Dziś, jako patronka także drugiego tomu, mogę powiedzieć jedno: Zaginiony profesor. Las Szeptów. Tom 2 to fantastyczny cykl, w którym jedna przygoda rodzi drugą, a postacie odkrywają nie tylko nowe miejsca, ale także sami sprawdzają się w kolejnych, wymagających sytuacjach.

Autorem serii jest Andreas Suchanek, twórca doskonale rozumiejący literaturę przygodową dla młodszych czytelników. Drugi tom cyklu Las Szeptów nie opiera się już wyłącznie na zachwycie odkrywania magicznego świata. Tym razem bohaterowie otrzymują ważne zadanie – muszą odszukać zaginionego profesora, który od miesięcy nie pojawił się w swoim domu.

➜ Tytuł: Zaginiony profesor. Las Szeptów. Tom 2
➜ Seria: Las Szeptów
➜ Autor: Andreas Suchanek
➜ Ilustracje: Timo Grubing
➜ Tłumaczenie: Emilia Skwrońska
➜ Wydawnictwo: Dwukropek
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Poszukiwanie zaginionego profesora

W pierwszym tomie osią fabularną było odkrywanie – Lukas, czyli nasz główny bohater, co krok doświadczał poznawania innego świata. Przeprowadzka do nowego domu dosłownie otworzyła przed nim drzwi do miejsc, do których w innym wypadku nigdy nie mógłby trafić.

W tomie drugim w centrum wydarzeń pojawia się jednak nowa bohaterka – Ella i jej osobista motywacja. Zaginięcie dziadka, profesora, który wszedł do Lasu Szeptów i nie wrócił, staje się dla niej, ale i dla Lukasa oraz przyjaciół z Lasu Szeptów powodem kolejnych, emocjonujących przygód.

Las pełen tajemnic

To bardzo świadomy zabieg konstrukcyjny. O ile w części pierwszej dominowała ekscytacja nowością, o tyle tutaj czytelnik dostaje historię z mocno zarysowaną stawką. Poszukiwanie zaginionego członka rodziny to temat silnie oddziałujący emocjonalnie na czytelników.

 Suchanek buduje napięcie poprzez tajemnicę, podrzucane tropy oraz stopniowe odsłanianie informacji. Las w tej części przestaje być jedynie przestrzenią przygody. Staje się miejscem, które może być niebezpieczne oraz pełne niewygodnych zagadek.

Kim jest Ella?

Wprowadzenie Elli to najistotniejszy element drugiego tomu. To postać nie tylko charakterna, ale i decyzyjna oraz lubiąca postawić na swoim, dzięki czemu fabuła staje się jeszcze ciekawsza. Jej determinacja zmusza Lukasa do ponownego wejścia do świata, który dopiero co nauczył się rozumieć. 

Relacja między bohaterami opiera się na współpracy, wzajemnej nieufności i stopniowo rodzącym się zaufaniu. W efekcie historia nabiera warstwy relacyjnej, której w pierwszym tomie – siłą rzeczy – było mniej. To również dobry przykład literatury przygodowej, w której dziewczęca postać nie jest tylko mało znaczącą rolą drugoplanową, ale ma realny wpływ na przebieg fabuły.

Książka dla opornych odbiorców

Seria Las Szeptów charakteryzuje się krótkimi rozdziałami, z wyraźnie zaakcentowanymi punktami kulminacyjnymi oraz dialogami rozwijającymi akcję. To wszystko sprawia, że te książki bardzo łatwo utrzymują przy sobie uwagę młodych czytelników.

Drugi tom zachowuje dynamikę pierwszej części, ale dodatkowo wprowadza bardziej rozbudowaną intrygę. Zagadki stają się w niej mechanizmem napędowym. Czytelnik prowadzony jest od jednego miejsca do drugiego, gdzie bohaterowie stopniowo zbierają więcej informacji. Taka konstrukcja przypomina nieco grę, w której należy zdobyć niższe poziomy, żeby trafić do finałowej lokacji.

Dla kogo jest ten tom?

Drugi tom szczególnie dobrze sprawdzi się u czytelników w wieku 9+, którzy:

• lubią literaturę przygodową prowadzącą do konkretnego celu,
• cenią niebanalne zagadki i tropy prowadzące do rozwiązania,
• potrzebują dynamicznej narracji, ale bez przytłaczającej objętości i zbyt wielu opisów otoczenia,
• szukają serii, z którą będą mogli dorastać.

Dlaczego warto zajrzeć do tej serii?

Jako patronka pierwszego i drugiego tomu mogę napisać z pełnym przekonaniem: ta seria rozwija się we właściwym kierunku. Drugi tom pokazuje, że Las Szeptów ma potencjał na długofalową, spójną opowieść – taką, która nie tylko wciąga, ale i buduje relację z czytelnikiem. A w literaturze dziecięcej to przecież wartość bezcenna.

Na końcu Zaginiony profesor. Las Szeptów. Tom 2 znajdziecie również bonusowe opowiadanie, które… wprowadza jeszcze więcej zagadek i tajemnic! Sprawdzajcie dostępność tej serii na stronie wydawnictwa Dwukropek.

FAQ – Zaginiony profesor. Las Szeptów. Tom 2

Czy Zaginiony profesor. Las Szeptów. Tom 2 trzeba czytać po pierwszym tomie?

Polecam zagłębiać się w tę serię chronologicznie, ponieważ tom drugi rozwija wydarzenia i relacje zarysowane w Początku przygody. Las Szeptów. Choć fabuła zawiera wystarczająco dużo kontekstu, aby nowy czytelnik zrozumiał podstawy świata przedstawionego, pełnię emocjonalnego i fabularnego napięcia osiąga się, znając tom pierwszy.

O czym jest Zaginiony profesor. Las Szeptów. Tom 2?

Drugi tom koncentruje się na zaginięciu dziadka Elli – profesora, który wszedł do Lasu Szeptów i nigdy nie powrócił. Poszukiwania prowadzą bohaterów w głąb magicznego świata, gdzie zagadka staje się osią napędową fabuły. To historia o odpowiedzialności, współpracy i konsekwencjach przekraczania granic tego, co nieznane.

Dla jakiego wieku przeznaczona jest książka?

Polecam ją czytelnikom 9+. To literatura przygodowa z elementami fantasy i zagadki, napisana dynamicznym, przystępnym językiem, ale z fabularną złożonością, która angażuje również bardziej zaawansowanych młodych czytelników.

Czy tom drugi jest bardziej mroczny niż pierwszy?

Nie jest mroczny w sensie gatunkowym, jednak wyraźnie dojrzalszy emocjonalnie. Wątek zaginięcia bliskiej osoby wprowadza poważniejszy ton, choć całość pozostaje w konwencji przygodowego fantasy bez treści nieadekwatnych dla młodszych odbiorców.

Czy seria Las Szeptów ma charakter zamknięty, czy to rozbudowany cykl?

Cykl ma konstrukcję rozwojową – poszczególne tomy zawierają domknięte wątki przygodowe, ale jednocześnie budują bardziej złożoną narrację, która rozwija się wraz z kolejnymi częściami.

Artykuł Zaginiony profesor. Las Szeptów. Tom 2 – recenzja patronatu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Antarktyda. Wyprawa na kraniec świata
➜ Autorzy: Dominik Szczepański, Mateusz Waligóra
➜ Ilustracje: Joanna Czaplewska
➜ Wydawnictwo: Literackie
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Jak rodzi się potrzeba podróżowania

W pierwszoosobowej narracji, Mateusz Waligóra opowiada o trudach i wyzwaniach, które czekają na każdego, kto zdecyduje się zdobyć biegun południowy. Można powiedzieć, że jego historia rozpoczyna się od pytania, skąd w ogóle bierze się potrzeba wyruszania w drogę. Co sprawia, że ktoś rezygnuje z komfortu, bezpieczeństwa i stabilności, by iść samotnie przez jeden z najbardziej nieprzyjaznych obszarów na Ziemi.

To nie jest klasyczna opowieść o zapisywaniu się w historii. To raczej ukazanie procesu myślowego: dojrzewania do wyprawy, konfrontowania marzeń z realnymi ograniczeniami, budowania odporności psychicznej. W tym sensie Antarktyda. Wyprawa na kraniec świata jest książką o podróżowaniu, samopoznaniu, ale także popularnonaukową pozycją o tym, czego nie sposób pominąć w kontekście tego kontynentu.

Nie tylko o Antarktydzie

Choć tytuł sugeruje książkę stricte geograficzną, w rzeczywistości oferuje ona czytelnikom znacznie więcej. Antarktyda staje się tu pretekstem do rozmowy o świecie, który się zmienia, i o naszym wpływie na środowisko naturalne. Autor nie moralizuje, nie stawia prostych tez, ale konsekwentnie pokazuje, jak krucha jest równowaga ekologiczna nawet w miejscach, które wydają się „dziewicze” i niemal niezdobyte.

Obok wątków ekologicznych pojawiają się też tematy stricte geograficzne: historia odkrywania kontynentu, spory o pierwszeństwo, ciekawostki dotyczące klimatu, ukształtowania terenu czy ekstremalnych warunków życia. Kto pierwszy postawił stopę na Antarktydzie? Dlaczego biegun południowy był przez dekady symbolem niemożliwego? Jak zmieniało się postrzeganie tego kontynentu w nauce i kulturze?

1200 kilometrów samotności

Centralnym punktem książki jest relacja z (prawie) samotnego marszu Mateusza Waligóry przez ponad 1200 kilometrów lodowej pustyni. To wyprawa bez zespołu, bez wsparcia w terenie, z całym dobytkiem ciągniętym na saniach. Autor bardzo precyzyjnie pokazuje, że w takim przedsięwzięciu nie liczy się szybkość ani rekordy. Liczy się konsekwencja, pokora i umiejętność przetrwania dnia po dniu w warunkach, które systematycznie testują granice ludzkiej wytrzymałości.

Szczególnie ciekawe są fragmenty poświęcone logistycznej stronie podróży: przelotom, ekwipunku, kwestii komunikacji. Waligóra szczegółowo omawia ubrania, system warstw, sprzęt elektroniczny, zapasy żywności, a nawet drobne elementy wyposażenia, które w normalnych warunkach wydają się nieistotne, a na Antarktydzie są decydujące w kwestii bezpieczeństwa podróżnika.

Survival, fauna i codzienność lodowego świata

Reportaż z marszu przeplata się z blokami popularnonaukowymi. Czytelnik dowiaduje się nie tylko, jak wygląda dzień podróżnika, ale też poznaje Antarktydę od strony biologicznej. Pojawiają się wątki dotyczące wielorybów, fok, pingwinów i ptaków, ale też opisy ekosystemów, które funkcjonują w skrajnych warunkach temperaturowych.

To ogromna wartość edukacyjna książki. Dzieci i młodzież znajdą tu solidną porcję wiedzy przyrodniczej, a dorośli – świetnie podaną syntezę informacji o kontynencie, który wciąż pozostaje jednym z najmniej poznanych obszarów Ziemi. Tę pozycję z powodzeniem można traktować też jako podręcznik survivalu – wskazówki jakie tutaj znajdziecie, by przetrwać w skrajnym mrozie, są na wagę złota.

Polacy na krańcu świata

Istotnym wątkiem są również odniesienia do historii eksploracji Antarktydy i do traktatu antarktycznego – międzynarodowej umowy regulującej status kontynentu jako obszaru przeznaczonego wyłącznie do celów pokojowych i naukowych. Autor przywołuje nazwiska badaczy, odkrywców i podróżników, w tym trójkę Polaków, którzy zapisali się w historii eksploracji południowego krańca świata. Mateusz Waligóra dołącza do tego grona jako czwarty Polak, który zdobył biegun południowy solo i bez wsparcia z zewnątrz.

Wzruszający finał i quiz na zakończenie

Finał książki można nazwać emocjonalnym (sama się wzruszyłam i myślę, że przytrafi się to jeszcze co najmniej kilku czytelnikom). Po kilkudziesięciu dniach wyzwań pojawia się wreszcie upragniony cel.

Na końcu czytelnik otrzymuje dodatkowo quiz sprawdzający wiedzę z lektury. To drobny, ale świetny zabieg edukacyjny, który podkreśla popularnonaukowy charakter publikacji i zachęca do uważnego jej czytania.

Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę

Antarktyda. Wyprawa na kraniec świata to książka, która z jednej strony dostarcza rzetelnej wiedzy o geografii i przyrodzie, z drugiej – jest po prostu świetną opowieścią o człowieku, który decyduje się sprawdzić siebie w absolutnym ekstremum.

To lektura dla:

• młodych czytelników 9+ zainteresowanych przyrodą i światem,
• dorosłych szukających pozycji z elementami reportażu,
• nauczycieli i rodziców, którzy chcą połączyć literaturę z edukacją,
• wszystkich, którzy choć raz zadali sobie pytanie: po co właściwie się podróżuje.

To książka o potrzebie podróżowania. O tym, że każda wyprawa ma swój początek w marzeniach (czasami tych zupełnie niepoprawnych i abstrakcyjnych). I że czasem trzeba dojść na sam koniec świata, żeby lepiej zrozumieć samego siebie. Sprawdzajcie dostępność Antarktydy na stronie wydawnictwa Literackiego.

FAQ – Antarktyda. Wyprawa na kraniec świata

O czym jest książka Antarktyda. Wyprawa na kraniec świata?

To popularnonaukowa opowieść o samotnej wyprawie Mateusza Waligóry przez Antarktydę, połączona z reportażem podróżniczym, ciekawostkami geograficznymi oraz refleksją nad sensem podróżowania i wpływem człowieka na środowisko.

Czy książka jest odpowiednia dla dzieci i młodzieży?

Tak, szczególnie dla starszych dzieci i młodzieży szkolnej. Książka łączy narrację przygodową z edukacją z zakresu geografii, biologii i ekologii, dlatego dobrze sprawdzi się również jako lektura uzupełniająca.

Czy to jest książka tylko o Antarktydzie?

Nie. Antarktyda jest punktem wyjścia do szerszej opowieści o potrzebie podróżowania, sprawdzaniu własnych granic, odpowiedzialności ekologicznej oraz relacji człowieka z naturą.

Kim jest Mateusz Waligóra?

Mateusz Waligóra to zawodowy podróżnik i polarnik, który jako czwarty Polak zdobył biegun południowy w wyprawie solo. Specjalizuje się w ekstremalnych ekspedycjach.

Ile kilometrów przeszedł autor podczas wyprawy?

Podczas wyprawy Waligóra pokonał ponad 1200 kilometrów przez Antarktydę, ciągnąc za sobą sanie z całym ekwipunkiem i zapasami.

Czy w książce są informacje o sprzęcie i przygotowaniach?

Tak. Autor szczegółowo opisuje swoje wyposażenie: od odzieży i systemu warstw, przez sprzęt elektroniczny, aż po żywność i metody planowania trasy w ekstremalnych warunkach.

Czy książka porusza temat ekologii?

Tak, w bardzo wyważony sposób. Autor pokazuje, jak zmienia się środowisko naturalne Antarktydy i jak działalność człowieka wpływa nawet na najbardziej odległe regiony świata.

Czym wyróżnia się ta książka na tle innych reportaży podróżniczych?

Przede wszystkim pierwszoosobową, bardzo osobistą narracją oraz połączeniem reportażu z elementami popularnonaukowymi. To nie tylko relacja z wyprawy, ale też refleksja nad motywacją, samotnością i psychologią podróży.

Czy w książce są ciekawostki przyrodnicze?

Tak. Czytelnik znajdzie tu wiele informacji o faunie Antarktydy, w tym o pingwinach, fokach, wielorybach oraz ptakach, a także o funkcjonowaniu tamtejszych ekosystemów.

Artykuł Antarktyda. Wyprawa na kraniec świata – recenzja książki o ekstremalnej podróży Mateusza Waligóry pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuły: List do króla, Tajemnice Dzikiego Boru
➜ Seria: Rycerze króla Dagonauta
➜ Autorka: Tonke Dragt
➜ Ilustracje: Tonke Dragt
➜ Tłumaczenie: Jadwiga Jędryas
➜ Wydawnictwo: Dwie Siostry
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

List do króla – początek serii

Szesnastoletni Tiuri, który jest o krok od wkroczenia na rycerską ścieżkę, łamie zasady tradycyjnego, nocnego czuwania, które ma być dla niego chwilą próby. Ta decyzja nie jest jednak powodowana strachem czy wątpliwościami – wręcz przeciwnie, Tiuri wyrusza z tajną misją: ma dostarczyć tajemniczy list królowi. 

Jego podróż staje się zarazem prawdziwym sprawdzianem rycerskich wartości oraz testem charakteru – pościgi, zasadzki, trudne wybory między lojalnością wpojonym zasadom a wewnętrznemu kompasowi dobra i zła. Powieść, choć napisana w klasycznym ponadczasowym stylu, wyróżnia się tempem i dynamiką, zbliżoną do współczesnego kina akcji. Nie brakuje tutaj nagłych zwrotów fabuły, zaskakujących momentów czy stopniowego odkrywania sekretów – bohaterów oraz narracji.

Dlaczego ta książka wciąga 

Dragt buduje solidny fundament swojej opowieści na tradycyjnych źródłach: w tekście można dostrzec echa legend arturiańskich, Pieśni o Rolandzie czy kronik rycerskich, w których splatają się uniwersalne pytania o odwagę, przyjaźń i odpowiedzialność. Tiuri jest wiarygodny, a przede wszystkim odpowiada wiekiem czytelnikom serii – z każdym rozdziałem dojrzewa oraz staje się bardziej świadomy swojej roli.

Tajemnice Dzikiego Boru – kontynuacja

Drugi tom serii stawia Tiuriego już w nieco innej roli. Zmienia akcent z tajemniczej misji oraz podjęcia ryzyka, na rzecz zawiłości politycznych intryg, które już poniekąd były sygnalizowane wcześniej. Czy to jednak ze względu na scenerię dzikiego lasu, niebezpieczną grę pozorów oraz nieprzeniknionych Ludzi w Zieleni – ta część charakteryzuje się znacznie bardziej mrocznym nastrojem. 

W dalszym ciągu akcja wydaje się gnać, niczym nieustraszony Ardanwen, ale stawka fabuły wydaje się być bardziej wielowarstwowa. Tym razem młodzieńcza odwaga, choć także istotna, musi ustąpić rozsądkowi i dojrzałemu pojmowaniu konsekwencji.

Dla kogo są Rycerze króla Dagonauta

To seria dla młodszych czytelników 9–16 lat, którzy szukają klasycznej powieści przygodowej w ponadczasowym stylu – a także dla dorosłych, którzy lubią powracać do rycerskich historii z poczuciem, że moralność może być kwestią wyboru, a nie tylko pustym hasłem, które przypisuje się konkretnej literaturze.

Wydanie z barwionymi brzegami

Edycja Rycerzy króla Dagonauta  od wydawnictwa Dwie Siostry z barwionymi brzegami umila radość z lektury. To minimalistyczny projekt, który pasuje do rycerskiej opowieści. Jeśli lubisz spójne, złożone serie oraz ich pasujące do siebie wydania – te pozycje doskonale się dla ciebie sprawdzą. To również gotowy prezent dla młodego czytelnika oraz prawdziwa gratka dla kolekcjonera wartościowej literatury.

A co z serialem?

Warto chyba wspomnieć, że istnieje również serial na Netfliksie, inspirowany częścią serii List do króla. Trzeba jednak przyznać, że traktuje on materiał źródłowy dość swobodnie, dlatego aby rzeczywiście docenić kunszt Tonke Dragt i zrozumieć fenomenem tego cyklu (przetłumaczony na 36 języków, sprzedany w łącznym nakładzie ponad 3 milionów egzemplarzy) – warto sięgnąć przede wszystkim po książki.

Seria Rycerze króla Dagonauta dostępna jest na stronie wydawnictwa Dwie Siostry.

FAQ, czyli pytania na które warto znać odpowiedzi

Od jakiego wieku warto zacząć?
Optymalnie od 9–10 lat. Starsi czytelnicy docenią złożoność wyborów bohaterów.

Z jakiego kraju pochodzi ta seria?

Z Holandii. Autorką jest Tonke Dragt.

Czy edycja z barwionymi brzegami różni się treścią?
Treść pozostaje ta sama. Różnica dotyczy przede wszystkim oprawy i efektu wizualnego – to edycja kolekcjonerska.

Czy trzeba znać pierwszy tom, by zacząć czytać drugi?
Warto. Tajemnice Dzikiego Boru mocno opierają się na relacji i wydarzeniach z Listu do króla.

Czy fani rycerskich legend odnajdą tu satysfakcjonującą fabułę?
Tak. Obecne są motywy próby, przysięgi, wierności ideałom oraz wędrówki, które przypominają klasyczne opowieści arturiańskie.

Jak nazywa się serial na bazie tej serii?

„The Letter for the King” (polski tytuł: List do króla), miał premierę w 2020 roku.

Artykuł List do króla i Tajemnice Dzikiego Boru – recenzja serii pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Większość dzieciaków spędza ten czas przede wszystkim w domu lub u rodziny. Czy oznacza to jednak, że różne inspirujące przygody po prostu je omijają?

Niekoniecznie! Wystarczy wciągająca książka, uruchamiający wyobraźnię globus oraz ciekawość świata, żeby odwiedzić miejsca, do których wstęp mają tylko nieliczni!

Wakacyjny czas sprzyja niespiesznemu czytaniu dla przyjemności – bez przymusu sięgania po narzucone z góry lektury czy deptającego po piętach pośpiechu. W wyborze pozycji do tego artykułu, kierowałam się przede wszystkim zasadami uniwersalności, wartościową treścią oraz piękną oprawą graficzną.

Interaktywny globus dla dzieci Parlamondo

Zanim jednak zaprezentuję zestawienie książek, chcę pokazać przedmiot, który nieodłącznie kojarzy się z dalekimi przygodami – dzielnie towarzyszy podczas czytania o bohaterach z różnych kontynentów, wspiera wyobraźnię i pozwala być bardziej świadomym mieszkańcem naszego globu.

Globus interaktywny Parlamondo to bez wątpienia najlepszy edukacyjny globus dla dzieci, z jakim miałam okazję kiedykolwiek pracować. Po pierwsze, jego funkcje są zaskakująco rozbudowane – oferuje od quizów i gier, po naukę geografii, kultury, a nawet języków. 

Edukacyjny globus na prezent

Wystarczy dotknąć powierzchni globusa specjalnym interaktywnym długopisem na konturze wybranego kraju, aby dowiedzieć się m.in.:

• jak brzmi jego hymn, 
• jakimi mówi się tam językami,
• ile osób liczy populacja,
• jaka jest jego stolica, ukształtowanie geograficzne czy geografia polityczna,
• czy też co jest jego narodową dumą. 

• Po drugie, globus świeci miękkim, subtelnym światłem i może służyć jako lampka nocna. Pokój zyskuje z nim kilka punktów w rankingu przytulności. Co więcej, Parlamondo jest estetycznie wykonany, solidny i dopracowany w najmniejszym szczególe – zachwyci zarówno dzieci, jak i dorosłych. 

• To idealny pomysł na prezent, ale też sposób na wakacyjny czas w domu oraz odkrywanie zakątków świata za pomocą interaktywnego długopisu. Mały podróżnik nie zawsze potrzebuje walizki, czasami wystarczy tylko odpowiedni globus i trochę wyobraźni. Polecam go dzieciom powyżej 4 lat.

Globus znajdziecie tutaj: https://artglob.pl/globus-interaktywny-parlamondo-p-175.html

Powieści dla dzieci z akcją na całym świecie

Dobrze napisana powieść dziecięca potrafi przenieść czytelnika w zupełnie inne miejsce – bez konieczności ruszania się z domu. Tak właśnie działają książki, które łączą przygodę z geografią, emocje z poznawaniem kultur, a fikcję z prawdziwym światem. 

Tytuły takie jak te poniżej, to najlepszy dowód na to, że literatura dla najmłodszych może być jednocześnie edukacyjna oraz fascynująca. Każda z tych pozycji przenosi czytelnika w inne miejsce na mapie świata:

• Zuza Wróbel na tropie jako powieść detektywistyczna z akcją osadzoną w dawnej Warszawie, idealnie sprawdzi się w przypadku dzieci, które lubią tropić miejskie zagadki.
• Puszcza. Opowieści karpackich buków to z kolei poetycka podróż przez Karpaty, gdzie przyroda, lokalne legendy i zmieniające się pory roku tworzą nastrojową opowieść uwrażliwiającą na magię niektórych miejsc.
• Smocza Góra zabiera nas aż do Chin, oferując nie tylko niezwykłe przygody, ale też wiedzę w pigułce dotyczącą kultury, przyrody i mitów Dalekiego Wschodu.
• Antosia w bezkresie to historia rozgrywająca się m.in. w Rosji i Kazachstanie – książka o głębokim przesłaniu, ważnych wartościach i poszukiwaniu własnej tożsamości w obcym kraju.
• Detektywka w podróży. Wyprawa przez Atlantyk jest z kolei ekscytującą, pełną tajemnic opowieścią, której akcja toczy się na pokładzie statku. Podróż przez Ocean Atlantycki staje się okazją nie tylko do przeżycia wyjątkowej przygody, ale i odkrywania własnych talentów.
• Seria o Wombacie Maksymilianie pokazuje wyprawy po różnych zakątkach świata – od Australii, przez Bhutan, Nepal czy Chiny. To lekka, zabawna oraz bardzo edukacyjna seria o zwierzęcym, przeuroczym bohaterze, z elementami interaktywnymi.

Dlaczego warto sięgać po książki z wątkiem podróżniczym?

• Rozwijają wiedzę o świecie – często zawierają realne informacje o geografii, kulturze i historii danych miejsc.
• Kształtują tolerancję i otwartość – dzieci uczą się, że świat nie kończy się na ich podwórku.
• Pobudzają empatię – przez kontakt z bohaterami z różnych kręgów kulturowych.
• Są świetnym wstępem do prawdziwych podróży – tych małych i dużych.

To idealne lektury na wakacje, ferie lub po prostu długie wieczory – dla małych odkrywców i wszystkich tych, którzy wolą podróżować w kapciach, z książką na kolanach i kubkiem ciepłego kakao na wyciągnięcie ręki.

Powieści z magicznych, niedostępnych dla zwykłych ludzi światów

No dobrze, ale jak ma się trochę zaoszczędzonej gotówki i dużo czasu, można zwiedzieć naprawdę wiele miejsc na świecie. Są jednak takie zakątki, do których dostęp mają wyłącznie nieliczni. Do tych nielicznych (szkoda, że jest ich tak mało) należą czytelnicy powieści fantasy oraz nieoczywistych lektur wypełnionych kreatywnością.

Podobno wszystko, co powstaje w ludzkim umyśle, ma swoje pochodzenie i ziarno prawdy w rzeczywistości, dlatego też poniższe książki są tak bardzo interesujące! Przeniosą one czytelników nie tylko do niezwykłych krain, ale i nauczą odwagi, empatii oraz uniwersalnych mądrości, które nie mają daty przydatności.

• Pieśni Zaginionego Kontynentu to epicka opowieść i pierwsza część serii pełnej magii, mitów i wyobraźni – idealna dla młodych fanów przygód, którzy dadzą się prowadzić pewnemu tajemniczemu Wędrowcowi.
• W Aleks i elfy z doliny Abor za pomocą ukrytego przejścia, można przeniknąć do świata, który nieznany jest wielu ludzkim podróżnikom. Czytelnicy znajdą w nim odwieczną walkę dobra ze złem, fantastyczne istoty i rośliny, a także bohaterów z którymi aż chce się zaprzyjaźnić.
• Atlas miejsc literackich to wyjątkowe kompendium – w pełni ilustrowane, przedstawiające mapy oraz opisy fantastycznych światów znanych z książek. Prawdziwa perełka!
• Ziemiomorze to klasyka literatury fantasy – czy trzeba ją jeszcze komukolwiek polecać? Zanurzcie się w niesamowitych świecie oraz kilku setkach stron kolekcjonerskiego wydania i… zapomnijcie o rzeczywistości wokół was. 
• Dinotopia. Wyprawa do Czandary to najpiękniejsza podróżnicza książka fantasy, która choć trudnodostępna – warta jest poszukiwań. Odnajdźcie ją z drugiej ręki, pobawcie się w detektywów w miejscowych antykwariatach, a później cieszcie przygodą, o której nie zapomnijcie przez wiele lat.

Co takiego mają w sobie książki fantasy?

• Rozwijają wyobraźnię i kreatywność – pozwalają doświadczać świata pełnego magii, oraz niewytłumaczalnych zjawisk.
• Uczą wartości takich jak odwaga, lojalność i szacunek dla inności.
• Pomagają w radzeniu sobie z emocjami – poprzez metafory i fantastyczne wyzwania.
• Są świetną odskocznią od codzienności – podróżą w miejsca, gdzie wszystko może się wydarzyć.

Przewodniki turystyczne dla dzieci 

Nie mogłam w tym artykule pominąć także przewodników, które przygotowane specjalnie z myślą o dzieciach, zachęcają do planowania i marzenia o prawdziwych podróżach. 

Przewodniki te, to bowiem nie tylko przedrukowane mapki czy adresy atrakcji turystycznych. Coraz częściej stają się one fascynującymi opowieściami, które rozbudzają ciekawość świata i inspirują do rodzinnych wypraw – zarówno tych bliskich, jak i dalekich. 

Książki takie jak Hop, do Polski!, Dobra nasza! Polska – przewodnik dla dzieci czy Duchowy przewodnik po Polsce zachęcają do ogólnego odkrywania naszego kraju – na naprawdę różne, intrygujące sposoby. Z kolei seria Przewodników dla dużych i małych poświęcona jest konkretnym miastom czy regionom. 

A Kocie ścieżki? Ten tytuł to cykl niezwykłych podróż szlakiem tytułowych kotów. Z kolei dzięki serii Świat dla dociekliwych można poznać mnóstwo krajów od podszewki! To książki, które nie tylko edukują, ale przede wszystkim uczą jak podróżować z otwartą głową i pasją oraz szacunkiem do ludzi czy miejsc.

Mały podróżnik i wielka wyobraźnia – książki oraz globus, które inspirują

Nie musisz mieć Mapy skarbów, żeby odnaleźć drogę do miejsc, które naprawdę warto zobaczyć. Czasem wystarczy jedno kliknięcie długopisu na interaktywnym globusie Parlamondo, by wyruszyć w trasę dookoła Ziemi — bez paszportu, bez biletu, a nawet bez wychodzenia z domu.

A jeśli chcesz odwiedzić kilka miast w jeden dzień, wystarczy otworzyć książkę Z miasta do miasta. Historie z czterech stron świata, która prowadzi przez opowieści splecione z architekturą, emocjami i ludzkimi losami. Dla tych, którzy jednak wolą trochę historii – Wielkie podróże i Atlas podróżników to ślad po naprawdę wspaniałych odkrywcach, podobnie jak Podróżnicy. Wielkie wyprawy Polaków, tylko tych naszych, lokalnych. 

Jeżeli poszukujesz tradycyjnego środka transportu, wskocz do wagonu Podróży ekspresem odkrywcy i daj się porwać kolejnym stacjom, dźwiękom i kolorom mijanych miejsc. Bo najpiękniejsze wyprawy często zaczynają się właśnie tak – od przewrócenia pierwszej strony.

Strona producenta globusa interaktywnego Parlamondo: https://artglob.pl/

Artykuł Epickie podróże bez wychodzenia z domu – książki na wakacje pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Chyba nie muszę nikogo przekonywać, że świat fantasy może być jednocześnie pełen magii, szalenie angażujący oraz wartościowy. Seria Baśniobór Brandona Mulla już od prawie 25 lat (w Polsce ponad 15) udowadnia, że jest jedną z tych historii, które nie tylko bawią, ale i edukują na różnych poziomach – rozbudzają wyobraźnię, uczą odpowiedzialności i zachęcają do odkrywania świata (również tego wyimaginowanego).

To opowieść, która przekracza granice wieku. Choć pisana z myślą o dzieciach i młodzieży, z powodzeniem trafia również do dorosłych czytelników. Dzięki uniwersalnym wartościom oraz dynamicznej fabule, seria znajduje się na szczycie list najlepszych książek fantasy – i to nie bez powodu.

Seria fantasy, która łączy pokolenia

Baśniobór jest pięciotomową (choć początkowo miały być jej tylko trzy części) opowieścią o Kendrze i Sethcie; rodzeństwie, które odkrywa, że posiadłość ich dziadków to tak naprawdę miejsce pełne magicznych stworzeń. Brzmi nieco banalnie? Poczekajcie tylko, aż fabuła Was zaskoczy, wzruszy oraz przyprawi o dreszcze – jednocześnie! 

Brandon Mull z łatwością łączy lekkość stylu z bardziej wymagającymi tematami, takimi jak dorastanie, odpowiedzialność, czy dokonywanie trudnych wyborów.

To seria, która nie traktuje młodego czytelnika z góry, a wręcz przeciwnie – zachęca go do zatrzymania się na chwilę, zastanowienia i porozmyślania. Jednocześnie nie wywiera presji i zdecydowanie nie odbiera radości płynącej z samego czytania. 

Idealna seria książek dla dzieci od 9. roku życia

Rodzice, nauczyciele i bibliotekarze często zastanawiają się, jakie książki zaproponować samodzielnie czytającym dzieciom oraz młodszym nastolatkom, aby rzeczywiście się w nie zaangażowali. Baśniobór to wybór, który sprawdzi się doskonale.

Dlaczego?

• Misternie zbudowane uniwersum, wpływające na wyobraźnię oraz zachęcające np. do artystycznej ekspresji i rysowania bohaterów serii.
• Przystępne słownictwo dostosowane do grupy wiekowej 9-16 lat.
• Brak przemocy i brutalności typowych dla literatury fantasy przeznaczonej dla dorosłego odbiorcy.
• Przekaz, który wspiera rozwój emocjonalny oraz społeczny czytelnika.
• Duża wartość edukacyjna podana w przystępnej, lekkiej formie.

Edycja kolekcjonerska z barwionymi brzegami – Baśniobór, który zachwyca

Miłośnicy pięknych wydań mają kolejny powód do radości (oraz niepoliczalnych zachwytów). Wydawnictwo Wilga przygotowało specjalną edycję kolekcjonerską serii Baśniobór – z barwionymi na pięć kolorów brzegami, uszlachetnieniami na okładkach i dopracowaną szatą graficzną. 

To wydanie nie tylko przyciąga wzrok, pięknie prezentuje się na półce tworząc grzbietami tytuł serii, ale też podkreśla wyjątkowy charakter tej opowieści. Dla wielu czytelników może być to najlepszy moment, aby rozpocząć przygodę z tym cyklem lub wrócić do niego po latach.

Edycja z barwionymi brzegami dostępna jest tutaj.

Baśniobór – co warto wiedzieć, zanim zacznie się czytać?

Seria Baśniobór składa się na pięć głównych tomów:

1. Baśniobór
2. Baśniobór. Gwiazda Wieczorna wschodzi
3. Baśniobór. Plaga cieni
4. Baśniobór. Tajemnice smoczego azylu
5. Baśniobór. Klucze do więzienia demonów

Każda część rozwija fabułę i kontynuuje przygody dorastających, głównych bohaterów, wprowadzając jednocześnie nowe postacie i wątki. Jednak na tym historia się nie kończy…

Smocza Straż kontynuuje cykl, będąc osadzoną w tym samym świecie, jest jednak kierowana do nieco bardziej dojrzałego odbiorcy. W polskim przekładzie ukazały się również Baśniobór. Przewodnik opiekuna, czy Smocza Straż. Przewodnik poszukiwacza przygód.

Dlaczego Baśniobór to must-read w domowej bibliotece?

To jedna z tych serii, które rosną razem z czytelnikiem. Zaczyna się dość subtelnie, ale bardzo szybko przechodzi w epicką opowieść fantasy z bogatym uniwersum, humorem oraz zaskakującą emocjonalną głębią. Dla dzieci jest ekscytującą przygodą, a dla ich rodziców – okazją do pogawędek na temat wartości czy rozmaitych życiowych wyborów.

Sięgnij po Baśniobór, jeśli:

• szukasz serii, która nie znudzi się po pierwszym tomie,
• chcesz rozbudzić w dziecku miłość do książek,
• doceniasz literaturę, która oprócz rozrywki wnosi do życia czytelnika coś więcej.

BONUS: Baśniobór. Nowe przygody – Historie Nowela i Dorena

Po epickich wydarzeniach z głównej serii, Brandon Mull powraca do świata Baśnioboru w nieco lżejszej, bardziej przystępnej formie. Gniew Gorgony jest pierwszym tomem nowego podcyklu zatytułowanego Historie Nowela i Dorena, przeznaczonego dla młodszych czytelników. 

Charakteryzuje go mniej skomplikowana fabuła, ale jednocześnie nie brak mu błyskotliwych bohaterów, poczucia humoru oraz magicznych wątków. Głównymi postaciami tej serii są znani już fanom dwaj nieco niepokorni, ale zarazem uroczy satyrowie – Nowel i Doren. 

Tym razem to oni stają w centrum wydarzeń, a ich przygody są nie tylko zabawne, ale i niosą subtelne przesłania o odwadze, przyjaźni oraz odpowiedzialności. To świetny wybór dla dzieci, które dopiero zaczynają przygodę z uniwersum Baśnioboru, lub dla tych, które nie są jeszcze gotowi na dłuższe oraz bardziej rozbudowane tomy głównego cyklu (choć warto wspomnieć, że akcja książki toczy się po wydarzeniach z podstawowej serii).

Lektura utrzymuje baśniowy klimat, ale jednocześnie rozbudowuje świat, który pokochali czytelnicy na całym świecie. Historie Nowela i Dorena. Gniew Gorgony polecam odbiorcom powyżej 8 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/historie-nowela-i-dorena-gniew-gorgony-brandon-mull-sku3ed7fa0fddf29ea14f70.html

Artykuł Baśniobór – dlaczego warto sięgnąć po tę kultową serię fantasy pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Choć oficjalnie wakacje już za nami, dobre przygody nigdy się nie kończą! Żeby podróżować, odkrywać nowe kraje i miejsca, poznawać zwyczaje oraz słuchać ludzi – wystarczy dobra książka lub trochę wyobraźni.

Natalka – bohaterka książki dla dzieci o podróżowaniu

Niezwykłe podróże Natalki to debiut literacki Izabeli Rutkowskiej – autorki, która zawodowo zajmuje się pilotowaniem wycieczek w tak egzotycznych destynacjach jak np. Mongolia, Jamajka, Kazachstan czy Namibia. Swoje doświadczenie oraz wiedzę przenosi właśnie do tej książki dla dzieci. 

Czytelnicy mogą więc liczyć w niej na naprawdę interesujące ciekawostki, ale także dziecięcy, niepohamowany entuzjazm odkrywania czegoś nowego. Tytułowa Natalka jest bowiem bohaterką, którą każdy z nas częściowo ma w sobie – jest ciekawa świata i głodna przygód. Jednocześnie, uwielbia być wśród bliskich oraz czasem tęskni za domem.

Naprawę niezwykły, magiczny kamyk

Historia utrzymywana jest w konwencji jawy oraz snu (ale ze znakiem zapytania). Zarówno czytelnik jak i sama Natalka nie mogą być bowiem do końca pewni czy opisywane historie wydarzyły się naprawdę – choć dostajemy co do tego różne wskazówki.

W Niezwykłe podróże Natalki zostaje wprowadzony ważny element magiczny (i nie mam tu na myśli opowiadania z yeti, bo one przecież istnieją, prawda?). Dziewczynka wchodzi w posiadanie magicznego kamyka, za sprawą którego jest w stanie przenosić się nie tylko z miejsca na miejsce, ale także… w czasie.

Książka pełna ciekawostek o świecie

Z jego pomocą Natalka odwiedza w książce takie miejsca jak np.: Jukatan, Mongolię, Irkuck, Himalaje czy Turcję. Spotyka tam rówieśników, którzy stają się dla niej przewodnikami po nowym świecie – jednocześnie zapewniając jej ważne informacje oraz poczucie bezpieczeństwa.

W Niezwykłe podróże Natalki tradycyjne rozdziały fabularne przeplatają się ze stronami wypełnionymi ciekawostkami lub faktami na jakiś wybrany przez autorkę temat. Podróże nie są ze sobą powiązane pod względem logicznym – dziewczynka trafia po prostu w losowe miejsca, w których ma szansę doświadczyć jakiegoś słynnego miejsca lub nawet wydarzenia z przeszłości.

Jestem pewna, że bardzo polubicie Natalkę. Przekona Was do siebie także dzięki świetnym ilustracjom Agnieszki Wajdy. Choć osobiście nieco ubolewam, że przygód nie ma jeszcze więcej oraz że książka nie jest w twardej oprawie – Niezwykłe podróże Natalki to pozycja, którą zdecydowanie warto poznać; bez względu na to w ilu miejscach na świecie już byliście i jakie plany macie na kolejne wakacje.

Polecam tę książkę czytelnikom powyżej 6 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://sorus.pl/produkt/niezwykle-podroze-natalki/

Odwiedźcie też stronę autorki: https://podroznosci.com

Artykuł Niezwykłe podróże Natalki – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Dziadek do orzechów i świąteczne machlojki Mysiego Króla
➜ Autor: Alex T. Smith
➜ Ilustracje: Alex T. Smith
➜ Tłumaczenie: Piotr W. Cholewa
➜ Wydawnictwo: Świetlik
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Wiecie, co jest niefajnego w byciu recenzentem książek dla dzieci? Na przykład to, że czyta się dużo fajnych, tematycznych pozycji, zanim nadejdzie odpowiedni czas ich czytania. Przykładem są właśnie adwentowe kalendarze książkowe, które – zgodnie z założeniem – należy odkrywać rozdział po rozdziale, od pierwszego do dwudziestego czwartego, a nawet czasami dwudziestego piątego grudnia. 

Z drugiej strony, zdarzają się i takie książki, które nawet pomimo braku świątecznych ozdób w mieszkaniu, zapachu piekących się w piekarniku pierniczków czy pruszącego za oknem śniegu – potrafią przywołać atmosferę Bożego Narodzenia, jak żadne inne!

Nowa interpretacja klasyki Dziadek do orzechów

Przykładem jest m.in. ,,Dziadek do orzechów i świąteczne machlojki Mysiego Króla”Alexa T. Smitha – autora takich bestsellerów jak m.in.:

• Jak Zrzędus chciał zepsuć Święta,
• Jak Winston uratował Święta,
• Winston wraca na Święta.

Święta kolejny raz stają pod znakiem zapytania! Tym razem zagrożeniem będzie znany już szerszej publiczności Mysi Król. We współczesnej wersji klasycznej powieści ,,Dziadek do Orzechów i Król Myszy” czarny charakter jednak… dostaje drugą szansę. I to nie koniec różnic, na jakie możemy liczyć w tej wersji.

Machlojki Mysiego Króla

W zasadzie ,,Dziadek do orzechów i świąteczne machlojki Mysiego Króla” to zupełnie nowa opowieść, którą łączą z klasyczną baśnią tylko niektóre punkty styczne. Tutaj głównymi bohaterami również jest Fred oraz Klara. Dziewczynka jednak zupełnie nie wierzy w magię… aż do momentu, gdy nieco zmieni swoją perspektywę (dosłownie!).

Co gorsza, bitwa z Mysim Królem, a właściwie – Gorgonzolą Wielkim będzie znacznie trudniejsza, ponieważ ogromną rolę odgrywał będzie w niej czas. Machlojki koronowanej myszy nie tylko wpłyną na, nomen omen, płynność dostaw słodyczy, ale i… będą mogły zrujnować całe Święta!

Najważniejszy symbol Świąt

Na szczęście dzieci z pomocą przyjaciół (w tym oczywiście tytułowego Dziadka do Orzechów) stawią czoła niebezpieczeństwom, wyzwaniom, przeszkodom oraz… śmierdzącemu serowi!

,,Dziadek do orzechów i świąteczne machlojki Mysiego Króla” nie pozostawia czytelników bez przesłania. To wartościowa książka, w której choć trudno o stronę bez opisu smakowitych słodyczy, podkreśla się wartość przyjaźni i niesienia pomocy innym. To właśnie życzliwość, a nie cukierki oraz czekoladki, uważa się za najważniejszy symbol Świąt.

Jestem przekonana, że dzieci bardzo polubią te nowe spojrzenie na ponadczasową klasykę. Dzięki niewiarygodnie wartkiej akcji i zachwycającym ilustracjom samego autora, będzie to książka, do której będą wracać każdego roku.

Polecam odbiorcom powyżej 8 roku życia.

Link do strony księgarni: https://www.taniaksiazka.pl/dziadek-do-orzechow-i-swiateczne-machlojki-mysiego-krola-alex-t-smith-p-1906307.html

Artykuł Dziadek do orzechów i świąteczne machlojki Mysiego Króla – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Nie od dziś wiadomo, że najlepszym przyjacielem człowieka jest pies – nawet taki, który nie potrafi aportować, boi się nieznajomych i nie przepada za deszczem. Co więcej, niektórzy ludzie (a szczególnie dzieci) mają wyjątkową zdolność porozumiewania się z psami, dzięki czemu mogą przeżywać razem fantastyczne przygody!

,,Hania i Kudłaty Pies” to nowa seria od wydawnictwa Zielona Sowa! Jej autorem jest Marcin Mortka (również twórca cyklu ,,Drużyna Oka”, o którym opowiem już wkrótce). Ilustracje wykonała z kolei Edyta Adamowska. Do tej pory ukazały się:

• Hania i Kudłaty Pies. Ktoś-albo-Coś,
• Hania i Kudłaty Pies. Miejsce nie z tej ziemi.

Poszukiwanie taty

Główna bohaterka Hania mieszka razem ze swoją mamą oraz Kudłatym Psem. Towarzystwa dotrzymuje jej także… dwóch skrzatów o imieniu Lampuszek i Chrupałek oraz mnóstwo tajemniczych stworków żyjących w zakamarkach pokojów czy kuchni. Cała opowieść rozpoczyna się od czerwonego albumu, który zaginął bez śladu. Dziewczynka musi go odnaleźć, żeby trafić na naprawdę poważną sprawę do rozwiązania. Z pomocą przychodzą jej oczywiście przyjaciele.

Każda z dwóch książek składa się na dwa rozdziały, łączące się w jedną, dużą opowieść. Choć przedstawiana fabuła oferuje nowe przygody, to jednak powiązane są one ze sobą głównym wątkiem – poszukiwaniem taty.

Różne emocje w książkach dla dzieci

Mama Hani pytana o tatę zmienia temat lub wymawia się wiekiem dziewczynki. Potrzeba odnalezienia ojca jest jednak na tyle duża, że bohaterka postanawia wziąć sprawy w swoje ręce. Zanim jednak do tego dojdzie, musi wykazać się odwagą w starciu z Zakanapiorem, sprytem w relacji ze sroką oraz pomysłowością podczas ratowania skrzata Apolinarego.

,,Hania i Kudłaty Pies” jest więc serią, w której bardzo dużą rolę odgrywają emocje. Historia opowiadana z punktu widzenia kilkulatki to okazja do przyjrzenia się bliżej jej potrzebom, tęsknotom i marzeniom.

Historie pełne fantazji

Książki ,,Hania i Kudłaty Pies. Ktoś-albo-Coś”, a także ,,Hania i Kudłaty Pies. Miejsce nie z tej ziemi” przepełnione są fantazją małego dziecka. Nie brak w nich elementów magicznych, wymyślonych (lub nie!) przyjaciół, a nawet UFO przybyłego z kosmosu dzięki umiejętności odpowiednich, tanecznych kroków.

I oczywiście – motywu poszukiwań, pełen nadziei na pomyślny finał. Zakończenie serii wciąż jednak pozostaje otwarte. Czy dziewczynce uda się osiągnąć cel? I w jaki sposób pomogą jej w tym pozostali bohaterowie?

Bogato ilustrowana seria ,,Hania i Kudłaty Pies” to książki, które mogą być dobrym treningiem do samodzielnego czytania. Polecam je dzieciom powyżej 5 roku życia, z nadzieją, że nie będą próbowały naśladować głównej bohaterki w jeżdżeniu na psie – nie każdy jest wystarczający dużo, żeby go to nie obeszło.

Linki do strony wydawnictwa:

https://www.zielonasowa.pl/hania-i-kudlaty-pies-ktos-albo-cos-28438.html

https://www.zielonasowa.pl/hania-i-kudlaty-pies-miejsce-nie-z-tej-ziemi-30232.html

Artykuł Hania i Kudłaty Pies – recenzja serii książek dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Wyobraźcie sobie, że macie możliwość spotkać się z jakąś ważną osobą, która na stałe zapisała się w historii świata. Kogo byście wybrali? Z kim chcielibyście zamienić choć kilka słów?

ŚWIETNY DUET MAMY I SYNA

Główny bohater książki, o której chcę opowiedzieć, jest zwyczajnym chłopcem z Torunia. Ma na imię Witek i jeszcze niewiele zdaje sobie sprawę z tego, kim był Arystoteles, Zeus czy Achilles. Tak się jednak składa, że szafa w jego pokoju staje się niezwykłym portalem, który pozwala mu podróżować do Macedonii sprzed wielu setek lat! W ten sposób Witek poznaje młodego Aleksandra (wkrótce Wielkiego) i przekonuje się, jak trudno jest wpłynąć na bieg historii.

,,Witek i słońce Macedonii” to debiut w kategorii literatury dziecięcej Magdaleny Olszty-Bloch. Autorka na co dzień zajmuje się archeologią starożytną. Jej pasję, ale i rozległą wiedzę doskonale widać w świetnie podanych ciekawostkach na kartach tej książki! Co jest także godne odnotowania – ilustracje do lektury przygotował m.in. 11-letni syn autorki Witek Bloch i muszę przyznać, że chłopak ma ewidentnie talent!

Z POLSKI DO MACEDONII

Historia rozpoczyna się od nietypowej wizyty, którą składa głównemu bohaterowi młody Aleksander. Uciekając przed swoim nauczycielem Arystotelesem, trafia na portal, który przenosi go do współczesnej Polski. Chłopcy dość szybko znajdują wspólny język i okazuje się, że między jednym a drugim, nie ma wcale tak wielu różnic.

Ogromnym atutem ,,Witek i słońce Macedonii” jest właśnie umiejętne wplatanie historii i mitologii w fabułę. Czytelnik ma szansę poznawać oczami współczesnego chłopca starożytną Macedonię, króla Filipa oraz inne historyczne postacie, które dla ułatwienia są zebrane pod koniec książki w praktycznym słowniczku.

KSIĄŻKA HISTORYCZNA I SCIENCE FICTION – W JEDNYM!

Nie myślcie jednak, że to pozycja historyczna naszpikowana datami i nużącym opisami rozmaitych bitew! ,,Witek i słońce Macedonii” to przede wszystkim dziecięca i młodzieńcza perspektywa, która przy okazji pozostawia w głowach czytelników znaczące fakty z zamierzchłych czasów.

W książce nie brakuje jednak prawdziwego science-fiction! Fabułę spaja bardzo ciekawy zabieg przybysza z kosmosu, który prosi Witka o pomoc w bardzo istotnej sprawie. Mamy więc nie tylko podróżowanie w przyszłość, ale i w przeszłość!

PODSUMOWANIE WRAŻEŃ

Żebyście jednak nie uznali, że to pozycja bez wad, wspomnę dla porządku o jednym, małym fragmencie, który moim zdaniem można było pominąć. Kiedy Witek w pewnym momencie się rozkleja, gani się, że zachowuje się jak dziewczyna. Nie przepadam za tego typu utrwalaniem krzywdzących stereotypów, ale usprawiedliwieniem jest tu fakt, że słowa te wychodzą od 10-latka.

Poza tym, z ,,Witek i słońce Macedonii” można nauczyć się, że:

• każdy chłopiec może zostać współcześnie mężczyzną bez pozbawionych sensu walk na śmierć i życie,
• odwaga nie oznacza tylko zwyciężania, ale również to podejmowanie prób ochrony bliskich,
• każdy człowiek ma prawo do wolności,
• mycie zębów i używanie płynu dentystycznego może ocalić ci życie,
• nawet największy klasowy wróg może okazać się całkiem fajną osobą!

A to naprawdę zaledwie niewielka część fantastycznych wątków, które można odnaleźć w tej angażującej powieści dla dzieci i dorosłych.

,,Witek i słońce Macedonii” będzie odpowiednia dla każdego odbiorcy powyżej 9 roku życia.

GDZIE KUPIĆ KSIĄŻKĘ?

Strona książki: https://molsztabloch.wordpress.com/

Strona, gdzie można kupić książkę online: ALLEGRO.PL

Książka dostępna również stacjonarnie w Toruniu:

• Księgarnia Hobbit: https://www.facebook.com/ksiegarniaHobbit
• Toruński Antykwariat Księgarski: https://antykwariat-torun.pl/

Artykuł Witek i słońce Macedonii – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Mieszkańcy Wysp Brytyjskich słyną ze swojej wielkiej miłości do pociągów. Widać to wyraźnie w literaturze, filmie czy serialach. Najsłynniejszym przykładem jest oczywiście ,,Morderstwo w Orient Expressie” – książka mistrzyni kryminałów i opowieści detektywistycznych Agathy Christie, ale pociąg ma niemałe znaczenie również w serii książek o Harrym Potterze (stacja King’s Cross w Londynie codziennie odwiedzana jest przez setki fanów młodego czarodzieja, wyszukujących peronu 9 i 3/4).

PRZYGODA W POCIĄGU

,,Złodziej w Sokole Górskim” to zupełnie nowy cykl książek dla dzieci i młodzieży ,,Przygoda w Pociągu”, który ukazał się nakładem Wydawnictwa Tekturka. Autorami jest duet M.G. Leonard oraz Sam Sedgman.

Głównym bohaterem powieści jest jedenastoletni Harrison Beck, który lada dzień ma zostać starszym bratem. Jego mama nie najlepiej znosi końcówkę ciąży, dlatego wspólnie z mężem postanawiają powierzyć opiekę nad synem pewnemu krewnemu. Harrison niezbyt dobrze zna swojego wujka Nataniela. Wie jednak, że ma z nim spędzić cztery dni w pociągu o nazwie Sokół Górski, który ostatni raz wyrusza w swoją podróż.

PASAŻER NA GAPĘ

Chłopiec nie jest entuzjastą pociągów, a ten którym ma jechać, jest wyjątkowo stary. Maszyna napędzana parą nie zachwyca jednak Harrisona od razu. Musi on początkowo przejść do porządku dziennego, że ekstrawagancja tej przejażdżki nie będzie opierała się wyłącznie na luksusowych warunkach, które czekają na niego w wagonach. Szybko okazuje się, że na pokładzie pociągu goszczą specjalni pasażerowie – w tym jeden… na gapę.

ZŁODZIEJ W POCIĄGU

Fabuła budowana jest wokół złodziejskich wybryków, które początkowo brane są jako roztargnienie bogatych gości pociągu; szybko przybierają jednak na sile. Harrison ze swoim niebywałem talentem rysowniczym, postanawia ruszyć ze śledztwem, które – ma nadzieję – doprowadzi go do schwytania przestępcy.

,,Złodziej w Sokole Górskim” nie tylko dostarcza więc czytelnikom wartkiej i pełnej napięcia akcji, ale dodatkowo uzupełnia ich wiedzę o naprawdę wiekowe maszyny! Jestem przekonana, że w pewnym momencie sami wciągnięcie się w wir snucia wniosków – kto z szacownego grona pasażerów ma na sumieniu te wszystkie przewinienia!

MAŁY SPOJLER

Mogę zapewnić, że nie będziecie rozczarowani zakończeniem. Na pewno nie jest sztampowe i pozbawione wyobraźni. Co prawda ja nigdy nie mogę pogodzić się z krzywdzeniem zwierząt, a motyw użyty w książce ktoś nieodpowiedzialny mógłby chcieć przetestować, dlatego polecam tę pozycję starszym dzieciom, niż sugeruje Wydawnictwo. ,,Złodziej w Sokole Górskim” będzie odpowiedni dla odbiorców powyżej 11 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwo-tekturka.pl/pl/p/Zlodziej-w-Sokole-Gorskim/89

Artykuł Złodziej w Sokole Górskim – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.