z jednej strony rodzice zabierają ze sobą kilkumiesięczne niemowlęta na wczasy w egzotyczne kraje, a z drugiej – dziecko domagające się bliskości oraz sygnalizujące swoje potrzeby uznawane jest za nadwrażliwe.

Książki wspierające rodziców i opiekunów

Przez ostatnich kilka lat, dzięki edukowaniu społeczeństwa, otwartości i rosnącej świadomości rodziców, a także wartościowym lekturom – udaje się lepiej rozumieć tych najmłodszych. To, co kiedyś uważane było za zbyt pobłażliwe, staje się standardem, pozytywnie wpływającym na poczucie bezpieczeństwa oraz komfort dzieci.

Zawsze blisko to kolejna, bardzo potrzebna książka Marty Prada. Jej poprzednia publikacja, która również ukazała się nakładem wydawnictwa Levyz Books: 5 maszyn miłości; znalazła się w moim osobistym rankingu najciekawszych lektur 2025 roku. Autorka to uznana przewodniczka montessoriańska i certyfikowana edukatorka Pozytywnej Dyscypliny.

Czas rozłąki z dzieckiem – jak sobie z nim radzić, jak się na niego przygotować?

W Zawsze blisko Marta Prada pokazuje dwa punkty widzenia: mamy oraz jej córeczki, komunikujące swoją potrzebę bliskości, tęsknotę oraz miłość. Choć różnią się one poziomem doświadczenia, perspektywą czy też rolą w relacji – wachlarz ich emocji jest bardzo podobny.

Silna więź, która towarzyszy matce i dziecku, przechodzi pewnego rodzaju test, kiedy po czasie pełnym bliskości, nadchodzi moment rozłąki. Zawsze blisko jest książką, która nie tylko daje wsparcie obu stronom tego doświadczenia, ale także podpowiada narzędzia wspomagające proces powracania kobiety do pracy i większego zaangażowania w życie dziecka pozostałych dorosłych.

Czym jest mamoza?

Główną bohaterką książki jest Martynka. Pewnego dnia dziewczynka słyszy od swojej babci, że ma mamozę, bo bezustannie dopomina się obecności mamy. Martynka zaczyna się niepokoić, bo mamoza kojarzy jej się z jakąś poważną chorobą.

Dziewczynka zaczyna rozmawiać na ten temat z mamą. Kobieta w prosty oraz pełen czułości sposób tłumaczy jej, że mamoza to nic złego – wręcz przeciwnie, to zachowanie dziecka, które pozwala mu się zdrowo i prawidłowo rozwijać.

Subtelna narracja, poetycki i jednocześnie przystępny język sprawiają, że Zawsze blisko jest lekturą przyjemną oraz w równym stopniu pouczającą. To pełna empatii oraz wzbudzająca wrażliwość książka, która daje ukojenie i uczy rodziców oraz ich dzieci, żeby wzmacniać i pielęgnować swoje więzi. 

Będzie odpowiednia dla kilkulatków, które stają przed wyzwaniem rozłąki z mamą, niebawem pójdą do żłobka lub przygotowują się do roli przedszkolaka. 

Do strony wydawnictwa: https://levyz.pl/shop/zawsze-blisko/

Artykuł Zawsze blisko – recenzja książki ułatwiająca powrót mamy do pracy pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Nikogo nie trzeba przekonywać, że relacja matki z dzieckiem, to jedyna w swoim rodzaju więź. To niezwykłe słowo ,,mama” potrafi zapewnić poczucie bezpieczeństwa, kojarzy się z domem, ale i przyjemnymi chwilami beztroskiego dzieciństwa.

Ja i moja mama – książka nie tylko na Dzień Matki

Powstało już sporo książek, które skupiają się na tej relacji – ale do tej pory nie było jeszcze takiej, która kładzie szczególny nacisk na wspólne rytuały. 

Autorką Ja i moja mama jest Tanya Rosie, a za jej ilustracje odpowiada Chuck Groenink. Rymowany, subtelny w odbiorze tekst przetłumaczyła z kolei Basia Szymanek. Książka należy do bliskościowej serii lektur, w których znalazły się również pozycje mówiące o więzi dziecka z dziadkiem oraz tatą.

Wspomnienia z dzieciństwa, które mają smak i zapach

Owoce morwy to małe, podłużne jagody. Mogą być białe, czerwone lub czarne – w zależności od gatunku. W smaku są słodkie, lekko miodowe, czasem z nutą orzeźwiającej kwaskowatości. 

Wielu osobom morwa kojarzy się z dzieciństwem i wakacjami u dziadków, kiedy drzewa uginały się od owoców, a sok z dojrzałych jagód barwił dłonie i ubrania na fioletowo. To wspomnienie wspinania się na drzewa, beztroskiego jedzenia prosto z gałęzi i plam, które nigdy nie chciały zejść – to pewnego rodzaju symbol lata, prostej codzienności oraz pierwszych przygód.

Książka dla dzieci pełna czułości

To właśnie drzewo morwy jest jednym z głównych ,,bohaterów” książki Ja i moja mama. Dzień zaczyna się wcześnie, kiedy mama budzi swoją córeczkę tuż po wschodzie słońca. Przed nimi wyjątkowa wyprawa – czeka ich cały dzień spędzony tylko we dwie.

Opowiastka pełna jest czułości, czerpania radości z towarzystwa tej drugiej osoby i cieszenia się każdą, nawet najbardziej niepozorną chwilą. Tego szczęścia nie jest w stanie przerwać przelotny deszcz – ono trwa, mimo wszystko. 

Przepis na piękne wspomnienia

Fabuła sugeruje, że te wyprawy pod drzewo morwy nie zdarzają się często. To rytuał powtarzany co roku, kiedy owoce już dojrzeją i można je zebrać, by razem upiec ciasto. 

Bohaterki nie muszą zwiedzać egzotycznych krajów czy fundować sobie ekstremalnie drogich atrakcji. Żeby tworzyć najpiękniejsze wspomnienia, wystarczy czasami tylko bliskość natury, spokój, uważność oraz skupianie się na na sobie, potrzebach bliskich i ich emocjach.

Polecam Ja i moja mama wszystkim czytelnikom powyżej 2 lat. To książka, która dzieciom pozwoli ujrzeć w bohaterach siebie i swoje mamy, tworzące silną więź dzięki wspólnym, nawet najbardziej zwyczajnym aktywnościom. Sięgajcie po nią nie tylko w Dzień Mamy.

Link do strony wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/ja-i-moja-mama-tanya-rosie-sku432376fe4db0c1645ef1.html

Artykuł Ja i moja mama – recenzja bliskościowej książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Macierzyństwo oraz tacierzyństwo wywracają cały świat do góry nogami. Od momentu pojawienia się dziecka, przestaje się liczyć ,,ja” i liczy się już tylko ,,my”. 

Czym jest miłość rodzicielska?

Bycie odpowiedzialną lub odpowiedzialnym za drugiego człowieka w takim absolutnie pełnym zakresie wiąże się jednak nie tylko ze zmianami organizacyjnymi czy postrzeganiem siebie. To również wielka odpowiedzialność i ogromny zaszczyt móc pełnić rolę mamy lub taty.

Nowa seria od wydawnictwa HarperKids Susannah Shane oraz Britty Teckentrup w poetycki, ale równocześnie bardzo prosty sposób opisuje czym jest miłość rodzicielska. W zależności od tego, po którą z poniższych książek sięgniecie:

• Od kiedy jestem twoją mamą,
• Od kiedy jestem twoim tatą,

będziecie mogli spojrzeć na dwie różne, choć bardzo podobne relacje.

Od kiedy jestem twoim tatą

Relacja ojciec-dziecko kojarzy się w książce o dwóch wydrach z przygodami, doświadczaniem nowych rzeczy, ale także próbowaniem, kontrolowanym ryzykowaniem i ochroną.

Tata jest tutaj tym, który zachęca dziecko do samodzielności, jednocześnie mając je bezustannie na oku. Kojarzy się on z kimś, kto daje poczucie bezpieczeństwa, otula silnym ramieniem i zawsze jest na wyciągnięcie ręki, kiedy się go potrzebuje.

Od kiedy jestem twoją mamą

Z kolei druga książka tej serii, poświęcona została relacji małym zajączkom – mamie i jej dziecku; jest bardziej nastawiona na bliskość oraz czułości.

Bohaterka, która przemawia jako pierwszoosobowy narrator, zapewnia zajączka o swoim oddaniu, obecności oraz wsparciu. Podobnie jak poprzednia pozycja, to pełna ciepła, pozytywnych emocji lektura, którą śmiało można włączyć w rytuał codziennego, wieczornego zasypiania.

Książki, które błyszczą

Zarówno Od kiedy jestem twoim tatą jak i Od kiedy jestem twoją mamą wyróżnia spośród innych książek wydanie. Nie tylko bowiem ich okładki pokrywa mieniająca się w słońcu złota lub srebrna folia. Każda rozkładówka to zabawa światłem i piękne, błyszczące akcenty.

Książki stają się więc podwójnie prezentowe – raz, ze względu na treść, a dwa – są niczym cukierki wśród lektur, które przyciągają i cieszą wzrok, ale równocześnie za którymi stoi wartość bliskości, budowania relacji oraz upewniania się o wzajemnym uczuciu.

Polecam je maluchom już powyżej 2 lat, oraz oczywiście wszystkim rodzicom.

Link do strony wydawnictwa: https://harpercollins.pl/

Artykuł Od kiedy jestem – recenzja serii na Dzień Mamy i Dzień Taty pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

O ile byłoby prościej, gdyby zwierzęta oraz przyroda potrafiły nie tylko wypowiedzieć się w swoim imieniu, ale także powziąć kroki i stanąć w obronie własnego środowiska.  

Choć czasami mamy wrażenie, że natura jest w stanie zbuntować się przeciwko działalności człowieka – w rzeczywistości, to ludzie są w pełni odpowiedzialni za to, jak wygląda (lub może wyglądać) współczesny świat.

Dziki robot wreszcie zekranizowany!

Trzeci tom bestsellerowej serii o dzikim robocie, czyli Dziki robot chroni Petera Browna nie jest jednak tylko książką proekologiczną. Ten, kto miał przyjemność czytać poprzednie części cyklu: Dziki robot oraz Dziki robot ucieka, dobrze wie, że to pozycje wielowymiarowe, o ważnej treści, pełne emocji i przygód.

Właśnie dlatego zupełnie nie dziwi mnie fakt, że zdecydowano się nakręcić na ich podstawie film. Jedynym, co może być zaskakujące w tej kwestii, to dlaczego tak długo zwlekano z tą decyzją.

Książka dla dzieci dopracowana do perfekcji

Dziki robot trafił na ekrany kin jesienią 2024 roku. Jeszcze nie udało mi się go obejrzeć, choć muszę przyznać, że będzie trudno porzucić mi wizję robotki z ilustracji autora, której prostota jest ujmująca oraz ponadczasowa. 

Bardziej niż film, ucieszyła mnie jednak wiadomość o trzecim tomie, który powstawał podobno na przestrzeni kilku lat. I trzeba to przyznać, Dziki robot chroni jest dopracowany do perfekcji!

– Wy tylko wykonujecie polecenia – powtórzyła w końcu Roz. – W pewnym sensie wy, ludzie, jesteście bardziej robotami niż ja.

Peter Brown, Dziki robot chroni, Rozdział 55: Rozmowy, str. 186

Trujący przypływ

Główna bohaterka Roz jest robotem. Żyje na wyspie na środku oceanu, otoczona nie tylko wodą, ale i zwierzęcymi przyjaciółmi, z którymi nauczyła się rozmawiać. Pewnego dnia jednak ich wspólną beztroskę przerywa straszna wiadomość. Do wyspy zbliża się trujący przypływ, który jest śmiertelnie niebezpieczny dla roślin oraz zwierząt.

Jedyną nadzieją dla mieszkańców wyspy jest Prastara Rekinica, która podobno zna przyczynę i rozwiązanie problemu. Nikt jednak nie wie, gdzie ona się znajduje, a jedyną istotą, która może spróbować ją odnaleźć, jest… Roz.

Jaka jest największa wartość ludzkiego życia?

Dziki robot chroni to pełen poświęceń opis drogi robotki, który obfituje także w fascynujące wątki dotyczące przyrody, niezwykłe relacje oraz ciekawostki. Motywacja głównej bohaterki i jej poleganie na rozumie oraz unikanie rozwiązań siłowych, czynią ją postacią bardziej ludzką, niż wybory wielu innych osób należących do tej rasy.

Tym, co jednak wysuwa się na pierwszy plan w Dziki robot chroni, to potęga macierzyństwa. Według Roz życie ma największą wartość właśnie wtedy, kiedy istnieje możliwość wzięcia odpowiedzialności za kogoś innego. Jest to piękna myśl, której towarzyszy w książce sposobność do mnóstwa wzruszeń oraz głębszych przemyśleń.

Bardzo polecam zarówno Dziki robot chroni, jak i poprzednie lektury tej serii. Najlepiej czytać je w porządku chronologicznym. Będą idealne dla dzieci powyżej 7 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://www.entliczek.eu/sklep/88-dziki-robot.html

Artykuł Dziki robot chroni – recenzja ważnej książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

W jaki sposób wytłumaczyć dziecku coś, czego sami nie jesteśmy w stanie do końca zrozumieć? Jak cierpliwie odpowiadać na trudne pytania? Jak w prosty sposób wyjaśnić wielkość miłości?

Jak wielki jest świat?

,,Mamusiu, jak wielki jest świat?” to kolejna z serii książka Sabine Bohlmann z ilustracjami Emilii Dziubak, w których autorka przedstawia rozmowę między rodzicem a jego dzieckiem. Poprzednia, czyli ,,Tatusiu, czy dziesięć to dużo?” opierała się na relacji między małym wilczkiem i jego tatą wilkiem.

W najnowszej książce Bohlmann ukazuje rozmowę kociaka oraz mamy kotki. Dociekliwy malec zadaje serię pytań, na które otrzymuje cierpliwe odpowiedzi. Kocurka interesują kwestie wielkiej wagi. Chce wiedzieć jak duży, długi i wysoki jest świat. Zastanawia go gdzie on jest, ile musiałby zrobić kroków, żeby go obejść czy też do kogo świat należy.

Książka dla dzieci z ważnymi pytaniami

,,Mamusiu, jak wielki jest świat?” ma w sobie wiele elementów filozoficznych. To wręcz – na bardzo podstawowym poziomie – metafizyczna opowiastka o tym co wielkie i nieprzeniknione. Zachęci najmłodszych do myślenia poza ramami. Zainspiruje do zadawania ważnych pytań i poszukiwania na nie odpowiedzi.

Przede wszystkim jednak książka skupia się na relacji. Treść rozmowy jest więc równie znacząca, co sposób w jaki bohaterowie komunikują się ze sobą i do jakich wniosków razem dochodzą.

Książka bez pudła

Zarówno ta jak i poprzednia książka są przede wszystkim opowieściami o uczuciach rodziców względem dzieci. Próbą ich nazwania i zdefiniowania. Choć to zadanie może wydawać się niezwykle trudne oraz obarczone ryzykiem osiągnięcia kiczowatego efektu, z całą pewnością mogę przyznać, że efekt jest wielkim sukcesem.

Te dwie książki należą do piękniejszych w kanonie literatury dziecięcej, z jakimi miałam do czynienia. Zarówno tekst jak i wizualna interpretacja Emilii Dziubak trafiają bez pudła w moje czytelnicze upodobania. Zdecydowanie warto po nie sięgnąć, czy to przy okazji Dnia Mamy/Dnia Taty, jak i bez konkretnej okazji, dla wspólnej przyjemności z lektury.

Dodatkowo ,,Mamusiu, jak wielki jest świat?” może służyć jako lektura dobra do zasypiania. Wszystko sprowadza się w niej bowiem do dającego poczucie bezpieczeństwa snu.

Polecam tę książkę dzieciom już powyżej 4 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/mamusiu–jak-wielki-jest-swiat/p3251.html

Artykuł Mamusiu, jak wielki jest świat? – recenzja książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Lucy. Nadzieja
➜ Scenariusz: Patrick Norbert
➜ Rysunki: Tanino Liberatore
➜ Tłumaczenie: Krzysztof Umiński
➜ Wydawnictwo: Kultura Gniewu
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Kim była Lucy? Jej ciało odnaleziono 24 listopada 1974 roku w Etiopii. Otrzymała imię zainspirowane piosenką Beatlesów ,,Lucy in the Sky with Diamonds”, którą świętowano w obozie archeologów to niezwykłe znalezisko. Lucy stała się bowiem jedną z najważniejszych przedstawicielek gatunku Australopithecus afarensis, żyjącą w Afryce około 3,2 miliona lat temu.

Historia o człekokształtnej Lucy

Pozwoliła potwierdzić teorię ewolucji człowieka i sama stała się symbolem człowieczeństwa. Od tego czasu inspiruje nie tylko naukowców czy archeologów, ale także artystów z całego świata. Do tego grona dołączył również duet niezwykle utalentowanych – Patricka Norberta oraz Tanino Liberatore.

,,Lucy. Nadzieja” to ich komiksowy album zrealizowany z niezwykłą precyzją i wyobraźnią. Opowiada sfabularyzowaną historię Lucy, która zaskakująco przypomina losy innych, zupełnie ludzkich bohaterów.

Macierzyństwo i miłość

Muszę przyznać, że ta pozycja wyjątkowo mocno na mnie podziałała. Bardzo możliwe ze względu na fakt, że sama mam w domu miesięczne dziecko, a ,,Lucy. Nadzieja” opowiada w dużej mierze o relacji między matką a bezbronnym niemowlęciem. Czytelnik powinien liczyć się z tym, że komiks z reporterską wręcz skrupulatnością oddaje niebezpieczeństwa, które czyhają na bohaterów w otoczeniu dzikiej i bezlitosnej przyrody.

Ciężarna Lucy na skutek burzy rozłączyła się ze swoimi pobratymcami i była zmuszona wędrować w samotności. Wkrótce napotkała grupę podobnych, a jednak innych niż ona człekokształtnych. Wydawali się jej znacznie bardziej rozwinięci i agresywni zarazem. Obserwowała ich z ukrycia. Szczególnie zainteresował ją samiec o imieniu Adam, którego wygnano za próbę przejęcia władzy.

Fundament człowieczeństwa

W ,,Lucy. Nadzieja” mamy do czynienia z bohaterką, która nie czuje się związana ze swoją grupą. Wydaje się być bardziej skłonna do refleksji niż oni – inaczej reaguje także na otoczenie. W Lucy twórcy komiksu ujęli pierwsze oznaki człowieczeństwa. Obdarzyli ją nie tylko zwierzęcymi instynktami, ale również nauczyli kochać, ufać i wyciągać wnioski.

To niezwykła, bardzo emocjonalna opowieść, która dla czytelników będzie nie tylko cenną lekcją historii, ale i poruszającym świadectwem tego, co ukryte jest w każdym człowieku, a o czym często nie pamiętamy. Lucy przypomina jak ważna jest walka o przetrwanie, a jednocześnie towarzystwo kogoś zaufanego. Bez względu na to czy jest się istotą człekokształtną, zwierzęciem czy człowiekiem – poczucie bezpieczeństwa i wsparcie innych to fundament funkcjonowania.

Polecam ten niezwykle ilustrowany i opowiadany komiks, będący na granicy poezji, reportażu oraz pozycji popularnonaukowej. Jestem przekonana, że na długo pozostanie w pamięci każdego czytelnika powyżej 9 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://kultura.com.pl/kultura-gniewu/438-lucy-nadzieja.html

Artykuł Lucy. Nadzieja – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: 

Autor: Alicja Podgrodzka

Ilustracje: Joanna Lichtańska

Wydawnictwo: Alicja Podgrodzka

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla rodziców

Ocena ogólna: bardzo przyjemna 

Recenzja:

Zachwyciłam się pomysłem na tę książkę i natychmiast zapragnęłam ją mieć. Kupiłam ją w przedsprzedaży i teraz bardzo chciałabym o niej opowiedzieć i nieco ją pokazać.

,,Uwielbiałam cię karmić” została samodzielnie wydana (bez udziału zewnętrznego wydawnictwa) przez autorkę Alicję Podgrodzką. Jestem pewna, że kojarzycie jej twórczość już z takich pozycji jak ,,Jeżyk zwany Pajacykiem” czy ,,O boćku, który bał się wróbli”.

Najnowsza książka z pięknymi ilustracjami Joanny Lichtańskiej to w największym skrócie opowieść o karmieniu piersią, bliskości pomiędzy matką a dzieckiem oraz próba powrócenia do sentymentalnych momentów z przeszłości. To także możliwość poznania podstawowych pojęć związanych z karmieniem oraz zatrzymanie się na emocjonalnej stronie tego zjawiska. 

Choć pozornie jest to książka dla dzieci, moim zdaniem w równej mierze to bardzo osobista lektura dla mam. Autorka podzieliła nawet rozkładówki na część skierowaną do najmłodszych oraz część zatytułowaną ,,Propozycja dla mamy”, gdzie namawia czytelniczki do refleksji, wykonywania drobnych zadań kreatywnych czy rozmowy z dzieckiem.

,,Uwielbiałam cię karmić” jest więc przyjemnością, którą może sprawić sobie kobieta w ciąży lub bardzo początkująca mama, bez obawy, że dzieci są jeszcze zbyt małe, żeby zrozumieć przekaz tej książki. Jej treść może być czasami krępująca, ale właśnie po to powstała ta pozycja – żeby przełamywać tematy tabu i mówić o rzeczach, o których przeważnie się milczy. 

Karmienie piersią szczególnie dla kobiet, które to doświadczenie mają dopiero przed sobą, rysuje się jako jedna wielka niewiadoma. ,,Uwielbiałam cię karmić” polecam więc szczególnie dla nich, bo paradoksalnie może być to książka w takiej sytuacji bardziej znacząca dla dorosłego nieświadomego czytelnika niż nawet dla dziecka (choć jestem pewna, że maluchy także bardzo ją polubią). 

Link do sklepu: https://alicjapodgrodzka.com/uwielbialam-cie-karmic/

Artykuł Uwielbiałam cię karmić – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.