Poznajcie Chrupka – małego psiaka z pojedynczą łatką na pyszczku wokół prawego oka. Tak jak każdy pies, tak i on uwielbia jeść, aportować, węszyć, biegać czy spać. Są jednak rzeczy, od których Chrupek zdecydowanie wolałby trzymać się z daleka. I o tych rzeczach (oraz o zmienianiu na ich temat zdania) opowiemy sobie w tej recenzji.

,,Chrupek” jest serią książek dla najmłodszych autora Davida Mellinga (czytelnicy powinni go kojarzyć ze względu na cykl lektur z Misiem Tulisiem). Do tej pory ukazały się dwie pozycje z pieskiem w roli głównej, ale w języku angielskim można przeczytać już o pięciu tytułach z serii. Pozostaje więc tylko kwestią czasu, kiedy ukażą się one także w polskim przekładzie.

Seria książek dla dzieci o psie Chrupku

Chrupek oprócz niezwykle uroczego imienia (w oryginalne nazywa się Ruffles, co w zabawny sposób nawiązuje do słodkiego szczeknięcia), jest także urokliwym stworzeniem, które często kręci noskiem na to, co go spotyka.

Nowe książki – ,,Chrupek i czerwona kurteczka” jak i ,,Chrupek i małe kotki” to ukazanie postawy głównego bohatera oraz jej przemiany pod wpływem jakichś nowych wydarzeń. Pozycje nawiązują do zachowania dwulatków, którzy bardzo często przechodzą okres buntu. Chrupek pomaga im zrozumieć, że nie zawsze bycie na ,,nie”, jest najlepszym wyjściem.

Chrupek i czerwona kurteczka

Zarówno w ,,Chrupek i czerwona kurteczka” czy ,,Chrupek i małe kotki” autor powtarza fragmenty książki, które mają pełnić swego rodzaju rolę refrenu. Dzięki tym kilkukrotnie zdublowanym momentom książki, dzieciom łatwiej utrzymać skupienie – a tym samym, zapamiętanie treści lektury.

W ,,Chrupku i czerwonej kurteczce” piesek nie chce przekonać się do nowej części garderoby. Jeżeli wam także zdarzył się podobny incydent z waszymi dziećmi, doskonale rozumiecie jaka to sztuka namówić młodego człowieka do odpowiedniego się ubrania. Kiedy jednak przychodzi deszczowy, zimny dzień, okazuje się, że znacznie lepiej mieć na sobie kurtkę, niż jej nie mieć. Poza tym – gdy najlepsza przyjaciółka także nosi kurteczkę, nie potrzeba zbyt wielu dalszych zachęceń!

Link do strony wydawnictwa ,,Chrupek i czerwona kurteczka”: https://www.gwfoksal.pl/chrupek-i-czerwona-kurteczka-david-melling-sku6d6a144b96ee5a685526.html

Chrupek i małe kotki

I o ile powyżej piesek daje się przekonać do kurteczki, bo ma dobry przykład i zagrożona zostaje wizja zabawy – tak w ,,Chrupek i małe kotki”, to właśnie spokój oraz możliwość wyciszenia staje pod znakiem zapytania.

W domu Chrupka zamieszkuje grupa kociaków. Zwierzątka są energiczne i bardzo towarzyskie. Chrupek nie przepada za nimi z wielu powodów, ale tym najważniejszym jest… niebieski kocyk. Co się stanie, kiedy koty także zwrócą na niego uwagę i będą chciały się nim pobawić?

Zarówno ,,Chrupek i czerwona kurteczka” jak i ,,Chrupek i małe kotki” to pełne uroku oraz wygodne formatem książki, które za pomocą zaczepnego tekstu oraz prostych historii, wydają się namawiać dzieci do większej otwartości na nowe doświadczenia.

Polecam je wszystkim już powyżej 2 roku życia i z ciekawością czekam na kolejne tomy!

Link do strony wydawnictwa ,,Chrupek i małe kotki”: https://www.gwfoksal.pl/chrupek-i-male-kotki-david-melling-skua1f3c6dcb1db9b093f73.html

Artykuł Chrupek – recenzja serii książek dla maluchów pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autorka: Lidia Gierwiałło

Ilustracje: Magda Michalak

Wydawnictwo: Fuga Edition

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Gdybyście mieli wyobrazić sobie, co dzieje się w głowie dorastającego jamniczka – co by to było? ,,Nazywam się Kabelek, jamnik Kabelek” to pełna humoru i ciepła książka dla dzieci pisana z perspektywy poznającego świat czworonoga. Jej autorką jest Lidia Gierwiałło, a ilustracje przygotowała Magda Michalak. 

Tytułowy bohater Kabelek mieszka wraz z dwójką swoich ludzi w domu na wsi. Przyjaźni się (choć nie bez przygód) z kurami, toleruje z gęśmi i raczej trzyma z dala od krów. Czytelnik poznaje go w momencie, gdy jeszcze jako szczeniak zjawia się w nowym domu. Na początku wszystko jest dla niego nowe i nie do końca zrozumiałe. Słuchając ludzi i empirycznie doświadczając różnych zdarzeń, poznaje jednak otaczającą go rzeczywistość i staje się coraz bardziej roztropnym pieskiem.

Książka składa się na wiele krótkich opowiadań lub przemyśleń głównego bohatera, które układają się w mniej lub bardziej chronologiczny ciąg. Czasami można odnieść wrażenie pewnego chaosu, ale doskonale pasuje on do charakteru Kabelka – gdzie określenie ,,żywe srebro” wydaje się tu być jak najbardziej na miejscu. 

Jego zaczepne powiedzonka i wielki apetyt (nie tylko w poszukiwaniu nowych przygód) sprawiają, że to lektura wciągająca i bardzo przyjemna. Dzieci z wypiekami na twarzach słuchają o Kabelku, który broni swoją opiekunkę przed zaskrońcem, pływa pierwszy raz w jeziorze czy pomaga kurom wygnać nieprzyjemnego szczura. 

Kabelek zaprzyjaźnia się także z pewnym chłopcem i wreszcie… zostaje starszym bratem. Kiedy w domu pojawia się kolejny jamniczek, główny bohater ma pewne obawy czy nie zostanie zapomniany. Z przygodami Kabelka może więc się identyfikować nie tylko wiele piesków, ale i wiele dzieci. Dokładny opis emocji jamnika; jego lęki, niepokoje, ale także radość i chęć chronienia innych to również możliwość lepszego rozumienia uczuć przez najmłodszych odbiorców tej książki. 

Znalazłam w niej dwie kwestie, z którymi można byłoby się nie zgodzić. Pierwszą jest powielanie stereotypów o przynależności kolorów do konkretnej płci – jest to jednak drobnostka. Podobnie ma się kwestia z nazewnictwem; autorka zdecydowała się używać słów ,,pani”, choć organizacje prozwierzęce zachęcają (co i ja gorąco popieram) do stosowania zwrotu opiekun/opiekunka. 

Pomijając jednak te dwie kwestie, ,,Nazywam się Kabelek, jamnik Kabelek” jest pełną uroku i bardzo ładnie wydaną książką, która sprawi czytelnikom w różnym wieku dużo radości. Na ostatnich stronach znajduje się nawet podsumowanie w formie quizu (można sprawdzić uważność słuchania dzieci), krzyżówka oraz kolorowanka. 

Co ciekawe, na grzbiecie pojawiła się także duża ,,1”, co może oznaczać tylko jedno – przewidziane są kolejne opowieści o przygodach Kabelka i jego młodszym bracie Mikusiu Koperku. Szczerze mówiąc – nie mogę się ich już doczekać!

Polecam tę pozycję czytelnikom powyżej 4 roku życia. Książka ,,Nazywam się Kabelek, jamnik Kabelek” jest dostępna w dobrych księgarniach internetowych.

Artykuł Nazywam się Kabelek, jamnik Kabelek – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.