Psycholog. Tom 2. Coś o sobie wiem powraca w fabule do pacjentów, ale i pozostałych bohaterów, którzy tak skutecznie zaangażowali nas emocjonalnie. W internecie, na zagranicznych portalach, można przeczytać, że seria liczy sobie aż 7 tomów, co jest bardzo obiecującą liczbą!

➜ Tytuł: Psycholog. Tom 2. Coś o sobie wiem
➜ Seria: Psycholog
➜ Autorka: Marie-Aude Murail
➜ Tłumaczenie: Paweł Łapiński
➜ Wydawnictwo: Dwie Siostry
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Sauveur Saint-Yves, czyli psycholog, który potrafi słuchać

Sauveur Saint-Yves mieszka przy rue des Murlins w Orleanie. Jest około czterdziestoletnim psychologiem klinicznym, ojcem dziewięcioletniego Lazare’a, człowiekiem wysokim, opanowanym, cierpliwym i takim, który potrafi zapanować nad najbardziej chaotyczną oraz poranioną duszą. Jego życie dzieli się na dwie osobne (choć wbrew jego woli także przenikające się) sfery: prywatną, z Lazare’em, Louise oraz jej dziećmi – oraz zawodową, w której przyjmuje pacjentów w swoim gabinecie. 

Sauveur, choć jego imię w tłumaczeniu oznacza zbawiciela, nie jest cudotwórcą od naprawiania ludzkiego życia. Jego najbardziej cenioną umiejętnością jest uważność. Potrafi wysłuchać, dopasować się do człowieka i nie oceniać go ,,z góry” – choć czasami jest to naprawdę bardzo trudne. A przy okazji jest także po prostu zwykłą osobą, która czasami sama potrzebuje pomocy. 

Drugi tom skupia się na dorosłych

Pierwszy tom mocniej koncentrował się na Lazare’ze i dziecięcej perspektywie domu, w którym prywatność ojca stale przenikała się z problemami jego pacjentów. W drugiej części chłopiec nadal jest istotny, ale schodzi nieco na dalszy plan. Środek ciężkości przesuwa się w stronę Sauveura, Louise i jego pacjentów.

Wątek romantyczny z Louise jest kontynuowany, ale perspektywa kobiety staje się równie ważna, co punkt widzenia głównego bohatera. Louise tkwi między zazdrosnym byłym mężem, dziećmi i relacją, której nie potrafi oddać całej siebie. Jest pełna obaw, kompleksów, poczucia odpowiedzialności oraz strachu przed niepowodzeniem. Sauveur jest jej bezpieczną przystanią, a mimo to ma ona wątpliwości co do tego związku. 

Pacjenci, którzy wracają do gabinetu psychologa

W Psychologu 2 autorka powraca do przypadków znanych z poprzedniego tomu. Terapia w tej serii jest ukazana jako długotrwały proces. W gabinecie pojawia się ponownie Ella, dziewczynka, która chciałaby być chłopcem. Wraca także Blandine, dorastająca w cieniu starszej siostry z depresją. To jeden z tych wątków, które literatura często pomija: co dzieje się z dzieckiem, które nie potrzebuje najwięcej uwagi w rodzinie, ale codziennie żyje obok czyjegoś cierpienia i w pewien sposób czuje się za nie odpowiedzialne?

Nie zabrakło również Gabina, chłopca mieszkającego u Sauveura, ponieważ jego matka ponownie trafia do ośrodka z objawami psychozy. Ta tematyka również dobrze pokazuje, jak Murail pisze o rodzinie, ale i ludzkiej stronie samego psychologa – może mniej profesjonalnej czy zdroworozsądkowej, ale na pewno bezgranicznie empatycznej.

Samuel, Radża i ci, których łatwo źle ocenić

W drugim tomie pojawiają się też nowe postacie. Szczególnie mocno wybrzmiewa przypadek Samuela, który początkowo wydaje się po prostu trudnym nastolatkiem z problemem higieny. To jednak tylko pierwsza, myląca warstwa interpretacji. Murail bardzo dobrze pokazuje, że to, co widzimy w sposób powierzchowny, bywa objawem znacznie głębszych zmartwień. 

Radża wnosi do książki temat doświadczenia wojny, które nie kończy się wraz z fizycznym oddaleniem od niebezpieczeństwa. Dziewczynka może być już gdzieś indziej, w innym kraju, ale jej lęk nadal jest obecny. 

W życiu bohaterów pojawia się również Jovo, bezdomny starszy mężczyzna, były wojskowy, który zostaje przygarnięty przez Sauveura. Jego obecność jeszcze bardziej zagęszcza domową przestrzeń psychologa, w której są już dzieci, chomiki oraz Gabin. Staruszek wnosi do fabuły ton prostolinijności. Ma on jednak swoje tajemnice i niewyjawioną w pełni przeszłość.

Marie-Aude Murail i literatura młodzieżowa bez tematów tabu

Marie-Aude Murail od dekad należy do najważniejszych autorek francuskiej literatury młodzieżowej. Le Monde pisał o niej jako o twórczyni, która przez ponad czterdzieści lat współtworzyła przemianę literatury dla młodych czytelników we Francji, nie unikając takich tematów jak tożsamość płciowa, choroba, śmierć, szaleństwo czy pieniądze, a jednocześnie ufając inteligencji i poczuciu humoru młodego odbiorcy. 

Choć moim zdaniem Psycholog jest serią raczej dla dorosłych czytelników, warto mieć z tyłu głowy, że to autorka wszechstronna, ujmująca w swoich historię również perspektywę tych młodszych odbiorców. 

Czy warto przeczytać drugi tom Psychologa?

Warto, zwłaszcza jeśli pierwszy tom zostawił w Was potrzebę powrotu do Sauveura, Lazare’a i ich nieidealnego, nieco chaotycznego świata, w której jest miejsce na błędy, ale przede wszystkim na uważne słuchanie. Psycholog. Tom 2. Coś o sobie wiem jest dojrzalszy i bardziej skupiony na dorosłych dylematach, ale nie traci tego, co w tej serii najważniejsze: empatii, humoru oraz przekonania, że człowiek zasługuje na pomoc.

Sprawdzajcie dostępność tej książki na stronie Wydawnictwa Dwie Siostry.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

O czym jest książka Psycholog. Tom 2. Coś o sobie wiem?

Psycholog. Tom 2. Coś o sobie wiem Marie-Aude Murail to kontynuacja historii Sauveura Saint-Yvesa, psychologa klinicznego z Orleanu. W drugim tomie wracają znani pacjenci, pojawiają się nowe trudne przypadki, a życie prywatne Sauveura coraz mocniej splata się z jego pracą.

Czy trzeba znać pierwszy tom, żeby przeczytać Psychologa 2?

Najlepiej czytać serię po kolei. Drugi tom kontynuuje wątki z pierwszej części, między innymi relację Sauveura z Louise, historię Gabina, sprawę Elli oraz rodzinne życie Lazare’a. 

Dla kogo jest książka Psycholog. Tom 2?

To powieść dla dojrzałego czytelnika. Najlepiej sprawdzi się u odbiorców, którzy lubią literaturę obyczajową, psychologiczną i rodzinną, a także książki podejmujące tematy emocji, terapii, dorastania, relacji i zdrowia psychicznego.

Jakie tematy porusza Psycholog. Tom 2. Coś o sobie wiem?

Książka porusza między innymi temat depresji, psychozy, traumy wojennej, tożsamości, zazdrości, rozwodu, rodziny patchworkowej, samotności, problemów nastolatków i potrzeby bycia wysłuchanym. Autorka pokazuje te sprawy przez pryzmat losów pacjentów oraz życie prywatne Sauveura.

Czy warto przeczytać Psycholog. Tom 2. Coś o sobie wiem?

Warto, szczególnie jeśli podobał się pierwszy tom serii. To dojrzała, wielowątkowa i bardzo empatyczna powieść o ludziach, którzy mierzą się z własnymi lękami i sekretami. Drugi tom pokazuje, że czasem największym początkiem zmiany jest spokojna rozmowa z kimś, kto potrafi słuchać.

Artykuł Co dzieje się za drzwiami gabinetu psychologa? Recenzja Psycholog. Tom 2. Coś o sobie wiem pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Sempé

Ilustracje: Sempé

Tłumaczenie: Magdalena Talar

Wydawnictwo: Znak Emotikon

Rok wydania: 2020

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Wartościowa książka to ta, która prowokuje do dyskusji, opisuje różne charaktery i przedstawia wyjątkowe zdarzenia. Cały pakiet tych cech można odnaleźć w ostatnio wydanej przez Znak Emotikon książce – ,,Sekret sprzedawcy rowerów”.

Jej autora nie muszę nikomu przedstawiać. Sempé, a właściwie Jean-Jacques Sempé, to niezwykle znany francuski rysownik, którego polscy czytelnicy mogą kojarzyć z ilustracji takich książek jak ,,Historia pana Sommera”, ,,Błędne ogniki i grzyby atomowe”, ,,Katarzynka” czy przede wszystkim – z całej serii Mikołajka. 

,,Sekret sprzedawcy rowerów” to jego autorska opowieść o pewnym Rudolfie Taburinie, który zasłynął jako sprzedawca rowerów i złota rączka z Saint-Ceron. 

Jak sugeruje jednak już sam tytuł, niepozorny znawca jednośladów skrywa pewien sekret, który sprawia, że czuje się niepełny – jako rzemieślnik i jako człowiek. 

Pan Rudolf to osoba niezwykle oddana swojej profesji, przynajmniej na pierwszy rzut oka. Ludzie w jego miejscowości nazywają nawet rowery taburinami, bo tak mocno kojarzą się im one z postacią mężczyzny. 

Pewna kwestia nie daje jednak spać spokojnie naszemu bohaterowi, a im bardziej bardziej próbuje on uwolnić się od sekretu i wyjawić go na światło dzienne, tym sprawy mocniej się komplikują. 

To książka, którą można nazywać picturebookiem, rozprawką filozoficzną, a miejscami nawet czymś na kształt komiksu. Oferuje czytelnikowi mnóstwo treści, ale zarazem stawia jeszcze więcej pytań.

Mamy bohatera, który ewidentnie nie potrafi pogodzić się ze swoją ułomnością. Rudolf jest w pewnej kwestii po prostu pozbawiony talentów i mimo starań, za nic nie udaje mu się posiąść (wydawałoby się) dość powszechnej umiejętności. Sytuację co więcej napędza sam jej absurd. Nikt nie podejrzewa mężczyzny o skrywanie TAKIEGO sekretu, dlatego każdorazowa próba jego wyjawienia, kończy się fiaskiem, uznając jego próbę szczerości za żart. 

Co gorsza, okazuje się, że nie tylko pan Rudolf posądzany jest za kogoś, kim do końca nie jest. Wielu z mieszkańców Saint-Ceron ma na swoim życiorysie skazę, która nie pozwala im w pełni cieszyć się życiem. 

Kwestia ,,Sekretu sprzedawcy rowerów” to w rzeczywistości kwestia tego, co rozumiemy pod pojęciem bycia szczerym ze sobą, radzenia sobie z własnymi słabościami oraz nauki mierzenia się z nimi. 

Jeżeli nie jesteśmy w stanie czegoś osiągnąć, powinniśmy za przykładem pana Rudolfa – nauczyć się śmiać z siebie, żeby nie popaść w niezdrowe szaleństwo.

Ogromnego uroku tej pozycji dodają wybitne rysunki artysty. Ich subtelne kreski i przenikające się kolory przenoszą czytelników niemal do świata snu. 

,,Sekret sprzedawcy rowerów” to pięknie wydana książka, małe dzieło sztuki, z której najwięcej skorzystają dzieci powyżej 8. roku życia, młodzież oraz dorośli. To pozycja bez górnej granicy wieku – doskonała na prezent z każdej okazji.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.znak.com.pl/ksiazka/sekret-sprzedawcy-rowerow-jean-jacques-semp-178102

PREMIERA: 30.09.2020

Artykuł Sekret sprzedawcy rowerów – recenzja przedpremierowa! pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Geoffroy de Pennart

Ilustracje: Geoffroy de Pennart

Tłumaczenie: Maria Skowrońska

Wydawnictwo: Muchomor

Rok wydania: 2018

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Doskonale pamiętamy stereotypowego wilka z tradycyjnych bajek i baśni. Jego wielkie kły, świdrujące spojrzenie i ostre pazury śniły się pewnie wielu dzieciom, wywołując strach i niepewność.

Geoffroy de Pennart w książce ,,Sentymentalny wilk” postanawia odmienić tę postać, uczynić ją bardziej refleksyjną i empatyczną.

Francuski artysta, który odpowiada także za ilustracje, pokazał historię z perspektywy młodego wilka, który dorasta i postanawia opuścić swój rodzinny dom. Żegnając się z najbliższymi dostaje od dziadka zegarek, a od taty listę smacznych kąsków.

I właśnie ta lista stanie się głównym przedmiotem fabuły, a jej początkowa i końcowa wersja będą się znacznie od siebie różnić.

Młody wilk Lucjan podróżując leśną ścieżką zaczyna odczuwać głód. Spotyka Kozę oraz jej dzieci i postanawia je zjeść. Kiedy jednak okazuje się, że jego przyszły posiłek zaczyna prosić, żeby chociaż zjadł ich wszystkich, żeby tym co zostaną nie było smutno, nasz bohater jednak odpuszcza. Dochodzi do wniosku, że nie jest wystarczająco głodny, a przecież nie miałby sumienia nikogo unieszczęśliwiać.

Lucjan na swojej drodze spotyka jeszcze Czerwonego Kapturka, trzy świnki oraz Piotrusia, wszystkie te postacie są nam doskonale znane z klasycznych bajek i baśni.

Za każdym jednak razem wilk z jakiegoś powodu rezygnuje z posiłku i wkrótce sam dochodzi do wniosku, że jest… sentymentalny.

Głód ciągle mu nie odpuszcza więc kiedy trafia na osobę, która jest nieuprzejma i której nie ma skrupułów zjeść – szybko ją pożera.

Swoją listę smacznych kąsków musi więc zaktualizować, wykreśla wszystkie inne pozycje, a finalnie dopisuje do niej tylko niedawny posiłek, czyli olbrzyma.

,,Sentymentalny wilk” to niewielki objętościowo picturebook w którym główną rolę grają przede wszystkim postacie. Tła jest tam niewiele, najczęściej jego funkcję pełni po prostu biała strona.

To ciekawa książka, która przełamuje stereotypy i stara się powiedzieć, że zawsze mamy wybór. Najważniejsze, żebyśmy postępowali w zgodzie z własnym sumieniem – nawet jeżeli tradycja nakazuje inaczej.

Polecam ,,Sentymentalnego wilka” dzieciom od 4. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.muchomor.pl/pl/p/Sentymentalny-Wilk/213

Artykuł Sentymentalny wilk – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Nicole Lambert

Ilustracje:  Nicole Lambert

Tłumaczenie: Marta Duda – Gryc

Wydawnictwo: YUPI (Galeria Książki)

Rok wydania: 2018

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Na pierwszy rzut oka wygląda jak komiks, w rzeczywistości jest to jednak zbiór mini historyjek obrazkowych, które w dzisiejszych czasach są szalenie popularne.

,,Trojaczki w szkole” Nicole Lambert jest jednym z 5 wydanych w Polsce tytułów przez Wydawnictwo Jupi (Galeria Książki), o dwóch łobuzerskich braciach i jednej uroczej siostrze. To rodzeństwo narodziło się w głowie autorki w 1983 roku i od tego czasu towarzyszy przede wszystkim dzieciom we Francji, ale także w całej Europie.

,,Trojaczki w szkole” to książka z którą rozpoczęcie nowego roku szkolnego przyniesie znacznie więcej frajdy niż zazwyczaj. Będzie także pomocna w sytuacji, kiedy maluch pierwszy raz przekracza próg szkoły.

Jest pełna zabawnych żartów sytuacyjnych, krótkich historii z życia uczniów oraz nawiązań do kolegów z klasy czy nauczycieli. Niektóre opowiastki mogą być pomocne dla rodziców, jako porady wychowawcze, a w jeszcze innych z łatwością odnajdziemy porównania do własnego życia.

Są w niej także momenty wzruszające (kiedy trojaczki opłakują psa koleżanki) albo bardzo realistyczne (jak te z zakupów tuż przed nowym rokiem szkolnym).

Praktycznie każda strona (lub rozkładówka) to jeden zamknięty wątek. ,,Trojaczki w szkole” nie mają jednej fabuły, a raczej główny temat wokół którego rozgrywają się gagi.

Bohaterowie książki to spryciarze. Są asertywni, bystrzy i potrafią rozmawiać z dorosłymi. Autorka świetnie dostrzegła lub wykreowała sytuacje, w których trojaczki wypadają, jako postacie, niezwykle sympatycznie i zabawnie.

Duży wpływ na odbiór historii ma także sposób ich przedstawienia. Nicole Lambert w swoich ilustracjach używa żywych kolorów. Urozmaicone jest także formatowanie obrazków. Czasami jeden zajmuje całą stronę, innym razem widzimy wiele kadrów tuż obok siebie.

,,Trojaczki w szkole” to urocza pozycja, którą zachwycą się nie tylko dzieci od 5-ego roku życia, ale także dorośli. Jej pozytywny wydźwięk wprawi w dobry nastrój każdego początkującego czytelnika.

Link do strony wydawnictwa: https://galeriaksiazki.pl/pl/p/Trojaczki-w-szkole/275

Artykuł Trojaczki w szkole – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.