Ten lipcowy dzień to również doskonała okazja, żeby wspólnie z dziećmi odkrywać fascynujący świat Księżyca oraz kosmosu – poprzez książki dla dzieci, zabawę, naukę i ekscytującą obserwację.

Księżyc w pytaniach i odpowiedziach, czyli co ciekawi najmłodszych

Dlaczego Księżyc świeci? Czy jest zrobiony z sera? Co to są morza księżycowe? I dlaczego raz widać go w pełni, a innym razem tylko w połowie? 

To tylko przykładowe pytania, którymi dzieci często lubią suszyć dorosłym głowę Księżyc to najbliższy Ziemi obiekt kosmiczny, a jego zmienny wygląd, tajemnicza poświata oraz pojawianie się tylko w nocy, od wieków rozbudzają dziecięcą (i nie tylko!) wyobraźnię. 

Jest doskonałym punktem wyjścia do naukowych (ale jednocześnie nie nużących) rozmów o kosmosie oraz astronomii dla dzieci.

Książki o Księżycu i kosmosie – polecane tytuły dla dzieci

Jeśli szukasz wartościowych książek o Księżycu dla dzieci, warto spojrzeć na pozycje, które łączą wiedzę, wyobraźnię i estetykę. Wśród książek popularnonaukowych wyróżniłabym szczególnie Lśnij Patricii Gozales (wyd. Świetlik) – pełną faktów i ciekawostek, podaną w formie zrozumiałej nawet dla przedszkolaków. A także kultowy już Księżyc autorstwa Stacy McAnulty i Stephana Valente (wyd. Nasza Księgarnia), gdzie poruszane są najciekawsze fakty na temat ziemskiego satelity. 

Dla dzieci szukających nietuzinkowej fabuły z Księżycem w roli głównej, warto polecić Armstronga Torbena Kuhlmanna – książkę o myszy marzącej o kosmicznej podróży. A także komiks Księżycowy jeleń Odile Kavege, w którym światło nocy prowadzi bohatera do niemal duchowego doświadczenia. 

Natomiast na fanów książek artystycznych i poetyckich czekają do odkrycia: Tato, zdobądź dla mnie Księżyc Erica Carle’a – dla maluszków, o miłości ojca i dziecka. Podążaj za Księżycem Sarah Norbury to z kolei pełna wizualnego uroku i mądrych metafor pozycja o ponadczasowym charakterze. Dla miłośników nieograniczonej niczym wyobraźni Księżycowy sorbet Koo Hee-na – będzie przysłowiową wisienką na… Księżycu

Obserwacja Księżyca – teleskop dla dziecka i wspólne odkrywanie nocnego nieba

Nie trzeba być zawodowym astronomem, żeby móc odkrywać Księżyc. Na rynku dostępnych jest wiele podstawowych teleskopów dla początkujących; idealnych dla dzieci i rodziców. Model Sky-Watcher BK 707 AZ2 (70/700 mm) to świetny wybór na początek. 

Wyposażony w stabilny statyw i łatwy w obsłudze montaż azymutalny, pozwala już przy podstawowym ustawieniu zobaczyć kratery, morza księżycowe oraz wyraźne fazy naszego naturalnego satelity. Dzięki soczewkowemu układowi optycznemu (refraktor), teleskop daje ostry i jasny obraz – bez skomplikowanych ustawień. 

Ten konkretny model, polecany przez edukatorów i pasjonatów astronomii, świetnie sprawdzi się podczas wspólnego rodzinnego wieczoru z gwiazdami. Długa ogniskowa (700 mm) zapewnia dobre powiększenie, które wystarczy do komfortowej obserwacji Księżyca oraz najjaśniejszych planet Układu Słonecznego. 

Jak przygotować się do obserwacji Księżyca za pomocą teleskopu?

Obserwację Księżyca można zorganizować nawet z domowego podwórka lub balkonu. Najlepszym na nią momentem jest pierwsza lub ostatnia kwadra – wtedy też cień Księżyca uwydatnia szczegóły powierzchni, takie jak kratery czy łańcuchy górskie. Co ciekawe, trzeba uważać na pełnię. Może być ona zbyt jasna i „wypłukiwać” detale (załączam moje zdjęcia, żebyście mogli dostrzec te różnice). 

Przed rozpoczęciem obserwacji warto sprawdzić pogodę oraz fazy Księżyca – można to zrobić za pomocą darmowych aplikacji astronomicznych lub kalendarzy dostępnych online. Należy zadbać o stabilne ustawienie teleskopu (najlepiej na poziomej powierzchni bez nierówności) i miejsce z dala od miejskich świateł lub świateł kierowanych bezpośrednio w soczewkę teleskopu. 

Mapy Księżyca i nocnego nieba – niezbędna pomoc naukowa dla początkujących astronomów

Podczas Dnia Księżyca warto sięgnąć po sprawdzone pomoce edukacyjne, które ułatwiają dzieciom (i dorosłym!) zrozumienie tego, co widać na nocnym niebie. Jedną z najbardziej przystępnych form wsparcia jest Mapa Księżyca – przedstawia ona największe kratery, „morza” i inne formacje, które można dostrzec przez teleskop. 

Równie przydatna okazuje się Mapa nieba widocznego w Polsce, dostępna np. na stronie Delta Optical. Umożliwia obserwację gwiazdozbiorów i planet w zależności od pory roku, co czyni ją doskonałym uzupełnieniem edukacji astronomicznej. 

Dla początkujących obserwatorów świetnie sprawdzi się także obrotowa mapa nieba, która pozwala dostosować widok do aktualnej daty. Wszystkie te narzędzia rozwijają ciekawość, ćwiczą orientację przestrzenną oraz zamieniają obserwację nieba w inspirującą przygodę edukacyjną.

Akcesoria do obserwacji i fotografowania Księżyca – co warto mieć?

Aby w pełni wykorzystać potencjał domowej obserwacji Księżyca, warto wyposażyć się w kilka przydatnych akcesoriów. Podstawą jest filtr księżycowy, który zmniejsza intensywność światła w trakcie pełni i poprawia kontrast detali.

Dla tych, którzy chcą robić zdjęcia, idealnym rozwiązaniem będzie adapter do smartfona mocowany do okularu teleskopu, umożliwiający szybkie uchwycenie zdjęcia Księżyca. Z kolei użytkownicy lustrzanek cyfrowych mogą korzystać ze specjalnych redukcji okularowych i pierścieni T-ring (np. ja używam T-ring Canon EOS z oferty Delta Optical), które pozwalają podłączyć aparat bezpośrednio do teleskopu. 

Polecam do robienia zdjęć zawsze używać samowyzwalacza – ta prosta opcja minimalizuje mikroporuszenia statywu i w finale otrzymujemy zdjęcie z większą ilością detali.

Dzień Księżyca – zabawy edukacyjne i inspiracja w domu

Dzień Księżyca to nie tylko czytanie książek czy obserwacja nieba. To może być także czas na zabawy ruchowe, twórcze lub artystyczne. Wspólne wykonanie modelu Księżyca z masy solnej, rysowanie faz w notesie lub wycinanie z papieru księżycowych masek – wszystkie te aktywności rozwijają wyobraźnię dziecka i pomagają lepiej rozumieć zjawiska astronomiczne.

Quiz księżycowy – czy jesteś specjalistą od Księżyca?

Wszystkie odpowiedzi wraz z krótkimi uzasadnieniami znajdziecie pod pytaniami. Quiz w formacie do wydrukowania znajdziecie tutaj.

1. Jak nazywa się pierwsza misja, w której człowiek wylądował na Księżycu?

A) Apollo 7
B) Apollo 11
C) Voyager 1
D) Soyuz 9

2. Jak długo trwa jeden pełny cykl faz Księżyca?

A) 7 dni
B) 14 dni
C) Około 29,5 dnia
D) 365 dni

3. Jak nazywa się najciemniejsze obszary widoczne na Księżycu?

A) Jeziora
B) Kratery
C) Morza
D) Dżungle

4. Dlaczego widzimy tylko jedną stronę Księżyca z Ziemi?

A) Bo druga jest w cieniu
B) Księżyc nie obraca się wokół własnej osi
C) Księżyc obraca się synchronicznie z ruchem wokół Ziemi
D) Ziemia kręci się za szybko

5. Czy Księżyc świeci własnym światłem?

A) Tak
B) Nie
C) Tylko w pełni
D) Tylko w nocy

6. Jak nazywa się pełnia Księżyca, która wypada najbliżej przesilenia letniego?

A) Niebieska pełnia
B) Wilcza pełnia
C) Truskawkowa pełnia
D) Słoneczna pełnia

7. Jakie zwierzęta są często kojarzone z Księżycem w bajkach i legendach?

A) Koty
B) Króliki
C) Nietoperze
D) Pieski

8. Jak nazywa się najbliższy punkt orbity Księżyca względem Ziemi?

A) Apogeum
B) Perigeum
C) Zenit
D) Aphelium

9. Ile osób chodziło po powierzchni Księżyca?

A) 2
B) 6
C) 12
D) 24

10. Czy Księżyc ma atmosferę?

A) Tak, bardzo cienką
B) Nie
C) Taką samą jak Ziemia
D) Ma mgłę

11. Jak nazywa się zjawisko, gdy cień Ziemi całkowicie zakrywa Księżyc?

A) Zaćmienie Słońca
B) Ciemna pełnia
C) Księżyc w nowiu
D) Zaćmienie Księżyca

12. Które z tych zjawisk ma związek z oddziaływaniem Księżyca?

A) Pory roku
B) Pływy morskie
C) Trzęsienia ziemi
D) Erupcje wulkanów

13. Jak nazywa się strona Księżyca, której nigdy nie widzimy z Ziemi?

A) Północna
B) Tylna
C) Ciemna
D) Niewidoczna

14. Czy Księżyc ma wulkaniczną przeszłość?

A) Tak
B) Nie
C) Jeszcze nie wiadomo
D) Tylko podczas pełni

15. Co powoduje fazy Księżyca?

A) Zmiana odległości od Słońca
B) Cienie od chmur
C) Oświetlenie przez Słońce pod różnymi kątami
D) Ruch Księżyca w atmosferze

Odpowiedzi z uzasadnieniem:

1. Apollo 11 – pierwsze lądowanie człowieka na Księżycu (1969).
2. Około 29,5 dnia – tyle trwa pełen cykl faz Księżyca.
3. Morza – to ciemne bazaltowe równiny, pozostałości po erupcjach.
4. Księżyc obraca się synchronicznie – zawsze widzimy tę samą stronę.
5. Nie – Księżyc odbija światło Słońca.
6. Truskawkowa pełnia – tradycyjna nazwa czerwcowej pełni.
7. Króliki – symboliczne zwierzęta Księżyca w Azji.
8. Perigeum – najbliższy punkt orbity Księżyca do Ziemi.
9. 12 – tylu astronautów chodziło po Księżycu.
10. Tak, bardzo cienką – tzw. egzosfera, znikoma.
11. Zaćmienie Księżyca – cień Ziemi zakrywa Księżyc.
12. Pływy morskie – są efektem grawitacji Księżyca.
13. Niewidoczna – błędnie nazywana „ciemną”, ale jest po prostu niewidoczna z Ziemi.
14. Tak – dawne erupcje utworzyły „morza księżycowe”.
15. Oświetlenie przez Słońce pod różnymi kątami – powoduje zmienne fazy.

Wyniki:

0–6 punktów
Nie przestawiaj zgłębiać tematyki Księżyca!
To dopiero początek Twojej kosmicznej podróży. Spróbuj jeszcze raz – Księżyc ma wiele tajemnic!

7–12 punktów
Całkiem nieźle, księżycowy adepcie!
Znasz podstawy i rozumiesz Księżyc lepiej niż przeciętny Ziemianin. Brawo!

13–15 punktów
Wow, jesteś królem księżycowej wiedzy!
Czyżbyś trenował w tajemnicy do kolejnej misji NASA? Twoja wiedza rozświetla mrok niczym Księżyc w pełni nocne niebo!

Artykuł Dzień Księżyca – jak rozmawiać z dziećmi o kosmosie? Książki i teleskop pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Nie bez powodu termin lunatykowania związany jest z łacińskim słowem ,,luna”, oznaczającym Księżyc. Już w starożytności wierzono, że ten naturalny satelita ma wpływ na ludzkie zachowanie.

Na srebrnym globie

Adam Fyda oraz Jerzy Żuławski poszli jednak o krok dalej. Historia mająca swój początek w książce Na srebrnym globie. Rękopis z Księżyca, została wydana we Lwowie w 1903 roku. To jedna z powieści fantastyczno-naukowej, która przyniosła Jerzemu uznanie. 

Na podstawie Na srebrnym globie powstał nawet film w reżyserii spokrewnionego z autorem Andrzeja Żuławskiego, o tym samym tytule. Stał się na tyle znaczący, że pokazano go na Festiwalu Filmowym w Cannes jako reprezentanta polskiej kinematografii.

Znaczenie Księżyca na przestrzeni lat

Po latach, do idei zawartej w książce Żuławskiego powraca Adam Fyda z częściowym udziałem Marka Ospalskiego. Pod – moim zdaniem – dużo lepszym tytułem Lunatycy, opowiedziana została historia grupy osób, które uwierzyły, że istnieje życie po drugiej stronie Księżyca.

Ziemski satelita od początku istnienia ludzkości był prawdopodobnie obiektem inspiracji oraz domysłów. W starożytności przypisywano mu boskie moce, w średniowieczu – wiązano go z tajemnymi, niebezpiecznymi mocami. W renesansie oraz oświeceniu stał się dla wielu naukowców obiektem wieloletnich badań.

Nawet, kiedy powstały pierwsze rakiety i pierwsze osoby postawiły na nim stopę – mit Księżyca nie zniknął. Do dzisiaj wywołuje on w wielu ludziach skojarzenia tajemnicy, melancholii lub tęsknoty.

Lunatycy – polski komiks o ziemskim satelicie

Tym bardziej, podążanie bohaterów na srebrny glob wydaje się być jak najbardziej uzasadnione. Choć w 1913 roku, kiedy dzieje się akcja książki, technologia była w powijakach – udaje się im dotrzeć na miejsce. Niedługo jednak przed lądowaniem zupełnie urywa się kontakt rakiety z bazą, a losy załogi stają pod znakiem zapytania.

Ich misja została jasno określona: mają podążać na drugą stronę Księżyca, gdzie podejrzewają istnienie atmosfery i tym samym – możliwość rozwinięcia się życia. Przed nimi długa podróż księżycowym pojazdem, podczas której czeka ich pełna symboli, ciężkich wyborów oraz trudnych do wyjaśnienia zjawisk droga.

Dla kogo jest ta opowieść?

Lunatycy to sprawnie opowiedziana – zarówno pod względem wizualnym jak i fabularnym – historia, która próbując być mocno osadzoną w rzeczywistości, jednocześnie przemyca czytelnikowi pełne symboliki oraz niedopowiedzeń obrazy.

Wiele z elementów opowieści mija się z logiką, będąc niemożliwą do zrealizowania w realnym świecie. Nie przeszkadza to jednak poddać się tej księżycowej atmosferze, podążaniu za marzeniami oraz walką z kruchością ludzkiego życia.

Z pewnością jest to intrygujący koncept, który można byłoby rozwinąć na wiele komiksowych odcinków. Polecam Lunatyków osobom powyżej 16 lat – być może przyciągnie Was do siebie tak, jak Księżyc przyciąga w swoim kierunku kosmonautów, naukowców i inżynierów.

Link do strony wydawnictwa: https://timof.pl/katalog/Lunatycy/pokaz.html

Artykuł Lunatycy – recenzja komiksu inspirowanego klasyką pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Dobranoc, mój skarbie. Wierszyki na dobry sen
➜ Autorka: Sara Agostini
➜ Ilustracje: Stefania Colnaghi
➜ Tłumaczenie: Krzysztof Kiełbasiński
➜ Wydawnictwo: Jupi Jo!
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Żeby najlepiej zakończyć dzień, dobrze przeczytać książkę. Sięgając po lekturę dla najmłodszych, należy pamiętać, aby była jednak wyważona, dawała poczucie bezpieczeństwa i utulała do snu jak najmiększa kołderka.

Wierszyki na dobry sen

Powstało już kilka pięknych książek dla dzieci na dobranoc, jednak tę, którą opisuję w tej recenzji, z przyjemnością nazwałabym… najsłodszą. Mam wrażenie, że kiedy jej mali czytelnicy dorosną i przypadkowo trafi do ich rąk – zostaną zalani falą najmilszych wspomnień z okresu dzieciństwa, zasypiania oraz wspólnego bycia z rodzicami.

Dobranoc, mój skarbie. Wierszyki na dobry sen to pozycja z rymowanym teksem Sary Agostini oraz z ilustracjami Stefani Colnaghi. Warto wspomnieć o bardzo udanym przekładzie Krzysztofa Kiełbasińskiego. Gdyby nie nazwisko autorki na okładce, można byłoby pomyśleć, że tekst został napisany od razu z myślą o polskim czytelniku.

Książka dla dziecka na dobranoc

To pięknie wydana pozycja w kształcie kostki, która posiada kartonowe, usztywnione strony oraz niezwykłą, metaliczną oprawę. Nawet zaglądając do środka można zobaczyć połyskujące rozkładówki, nawiązujące zapewnie do blasku samego księżyca czy gwiazd.

Treść Dobranoc, mój skarbie została bowiem pomyślana w taki sposób, że najpierw mamy wiersze dotyczące tego, co kojarzy się bezsprzecznie z nocą. Teksty o księżycu czy gwiazdach właśnie, ale również te o ciemności, niebie, chmurkach, a nawet planetach. Łącznie wszystkich jest aż dwanaście.

Budowanie relacji i oferowanie poczucia bezpieczeństwa

Kiedy jednak już poczytamy o tym, co jest daleko i co obserwujemy głównie z okna swojego pokoju (oczywiście, jeżeli mamy taką możliwość, mieszkając lub odwiedzając domek poza miastem), przechodzimy do części bliskościowej, opisującej relacje.

W wierszach m.in. o bajce przed snem, kołysance, pocałunku na dobranoc – możemy obserwować jak bliscy, przede wszystkim rodzice, są tuż obok maluszka i jak wspólnie pomagają mu zasnąć. Dorosły, który będzie deklamował wiersz, z punktu widzenia dziecka, będzie mówił w swoim własnym imieniu, co pozwala stworzyć wrażenie ciepłej i bezpiecznej przestrzeni.

Książka z kodem QR

Z Dobranoc, mój skarbie. Wierszyki na dobry sen dziecko z łatwością się wyciszy. Melodyjne, wpadające w ucho teksty oraz urocze ilustracje pozwolą maluchowi oswoić się z ciemnością i ciszą, oraz z ciekawością czekać na sen.

Bardzo polecam tę pozycję wszystkim maluszkom, do czytania przez rodziców już od pierwszych miesięcy życia. Może być to książka, która dobrze sprawdzi się w roli prezentu. Dzięki umieszczonemu na okładce kodowi QR, można przenieść się na stronę wydawnictwa, gdzie znajduje się kołysanka bez słów. Spokojna, wyciszająca melodia, będąca odpowiednim tłem do odczytywania wierszy Dobranoc, mój skarbie.

Link do wydawnictwa: https://jupijo.pl/strona-glowna/177-dobranoc-moj-skarbie-wierszyki-na-dobry-sen.html

\

Artykuł Dobranoc, mój skarbie – recenzja książki na dobranoc pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Ogień
➜ Scenariusz: David Rubin
➜ Rysunki: David Rubin
➜ Tłumaczenie: Jakub Jankowski
➜ Wydawnictwo: Mandioca
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Arcydzieło – czytamy w posłowiu komiksu, który ukazał się nakładem wydawnictwa Mandioca. I trudno się z tym nie zgodzić, bo ,,Ogień” to katastroficzna opowieść o zbliżającej się do Ziemi asteroidzie. Ludzkość dostaje tylko kilka miesięcy, żeby znaleźć rozwiązanie tego ,,problemu”. Do gry wchodzi jeden z najsłynniejszych, ówczesnych architektów Alexander Yorba, który ma zbudować na Księżycu kolonię – ostatnią nadzieję.

Człowiek i wszechświat

Twórcą komiksu jest David Rubin, który rysuje przed odbiorcą nie tylko wizję zbliżającego się nieuchronnie końca, ale i kreuje doskonałą postać głównego bohatera. Choć określenie ,,bohater” można tutaj interpretować na wiele sposób. Z pewnością jednym z tych sposobów jest podjęcie się tak skomplikowanej misji wpłynięcia na losy ludzi, ale i jednocześnie… majaczenie szaleńca, którego umysł stara się go ratować przed samym sobą.

Bardzo trudno pisać o ,,Ogniu”, żeby nie zepsuć zabawy i przyjemności odkrywania tego dzieła. Zaczyna się on od równoległego montażu kadrów, gdzie z jednej strony przedstawiane jest komórkowe poczęcie dziecka i jego późniejsze narodziny oraz Wielki Wybuch, dający początek nowemu światu.

Lek na raka

W tej graficznej powieści nie brak różnego rodzaju nawiązań do historii, popkultury czy nawet bieżących współczesnych wydarzeń. Choć jestem przekonana, że wizja świata za kilkaset lat w wielu aspektach nie przypadnie Wam do gustu.

Rubin ukazuje bowiem świat jako miejsce zaprzedane konsumpcjonizmowi, gdzie niewielki procent najbogatszego społeczeństwa może dyktować warunki. Gdzie ludzie uciekają się do używek, a jedynym czego nie udało się unowocześnić i opracować jest tak bardzo potrzebny… lek na raka.

Komiks o końcu świata

Pocieszające jednak w ,,Ogniu” jest to, że bez względu na wszystko, świat rzeczywiście można uznać za miejsce, gdzie każdemu wymierzana jest sprawiedliwość. Będziecie zaskoczeni decyzjami fabularnymi artysty – jednocześnie przyznając mu rację, że są to najlepsze i najbardziej satysfakcjonujące wybory.

Sięgając po komiks ,,Ogień” czeka więc Was uczta wizualna i treściowa. Nie spodziewałam się, że tak mi się on spodoba, a już tym bardziej nie podejrzewałam, że mogę się na nim wzruszyć – a tak właśnie się stało.

Jeżeli więc miałabym przygotować podsumowanie najlepszych komików 2023 roku, ,,Ogień” zdecydowanie trafiłby na tę moją listę.

Polecam ten komiks odbiorcom powyżej 18 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://mandioca.pl/pl/p/Ogien/931

Artykuł Ogień – recenzja wybitnego komiksu katastroficznego pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Pamiętacie książkę pod tytułem ,,Rośnij”? Bardzo nas wszystkich zachwyciła ilustracjami Sary Boccaccini Meadows oraz różnorodnością wątków, zebranych pod kategorią roślin. Tym razem wydana została kolejna książka z tej serii, biorąc sobie na tapet obiekty dużo bardziej odległe.

Kosmos w książkach dla dzieci

,,Lśnij” to opowieść już innej autorki, Noelii Gonzales, która jest niczym innym jak tylko pięknym zbiorem informacji o obiektach niebieskich. Zresztą, jej drugi człon ,,Przewodnik po nocnym niebie”, doskonale oddaje zawartość – łącznie z kolejnymi, pięknymi obrazami artystki Sary.

Obserwowanie nieba w dzisiejszych czasach to niemal przywilej, na który niewiele osób może sobie pozwolić. Mieszkając w miastach, gdzie istnieje duże zanieczyszczenie światłem, zerkając w górę, niewiele się zobaczy. Na szczęście są ciągle wydawane książki, dzięki którym kosmos jest troszkę bliżej nas. To z nich właśnie można się dowiedzieć wielu inspirujących ciekawostek i… zachwycić się tym, co wydaje się prawie nierealne.

Księżyc, Słońce i Gwiazda Polarna

Kto jest głównym bohaterem w nocnym spektaklu na niebie? Oczywiście Księżyc i to od niego zaczyna się opowieść w ,,Lśnij”. Autorka nie ogranicza się wyłącznie do ukazania jego faz oraz omówienia kwestii naukowych. W książce znajdziecie także historie nawiązujące do legend o Księżycu czy nawet ciekawostki z dziedziny kinematografii.

Zaraz po odwiedzeniu naszego ziemskiego satelity, na czytelników ,,Lśnij” czeka przygoda na najważniejszym dla planety obiekcie, czyli Słońcu (bo choć Słońce kojarzy się z dniem, to przecież nie byłoby bez niego lśnienia Księżyca), żeby w rozdziale trzecim przejść do ulubionego punktu na niebie… podróżników, czyli Gwiazdy Polarnej!

Planety Układu Słonecznego

,,Lśnij” jest również inspirujących źródłem wiedzy na temat wybranych planet, np. Merkurego, Jowisza cz Wenus. Rozdziały na ich temat przeplatane są jednak z kosmicznymi zjawiskami, o których (niestety) zazwyczaj w literaturze dla dzieci mówi się nieco mniej –  a szkoda! 

Okazuje się bowiem, że gwiazdozbiory skrywają mnóstwo tajemnic. Wiedzieliście np. że gwiazdozbiór Oriona widać w zależności od tego, na której półkuli mieszkacie i jaka akurat jest pora roku? Albo, że widoczna na niebie gwiazda Alioth jest sto razy jaśniejsza od naszego Słońca?

Książka ,,Lśnij” to nie tylko wiedza o kosmosie w pigułce, ale przede wszystkim niezwykle piękna pozycja, która pozwala się poczuć niczym odkrywca nocnego nieba. Autorka zachęca do częstszego wychodzenia na zewnątrz i obserwowania gwiazd – jak to jednak robić, kiedy tak trudno oderwać się od tego typu książek?

Polecam ,,Lśnij” odbiorcom powyżej 5 roku życia.

Link do księgarni internetowej: https://www.taniaksiazka.pl/lsnij-noelia-gonzalez-p-1857123.html

Artykuł Lśnij – recenzja książki dla dzieci o kosmosie pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Kosmos
➜ Scenariusz: Pat Perna
➜ Rysunki: Fabien Bedouel
➜ Tłumaczenie: Ada Wapniarska
➜ Wydawnictwo: Timof Comics
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Pozwólmy sobie na chwilę zapomnieć o tym, co podaje historia i zastanówmy się:

co by było, gdyby pierwszym człowiekiem który postawił stopę na Księżycu, była kobieta?

Baza, mamy problem

,,Kosmos” to dzieło duetu – scenarzysty Pata Perna oraz rysownika Fabiena Bedouela, którzy zapraszają czytelników do rozważań nad… teoriami spiskowymi. A w zasadzie nad tym, jak łatwo jest zmanipulować informację, zataić prawdę czy też przeinaczyć fakty. Żyjemy w czasach, kiedy trudno jednoznacznie stwierdzić, czy ma się do czynienia z wymyśloną mrzonką czy godnymi zaufania teoriami.

Autorzy początkowo przedstawiają odbiorcom punkt widzenia Amerykanów, a właściwie NASA, które na czele z Neilem Armstrongiem ma właśnie osadzić na Księżycu statek z misji Apollo 11. Mężczyzna wraz z towarzyszem lądują na ziemskim satelicie i szybko… zgłaszają pewien problem. Na szyfrowanym kanale przekazują, że widzą przed sobą, wbitą w księżycowy pył flagę ZSRR.

Kolejna tajemnica ludzkości

Wyścig o podbój kosmosu to coś, co od dawna napędza największe gospodarki świata. A już taki krok milowy jak zamanifestowanie swojej obecności na Księżycu, od dziesiątek lat było sprawą honorową. Czytając ,,Kosmos”, który przekazuje nieco alternatywną wersję wydarzeń niż ta, o jakiej można przeczytać w podręcznikach do historii, ma się wrażenie, że… w sumie wszystko może być realne.

Autorzy wykonali bowiem przy okazji ,,Kosmosu” solidną pracę badawczą, nadając historii niemal reporterskiej skrupulatności. Łatwo się złapać na poddawaniu w wątpliwość powszechną wiedzę, tym bardziej, że każdy z nas ma pewnie częściowe zamiłowanie do demaskowania rzeczywistości i odkrywania tajemnic ludzkości.

Kosmiczna pustka

Czytając ,,Kosmos” w tle czasami słychać muzykę (np. główny motyw z ,,2001: ODYSEJA KOSMICZNA”), choć jego akcja toczy się w przestrzeni zdecydowanie pozbawionej dźwięku. Artysta buduje ją za pomocą minimalistycznych kadrów, w których obiekty otoczone są wymowną, monochromatyczną pustką. Wielokrotnie podkreślona zostaje małość człowieka, np. za pomocą przybliżania się do statków kosmicznych, które po odpadaniu kolejnych silników czy komór na paliwo, wydają się bardzo niewielkie – a jednak wciąż mieszczące w sobie jeszcze ludzi.

Komiks Kosmos

Relacje opisane w ,,Kosmosie” są raczej szczątkowe, a jednak przekazują ważne informacje; szczególnie dotyczące postawy radzieckich kosmonautów. Tamtejsza polityka propagandy – skutecznej propagandy – która do tego stopnia wpływa na życie obywateli Rosji, że ci chętnie… oddają za nią życie.

Jest więc w ,,Kosmosie” coś niepokojącego. Coś, co sprawia, że jego lektura odciska pewne piętno na odbiorcy, nie pozwalając o sobie na dłużej zapomnieć. To komiks bazujący na dużych emocjach, świeżości przekazu i erudycji jego twórców.

To także jedna z ważniejszych pozycji 2023 roku w świecie powieści graficznej. Zdecydowanie warto dołączyć ,,Komiks” do swojej kolekcji albumów. Polecam go odbiorcom powyżej 16 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://timof.pl/katalog/Kosmos/pokaz.html

Artykuł Kosmos – recenzja komiksu o teoriach spiskowych pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Często niewielkie, zamknięte przestrzenie przyciągają kryminalne sprawy do których rozwiązania potrzeba nie tylko odwagi, ale i przenikliwego umysłu. Co jednak, jeżeli morderstwo zostało popełnione na… Księżycu i wszyscy znajdujący się na stacji mogą być podejrzanymi oraz potencjalnymi ofiarami?

,,Śledztwo w kosmosie” to zupełnie nowa seria trylogii ,,Baza Księżycowa Alfa” Stuarta Gibbsa – autora, który zasłynął już w Polsce cyklem ,,Szkoła szpiegów”. Należą do niech trzy książki. Pozostałe: ,,Spaced Out” oraz ,,Waste of Space” czekają na tłumaczenie i mam nadzieję, że wkrótce pojawiają się na księgarnianych półkach!

Baza Księżycowa Alfa

Wyobraźcie sobie, że macie dwanaście lat i razem z rodziną zostaliście wytypowani do zamieszkania na Księżycu! Taki właśnie los spotkał chłopca o imieniu Dashiell. Zamiast jednak spodziewanego entuzjazmu oraz zachwytów, nastolatek jest znudzony monotonią, rozczarowany jedzeniem oraz brakiem zajęć. Co można właściwie robić na niewielkiej, zamkniętej przestrzeni z kilkudziesięcioma innymi osobami i jak niewygodne jest korzystanie z kosmicznej ubikacji?

Jego postrzeganie bazy zmienia się jednak diametralnie, gdy pewnej nocy (w trakcie rozstroju żołądka po wyjątkowo paskudnym posiłku) staje się świadkiem dziwnej rozmowy, gdzie jeden z naukowców informuje o swoim nowym niebywałym odkryciu. Kiedy Dashiell rano budzi się ciekawy kontynuacji wydarzeń, okazuje się, że mężczyzna już nie żyje.

Morderstwo czy kosmiczna choroba?

,,Śledztwo w kosmosie” to emocjonujący zapis relacji w pierwszoosobowej narracji głównego bohatera, który jako jeden z nielicznych przekonany jest, że doktor Holtz nie zwariował, a został zamordowany. Korzystając ze swojej wyobraźni i bazując na nowej znajomości z właśnie przybyłą równolatką, Dashiell krok po kroku zbliża się do rozwikłania zagadki. Jego dotychczas monotonne dni w bazie, stają się intrygujące, ale też prowadzą do ryzykownych sytuacji.

W śledztwie przeszkadza mu nie tylko sceptycyzm pozostałych dorosłych, a nawet jego rodziców. Szybko okazuje się, że także sam chłopiec może znaleźć się w niezwykłych niebezpieczeństwie!

Historia nie z tej ziemi! 

Jeżeli poszukujecie kryminalnej historii dla młodych nastolatków, w której rozmaite kosmiczne ciekawostki (konsultowane ze specjalistami) łączą się z wartką fabułą i fantastycznymi zwrotami akcji – sięgnijcie po ,,Śledztwo w kosmosie”.

Czytajcie książkę uważnie – nawet, jeżeli będzie wydawało wam się, że autor popełnił w pewnym miejscu błąd logiczny, okaże się, że jest to zmyślna część opowieści! A, i możecie liczyć również na… pozaziemskiego gościa!

Polecam tę historię nie z tej ziemi wszystkim czytelnikom powyżej 9 roku życia. Sama z wielką ciekawością oczekuję kontynuacji tej serii.

Link do strony wydawnictwa: https://agoradladzieci.pl/sledztwo-w-kosmosie/

Artykuł Śledztwo w kosmosie – recenzja nowej serii pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Mały Miodowy Miś
➜ Autorka: Gillian Lobel
➜ Ilustracje: Tim Warnes
➜ Tłumaczenie: Agata Mietlicka
➜ Wydawnictwo: Tekturka
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją
➜ Ocena ogólna: ma dużo zalet

Kiedy Księżyc zagląda do dziecięcego pokoju, trudno jest maluchom zasnąć. Znacznie lepiej wyruszyć na pełną przygód wyprawę, spotkać przyjaciół i podążyć srebrną ścieżką.

,,Mały Miodowy Miś” to bestseller, który jeszcze do niedawna dostępny był tylko z drugiej ręki w bardzo wysokich cenach. Tekst do niego stworzyła Gillian Lobel, a za ilustracje odpowiada Tim Warnes (także twórca książki pod tytułem ,,Brzuchatek”, która wkrótce również ukaże się nakładem wydawnictwa Tekturka).

Wizyta u księżyca

Mały miś nie może spać. W jego okno świeci wielki księżyc i malec ma wrażenie, że ten uśmiecha się do niego. Postanawia wyjść więc na dwór, żeby spędzić z nim trochę czasu. Wśród śnieżnych zasp spotyka swoją przyjaciółkę i przyjaciela, którzy podobnie jak on mają ochotę przywitać się z księżycem.

Zwierzaki postanawiają razem złożyć wizytę wielkiemu, srebrnemu znajomemu. Zaczynają wspinać się na wielką górkę, lecz nagle niebo ciemnieje, a księżyc znika z pola widzenia. Czyżby się na nich obraził? A może nie miał ochoty na odwiedziny? Co zrobili bohaterowie w takiej sytuacji?

Ciastka oraz ciepłe mleko

,,Mały Miodowy Miś” jest książką obrazkową, która mogłaby być polecana jako lektura na wieczorne czytania. Dzieci z pewnością łatwo utożsamiłyby się z bohaterem, który podobnie jak one – nie chce pójść spać, tylko najchętniej zajmuje się zupełnie innymi, znacznie ciekawszymi rzeczami.

O ile jednak książka ma piękne, ponadczasowe ilustracje, o tyle z jej treści niewiele wynika. Zwierzaki pod wpływem złej pogody postanawiają zawiesić swoją podróż. Nie docierają do księżyca i gubią się w lesie. Na pomoc przychodzi im mama małego misia, która zabiera wszystkich na ciastka oraz ciepłe mleko.

Gdzie jest księżyc?

Z jednej strony mama misia jest więc ratunkiem w kryzysowej sytuacji – pojawia się w chwili, kiedy dokładnie jest potrzebna. To bardzo pokrzepiające. Pozwala wierzyć małym czytelnikom, że mama to osoba, która zawsze ruszy nam z pomocą. 

Z drugiej strony, nie rozumiem przekazu, który pojawia się wraz z jej słowami. Dotyczą one informacji, że księżyc jest wszędzie: ,,Synku, nie musisz iść aż na księżyc, żeby go spotkać. Przecież on jest wszędzie”. Myślę, że może być to nieco mylące i w kontekście całej książki, raczej niepotrzebne stwierdzenie.

W finalnym więc podsumowaniu ,,Mały Miodowy Miś” to urocza książka pod względem wizualnym. Pod względem fabularnym mnie jednak nie porwała – choć też nie wątpię, że wiele dzieci na pewno ją polubi.

Będzie odpowiednia dla każdego malucha już powyżej 3 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwo-tekturka.pl/pl/p/Maly-Miodowy-Mis/107

Artykuł Mały Miodowy Miś – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Jest coś takiego w Księżycu, co sprawia, że obserwując go, popadamy w melancholię. Nawet w filmie Larsa von Triera o tym tytule (,,Melancholia”, 2011 rok) widzimy w roli planety wielki obiekt, niezwykle przypominający satelitę Ziemi. 

Pojawia się on więc na ekranie, nagrywane są z jego udziałem filmy, w księżycowym blasku poeci piszą wiersze, a autorzy książek i naukowcy zachwycają się jego wielowymiarowością.

Zobaczcie, jak wiele książek powstało już o Księżycu:

• tę nawet napisałam sama – W kim zakochał się Księżyc,
• Armstrong. Niezwykła mysia wyprawa na Księżyc,
• Ziemia do Księżyca,
• Wiatr z księżyca,
• Księżycowy sorbet,
• Dobranoc, księżycu,
• Tato, zdobądź dla mnie Księżyc,
• Dziewczynka, która wypiła księżyc,
• Noc bez księżyca.

KSIĘŻYCOWE KOMPENDIUM

Okazuje się jednak, że to wciąż mało! O księżycu można bowiem czytać i czytać, i naprawę trudno, żeby nam, odbiorcom, się to znudziło. Nakładem Wydawnictwa Nasza Księgarnia ukazała się właśnie książka, którą śmiało można nazwać księżycowym kompendium! 

Duet Andrea Valente i Umberto Guidoni przygotowali pozycję, oddającą hołd Księżycowi. To popularnonaukowa książka, która zachwyca stroną wizualną i skrupulatnością podejścia do tematu. Jej rozkładówki urozmaica nawet ciekawy quiz, którego odpowiedzi można znaleźć (wraz ze słowniczkiem, indeksem i notką o autorach) na końcu lektury. 

CZEGO SPODZIEWAĆ SIĘ PO TEJ KSIĄŻCE?

W ,,Księżyc” znajdziecie ciekawostki historyczne, księżycowe baśnie, przykłady księżyca w kulturze oraz oczywiście pokaźny rozdział ,,Księżyc nauki”. Tam, oprócz informacji zaczerpniętych z fizyki i chemii, zostają omówione kwestie faz księżyca, zaćmienia, grawitacji, jego wpływu na pływy itp. 

Ostatni rozdział związany jest oczywiście z wielkimi kosmicznymi podbojami. Nie brakuje tutaj wzmianki np. o misji Apollo 11 czy Apollo 13. Autorzy wspominają Łajkę oraz inne zwierzaki, które przyczyniły się do podróży kosmicznych. Na jednej rozkładówce znajdziecie nawet budowę rakiety oraz… teorie spiskowe!

DLA KOGO JEST KSIĘŻYC?

Muszę przyznać, że ta książka inspiruje i wciąga jak dobra powieść! Piękne wydanie, twarda oprawa i papier o podwyższonej gramaturze sprawiają, że na taką księżycową wyprawę można zaprosić dzieci już od 6 roku życia, ofiarowywając im tę pozycję w prezencie.

Link do strony Wydawnictwa: https://nk.com.pl/ksiezyc/p3008.html

Artykuł Księżyc – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Myszy kochają ser – cheddar, camembert, gouda. Każdy smakuje im równie mocno, dlatego nic dziwnego, że widzą go wszędzie i pod różnymi postaciami. Kiedy jedna z ich myszych sióstr odkrywa, że księżyc jest zrobiony z kamienia… nikt jej wierzy! To niemożliwe, żeby coś, co jest żółte i miało dziury, nie było serem.

KONTYNUACJA PRZYGÓD O LATANIU

Książka ,,Armstrong. Niezwykła mysia wyprawa na Księżyc” jest kolejną z serii pięknie ilustrowanych powieści Torbena Kuhlmanna. Już przy okazji jego poprzedniej i zarazem debiutanckiej pozycji ,,Lindbergh. Niezwykłe przygody latającej myszy” opowiedziałam nieco więcej o tym niezwykle uzdolnionym twórcy! 

Następna pozycja zabiera nas znacznie wyżej, niż dotychczasowe loty awionetką. Choć ci, którzy poznali już historię Lindbergha (w mysiej interpretacji, oczywiście) z pewnością ucieszą się, że poprzedni tom został wspomniany także tutaj i ,,Armstrong” stał się poniekąd jego kontynuacją.

MYSZ, KTÓRA POSTANOWIŁA WYRUSZYĆ W KOSMOS

Autor w podniosły sposób opisuje jak naukowcy oraz badacze pracujący nad podbojem kosmosu, zainspirowali się szkicami… małej myszki. Główna bohaterka bowiem powzięła sobie za cel, postawić łapkę na Księżycu. Wielokrotne i złożone próby nie zawsze kończyły się jednak pomyślnie. 

Droga do wyruszenia w kosmos, nie jest usiana różami. Potrzeba długotrwałych i skomplikowanych przygotowań, projektów oraz lotów testowych. W końcu jednak mysz (zainspirowana także dziejami swoich przodków) staje gotowa do startu. Czy uda jej się osiągnąć swój zamierzony cel?

WIELKIE MARZENIA SPEŁNIANE PRZEZ MAŁYCH BOHATERÓW

,,Armstrong. Niezwykła mysia wyprawa na Księżyc” to kolejna opowieść z cyklu, że – nie tylko warto mieć marzenia, ale zdecydowanie należy starać się je zrealizować. Autor pokazuje bohatera słynącego z niewielkiego wzrostu; kogoś, o kim nikt by nie pomyślał, że jest w stanie robić rzeczy wielkie, znacznie przewyższające kreatywnością oraz bystrością umysłu dorosłych ludzi.

Dzieci z łatwością utożsamią się z myszką i będą jej kibicować w upartym dążeniu do spełniania wielkiego marzenia.

KSIĄŻKA A FAKTY

Muszę przyznać, że ta część jeszcze bardziej przypadła mi do gustu niż ta poprzednia. Wydaje się mieć skrupulatniej przemyślaną fabułę, trzyma czytelników w napięciu od początku do niemal samego końca. 

Ciekawym uzupełnieniem jest także rozbudowana sekcja ciekawostek historycznych, dotyczących lotów w kosmos. W telegraficznym skrócie można tam poznać wielkie sylwetki wynalazców, ale i zwierzaki, które miały swój udział w podbijaniu kosmicznej przestrzeni.

DLA KOGO JEST TA POZYCJA?

Polecam ,,Armstrong. Niezwykła mysia wyprawa na Księżyc” wszystkim dzieciom już powyżej 6 roku życia. Ta książka nie tylko zachęci ich do częstszego spoglądania w niebo, ale może przy okazji pozwoli uwierzyć we własne skrywane marzenia. Co więcej, to także doskonała fabularna opowieść z historycznymi wtrąceniami, która zaangażuje dużych i tych małych.

Pozycja jest do kupienia wyłącznie na stronie Wydawnictwa: https://wydawnictwo-tekturka.pl/pl/p/Armstrong.-Niezwykla-mysia-wyprawa-na-Ksiezyc/95

Artykuł Armstrong. Niezwykła mysia wyprawa na Księżyc – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.