Sztuka czytania oraz pisania listów jeszcze nie zanikła! Wraz z kolejną częścią uroczej serii Megumi Iwasa z ilustracjami Jorga Muhle poznajemy kolejne przygody morskich zwierząt, które dzięki poczcie mogą porozumiewać się mimo dużych odległości! Książka jest niezwykle popularna m.in. w Japonii oraz w Niemczech.

Uchatek oraz Foczek

Po książkach ,,Z pozdrowieniami, Żyrafa” oraz ,,Pozdrowienia z Wielorybiego Przylądka” przyszedł czas na trzecią część nowych opowieści – ,,Pozdrowienia z Uchatkowej Wyspy”. Mamy tutaj zarówno zupełnie nowych bohaterów jak i postacie dobrze nam znane z poprzednich dwóch tomów.

Głównymi bohaterami jest Uchatek oraz Foczek. Podzielona na rozdziały akcja wprowadza równoległą narrację, w której poznajemy zmartwienia pierwszego jak i drugiego zwierzaka. Przed nimi do rozwiązania kilka zagwozdek. Pozwolą one młodym czytelnikom rozwinąć w sobie empatię oraz podpowiedzą, co jest istotne w sytuacjach, kiedy nie wszystko idzie po naszej myśli.

Pokonywanie trudności

W ,,Pozdrowienia z Uchatkowej Wyspy” ukazany został ciekawy przekrój różnych, bardzo szerokich emocji. W przypadku Uchatki będzie to tęsknota za przyjacielem, ale także ekscytacja związana z możliwością komunikowania się z nim listownie.

Połączony wątek z młodym Foczkiem pozwala spojrzeć na te same wydarzenia z nieco innej perspektywy. Mała foka stara się o tytuł pełnoprawnego listonosza. Zanim jednak poczuje się wystarczająco pewnie, na drodze staje jej… groźny wir! ,,Pozdrowienia z Uchatkowej Wyspy” są bowiem książką pełną uroczej treści, zawierającą jednak wartościowe opisy pokonywanych trudności. Najważniejszym morałem jest jednak ten, że z każdej sytuacji jest jakieś wyjście, a w wielu momentach można liczyć na pomoc życzliwych istot.

Seria – Z Pozdrowieniami

Jeżeli poszukujecie lektury, która pozwoli trenować się w samodzielnym czytaniu lub odpowiedniej pozycji do wspólnego odkrywania – trzeci tom serii ,,Z Pozdrowieniami” jak i dwie poprzednie książki doskonale się w tej roli sprawdzą. Polecam go dzieciom już powyżej 4 roku życia. Efekt uboczny? Odbiorcy już samodzielnie piszący z pewnością zapragną tworzyć długie listy do swoich przyjaciół!

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/pozdrowienia-z-uchatkowej-wyspy.html

Artykuł Pozdrowienia z Uchatkowej Wyspy – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

W tym wpisie przygotowałam trzy segmenty o trzech różnych pozycjach. Każda z nich porusza odmienne zagadnienie i oferuje nieco inną formę zabawy. Myślę jednak, że w równym stopniu zasługują one na uwagę i z pewnością znajdą fanów swoich fabuł.

Wszystkie łączy ten sam format – zbliżony do kwadratu, dość duży, z okładką w twardej oprawie. Ładne wydanie to jednak nie wszystko. Wydawnictwo zdecydowało się zachować niemal w niezmienionej wersji także wnętrze (nieznacznie wprowadzając unowocześnienia czy to estetyczne, czy ułatwiające odbiór książki).

Tytuł: Ubieramy misia

Seria: Bajki z Okienkami

Autorka: Stefania Szuchowa

Ilustracje: Janina Krzemińska

Wydawnictwo: Dwie Siostry

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją  , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

,,Ubieramy misia” jest książką, która najbardziej kojarzy mi się z okresem dzieciństwa. Jej autorkami są Janina Krzemińska oraz Stefania Szuchowa. O każdej z tych pań można byłoby napisać indywidualną rozprawkę. 

Głównym bohaterem tej rymowanej historii jest tytułowy miś. Ma on wielkie marzenie – chciałby zwiedzać świat. Zanim jednak wyjdzie ze swojego mieszanka, musi się odpowiednio ubrać, a czytelnicy muszą mu w tym pomóc.

Zanim przystąpimy do dalszego czytania, najlepiej zabierzmy się za wycinanie! Na końcu książki przewidziano kilka kartek z elementami do wycięcia. Jest oczywiście sam miś (na dodatkowo pogrubionym papierze o wyższej gramaturze), są części jego garderoby, a nawet środki transportu! 

Należy zrobić także nacięcia w niektórych miejscach na rozkładówkach. UWAGA – nie tniemy jednak po przerywanych liniach, tylko po ciągłych żółtych (ja przyznaję się od razu, że zamiast najpierw zajrzeć do instrukcji, od razu zabrałam się za wycinanie i się pomyliłam). 

Kiedy mamy już wszystko wycięte jak trzeba, możemy zacząć eksplorować misiowy świat. Razem z głównym bohaterem wybierzemy się w rejs statkiem, na plażę do budki z lodami czy pojedziemy samochodem oraz autobusem. Miś, w zależności od okoliczności, dysponuje odpowiednimi stylizacjami, co pozwala najmłodszym dopasować ubrania do danej sytuacji.

Książka sprawia mnóstwo radości, ma prosty, ale uroczy tekst i na długie godziny angażuje dzieci. Pamiętajcie tylko później, żeby wszystkie elementy spakować do swojej koperty, żeby się nie pogubiły. 

Polecam ,,Ubieramy misia” dzieciom powyżej 4 roku życia (z pomocą rodziców przy czytaniu i wycinaniu).

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/ubieramy-misia.html

Tytuł: Nasza podróż

Seria: Bajki z Okienkami

Autor: Tadeusz Kubiak

Ilustracje: Juliusz Makowski

Wydawnictwo: Dwie Siostry

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją  , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Kolejna książka przypomniała mi inną pozycję wydaną przez Dwie Siostry – ,,Ooodjazd!”. W przypadku ,,Nasza podróż” Tadeusza Kubiaka oraz Juliusza Makowskiego wycinamy sobie jednak pociąg wraz z wagonami… sami! 

Zanim jednak przejdziemy do zadań manualnych, skupmy się na fabule. Na harmonijkowej rozkładówce znajduje się rymowany tekst, opisujący pobyt pociągu na peronie oraz początek podróży. 

Polecam pierwszy raz czytać tę książkę w tradycyjny sposób. Dowiemy się wówczas, gdzie znajduje się wagon z listami, sypialniany czy taki tradycyjny z miejscami do siedzenia. Kiedy jednak odwrócimy strony, zobaczymy tam punkt widzenia pasażerów, czyli pola, łąki czy fabryki.

Do książki ,,Nasza podróż” na samym jej końcu, dołączone są plansze z makietą pociągu. Ustawiając najpierw ciuchcię, a później wagony, można samodzielnie dopowiedzieć, co się w niej znajduje, kontynuując jej trasę do kolejnych miast.

Ta pozycja z pewnością niezwykle przypadnie do gustu małym miłośnikom różnego rodzaju motoryzacji i podróży.

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/nasza-podroz.html

Tytuł: Listy, listy, listy

Seria: Bajki z Okienkami

Autor: Czesław Janczarski

Ilustracje: Juliusz Makowski

Wydawnictwo: Dwie Siostry

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją  , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

W trzeciej nowości z serii ,,Bajki z Okienkami” czas na tematykę niezwykle aktualną w okresie przedświątecznym, czyli ,,Listy, listy, listy”. Jej autorem jest Czesław Janczarski, a za warstwą ilustracyjną ponownie odpowiada Juliusz Makowski.

Razem z narratorem w rymowanym tekście, śledzimy trasę kilku listów, które wyruszając od nadawcy, mają długą drogę do pokonania do adresata. Czytelnik dzięki temu dowiaduje się, jak wygląda ich podróż, gdzie trafiają i w jaki sposób są dostarczane.

Tym razem elementami do wycięcia są skrzynki i torby na listy. Redakcja poleca nakleić je we wskazanych numerami miejscach. Wyciąć trzeba także same listy głównych bohaterów, które dziecko może wkładać do skrzynek, segregować i wysyłać dalej w świat!

,,Listy, listy, listy” pozwalają ze wszystkich trzech pozycji, najbardziej aktywnie w tym samym czasie czytać tekst i korzystać z dodatkowych elementów. Choć samo pisanie korespondencji do bliskich nie jest już tak popularne jak dawniej, dzięki takim pozycjom najmłodsi słuchacze być może ponownie zapragną przesłać jakichś rysunek do kolegi bądź koleżanki.

Polecam zarówno tę jak i poprzednią pozycję maluchom już od 3 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/listy-listy-listy.html

Artykuł Bajki z Okienkami – seria książek od Wydawnictwa Dwie Siostry pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Seria: Kocia Szajka

Autorka: Agata Romaniuk

Ilustracje: Malwina Hajduk

Wydawnictwo: Agora dla dzieci

Rok wydania: 2021

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Wszystko zaczęło się w połowie grudnia. Na słynnym moście cieszyńskim, łączącym Polskę z Czechami – napadnięto na listonosza. Właściwie to go po prostu okradziono z torby na listy, bo sam listonosz, szczęśliwie, akurat znajdował się od niej w pewnej odległości. Kto jednak dopuścił się tego karygodnego czynu? I czy pomoc Kociej Szajki tym razem także okazała się nieoceniona?

Nakładem Wydawnictwa Agora ukazała się właśnie trzecia część detektywistycznej serii, w której to rolę detektywów przejęły… bezpańskie koty (choć trafniejszym określeniem z pewnością będzie – wolno-żyjące)! Jeżeli można mówić o jakimkolwiek właścicielu w tym wypadku, to tylko o autorce cyklu Agacie Romaniuk, która powołała je do istnienia.

Do tej pory ukazały się części: ,,Kocia Szajka i zagadka zniknięcia śledzi” oraz ,,Kocia Szajka i ucho różowego jelenia”.

Akcja najnowszej ,,Kocia Szajka i napad na moście” tym razem toczy się w polskich, zimowych okolicznościach, czyli wokół pada deszcz ze śniegiem i jest bardzo, bardzo zimno. W tych ekstremalnych warunkach koty muszą rozwikłać zagadkę ze skradzionym listem. Okazało się bowiem, że podczas napadu zniknęła wyłącznie jedna koperta. Poszlak jest niewiele, ale dzięki zaangażowaniu posiłków z czeskiej policji, jest szansa na rozwiązanie tej sprawy jeszcze przed świętami!

Trzeci tom, podobnie jak pozostałe, dostarcza czytelnikom fantastycznego, momentami nieco absurdalnego humoru. Wesołe słowotwórstwo autorki, ale także wplatanie śląskiej gwary Bronki ubarwia treść i sprawia, że staje się ona jeszcze bardziej wielowymiarowa! Wielu czytelnikom spodoba się w tej części także wątek… miłosny!

Kolorów książce z pewnością dodaje również mnóstwo ilustracji Malwiny Hajduk, a przejrzysty skład zachęca do samodzielnego czytania te dzieci, które nie zawsze chętnie sięgają same po lekturę.

Mnie po przeczytaniu ,,Kociej Szajki i napad na moście” nasuwa się tylko jedno pytanie: po co właściwie kotom są latarki czołówki?  

Książkę polecam dzieciom powyżej 7 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://kulturalnysklep.pl/product-pol-99077-Kocia-Szajka-i-ucho-rozowego-jelenia.html

Artykuł Kocia Szajka i napad na moście – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Marianne Dubuc

Ilustracje: Marianne Dubuc

Tłumaczenie: Magdalena Wanielista

Wydawnictwo: Entliczek

Rok wydania: 2016

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

W poniedziałkowy poranek w wielu miejscach ponownie rozpoczyna się praca. Po weekendzie jest dużo do zrobienia, dlatego nie ma co zwlekać! Z wielkim entuzjazmem kolejny tydzień rozpoczyna także Pan Listomysz, który ciągnie za sobą wózek pełen różnych pakunków. Przez cały dzień będzie je dostarczał do czekających na przesyłkę mieszkańców niewielkiego miasteczka.

,,Dzień dobry, poczta!” to książka obrazkowa Marianne Dubuc – artystki, która jest autorką wielu pełnych uroku bajek dla najmłodszych. Przypomina mi pewną bajkę animowaną z dzieciństwa, której tytułu niestety nie pamiętam, ale która opowiadała o tacie-niedźwiedziu, który za pomocą niewielkiej łódki rozwoził mieszkańców lasu w różne kierunki.

Pan Listomysz roznosi jednak paczki i widać, że sprawia mu to ogromną przyjemność! 

W tej książce możemy zaobserwować kilka bardzo ciekawych rzeczy – przede wszystkim oglądamy różne zwierzaki w ich domkach. Oczywiście, nie przypominają one tych z rzeczywistości, ale za każdym razem jest szansa wypatrzeć w nich jakiś niewielki element, bardzo charakterystyczny dla danego gatunku mieszkającego w nich lokatora. 

Długi dom węża jest rozciągnięty na kilka rozkładówek, sroka – to poszukiwana złodziejka z wielką słabością do świecidełek, a muchy mieszkają w miejscu niepokojąco przypominającym… (sami domyślcie się co). 

Takie podążanie wraz z głównym bohaterem i obserwowanie pozytywnych reakcji obdarowanych zwierząt sprawia, że dzieci mogą docenić pracę roznosiciela poczty. Widzą, że jego zawód jest bardzo potrzebny i bez niego – nie można byłoby liczyć na przesyłanie sobie miłych upominków lub zaopatrywanie się w potrzebne narzędzia. 

Co więcej, ,,Dzień dobry, poczta!” ma na końcu dla czytelników niespodziankę! Ten osobisty epizod z życia Pana Listomysza dodatkowo podkreśla, ile przyjemności może sprawić zarówno roznoszenie poczty jak i otrzymywanie paczek. 

Polecam tę historię wszystkim dzieciom powyżej 3 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.entliczek.eu/glowna/29-dzien-dobry-poczta.html

Artykuł Dzień dobry, poczta! – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Joanna Bojańczyk

Ilustracje: Adam Wójcicki

Wydawnictwo: Dwie Siostry

Rok wydania: 2019

Objętość: więcej niż sto 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Ach, te torebki! Ileż w nich można znaleźć skarbów, ile schować potrzebnych (i niepotrzebnych) przedmiotów! Są praktyczne, budzą zainteresowanie, określają osobowość właściciela – a to tylko kilka z ich atutów, które można szybko wymienić. 

Autorka książki ,,Jej wysokość torebka” – Joanna Bojańczyk doskonale zdawała sobie sprawę z jej potencjału, dlatego postanowiła prześledzić historyczne aspekty torebkomanii. 

Przygoda czytelnika z książką rozpoczyna się od niedługiego wstępu oraz opisu okresu od starożytności do romantyzmu, gdzie w żołnierskich słowach przytaczane zostają najciekawsze fakty na temat torebek. 

Są tu podane informacje dotyczące chociażby materiałów z których się je wyrabiało, ale często także konkretnego przeznaczenia czy klasyfikacji jako… bielizna!

Należy jednak pamiętać, że sam termin torebka, można odnieść nie tylko do damskich akcesoriów, ale także do walizek czy kuferków, które pełnią rozmaite funkcje. 

Jednym z ważniejszych atrybutów lekarza (tuż obok kitla i słuchawek) jest przecież charakterystyczna zamykana u góry walizka pełna pobrzękujących fiolek i mnogich przegródek na antybiotyki.

Bez torby także nie można sobie wyobrazić i chociażby listonosza, który bez listonoszki nie mógłby wykonywać powierzonej mu pracy.

,,Jej wysokość torebka” to także wzmianki o światowych i bardzo znanych markach, które na pewno zainteresują wielu czytelników. Nie brakuje także nawiązania do tytułu – autorka przedstawia kilka ciekawostek o samej królewskiej torebce!

Książka jest bardzo kolorowa, ma mnóstwo ilustracji i z pewnością może zrobić ogromne wrażenie na małych miłośnikach mody i designu.

Dodatkowo po każdym opisie konkretnego modelu lub grupy torebek, czytelnik może zerknąć do jej wnętrza i pooglądać przedmioty z epoki oraz zastanowić się nad ich przeznaczeniem.

Pozycja została świetnie wydana i można podarować ją komuś z przeznaczeniem na prezent, np. pakując do zupełnie nowej… torebki! Czy to nie jest doskonały pomysł?

Polecam ,,Jej wysokość torebkę” wszystkim powyżej 4. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/prod-jej_wysokosc_torebka.html

Artykuł Jej wysokość torebka – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.