Leśniaki przedszkolaki. Opowiadania na radości i smutki to zbiór czułych, codziennych historii o maleńkich bohaterach żyjących w sercu Starego Boru. Ich przedszkole mieści się w Rudej Kicie – lisiej norce udostępnionej dzieciom przez gospodarza, który przeczy złej sławie swojego gatunku.

➜ Tytuł: Leśniaki przedszkolaki. Opowiadania na radości i smutki
➜ Autorka: Barbara Kosmowska
➜ Ilustracje: Agnieszka Antoniewicz
➜ Wydawnictwo: Wilga
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

O czym są Leśniaki przedszkolaki?

Bohaterowie nie są więksi niż myszy, noszą imiona nawiązujące do świata roślin i owadów, a ich dni mijają na zabawach, rozmowach oraz drobnych wyzwaniach. Nad wszystkim czuwają opiekunowie – Pani Luba Huba i Pan Borek Humorek – gotowi wysłuchać, wesprzeć, ale i nazwać nawet najtrudniejsze emocje, w celu lepszego ich zrozumienia. 

Książka składa się z siedmiu opowiadań: o strachu i odwadze, zmartwieniach i dzieleniu się nimi, inności i pewności siebie, trosce o przyjaciół oraz o tym, że niemal każdy problem da się rozwiązać, kiedy działa się razem.

Dlaczego tę książkę pokochają przedszkolaki?

To literatura bliskościowa: wyciszająca, pełna empatii, bez „czarnych charakterów”, które szczególnie tym wysoko wrażliwym dzieciom mogłyby się śnić po nocach. A jeśli już mamy do czynienia z jakimś antagonistą, to jest to raczej wiatr czy kłujący oset. Kosmowska konsekwentnie pokazuje relacje oparte na rozmowie i sprawczości dziecka. Dzięki krótkiej, rytmicznej formie opowiadań łatwo wpleść je w wieczorny rytuał czytania.

Autorka stawia na zrozumiały, melodyjny język, w którym wybrzmiewa przede wszystkim subtelny ton, bez pouczania. To styl znany z innych książek Barbary Kosmowskiej. Mi szczególnie przypomina magię oraz ciepło książek z serii Tru.

Ilustracje Agnieszki Antoniewicz

Warstwa wizualna także zachwyca – baśniowe, pełne zieleni oraz pogodnych postaci kadry, bogate w wiele roślinnych szczegółów oraz miękkie światło, mają szansę trafić w gust odbiorców niemal w każdym wieku. 

Całości dopełnia wydanie – twarda oprawa, ale uzupełniona gąbką, nadaje lekturze przyjemnej objętości. Mnogość obrazków oraz poprzedzająca rozdziały rozkładówka z przedstawieniem postaci zaprasza czytelników do serdecznego świata literackich bohaterów, które ich otulą.

Dla kogo?

• dla dzieci w wieku przedszkolnym oraz ich opiekunów,
• dla nauczycieli – jako materiał do rozmów o emocjach i relacjach,
• dla bibliotek i świetlic – jako krótkie czytanki na początek dnia.

Adaptacja przedszkolna – ta książka w tym pomoże

Leśniaki przedszkolaki. Opowiadania na radości i smutki to ciepła, mądra i ładnie zilustrowana książka, ukazująca przedszkole jako miejsce bezpieczne oraz fascynujące. Doskonale sprawdzi się w roli lektury adaptacyjnej, ale równie często będą po nią sięgać dzieci, które już od jakiegoś czasu chodzą do przedszkola.

Leśniaki przedszkolaki dostępne są na stronie wydawnictwa Wilga.

FAQ, czyli pytania do książki, które mogą Wam przyjść do głowy

Kto jest autorką, a kto ilustrował książkę Leśniaki przedszkolaki. Opowiadania na radości i smutki?

Autorką jest Barbara Kosmowska, a ilustracje przygotowała Agnieszka Antoniewicz. 

Kiedy miała miejsce premiera książki?

Premiera odbyła się 10 września 2025.

Dla jakiego wieku jest ta książka?

Dla przedszkolaków od około 3 lat. Sprawdzi się również dla uczniów pierwszych klas szkoły podstawowej.

O czym są opowiadania?

To siedem krótkich historii o emocjach i relacjach w Przedszkolu pod Rudą Kitą; opiekunami są Pani Luba Huba i Pan Borek Humorek. Poruszane tematy obejmują m.in. strach, odwagę, inność, troskę i dzielenie się zmartwieniami.

Artykuł Leśniaki przedszkolaki – recenzja książki Barbary Kosmowskiej pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Bal dla wielkiego dębu, czyli zamieszanie na polanie
➜ Seria: W misiowym lesie
➜ Autorka: Rachel Piercey
➜ Ilustracje: Freya Hartas
➜ Tłumaczenie: Maciejka Mazan
➜ Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Ile lat ma drzewo, które codziennie mijacie w drodze do przedszkola lub szkoły? Czy zastanawialiście się kiedyś ile wiosen czy zim minęło, zanim ten wielki rozłożysty dąb lub chudsza, ale bardzo wysoka topola z małej sadzonki, stali się takimi gigantami?

Książka-wyszukiwanka dla dzieci

Bal dla wielkiego dębu, czyli zamieszanie na polanie to urocza wyszukiwanka, która jest kontynuacją serii W misiowym lesie, po Co się dzieje w lesie. Jej autorką jest Rachel Piercey, a ilustracje stworzyła Freya Hartas.

Duża formatem książka obrazkowa pokazuje życie pewnego misia oraz jego przyjaciół. Za pomocą wierszowanego tekstu, aktywizujących poleceń, ale przede wszystkim – wieloformatowym obrazków, dzieci mogą ćwiczyć spostrzegawczość, rozwijać wyobraźnię i zdobywać wiedzę z zakresu przyrody.

Wspólne wyprawianie urodzin

Miś, kiedy tylko dowiedział się, że dąb, który przecież tak dobrze zna i pamięta od zawsze – obchodzi 500 lat, postanowił wydać na jego cześć urodzinowy bal. W tym celu zaczęło się wielkie planowanie. Zwierzęta przyłączyły się do inicjatywy misia i razem przygotowywały oraz rozsyłały zaproszenia, pakowały prezenty czy rysowały transparenty.

Najtrudniej było jednak doczekać się tego konkretnego, zaplanowanego dnia. Na rozkładówce widać zwierzaki rozwieszające dekoracje i piszące teksty sztuki. W końcu – przyszedł czas na urodzinowe świętowanie!

Wiedza przyrodnicza dla dzieci w pięknym wydaniu

Bal dla wielkiego dębu, czyli zamieszanie na polanie jest książką, która składa się na dwie części. Pierwsza to wspomniana właśnie wyszukiwanka, gdzie dziecko ma okazję wskazywać kolejnych bohaterów, posiłkując się tekstem lub może samodzielnie odkrywać obrazek kawałek po kawałku.

Druga część to przede wszystkim tekst. Autorka oferuje tam podzielone zgodnie z porami roku ciekawostki przyrodnicze. Dzieci mogą dowiedzieć się dlaczego liście spadają, jakie owoce wyrastają na dębie, dlaczego na wiosnę kwitną kwiaty i owady przenoszą z nich pyłki.

Całość ujęta w bardzo prostych słowach, zrozumiała nawet dla przedszkolaków. Co więcej, na samym końcu Bal dla wielkiego dębu, czyli zamieszanie na polanie można odnaleźć wskazówki dotyczące organizacji własnej imprezy urodzinowej.

Polecam tę uroczą książkę dzieciom już powyżej 4 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/bal-dla-wielkiego-debu–czyli-zamieszanie-na-polanie/p3349.html

Artykuł Bal dla wielkiego dębu – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Trudno mieć wiosnę w sercu, kiedy cierpi się po starcie kogoś bliskiego. Gdy czujemy się samotni i nieszczęśliwi, często chcielibyśmy, żeby wokół nas była zima, która to najlepiej oddaje taki stan.

Martin Widmark & Emilia Dziubak

Jest jednak coś, co może ponownie zasiać nadzieję i ocieplić zamrożone serduszko. O tym, co to jest, można dowiedzieć się z najnowszej, pięknej książki wydawnictwa Mamania.

Szpinakowa Staruszka jest kolejnym projektem Martina Widmarka oraz polskiej ilustratorki Emilii Dziubak. Pozycja powstała we współpracy również z Emmą Karinsdotter – szwedzką, młodą autorką literatury dziecięcej.

Zanim jednak Emma dołączyła do sprawdzonego duetu, ukazały się takie książki jak m.in.:

• Dom, który się przebudził,
• Długa wędrówka,
• Dinks,
• Biblioteka Astrid.

Przypadkowe spotkanie w głębi lasu

Najnowsza pozycja obrazkowa zabiera czytelników w leśne ostępy. Narratorem jest wiekowy już dąb, który ze swojego punktu widzenia, snuje opowieść o pewnej, niewielkiej wzrostem bohaterce oraz znacząco wyższym, ale jednak bardzo młodym chłopcu.

To niewinne i zupełnie przypadkowe spotkanie w głębi lasu, zmieniło życie tych dwojga diametralnie. Zanim jednak do niego doszło, mieliśmy szansę nieco poznać charakterek wspomnianej bohaterki, od której imienia zresztą, wziął się tytuł tej książki.

Szpinakowa Staruszka

Zgryźliwa, opryskliwa i bardzo niemiła dla zwierząt oraz roślin Szpinakowa Staruszka nie była w stanie dopuścić do siebie myśli, że zbliża się wiosna. Wiosna ją irytowała. Sprawiała, że niewielka postać wpadała w jeszcze gorsze samopoczucie.

W podobnym nastroju był chłopiec, który spacerował z mamą po lesie. Kobieta próbowała przekonać go do niezwykłości miejsca, w którym się znajdują, ale on zupełnie zdawał się nie widzieć tego, co ona mu pokazywała.

Malec zauważył jednak Szpinakową Staruszkę, którą postanowił… zabrać ze sobą. Jak potoczyła się ich historia? Czego obydwoje nauczyli się od siebie? I kto zasiał w nich złość i żal?

Drugie znaczenie tej książki dla dzieci

Szpinakowa Staruszka to książka, która z jednej strony przekonuje czytelników jak wiele niespodzianek może skrywać las, a z drugiej pokazuje, że nie każdy kto jest zły lub niemiły, był taki od zawsze.

Być może to bycie okropnym dla innych, to tylko taka maska, pod którą skrywa się zraniona i smutna osoba. To szczególnie ważne w kontekście szkolnych łobuzów, którzy utrudniając życie innym uczniom, wołają w ten sposób o pomoc i uwagę.

Ta bajka jest bezsprzecznie mądra, momentami zabawna, ale przede wszystkim fantastycznie pozwala rozwinąć się wyobraźni. Pomagają w tym piękne ilustracje Emilii Dziubak, dzięki którym czujemy się niczym mała muszka zerkająca z kępy traw i paproci.

Polecam Szpinakową Staruszkę wszystkim powyżej 4 lat.

Oficjalna premiera: 17.04.2024 rok

Link do strony wydawnictwa: https://mamania.pl/pol_m_Nowosci-i-zapowiedzi-657.html

Artykuł Szpinakowa Staruszka – przedpremierowa recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Rok w lesie. Robaczki. Książka z okienkami
➜ Autorka: Emilia Dziubak
➜ Ilustracje: Emilia Dziubak
➜ Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Będąc w lesie wszędzie można natknąć się na… robaczki. Nie jest to tajemnicą. Znajdziemy je dreptające po leśnych ścieżkach lub fruwające nam przy uchu. Te bardziej nieśmiałe spotkamy ukryte pod kamyczkiem lub w małych, ziemnych norkach.

Książka o robakach

Podobnie ma się sprawa z nową książką od wydawnictwa Nasza Księgarnia. Pozycja z ilustracjami uwielbianej Emilii Dziubak ,,Rok w lesie. Robaczki. Książka z okienkami” to z jednej strony nawiązanie do bestsellerowej pozycji artystki ,,Rok w lesie”, a z drugiej – coś zupełnie nowego! 

Przede wszystkim w najnowszej kartonówce głównymi bohaterami są przede wszystkim różnego rodzaju insekty. Gościnnie pojawia się np. lisi nos, ludzkie stopy, koci pyszczek lub profil kosa, ale nikt nie ma wątpliwości, że pierwsze skrzypce grają tutaj różnego rodzaju robaczki.

Lektura z okienkami do odkrywania

Na sześciu bajecznie ilustrowanych rozkładówkach nie znajdziecie jednak zbyt wiele tekstu. W zasadzie nie licząc podpisów robaczków lub jakichś pojedynczych, często humorystycznych haseł, nie ma tutaj opisów fabuły lub edukacyjnych charakterystyk. Dla znających jednak serię ,,Rok w…” nie będzie to zaskoczeniem.

Trzeba jednak zwrócić uwagę, że ,,Rok w lesie. Robaczki” nie należy jednak to powyższego cyklu. To zupełnie nowa edycja książek dla dzieci, w których umieszczono… mnóstwo okienek! Niemal każda strona zawiera ich naprawdę bardzo dużo! 

Co można znaleźć pod klapkami?

Otwierając klapki można podejrzeć podziemne kryjówki mrówek, spojrzeć pod korę drzewa, pod listek czy pod wodę. Dzięki okienkom istnieje możliwość prześledzenia również jakiegoś procesu, np. zmiany poczwarki w motyla, obżerania się pijawki, przeobrażania jętki czy rozświetlania świetlików.

W ,,Rok w lesie. Robaczki”, dzięki okienkom pozwala się czytelnikom spojrzeć na motyle ze zwiniętymi i rozwiniętymi skrzydłami, a także trochę pogłówkować, rozwiązując proste i zwięzłe zadania.

Świat dla dzieci w skali makro

,,Rok w lesie. Robaczki” to książka do oglądania i zaglądania. Może być pierwszą lekturą o robakach dla maluchów, która wprowadzi je w ten makro świat. 47 otwieranych okienek zachęci do wyszukiwania detali na ilustracjach i przyglądania się najmniejszym nawet bohaterom.

Polecam ją dzieciom powyżej 3 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/rok-w-lesie–robaczki–ksiazka-z-okienkami/p3323.html

Artykuł Rok w lesie. Robaczki. Książka z okienkami – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Jak dobrze wrócić do Białej Doliny! Miejsca, gdzie wszystko jest jakieś prostsze, piękniejsze, lepsze. Do Anaszki i Mii, do Nadleśniczego Bębna, leśniczego Gałązki czy liska Pietruszka. 

Co nowego w Białej Dolinie?

,,Lato w Białej Dolinie” to kolejna część serii ze zbiorkami opowiadań Przemka Corso z ilustracjami Marceliny (Marceliny Misztal). Po książce ,,Opowieści z Białej Doliny”, która okazała się niezwykle ciepła, pomysłowa i mądra – z dużymi oczekiwaniami, ale także nutką podekscytowania usiadłam do kontynuacji.

W Białej Dolinie szykują się wielkie zmiany. Choć pozornie wszystko wydaje się być na swoim miejscu, to jednak nastroje mieszkańców zwiastują dość znaczący przewrót. Na szczęście przewrót w znaczeniu zwrotu akcji, a nie nieszczęśliwego upadku!

Nie trzeba się rozumieć, żeby się lubić

Książka zawierająca sześć rozdziałów, opowiada o pojawieniu się w Białej Dolinie nieznajomych. Tajemniczy ludzie w kapeluszach, płaszczach i z walizkami, nazwani przez miejscowych Obcymi, to dość czytelne nawiązanie do tego, czego chwilę wcześniej sami byliśmy świadkami na, można powiedzieć, własnych podwórkach.

Obcy nie byli jednak ludźmi ani z Ukrainy, ani z żadnego innego konkretnego kraju. Choć na pozór zamknięci w sobie i posługujący się zupełnie niezrozumiałym językiem – bardzo szybko potrafili zjednać sobie naszych znanych bohaterów, udowadniając, że nie trzeba się rozumieć, żeby się lubić.

Wielkie kino, miłość i prawda

W ,,Lato w Białej Dolinie” nie tylko jednak Obcy będą ,,atrakcją” dla czytelników. Jeszcze więcej zamieszania (o ile to możliwe) narobi słynny na cały świat reżyser, który postanowi właśnie w tym miejscu nakręcić swój kolejny film. Co więcej, zamierza on zaangażować do niego mieszkańców Białej Doliny, oczarowany tym, co ona oferuje, czyli prawdą.

Czy jednak dojdzie do nakręcenia filmu fabularnego? Jak w tym wszystkim odnajdą się Mia i Anaszka? Kto się w tym tomie zakocha (i wcale nie będzie to jedna osoba!), a kto stanie się mistrzem sprytu oraz sztuczek? Sięgnijcie po książkę, żeby znaleźć odpowiedzi na te pytania.

Wartościowy zbiór opowiadań dla dzieci

,,Lato w Białej Dolinie” zaskoczy Was ogromnymi pokładami wrażliwości, mądrych podsumowań każdego rozdziału oraz podejściem do świata i życia, jakie powinno być powszechnie praktykowane.

Kolorowe, naiwne, ale zarazem piękne ilustracje obrazujące licznie fabułę, umilają czytanie i nadają całości pewnego rodzaju bezpośredniości oraz szczerości. Polecam ,,Lato w Białej Dolinie” każdemu, kto tylko skończył 4. rok życia.

Link do strony wydawnictwa: https://sqnstore.pl/wydawnictwo-sqn/sqn-pop/4780-lato-w-bialej-dolinie-przemek-corso-marcelina-misztal.html

Strona serii: https://www.opowiescizbialejdoliny.wsqn.pl

Artykuł Lato w Białej Dolinie – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tekst powstał w ramach inicjatywy Strefa Rozmów. 

Artykuł Paulina Nachman, czyli jak łączyć macierzyństwo ze sztuką – wywiad Strefa Rozmów pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Bajkowa fototapeta w pokoju dziecka

Jeżeli trochę mnie już znacie, to pewnie wiecie, że przy wymyślaniu i szukaniu różnych rozwiązań, zależało mi na tym, żeby było… bajkowo. Rzecz jasna liczyło się bezpieczeństwo młodego człowieka (to na pierwszym miejscu), funkcjonalność i estetyka, ale taki pierwiastek kreatywny nie był bez znaczenia.

Nie da się ukryć, że głównym elementem pokoju Gustawa jest ta wielka fototapeta (ponad 5 metrów długości i niemal 3 metry wysokości). Tutaj zdecydowane podziękowania należą się moim Teściom, którzy położyli ją tak profesjonalnie, że zupełnie nie widać miejsc łączenia! 

Lew, Bajkochłonka i nowa szafa

Pomijając jednak kwestię fototapety, głównym meblem, który niejako wyznacza styl i nadaje rytm całości jest szafa. Przyznam, że miałam kłopot w wyborze tej odpowiedniej. Trochę przytłoczyła mnie ilość oraz różnorodność oferowanych w internecie mebli do przechowywania ubrań (a przede wszystkim tam właśnie szukam swoich inspiracji – w sensie, że w internecie, a nie w szafach).

Udało mi się na szczęście nawiązać bardzo fajną współpracę ze sklepem edinos.pl, gdzie po wpisaniu filtrów (zależało mi m.in. na białym kolorze szafy), znalezienie tej odpowiedniej poszło już w miarę szybko.

Jak wygląda wnętrze przed ułożeniem rzeczy Gucia:

Jak mogłoby wyglądać wnętrze, gdyby książka ,,Lew, czarownica i stara szafa” okazała się być pisana na faktach:

Co jest fajnego w tej szafie?

Nie wiem, czym Wy kierowaliście się w wyborze szafy dla dziecka, ale mnie spodobały się dwa drążki, spora liczba półek i pojemna szuflada. Nie bez znaczenia były też stabilne nóżki, a zarazem możliwość łatwego wytarcia lub odkurzenia pod meblem.

Podobają mi się też te drewniane akcenty. Bukowy blat u góry sprawia, że szafa ma charakter – podobnie jak te proste, ale bardzo ładne gałki. 

Poza tym, postawiliśmy na klasyczne łóżeczko (wcześniej Gustaw spał w dostawce do naszego łóżka). Chłopak ma też już trochę biurko na wyrost oraz półkę (która była kiedyś pionowym regałem), gdzie wybrałam dla niego kilka kartonówek. Pracuję nad takim bardziej zasobnym artykułem z przekrojem proponowanych przeze mnie książek na dany miesiąc rozwoju – zapiszcie się do newslettera, żeby go nie przegapić.

Kod zniżkowy Edinos.pl

Tekst powstał we współpracy ze sklepem internetowym edinos.pl, który był tak miły, że przekazał mi kod rabatowy na wybraną przeze mnie szafę. Co więcej, i dla Was mam bon zniżkowy. Dla pierwszych 20 osób, po wpisaniu na stronie: https://www.edinos.pl/rabat  kwota zakupów zostanie automatycznie pomniejszona o 50 zł  (przy zakupach za co najmniej 499 zł).

A teraz zerknijcie do moich recenzji: https://bajkochlonka.pl/

Artykuł Projekt dziecięcego pokoju, czyli co jest po drugiej stronie szafy pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Dobranoc, Misiu
➜ Autorka: Monika Filipina
➜ Ilustracje: Monika Filipina
➜ Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Miś bardzo chciałby iść spać. Wtulił się już w swoją poduszkę, przykrył kołderką i przygasił światło… ale niestety każda próba zaśnięcia, kończy się fiaskiem. Misia co rusz coś budzi. Czy uda mu się w końcu zmrużyć oczy i odpocząć?

,,Dobranoc, Misiu” to pięknie ilustrowana książka z zaskakującym finałem od Moniki Filipiny (możecie ją kojarzyć m.in. z obrazków w ,,O maluchu w brzuchu, czyli skąd się biorą dzieci”). Tym razem to w pełni autorska pozycja, która wcześniej ukazała się na rynku literatury włoskiej.

Prośba o ciszę

Głównym bohaterem opowiastki jest oczywiście tytułowy Miś. Mieszka on w lesie, w którym żyje mnóstwo innych zwierząt. Kiedy chce iść spać, okazuje się, że niedaleko hałasują bobry. Miś prosi je o ciszę i wraca do łóżka. Wtedy kolejne niepokojące dźwięki zakłócają mu sen. Cierpliwie udaje się więc do szopów, a następnie do wiewiórek, ptaszków, myszek, łosia, lisów, zajęcy czy jeleni. 

Kiedy już wydaje mu się, że uciszył wszystkie zwierzaki… impreza dopiero się rozkręca! A Miś? No cóż, Miś traci swoją cierpliwość.

Mieszkańcy lasu

,,Dobranoc, Misiu” w humorystyczny sposób przedstawia mieszkańców lasu. Autorka opiera się na bardzo prostych analogiach, które pozwalają dzieciom lepiej zapamiętać nazwy zwierząt lub ich przyzwyczajenia. 

Kiedy główny bohater odwiedza sąsiadów, okazuje się na przykład, że szopy robią pranie, bobry pochłonięte są obróbką drewna, a jeże… tuptają w liściach! 

Cenna lekcja empatii

Książka nie skupia się jednak wyłączne na tym, co sprawia, że Miś nie potrafi zasnąć. Zawiera w sobie bardzo ciekawy zwrot akcji, który pozwala zastanowić się nad tym, jak także nasze zachowanie może wpływać na innych. To jasne, że Miś nie jest zadowolony, gdy ktoś blisko niego hałasuje, a on próbuje spać. Trzeba jednak pamiętać, że my sami także nie jesteśmy idealni i nasze postępowanie również może wpłynąć na innych.

,,Dobranoc, Misiu” jest więc cenną lekcją empatii dla małych czytelników, dzięki której dzieci inaczej spojrzą na swoje zachowanie względem sąsiadów. To również bardzo dobra lektura na dobranoc.

Polecam książkę Moniki Filipiny wszystkim maluchom powyżej 2 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/dobranoc–misiu/p3269.html

Artykuł Dobranoc, Misiu – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuły: Wracaj do domu, tygrysku; Wracaj do domu, króliczku
➜ Seria: Wracaj do domu
➜ Autorka: Carolina Buzio
➜ Ilustracje: Carolina Buzio
➜ Tłumaczenie: Joanna Śmieszek
➜ Wydawnictwo: Wilga
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

To, że książka może być fajną i mądrą zabawką, wiadomo nie od dziś. Wydawnictwa prześcigają się w tworzeniu pięknych lektur z okienkami czy wbudowanymi głośnikami, odtwarzającymi różne dźwięki. Czy słyszeliście jednak wcześniej o książkach z żetonem oraz stworzonym dla niego torem do przesuwania?

,,Wracaj do domu” to seria wydawnictwa Wilga, składająca się – póki co – na dwie pozycje pod tytułami:

• Wracaj do domu, tygrysku,
• Wracaj do domu, króliczku.

Ich autorką jest Carolina Buzio – portugalska artystka zamieszkująca aktualnie w Niemczech. Wspominałam już o niej przy okazji książki ,,Poznaję dźwięki! – Bach”.

Co jednak różni od siebie dwie pozycje z serii ,,Wracaj do domu”, oprócz oczywistych bohaterów?

Książki aktywnościowe dla maluszków

,,Wracaj do domu, tygrysku” to książka, która łączy w sobie wyłącznie bohaterów zamieszkujących w dżungli. Na czterech rozkładówkach mamy szansę podążyć tropem (a w zasadzie pomóc podążać): tygrysa, papugi, słonia oraz krokodyla.

Z kolei we ,,Wracaj do domu, króliczku” pozostajemy w nieco bardziej znanej nam przestrzeni, gdzie czekają na czytelników, oprócz króliczka, również lis, niedźwiedź i sowa. Ale to nie wszystko! W związku z tym, że to książki aktywnościowe, polecenia zachęcają do odnalezienia na stronie obok różnych przedmiotów i pozostałych zwierząt. 

Książki dla dzieci z żetonem

Główną atrakcją serii ,,Wracaj do domu”, ale i elementem angażującym jest przestrzenna ścieżka z umieszczoną wewnątrz tekturką. Żeton z wizerunkiem bohatera można swobodnie przesuwać paluszkiem, ale łatwo poruszać nim również za pomocą… całej książki! Wystarczy tylko ustawić ją pod odpowiednim kątem. 

Zadaniem dzieci jest pomóc maluchom dotrzeć bezpiecznie do swojej rodziny. Co ciekawe, w książkach po równo zwierzaki próbą odszukać mamę jak i tatę. Przemieszczając żeton z miejsca na miejsca, trafiamy do m.in. dziupli papugi, wyspy krokodyli czy norki lisa.

Seria wartościowych kartonówek

,,Wracaj do domu” jest serią książek z naprawdę solidnego, grubego kartonu, które pokrywają kolorowe, przyjemne dla oka ilustracje. Oprócz niewątpliwych walorów estetycznych, cykl ten charakteryzuje się przede wszystkim:

• poznawaniem nazw zwierząt oraz ich naturalnego środowiska,
• oswajaniem dzieci z literaturą,
• rozwijaniem zdolności manualnych,
• nauką spostrzegawczości.

Książki polecam tylko dla prawdziwych maluszków! Rezolutny przedszkolak może już na przykład zapytać, dlaczego tygrys z ,,Wracaj do domu, tygrysku” kilkukrotnie przekracza rzekę, zamiast pójść prostą drogą do swojego rodzeństwa tygrysiątek. Z tego powodu oraz ze względu na konkretne walory edukacyjne, seria będzie odpowiednia dla dzieci od 1 do 3 roku życia.

Linki do strony wydawnictwa:

https://www.gwfoksal.pl/wracaj-do-domu-tygrysku-praca-zbiorowa-sku88437fc1d9a388632ff9.html

https://www.gwfoksal.pl/wracaj-do-domu-kroliczku-praca-zbiorowa-sku7e74b0d5a2129133c387.html

Artykuł Wracaj do domu – nowa seria książek dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Pierwsza bajka o lisach, którą zapamiętałam z czasów dzieciństwa, była w zasadzie opowiastką o jakimś dziwnym zwierzątku imienium Hugo oraz jego przyjaciółce lisiczce Ricie. Nazywała się ,,Jungledyret” (duńska produkcja), niestety nie byłam w stanie odnaleźć pod jakim tytułem była emitowana w Polsce. 

Od tego czasu przez moje ręce i oczy przewinęły się dziesiątki historii o tych rudych, słynących ze sprytu i zręczności bohaterów – począwszy od tych najbardziej klasach i kultowych jak ,,Fantastyczny Pan Lis”, przez związane z symboliką japońską (,,Lisek Gon i inne baśnie”), aż po bestsellery ,,Wielki zły lis” lub ,,Malutki Lisek i Wielki Dzik”.

Lisy i ludzie

Paulina Jastrzębska zabiera czytelników w jednak jeszcze inną lisią podróż. W ,,Zorian i Niko” książce, która ukazała się nakładem Wydawnictwa Nowa Droga (dostępnej także w anglojęzycznym wydaniu ,,Zorian and Nico”, New Road Publishing) ukazuje dzikie zwierzęta jako istoty bezustannie narażone na kontakt z człowiekiem. Co ważne – ten kontakt może mieć zarówno negatywne, jak i pozytywne skutki. Ludzie są różni i to tylko od szczęścia zwierzęcia zależy, jakiego człowieka spotka na swojej drodze.

Zorian i Niko

Sugerując się tytułem, można byłoby pomyśleć, że dwójką głównych bohaterów te książki są lisy o imieniu Zorian i Niko. W rzeczywistości jednak Zorian, czyli dziadek małego pojawia się w tej historii tylko na początku. Pierwsze skrzypce gra Niko, ale także lisiczka imieniem Luna. To właśnie linie fabularne tych dwojga zwierzaków przeplatają się ze sobą, pozwalając czytelnikom trzymać kciuki za ich szczęśliwe spotkanie w finale.

W ,,Zorian i Niko” akcja szybka mknie do przodu. Początkowo towarzyszymy małemu liskowi, który musi uważać na kłusowników oraz powodowane przez nich szkody. Jest wystawiany na trudne próby, zmaga się z samotnością i ze stratą. Choć na swojej drodze znajduje pocieszenie pod postacią pomocnych zwierząt, jest zdany przede wszystkim na siebie.

Szczęśliwy zbieg okoliczności?

Wkrótce Niko dorasta – staje się dorosłym lisem i postanawia wrócić w rodzinne strony, które opuścił wiele miesięcy wcześniej. Choć lisy w naturze żyją samotnie, on tęskni za dziadkiem oraz przyjaciółmi. Tylko ze względu na pewien zbieg okoliczności, ma szansę odnaleźć wspomnianą już przeze mnie Lunę. Jak skończy się ich historia? Czy ,,Zorian i Niko” będzie miała szczęśliwe zakończenie?

Książka zabiera czytelników w dość bezkompromisowy świat walki o przetrwanie. To prawo natury, które nie uznaje półśrodków. Z drugiej strony autorka ukazuje emocje zwierząt, ich potrzebę chronienia się nawzajem oraz nie poddawania się w pozornie sytuacjach bez wyjścia.

Lis jak malowany

Za ilustracje w książce odpowiada Natalia Juszczak – absolwentka Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. Jej prace łączą w sobie pewien element bajkowości z realizmem. Szczególnie zapadł mi w pamięć piękny obrazek polującego Niko, który wygląda jakby stawał się jednością z otoczeniem.

Zarówno tekst jak i ilustracje zachęcają do poznania historii małego lisa, który z dnia na dzień musiał się usamodzielnić. Choć pewne elementy fabularne nie są zbyt realistyczne (jak np. rzucający się na wilka Niko czy przyjaźń między wiewiórką a lisem), to jednak warto przymknąć oko na te subtelne odstępstwa.

,,Zorian i Niko” będzie odpowiednią lekturą dla dzieci powyżej 6 roku życia. Polecam tę książkę zarówno w wersji polsko jak i angielskojęzycznej.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.wydawnictwonowadroga.com/copy-of-nowości-wydawnicze

Artykuł Zorian i Niko – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.