Opowieść toczy się spokojnym, niespiesznym rytmem. Poetyka języka Andruchowycz łączy się z artystyczną wizją ilustracji Prochaśko. Gwiazdozbiór Kury zostawi w Was ślad, choć każdy odbierze tę książkę inaczej.

➜ Tytuł: Gwiazdozbiór Kury
➜ Autorka: Sofija Andruchowycz
➜ Ilustracje: Mariana Prochaśko
➜ Tłumaczenie: Andrij Saweneć
➜ Wydawnictwo: Warsztaty Kultury
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Bohaterki oraz ich potrzeba relacji

Maria mieszka na uboczu, blisko natury oraz w zgodzie z własnymi przyzwyczajeniami. Towarzyszy jej kura Mariczka: czujna, charakterna, wielka miłośniczka makowca. Rytm ich życia wyznacza natura oraz przejeżdżający w oddali pociąg. 

Kiedy Maria zaczyna martwić się zdrowiem znajomego sprzedawcy (także staruszka), wyrusza w stronę Czarnego Lasu, gdzie rosną potrzebne do jego wyleczenia zioła. Chwila nieuwagi i Maria wpada do głębokiej dziury. Z opresji ratuje ją niespodziewanie Orysia – dziewczynka, której towarzyszy oswojony ryś. Od tego momentu ich codzienność się zmienia. Bohaterki uświadamiają sobie, jak bardzo każda z nich potrzebowała tej drugiej.

I znów poczuła zdziwienie: przeżyła tak długie życie i tyle wszystkiego widziała, ale codziennie coś zdarza się po raz pierwszy.

Sofija Andruchowycz, Gwiazdozbiór Kury, str. 38

Baśń z serca Karpat

Gwiazdozbiór Kury to historia balansująca pomiędzy realizmem a metafizycznością. Ograniczająca ciało fizyczność oraz trud pokonywanej drogi łączą się tutaj z wiarą w zjawiska nadprzyrodzone; baśniowe, ludowe oraz spirytualne. 

To współczesna, ale i ponadczasowa baśń ulokowana w sercu Karpat, gdzie górski las, mroczne ścieżki i wysokie drzewa kładą cień na drogę, z którą trzeba się zmierzyć. Nawet jednak w takim miejscu – na pozór nieprzystępnym, tajemniczym, złowrogim – można spotkać kogoś niewinnego, delikatnego i otwartego.

Zwierzęta w roli zwierciadeł

Kura Mariczka oraz ryś Orysi także nie są tylko mało znaczącym ,,dodatkiem” do głównych bohaterek. Ich obecność porządkuje emocje: kura wzmacnia w Marii uważność i przywołuje spokój, jednocześnie wprowadzając w fabule rozluźniający aspekt humorystyczny. 

Ryś z kolei przynosi do Orysi energię i gotowość do działania. Dzięki tym duetom człowiek-zwierzę fabuła zyskuje balans, a jej baśniowy aspekt – wiarygodność. Tego rodzaju narracja łatwiej także przemawia do dziecięcej wyobraźni, ubogacając świat bohaterek i bohaterów.

Pomost między starością a młodością

Najważniejszym motywem Gwiazdozbioru Kury wydaje się jednak ten, związany z wiekiem oraz jego bezustaną przemianą. Odbiorcy wyczytają między wierszami, że starość może być ciągle pełna zaskoczeń. Książka ukazuje ten etap w życiu człowieka, jako czas zdolny do zachwytu oraz refleksji. 

Młodość i późna dorosłość spotykają się w prostych gestach: w pomocy, w przyjęciu czyjejś ręki, we wspólnym marszu. Różnica wieku na tym etapie przestaje być barierą, bo najbardziej liczy się wówczas współobecność. Starych oraz młodych łączy wyobraźnia, bezbronność i zarazem prostolinijność podchodzenia do codzienności. Dziecko czytając Gwiazdozbiór Kury inaczej spojrzy na staruszkę lub staruszka – z większym zrozumieniem, empatią oraz ciekawością.

Język i strona wizualna książki

Proza Sofiji Andruchowycz jest klarowna, nienachalnie poetycka; ma rytm, który ułatwia głośne czytanie oraz zwroty akcji odpowiedzialne za emocjonalne zaangażowanie w lekturę.

Ilustracje Mariany Prochaśko łączą z kolei rysunek ze zdjęciami, komponując rozmaite, ciekawe kolaże. Dzięki temu obrazy zostają wzbogacone o fakturę i ten istotny, choć niespodziewany w baśni – realny pierwiastek. Zarówno strona wizualna książki jak i tekst doskonale się uzupełniają, tworząc głęboką, fascynującą opowieść. 

Projekt „Napisz mi książkę”

Gwiazdozbiór kury otwiera autorski projekt Mariany Prochaśko „Napisz mi książkę”: zaproszeni autorzy piszą tekst specjalnie dla ilustratorki, która następnie ilustruje go we własnym stylu. Ten tytuł – powstały we współpracy z Sofiją Andruchowycz – był pierwszym, który ukazał się w ramach projektu, początkowo w „Видавництво Старого Лева” (Lwowskie Wydawnictwo Starego Lwa).

Polska edycja jest zasługą Wydawnictwa Warsztaty Kultury. Tekst został przetłumaczony przez Andrija Savenecia. 

Dla kogo i jak czytać

Książka najlepiej sprawdzi się dla czytelników powyżej 8. roku życia – ze względu na gęstość znaczeń oraz tematykę. Pozycja dostępna jest także w formie audiobooka, czytanego przez Beatę Jewiarz.

Wydawca prowadzi sprzedaż książki i audiobooka w swoim sklepie internetowym.

FAQ – pytania, które przychodzą do głowy odnośnie książki Gwiazdozbiór kury

O czym jest książka?

To ponadczasowa baśń o staruszce imieniem Maria oraz dziewczynce Orysi, których los stawia na swojej drodze, żeby mogły razem się wspierać.

Dla jakiego wieku?

Rekomendacja: od 8+.

Kto stworzył książkę?

Książka powstała pierwotnie w ramach projektu ,,Napisz mi książkę”, zainicjowanego przez ilustratorkę Marianę Prochaśko, z tekstem Sofii Andruchowycz. 

Co wyróżnia ilustracje?

Są to kolaże łączące rysunki i autentyczne fotografie; faktury i światło nadają obrazom wiarygodność oraz łagodzą wydźwięk baśni.

Artykuł Gwiazdozbiór Kury – recenzja niecodziennej baśni pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Radość
➜ Tekst: Ewa Dahlig
➜ Ilustracje: Marta Dahlig
➜ Wydawnictwo: Tumilu
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

---

W przypadku książek wydawnictwa Tumilu, nie ma co zwlekać z recenzjami. Wystarczy chwila nieuwagi, a nakłady znikają niczym za dotknięciem czarodziejskiej różdżki.

W przypadku ostatniej nowości, która dostępna jest w sprzedaży dosłownie od wczoraj, czytelnicy także będą mieć do czynienia z magią, ale tą najprzyjemniejszego rodzaju, czyli magią rodzącą się wraz z nadchodzącymi Świętami.

Idea przenoszenia pozytywnych wibracji

Bodajże w Kwiecie Kalafiora Małgorzaty Musierowicz, książce, którą czytałam pewnie ze sto lat temu, było coś, co nazywano Eksperymentalnym Sygnałem Dobra. Z kolei w nieco mniej odległych czasach, w Internecie, popularne są reżyserowane filmy, w których widać jak jedna osoba pomaga drugiej i krąg dobra rozszerza się w piorunującym tempie.

Trzeba przyznać, że zarówno ten pierwszy eksperyment jak i te bardziej współczesne realizacje wycisnęły niejedną łzę wzruszenia. Ewa Dahlig oraz Marta Dahlig stworzyły książkę dla najmłodszych, która w pewnym sensie bazuje na tej idei przenoszenia pozytywnych wibracji.

Sposób na odnalezienie radości

Radość to spektakularnie wydana, pięknie ilustrowana pozycja z wierszowanym tekstem, w której tytułowa emocja eskaluje z rozkładówki na rozkładówkę. Jest jak kropelka barwnika, który szary i nijaki świat przykrywa najpiękniejszymi kolorami – dosłownie!

Magia w książce dzieje się bowiem nie tylko w tekście, ale bardzo wyraźnie widać ją również na obrazku. Początkowo monochromatyczni bohaterowie, nabierają barw, bo ich życie wskakuje na właściwy tor i… odnajdują radość.

Gdzie zaczyna się radość?

A wszystko zaczyna się od małej, niepozornej kurki. Bo czasami wystarczy tylko niewielki bodziec, żeby przerwać smutny stan i odmienić czyjś los. Radość pokazuje, że najbardziej liczą się intencje oraz dobre serce. 

Nie trzeba wpłacać wysokich kwot na cele charytatywne – szczególnie, jeżeli nie ma się na to pieniędzy lub jest się jeszcze bardzo małym. Z pozoru zwykła laurka, drobna pomoc czy upieczenie ciasta może sprawić, że ktoś poczuje się lepiej, mniej samotnie i sam zechce zrobić coś dobrego.

Polecam Radość każdemu, dla kogo Święta to czas pełen wsparcia, dostrzegania innych oraz drobnych gestów wypełnionych… radością! Książka będzie odpowiednia dla dzieci już powyżej 2 roku życia.

Książka dostępna tylko tutaj: https://tumilu.pl/products/radosc?variant=49430465053008

Pozostałe książki wydawnictwa Tumilu:

Wiosna w Dolinie Tumilu – finał serii, na który wszyscy czekali

Tumilu dla maluchów – recenzja dwóch nowości

Chłopiec, który zniknął – recenzja książki dla dzieci

Radość – nietypowa książka dla dzieci na Boże Narodzenie

Lato w Dolinie Tumilu – recenzja kontynuacji doskonałej serii

Jesień w Dolinie Tumilu – recenzja czytanki i wyszukiwanki

My – przedpremierowa recenzja książki dla dzieci

Ty – recenzja ważnej książki dla dzieci

Zima w Dolinie Tumilu – recenzja czytanki i wyszukiwanki

Lulu i Urodzinowa Katastrofa – recenzja przedpremierowa!

Artykuł Radość – nietypowa książka dla dzieci na Boże Narodzenie pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tęskniliście za kurzym towarzystwem? Ja bardzo! Augusta, Hildegarda, Żaneta i Belka wraz z ludzką kompanią państwa Ogórków oraz przyjaciółmi będą musiały stanąć przed kolejnymi wyzwaniami, które zsyła los wespół z Niewidzialnym Reżyserem.

Książki dla dzieci o kurach i z kurami

Piąta kura u wozu to czwarta już część fenomenalnej serii Kury od wydawnictwa Świetlik. Jej autorką jest niezawodna Justyna Bednarek, a wspaniałe ilustracje wizualizujące fabułę tworzy utalentowana Nika Jaworowska-Duchlińska.

Jeżeli jakimś cudem ominęły Wasz poprzednie tomy, możecie przyjrzeć im się bliżej na przykład tutaj:

• Kury z grubej rury,
• O kurza twarz!,
• Hip, hip, kura! (uhonorowana ostatnio nagrodą Żółtej Ciżemki za najlepszą książkę dla dzieci i młodzieży wydaną w 2023 roku).

Czwarta część to z jednej strony kontynuacja perypetii bohaterów, ale równie dobrze można rozpatrywać ją jako indywidualną historię i świetnie się przy niej bawić, bez obowiązku znajomości tych poprzednich (choć z dużą stratą zabawnych przygód!).

Historie inspirowane prawdziwymi zdarzeniami (prawdopodobnie)

Słowem wstępu, powracamy do domu państwa Ogórków, którzy oprócz trójki dzieci, mają także cztery kury. Cztery do czasu, bo z nieba (dosłownie!) spada im piąta kura, która różni się nie tylko miejscem pochodzenia, ale również kolorem. W przeciwieństwie do stałych lokatorek, nowa jest czarna.

O ile stan rodziny wynosi +1 kura, o tyle od początku historii pokazuje także -1 portfel. Tata Ogórek jest bardzo niepocieszony swoją zgubą, której brak utrudnia także organizację dzieciom wymarzonego Dnia Mamy. Smaczku fabule dodają także nowi bohaterowie czy anegdotyczne opowiastki (które, mam przeczucie, są mocno inspirowane życiem samej autorki – co zresztą widać nawet na ilustracjach).

Hodowla kur, a życie z kurami

Tym, co wyróżnia tę serię jest doskonały humor, ale też poruszanie różnych ważnych zagadnień. W Piąta kura u wozu sprawa wydaje się szczególnie istotna, bo autorka postanawia opowiedzieć nie tylko o kurach-bohaterkach, które mają w życiu jak pączki w maśle, ale także tych kurach, które miały ogólnie zdecydowanie mniej szczęścia.

W książce pojawia się temat kurzej hodowli, wyjaśnienia numerów oznaczających jajka, które kupuje się w sklepie, czy po prostu – zrobienia kurom jeszcze większego dobrego pijaru (o ile jest to możliwe, biorąc pod uwagę poprzednie części).

W Piąta kura u wozu jest więc miejsce nie tylko na śmiech, ale także pewną refleksję, uświadamianie najmłodszych czytelników, a nawet sentyment, kiedy w tekście pojawiają się fragmenty kultowych piosenek. Gdyby seria Kury była wielkanocnym koszyczkiem, to każde umieszczone w nim jajko, byłoby ze szczerego złota.

Polecam bardzo! Każdemu powyżej 5 roku życia.

Link do księgarni: https://www.taniaksiazka.pl/piata-kura-u-wozu-kury-tom-4-justyna-bednarek-p-2019235.html

Artykuł Piąta kura u wozu – przedpremierowa recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tęskniliście za Cudnymi Manowcami oraz rodziną Ogórków? W kolejnej części książkowej serii Justyny Bednarek, która humorem, wrażliwością oraz pomysłowością podbiła gusta małych i dużych czytelników – kontynuujemy poznawanie przygód oryginalnego domostwa, zamieszkiwanego przez gromadę ludzi oraz… kur!

,,O kurza twarz” jest drugim tomem (zaraz po ,,Kury z grubej rury”), gdzie chłopiec rozmawia z drobiem, kury ratują gospodarza przed niechybną śmiercią na skutek utonięcia, a przypadkowa autostopowiczka-śpiewaczka okazuje się częścią większego planu Niewidzialnego Reżysera.

Wakacje w… kurorcie!

Książka ,,O kurza twarz” rozpoczyna się, biorąc pod uwagę okoliczności premiery, nieco sentymentalnie, bo od czasu letnich wakacji. Państwo Ogórek właśnie poszukują jakiegoś domu wczasowego, ale idzie to dość opornie – z tego względu, że mało który gospodarz jest otwarty na wizytowanie przez stado czterech kur.

Kto czytał już poprzednią część (co gorąco rekomenduję, przed sięgnięciem po kontynuację!) ten wie, że Augusta, Żaneta, Belka i Hildegarda to kurze siostry, które w Cudnych Manowcach traktowane są niemal po królewsku. To część rodziny (razem z kogutem Guciem – do pewnego momentu), mająca m.in. aktywny wpływ na wybór destynacji wakacyjnej.

Świąteczny finał

Pierwsza połowa książki (z haczykiem) ma więc miejsce w Kameralnym Kurorcie, gdzie rodzina zażywa wypoczynku i innych atrakcji. A już w kolejnych rozdziałach przenosimy się z powrotem do domu, gdzie możemy być świadkami:

• pójścia najmłodszej z córek Ogórków – Karoliny do przedszkola i związanych z tym perypetii, 
• zaawansowanej nad wyraz edukacji mądrego i oczytanego Wojtka, 
• organizacji garażowej wyprzedaży oraz wyprawiania miłych imienin mamie Ogórek,
• aż w końcu – finał, w sam środek Świąt, gdzie wszystko się kończy tak jak powinno i nawet ci, którzy wcześniej byli smutni, odzyskują nastrój.

O kurza twarz!

Muszę przyznać, że ,,Kury z grubej rury” ustawiły poprzeczkę oczekiwań bardzo wysoko i choć, moim zdaniem, kolejnej części ,,O kurza twarz” nie udało się jej przeskoczyć – czy to ze względu na mały chaos fabularny czy mniej uniwersalnych mądrości do prywatnego stosowania – tak wciąż jest to bardzo udana seria dla dzieci i dorosłych!

Książka zabiera czytelników do świata pełnego absurdów, ale przede wszystkim do domu, gdzie wszyscy darzą się szacunkiem i miłością. Bohaterowie dbają o siebie, potrafią ze sobą rozmawiać (z małym wyjątkiem gościnnych postaci) oraz znają się na sztuce kompromisu.

,,O kurza twarz” będzie świetną lekturą do poczytania w gronie rodzinnym, z kubkami kakao i pod kocykiem. Polecam odbiorcom już powyżej 4 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.slowne.pl/ksiazki/dla-dzieci/

Artykuł O kurza twarz – przedpremierowa recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

No cóż, jest mi bardzo przykro, ale muszę przyznać, że ,,Babcocha” ma poważną konkurencję w kategorii najlepszej książki Justyny Bednarek! Autorka kolejny raz zabiera nas do świata, którego wcale nie ma ochoty się opuszczać. Tym razem głównymi bohaterkami uczyniła stadko dumnych, białopiórych kur, które postanowiły wspaniałomyślnie dać się adoptować pewnej rodzinie Ogórków.

KURA JAKO PIERWSZOGRZĘDNY BOHATER LITERACKI

Muszę przyznać, że jako bywalczyni wsi w latach swojego dzieciństwa miałam dość ambiwalentny stosunek do drobiu. Z jednej strony kury w żadnej mierze nie były skore do nawiązywania relacji z człowiekiem, jeżeli nie miał on w rękach garści ziarna. Z drugiej – trudno było oderwać wzrok od ich oryginalnego chodu i pełnego pasji wydziobywania zboża spod piasku.

Nic więc dziwnego, że autorzy ze szczególną lubością upodobali sobie te postacie. ,,Kury z grubej rury” Justyny Bednarek są bez wątpienia przykładem najwyższej klasy ukazania ich wielkości. Augusta, Hildegarda, Belka oraz Żaneta reprezentują esencję (choć zdecydowanie nie w tym znaczeniu, jaki miała na myśli autorka w jednym z opowiadań) różnorodnych i wielobarwnych bohaterek, których nie sposób nie lubić.

RODZINA OGÓRKÓW, FASOLI I SZCZEKAJĄCEGO KOGUTA

Głównymi ludzkimi bohaterami jest mama, tata oraz troje rodzeństwa: Ania, Wojtek i Karolina. Dzieci mające 8, 6 i 4,5 lat, podobnie jak kury reprezentują zupełnie inne typy osobowości. Najczęściej w opowiadaniach pojawia się Wojtek, a to z powodu jego niezwykłej umiejętności… rozumienia kurzej mowy!

Jak się szybko okazuje Augusta, Hildegarda, Belka i Żaneta dostrzegają sprawy, które zupełnie umykają dorosłym. Mając Wojtka za mediatora, wpływają na dobrobyt rodziny Ogórków, pomagają mierzyć się z niechcianymi wywiadówkami, dają rozkwitnąć fasoli, są powodem sprowadzenia szczekającego koguta oraz ułatwiają zdobywanie przyjaciół.

DLACZEGO KUROM TRUDNO SIĘ OPRZEĆ?

W książce ,,Kury z grubej rury” podoba mi się tak wiele rzeczy, że gdybym chciała wypisać je wszystkie, musiałabym mieć tyle miejsca, co sama lektura. Z tego powodu wybrałam kilka najważniejszych punktów, które mam nadzieję, udowodnią Wam, że to pozycja absolutnie nietuzinkowa.

• W książce motorem napędowym wszystkich dziwnych zdarzeń jest ,,Niewidzialny Reżyser”. Bardzo mi się spodobało to określenie, bo niczego nie narzuca i jest uniwersalne dla rodzin wszystkich wyznań.
• W domu państwa Ogórek pozwala się dzieciom nie jeść obiadu, jeżeli nie mają na to ochoty. (Co innego, że 2/3 dzieci nie lubi tam także czekolady! Jak to możliwe? Przeczytajcie książkę, a się dowiecie! )
• Autorka delikatnie porusza kwestie polskiego szkolnictwa, w którym wielki nacisk kładziony jest na pismo, zamiast na inne, dużo ważniejsze sprawy.
• Kur nie traktuje się w książce jak drób, ale jak członków rodziny.
• ,,Kury z grubej rury” ubogacone zostały świetnymi ilustracjami Niki Jaworowskiej-Duchlińskiej (rozkładówki z jej rysunkami znajdziecie także m.in. w ,,Aliaszce”)! Książka ma również ciekawy, bardzo wygodny w czytaniu kształt.

Polecam ją wszystkim już powyżej 4 roku życia! Co ciekawe, mam pewne przeczucie, że może to nie być to ostatnia przygoda, w której udział biorą cztery kury oraz rodzina Ogórków (przynajmniej na to wskazuje zakończenie).

Link do strony Wydawnictwa: https://www.slowne.pl/ksiazki/dla-dzieci/

Jeżeli poszukujecie innych książek o kurach, to koniecznie zerknijcie do:

• mojego patronatu Brygada Brawurowych Kur,
• Kury, czyli krótka historia o wspólnocie,
• Czaple, kury i głuptaki, czyli o bogactwie ptasiego świata,
• Jasnopióra. Uratowana kura.

Artykuł Kury z grubej rury – przedpremierowa recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: ,,Brygada Brawurowych Kur 2”

Seria: Brygada Brawurowych Kur

Autor: Adam Skrodzki

Ilustracje: Katarzyna Cerazy

Wydawnictwo: Akapit Press

Rok wydania: 2020 

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Pamiętacie jak latem ukazała się pierwsza część ,,Brygady Brawurowych Kur”? Była to niezwykle świeża i pomysłowa lektura dla starszych uczniów szkoły podstawowej, która zyskała rzesze fanów w całej Polsce!

Brygada Brawurowych Kur – recenzja premierowa!

Zupełnie nie dziwi mnie więc fakt, że już w grudniu Wydawnictwo Akapit Press zdecydowało się wydać kolejny, bo drugi tom historii o odważnych kurach i pewnym, zaprzyjaźnionym z nimi chłopcu. 

Daniel Słowiński jest już prawie nastolatkiem, ale wciąż wiele spraw jeszcze go zadziwia. Kiedy pewnego dnia w jego miasteczku zaczynają pojawiać się na ścianach tajemnicze graffiti, nawet on nie potrafi prawidłowo obstawić, kto może stać za tego typu występkami. Gdy już każda powierzchnia płaska, a nawet fragmenty garderoby są pokryte farbą, do rozwiązania tej uciążliwej zagadki zostają zaproszeni specjaliści…

Brygada Brawurowych Kur to oddział kurzych komandosów (komandosek?), które zgodnie z żołnierskimi zasadami pilnują porządku i rozwiązują konflikty. To właśnie one zostały wytypowane do wytropienia podejrzanych oraz przyłapania ich na gorącym uczynku. Niezbędny w tej misji okazał się także nijaki detektyw Bródkowski, którego nie tylko nazwisko brzmi podejrzanie znajomo!

W książce można odnaleźć mnóstwo nawiązań, które być może dla dzieci nie będą tak oczywiste jak dla dorosłych, ale tym drugim z pewnością sprawią ogromną frajdę! Niezmiennie pojawia się tutaj też bardzo charakterystyczne poczucie humoru autora. Mam jednak wrażenie, że przy okazji drugiej części nieco spoważniał – pierwsza była niekontrolowanym wybuchem żartów słownych! Trzymam kciuki, żeby w zapowiadanej trzeciej części znowu pojawiła się ta typowa dla debiutu nonszalancja.

,,Brygada Brawurowych Kur 2” to także powiew nowoczesności (jakże dosłownie!), który w połączeniu z kilkoma kultowymi przedmiotami pojawiającymi się w tej historii, stanowi ciekawą kombinację, która z pewnością spodoba się czytelnikom.

Urozmaiceniem są bezbłędne ilustracje Kasi Cerazy, potrafiącej doskonale ująć kurze personalia, nadając każdej z nich indywidualnego sznytu i charakteru.  

Nie jest to książka, która obroni się samym wydaniem (myślę, że najbardziej istotnym było tu zminimalizowanie kosztów), ale to też nie dlatego się po nią sięga. To opowieść, którą można przeczytać podczas jednego wieczora i pożyczyć kolegom lub koleżankom, żeby wspólnie pogadać o zastosowanych wojennych metodach i użytej w pościgu technologii. 

Jeżeli macie ochotę lepiej poznać autora i dowiedzieć się trochę o serii, polecam ten mini wywiad: https://bajkochlonka.pl/2020/06/24/5-pytan-do-adama-skrodzkiego-czyli-kto-jest-po-drugiej-stronie-ksiazki/

,,Brygada Brawurowych Kur 2” będzie ciekawą książką dla dzieci powyżej 10 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.akapit-press.pl/dla-dzieci/brygada-brawurowych-kur-2-586.html

Artykuł Brygada Brawurowych Kur 2 – recenzja patronatu! pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Laurent Cardon

Ilustracje: Laurent Cardon

Tłumaczenie: Tomasz Swoboda

Wydawnictwo: Adamada

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Kury nie cieszą się wśród ludzi opinią wybitnie inteligentnych zwierząt. Być może jest to błąd, bo już druga książka w niedługim czasie (pierwszą była ,,Jasnopióra. Uratowana kura”) próbuje nas przekonać, że guzik wiemy o tych popularnych nielotach. 

,,Kury, czyli krótka historia o wspólnocie” to przewrotna opowiastka o podziałach, różnorodności i umiejętności komunikowania się. Jej autorem jest Laurent Cardon, który przede wszystkim w obrazkach zawarł swój główny przekaz. 

Jego intencją było opowiedzenie w taki sposób o społeczeństwie, żeby nawet najmłodsi zrozumieli jak istotna jest rola porozumienia, kompromisów, silnych i mądrych przywódców oraz poczucia sprawiedliwości w narodzie.

Historia rozpoczyna się od zaginienia białego koguta. Jego żona szybko wzbudziła popłoch, gdy zaczęła podejrzewać brutalne porwanie przez łasicę. Nie było pewności, jaki dokładnie drapieżnik stał za zniknięciem ptaka, ale pozostałe kury nie miały wątpliwości, co trzeba robić – czas było ogłosić zebranie nadzwyczajnie. 

Kury zasiadły niczym w sejmowych ławach, żeby obradować o tym, co zrobić w następnej kolejności. Po tym jak okazało się, że zaginął jeszcze jeden członek społeczności, mobilizacją wykazali się wszyscy – bez względu na kolor upierzenia. 

Białe, czarne oraz rude kury i dwóch kogutów zdecydowali się stanąć do walki z niebezpieczeństwem. Kłopot pojawił się dopiero wtedy, kiedy formowano szeregi i nie było wiadomo, kto właściwie powinien stanąć na pierwszej linii frontu…

,,Kury, czyli krótka historia o wspólnocie” to doskonała książka dla dzieci o tym, jak pewna przynależność do grupy może odebrać społeczności zdrowy rozsądek i logiczne myślenie. Kury dają nam nie tylko przykład tego w jaki sposób finalnie postępować, ale ukazują w przekroju działanie demokracji. 

Opowieść można być pierwszą lekcją polityki – pokazaną przez pryzmat absurdu i subtelnego humoru. 

Ilustrator tak finezyjnie kreśli dla czytelnika pejzaże z kur, że jest w tym pewien artyzm, od którego trudno oderwać wzrok! To bardzo pouczająca, ale niczego nie narzucająca historia, która z pewnością zrobi dobre wrażenie na odbiorcach w każdym wieku. 

,,Kury, czyli krótka historia o wspólnocie” do kupienia w dobrej księgarni internetowej. Będzie odpowiednia dla dzieci powyżej 5 roku życia.

Artykuł Kury, czyli krótka historia o wspólnocie – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Leslie Crawford

Ilustracje: Sonja Stangl

Tłumaczenie: Małgorzata Rykowska

Wydawnictwo: Studio Koloru

Rok wydania: 2019

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:wybitna

4 października obchodzimy Światowy Dzień Zwierząt i właśnie z tej okazji chciałabym opowiedzieć o dwóch książkach, które przypominają, że szacunek należy się nie tylko naszym pupilom, z którymi jesteśmy najbardziej emocjonalnie związani. Każde zwierzę ma prawa (lub powinno mieć), które pozwalają mu na życie bez strachu, głodu i w przyjaznym dla niego środowisku. 

Wydawnictwo Studio Koloru wydało książki, które uświadamiają jak inteligentne i niezwykłe mogą być zwierzęta, które niestety wiele osób traktuje bardzo przedmiotowo. Rozwijają empatię oraz pozwalają lepiej zrozumieć konsekwencje hodowania ich na mięso. Autorkami obu książek są Leslie Crawford oraz Sonja Stangl. 

,,Jasnopióra. Uratowana kura” to opowieść, która powstała na kanwie prawdziwych wydarzeń! W stanie Ohio, w miasteczku Croton pewnego dnia przeszło tornado, które zniszczyło kurzą fermę, jednak niektórym kurom udało się uciec i zostały szczęśliwie uratowane.

Główna bohaterka tej książki także początek swojego życia pamięta raczej w burych kolorach. Dopóki jej klatki nie porwał wielki wiatr, całe dnie spędzała w pozbawionym światła budynku, bez możliwości wyprostowania skrzydeł czy swobodnego wybiegania się. Kiedy porwało ją tornado i na szczęście udało jej się bezpiecznie wylądować, spotkała pewnego chłopca. Mateo postanowił zaopiekować się zwierzakiem i nieco lepiej poznać zwyczaje kur. 

,,Jaśminka. Uratowana świnka” to również historia luźno oparta na prawdziwych zdarzeniach. Tytułowa bohaterka będąc transportowana ciężarówką, wyskoczyła z niej i uciekła do lasu. Tam znalazła ją rodzina, która się nią zaopiekowała i przekazała opiekunom schroniska dla zwierząt, gdzie świnka mogła spokojnie dożyć późnej starości.

Obie pozycje są niezwykle wzruszające i pokazują piękną więź pomiędzy człowiekiem a zwierzęciem.

Każde dziecko z tych dwóch opowieści, kiedy tylko spotyka zwierzątko, natychmiast postanawia je nazwać. Dla nich to niezwykle naturalna sprawa. Kiedy tylko obdarowujemy zwierzaka imieniem, staje się ono dla nas jeszcze bardziej ważne. 

Uratowane bohaterki obu książek pokazują, że bez względu na to czy jest się kurą czy świnią, pragnie się wolności, towarzystwa przedstawicieli swojego gatunku i spokoju. Ciasne przestrzenie oraz stresujące sytuacje nigdy nie są dobre dla żadnego zwierzęcia.

Na końcu każdej pozycji znajduje się także garść bardzo ciekawych informacji na temat wielu Jaśminek oraz Jasnopiórek. Można dowiedzieć się z nich np. że kury potrafią nie tylko dodawać i odejmować, ale że niektóre można nauczyć jeździć na rowerze, a nawet – grać na pianinie! Z kolei w części ,,Jaśminka. Uratowana świnka” przeczytamy, że świnki są pod wieloma względami bardzo podobne do psów, delfinów czy szympansów lub że to zwierzęta, które niezwykle lubią być czyste!

Piękne ilustracje Sonji Stangl dodatkowo wzbogacają te pozycje, dodając im poetyckiej warstwy.

Uważam, że ,,Jaśminka. Uratowana świnka” oraz ,,Jasnopióra. Uratowana kura” to lektury obowiązkowe dla wszystkich dzieci powyżej 4. roku życia.

Linki do strony Wydawnictwa: 

https://www.studiokoloru.eu/?6,jasnopiora-uratowana-kura-leslie-crawdford

https://www.studiokoloru.eu/?5,jasminka-uratowana-swinka-leslie-crawdford

Artykuł Jasnopióra i Jaśminka – dwie niezwykłe książki o zwierzętach pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: ,,Brygada Brawurowych Kur”

Autor: Adam Skrodzki

Ilustracje: Katarzyna Cerazy

Wydawnictwo: Akapit Press

Rok wydania: 2020 

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

,,Przedwczoraj spóźniłem się na obiad, gdyż odprowadzałem Sylwię z trzeciej C. Wczoraj spóźniłem się, bo po lekcjach urządziliśmy z chłopakami wielką bitwę za garażami. A dziś się spóźniłem, ponieważ zatrzymała mnie Brygada Brawurowych Kur. Przysięgam, nie robię sobie jaj.” 

Tak rozpoczyna się jedna z zabawniejszych książek tego roku (a mamy już czerwiec)! Niewielka formatem, lekka objętościowo i w cienkiej oprawie, wypełniona mnóstwem żartów, od których buzia nie przestaje się uśmiechać lub nawet śmiać w głos (przyznaję, że mi się zdarzyło).

Taka właśnie jest ,,Brygada Brawurowych Kur 1” i aż trudno uwierzyć, że to debiut Adama Skrodzkiego, który sam o sobie pisze: ,,z wykształcenia logistyk, z powołania literat, z bożej łaski szachista”.

Czytając tę historię myślałam o sagach Jakuba Wędrowycza Andrzeja Pilipiuka, bo choć tematyka zupełnie inna, to jednak styl pisania i poczucie humoru bardzo podobne. Momentami można odnaleźć to samo podejście autorów do gier słownych, absurdalnych żartów i umiłowania do nietypowych postaci.

,,Brygada Brawurowych Kur” to pierwsza część kilkutomowej opowieści, w której oprócz tytułowych bohaterek akcja toczy się wokół postaci 10-letniego Daniela Słowińskiego. Pewnego dnia chłopak wracając ze szkoły, zostaje zatrzymany przez dziesiątki kur. Składają mu one propozycję nie do odrzucenia i od tej chwili jego życie nigdy nie będzie już takie samo.

Brygada wprowadza nowe porządki. Działa leganie i cierpliwie poddaje się urzędowym procedurom, w celu wynajęcia mieszkania oraz założenia działalności gospodarczej. Kury zmieniają miasteczko, a przede wszystkim wpływają na ludzi. Jedni stają się ich fanami, innym przeszkadza nowa rzeczywistość narzucana przez drób. Jak potoczą się losy tych bohaterów (a w zasadzie bohaterek, bo trzeba wspomnieć, że autor wyraźnie podkreśla ich żeńską płeć)? Z pewnością jeszcze dadzą o sobie znać – w sposób energetyzujący i ciekawy.

Książkę czyta się bardzo szybko. Dodatkowo lekturę umilają ilustracje Katarzyny Cerazy, które doskonale wpisują się w ogólny charakter opowieści. 

,,Brygada Brawurowych Kur” to także – choć w bardzo nietypowy sposób, nauka dobrych manier, moralności czy bycia częścią społeczeństwa. Sporo w niej nawiązań do polityki czy popkultury, których być może nie wszystkie dzieci będą w stanie wyłapać, ale jednocześnie które nadają tej pozycji jeszcze jeden, dodatkowy wymiar znaczeniowy. 

Polecam tę książkę dzieciom powyżej 10. roku życia oraz ich rodzicom. Z przyjemnością objęłam ją swoim patronatem medialnym!

Link do strony Wydawnictwa: https://www.akapit-press.pl/dla-dzieci/brygada-brawurowych-kur-z-autografem-565.html

Artykuł Brygada Brawurowych Kur – recenzja premierowa! pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.