W przypadku Draculi (przez ,,c”) Jamesa Tyniona IV i Martina Simmondsa odpowiedź wydaje się dość oczywista: to nie tylko kwestia tej ponadczasowej klasycznej historii, ale przede wszystkim wybitna świadomość formy oraz budowania nastroju sprawia, że ten komiks jest tak niepokojący, spójny, zapadający w pamięć czy po prostu elektryzujący.

➜ Tytuł: Universal Monsters: Dracula
➜ Scenariusz: James Tynion IV
➜ Ilustracje: Martin Simmonds
➜ Tłumaczenie: Bartosz Czartoryski
➜ Wydawnictwo: Lost In Time
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Kolejna adaptacja Stokera czy świadomy dialog z klasyką

Warto zacząć od tego, że Universal Monsters: Dracula nie adaptuje wiernie powieści Stokera. To projekt zbudowany na fundamencie filmowego Draculi od Universal z 1931 roku, a więc na jednej z najbardziej ikonicznych wersji tej historii w kulturze popularnej. Sam James Tynion IV podkreślał na swojej stronie, że jego celem nie było bezwzględne uwspółcześnianie powieści, lecz uchwycenie jej kluczowych emocji oraz grozy w medium komiksowym, tak by wciąż zaskakiwała.

Z jednej więc strony Dracula podchodzi do źródła z odpowiednią nobilitacją, ale z drugiej opowiada go na nowo. Twórcy komiksu wydobywają z klasycznej powieści inne punkty ciężkości, którą mogą być atrakcyjne dla współczesnego odbiorcy. Dzięki temu Dracula nie jest tu jedynie opowieścią o monstrum, ale także o ludziach próbujących nazwać i zrozumieć zło, które wymyka się wszelkim prawom logiki czy nauki. 

Dracula jako bohater drugoplanowy

Choć główną postacią tej konkretnej historii wydaje się zawsze hrabia z Transylwanii, w rzeczywistości nigdy nie była to powieść o nim samym. Tynion bardzo wyraźnie oddaje głos Renfieldowi czy doktorowi Sewardowi, a sam Dracula figuruje w komiksie pod postacią cienia, plam czerwieni, symboli czy choroby. Renfielda można więc traktować jako szaleńca, a doktora jako osobę, która próbuje znaleźć powód choroby oraz za wszelką cenę wyleczyć swojego pacjenta z jego przypadłości.

Przy okazji odbiorca otrzymuje bardzo interesujący pokaz tej relacji. Są tu kadry, które potrafią mówić same za siebie, bo napięcie na nich nie jest budowane wyłącznie dialogiem. A jednocześnie, kiedy Tynion oddaje bohaterom głos, rozmowy rzeczywiście wybrzmiewają bardziej realistycznie. Nie służą tylko ekspozycji, lecz porządkują emocjonalny chaos, który wylewa się z tej historii. Dzięki temu komiks zachowuje doskonałą równowagę między sugestią a dopowiedzeniem. 

Martin Simmonds zamienia ten komiks w doświadczenie zmysłowe

Gdyby jednak wskazać element absolutnie fundamentalny dla odbioru Draculi, byłaby to warstwa wizualna. Martin Simmonds nie ilustruje tu scenariusza w tradycyjnym sensie. On go przepuszcza przez malarski filtr szaleństwa, lęku, niepokoju oraz halucynacji. To horror, który niezwykle skutecznie oddziałuje na zmysły.

Szczególną rolę pełni w nim kolor. Czerwień, która od początku ma wybijać się na pierwszy plan – z kolei przejścia od czerni, bieli i sepii do gwałtownej intensywności barw mają sygnalizować wpływy Draculi oraz wtargnięcie nadprzyrodzonego pierwiastka do świata, który zawiera w sobie jeszcze ostatnie elementy racjonalności. 

Właśnie dlatego sekwencje pozbawione słów działają tutaj tak dobitnie. Simmonds dobrze rozumie, że w historii o Draculi spojrzenia, faktury czy pojedyncze rozbłyski czerwieni znaczą więcej, niż cała kolumna dialogu. Jego plansze są jednocześnie przejmująco piękne, bohaterowie przypominają dawne gwiazdy amerykańskiego kina. To piękno jest jednak podszyte niepokojem i szaleństwem, które zawsze było częścią tej opowieści. 

Czy warto sięgnąć po Draculę od Lost in Time?

Zdecydowanie tak, zwłaszcza jeśli interesują Cię komiksy grozy, które mają odpowiednie ,,podejście” do klasyki. Polskie wydanie Lost in Time jest zbiorem całej miniserii, ale na końcu pozycji można zobaczyć okładki każdej części, szkice oraz storyboardy. To nie jest pozycja dla osób szukających wiernej adaptacji powieści Stokera, ale  mroczny, malarski i bardzo świadomy „dialog” z legendą Draculi. 

Polecam go dorosłym odbiorcom. Sprawdzajcie dostępność komiksu na stronie Wydawnictwa Lost in Time.

FAQ

O czym jest komiks Dracula Jamesa Tyniona IV i Martina Simmondsa?

Dracula to komiks grozy inspirowany klasycznym filmem Studia Universal z 1931 roku, a nie dosłowna adaptacja powieści Brama Stokera. Twórcy opowiadają znaną historię w bardziej psychologiczny i wizualnie intensywny sposób, mocniej akcentując wpływ Draculi na ludzi z jego otoczenia.

Czym wyróżnia się Dracula na tle innych komiksów grozy?

Zaletą tego komiksu jest połączenie oszczędnej, sugestywnej narracji z wyjątkowo malarską stroną wizualną. Duże znaczenie mają tu także sekwencje bez dialogów, w których napięcie budowane jest samym obrazem, kolorem i kompozycją plansz.

Ile stron ma polskie wydanie Draculi od Lost in Time?

Polskie wydanie albumu liczy 140 stron i zawiera komplet materiału z zeszytów Universal Monsters: Dracula #1–4.

Dla kogo jest komiks Dracula Jamesa Tyniona IV i Martina Simmondsa?

To propozycja przede wszystkim dla czytelników, którzy lubią dojrzałe komiksy grozy, klasyczne potwory w nowoczesnym ujęciu oraz narracje, w których równie ważne jak fabuła są atmosfera, rytm czy warstwa wizualna.

Czy warto sięgnąć po Draculę od Lost in Time?

Tak, zwłaszcza jeśli szukasz komiksu, który nie tylko bazuje na legendzie znanej historii, ale też proponuje własny, artystycznie dopracowany język opowieści. 

Artykuł Dracula od Lost in Time – klasyka grozy w malarskim, elektryzującym wydaniu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Kobiety z Dzikiego Zachodu
➜ Scenariusz: Hervé Richez, Tiburce Oger
➜ Rysunki: Emmanuel Civiello
➜ Tłumaczenie: Jakub Syty
➜ Wydawnictwo: Lost In Time
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Western opowiedziany na nowo

Album nie próbuje jedynie dopisać kobiet do dobrze znanej historii westernu. Zamiast tego dość drastycznie zmienia punkt widzenia. Opowieść prowadzi czytelnika przez świat pogranicza widziany oczami bohaterek, które musiały radzić sobie w brutalnej rzeczywistości osad, szlaków i rozrastających się miast. W tej wizji Dziki Zachód nie ma nic wspólnego z romantyczną legendą – no, może poza widokami. Staje się on miejscem trudnych wyborów, odwagi i codziennej walki o przetrwanie.

To również istotne przypomnienie, że kobiety nigdy nie były biernymi obserwatorkami historii. Potrafiły podróżować tysiące kilometrów w poszukiwaniu nowego życia, zarządzać gospodarstwami, prowadzić interesy, a czasem także sięgać po broń i bronić swoich bliskich. Komiks pokazuje, że bez ich determinacji wiele społeczności pogranicza nigdy by nie przetrwało.

Opowieści inspirowane prawdziwymi kobietami

W Kobietach z Dzikiego Zachodu pojawiają się historie inspirowane autentycznymi postaciami, które w różny sposób zapisały się w dziejach amerykańskiego Zachodu. Wśród nich znajdziemy między innymi podróżniczkę Isabellę Lucy Bird, działaczkę Abigail Jane Scott, legendarną listonoszkę Mary Fields, ranczerkę Margaret Borland czy owianą legendą Belle Starr. Obok nich pojawiają się także mniej znane bohaterki, reprezentujące kobiety, które budowały życie na pograniczu jako pionierki, osadniczki czy samotne matki.

Ich losy są bardzo różne – od walki o prawa obywatelskie po historie przetrwania w świecie, który często nie dawał kobietom żadnych przywilejów. Wspólnym mianownikiem tych opowieści jest jednak odwaga i determinacja. Dzięki temu komiks tworzy mozaikę historii, które razem pokazują zupełnie inne oblicze Dzikiego Zachodu.

Wiecie, co się mówi u nas w Teksasie? ,,Najlepszą osobą do męskiej roboty jest kobieta!”

Tiburce Oger, Kobiety z Dzikiego Zachodu, Cattle Driver, str. 84

Dziennikarka i szamanka – rama narracyjna albumu

Całość spaja jedna, subtelna oś narracyjna. Młoda dziennikarka przybywa na Zachód, aby poznać historie kobiet, ale także zrozumieć ich rolę w tamtym rejonie. Jej rozmowa z rdzenną szamanką staje się pretekstem do przywoływania kolejnych opowieści – fragmentów życia bohaterek, które w legendzie westernu zostały niemal zapomniane.

Ten zabieg narracyjny spaja ze sobą wszystkie opowieści, prowadząc jednocześnie do dość klarownych wniosków. Choć to mężczyźni przeważnie inicjują wojny, to kobiety tworzą dom, do którego można później wrócić. Dają życie, pragnąc jedynie wolności dla siebie i swoich bliskich.

Antologia wielu głosów

Kobiety z Dzikiego Zachodu ma formę antologii, a poszczególne historie zostały narysowane przez różnych artystów (a właściwie artystki). Dzięki temu album zyskuje wizualną różnorodność, która świetnie oddaje wielowymiarowość opowieści o pograniczu. Znaczną część ilustracji stworzyły rysowniczki, co jeszcze mocniej podkreśla kobiecą perspektywę całego projektu. I choć każda z nich reprezentuje inny styl, wspólnym elementem pozostaje surowy krajobraz Dzikiego Zachodu – ogromne przestrzenie, które jednocześnie fascynują i budzą respekt.

Dla kogo jest ten komiks?

Album Tiburce’a Ogera będzie szczególnie interesujący dla czytelników, którzy docenią  komiksy historyczne i westernowe opowieści, ale szukają w nich czegoś więcej niż tylko powtarzania znanych schematów. To również ciekawa propozycja dla osób zainteresowanych historią kobiet i mniej znanymi bohaterami (a w tym przypadku przede wszystkim bohaterkami) z przeszłości.

Bo choć western przez lata opowiadał głównie o mężczyznach, Kobiety z Dzikiego Zachodu udowadniają, że bez kobiet historia pogranicza wyglądałaby zupełnie inaczej. Polecam dorosłym odbiorcom. Sprawdzajcie dostępność tego komiksu na stronie wydawnictwa Lost in Time.

FAQ – Kobiety z Dzikiego Zachodu

O czym jest komiks Kobiety z Dzikiego Zachodu?

To historyczny western w formie komiksowej, który przedstawia losy kobiet żyjących na amerykańskim pograniczu w XIX wieku. Album pokazuje mniej znane historie pionierów, podróżniczek, aktywistek i banitek, które współtworzyły historię Dzikiego Zachodu.

Czy Kobiety z Dzikiego Zachodu opiera się na prawdziwych postaciach?

Tak. W komiksie pojawiają się historie inspirowane autentycznymi bohaterkami, takimi jak Isabella Lucy Bird, Mary Fields, Margaret Borland czy Belle Starr. Dzięki temu album łączy narrację westernową z elementami historii.

Kim jest autor komiksu Kobiety z Dzikiego Zachodu?

Autorem projektu jest francuski twórca komiksów Tiburce Oger, który znany jest z westernowych albumów opowiadających o historii amerykańskiego pogranicza.

Czy komiks ma jedną fabułę czy wiele historii?

Album ma strukturę antologii. Poszczególne rozdziały przedstawiają różne bohaterki i wydarzenia, a całość spaja rama narracyjna związana z młodą dziennikarką i rdzenną szamanką.

Czym wyróżnia się ten komiks na tle klasycznych westernów?

Kobiety z Dzikiego Zachodu odwraca tradycyjną perspektywę westernu. Zamiast skupiać się na rewolwerowcach i szeryfach, oddaje głos kobietom, które często były pomijane w opowieściach o historii pogranicza.

Dla kogo jest komiks Kobiety z Dzikiego Zachodu?

To propozycja dla czytelników zainteresowanych komiksami historycznymi, westernami oraz historią kobiet. Album spodoba się zarówno fanom gatunku, jak i osobom szukającym mniej oczywistych opowieści o Dzikim Zachodzie. Będzie świetnym pomysłem na prezent.

Artykuł Kobiety z Dzikiego Zachodu – recenzja westernu, który oddaje głos zapomnianym bohaterkom pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Dynastia Smoków. Wydanie zbiorcze
➜ Scenariusz: Hélène Herbeau
➜ Rysunki: Emmanuel Civiello
➜ Tłumaczenie: Paweł Łapiński
➜ Wydawnictwo: Lost In Time
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Baśniowo-polityczna opowieść zakorzeniona w mitologii Chin

Akcja serii osadzona jest w Chinach XI wieku. Twórcy nie bazują jedynie na estetyce mitologii chińskiej, ale uczynili z niej realny fundament świata przedstawionego. Smoki, Feniks, pradawne rytuały oraz symboliczne role nie są tu dodatkiem, lecz mechanizmem napędzającym fabułę i decyzje samych bohaterów.

Centralną postacią historii jest bohaterka, której los spleciony jest z chylącą się ku upadkowi dynastią Songów, zaginionym dziedzicem oraz tajemnicą własnego pochodzenia. Motyw Feniksa – odradzającego się, ale obarczonego ciężarem pamięci i odpowiedzialności – buduje oś opowieści, w której prywatne przeznaczenie staje się sprawą całego imperium.

To historia z baśniowymi elementami, ale jednocześnie mocno osadzona w politycznych realiach. Dynastia Smoków to opowieść o władzy, manipulacji, lojalności, kruchości dynastii i cenie nieśmiertelności.

Emmanuel Civiello i Hélène Herbeau – twórcy komiksu

Za scenariusz książki odpowiada Hélène Herbeau, a za jej stronę graficzną Emmanuel Civiello – artysta znany z wybitnej pracy kolorami, dużych formatów oraz niezwykłej odwagi wizualnej. Jego styl balansuje pomiędzy realizmem a malarską fantazją, idealnie współgrając z mitologicznym ciężarem historii.

Civiello słynie z tego, że buduje obrazy niczym filmowe kadry: szerokie panoramy, dynamiczne zbliżenia, dramatyczne światło oraz mocno podkreślona mimika bohaterów tworzy wrażenie rozmachu. Jego rysunki stają się w naturalny sposób równoległym językiem fabuły. Kolor staje się nośnikiem emocji i znaczeń, a kompozycja plansz prowadzi czytelnika do wielkiego finału.

To właśnie tu Dynastia Smoków najbardziej zbliża się do formatu, który aż prosi się o adaptację – serialową albo jako gra komputerowa czy na PS.

Komiks, który oferuje przestrzeń na głębsze rozważania

Jedną z największych zalet Dynastii Smoków jest balans. Z jednej strony to komiks przystępny pod kątem akcji i narracji: dynamiczny, pełen przecinających się ze sobą wątków, z czytelną osią fabularną. Z drugiej – oferuje głębszą warstwę symboliczną i mitologiczną, którą można zestawić z wiedzą historyczną czy kulturalną.

To opowieść, którą można pochłonąć „na raz”, ale też taka, do której chce się wracać – dla znaczeń, dla obrazów, dla stworzonego przez twórców uniwersum.

Wydanie Lost In Time – piękny, duży format i edycja zbiorcza

Polskie wydanie zbiorcze od Lost In Time porządkuje całość w jednym tomie, potęgując odbiór komiksu. Duży format, twarda oprawa i wysoka jakość druku czynią z tej edycji pełnoprawny album kolekcjonerski.

To także bardzo dobry wybór na prezent – dla dorosłych czytelników, miłośników mitologii Azji, fantasy historycznego i komiksu europejskiego.

Czy warto sięgnąć po ten komiks?

Zdecydowanie tak, jeśli szukasz komiksu:

• osadzonego w mitologii chińskiej,
• z wyrazistą, silną bohaterką,
• o epickim, polityczno-baśniowym rozmachu,
• z warstwą graficzną, która robi ogromne wrażenie,
• w zbiorczym wydaniu.

Dynastia Smoków polecam czytelnikom powyżej 18. roku życia. Sprawdzajcie dostępność tego komiksu na stronie wydawnictwa Lost In Time.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

Czy Dynastia Smoków to komiks fantasy?

Tak, ale to fantasy silnie osadzone w mitologii i historii Chin, z wyraźnym tłem politycznym oraz bogatą symboliką.

Dla kogo jest ten komiks?

Dla dorosłych czytelników, fanów mitologii Azji, fantasy historycznego oraz europejskiego komiksu artystycznego.

Czy wydanie Lost In Time to pełna historia?

Tak, to wydanie zbiorcze zawierające wszystkie trzy tomy serii.

Czy to dobre wydanie na prezent?

Tak – duży format, twarda oprawa i wysoka jakość druku czynią je bardzo ciekawą propozycją prezentową.

Artykuł Dynastia Smoków – recenzja epickiego komiksu o mitologii chińskiej pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Po intensywnym zwiedzaniu zamków na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej poczułam potrzebę sięgnięcia po dobrą, rycerską opowieść. Szczęśliwie się złożyło, że miałam akurat taką pod ręką – nakładem wydawnictwa Lost In Time ukazał się bowiem komiks Rycerz Psi Łeb. Księga 1, ze scenariuszem Vincenta Brugeasa oraz rysunkami Ronana Toulhoata. To pełna emocji historia turniejów, chorobliwych ambicji oraz bardzo nieoczywistych przyjaźni.

➜ Tytuł: Rycerz Psi Łeb. Księga 1
➜ Scenariusz: Vincent Brugeas
➜ Rysunki: Ronan Toulhoat
➜ Tłumaczenie: Jakub Syty
➜ Wydawnictwo: Lost in Time
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

O czym jest komiks Rycerz Psi Łeb

W centrum wydarzeń są tutaj dwaj wędrowni rycerze: Josselin (herbu Srebrna Krokiew) i Jehan (herbu Psi Łeb), a także towarzyszący im giermek Paulin. Ich celem są turnieje oraz towarzysząca im chwała. Nie bez znaczenia jest również obsesja Josselina, czyli pokonanie legendarnego Czarnego Rycerza – anonimowego wojownika, który nigdy nie zdejmuje hełmu i uchodzi za niepokonanego. Zbliżający się turniej hrabiego z Joigny ma wreszcie dać odpowiedź, czy marzenie o zwycięstwie jest w jakikolwiek sposób realne.

Trio, które napędza fabułę

Mamy tu niezwykle nośny układ postaci: charyzmatycznego Josselina (Srebrna Krokiew), Jehan – ukrywającą się pod orężem kobietę, wychowaną na rycerza (Psi Łeb); oraz bystrego, ciętego w ripostach giermka Paulina. Zderzenie tych charakterów napędza akcję, ale też wprowadza trudne do przewidzenia sploty fabuły. To właśnie ta relacyjna warstwa – rywalizacji, lojalności i poczucia własnej wartości sprawia, że Rycerz Psi Łeb to coś więcej niż tylko „rycerski komiks o pojedynkach”.

Turnieje kontra „rycerskość”

A jednak, pojedynki też grają tu ważną rolę i robią to w sposób spektakularny. Świat rycerskich potyczek ukazany został na rozkładówkach z odpowiednią dynamiką oraz niezaprzeczalnym rozmachem. Toulhoat prowadzi sceny starć z precyzją filmowej choreografii; czytelnik może poczuć ciężar tarczy oraz usłyszeć szczęk mieczy. Subtelne nawiązania stylistyczne do epoki średniowiecza, a także dramatyczne ilustracje wprowadzające nowe rozdziały – fantastycznie dopełniają całości.

Autorzy podkręcają tempo walk, a jednocześnie rozmontowują mit: za przyłbicami kryją się układy, nieczyste zagrania i polityka, w której honor łatwo schodzi na dalszy plan. To świetny materiał do rozmowy z młodymi czytelnikami o tym, że reputacja i realne czyny nie zawsze idą w parze. 

Bohaterki-wojowniczki

Motyw kobiety działającej w realiach zdominowanych przez mężczyzn oraz wspólnota silnych rycerzy zbiega się tu z tym, co doceniałam już w Hitomi – pozycji także od Lost In Time, gdzie młoda wojowniczka walczy o prawo do bycia samurajem. Choć to zupełnie inne epoki oraz estetyka – łączy je upór bohaterek i cena, jaką muszą płacić za niezależność. 

Dla kogo jest ten komiks

Rekomenduję czytelnikom powyżej 12 lat. Znajdą tu oni sporo tematów do rozmowy o tożsamości, ambicji i przyjaźni. Księga 1 jest dynamiczną oraz bardzo przystępną opowieścią o tym, że zwycięstwo w turnieju nie zawsze jest tym, czym się wydaje. Jeśli lubicie średniowieczne klimaty, ale szukacie świeżego ujęcia rycerskiego wątku – koniecznie sięgnijcie po tę pozycję.

Rycerz Psi Łeb. Księga 1 dostępna jest na stronie wydawnictwa Lost In Time.

FAQ, czyli pytania, na które możecie chcieć znać odpowiedź

Czy trzeba znać kolejne tomy?

Nie, Księga 1 stanowi pełną przygodę, ale tworzy fundament pod kolejne części. We Francji zamknięto już tę trylogię, także mam nadzieję, że wydanie jej w Polsce to tylko kwestia czasu.

Czy w komiksie jest przemoc?

Tak, ale w zdecydowanej większości turniejowa i bitewna – bez epatowania okrucieństwem. Brak scen drastycznych; nacisk na dynamikę starć oraz konsekwencje wyborów.

Czy wątek „kobiety w zbroi” jest ważny?

Tak – to jeden z filarów serii oraz ważna część osobowości bohaterki. 

Dla kogo jest ta historia wiekowo?

Moja rekomendacja: 12+.

Czy to koniec historii?

Nie – Rycerz Psi Łeb to seria trzytomowa; Księga 1 to dopiero jej początek.

Artykuł Rycerz Psi Łeb. Księga 1 – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Cesarzowa Charlotta. Tom 2
➜ Scenariusz: Fabien Nury
➜ Rysunki: Matthieu Bonhomme
➜ Tłumaczenie: Jakub Syty
➜ Wydawnictwo: Lost in Time
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Życie pisze najlepsze, ale też najgorsze scenariusze. Trudno bowiem wyobrazić sobie, ile bólu oraz cierpienia musieli przetrwać niektórzy, zanim zostało po nich tylko wspomnienie.

Kim była cesarzowa Charlotta

Po lekturze pierwszej części Cesarzowej Charlotty ze scenariuszem Fabien Nury oraz rysunkami Matthieu Bonhomme’a, z niecierpliwością wyczekiwałam kontynuacji komiksu. Może nawet nie ze względu na samą fabułę, bo ta żadną miarą nie jest tajemnicą, biorąc pod uwagę historyczny charakter dzieła.

Znacznie bardziej zaintrygowana byłam doborem wątków i finałowej puenty – bowiem drugi tom komiksu jest tym ostatnim, podsumowującym całe życie Charlotty, zwanej później także Carlotą.

Kiedy toczy się akcja komiksu?

Cesarzowa Charlotta. Tom 2 zawiera dwa zbiorcze albumy (III i IV). Przedstawia najbardziej burzliwy okres życia władczyni Meksyku, kiedy władza jej męża Maksymiliana dogasa, a rządy w Meksyku przejmują republikanie z Benito Juarezem na czele.

Na wielkoformatowych rozkładówkach komiksu czytelnik ma szansę oglądać kluczowe dla Meksyku wydarzenia z połowy XIX wieku. Postać Charlotty jest dla nich szczególnie istotna. 

Choć to Maksymilian I pełnił oficjalnie rolę władcy Drugiego Cesarstwa, to właściwie ambicja jego żony, jej upór, inteligencja oraz miłość do Meksyku pozwoliły w ogóle na jakiekolwiek wpływy Europy w tej części Ameryki Północnej tamtych czasów.

Dlaczego graficzna historia o cesarzowej Carlocie jest tak ciekawa?

Twórcy komiksu zdecydowali się ująć w swojej opowieści najciekawsze teorie na temat cesarzowej. W fabule znajdziecie logicznie przedstawioną wersję z jej nieślubnym dzieckiem, romansem, a nawet (niezwykle satysfakcjonujący) wątek śmierci van der Smissenów. 

Realizowana z rozmachem Cesarzowa Charlotta dostarcza czytelnikom emocji, intryguje oraz w barwny sposób opowiada o ludziach, którzy wcale nie tak dawno temu istnieli na tym świecie.

Charlotta zmarła w 1927 roku. Podejrzewam, że sporo dorosłych czytelników mogło znać osobiście kogoś, kto żył w tych samych czasach. I choć komiks momentami wydaje się być zamierzchłą przeszłością z masą nielogicznych decyzji, lekkomyślnych wyborów czy samolubnych opinii – będziecie zdziwieni, jak paradoksalnie niewiele zmieniło się od tamtego czasu.

Polecam całą serię Cesarzowej Charlotty dorosłym czytelnikom. 

Link do strony wydawnictwa: https://lostintime.pl/sklep/komiksy/historyczne-komiksy/cesarzowa-charlotta-tom-2/

Artykuł Cesarzowa Charlotta. Tom 2 – recenzja ostatniego tomu serii pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Wypadek na polowaniu
➜ Scenariusz: David L. Carlson
➜ Rysunki: Landis Blair (Peter Landis)
➜ Tłumaczenie: Jacek Żuławnik
➜ Wydawnictwo: Lost in Time
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Mówią, że najlepsze historie pisze życie. Czasami jednak potrzeba kogoś, kto potrafi objąć umysłem szerszy obraz danej opowieści, wyłuskać z bohaterów, to co najbardziej istotne i przedrzeć się przez szum niepotrzebnych informacji, żeby osiągnąć tę literacką, jedyną w swoim rodzaju prawdę.

Wypadek na polowaniu to prawdopodobnie jeden z lepszych komiksów, jakie miałam szanse przeczytać w swoim życiu – a czytam ich naprawdę całkiem sporo. W związku z tym, że wydawnictwo Lost in Time ostatnio go wznowiło, postanowiłam dłużej nie zwlekać i wreszcie dowiedzieć się, na czym polega geniusz Davida L. Carlsona oraz Landisa Blaira.

Prawdziwa historia Matta Rizzo

Na ponad 450 stronach komiksu przedstawiona została historia Charliego Rizzo, a właściwie jego ojca – Matta. W tle, na czarno-białych obrazkach obecność Chicago sprzed kilku dziesiątek lat, przenosi czytelników w czasy, kiedy wartością była przede wszystkim siła fizyczna, władza  i walka o przetrwanie.

To w tych czasach żył Matt. Wyrzucony z domu w wieku 16 lat, wędrował po kontynencie przystając do grupy włóczęgów-filozofów. Na skutek wypadku stracił wzrok. Nie przeszodziło mu to jednak w zdobyciu pracy agenta ubezpieczeń, osiągnięcia samodzielności, a wkrótce… przejęcia roli jedynego rodzica dla swojego kilkunastoletniego syna.

Czas na wyjawienie prawdy

Wypadek na polowaniu jest bowiem w dużej mierze opowieścią o relacji ojciec-syn. O białych kłamstwach, które raczy się dzieci, aby ochronić je przed prawdą i staraniach, żeby nie poszły finalnie w ślady rodziców.

Matt Rizzo znalazł się jednak w sytuacji, która będzie wymagać od niego opowiedzenia synowi wszystkiego, co do tej pory zataił lub przeinaczył. Może to być jedyny sposób, żeby uchronić młodego mężczyznę od popełnienia najważniejszego błędu w jego życiu.

Czy jednak nie jest za późno, żeby odsłaniać karty? Czy Charliemu uda się jeszcze zaufać ojcu po tym, co usłyszy? I co ma z tym wszystkim wspólnego więzienie oraz największa sprawa morderstwa początku XX wieku w Stanach Zjednoczonych?

Piekło Dantego w prawdziwym życiu

Przyznam, że lektura Wypadek na polowaniu to literacko-wizualna uczta. Filozoficzne doktryny i literacka klasyka przeplatane tu są ciężkim, więziennym życiem. Życie nastolatka ukazane w lustrzanym odbiciu do życia jego ojca. 

Wielowymiarowość tego komiksu, jego zwroty akcji oraz genialne rozwiązania wizualne sprawiają, że trudno zapomnieć o tej historii, nawet na długo po odłożeniu książki na półkę.

Ostatnio pisałam o komiksowej adaptacji Piekła Dantego. W Wypadku na polowaniu Dante Alighieri również odcisnął swoją silną obecność – ale mocno kontrastując z prawdziwym życiem. 

Zaczynam się zastanawiać czy oparcie się na tym dziele, nie jest sposobem, żeby stać się autorem dzieła wybitnego, ale – co jest dużo bardziej prawdopodobne – muszę przyznać, że mam chyba po prostu szczęście do komiksów, które poszerzają horyzonty, i które można czytać całe życie.

Polecam Wypadek na polowaniu wszystkim powyżej 18 roku życia. Bierzcie, póki ten nakład jeszcze jest!

Link do strony wydawnictwa: https://lostintime.pl/sklep/komiksy/obyczajowe/wypadek-na-polowaniu/

Artykuł Wypadek na polowaniu – recenzja komiksu na faktach pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Hitomi
➜ Scenariusz: HS Tak
➜ Rysunki: Isabella Mazzanti
➜ Tłumaczenie: Bartosz Czartoryski
➜ Wydawnictwo: Lost in Time
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Esencja japońskich legend o samurajach, szkolących swoich uczniów sensejach i historiach w których walka o honor oraz podążanie drogą zemsty staje się silnikiem napędowym całej fabuły.

Opowieści z czasów feudalnej Japonii

Hitomi to komiks zbiorczy składający się z pięciu albumów twórców HS Tak oraz Isabelli Mazzanti, który ukazał się nakładem wydawnictwa Lost In Time. Opowieść rozgrywająca się w czasach feudalnej Japonii, w której główną bohaterką jest młoda dziewczyna szukająca zemsty, w odwecie za zabójstwo swojej rodziny.

Tak też się składa, że obecnie rozgrywam Ghost of Tsushima na PS5, grę która narracyjnie bardzo odpowiada i świetnie uzupełnia się z komiksem. Chociaż w jej przypadku to złożona opowieść o ocalałym XIII-wiecznym samuraju, który odpiera atak mongolskiego najeźdźcy, jednocześnie zbierając armię do jego finalnego pokonania.

Wizualne historie o samurajach

Mam wrażenie, że akcja Hitomi rozgrywa się nieco później na osi czasu, chociaż nie brak w niej podobnych motywów. Dziewczyna postanawia na własną rękę odnaleźć czarnoskórego samuraja, którego zapamiętała jako zabójcę jej bliskich. Chce dokonać aktu zemsty. Zanim jednak do tego dojdzie, decyduje się posłuchać rady starego mnicha.

Dziewczyna ma zamiar wzbudzić zaufanie w starym samuraju, wykształcić się pod jego okiem na wojowniczkę, a następnie… pomścić swoją rodzinę. Co z tego wszystkiego wyniknie? Czy jej się to uda? A może w kluczowym momencie zmieni zdanie?

Jaka jest główna bohaterka?

Bardzo mocnymi atutami Hitomi jest jednak nie tylko fabuła – trzeba przyznać, że dość prosta, ale jednak niezwykle satysfakcjonująca dla odbiorcy. Tym, co liczy się nawet bardziej, jest świetne połączenie charakteru głównej bohaterki z wizualną stroną komiksu.

Ta dziewczyna jest po prostu intrygująca – wyszczekana, nie mająca niczego do stracenia, odważna i utalentowana. W połączeniu z nieco wycofanym i tajemniczym drugim bohaterem, stają się interesującym duetem, którego losy śledzi się z przyjemnością.

W Hitomi nie można mieć też zastrzeżeń do wizualnego przedstawienia opowieści. Dynamiczne kadry, bardzo filmowe detale czy niezwykły wręcz fragment fabuły, gdzie dziewczyna zostaje czymś odurzona, widząc świat zniekształcony, niepokojący i jeszcze bardziej dziki.

Hitomi jest komiksem po który zdecydowanie warto sięgnąć. Widać w nim zafascynowanie kulturą Japonii, ale także sprawną umiejętność prowadzenia narracji, która skutkuje dużą satysfakcją z lektury.

Polecam tę książkę wszystkim powyżej 15 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://lostintime.pl/sklep/komiksy/przygodowe/hitomi/

Artykuł Hitomi – recenzja komiksu o czasach feudalnej Japonii pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Mały astronauta
➜ Scenariusz: Jean-Paul Eid
➜ Rysunki: Jean-Paul Eid
➜ Tłumaczenie: Jakub Syty
➜ Wydawnictwo: Lost in Time
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Czytając ten komiks, przez zdecydowaną większość czasu płakałam. Mój poziom wzruszenia był tak wysoki, że nie potrafiłam powstrzymać łez. To bowiem jedna z tych książek, w których silnie utożsamiacie się z bohaterami i jednocześnie możecie zrozumieć jak bardzo znaleźli się oni w sytuacji bez wyjścia.

Ta wspomniana sytuacja bez wyjścia polega przede wszystkim na wyzwaniu – zmierzeniu się z tym, czego chyba każdy człowiek boi się najbardziej: nieuleczalną chorobą i cierpieniem kogoś bliskiego.

Dziecięce porażenie mózgowe

Juliette jest małą dziewczynką, kiedy wraz z rodzicami przeprowadza się do nowego domu. Przed nią wiele zmian – nowy pokój, nowa szkoła i wkrótce nowy braciszek.

Kiedy Tom jest mały, jest rozkosznym, choć nad wyraz spokojnym dzieckiem. Tylko jego mama zaczyna się niepokoić, kiedy obserwuje jak jej synek rozwija się znacznie wolniej od rówieśników. Po serii wizyt u różnych lekarzy pada diagnoza: dziecięce porażenie mózgowe.

Lekcja pokory i tolerancji

Mały astronauta jest komiksem zaskakującym i nieoczywistym. Jego autor Jean-Paul Eid oparł historię częściowo na własnym doświadczeniu. Jest w niej bowiem o małej dziewczynce i jej braciszku, który rodzi się z nieuleczalną chorobą. Historia pisana z punktu widzenia Juliette, która stara się zrozumieć, dlaczego inni ludzie nie potrafią zobaczyć w jej bracie tego, co ona sama dobrze widzi.

Książka jest lekcją pokory i tolerancji. To kolejny dowód na to, że dzieci rodzą się bez uprzedzeń, a dopiero dorośli przekazują im krzywdzące dla niepełnosprawnych postawy czy stereotypy.

David Bowie – Space Oddity

Komiks Mały astronauta został tak skonstruowany, że porusza nawet głęboko ukryte w czytelniku struny wrażliwości. Z jednej strony przedstawia opowieść po prostu pewnej rodziny – bez fajerwerków, gwałtownych zwrotów akcji czy niebywale charyzmatycznych bohaterów.

Z drugiej, dobór wątków oraz zabieg z nawiązaniem do pewnej piosenki sprawia, że nie tylko wierzymy w tę historię, ale zaczynamy czuć się jej częścią.

Moim zdaniem ta pozycja powinna być lekturą obowiązkową w szkole. Polecam ją każdemu powyżej 12 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://lostintime.pl/sklep/komiksy/obyczajowe/maly-astronauta/

(Zdjęcie: archiwum prywatne autora, pobrane ze strony: https://canalm.vuesetvoix.com/famille-de-jean-paul-eid/)

Artykuł Mały astronauta – recenzja komiksu o niepełnosprawności pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Dzieci Kapitana Granta
➜ Na podstawie powieści: Juliusza Verne’a
➜ Scenariusz: Alexis Nesme
➜ Rysunki: Alexis Nesme
➜ Tłumaczenie: Jakub Syty
➜ Wydawnictwo: Lost in Time
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Prawie nie sposób przeczytać wszystkich powieści wybitnego Juliusza Verne – francuskiego pisarza, którego fabuły oraz bohaterowie na stałe wpisały się do historii światowej literatury. Oprócz kultowych: Podróży do wnętrza Ziemi, 20 000 mil podmorskiej żeglugi czy W 80 dni dookoła świata – jest jedna, na którą także zdecydowanie warto wygospodarować trochę czasu.

Dzieci Kapitana Granta w powieści graficznej

Dlaczego nie poznać jej w formie niezwykłego komiksu? Komiksu, który sprawia, że ta ponad 150-letnia opowieść jest bardziej przystępna, lżejsza pod kątem językowym, a jednocześnie doskonale przekazuje wszystkie istotne wątki – łącznie z tymi najważniejszymi: wielką wyprawą poszukiwawczą, niezwykłymi przygodami i wspaniale pokazaną różnorodnością wielu zakątków świata.

Wydane w 1868 roku Dzieci Kapitana Granta to 3-częściowa pozycja, będąca jednocześnie pierwszą lekturą należącą do liczącej kilkudziesięciu książek trylogii vernowskiej – Niezwykłe podróże.

To komiksowe wydanie Dzieci kapitana Granta jest zasługą Alexisa Nesme, który odpowiada zarówno za rysunki jak i scenariusz adaptacji.

Kultowa i ponadczasowa powieść, którą warto… obejrzeć

Lord oraz lady Glenarvan są dobrze sytuowaną parą, która może pozwolić sobie na okręt. Mąż bezgranicznie oddany swojej żonie, postanowił sprawić jej prezent, planując przyjemną wycieczkę na ich prywatnym ,,Duncanie”. Los jednak postanowił rzucić na ich drodze… wiadomość w butelce.

Tajemnicze zwitki, które już w dużej części zostały zniszczone, przedstawiają apel o pomoc pewnego słynnego podróżnika. Częściowo udaje się z nich odczytać szerokość geograficzną, jednak bez konkretnych szczegółów. 

Małżeństwo nie zamierza jednak zwlekać – decydują się na własną rękę ruszyć z pomocą tytułowemu kapitanowi Grantowi, zbierając dzielną załogę oraz kilku przypadkowych pasażerów.

Antropomorfizacja bohaterów

Alexis Nesme przymierzał się, aby stworzyć bohaterów Dzieci Kapitana Granta, upodabniając ich do różnych ludzi. Na szczęście wybrał inną drogę: państwa Glenarvanów czyniąc parą uroczych tygrysów, poszukiwanego przestępcę przedstawiając jako wilka, a tytułowe dzieci i samego kapitana Granta – kotami w typie dachowców.

Cały komiks mocno nawiązuje stylem do czasów, w których rozgrywa się akcja. Podobieństwo z dziennikami podróżników z połowy XIX wieku czy powstałych chwilę wcześniej map nie jest przypadkowe i doskonale oddziałuje na odbiór dzieła przez czytelników.

Dzieci Kapitana Granta to pozycja wybitna – nie tylko ze względu na ponadczasową treść, ale również na jej wydanie. Sprawicie nią ogromną przyjemność czytelnikom dorosłym i młodszym, czyli praktycznie takim w każdym wieku. Co więcej, jestem przekonana, że nie pozostaniecie obojętnymi na losy bohaterów oraz będziecie im kibicować bez tchu niemal do ostatniej strony.

Link do wydawnictwa: https://lostintime.pl/sklep/komiksy/przygodowe/dzieci-kapitana-granta/

Artykuł Dzieci Kapitana Granta – recenzja ponadczasowego komiksu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Cesarzowa Charlotta. Tom 1: Księżniczka i arcyksiążę/Cesarstwo
➜ Scenariusz: Fabien Nury
➜ Rysunki: Matthieu Bonhomme
➜ Tłumaczenie: Jakub Syty
➜ Wydawnictwo: Lost in Time
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

W światowej historii było kilka znaczących postaci kobiecych, które wyróżniły się swoją postawą, odwagą czy zmysłem politycznym. Jedną z nich była cesarzowa Charlotta – czyli Maria Charlotta Amelia Augusta Wiktoria Klementyna Leopoldyna (uff!) Koburg. Urodzona jako belgijska księżniczka w XIX wieku.

Komiksowa seria – Cesarzowa Charlotta

Nakładem wydawnictwa Lost in Time ukazał się pierwszy tom planowanej serii Cesarzowa Charlotta – Cesarzowa Charlotta. Tom 1: Księżniczka i arcyksiążę/Cesarstwo. Autorem jego scenariusza jest Fabien Nury, z kolei za fenomenalne rysunki nawiązujące nieco stylem do klasycznych amerykańskich ilustracji z lat 40 i 50. XX wieku odpowiada Matthieu Bonhomme.

Wydawnictwo wstępnie zapowiedziało drugi tom jeszcze na 2024 lub ewentualnie 2025 rok. To bardzo dobra wiadomość, bo pierwsza część urywa się w momencie, w którym zaczyna się robić naprawdę ciekawie!

Między Habsburgami a Napoleonem 

Cesarzowa Charlotta. Tom 1: Księżniczka i arcyksiążę/Cesarstwo to niemal 150 stron komiksu, który składa się na dwa pierwsze albumy, których tytuły zawarte zostały w nazwie zbiorczego tomu. Pokazuje życie Charlotty jeszcze na belgijskim dworze króla Leopolda I, jej ojca, gdzie też pierwszy raz spotyka się, a finalnie zakochuje w arcyksięciu austriackim Maksymilianie I.

Ich wspólne życie toczy się z pozoru na uboczu – poza nurtem głównych władców ówczesnego świata. Choć bratem Maksa jest cesarz Austrii, a francuska armia pod rządami Napoleona III coraz śmielej dyktuje swoje warunki – Charlotta z Maksymilianem I przez wiele lat żyją niejako w domowym więzieniu w Trieście, w północno-wschodnich Włoszech.

Ciekawa bohaterka dla współczesnych czytelników

Wszystko zmienia się, kiedy Maksymilian I pod wpływem samej Charlotty, decyduje się objąć stanowisko… cesarza w Meksyku. I właśnie w ten sposób można niejako podsumować całą historię tytułowej bohaterki serii. Kobiety, która jest głosem – najpierw szepczącym nowe idee, a później wypowiadającym je już dość otwarcie.

Cesarzowej Charlotty trudno nie polubić. To postać, na którą nałożono wiele ograniczeń i która wiele przeszła, a mimo to dalej potrafi zachować otwarty umysł oraz nie obnosić się ze swoją pozycją. 

Pomysł stworzenia komiksu opartego na tej historycznej bohaterce uważam za niezwykle trafiony. Dzięki serii wielu czytelników ma szansę lepiej zrozumieć splatające się fakty czy kulisy wydarzeń, które w szkołach były ledwo wspominane.

Wolność wiodąca lud na barykady

Cesarzowa Charlotta. Tom 1: Księżniczka i arcyksiążę/Cesarstwo to pozycja bardzo sprawnie poprowadzona narracyjnie, a także fenomenalnie zilustrowana. Dzięki podziałowi na rozmowy i listy ma się wrażenie większej intymności. Z kolei zróżnicowane kadry – duże zbliżenia, detale, ale i pełne dynamiki plany ogólne, jak na kultowym obrazie Wolność wiodąca lud na barykady Delacroixa – sprawiają, że czytelnik może poczuć się niemal jakby był częścią akcji.

Polecam ten pierwszy tom wszystkich czytelnikom powyżej 17 roku życia i z ciekawością oczekuję jego kontynuacji.

Link do strony wydawnictwa: https://lostintime.pl/sklep/komiksy/historyczne-komiksy/cesarzowa-charlotta-tom-1-ksiezniczka-i-arcyksiaze-cesarstwo/

Artykuł Cesarzowa Charlotta. Tom 1 – recenzja historycznego komiksu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.