Przebudzona to książka koreańskiej autorki Choi Eunyung z ilustracjami Parka Hyunju. Publikacja łączy elementy literatury młodzieżowej z futurystyczną refleksją nad postępem nauki. W centrum tej historii znajduje się niezwykły pomysł – przywrócenie do życia osoby, która przez dekady pozostawała w stanie zamrożenia.

➜ Tytuł: Przebudzona
➜ Autorka: Choi Eunyung
➜ Ilustracje: Park Hyunju
➜ Tłumaczenie: Dominika Chybowska-Jang
➜ Wydawnictwo: Kropka
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Kriogenika jako zalążek pomysłu

Choć brzmi to jak czysta fantastyka naukowa, inspiracją dla autorki stały się prawdziwe wydarzenia. Medycyna zna przypadki osób, które po długotrwałym wychłodzeniu organizmu odzyskiwały funkcje życiowe, mimo że ich stan wydawał się beznadziejny. W ostatnich latach temat kriogeniki – czyli zamrażania ciała w nadziei na przyszłe leczenie – coraz częściej pojawia się w debatach naukowych i etycznych. Właśnie na tym pograniczu nauki oraz wyobraźni powstała historia opisana w tej książce.

Dziewczynka, która zasnęła na trzydzieści lat

Główna bohaterka Ihyon Kang jako dziecko zapada na tajemniczą chorobę. Medycyna nie potrafi jej wyleczyć, a stan dziewczynki z każdym dniem się pogarsza. Najlepszym rozwiązaniem byłoby przeskoczyć do przyszłości, gdzie wynaleziono już lekarstwo na jej przypadłość… tylko jak to zrobić?

W tej sytuacji pojawia się desperacki pomysł – zamrożenie jej ciała w nadziei, że w przyszłości powstanie skuteczna metoda leczenia. Ihyon zostaje poddana procedurom, ale nikt nie informuje jej o tych planach.

Świat, który przestał być znajomy

Książka zaczyna się od momentu, gdy bohaterka otwiera oczy. Umysł dziewczynki próbuje odnaleźć się w rzeczywistości, która nie przypomina tej, która była jej tak bliska. Ihyon nie rozpoznaje swoich rodziców. Kiedy przedstawiają jej siostrę bliźniaczkę, czuje jedynie pustkę. Autorka bardzo subtelnie pokazuje, jak trudne może być odzyskiwanie własnej tożsamości. Wspomnienia powracają stopniowo, a bohaterka musi na nowo odbudować swoje miejsce w świecie.

Czy naprawdę chcielibyśmy się obudzić w przyszłości?

Przebudzona nie jest wyłącznie historią science fiction. To przede wszystkim książka o dylematach moralnych.

Choi Eunyung zadaje pytania, które trudno jednoznacznie rozstrzygnąć. O tym, czy z punktu widzenia rodzica lepszym rozwiązaniem jest zrobić wszystko – dosłownie wszystko – by dziecko przeżyło, czy pozwolić mu odejść? Czy zamrażanie ludzi i odmrażanie ich później kilkadziesiąt lat później ma jakikolwiek sens? Czy sami chcielibyście obudzić się w zupełnie innej rzeczywistości? Wśród ludzi, którzy bardzo się zmienili lub których nigdy wcześniej nie spotkaliście?

Jest to książka, która zdecydowanie zachęca do rozważań i budzi wiele pytań w umysłach młodszych oraz starszych. Może być wartościowym fundamentem rozmowy o tym, co nas definiuje, czym są wspomnienia, ale również – jak będzie wyglądał świat w przyszłości i co powinniśmy zrobić jako społeczność, żeby lepiej dbać o środowisko.

Powieść, która zostaje z czytelnikiem na długo

Przebudzona to historia, która zachęca do rozmowy. Może być świetnym punktem wyjścia do dyskusji o etyce, postępie naukowym czy znaczeniu pamięci. Z tego powodu książka dobrze sprawdzi się nie tylko jako lektura domowa. Może być także wykorzystywana podczas zajęć etyki, lekcji wychowawczych czy spotkań bibliotecznych.

To opowieść, która mocno oddziałuje na poziomie emocjonalnym, ale jednocześnie prowokuje do myślenia. Polecam ją czytelnikom od około dziewiątego roku życia – choć jestem przekonana, że również wielu dorosłych znajdzie w niej coś dla siebie. Sprawdzajcie dostępność Przebudzonej na stronie wydawnictwa Kropka.

FAQ – Przebudzona

O czym jest książka Przebudzona?

Książka Przebudzona autorstwa Choi Eunyung to poruszająca opowieść o dziewczynce, która zostaje poddana kriogenicznemu zamrożeniu z powodu nieuleczalnej choroby. Budzi się trzydzieści lat później w zupełnie zmienionym świecie i musi na nowo odnaleźć swoją tożsamość, relacje oraz wspomnienia.

Czy Przebudzona to książka science fiction?

Tak, książka zawiera elementy literatury futurystycznej i science fiction. Opiera się na koncepcji kriogeniki, czyli zamrażania ludzi w nadziei na ich przyszłe wyleczenie. Historia jest jednak przede wszystkim opowieścią o emocjach, pamięci i dylematach moralnych.

Jakie tematy porusza książka Przebudzona?

Książka podejmuje wiele ważnych tematów, takich jak:

• postęp naukowy i jego granice,
• etyczne dylematy związane z ratowaniem życia,
• znaczenie pamięci oraz wspomnień,
• relacje rodzinne,
• przyszłość świata i odpowiedzialność za środowisko.

Dla jakiego wieku przeznaczona jest książka Przebudzona?

Książka Przebudzona polecana jest przede wszystkim czytelnikom od około 9. roku życia. Ze względu na poruszane tematy może być również interesującą lekturą dla starszych dzieci, młodzieży i dorosłych.

Czy książka Przebudzona nadaje się do pracy w szkole?

Tak. Historia zawiera wiele wątków etycznych i filozoficznych, dlatego dobrze sprawdzi się podczas lekcji etyki, zajęć wychowawczych lub spotkań w bibliotekach szkolnych. Może być punktem wyjścia do rozmów o przyszłości technologii i moralnych konsekwencjach postępu naukowego.

Artykuł Przebudzona – recenzja koreańskiej opowieści osadzonej w przyszłości pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autorka: Hwang Sun-Mi

Ilustracje: Joanna Rusinek

Wydawnictwo: Kwiaty Orientu

Rok wydania: 2021

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: ma dużo zalet

Recenzja:

Jest wiele osób, które w ogóle nie powinny mieć zwierząt. Czworonogi (i nie tylko) traktowane przedmiotowo, bez należytej opieki cierpią i nie są w stanie same poprosić o pomoc. 

,,Kudłata” jest książką, która mnie poruszyła (szczególnie zakończenie łapie za serce), jednak zdecydowanie nie godzę się z faktem, żeby niektóre z jej wątków były przedstawiane jako coś normalnego.

To powieść koreańskiej pisarki Hwang Sun-Mi, która została poprowadzona pierwszoosobową narracją. Historia przedstawiona jest więc z punktu widzenia psa – głównej i zarazem tytułowej bohaterki. Dlaczego więc tak przeszkadzają mi niektóre kwestie – a raczej sposób ich przedstawienia w książce? Ponieważ to opowieść pisana z niezwykłym realizmem. Wszystkie aspekty życia, takie jak tęsknota za bliskimi, choroba, ból po stracie, a nawet śmierć zostają w niej poruszone w wyjątkowo autentyczny sposób.

Mój sprzeciw rodzi się przede wszystkim odnośnie kwestii, dotyczących traktowania psów w ,,Kudłatej”. Choć widać ogromne przywiązanie suczki do właściciela – starszego mężczyzny, który pracuje jako spawacz, ma się wrażenie, że jest to relacja toksyczna.

Autorka stosuje wiele zabiegów, żeby pan Krzykacz (jak nazwała staruszka), wypadał w oczach czytelników, lepiej niż w rzeczywistości na to zasługiwał. Mężczyzna dorabiał sobie rozmnażaniem psów, które później jako młode szczenięta sprzedawał handlarzowi. Nie było wiadomo (z małymi wyjątkami), co się z nimi dzieje. Znikały, powodując ogromny ból Kudłatej, która raz po raz traciła członków swojej psiej rodziny.

Jestem także przeciwna powielaniu stereotypów, według których pies może zjeść czekoladę czy napić się alkoholu – i nic mu później po nich nie będzie. W książce jest również wiele momentów, gdy psy są bite lub zaniedbywane. Podejrzewam, że dla wrażliwszych osób przeprawa przez te wątki, będzie bardzo wymagająca.

Z drugiej strony, trzeba oddać książce sprawiedliwość – zwierzęta zostały w niej przedstawione z zestawem ludzkich cech. W pewnej chwili pojawia się nawet kwestia większej siły suczki niż psa i wyraźnie czuć, że jest ona dedykowana małym dziewczynkom. Podoba mi się także moment, w którym autorka sugeruje, że jedynym winowajcą pogryzienia przez psa jest tylko i wyłącznie człowiek, a nie zwierzak.

,,Kudłata” sprawiła, że mam w głowie mętlik. Z jednej strony pokazywanie takiego nędznego, psiego życia jest bardzo ważne. Potrzebna byłaby jednak tutaj szersza perspektywa. Nie jestem wyznawczynią moralizatorskich przesłań, ale mimo XXI wieku wciąż żyjemy w czasach, gdzie zwierzęta traktowane są przedmiotowo. Jeżeli ta książka trafi w nieodpowiednie ręce, może być opacznie zrozumiana. Obawiam się, że ktoś mógłby pomyśleć, że takie psie życie jest (lub powinno) być czymś normalnym. Dlatego polecam tę lekturę (bo to jednak kawał dobrej literatury), ale wyłącznie świadomym i empatycznym czytelnikom powyżej 10 roku życia. 

Mam nadzieję, że dzięki ,,Kudłatej” więcej ludzi spojrzy na swoje psy czy koty z większą wyrozumiałością i uczuciem. 

Link do strony Wydawnictwa: http://sklep.kwiatyorientu.com/glowna/51-kudlata-.html

Artykuł Kudłata – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.