➜ Tytuł: Gdzie jest mój kocyk?
➜ Autorka: Lucy Rowland
➜ Ilustracje: Paula Metcalf
➜ Tłumaczenie: Marcin Brykczyński
➜ Wydawnictwo: Tako
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Ludzie lubią przywiązywać się do niektórych rzeczy, a dzieci mają wielką słabość do swoich przytulanek – bez względu czy są one pluszakiem, kocykiem czy nawet pilotem od telewizora (daję słowo, słyszałam też o takim przypadku). 

Współczesna, rymowana baśń dla dzieci

Zwykła rzecz może bowiem przywołać najmilsze wspomnienia, dać poczucie bezpieczeństwa oraz wsparcie. Przytulanki pozwalają się wyciszyć, sprowadzają spokój i ułatwiają zasypianie.

W wielkoformatowej, obrazkowej książce Gdzie jest mój kocyk? Lucy Rowland oraz Pauli Metcalf pokazują jak ta jedna ukochana rzecz, staje się powodem wartościowej podróży oraz początkiem nowej przyjaźni. Rymowany, melodyjny tekst opowiada o współczesnej baśni, która jest częściowo o dzieleniu się, a częściowo o walczeniu o swoje.

Kiedy ulubiona przytulanka znika

Główną bohaterką książki jest księżniczka Asia. Dziewczynka mieszka w zamku, ale największą dla niej wartościową jest jej ukochany kocyk. Pewnego dnia jednak przytulanka znika, a Asia bez wahania wyrusza na poszukiwania.

Odsyłana od Olbrzyma do Wiedźmy, finalnie trafia do Smoka. Choć początkowy strach mógłby zniechęcić ją do poszukiwań, szybko okazuje się, że Smok wcale nie jest groźny, ale… jest smutny. Nie potrafi spać bez kocyka Asi, do którego zdążył się jutro bardzo przyzwyczaić.

Księżniczka wie jednak, że kocyk jest równie ważny dla niej, dlatego postanawia, że nie odda go, ale pomoże swojemu nowemu przyjacielowi. Wyruszają razem z misją, gdzie pokonując tę samą drogę, którą przyszła dziewczynka, trafiają w końcu do zamku. 

Książka o dzieleniu się i pomaganiu

Gdzie jest mój kocyk? w lekki, bardzo przyjazny sposób pozwala postawić się dziecku w sytuacji kogoś, komu zabrano coś ważnego. Jednocześnie pokazuje, że nie warto godzić się na kompromisy, kiedy w grę wchodzi rzecz mająca dla nas duże znaczenie.

Z drugiej jednak strony, jest to lektura ucząca empatii, a także zachęcająca do wyciągania pomocnej ręki. Choć Asia nie oddała kocyka, nie pozostawiła Smoka samemu sobie – dzięki czemu pomaganie nie tylko przyniosło jej radość, ale także zyskała dobrego przyjaciela.

Współcześnie, wielu rodziców świadomie nie decyduje się zachęcać dzieci do dzielenie się swoimi rzeczami. Myślę, że Gdzie jest mój kocyk? jest złotym środkiem w sytuacjach, kiedy chcemy aby maluch potrafił zawalczyć o swoje, ale jednocześnie by był wrażliwy i otwarty na pomaganie innym.

Polecam tę książkę wszystkim dzieciom powyżej 2 lat. Bardzo dobrze sprawdzi się jako lektura na dobranoc.

Link do strony wydawnictwa: https://tusieczyta.pl/pl/ksiazki-3-5-lat/1269-gdzie-jest-moj-kocyk-9788368214031.html

Artykuł Gdzie jest mój kocyk? – recenzja książki o dzieleniu się pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Matylda i tajemnica Straży
➜ Autorka: Anna Włodarkiewicz
➜ Ilustracje: Magdalena Babińska
➜ Wydawnictwo: SQN WOW!
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Jest taki stereotyp, że każda dziewczynka chce być księżniczką. A co z księżniczkami, które marzą o zostaniu… rycerkami? 

Pierwszy tom nowej serii książek dla dzieci

Nakładem wydawnictwa SQN WOW! ukazała się pierwsza część zupełnie nowej serii książek dla dzieci, która odczaruje średniowieczne zamki oraz zarozumiałe królewny. Autorką pozycji Matylda i tajemnica Straży jest Anna Włodarkiewicz, znana m.in. z cyklu Gaja z Gajówki czy lektur – Elf z choinki oraz Misiu, wróć.

Jej najnowsza książka jest pełną akcji powieścią ze wspaniałymi ilustracjami Magdaleny Babińskiej. Tę pozycję miałam przyjemność objąć swoim bajkochłonkowym patronatem medialnym!

Kiedy prawda wychodzi na jaw

Tytułowa Matylda jest królewną na zamku Królestwa Straży. Żyje beztrosko, choć niezwykle nudno. Najchętniej chciałaby doświadczać niezapomnianych przygód i kształcić się na rycerza, ale król, który jest przecież jej ojcem, nalega by uczyła się łaciny, kaligrafii i wyszywania.

Kiedy jednak w zamku pojawia się coraz więcej tajemniczych głosów o nadchodzących zmianach i zbliżającym się złu, a Matylda odkrywa pewne nieprawidłowości w jej codziennym życiu – postanawia trochę powęszyć.

Szczęśliwy traf sprowadza ją do pewnych ukrytych drzwi. Dziewczyna musi wykazać się nie lada pomysłowością i odwagą, żeby otrzymać do nich klucz. Kiedy jednak udaje jej się zajrzeć do tajemniczej komnaty… cały świat królewny staje na głowie, a prawda wreszcie wychodzi na jaw.

(Co najmniej) dwa ważne wątki z tej książki

Matylda i tajemnica Straży z jednej strony jest przygodową książką z wieloma fantastycznymi wątkami, sprytnie ukrytymi na granicy jawy i fantazji. Z drugiej – to bardzo mądra opowieść o potrzebie słuchania wewnętrznego głosu, który podpowiada nam, co jest dla nas najlepsze.

W historii zostaje ukazany wątek ochrony dzieci przez rodziców, którzy jednak tak bardzo skupiają się na swojej trosce, że dominuje ona potrzeby ich bliskich. Temat zahacza również o stereotypowe postrzeganie ról damskich i męskich. Dziewczynce zaleca się typowo ,,kobiece”, nieangażujące zajęcia, z kolei chłopca (ewidentnie wolącego spokojniejszy tryb życia) siłowo stara się wcielić w szeregi armii.

Nie dajcie się jednak zwieźć. Matylda i tajemnica Straży jest książką niezwykle subtelną, lekką i pozbawioną jakiejkolwiek przemocy. To właściwie równie dobra lektura nawet dla przedszkolaków i to w dodatku do czytania zaraz przed snem.

Jednocześnie, Matylda i tajemnica Straży pozwala wyciągnąć cenne lekcje z fabuły, ekspresowo zaprzyjaźnić się z jej bohaterami oraz z wielką niecierpliwością wyczekiwać na kontynuację serii. Jestem bardzo ciekawa jak potoczą się losy Matyldy i przede wszystkim – czy finalnie uda się jej pokonać zło z Wiedźmiego Lasu.

Link do strony wydawnictwa: https://bit.ly/Bajkochlonka

Artykuł Matylda i tajemnica Straży – recenzja premierowa patronatu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Błyszczący Zamek, Migoczący Zamek, Tęczowe Jezioro, Koralowa Zatoka – czy te miejsca nie brzmią jak żywcem wyjęte z uroczego, pełnego brokatu oraz różu snu? Odwiedźmy Wróżkowo, w którym to Biedronka Miłonka, z okazji Festiwalu Skoków i Serc, wybiera jednego jednorożca, aby obdarować go niezwykłą mocą oraz wyznaczyć do zorganizowania pięknego balu.

Najbardziej błyszcząca książka na świecie

,,Mopsorożek i Miłonka” należy do kilkuczęściowej już serii książek obrazkowych ,,Sklepik z magicznymi zwierzętami”, której autorką jest Matilda Rose, a za cukierkowe ilustracje odpowiada Tim Budgen. 

Przyznam szczerze, że do tej pory nie znałam tego cyklu i jest to moja pierwsza książka z tymi bohaterami. Z pewnością tym, co rzuca się w oczy od razu po wzięciu jej do rąk jest… niebywale błyszcząca okładka, mieniąca się srebrem oraz różem! Jeżeli jakieś dziecko ma opory przed sięganiem po książki, trudno będzie mu powstrzymać się przed zajrzeniem do ,,Mopsorożka i Miłonki”!

Sklepik z magicznymi zwierzętami – nowa książka w serii

W przypadku tego typu pozycji, czyli takich, gdzie silny nacisk kładzie się na stronę wizualną, istnieje ryzyko o braku wartościowej treści – tutaj jednak spotyka czytelników miłe zaskoczenie. Książka choć bardzo prosta w przekazie i z lapidarną narracją, przedstawia opowieść o różnorodności, tolerancji oraz otwartości na innych.

Mogłoby się bowiem wydawać, że w ,,Mopsorożku i Miłonce” to jednorożce są najważniejszymi, najbardziej szanowanymi zwierzętami. Kiedy więc tytułowa Biedronka Miłonka naznacza swoją uwagą… pieska, wszyscy są bardzo zdziwieni. Czy opiekunce Mopsorożka uda się zorganizować bal na miarę tradycyjnych wydarzeń jednorożców? I kto jej w tym pomoże?

Książka dla przedszkolaków

Wspominałam już, że ,,Mopsorożek i Miłonka” są pierwszą książką, którą miałam okazję poznać w ramach serii ,,Sklepik z magicznymi zwierzętami”. Myślę jednak, że znajomość poprzednich nie jest tutaj obligatoryjna, aby dobrze zrozumieć przesłanie lektury i czerpać z niej przyjemność.

Oczywiście, na pewno umykają nam niektóre konteksty (tym bardziej, że fabuła jest tutaj bardzo dynamiczna), ale najważniejsze relacje czy znaczenia postaci są czytelne. Co także ciekawe, książka wydaje się nie dzielić odbiorców na chłopców i dziewczynki. Zachowana proporcja między bohaterami obojga płci, pozwala sugerować, że może to być ciekawa lektura dla każdego w wieku od 3 do 7 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/sklepik-z-magicznymi-zwierzetami-mopsorozek-i-milonka-matilda-rose-sku2464322952f735ff9a75.html

Artykuł Mopsorożek i Miłonka – recenzja błyszczącej książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Seria: Dlaczego? Kiedy? Jak?

Autorka: Andrea Erne

Ilustracje: Melanie Brockamp

Tłumaczenie: Anita i Robert Jonczyk

Wydawnictwo: Sam

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

,,Dlaczego? Kiedy? Jak?” jest niezwykle popularną, bestsellerową i niemiecką serią dla dzieci, znaną jako ,,Wieso? Weshalb? Warum?”. To pełne ciekawostek książki w formie swego rodzaju segregatorów z grubszymi stronami oraz… okienkami! ,,Dlaczego? Kiedy? Jak?” opowiada o rozmaitych kwestiach z punktu widzenia dzieci. 

Wydawnictwo Sam postanowiło wznowić w Polsce tę serię, zaczynając od wyjątkowej perełki. ,,Prawdziwe księżniczki” to nieco odmienne spojrzenie na świat beztroskich królewien. Ładnie wydana książka pokazuje kulisy z pałacu, gdzie w wielu komnatach księżniczki uczyły się, działały zgodnie z etykietą oraz uczestniczyły w ważnych uroczystościach.

Autorką tekstu jest Andrea Erne, a ilustracje stworzyła Melanie Brockamp. 

Na rozkładówkach widać pięknie ubranych monarchów, którzy w otoczeniu swojej świty pełnią funkcję reprezentacyjne i polityczne. Głównymi bohaterkami są tu jednak przede wszystkim księżniczki-dzieci, a w rolę narratora wcielił się nawet pałacowy duszek Zosia. 

Pod wieloma okienkami można odkryć ciekawe tajemnice. Szczególną frajdę przynoszą te umieszczone na dachu pałacu – sprawiają wrażenie, jakby zaglądało się przez okna do komnat i obserwowało codzienne życie służby i władców. 

Pod innymi można także zaobserwować zabawne momenty lub ruch postaci – tu ktoś zapala świece, robi piękną fryzurę czy rzuca królewskiej parze garść płatków kwiatów. Dzięki takim efektom bohaterowie książki wydają się żyć naprawdę!

W książce nie ma wiele tekstu, szczególny nacisk został położony na ilustracje, a mimo to, można z niej dowiedzieć się wiele historycznych faktów. Dziewczynki, które marzyły o byciu księżniczką, zastanowią się teraz, czy byłyby w stanie całe dnie nosić na sobie ciężkie suknie, przyzwyczaić się do pcheł lub zostać pozbawione zostania w przyszłości naukowczyniami, podróżniczkami albo sportowczyniami. 

Są jednak w ,,Prawdziwych księżniczkach” także elementy, które od zawsze były podziwiane w królewskim życiu. Te niewygodne i skomplikowane stroje mimo wszystko bardzo ładnie się prezentują. W książce znajdziemy nawet stronę, z której można ,,wycisnąć” postać księżniczki wraz z jej garderobą oraz psem. Później każdy młody czytelnik może ubrać ją samodzielnie, a to prawdziwa frajda! 

,,Prawdziwe księżniczki” to książka, która zdecydowanie była potrzebna! Jestem przekonana, że żadna dziewczynka nie oprze się jej urokowi, a mimo to merytoryczna strona tej pozycji dostarczy najmłodszym ważnej i ciekawej wiedzy.

Polecam dzieciom powyżej 4 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwosam.pl/produkt/prawdziwe-ksiezniczki

Z kodem: SAM9 do końca przedsprzedaży, czyli do 17.05.21 -20% zniżki!

Artykuł Prawdziwe księżniczki – recenzja przedpremierowa pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: 

Rysunki: Cyril Pedrosa

Scenariusz: Cyril Pedrosa, Roxanne Moreil

Tłumaczenie: Wojciech Birek

Wydawnictwo: Timof Comics

Rok wydania: 2020

Objętość: więcej niż sto 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Minęło już trochę czasu, odkąd pisałam o pierwszej części ,,Złotego Wieku” – w rzeczywistości zdobi on mój regał już od nieco ponad roku. Polska premiera tej wyjątkowej baśni miała miejsce 2 lata temu, a jednak już teraz możemy cieszyć się kolejnym i niestety ostatnim tomem tej serii, którą przygotowało dla nas Wydawnictwo Timof. 

,,Złoty Wiek. Część 2” to zamknięcie opowieści o moralnych wyborach, średniowiecznej etyce czy walce toczonej w imię własnych wartości. Książka powstała na podstawie scenariusza Cyrila Pedrosa oraz Roxanne Moreil. Jest bezpośrednią kontynuacją części pierwszej i będzie trudno za nią nadążyć, nie zapoznając się wcześniej z poprzednią. 

Czytelnik zostaje rzucony w sam środek oblężenia zamku. Księżniczka Tilda walczy o koronę ze swoim młodszym i podatnym na wpływy wasali bratem. On jednak nie dopuszcza myśli o kapitulacji i jest gotów poświęcić życie… swojej siostry, żeby samemu utrzymać władzę. Nie wie jednak, że Tilda skrywa pewien sekret, który wkrótce pozwoli jej zupełnie inaczej spojrzeć na rzeczywistość.

,,Złoty Wiek. Część 2” to komiks, którego akcja dzieje się w zdecydowanie bardziej ograniczonych lokacjach niż było to w przypadku poprzedniej części. Pojawia się tu wiele postaci, które miały znaczącą rolę na początku, a których losy ważą się teraz na naszych oczach. Co ciekawe – najbardziej sprawczy będą ci najbardziej niepozorni. Ich obecność w komiksie okaże się czymś więcej niż tylko urozmaiceniem wzorcowych wręcz postaci z rycerskiego eposu.

To, co najbardziej pamięta się jednak z tej serii, to niezwykła warstwa wizualna, stworzona przez Cyrila Pedrosa. Jego filmowe kadry płynnie przechodzące w budujące napięcie detale czy plany ogólne, to jeden z bardziej charakterystycznych punktów tego komiksu. Ogromną rolę odgrywają w nim także kolory, których funkcja daleko przekracza kwestie estetyczne. W obrazku na którym ukazana jest księżniczka Tilda na tle błękitnego nieba, jest coś niezwykłego przejmującego. Jej mocne spojrzenie w połączeniu z beztroskim wręcz otoczeniem budzi w czytelniku pewien rodzaj niepokoju. 

Tuż przed przemianą głównej bohaterki – płonąca wieża jest niczym innym jak zapowiedzią zmian, a przede wszystkim wielkiego finału całej opowieści. 

,,Złoty Wiek. Część 2” to misternie zaprojektowania historia, która zyskuje przy kolejnych czytaniach. Sama książka jest także swego rodzaju odbiciem przedmiotu wewnątrz fabuły, wokół którego toczy się akcja. Zupełnie tak, jakby autorzy chcieli powiedzieć, że po ,,Złoty Wiek” sięgną tylko te osoby, którym będzie to w jakiś sposób przeznaczone.

Zarówno ,,Złoty Wiek. Część 1” jak i ,,Złoty Wiek. Część 2” polecam czytelnikom powyżej 10 lat. Może być to doskonały pakiet prezentowy dla wizualnych zachwytów, ale również zajmująca historia do przyjemnego odkrywania w warstwie fabularnej. 

Link do strony Wydawnictwa: https://timof.pl/katalog/Złoty+wiek+2/pokaz.html

Artykuł Złoty Wiek. Część 2 – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Seria: Ziarenka piasku

Autor: Kamila Stokowska

Ilustracje: Marta Grabowska

Wydawnictwo: Lemoniada

Rok wydania: 2020 

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych ,  dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją 

Ocena ogólna: ma dużo zalet

Recenzja:

Trafiłam ostatnio na na nową serię książek dla dzieci ,,Ziarenka piasku”, w ramach której póki co ukazały się tylko dwa tytuły. Podejrzewam jednak, że niebawem ich liczba znacznie się zwiększy. 

W moje ręce wpadła premiera sprzed miesiąca, także jeszcze bardzo świeża! 

,,Basia królowa” to obrazkowa książka autorki Kamili Stokowskiej z ilustracjami Marty Grabowskiej, która ukazała się nakładem Wydawnictwa Lemoniada. 

Dedykowana jest dzieciom od 3 do 6 lat i charakteryzuje się lekkimi, prostymi fabularnie opowiastkami, które wzbogacono o walory edukacyjne. 

Główną bohaterką książki jest tytułowa Basia. Dziewczynka postanowiła zostać królową i wróżką jednocześnie, a pomagają jej w tym błyszczący diadem i czarodziejska różdżka. 

Kiedy spotyka jednak koleżankę i kolegów, okazuje się, że oni nie wierzą albo w królowe, albo w ich niezwykle ważną rolę. 

Zarówno Basi jak i pozostałym jej sprzymierzeńcom udaję się przekonać niedowiarków, że nie tylko królowe istnieją, ale także mają sporo do powiedzenia!

Książka składa się z tekstu, który oprócz wielu ilustracji przeplatany jest także krótkimi informacjami, pytaniami oraz zadaniami. Biorąc pod uwagę wiek odbiorców, są to raczej sugestie i kreatywne pomysły dla rodziców, które mogą być uzupełnieniem przeczytanej przed chwilą bajki.

Najważniejszą kwestią jest ta, że książka niesie pozytywny przekaz. Z jednej strony nieco wpada w pułapkę stereotypów, ale z drugiej stara się udowodnić, że w pragnieniu bycia królową nie ma nic złego, pod warunkiem, że zdajemy sobie sprawę z tej roli.

W ,,Basi królowej” nie spodobał mi się jednak pomysł umieszczenia portretu, który sugeruje i przede wszystkim wygląda jak postać pana Jarosława Kaczyńskiego. Być może było to mrugnięcie okiem do dorosłej publiki (bo przecież dzieci nie rozpoznają na ilustracji jednego z polityków). Uważam jednak, że ten zabieg był dość chybiony i niepotrzebny. 

Pomijając jednak powyższe, to niezwykle kolorowa (a nawet cukierkowa!) książka, która także dzięki niezłemu charakterkowi głównej bohaterki, pokazuje, że dziewczyny są tak fajne jak chłopaki!

Link do strony Wydawnictwa: https://www.wydawnictwolemoniada.pl/produkt/basia-krolowa-3/ 

Artykuł Basia królowa – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Hollie Hughes

Ilustracje: Deborah Allwright

Tłumaczenie: Marcin Brykyczyński

Wydawnictwo: Dwukropek

Rok wydania: 2019

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Nie każda dziewczynka chce być księżniczką! Choć wydaje się to całkiem oczywiste, panujący stereotyp, że płeć żeńska od najmłodszych lat to przede wszystkim róż i zamiłowanie do błyszczących strojów wciąż jest bardzo obecny w świadomości wielu dorosłych.

,,Księżniczka Zielinka” jest picturebookiem od Wydawnictwa Dwukropek, który stara się walczyć z tym utartym schematem.

Jego główną bohaterką jest mała żabka – Zielinka, którą rodzice król i królowa chcą wydać za mąż. Księżniczka jednak marzy o dalekich podróżach i zwiedzaniu świata. Nudzą ją odwiedzający zamek absztyfikanci i postanawia w końcu, w przypływie odwagi, zostać piratem!

Trafia na prawdziwy piracki statek i tam szybko zostaje kapitanem. Zielinka jednak ma delikatne usposobienie i postanawia, że wraz z załogą będzie niosła pomoc wszystkim stworzeniom, zamiast stereotypowo je grabić i zastraszać.

W ten sposób małej żabce udaje się przeciwstawić dwóm powszechnie panującym opiniom – tym o złej naturze piratów oraz umiłowaniu dziewczynek do mieszkania w zamku.

,,Księżniczka Zielinka” została napisana wierszem, zgrabnie przetłumaczonym przez Marcina Brykczyńskiego.

Z kolei jej strona wizualna – piękne i barwne ilustracje w pudrowych kolorach są ukłonem w stronę tych małych czytelniczek, które jednak lubią różowy. W życiu przecież chodzi o to, żeby ze wszystkiego korzystać z głową i nie dać się zmanipulować obiegowej opinii.

Polecam ,,Księżniczkę Zielinkę” każdemu dziecku już od 3. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: http://www.dwukropek.com.pl/ksiazki/ksiezniczka-zielinka/

Artykuł Księżniczka Zielinka – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: Marzycielki

Autor: Jessie Burton

Ilustracje: Angela Barrett

Tłumaczenie: Łukasz Małecki

Wydawnictwo: Literackie

Rok wydania: 2019

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Baśnie kojarzą się nam raczej z czasami sprzed dziesiątek lat wstecz, kiedy po świecie stąpali tylko królowie, rycerze lub biedni chłopi, poszukujący szczęścia.

Raczej nie sposób było w nich odnaleźć nawiązania do samochodów, telefonów czy aeroplanów.

W ,,Marzycielkach”, jak jednak przystało na prawdziwą baśń, wszystko jest możliwe. Dzieją się w niej magiczne rzeczy, których urokowi nie sposób się nie poddać.

Autorką tej książki jest Jessie Burton, która nie tylko pisze książki, ale także gra główne role w ich ekranizacjach! ,,Marzycielki” są jej trzecią powieścią, pozostałe przeznaczone są dla nieco starszych czytelników.

Można wysnuć wniosek, że najnowsza powieść była inspirowana starą baśnią ,,Stańcowane pantofelki”, którą opublikowali bracia Grimm w 1815 roku.

Wersja Jessie Burton jest jednak dużo bardziej współczesna, i przykładem postępu nie są tu tylko rozwiązania technologiczne.

,,Marzycielki” to historia 12 księżniczek, które zamieszkiwały zamek w pięknej krainie Kalii. Ich szczęście skończyło się jednak wraz z tragiczną śmiercią mamy. Od tej pory król, ich ojciec, odciął je od świata zewnętrznego, pozbawił pasji i zamknął w wielkiej komnacie bez okien.

Księżniczki były zrozpaczone. Najstarsza z nich – Frida, próbowała przemówić ojcu do rozumu, ale jej starania na niewiele się zdały. Dziewczęta pozbawione zajęć, które sprawiały im radość i nadawały sens ich życiu, popadały w coraz to większy smutek.

Na szczęście, wkrótce odnalazły ukryte przejście do niezwykłej krainy i ich życie zupełnie się odmieniło.

,,Marzycielki” to opowieść o sile kobiet, sprzeciwie wobec postrzegania człowieka przez pryzmat jego płci, dążenia do swoich marzeń i poszukiwania pasji, która ubarwia codzienność i może być pomocna dla innych.

To historia z mądrym przesłaniem, której zadaniem jest inspirować nie tylko młode kobietki, ale ogólnie młodych ludzi do sięgania po to, co z pozoru wydaje się niemożliwe.

,,Marzycielki” zachwycają nie tylko treścią, ale również bardzo dobre wrażenie robi ich wydanie. Zilustrowania książki podjęła się Angela Barrett, której prace przenoszą czytelnika w świat orientu, magii i marzeń sennych. To artystka, której styl idealnie wpisuje się w baśń o 12 księżniczkach.

Polecam tę książkę dla wszystkich czytelników i słuchaczy powyżej 6-ego roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/4998/Marzycielki/

PREMIERA: 27.02.2019

Artykuł Marzycielki – recenzja przedpremierowa książki dla dzieci! pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Bajka o tym, jak błędny rycerz nie uratował królewny, a smok przeszedł na wegetarianizm”

Autor: Łukasz Olszacki

Ilustracje: Jola Richter – Magnuszewska

Wydawnictwo: Papilon

Rok wydania: 2016

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

,,Bajka o tym, jak błędny rycerz nie uratował królewny, a smok przeszedł na wegetarianizm” to chyba książka o najdłuższym tytule, jaką do tej pory recenzowałam! Mało tego, autor pozwala sobie na otwarty dialog z bohaterami własnej książki i to już we wstępie (a raczej w ostrzeżeniu).

Ta pozycja już od pierwszych stron pełna jest humoru, zabawy słowem i formą.

Jej akcja rozgrywa się w królestwie Bajkonii, beztroskiego miejsca, w którym nagle pojawia się smok Gustaw. W dalszej części mamy do czynienia z wydawałoby się dość powszechną narracją, w której przedstawia się losy uprowadzonej królewny i martwiącego się o nią papy, króla Bożydara.

Autor, Łukasz Olszacki zaskakuje jednak czytelnika, serwując mu świat baśniowy, zmieszany z niemal tym współczesnym. Zamiast dzielnego rycerza Mścisława do walki ze smokiem stanie nie kto inny, a jego giermek Hipolit.

Wszystko za sprawą Chochlika Drukarskiego, który pojawił się w tej książce! Papryka stała się papką, buraki rakami, a miecz rycerza zamienił się w mlecz, i to przelało szalę goryczy! Mścisław postanowił opuścić karty książki, zamiast zgodzić się na publiczne ośmieszenie.

Dzięki chochlikowi jednak ta książka, czytana szczególnie na głos, przysparza odbiorcy mnóstwa frajdy. Na przykład kiedy zbój pozbawia jednego zdania wszystkich liter ,,R” i trzeba je przeczytać pomijając puste miejsca.

W końcu i reszta bohaterów postanawia dołączyć do walki z Chochlikiem Drukarskim, w tym smok Gustaw. Składa wizytę Hipolitowi i udziela mu porad dotyczących radzenia sobie ze stresem. Co może być przydatne także dla czytelników (chociaż mam nadzieję, że nie w starciu ze smokiem).

Chochlik jednak zaczyna się rozrastać i niechybnie zamierza zniszczyć bajkę. Smok Gustaw staje się smogiem Gustawem, a ocalona cudem królewna, wpada w jego niecne ręce! Na szczęście niepozorny Hipolit, który nawet nie myślał o roli pierwszoplanowej, bierze sprawy w swoje ręce i wspólnymi siłami bohaterowie zwyciężają w potyczce z Chochlikiem Drukarskim.

,,Bajka o tym…” jest kreatywną historią, zasobną w różnego rodzaju morały, co zostaje wyszczególnione na końcu opowieści. Oprócz tego jednak w ciekawej formie pozwala młodym czytelnikom ćwiczyć ortografię i zwracać uwagę na poprawną pisownię.

Z książki płynie bardzo bezpośrednia nauka, że jedzenie warzyw i zdrowe odżywanie jest bardzo ważne. O tym, że rozmawianie z nieznajomymi może nie być dobrym pomysłem. Czy to, że jedna literka może zmienić zupełnie sens całego zdania, a nawet historii!

Warto też wspomnieć, że książka została nagrodzona w IV konkursie literackim im. Astrid Lindgren.

Polecam ją przede wszystkim dzieciom od 6-ego roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://publicat.pl/ksiazki/niezwykle-przygody/

Artykuł Bajka o tym, jak błędny rycerz nie uratował królewny, a smok przeszedł na wegetarianizm pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Panna i Smok”

Autor: Anna Dmytruszyńska

Ilustracje:  Alicja Kocurek

Wydawnictwo: Ovo

Rok wydania: 2015

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Wszyscy dobrze znamy historie o księżniczkach uprowadzonych przez smoki. Ich wielki apetyt skierowany w młode niewiasty, opiewany jest w wielu źródłach i do tej pory nikt nie zdecydował się stanąć w opozycji do tego barbarzyńskiego zwyczaju.

Anna Dmytruszyńska, autorka książki ,,Panna i Smok” podeszła do tematu jednak zupełnie odmiennie. Nie da się ukryć, że jej opowieść ma w sobie wiele elementów baśni. Można nawet powiedzieć, że jest baśnią, ale niekonwencjonalną.

Rozpoczyna się bardzo niewinnie. Do pewnego królestwa przylatuje smok. Ludzie spodziewali się jego wizyty, od kiedy urodziła się królewna, czyli 13 lat temu.

Nie tracąc czasu, smok porywa królewską córkę, która jest tym faktem bardzo niezadowolona. Szczególnie ubolewa nad swoją piżamką, co pewnie spowodowane jest jej szokiem, albo młodym wiekiem. Z dużą jednak pewnością można stwierdzić, że rozładowuje napięcie sceny i dzięki rozważaniom królewny, ten wątek zyskuje dużo humoru.

Król natychmiast wysyła rycerzy z misją ratunkową. Nikt jednak nie jest w stanie wspiąć się na skałę, na której przetrzymywana jest dziewczynka. Podejmuje się tego dopiero przybyły książę, który emanuje wręcz pewnością siebie.

W tym czasie jednak królewna zaczęła wprowadzać już swój własny plan ratunkowy. Kiedy więc jej wybawca zjawia się na skale, szybko go przegania, żeby nie przeszkadzał jej w ocalaniu siebie.

Trzeba przyznać, że dziewczynka myśli znacznie bardziej perspektywicznie, niż książę. Jej plan polega przede wszystkim na zmianie jadłospisu smoka oraz przekonaniu go, że sama choruje na dziwną przypadłość, dzięki czemu zjedzenie jej, może bardzo smakoszowi zaszkodzić.

Całe królestwo jest bardzo zdziwione, kiedy widzi jak smok robi pełen szacunku skłon przed księżniczką, a ją samą na własnym grzbiecie dostarcza z powrotem do zamkowej komnaty.

Historia została opowiedziana w sposób niezwykle zajmujący, pełen humoru i trafnych spostrzeżeń. Autorka poświęciła uwagę szczegółom, co pozytywnie wpłynęło na odbiór fabuły.

,,Panna i Smok” kończy się widowiskowym happy endem. To zakończenie jest jednak dużo bardziej korzystne, niż te z tradycyjnych baśni. Ta bajka przeciwstawia się typowym historią w których za zabicie smoka i uwolnienie królewny, otrzymywało się jej rękę. Księżniczka odrzuciła pomoc rycerza, bo nie chciała wychodzić za mąż za kogoś, kogo nie kochała. Poza tym była wystarczająco samodzielna, żeby sobie z nim poradzić.

Autorka wspomina, że to historia w której można znaleźć elementy feministyczne, ale to przede wszystkim hołd oddany zaradności, umiejętności myślenia i analizowania oraz miłości ojca do córki.

Książkę pięknie uzupełnią niezwykłe ilustracje Alicji Kocurek. Jej bardzo charakterystyczny styl przenosi czytelnika w świat baśni, gdzie wyobraźnia jest nieograniczona. O jej talencie pisałam już przy okazji innych tytułów, jak chociażby w ,,O krasnoludkach i sierotce Marysi”.

,,Panna i Smok” jest książką bardzo interesującą i do wielokrotnego czytania. Polecam ją dla dzieci od 5-ego roku życia, bez względu na płeć.

Link do strony wydawnictwa: http://www.wroclawovo.pl/ksiazki/96-panna-i-smok

Artykuł Panna i Smok – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.